Καί ἕτερος εἰς συναγωγήν ἐμβάς… ἐξῆλθεν τῆς Ἀληθείας.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Μετά μεγάλης λύπης, ἀλλά καμίας ἔκπληξης πληροφορηθήκαμε ἀπό τό διαδίκτυο1 τήν παρουσία τοῦ Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ στήν Συναγωγή Μπεθ Σαλώμ σέ ἐκδήλωση διαθρησκευτικῆς (βλ. διαθρησκειακῆς) χορωδίας πού διοργάνωσε ἡ Ἰσραηλιτική Κοινότητα Ἀθηνῶν.

Μετά τόν ἐπίσκοπο Λαρίσης, ὁ Νέας Ἰωνίας ἐπαναλαμβάνει τό ἴδιο τραγικά σκανδαλιστικό, ἀντικανονικό καί σφόδρα κολάσιμο ἀτόπημα τῆς προσοικείωσης καί συναλλαγῆς μετά Ἰουδαίων (πρβ. Κανών ΙΑ΄ Πενθέκτης) καί μάλιστα ἐντός Συναγωγῆς. Ὁ ἐν λόγω ἀρχιερεύς, χάριν μιᾶς τεχνητῆς «ἁρμονικῆς συνύπαρξης», ἀντί νά κηρύττει τήν μόνη σώζουσα Ἀλήθεια ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ, προτιμᾶ νά τήν προδίδει, ἀναζητώντας αὐτήν μαζί μέ ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ, «στό ὄνομα τῆς μουσικῆς» 2.

Ἀντί νά ἐπιζητεῖ τήν ἑνότητα μεταξύ τῶν ὀρθοδόξων (πού οἱ ἴδιοι ταγοί τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν κατακερματίσει), ἀναγνωρίζει ὡς «συγκεκριμένο καί ἁπτό», τό «ἔργο» μιᾶς πανθρησκειακῆς χορωδίας γιά τήν ἕνωση θρησκειῶν, πού ὑπερβαίνει «σύνορα καί δογματικές διαφορές».

Σκάνδαλο στὴ Μαδρίτη: Ὁ «διάλογος ἀγάπης» ἔγινε ἀσπασμὸς αἵρεσης.

Να λοιπόν, άλλη μια «στιγμή διαλόγου» — όπως την ονομάζουν όσοι βαριούνται να διαβάσουν τους Ιερούς Κανόνες αλλά ενθουσιάζονται μόλις δουν παπικό άμφιο να γυαλίζει κάτω από τα φώτα ενός καθεδρικού.

Ο Μητροπολίτης Ισπανίας Βησσαρίων, όχι απλώς παρευρέθηκε στην παπική “Θεία Λειτουργία”, αλλά πήρε θέση… θρόνου. Θρόνου, δίπλα στην Τράπεζα των Λατίνων. Όχι στο τέλος του ναού, κάπου διακριτικά — δίπλα στην Τράπεζα. Όπως ακριβώς απαγορεύουν όσοι Πατέρες μάτωσαν για να μας παραδώσουν Πίστη και όχι πανθρησκειακές αγκαλιές.

Διορθώστε το με:

Και για να μη μας πει κανείς ότι «δεν συμμετείχε», ας θυμηθούμε τι λένε οι εσωτερικές πηγές:

– Ο 45ος Κανών των Αγίων Αποστόλων: όποιος κληρικός προσεύχεται με αιρετικό, καθαιρείται.

– Ο 10ος Κανών της Πρωτοδευτέρας: απαγορεύει ακόμη και το να δέχεσαι ευλογία από αιρετικό.

Ὁ Μητροπολίτης Ἱσπανίας καὶ Πορτογαλίας Βησσαρίων σὲ οἰκουμενιστικὴ ἐκδήλωση γιὰ τὰ 1700 χρόνια ἀπὸ τὴ σύγκληση τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

σ.σ. Προωθούν την ορατή κοινωνία και την αόρτατη βλασφημία, ενώνοντας όχι μόνο την αίρεση με την ορθοδοξία που η Σύνοδος της Νίκαιας διαχώρισε, αλλά προχωρώντας και σε ξένα χωράφια, πέρα και από αυτήν την αίρεση… στον δικαιωματισμό, στην κοσμική ειρήνη, στην πανθρησκεία. Ναι. Η επέτειος της Σύνοδου της Νίκαιας χρησιμοποιείται από τους οικουμενιστές ως πρότυπο και εφαλτήριο για μία μιαρότερη ψευδένωση από αυτήν που φανταζόμασταν.

Σαντιάγο Τεντέσκι Πράντες archimadrid.org

Ο Καθεδρικός Ναός της Αλμουδένα, επίκεντρο του οικουμενιστικού εορτασμού για την 1700ή επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας: «Μοιραζόμαστε τη χαρά να λέμε μαζί «πιστεύουμε» για την προώθηση της πλήρους και ορατής κοινωνίας μεταξύ όλων των Χριστιανών»

Παραθέτουμε σε ελεύθερη μετάφραση το σχετικό Ρωμαιοκαθολικό δημοσίευμα.

Ο Καθεδρικός Ναός της Αλμουδένα ήταν το επίκεντρο αυτή την Πέμπτη του οικουμενικού εορτασμού για την 1700ή επέτειο της Συνόδου της Νίκαιας, η οποία θεωρείται η πρώτη οικουμενική σύνοδος της Καθολικής Εκκλησίας. Υπό το σύνθημα «Ένας Κύριος, μία πίστη», η λειτουργία συγκέντρωσε εκπροσώπους της Καθολικής Εκκλησίας, των Ορθόδοξων Εκκλησιών (Ρουμανικής, Σερβικής, Ρωσικής και του Οικουμενικού Πατριαρχείου), της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, της Αγγλικανικής Εκκλησίας και διαφόρων ευαγγελικών κοινοτήτων.

