Μόνον τὸν ζωντανὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ κλαίω ποὺ τὸν ἐχαλάσαμε καὶ τὸν ἐκάμαμε ἐρείπια..

Λίγο μετά την προσφυγιά , αφού άκουσα ότι μια βόμβα γκρέμισε το θόλο της εκκλησίας της Παναγίας της Λύσης, όταν τον βρήκα, του είπα :

- Παναγή, κλαίω και τα δικά μας, και τις περιουσίες μας, και τα χωράφια, και τα χωριά μας, αλλά κλαίω και την εκκλησία μας, που άκουσα πως την χάλασαν.

Και μου απάντησε:

«Νά, τά ἡνία Θεέ μου. Ὁδήγα ἐσύ. Ἐγώ δέν ἔχω δύναμη. Ὅπου θέλεις πάρε με».

Να λες: «Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ. Εγώ δεν έχω δύναμη. Όπου θέλεις πάρε με».

Κι αν έλθουν έτσι τα γεγονότα που δεν τα λογάριασες, μην πεις πως άλλως πως τα λογάριαζα και διαφορετικά μου ήλθαν. Εκείνος τα έκαμε έτσι για το συμφέρον σου και να το δέχεσαι.

Πόσες δοκιμασίες μας στέλνει ο Θεός προς το συμφέρον μας!

Ὁ «παπούς» Παναής τοῦ Ἰλαμίου:Ἕνας σύγχρονος λαϊκός ἅγιος!

Όσοι είχαμε την ευλογία να γνωρίσουμε τον «παππού» -έτσι συνηθίσαμε να τον προσφωνούμε- τον Παναή του Ιλαμιού από την Λύση, κάτι έχουμε να πούμε γι’ αυτόν τον σύγχρονο λαϊκό άγιο άνθρωπο του Θεού, που ζούσε στον κόσμο.

Τον «παππού» τον Παναή, που γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1905 στη Λύση, τον γνώρισα για πρώτη φορά στο χωριό μου, στη Ξυλοτύμπου, όταν φιλοξενείτο στο σπίτι του Σταυρή του Σαντάκκου, αδελφού της «στετές» μου της Στυλλούς, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μαζί με τα αδέλφια του, Βασίλη και Τρυφωνού.

«Έλα να γνωρίσεις κάποιον που μιλά και τα λόγια του είναι από το Ευαγγέλιο», μου είπε κάποια μέρα ο χωριανός μου ο π. Συμεών (σήμερα είναι Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Γεωργίου Μαυροβουνίου, έξω από το χωριό Τρούλλους).

Πράγματι, πήγαμε έξω από το περιτείχισμα, χτισμένο από πλυνθάρι, του σπιτιού του Σαντάκκου, και ο π. Συμεών φώναξε τον Παναή, ο οποίος ήλθε προς το μέρος μας. Εκεί, έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις από τον π. Συμεών. Δεν είπαμε και πολλά λόγια, γι’ αυτό, δεν μπορώ να πω, ότι εκείνη την πρώτη στιγμή, είδα κάτι «διαφορετικό» στον Γέροντα Παναή, εκτός, φυσικά, από τον γλυκύτατο ταπεινό τρόπο που μιλούσε.

Η γνωριμία μου με τον Γέροντα Παναή και τα αδέλφια του, έγινε, όταν γύρισα από τις σπουδές μου στην Αθήνα, και αυτοί έμεναν στον Προσφυγικό Συνοικισμό των Αγίων Αναργύρων, της επαρχίας Λάρνακας.

Το προσφυγικό σπίτι των τριών αδελφών από την Λύση μετατράπηκε, στην πραγματικότητα, σε ένα «οίκο Θεού», όπου λαϊκοί και ρασοφόροι πήγαιναν για να δουν τον Γέροντα Παναή, να του μιλήσουν, να πουν το πρόβλημά τους, να τον συμβουλευτούν, να ειρηνεύσουν και να πάρουν την ευχή του. Πήγαιναν και γνωστά πρόσωπα! Όπως η μ. Μαίρη Κοντογιάννη, γυναίκα του Κλείτου Ιωαννίδη -έτυχε να είμαι παρών.

