Α΄. Θαύματα όταν ζούσε.
1.Οταν ο Άγιος λειτουργούσε είχε τόση συναίσθηση της φρικτής ώρας της θείας λειτουργίας, ώστε γινόταν το όλος πύρινος από την αγάπη του προς τον Θεό και προς τους χριστιανούς. Και όταν έβγαινε στην ωραία πύλη να εκφωνήσει το «Κύριε, Κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού και ίδε και επίσκεψαι την άμπελον ταύτην… ην εφύτευσεν η δεξιά σου», την ώραν εκείνη στο στόμα του έβλεπαν οι ευλαβείς και καθαροί στην καρδία χριστιανοί λαμπρότατο και φεγγοβόλο αστέρι. Και όταν κάποιος θέλησε να του το πει, του είπε: «σιώπα, οφθαλμαπάτη έπαθες από τα υτπολλά φώτα». Όταν όμως αυτός επέμενε ότι πολλές φορές το έχει δει, αλλά και άλλοι χριστιανοί το βλέπουν, τότε ο Άγιος με αυστηρότητα τον επιτίμησε ποτέ να μην το αναφέρει σε κανέναν, όσο βρίσκεται ακόμα στη ζωή.
2.Νότια της Καρύταινας και πλησίον των άνω Καρυών ήταν το χωριό Μπελτέκη. Εκεί οι κάτοικοί του από δαιμονική πρόληψη φοβούνταν μήπως οι αποθνήσκοντες γίνουν βρυκόλακες. Γι’ αυτό μετά τον θάνατο, αντί να ενταφιάσουν τους νεκρούς τους, όπως η Εκκλησία μας έχει ορίσει, κατέκαιαν τα σώματα τους.