Η κεντρική στιγμή της συνάντησης ήταν η δημόσια παρουσίαση της Οικουμενικής Διακήρυξης για το Σύμβολο της Νίκαιας-Κωνσταντινουπόλεως – «να συνεχιστεί η προώθηση της πλήρους και ορατής κοινωνίας μεταξύ όλων των Χριστιανών» – ένα κείμενο που έχει εγκριθεί από τους επισκόπους της Μόνιμης Επιτροπής της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και το οποίο έχει προετοιμαστεί και συμφωνηθεί από την Επισκοπική Υποεπιτροπή για τις Διαομολογιακές Σχέσεις και τον Διαθρησκευτικό Διάλογο, υπό την προεδρία του Μονσινιόρου Ραμόν Βαλδίβια.

Ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας οὐδὲν Ὀρθόδοξο ἐποίησε κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴ Ρώμη

Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας ουδέν Ορθόδοξο εποίησε κατά την επίσκεψή του στη Ρώμη

Παρέστη ως επίσημος προσκεκλημένος στην Ρώμη στις εκεί εκδηλώσεις με θέμα «Τολμώ για την ειρήνη» μαζί με παπικούς, μονοφυσίτες, Αγγλικανούς, προτεστάντες, εβραίους κ.ά.

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Με πρόσχημα την ειρήνη μεταξύ των λαών – το γνωστό πλέον όχημα προαγωγής της πανθρησκείας – συνήχθησαν θρησκευτικοί ηγέτες διαφόρων αιρετικών και αλλοθρήσκων ομάδων και μαζί τους οι ουραγοί, οι ελάχιστοι των Ορθοδόξων Ιεραρχών, γιατί πώς αλλιώς να αποκαλέσουμε αυτούς που άφησαν το Φως και ακολουθούν φανούς στο σκοτάδι…;

Στις 26 Οκτωβρίου 2025, ο πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β΄παραβρέθηκε ως επίσημος προσκεκλημένος στην Ρώμη στις εκεί εκδηλώσεις με θέμα «Τολμώ για την ειρήνη» μαζί με παπικούς, μονοφυσίτες, Αγγλικανούς, προτεστάντες, εβραίους κ.ά. [1][2].

Ἡ ἔνδοξη νίκη τῶν Ἑλλήνων τὸ 1940 καὶ ἡ σημασία της στὴν ἐποχή μας.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 28η Οκτωβρίου 2025

Η σημερινὴ ημέρα, αγαπητοί μου αδελφοί, της 28ης Οκτωβρίου, είναι για μας τους Έλληνες ημέρα εθνικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Ημέρα χαράς, διότι με την σκέπη της Υπερμάχου Στραγητού, της κυρίας Θεοτόκου, η μικρή Ελλάδα νίκησε τις πανίσχυρες στρατιωτικές δυνάμεις του Ιταλικού φασισμού. Για το λόγο αυτό η Εκκλησία της Ελλάδος μετέθεσε την εορτή της Αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου που ήταν πριν, στην 28η Οκτωβρίου. Πως όμως καθιερώθηκε η θεομητορική αυτή εορτή στην οποία, όπως φαίνεται από την ονομασία της, παρουσιάζεται η Παναγία μας να σκεπάζει τον πιστό λαό της;

Στα χρόνια του βασιλέως Λέοντα του Μεγάλου (457-474 μ.Χ.) στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών γινόταν αγρυπνία. Στην αγρυπνία λοιπόν αυτή πήγε και ο όσιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός. Κατά τα μεσάνυχτα ο όσιος είδε κάποιο όραμα. Είδε την Θεοτόκο Μαρία να προχωρεί από την κεντρική πύλη προς το θυσιαστήριο. Φαινόταν πολύ ψηλή και είχε λαμπρή τιμητική συνοδεία λευκοφόρων αγίων. Όταν έφτασε στον σολέα, γονάτισε και προσευχήθηκε πολλή ώρα με θερμά δάκρυα υπέρ της σωτηρίας των πιστών. Μετά την δέηση μπήκε στο θυσιαστήριο και κατόπιν με μια χαριτωμένη και σεμνή κίνηση έβγαλε από την άχραντη κεφαλή της το αστραφτερό της μαφόριο και καθώς ήταν μεγάλο και επιβλητικό, το άπλωσε με τα πανάγια χέρια της σαν σκέπη πάνω στο εκκλησίασμα. Έτσι απλωμένο το έβλεπε για πολλή ώρα, να εκπέμπει θεϊκή δόξα. Όσο φαινόταν εκεί η Κυρία Θεοτόκος, φαινόταν και το μαφόριο να σκορπίζει τη χάρη της. Όταν εκείνη άρχισε να ανεβαίνει στον ουρανό, άρχισε και η θεία Σκέπη να μικραίνει λίγο-λίγο και να χάνεται. Το ιερό αυτό μαφόριο, που φυλασσόταν εκεί, συμβόλιζε τη χάρη, που παρέχει η Θεοτόκος στους πιστούς. Με αφορμή αυτό το όραμα, που είδαν ο όσιος Ανδρέας και ο μαθητής του Επιφάνιος, καθιερώθηκε η εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου, για να μας υπενθυμίζει πως η Παναγία μας σκεπάζει και μας προστατεύει με τις παρακλήσεις της και με τα δάκρυά της.

«Xριστέ μου, συγχώραμε ἂν εἶπα κάτι ποὺ δὲν ἦταν σύμφωνο μὲ τὴν σωτήρια διδαχή Σου, δὲν τὸ ἤθελα...»

~ Δημήτρης Ρόδης

»Xριστέ μου, συγχώραμε αν είπα κάτι που δεν ήταν σύμφωνο με την σωτήρια διδαχή Σου, δεν το ήθελα…»

Γοντικάκιδες, Γιανναράδες, Σταμούληδες, Αλβανίας, Αναστάσιοι… «άγιοι», λόγιοι, και μεγάλοι πνευματικοί άνθρωποι για τον… Μητσοτάκη, την Ντόρα, για Μασώνους, Ρόταρυ, μέλη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, Ευρωπαϊστές – Αθεϊστές – Οικουμενιστές, για κάθε λογής προδρόμους του αντιχρίστου.

Και κανείς δεν λέγει την αλήθεια, πως αυτοί οι άνθρωποι ήταν τα μέγιστα σε κατάσταση πλάνης και μετάδοσης μιας διδασκαλίας πανθρησκείας, αντίθετης της διδασκαλίας του Χριστού.

Ένεκα το image… μην χαλάσουμε το image μας, και τι θα πει ο κόσμος αμα πούμε την αλήθεια του Χριστού ατόφια… (…)

Εμείς ως Ορθόδοξοι τώρα που (υποτίθεται) είμαστε, δεν αρπάζουμε την κρίση από τον Κύριο, δεν λέγουμε πως πήγαν στήν κόλαση, ούτε στόν Παράδεισο, αλλά ευχόμαστε, έστω την ύστατη στιγμή, να είπαν ένα: «Xριστέ μου, συγχώραμε αν είπα κάτι που δεν ήταν σύμφωνο με την σωτήρια διδαχή Σου, δεν το ήθελα…»

«Διαθρησκειακὲς συναντήσεις – συμπροσευχὲς» (Ὡς ἐνεργοποίηση τῆς λογικῆς της πανθρησκείας).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Οικουμενισμός και πανθρησκεία είναι πολύ γνωστές λέξεις (σήμερα), που χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην καθημερινότητα∙ δηλώνουν δρόμους αρνήσεως του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας∙ δρόμοι που αφαιρούν – αρνούνται τον ερμηνευτικό προσδιορισμό των λέξεων Ευαγγέλιο – Ορθοδοξία υπό των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων.

Πολλοί Πατριάρχες – Επίσκοποι (γενικά) με τη συμμετοχή τους στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» και σε εκδηλώσεις πανθρησκείας και συμπροσευχών, όπως δείχνουν καθαρά οι εικόνες (video), μαρτυρούν με τη στάση τους ότι μεταξύ των «συμπροσευχομένων» υπάρχει κατοχή μιας συνεκτικής και ενιαίας αντίληψης γύρω από την «ενότητα» των θρησκειών, σ’ ένα κοινό ορίζοντα «θεϊκής αποκάλυψης» δια μέσου των θρησκειών, που θα έχει καταληκτική σύγκλιση μια θρησκεία, την «θρησκεία του Θεού».

Η θεώρηση του Κορανίου υπό του Πατριάρχου Βαρθολομαίου ως «δρόμου» του Θεού και η συμμετοχή (στο παρελθόν) γνωστών ιεραρχών (π.χ. Χριστόδουλος, Βαρθολομαίος, Αναστάσιος Γιαννουλάτος) στις Διαθρησκειακές συναντήσεις – συμπροσευχές, αποτελούν κινήσεις (συμβολισμούς) που επιδιώκουν να μεταδώσουν στον κόσμο την ρευστότητα του οικουμενισμού, μιας και ο όρος «οικουμενική ιεραποστολή» που χρησιμοποιούν λειτουργεί ως υποβολή!

Χαρακτηριστικά της «οικουμενικής ιεραποστολής» είναι η ένταξη ή, μάλλον, η επιλογή και απομόνωση εδαφίων της Γραφής, με εντελώς ιδιαίτερη σημασία, αναφορά και ρόλο στην Ορθόδοξη οικουμενικότητα – ιεραποστολή του Απ. Παύλου∙ τονίζει ο π. Θεόδωρος Ζήσης:

α) Δεν υπάρχουν πλέον άλλα φώτα, άλλες πίστες, άλλοι δρόμοι σωτηρίας. Ο Χριστός είναι η μοναδική οδός σωτηρίας. Ο ίδιος διακηρύσσει ότι «Εγώ ειμί το φως του κόσμου».

β) Στο αποστολικό και αγιοπατερικό έργο (της ιεραποστολής δηλ.) ουδέποτε υπήρξαν επιφυλάξεις και συμψηφισμοί, κοσμικές ευγένειες και εξισώσεις, συγκρητισμοί και αναμίξεις, υποχωρήσεις σε άρχοντες για λατρεία άλλων θεών ή αναγνώριση των άλλων θεών και των άλλων θρησκειών» (Βλέπε βιβλίο «Διαθρησκειακές συναντήσεις» – Σελ. 12-13).

Υπάρχουν πολλές ενεργοποιήσεις των οικουμενιστών επισκόπων, ως προς τη λογική του φαινομένου ή της επιφάνειας∙ υπάρχουν δηλ. ανεγέρσεις ναών, βαπτίσεις, κοινωνικά έργα, που συλλαμβάνονται από τον απλό κόσμο (σε απλοϊκή κριτική) ως ταυτότητα ορθοδοξίας, ως πράξεις του αληθινού και της καθολικής βεβαιότητας.

Τὸ πανθρησκειακὸ ὅραμα καὶ ἔργο τοῦ οἰκουμενισμοῦ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26 Μαΐου 2025

ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η ανθρωπότητα βιώνει στις μέρες μας μια από τις χειρότερες πνευματικές συγχύσεις της στην ιστορία της. Και ενώ θα περίμενε ο κάθε νοήμων ο σύγχρονος κόσμος να βαίνει στην πρόοδο, την ειρήνη και την ευημερία, χάρις στην δισχιλιόχρονη επίδραση του χριστιανικού μηνύματος, το οποίο είναι, όχι απλά η τελειότερη πνευματική καταξίωση του ανθρώπου, αλλά και η βάση του παγκόσμιου πολιτισμού και ο οποίος είναι απόλυτα διαποτισμένος από τις αρχές της χριστιανικής διδασκαλίας και του Ευαγγελίου. Πάνω απ’ όλα απελευθέρωσε το ανθρώπινο γένος από τον σκοτασμό των ψεύτικων θρησκευτικών σχημάτων του προχριστιανικού παρελθόντος, τα οποία ήταν φρικώδεις ανθρώπινες συλλήψεις και δημιουργίες δαιμονικής εμπνεύσεως. Ο αποκομμένος από την κοινωνία του Θεού άνθρωπος, πνευματικά αποπροσανατολισμένος, δημιουργούσε θρησκείες ατελέστατες, με στόχο να αποκαταστήσει την χαμένη κοινωνία με Αυτόν. Μη έχοντας τη δυνατότητα να συλλάβει την έννοια του αληθινού Θεού, επινοούσε «θεούς», όχι απλά ειδωλικούς και ψεύτικους, αλλά και ανήθικους και απάνθρωπους, πλάσματα της σκοτισμένης φαντασίας του, «κατ’ εικόνα και ομοίωση» δική του.

Ο Θεός της αγάπης και των οικτιρμών, έστειλε στον κόσμο τον Υιό Του να απολυτρώσει το ανθρώπινο γένος από την αιχμαλωσία του Σατανά, τη δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Ήρθε να είναι ο Ίδιος το «φως του κόσμου» (Ιωάν.8,12), θέτοντας στο περιθώριο τα προχριστιανικά σκοτάδια. Παρά ταύτα η πλειονότητα των ανθρώπων δεν Τον δέχτηκαν. Οι πιστοί Του στην ιστορική πορεία της επί γης Εκκλησίας Του, ήταν το «μικρό ποίμνιο».

Στις δύστηνες ημέρες μας η κατάσταση είναι τραγική. Η πίστη στον αληθινό Θεό έχει περιθωριοποιηθεί και τη θέση της πήρε το νοσηρό πνευματικό – θρησκευτικό παγκόσμιο κίνημα της λεγομένης «Νέας Εποχής του Υδροχόου», το οποίο δεν έχει απλά διαφορετικές αρχές με αυτά της χριστιανικής πίστης, αλλά έχει και σφοδρό αντιχριστιανικό χαρακτήρα, αμφισβητώντας την υγιή «θρησκευτικότητα» του Χριστιανισμού. Προβάλλει μια διαφορετική θρησκευτικότητα, η οποία έχει ως υπόβαθρο τον αποκρυφισμό και στοχεύει στην επίτευξη και επικράτηση ενός παγκόσμιου θρησκευτικού συγκρητισμού, με την ανάμειξη όλων των θρησκευτικών πίστεων του παρελθόντος και του παρόντος, την δημιουργία μιας παν-θρησκείας, της παγκόσμιας θρησκείας των εσχάτων, η οποία θα εκφράσει την πλέον έσχατη διαβολική πλάνη της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους!

Αυτός ο σύγχρονος θρησκευτικός συγκρητισμός αποκαλείται Οικουμενισμός. Δεν είναι βεβαίως τυχαία και η ονομασία του, καθότι στοχεύει στην θρησκευτική ενοποίηση της οικουμένης. Ο Οικουμενισμός είναι «πνευματικό τέκνο» της «Νέας Εποχής», η οποία αποτελεί μια φρικτή και ανατρεπτική κατάσταση στην σύγχρονη πνευματικά αποπροσανατολισμένη και διατελούσα σε πρωτοφανή σύγχυση κοινωνία. Επινοήθηκε από σκοτεινά κέντρα των αφανών ηγητόρων της και προωθείται για την επικράτηση μιας «νέας πνευματικής και θρησκευτικής κατάστασης στην ανθρωπότητα», ως δήθεν «νέο φως» και να αποδιώξει τα δήθεν «σκοτεινά» κατάλοιπα του παρελθόντος, να φέρει την «ειρήνη» και την «συμφιλίωση» στην ανθρωπότητα, θέτοντας τέρμα στις θρησκευτικές διαμάχες και έριδες! Διαδίδει την οικτρή σατανική πλάνη ότι «όλες οι θρησκείες» και γενικά οι θρησκευτικές πίστεις «είναι καλές» και «διαφορετικοί δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο Θεό», οι οποίες όμως από μόνες τους «είναι ατελείς» για να εκφράσουν την «πλήρη αλήθεια», η οποία βρίσκεται στην σύγκλησή τους και εν τέλει στην συνένωσή τους!

Ἡ πνευματικὴ θύελλα τῆς Πανθρησκείας. Φαινόμενο των εσχάτων και σημείο αποστασίας.

Δὲν ὑπάρχει καλλίτερο παράδειγμα γιὰ νὰ ἀποδώσει τὴν πνευματικὴ κατάσταση τοῦ σημερινοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου. Ὁ κόσμος ἔφυγε ἀπὸ τὸ πατρικό του σπίτι, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, καὶ ζεῖ ἁμαρτωλὰ καὶ πλανεμένα μὲ θεὸ τὴ σάρκα καὶ τὸ χρῆμα. Ἐνάρετοι ἄνθρωποι χαρακτηρίζουν τὶς ἡμέρες ὡς "ἡμέρες Νῶε", διότι τότε, ὅπως καὶ σήμερα, σκεφτόντουσαν οἱ ἄνθρωποι μόνο τὰ γήινα καὶ τὰ σαρκικά.

Σήμερα ὁ κατακλυσμὸς τῆς ἁμαρτίας παρασέρνει πολὺ κόσμο. Ἡ ἁμαρτία, ἡ πλάνη καὶ ἡ κοσμικότητα πλημμυρίζουν τὰ πάντα: δουλειά, σπίτι, σχολεῖο, στρατό, ψυχαγωγία, ἐνημέρωση. Τρία εἶναι τὰ μεγάλα παράθυρα, ἀπὸ τὰ ὁποία εἰσέρχεται τὸ σκοτάδι, ὁ βοῦρκος καὶ ἡ ἁμαρτία: ἡ Τηλεόραση, τὸ Διαδίκτυο καὶ τὸ φορητὸ τηλέφωνο. Ἂς μὴ κοροϊδευόμαστε, παρὰ τὴν χρησιμότητά τους, ἡ πνευματικὴ ζημιὰ ποὺ κάνουν εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη.

Ὅσο πᾶμε, τὰ πράγματα γίνονται καὶ πιὸ ἐπικίνδυνα. Οἱ μορφὲς τοῦ κακοῦ πληθαίνουν καὶ γίνονται πολλὲς φορὲς δυσδιάκριτες, διαφορετικὲς κάθε φορά. Ἄλλες εἶναι φανερές, ἄλλες πονηρὰ συγκαλυμμένες καὶ παραπλανητικές. Οἱ τελευταῖες εἶναι καὶ οἱ πιὸ ἐπικίνδυνες, διότι κάνουν τὸ μαῦρο ἄσπρο, τὸ ψέμα ἀλήθεια καὶ τὸ κακὸ καλό. Ὁ Χριστὸς μᾶς προειδοποίησε: «βλέπετε μὴ τὶς ὑμᾶς πλανήση».