...τούτη ἡ θλίψη εἶναι πολύ περισσότερο κουραστική...

Δεν πρέπει να μαραζώνουμε για τίποτε. Όπως έλθουν... Δεν μπορεί να γίνονται πάντα όπως τα συγκόφκουμεν κι τ’ αξαμόνουμεν. Να μη θλιβόμαστε για τίποτε, γιατί τούτη η θλίψη είναι πολύ περισσότερο κουραστική, ακόμα και από τη σκληρότερη εργασία, γι’ αυτό μας εξαντλεί.

Να υπομένουμε. Το λάστιχο τεντώνεται, τεντώνεται, μα θα έλθει ώρα που θα επιστρέψει στη θέση του. Δεν μπορεί να είναι συνέχεια τεντωμένο. Εμείς τα θέλουμε όλα τέλεια, χωρίς καμία δυσκολία.

...πρώτοι ἀξιώθηκαν νά μάθουν ὅτι γεννήθηκε ὁ Χριστός....

Πολλές φορές στη σιγή της βραδιάς απολαμβάνει η καρδιά τους ψιθυρισμούς του Πνεύματος. Γίνεται ένας δέκτης η ψυχή που ελκύει το ανέσπερο Φως. Σε ξάγρυπνους τσοπάνηδες αποκάλυψε ο Θεός το γεγονός της Γέννησης. Ήταν αγραυλούντες πάνω στο καθήκον τους, και πρώτοι αξιώθηκαν να μάθουν ότι γεννήθηκε ο Χριστός.

Όσιος Παναής της Λύσης (♰ 30 Δεκεμβρίου 1989)

https://proskynitis.blogspot.com/2023/12/blog-post_735.html

Ἕνας πού ζεῖ μέσα στόν κόσμο, πρέπει νά μήν τοῦ λείπει ἡ προσευχή

Ένας που ζει μέσα στον κόσμο, πρέπει να μην του λείπει η προσευχή.

Όσιος Παναής της Λύσης (✞ 30 Δεκεμβρίου 1989)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/12/blog-post_809.html

Παρατείνεται καί σήμερα ἡ ζωή μας. Κάτι νά κερδίσουμε πρίν σχολάσει τό πανηγύρι...

Είδαμε και σήμερα τον ήλιο. Είμαστε και σήμερα στη ζωή. Δόξα Σοι ο Θεός! Σηκωθήκαμε από τον ύπνο, έχουμε τον αέρα, τον ήλιο, τ' αγαθά του Θεού! Παρατείνεται και σήμερα η ζωή μας. Κάτι να κερδίσουμε πριν σχολάσει το πανηγύρι, κάτι να ψωνίσουμε, κάτι να προσθέσουμε στον πλούτο της ψυχής μας.

Και τί άλλο; Τη Βασιλεία του Θεού που βιάζεται. Όλα τ' άλλα θα λογιστούν φθαρτά και πρόσκαιρα.

Όσιος Παναής της Λύσης.

https://proskynitis.blogspot.com/2022/05/blog-post_695.html

Γερο-Παναής: Τί γίνεται ὅταν ζηλεύεις;

Γερο-Παναής:

Τι γίνεται όταν ζηλεύεις;

Κάποτε ένα αντρόγυνο είχε το πάθος της ζήλειας.

Όπου ήταν να πάει ο άντρας ήθελε να παίρνει και τη σύζυγό του. Όμως εκείνη ζήλευε από τις άλλες γυναίκες.

Όταν τους προσκάλεσαν κάπου, λέει ο άντρας στη γυναίκα του:

-Πήγαινε εσύ. Εγώ δεν θα πάω.

-Όχι, να πάμε μαζί, απαντά η γυναίκα.

-Όχι, μόνη σου θα πάεις, λέει ο άντρας.

Σκέφτηκε η γυναίκα: Γιατί να θέλει να πάω μόνη μου;

Και κατέληξε να του πει:

-Θέλω να με ζηλεύεις, διότι, σκέφτηκε, πως για να μην πάει μαζί της δεν την θέλει.

