Ὁ σύγχρονος κόσμος εἶναι μεστός μιᾶς βαβυλώνιας αἰχμαλωσίας...

Ἰωάννης Ἰανωλίδε, 1985

Σ᾿ αὐτόν τόν αἰῶνα ὁ ἡρωϊσμός νικήθηκε ἀπό τήν δειλία, ἡ ποιότητα γιά τήν ζωή ἀντικαστάθηκε ἀπό τήν ποσότητα, ὁ ἄνθρωπος ὑποτάχθηκε ἀπό τήν τεχνοκρατία, τό πνεῦμα ὑποδουλώθηκε ἀπό τήν ὕλη, ἡ ἀλήθεια παρεξηγήθηκε διαλεκτικά, τό καλό λησμονήθηκε μέ πολλή κακία καί οἱ χριστιανοί διώχθηκαν ἀπό τούς ψευδοχριστιανούς.Ὁ σύγχρονος κόσμος εἶναι μεστός μιᾶς βαβυλώνιας αἰχμαλωσίας, διότι οἱ βασικότεροι συντελεστές του κάνουν τήν ζωή του ἀβίωτη.

Οἱ πλούσιοι δέν χορταίνουν πιά ἀπό τά πλούτη τους καί θέλουν νά κυριαρχοῦν σ᾿ ὅλη τήν γῆ καί οἱ ἰσχυροί αὐτοῦ τοῦ κόσμου δέν ἔχουν ὅρια τῆς δεσποτοκρατίας τους καί πνίγουν κάθε ἀντίδραση τοῦ κόσμου.

Ἡ τεχνολογία μᾶς ὑποδουλώνει συνεχῶς καί ἐμᾶς καί τήν φύση καί μᾶς ἔγινε ἕνας τραγικός ἐφιάλτης. Δέν θέλουν οὔτε νά πεθάνουμε πιά καί γι᾿αὐτό τόν λόγο δολοφονοῦμε τούς τοκετούς τῶν μητέρων, πού ἀναγγέλλουν τήν ἐμφάνισή τους πρίν μποῦν ποτέ στήν ζωή.

Μισοῦμε ἀλλήλους τόσο πολύ, ὥστε ἐγίναμε ἀναίσθητοι στήν ἀμοιβαία θλίψη πού μόνοι μας τήν προκαλοῦμε. Οἱ διεστραμμένες αἰσθήσεις μας εἶναι ἐξεγερμένες καί καταβεβλημένες. Ἔχουν κυριέψει τόν νοῦ καί τήν καρδιά τῶν ἀνθρώπων. Οἱ ἀξίες αὐτοῦ τοῦ κόσμου πηγάζουν ἀπό ἐγωϊσμό, ὑλισμό καί ἀθεϊσμό. Ἕνας κόσμος χωρίς Θεό καί χωρίς ψυχή.

Τό πιό δύσκολο καί σημαντικό εἶναι νά διακρίνεις τά πνεύματα

(Επιστολή ενός φυλακισμένου)

 

«Ὁ κόσμος μου ἐξαρτιόταν ἀπό τήν ψυχή μου. Ἀπό μέσα μου ἐπήγαζε ἡ εἰρήνη μέ τούς συνάνθρώπούς μου. Ὅσο περισσότερο ἐπέθαινα, τόσο ἐβίωνα μέσα μου τόν Χριστό..»

~ …Ἡ ἐν Χριστῶ ζωή μου μοῦ ἔδωσε τήν ἱκανότητα νά καταλάβω ὅλες αὐτές τίς πλευρές τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, καθώς καί τήν ἀντίληψη νά πράττω κατά τρόπο θετικό σέ κάθε περίσταση.

Λοιπόν, πρέπει νά θυμίσω ἐδῶ, ὅπως μ᾿ ἔμαθε ὁ Ἀρσένιος νά ἐννοῶ, ποιό εἶναι τό νόημα πού ὑπάρχει σέ κάθε λεπτομέρεια τῆς ζωῆς. Δέν πρόκειται ἐδῶ γιά τήν προαίρεσή μας, ἀλλά γιά τήν οὐσία τήν ὁποία διατηροῦμε στόν νοῦ μας γιά ὅ,τι κάνουμε.