Θεία Λειτουργία μὲ πανθρησκειακὸ ἄρωμα γιὰ τὸ περιβάλλον στὴν Ραβέννα τὸ 2002. (μὲ ντοκουμέντα καὶ βίντεο)

Βασιλική Αγίου Απολλιναρίου, 5 Ιουνίου 2002. Χοροστάτησαν ο πατριάρχης Κων/Πόλεως Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Συλλειτούργησαν Περγάμου Ζηζιούλας, Μπουένος Άιρες Ταράσιος, Ιταλίας Γεννάδιος, Ρηγίου Εμμανουήλ (ο σημερινός Χαλκηδώνος), Δημητριάδος Ιγνάτιος. Συμπροσευχήθηκαν με παπικούς καρδινάλιους, μουσουλμάνους, λουθηρανούς, αγγλικανούς. Στο τέλος μετρήσαμε στο βίντεο (όσο αυτό έδειξε) τουλάχιστον τρεις αιρετικούς που κοινώνησαν. Σύμφωνα με τον π. Σαράντη Σαράντο μοιράστηκε και αντίδωρο στους αιρετικούς «επισκόπους» κλπ (δείτε στην συνέχεια μικρό απόκομμα από την παρέμβαση που είχε κάνει ο π. Σαράντης).

«Γιὰ ποιόν λόγο ὅρισαν οἱ Πατέρες νὰ εἶναι κινητὴ ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Γιὰ ποιόν λόγο ὅρισαν οἱ Πατέρες νὰ εἶναι κινητὴ ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα

Πάντα εἴχαμε κύματα στὴν Ἐκκλησία. Πάντα εἴχαμε διωγμούς. Πάντα εἴχαμε αἱρέσεις. Πάντα εἴχαμε αὐτὴ τὴν ἐκκοσμίκευση. Πάντα εἴχαμε τοὺς χλιαρούς. Πάντα εἴχαμε ἐξορίες, φυλακίσεις ἁγίων ἀνθρώπων, δικαστήρια, ὅπως καὶ τώρα. Βλέπετε, αὐτοὺς τοὺς δύο γενναίους Ἱεράρχες, Ὀρθοδόξους, Ὀρθοδοξοτάτους, τὸν ἐπίσκοπο Κυθήρων καὶ τὸν ἐπίσκοπο Αἰτωλοακαρνανίας, τοὺς διώκουν. Καὶ τοὺς πᾶνε στὰ δικαστήρια, καὶ θὰ τοὺς βάλουν τώρα καὶ ἀνακριτὲς νὰ τοὺς ἀνακρίνουν. Γιατί; Γιατὶ ἀκριβῶς ἔκαναν αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ κάνουν ὡς Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχες. Ὑπερασπίστηκαν τὴν ἀλήθεια τοῦ δόγματος ποὺ λέγει «καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς». Αὐτὸ εἶναι δόγμα, τὸ λέμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὅτι ὁ Χριστός μας ἀναστήθηκε τὴν τρίτη ἡμέρα.

Καὶ γιόρτασαν κανονικὰ τὴν Ἀνάσταση στὴ Μητρόπολή τους τὴν τρίτη ἡμέρα. Καὶ δὲν ἔκαναν ὑπακοὴ στὴν ἄνομη αὐτὴ προτροπὴ/ἐγκύκλιο ποὺ δυστυχῶς, ἐξαπέλυσε ἡ ΔΙΣ πρὸς ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς. Γιατί δύο ὧρες πρὶν δηλαδή, δὲν θὰ κολλοῦσε ὁ ἰός, καὶ δύο ὧρες μετὰ θὰ κολλοῦσε; Ἀστεῖα πράγματα! Ἀλλὰ ἄλλο ἦταν τὸ ζητούμενο: τὸ ζητούμενο ἦταν νὰ συμπέσει τὸ Πάσχα μας μὲ τὸ Πάσχα τὸ Ἑβραϊκό. Καὶ ἄς λένε κάποιοι μὲ ἀφορμὴ δημοσιεύματα ὅτι ἤδη τὸ εἶχαν γιορτάσει οἱ Ἑβραῖοι τὸ Πάσχα. Τὸ Πάσχα τὸ Ἑβραϊκὸ ὑπολογίζεται μὲ βάση τὸν Νόμο, τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τὶς διατάξεις τοῦ Νόμου. Καὶ τὸ Πατριαρχεῖο μας στὰ Δίπτυχά του, τὸ εἶχε ἀκριβῶς ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ποὺ αὐτοὶ θέλανε νὰ γιορτάσουμε μαζὶ μ’ αὐτοὺς τὸ Πάσχα· δηλαδή, νὰ γιορτασθεῖ μιὰ μέρα νωρίτερα. Νὰ κάνουμε Ἀνάσταση τὸ Μεγάλο Σάββατο, ποὺ ἤτανε σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς κανονικοὺς τῶν Ἑβραίων τῶν παραδοσιακῶν, τῶν σωστῶν· ἔτσι, ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἔπρεπε νὰ γιορτάσουν, ἄσχετα τὶ κάνανε αὐτοὶ φέτος.

Τό σχέδιο ἀποχριστιανισμοῦ συνεχίζεται – Ποιοί καί γιατί «ἐξαφανίζουν» τίς Φάτνες ἀπό τόν στολισμό τῶν Χριστουγέννων;

Το σχέδιο αποχριστιανισμού συνεχίζεται – Ποιοι και γιατί «εξαφανίζουν» τις Φάτνες από τον στολισμό των Χριστουγέννων;

Η γέννηση του Θεανθρώπου «ενοχλεί» τους παγκοσμιοποιητές - Κάθε χρόνο βλέπουμε όλο και λιγότερες Φάτνες στους στολισμούς των πόλεων

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Κάθε χρόνο και χειρότερα – κάθε χρόνο και πιο αποχαρακτηρισμένα, αντιμετωπίζεται η μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων στην – κατά τα άλλα – Ορθόδοξη χριστιανική Ελλάδα. Αν αναρωτιέστε από που προκύπτει αυτό το συμπέρασμα, δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στις ελληνικές πόλεις, τους οικισμούς και τις πλατείες. Οι Φάτνες τείνουν να εξαφανιστούν από τους δημόσιους χώρους. Ζήτημα αν θα συναντήσεις μία – δύο μπροστά σου, σε όσες μετακινήσεις κάνεις συνολικά στην εορταστική περίοδο. Και αν συναντήσεις Φάτνη, είναι αμφίβολο αν θα είναι κάποια φυσιολογική παράσταση της Γέννησης του Χριστού ή κάποιο μεταμοντέρνο έκτρωμα.

