Ένας Γερμανός, ο Heinrich Harrer, μαζί με έναν φίλο του, γύρω στο 1940 βρέθηκαν στο Θιβέτ. Μετά από πολλές περιπέτειες έφτασαν στη Λάσα, πρωτεύουσα του θεοκρατικού Βουδιστικού κράτους, όπου έγιναν αποδεκτοί από την κυρίαρχη ανώτερη τάξη και έζησαν εκεί για επτά ολόκληρα χρόνια. Ο Harrer μάλιστα έγινε και δάσκαλος του Δαλάι Λάμα, που θεωρείται ενσάρκωση του Βούδα και είναι ο απόλυτος πνευματικός, θρησκευτικός και κοσμικός άρχοντας του βουδιστικού κράτους. Η απόλυτη «θεία» εξουσία. Το παρά κάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο που έγραψε ο Harrer με τίτλο «Επτά χρόνια στο Θιβέτ».
O μάντης του Κράτους
Όπως ο λαός ζητά από τους Λάμα συμβουλή και βοήθεια για τα καθημερινά του προβλήματα, έτσι και η κυβέρνηση συμβουλεύεται το μάντη του κράτους πριν από μεγάλες αποφάσεις. Παρακάλεσα κάποτε το φίλο μου Βαντγκίλα να με πάρει μαζί του σε μια επίσημη τελετή υποβολής και νωρίς το πρωί καλπάσαμε προς το μοναστήρι Νετσούνγκ. Το αξίωμα του κρατικού μάντη κατείχε τότε ένας δεκαεννιάχρονος μοναχός.