***

Βλάφτει πολλά η ζήλεια. Κοίταξε από τα μωρά. Άμα ένα μωρό ζηλεύει ούτε τρώει, ούτε πίνει. Μαραζώνει. Η ζήλεια τρώει το μάστρον (το αφεντικό) της.

***

Το κληρονομικό πάθος είναι δύσκολο. Κάποιος βασιλιάς πήρε ένα φιλάργυρο κι ένα ζηλιάρη για να τους προβάρει (να τους δοκιμάσει).

- Ζητάτε μου ό,τι θέλετε και θα σας τα δώσω. Όποιος μου ζητήσει πρώτος, θα το το δώσω και ακολούθως θα δώσω στον άλλο διπλά.

- Άντε, λέει ο φιλάργυρος του ζηλιάρη, ζήτα για να πιάσω διπλά.

Ὅ,τι ὑπομένεις εἶναι στεφάνι...

Ἔρχεται τό κύμα πάνω στό βράχο καί φεύγει ἀφρισμένο. Ἀλλά τόν βράχο δέν τόν ἀγγίζει. Ὅ,τι ὑπομένεις εἶναι στεφάνι. Τί ψάχνεις νά κάμεις καλοσύνες; Τό νά ὑπομένεις τίς δοκιμασίες, ἔχει παραπάνω μισθό.Ὅσιος Παναής τῆς Λύσης.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/05/blog-post_236.html

Ὁ θεολόγος Παναγιώτης Τρεμπέλας ἔλεγε ὄταν ἐπισκέφθηκε πρίν τήν εἰσβολή τήν Λύση, ὅτι πρώτη φορά εἶδε καντηλανάφτη (τόν Παναή) νά ὑπηρετεῖ μέ τόσο ζῆλο καί εὐλάβεια τήν Ἐκκλησία,

Ο θεολόγος Παναγιώτης Τρεμπέλας έλεγε όταν επισκέφθηκε πριν την εισβολή την Λύση, ότι πρώτη φορά είδε καντηλανάφτη (τον Παναή) να υπηρετεί με τόσο ζήλο και ευλάβεια την Εκκλησία, ενώ όταν έλεγε ο παπάς: “τὰ Σὰ ἐκ τῶν Σῶν”, αυτός δάκρυζε!

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/05/blog-post_628.html

Νά μιλᾶμε γιά τόν Χριστό ἀλλά ὄχι μέ τό ζόρι (παππούς Παναής)

α. Όσοι διδάσκουνε, να μην έχουνε την απαίτηση απ’ αυτούς που τους ακούν να αποδέχονται αμέσως τη διδασκαλία τους. Ο Θεός έχει όλη τη δύναμη αμέσως να μας κάμει όπως θέλει. Όμως λέει: «Όστις θέλει οπίσω μου έλθειν...». Μόνο ο ενάντιος βιάζει, ο Κύριος δεν αναγκάζει. Πάντοτε ενεργεί με την υπομονή. Η χάρις του Θεού αβίαστα και ελεύθερα φωτίζει και ευλογεί τους πάντες. Ο απόστολος Πέτρος, στο πρώτο του κήρυγμα μετέτρεψε στον Χριστό 3.000. Τόσοι πίστεψαν. Ε, άλλη φορά, 5.000. Όσους όρισεν ο Κύριος. Αλλά ουδέποτε ο λόγος του Θεού θα πάει κενός. Αδύνατον. Κι αν ένας δεν γυρίσει να πάει μαζί σου, να σ’ ακολουθήσει, μπορεί να σταματήσει κάτι κακό που έκαμνε. Πολλές φορές ενεργεί ο λόγος του Θεού και δια μέσου εκείνων που τον άκουσαν και τον λένε σε άλλους. Η πίστη εξ’ ακοής... Και να μην έχουμε την απαίτηση από κάποιον που άκουσε κάτι πνευματικό από μας, αμέσως να γίνει τέλειος.

β. Ήταν ένας παράλυτος και ζήτησε από τους συγγενείς του κόλλες. Έγραφε πάνω σε μικρά κομματάκια διάφορα ρητά από την Αγία Γραφή και τα’ ριχνε από το παράθυρο που ήταν δίπλα του.