Θυμάμαι πως κάποτε ως παιδάκια, ανυπομονούσαμε να κάνουμε χριστουγεννιάτικο περίπατο με τους γονείς στη στολισμένη πόλη, και να βγάλουμε φωτογραφίες σε μια όμορφη Φάτνη που πάντα κοσμούσε ένα κεντρικό σημείο. Η Φάτνη όχι μόνο ήταν κύριο σημείο αναφοράς των χριστουγεννιάτικων ημερών, αλλά ως στολισμός ξεπερνούσε σε δημοφιλία ακόμα και το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Η θέα της Φάτνης λειτουργούσε ως βιωματικό μάθημα για τα παιδιά, που με μια προσλαμβάνουσα εικόνα έκλειναν στις ψυχούλες τους όλο το νόημα των Χριστουγέννων. Σε όλα σχεδόν τα νηπιαγωγεία γίνονταν θεατρικές παραστάσεις με τα παιδάκια να αναπαριστούν το γεγονός της Θείας Γέννησης.

Σήμερα, όλα τα άλλα χριστουγεννιάτικα «παρελκόμενα» θα τα συναντήσεις, μόνο τη γέννηση του Χριστού δεν θα συναντήσεις. Χριστουγεννιάτικα δέντρα, αγιοβασίληδες της Coca Cola, αστεράκια, καμπάνες, χιονονιφάδες, τάρανδοι, ξωτικά, χιονάνθρωποι, έλκηθρα, δώρα, ζαχαρωτά, μολυβένια στρατιωτάκια και ένα σωρό άλλα παραφερνάλια φιγουράρουν παντού σε δρόμους, πλατείες και στολισμένα δημόσια κτήρια.

Ο περισσότερος κόσμος ξοδεύει αυτές τις άγιες μέρες, υπνωτισμένος από μια παρέλαση μπιχλιμπιδιών που εκπορεύονται από μύθους και παραμύθια. Αυτά μας μεταδίδουν ένα ψήγμα αόριστης «καλοσύνης» και μιας «ζεστασιάς», που δεν είναι τίποτε άλλο από μια ανέξοδη ικανοποίηση του παλιμπαιδισμού μας. Μια κενή, δυστυχισμένη καρδιά δίχως Θεό, γίνεται για λίγες μέρες καρδιά με… λαμπάκια να στολίζουν την κενότητα. Αναζητά ο άνθρωπος μερικά ψίχουλα ψυχικής ανακούφισης, με την αυθυποβολή και την καταναλωτική «παρηγοριά».

Όλα τα άθρησκα σύμβολα των εορτών αυξάνονται και πληθύνονται, και μόνο η Φάτνη καταδικάζεται όλο και περισσότερο σε «εξορία» από την ελληνική Πολιτεία, αλλά και τον δυτικό πολιτισμό γενικότερα. Βλέπεις Δήμους στην Ελλάδα να διοργανώνουν φαντασμαγορικές εκδηλώσεις, συναυλίες και άτυπους διαγωνισμούς στολισμών, για να εορταστεί το οτιδήποτε άλλο, παρά το ίδιο το γεγονός της Θείας γέννησης.

Φυσικά ο εξοβελισμός της Φάτνης από τα δημόσια πράγματα, μόνο τυχαίος δεν είναι. Η απογύμνωση των Χριστουγέννων από το αληθινό νόημά τους, είναι βασική παράμετρος της πανθρησκειακής ατζέντας της Νέας Εποχής. Όλα γίνονται στον βωμό της «θρησκευτικής ουδετερότητας» και επιπλέον το ριζοσπαστικό μήνυμα της άκρας ταπείνωσης του ενανθρωπήσαντος Κυρίου, είναι κόλαφος για την αυτοκρατορία του καταναλωτισμού. Ένας Θεός που επτώχευσε για να μας πλουτίσει, είναι σκάνδαλο για όλους τους εξουσιαστές που μας φτωχαίνουν για να πλουτίζουν εκείνοι.

Η Δύση σε περιδίνηση

Ἡ προετοιμασία της πανθρησκείας , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ προετοιμασία της πανθρησκείας , 17-9-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Ἡ πανθρησκεια καὶ ἡ μασονία εἰναι τὸ ὄχημα τοῦ ἀντιχριστου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ πανθρησκεία καί ἡ Μασονία εἶναι τό ὄχημα τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅπως καί ἡ σύγχυση καί ἡ ταραχή. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 "Η ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΊΑ ΚΑΙ Η ΜΑΣΟΝΊΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΌΧΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΊΣΤΟΥ. ΌΠΩΣ ΚΑΙ Η ΣΎΓΧΥΣΗ ΚΑΙ Η ΤΑΡΑΧΉ".!

Ἀσεβὴς διαθρησκειακὴ συμπροσευχὴ διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς τῆς Τουρκίας καὶ Συρίας!

Ὅταν ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα συγκλονιζόταν ἀπὸ τὸν φοβερὸ σεισμό, κάποιοι ἔσπευσαν νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὸν δρᾶμα τῶν μυριάδων θυμάτων, ὅπως οἱ «δικοί» μας θιασῶτες τοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ, προκειμένου νὰ προωθήσουν τὸ πανθρησκειακό τους ὅραμα!

Ὁ «ἅγιος» Ἀμερικῆς ἔσπευσε νὰ διοργανώσει ἀσεβῆ διαθρησκειακὴ προσευχή, νὰ ἐπικαλεστεῖ, μαζὶ μὲ αἱρετικοὺς καὶ ἀλλοθρήσκους, τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ γιὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς! Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Σὲ μία κίνηση ὑπέρβασης προέβη Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος· ὀργάνωσε διαθρησκειακὴ προσευχητικὴ σύναξη γιὰ τὴν Τουρκία καὶ τὴ Συρία στὸ Πανεπιστήμιο Georgetown.

Σχόλιο σέ δηλώσεις τοῦ «Πάπα» Φραγκίσκου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 23η Μαΐου 2022

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ.

(Σχόλιο σε δηλώσεις του «Πάπα» Φραγκίσκου)

Η Αγία μας εκκλησία χαρακτηρίζεται στο Σύμβολο της Πίστεως ως «Καθολική», επειδή κατέχει ολόκληρη την αλήθεια, την οποία οφείλει να γνωρίζει ο άνθρωπος για την σωτηρία του και επειδή έχει πανανθρώπινο και διαχρονικό χαρακτήρα.

Πιο συγκεκριμένα, «η έννοια της εκκλησιαστικής καθολικότητας μπορεί να ερμηνευτεί με δύο τρόπους: τοπικά-γεωγραφικά και τροπικά. Με την τοπική έννοια, σημαίνει την Εκκλησία που τείνει να περιλάβει στους κόλπους της όλους τους λαούς της γης, κατά το “πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει” (Μάρκ.16,15). Με την τροπική έννοια, σημαίνει την Εκκλησία, που αποτελεί ένα ενιαίον όλο, χωρίς τοπικούς, χρονικούς, ή ποσοτικούς - αριθμητικούς περιορισμούς, η οποία περιλαμβάνει στους κόλπους της όλους εκείνους που ανήκαν, ανήκουν και θα ανήκουν στο μυστικό σώμα του Χριστού “ζώντας τε και τεθνεώτας”, τους “απανταχού της οικουμένης πιστούς”, όλων των αιώνων, είτε ζώντες είτε και “προ της του Χριστού παρουσίας ευηρεστηκότες” (Ι. Χρυσοστόμου, Εις την προς Εφεσίους - Ι΄, PG 62, 75) και “προαπελθόντες εν πίστει εκ της επιγείου εις την ουράνιον Εκκλησίαν” (λ. «Εκκλησία», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 5, εκδ. Μαρτίνος Αθ., Αθήνα 1964, σελ. 483). Η Εκκλησία μπορεί να υπάρχει και να είναι Καθολική ακόμη και στα πλαίσια μιας τοπικής Εκκλησίας, (Ελλάδας, Ρωσίας κ.λπ.), αρκεί να υπάρχουν σ’ αυτήν τα στοιχεία που κάνουν την Εκκλησία Μία, όπως προαναφέρθηκαν.

«Θρησκευτική οἰκολογία»: «Τό βαρύ ὄχημα» τῆς πανθρησκείας!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 22α Νοεμβρίου 2021

«ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ»: ΤΟ «ΒΑΡΥ ΟΧΗΜΑ» ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ!

Όλοι σχεδόν οι ηγέτες του κόσμου σήμερα αρχίζουν και συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι η αυξανόμενη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος πολύ σύντομα θα οδηγήσει στην ολοσχερή καταστροφή του πλανήτου, αν δεν ληφθούν επειγόντως σοβαρά και δραστικά μέτρα. Η εδώ και δεκαετίες άφρων εκμετάλλευση και καταδυνάστευση του φυσικού περιβάλλοντος και η κατασπατάληση των φυσικών πόρων οδήγησαν σε μια επικίνδυνη και πιθανώς μη αναστρέψιμη καταστροφή του πλανήτη μας.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η συνεχής ρύπανση της ατμόσφαιρας που προέρχεται από τα βιομηχανικά απόβλητα, προκαλεί το λεγόμενο «φαινόμενο του θερμοκηπίου» και αυτό με τη σειρά του την αύξηση της θερμοκρασίας της γης, με αποτέλεσμα να λιώνουν οι πάγοι στις πολικές περιοχές και να αυξάνει η στάθμη του νερού στους ωκεανούς. Όλα αυτά με τη σειρά τους προκαλούν ακραία φυσικά φαινόμενα, θύελλες, θεομηνίες, πλημύρες και σεισμούς, που τις τελευταίες δεκαετίες γίνονται όλο και πιο συχνά. Αναφέρουν επίσης ότι η γη έπαψε πια να αναπληρώνει τους φυσικούς πόρους της και τα ενεργειακά αποθέματά της πολύ σύντομα θα εξαντληθούν ολοσχερώς. Η πρόσφατη παγκόσμια Διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στη Γλασκώβη από 31 Οκτωβρίου μέχρι 12 Νοεμβρίου 2021, (όπως και η προηγούμενη που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι το 2015), κατέδειξε την αδυναμία λήψεως αποτελεσματικών μέτρων λόγω της δυσκολίας συνεργασίας των χωρών για την από κοινού αντιμετώπιση του παγκοσμίου αυτού προβλήματος.

Είναι αυτονόητο ότι η φροντίδα και η μέριμνα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και των συνεπειών της, ανήκει στις κυβερνήσεις των κρατών, οι οποίες έχουν και την ευθύνη, αλλά και τα μέσα για να την αντιμετωπίσουν, πάντοτε σε συνεργασία και με βάση τις υποδείξεις της επιστήμης. Ωστόσο παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια, μια προσπάθεια να επιστρατευτούν στον αγώνα «για τη διάσωση του περιβάλλοντος» και οι θρησκείες, συμπεριλαμβανομένης και της Ορθοδοξίας. Όπως ήδη αναφέραμε σε πρόσφατη ανακοίνωση μας με τίτλο «Σχόλιο σε νέα προκλητική Διαθρησκειακή Συνάντηση», (18.10.2021), ο «Πάπας» Φραγκίσκος διοργάνωσε πριν από μερικές ημέρες, (4.10.2021), Πανθρησκειακή Συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε στο Βατικανό, με θέμα την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Στη συνάντηση αυτή συμμετείχαν εκτός από τον «Πάπα», ο «αρχιεπίσκοπος» του Καντέρμπουρι, κορυφαίοι ραβίνοι και ισλαμιστές σεΐχηδες, ο Δαλάι Λάμα, ινδουιστές γκουρού, σαμάνοι, μάγοι κ.α. Στρατευμένος μαζί τους και ο παν. Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ως «ένας των θρησκευτικών ηγετών του κόσμου», επονομαζόμενος και «Πράσινος Πατριάρχης». Όλοι αυτοί υπέγραψαν κοινή έκκληση προς τις κυβερνήσεις, να λάβουν δραστικά μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος.

