Ὁ κίνδυνος νά ἐξαπατηθοῦμε ἀπό τά πονηρά καί ἀκάθαρτα πνεύματα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Ἡ πανθρησκεία καί ἡ Μασονία εἶναι τό ὄχημα τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅπως καί ἡ σύγχυση καί ἡ ταραχή. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 "Η ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΊΑ ΚΑΙ Η ΜΑΣΟΝΊΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΌΧΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΊΣΤΟΥ. ΌΠΩΣ ΚΑΙ Η ΣΎΓΧΥΣΗ ΚΑΙ Η ΤΑΡΑΧΉ".!

Περὶ Παραδείσου καὶ καταστροφῆς ποὺ φέρνει ἡ ἀμαρτια , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Θάλασσα τῆς Τιβεριάδος, Τιβερίας καὶ Καπερναούμ , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ πόλη τὸῦ Κυρίου Καπερναούμ , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ πνιγμὸς τῶν χοίρων στὰ Γέργεσα-Δεκάπολις , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγ. Γερασίμου στὰ Ἱεροσόλυμα , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Κανά της Γαλιλαίας καὶ ὁ εὐλογημένος γάμος , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Γύρω ἀπὸ τὴν λίμνη τῆς Τιβεριάδος , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τὰ ἔργα τοῦ ἀνθρώπου στὴν παροῦσα ζωή, τὸν ἀκολουθοῦν καὶ μετὰ θάνατον, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ Εὔα ἦσαν πραγματικὰ πρόσωπα , Ἀρχίμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ρήσεις καί Διηγήσεις Ἁγίου Παϊσίου (ρκζ-ρλε). Ἀπό τήν Ἀσκητική καί Ἡσυχαστική Ἀγιορείτικη Παράδοση

ρκζ’

«Ὅ­ταν κα­νείς προ­κό­βη πνευ­μα­τι­κά, μέ­σα του ἔχει μία χα­ρά, μία εἰ­ρή­νη, μία εὐ­χα­ρί­στη­ση».

ρκη’

«Γιά νά βο­η­θή­σου­με σω­στά τούς ἀν­θρώ­πους νά γί­νουν πνευ­μα­τι­κοί ἄν­θρω­ποι, δέν πρέ­πει νά τούς ἀδι­κοῦ­με. Τούς ἀ­δι­κοῦ­με, ὅ­ταν θέ­λου­με νά τούς κά­νου­με σάν τόν ἑ­αυ­τό μας· ὅ­ταν τούς δί­νου­με νά φᾶ­νε αὐ­τό πού τρῶ­με κι ἐ­μεῖς. Δέν ὑ­πο­λο­γί­ζου­με τήν δι­ά­θε­ση τοῦ ἄλ­λου, τήν δί­ψα, τήν πεῖ­να του».

ρκθ’

«Ὅ­ταν ὑ­πάρ­χη συ­νέ­πεια στήν ζω­ή μας καί πί­σω ἀ­πό τόν ἥ­λιο νά κρυ­φθοῦ­με, θά μᾶς βρεῖ ὁ κό­σμος».

ρλ’

«Ὁ Χρι­στός θά λυ­πη­θῆ τόν κό­σμο ἐ­κεῖ πού θά φθά­σει καί θά φα­νε­ρώ­σει ἕ­να ση­μεῖ­ο. Αὐ­τό τό ση­μεῖ­ο δέν θά εἶ­ναι ἡ Δευ­τέ­ρα Πα­ρου­σί­α. Με­τά δέν θά υπάρ­χει ἄ­πι­στος· θά πι­στέ­ψουν ὅ­λοι στόν Χρι­στό, ἀλ­λά ἡ πί­στη αὐ­τή δέν θά ἔ­χει ἀ­ξί­α».

Συνήθως οἱ δαιμονικοί λογισμοί, ἔρχονται μέ τήν μορφή τοῦ πιό ''καλοῦ'' λογισμοῦ.

Συνήθως οι δαιμονικοί λογισμοί, έρχονται με την μορφή του πιο ''καλού'' λογισμού. Αυτή είναι η μεγάλη τέχνη του διαβόλου. Και οι άνθρωποι πιστεύουν στον νομιζόμενο λογισμό τους..Σπάνια ο διάβολος θα πλασάρει στον άνθρωπο τον λογισμό ''ωμά'', σαν διάβολος, γιατί τότε ο άνθρωπος εύκολα μπορεί να προστατευτεί.

Ο άνθρωπος κινδυνεύει λόγω αυτών των πολλών πονηρών λογισμών του, να χάσει τη λογική του, να χάσει τα μυαλά του και να τρελαθεί.

Παρατηρείται σε πολλούς ανθρώπους, στην προχωρημένη ηλικία, το μυαλό τους να παθαίνει κάτι (αμνησία, μαλάκυνση του εγκεφάλου, παράλογη συμπεριφορά), εξαιτίας αυτών των συσσωρευμένων πονηρών λογισμών που έκαναν στην νεανική και μεσαία ηλικία τους, για τους οποίους δεν μετανόησαν και δεν τους εξομολογήθηκαν.

Τά παιδιά ἐπηρεάστηκαν καταστροφικά ἀπό τούς ἐγκλεισμούς – Ἔχουν ἀποτραβηχτεῖ ἀπό τόν κόσμο

Δεκάδες χιλιάδες από αυτά τα παιδιά κρύβονται από την κοινή θέα, βρίσκονται σε επείγουσα ανάγκη παρέμβασης για την πνευματική τους υγεία.

Όταν ένα παιδί εν συντομία εξαφανίζεται σε ένα χωριό που κοιμάται, υπάρχει πανικός και δικαίως. Πρόκειται, εν τέλει, για έναν εφιάλτη. Μερικά παιδιά χάνονται σε μια απόμακρη ζούγκλα μετά από την συντριβή ενός αεροπλάνου και ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα μέχρι που επιτέλους εντοπίζονται και οι παραγωγοί του Netflix που βρίσκονται γύρω τριγύρω μπορούν να πετυχαίνουν τα συμβόλαιά τους.

Αλλά τι γίνεται με τα 125.000 παιδιά στην Βρετανία που δεν βρίσκονται πλέον καθημερινά στα θρανία τους; Εκτός σχολείου συχνότερα από ότι εντός αυτού, τα παιδιά έχουν το παρατσούκλι των παιδιών- φαντάσματα που εξαφανίζονται όχι μόνο από την σχολική αίθουσα αλλά και από την ίδια την ζωή τους.

Τα στοιχεία του Νέου Υπουργείου Παιδείας δείχνουν ότι κατά το εαρινό τρίμηνο, 24.700 μαθητές εξαφανίστηκαν πλήρως, ένας αριθμός που σίγουρα πρόκειται να αυξηθεί στο καλοκαιρινό τρίμηνο. Την περσινή χρονιά, 1.7 εκατομμύριο έχασαν πάνω από το 10% της εκπαίδευσής τους και στην Ουαλία, το 1/5 των μαθητών βρίσκεται τακτικά εκτός σχολείου.

Είναι μια τραγωδία, είναι απαράδεκτο – και κάθε φορά που ένας υπουργός εκπαίδευσης ή μια τοπική εξουσία ή ένα μέλος της επιτροπής φροντίδας νήπτει τας χείρας του και μεμψίμοιρα μουρμουρίζει «δεν γνωρίζουμε που είναι», θέλω να ουρλιάξω.