Πρέπει νά σᾶς καθαρίζουμε τό μυαλό κομμάτι κομμάτι! Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

Πρέπει νά σᾶς καθαρίζουμε τό μυαλό κομμάτι κομμάτι!

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Ἡ «“ἀναμόρφωση”» γινόταν σέ 4 στάδια:
1. Ἡ καταστροφή τῆς ἀντοχῆς τῶν ἀνθρώπων διά τῆς βίας, μέχρι τό ἐπαναστατικό σόκ, δηλαδή μέχρι τήν ὑποχώρηση καί τήν ἀποδοχή τῆς “ἀναμόρφωσης”.
2. Η αὐτοκαταγγελία, ἡ ὁποία ἔπρεπε να φανερώνει ὅλο τό παρελθόν καί τό παρόν, ὅ,τι ἤξερε ὁ καθένας γιά τούς φίλους του καί γιά τούς ξένους. Αὐτή γινόταν ἐγγράφως. Ἡ εἰλικρίνεια ἔπρεπε νά εἶναι ἀπόλυτη. Ἐάν ἡ αὐτοκαταγγελία ἑνός δέν ἀνταποκρινόταν μέ  τοῦ ἀλλουνοῦ, τότε ἀκολουθοῦσαν τά πιό φρικιαστικά βάσανα. Ἄρα  κανένας δέν τολμοῦσε νά κρύψει κάτι πιά.
3. Ὁ ἐμπαιγμός καί ἡ ἀπάρνηση ὅλων τῶν ἀξιῶν καί τῶν ἰδεῶν τοῦ παρελθόντος, ἰδιαίτερα ἡ διακωμόδηση τῆς θρησκείας καί τοῦ Θεοῦ.

Ἡ περίπτωση τοῦ Φλουεράς. Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

 Ἡ περίπτωση τοῦ Φλουεράς

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Στήν Γκέρλα μαθεύτηκε ὅτι οἱ φοιτητές ἀναμορφώθηκαν, ὁπότε ὅλος ὁ κόσμος ἔτρεχε μακριά ἀπ᾿ αὐτούς. Παρόλα αὐτά ἡ “ἀναμόρφωση” συνέχισε τό ἔργο της. Ἄρχισαν κατόπιν νά βασανίζονται γιά ν᾿ ἀναμορφωθοῦν καί οἱ ἐργάτες.
 Ἕνας ἀπ᾿ ἐκείνους πού εἶχαν θανατωθεῖ μέ δεινά βασανιστήρια ἦταν κι ὁ ἱδρυτής τοῦ σοσιαλισμοῦ στήν Ρουμανία, ὁ Φλουεράς. Ἦταν ἕνας ἡλικιωμένος καί φρόνιμος ἄνθρωπος, πού  εἶχε διαδώσει περίτρανα παντοῦ στήν Ρουμανία τό κομμουνιστικό τερατούργημα.
Πολλοί ὑπέρμαχοι τοῦ σοσιαλισμοῦ φυλακίσθηκαν καί πολλοί πέθαναν στίς φυλακές, ἀλλά τό τραγικώτερο τέλος εἶχε αὐτός ὁ Φλουερᾶς, ἄνθρωπος ἁπλός καί πιστός, ὁ ὁποῖος δέν γνώρισε τόν μαρξισμό παρά στήν “ἀναμόρφωση”.

Ἡ “ἀναμόρφωση” σέ ἄλλα κρατητήρια τῆς Χώρας. Ἡ Γκέρλα. Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