«Γιὰ ποιόν λόγο ὅρισαν οἱ Πατέρες νὰ εἶναι κινητὴ ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Γιὰ ποιόν λόγο ὅρισαν οἱ Πατέρες νὰ εἶναι κινητὴ ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα

Πάντα εἴχαμε κύματα στὴν Ἐκκλησία. Πάντα εἴχαμε διωγμούς. Πάντα εἴχαμε αἱρέσεις. Πάντα εἴχαμε αὐτὴ τὴν ἐκκοσμίκευση. Πάντα εἴχαμε τοὺς χλιαρούς. Πάντα εἴχαμε ἐξορίες, φυλακίσεις ἁγίων ἀνθρώπων, δικαστήρια, ὅπως καὶ τώρα. Βλέπετε, αὐτοὺς τοὺς δύο γενναίους Ἱεράρχες, Ὀρθοδόξους, Ὀρθοδοξοτάτους, τὸν ἐπίσκοπο Κυθήρων καὶ τὸν ἐπίσκοπο Αἰτωλοακαρνανίας, τοὺς διώκουν. Καὶ τοὺς πᾶνε στὰ δικαστήρια, καὶ θὰ τοὺς βάλουν τώρα καὶ ἀνακριτὲς νὰ τοὺς ἀνακρίνουν. Γιατί; Γιατὶ ἀκριβῶς ἔκαναν αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ κάνουν ὡς Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχες. Ὑπερασπίστηκαν τὴν ἀλήθεια τοῦ δόγματος ποὺ λέγει «καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς». Αὐτὸ εἶναι δόγμα, τὸ λέμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὅτι ὁ Χριστός μας ἀναστήθηκε τὴν τρίτη ἡμέρα.

Καὶ γιόρτασαν κανονικὰ τὴν Ἀνάσταση στὴ Μητρόπολή τους τὴν τρίτη ἡμέρα. Καὶ δὲν ἔκαναν ὑπακοὴ στὴν ἄνομη αὐτὴ προτροπὴ/ἐγκύκλιο ποὺ δυστυχῶς, ἐξαπέλυσε ἡ ΔΙΣ πρὸς ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς. Γιατί δύο ὧρες πρὶν δηλαδή, δὲν θὰ κολλοῦσε ὁ ἰός, καὶ δύο ὧρες μετὰ θὰ κολλοῦσε; Ἀστεῖα πράγματα! Ἀλλὰ ἄλλο ἦταν τὸ ζητούμενο: τὸ ζητούμενο ἦταν νὰ συμπέσει τὸ Πάσχα μας μὲ τὸ Πάσχα τὸ Ἑβραϊκό. Καὶ ἄς λένε κάποιοι μὲ ἀφορμὴ δημοσιεύματα ὅτι ἤδη τὸ εἶχαν γιορτάσει οἱ Ἑβραῖοι τὸ Πάσχα. Τὸ Πάσχα τὸ Ἑβραϊκὸ ὑπολογίζεται μὲ βάση τὸν Νόμο, τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τὶς διατάξεις τοῦ Νόμου. Καὶ τὸ Πατριαρχεῖο μας στὰ Δίπτυχά του, τὸ εἶχε ἀκριβῶς ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ποὺ αὐτοὶ θέλανε νὰ γιορτάσουμε μαζὶ μ’ αὐτοὺς τὸ Πάσχα· δηλαδή, νὰ γιορτασθεῖ μιὰ μέρα νωρίτερα. Νὰ κάνουμε Ἀνάσταση τὸ Μεγάλο Σάββατο, ποὺ ἤτανε σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς κανονικοὺς τῶν Ἑβραίων τῶν παραδοσιακῶν, τῶν σωστῶν· ἔτσι, ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἔπρεπε νὰ γιορτάσουν, ἄσχετα τὶ κάνανε αὐτοὶ φέτος.

Π. Πέτρος Χίρς – Ἡ θρησκευτική στάση πού θά φέρει τόν Ἀντίχριστο. (βίντεο)

Το κάτωθι μικρό αλλά πολύ σημαντικό μεταφρασμένο και απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα προέρχεται από μία σειρά Μαθημάτων που έκανε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Χιρς με τίτλο: «Ορθόδοξη Εκκλησιολογία – Μάθημα 10 : Η Εκκλησία πριν την Θρησκεία του Αντιχρίστου».

Οι σκηνές στο βίντεο που θα δείτε προέρχονται από την συγκέντρωση παγκόσμιων θρησκευτικών ηγετών στη Ρώμη στις 20 Οκτωβρίου του 2020, την οποία χρηματοδότησε το Βατικανό. Η Διεθνής Συνάντηση Προσευχής για την Ειρήνη: «Κανείς δεν σώζεται μόνος του. Ειρήνη και Αδελφοσύνη»!

Ομιλεί ο πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Χιρς

«Αυτή είναι η θρησκευτική στάση που θα στηρίξει τον ερχομό του Αντιχρίστου. Ο συμβολισμός είναι πολύ ενδεικτικός.

Κάθε αντιπρόσωπος ανάβει ένα κερί. Όλοι έχουν «το φως». «Το φως» είναι ένα, συνεπώς όλες οι θρησκείες είναι ένα.

Το φως δεν το δίνουν οι Χριστιανοί στους άλλους ή οι άλλοι στους Χριστιανούς.

[σ.σ. Στους «άλλους» – στους αλλόδοξους και στους αλλόθρησκους προφανώς. Βλέπουμε όμως κάποια τρίτα πρόσωπα να μοιράζουν το φως στους θρησκευτικούς ηγέτες. Ποιά είναι αυτά; Σιωνισμός;]