Γιά τόν χαρισματικό αυτό Όσιο Μοναχό υπάρχει ακόμα ή εξής διήγηση :
Μετά τήν κοίμηση τών Αγίων Κτιτόρων, ό κόσμος είχε σέ μεγάλη ευλάβεια τό «Ίωακειμάκι», όπως είδαμε, διότι είχε καταλάβει και τίς άρετές του και τό διορατικό του χάρισμα.
Θέλησε κάποτε ένας προσκυνητής άπό τόν Κρουσώνα, πού τόν έλεγαν Μανώλη Τσικαντήλη νά επισκεφτεί στον Κουδουμά τό Ίωακειμάκι, διότι είχε σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα. Ή γυναίκα του ήταν στείρα και έξ αιτίας τής ατεκνίας αύτής δεν τήν ήθελε καθόλου ή μητέρα του, γι’ αυτό και ύπέφερε τό ανδρόγυνο.
Αποφάσισε, λοιπόν, νά επισκεφτεί τόν ένάρετο Μοναχό ό άνθρωπος αυτός και άρχισε νά μαζεύει μέσα στό σπίτι του διάφορα τρόφιμα τά όποια θά πήγαινε, όπως συνήθιζαν νά κάνουν ως έλεημοσύνη πρός τό φτωχό Μοναστήρι όλοι οί προσκυνητές. Καθώς τά έτοίμαζε, άκούει έναν πολύ ισχυρό θόρυβο στην πόρτα, σάν νά προερχόταν άπό δυνατή κλωτσιά. Έντρομος πήγε πρός τήν πόρτα, τήν άνοιξε και έκεί είδε ένα τεράστιο ασυνήθιστο άλογο, τρεις φορές σέ μέγεθος άπό τά συνηθισμένα. Αγριεμένο σήκωσε τά μπροστινά πόδια του πρός τά πάνω. Ήταν μεταμορφωμένος ό διάβολος, ό όποιος με άνθρώπινη, άγρια φωνή του είπε:
- Πού ετοιμάζεσαι, μωρέ, νά πας;
Ό Μανώλης ήταν καλός χριστιανός, πνευματικός άνθρωπος καί γνώριζε κάποια πράγματα περί πειρασμών άπό τίς διηγήσεις του ευλαβούς Ιερέα τού Κρουσώνα, άλλά καί άπό τούς Κουδουμιανούς Πατέρες, πού πήγαιναν συχνά. Βρήκε, λοιπόν, χριστιανικό θάρρος καί του άπάντησε:
