Ἐπιστολή πρός Ἁγιορεῖτες. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Γιατί θλίβεστε εσείς οι Αγιορείτες; Και γιατί οι ψυχές σας είναι λυπημένες; Μήπως σας πιέζουν οι άνθρωποι; Κοιτάξ­τε τα πεύκα του Άθωνα, εκεί όπου υπάρχει περισσότερη στενότητα, πόσο ψηλά, ίσια και λεία είναι.
 Εσείς γνωρίζετε την αλήθεια και από την αλήθεια έχετε την εσωτερική ελευθερία. Και από την αλήθεια και από την ελευθερία έρχεται η ησυχία της ψυχής. Από την ησυχία της ψυχής πηγάζει η χαρά. Εσείς ήσασταν οι φορείς της χαράς και οι σπορείς της παρηγοριάς στα Βαλκάνια μέσω πολλών αιώνων. Άλλα εσείς να ζητάτε τώρα τη χαρά και την παρη­γοριά από μας, οι όποιοι ζούμε στα δίχτυα του κόσμου;
 Όλος ο κόσμος δεν μπορεί να σας δώσει ούτε κομματάκι από την παρηγοριά, που δίνει η αθάνατη Βασίλισσά σας, η πρώτη κόρη του Βασιλιά. Όλες οι ονομασίες των πολυάριθ­μων εικόνων της σημαίνουν τη χαρά και την παρηγοριά. Ξέρετε, πως ο Κύριος προφήτευσε στους αποστόλους: «Κλαύσετε και θρηνήσετε υμείς, ο δε κόσμος χαρήσεται· υμείς δε λυπηθήσεσθε» (Ίωάν. 16,20).