Τὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Νήφωνος

Τό παρεκκλήσι( κόκκινο βέλος) καί τό σπήλαιο ψηλά στήν περιοχή τής ΙΜ Διονυσίου Αγίου Όρους όπου ασκήτευσε ό Άγιος Νήφων

https://proskynitis.blogspot.com/2024/08/blog-post_12.html

Ἡ μέλλουσα κρίση

Ὁ ἅγιος Νήφων

ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

.....

Εἶχε βραδιάσει γιά τά καλά. Ὁ Ὅσιος μόλις εἶχε τελειώσει τήν τακτική του νυχτερινή προσευχή. Ξάπλωσε πάνω στίς πέτρες, ὅπως συνήθιζε, γιά νά κοιμηθεῖ. Μά δέν τόν ἔπιανε ὕπνος. Ἡ ὥρα περνοῦσε. Ἔφτασαν μεσάνυχτα, καί μέ τά μάτια ἀκόμη ἀνοιχτά παρατηροῦσε στόν ἀπέραντο οὐρανό τ᾿ ἀστέρια καί τό φεγγάρι.

Ἐκεῖ πού ἦταν ἔτσι μονάχος, σκέφτηκε τή φοβερή ὥρα τῆς κρίσεως, ἀναλογίστηκε τίς ἁμαρτίες του κι ἄρχισε νά κλαίει μέ λυγμούς.

Ξαφνικά βλέπει νά τραβιέται σάν αὐλαία τό στερέωμα τ᾿ οὐρανοῦ καί νά παρουσιάζεται ἀπό πίσω ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός! Ἦταν γιγάντιος καί στεκόταν μετέωρος στόν αἰθέρα. Γύρω Του ἦταν παραταγμένα ὅλα τά οὐράνια τάγματα – ἄγγελοι, ἀρχάγγελοι... – πού Τόν ἀτένιζαν μέ φόβο καί τρόμο, μέ σεβασμό κι εὐλάβεια πολλή.

 Ὁ Κύριος ἔγνεψε στόν ἀρχηγό ἑνός τάγματος, κι ἐκεῖνος ἦρθε κοντά Του γεμάτος θάμπος καί φρίκη.

-- Μιχαήλ, ἄρχοντα τῆς Διαθήκης, τοῦ εἶπε. Σήκωσε μέ τό τάγμα σου τόν πυρίμορφο θρόνο τῆς δόξας μου καί πήγαινε στήν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ. Ἐκεῖ νά τόν στήσεις, γιά νά ᾿ ναι ἕτοιμος στήν παρουσία μου. Ναί, γιατί δέν θ᾿ ἀργήσει ἡ ὥρα τῆς κρίσεως, ὁπότε ὁ καθένας θά πάρει τήν ἀνταπόδοση γιά τά ἔργα του. Κάνε γρήγορα, πλησίασε ἡ μέρα.

Ἀποκάλυψη γιά τό βασιλιά Σολομώντα.

 

Κάποιος αδελφός ρώτησε τον Άγιο Νήφωνα:
- Σε όλα, πάτερ, με βοήθησες με τις εξηγήσεις σου, είπε ο αδελφός. Για να μ’ ωφελήσει όμως περισσότερο η αγιωσύνη σου, απάντησέ μου και σ’ αυτό που θα σε ρωτήσω τώρα:
Πίστεψέ με, πονάει η ψυχή μου για το βασιλιά Σολομώντα. Γιατί άλλοι λένε πως κολάστηκε και άλλοι πως όχι(*). Μπορεί όμως τόση σοφία να την κατάπιε ο άδης και να χάθηκε;
- Αυτό δεν το ξέρει κανείς, παιδί μου, παρά μόνο ο Θεός. Γιατί δεν αποκαλύφθηκε ποτέ σε κανέναν από τους αγίους.
- Ωστόσο εγώ έχω μια διαίσθηση, ότι από σένα θα μάθω την αλήθεια. Για το Θεό, μη μου την κρύψεις.
Η επιμονή του αδελφού λύγισε τον όσιο.