Ἡ “ἀναμόρφωση” σέ ἄλλα κρατητήρια τῆς Χώρας

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Ἐπειδή ὁ Τσουρκάνου, καθοδηγούμενος ἀπό τούς ἡγέτες του, ἀναζητοῦσε τρομερές ἀποκαλύψεις γιά τήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Οἱ ἄνθρωποι, λόγῳ τῆς τρομάρας τους, ἄρχισαν νά σκαρώνουν τρόπους σωτηρίας τους καί ἐδήλωσαν δολοπλοκίες τῶν ἡγετῶν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κομμουνιστικοῦ  Κόμματος. Ἐπειδή αὐτές οἱ δηλώσεις ἐπήγαιναν στήν Ἀσφάλεια τοῦ Κράτους, καί βάσει αὐτῶν ἐγίνοντο ἀναρίθμητες συλλήψεις καί καταδίκες. Ὅταν ἐμφανίστηκαν δηλώσεις ἐναντίον τῆς Ἄννας Πάουκερ ἤ ἄλλων ὁμοίων, ἡ ἀρχηγία ἀντιλήφθηκε ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα καί ἄρχισε νά παίρνει ἔκτακτα μέτρα.
Ἔτσι τό 1951 ὁ Τσουρκάνου μεταμεταφέρθηκε στό Βουκουρέστι. Οἱ ἀναμορφωτές πίστευαν ὅτι θά εἶναι ὁ πρῶτος συνταγματάρχης τῆς Ἀσφάλειας καί θά τόν ἀκολουθοῦν καί οἱ ἴδιοι.

Πορτραῖτα ἀπό τήν “ἀναμόρφωση”. Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

  Πορτραῖτα  ἀπό τήν “ἀναμόρφωση”

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Ὁ κύριος Κ. Ἦταν ἕνας ὤριμος πνευματικά νεαρός. Ὅσο ὄμορφος ἦταν σάν ἄντρας, τόσο ὑπέροχος ἦταν καί ἐσωτερικά. Ἦταν ἕνα διαμάντι. Ἔπνεε τήν πιό γνήσια χριστιανική πνευματικότητα. Ἦταν ἀξιοπρεπής, ἀλλά καί μέ μιά ζωντανή συνείδηση τῆς ἁμαρτίας. Μυστικοπαθής, ἀλλά ἔξυπνος καί δυναμικός.
Ἕνας διαπρεπής φοιτητής καί ἀπτόητος μαχητής. Ἕνας ἄνθρωπος μέ ἰδανικά ἰσορροπημένος, σκορπίζοντας τήν καλωσύνη μέ μιά ἀρμονική διάρθρωση καί μέ μιά ξεχωριστή ἀγωγή.
Ἡ πίστη του ἦταν ζωντανή, δυναμική, αἰσιόδοξη καί ἰσχυρή. Ἡ πλούσια καί ἔντονη ἐσωτερική  του ζωή  τοῦ ἔδινε μιά νηφάλια καί δελεαστική ἔλξι. Ἄρα ἦταν μιά ὁλοκληρωμένη προσωπικότητα, ὅταν μπῆκε στήν σειρά “ἀναμόρφωσης” στά δεσμωτήρια τῆς πόλεως Πιτέστι.
Βασανιζόταν ἑπτά μῆνες καί δέν ὑπέκυπτε.

Τό δωμάτιο 4 τοῦ Νοσοκομείου. Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

 Τό δωμάτιο 4 τοῦ Νοσοκομείου

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Οἱ βασανιστές ἔθεσαν τήν ἕδρα τους στό δωμάτιο 4 τοῦ Νοσοκομείου. Ἦταν ἕνα μεγάλο δωμάτιο, μέσα στό ὁποῖο χωροῦσαν ἑκατοντάδες ἄνθρωποι. Ξύλινα κρεβάτια περικύκλωναν τό δωμάτιο καί στό κέντρο του ὑπῆρχε ἕνα εἶδος ρινγκ, πολύ κατάλληλο γιά τήν διαδικασία τῆς “ἀναμόρφωσης”.
Οἱ τραμποῦκοι ἄρχισαν τά βάσανα χωρίς ἕνα σύστημα, ἀλλά μέ ἄγριο δάρσιμο, γιά «ξεπάτωμα». Μπαίναμε στά βάσανα μέ τήν σειρά, ἀνά 15-20 θύματα, στό κέντρο τοῦ δωματίου, ἐνῶ οἱ ἄλλοι κρατούμενοι ἦταν καθισμένοι σε «θέση διαλογισμοῦ», δίπλα στά ξύλινα κρεβάτια, μέ τά χέρια στά γόνατα, χωρίς νά ἔχουν τό δικαίωμα νά κινηθοῦν ἤ νά μιλήσουν. Μιά ὁμάδα τραμπούκων ἔκαναν ἀστυνομικά μπλόκα γύρω-γύρω στά κρεββάτια καί κοπανοῦσαν δυνατά κάθε μικρή ἀντίδραση τῶν θυμάτων καί μέ καθορισμένες διαταγές.