Νά ἐντοπίζουμε τούς λυκοποιμένες καί νά φεύγουμε μακριά τους, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀνάγκη γιά ἀποβολή τοῦ δυτικοῦ τρόπου ζωῆς στούς ἐνηλίκους καί τά παιδιά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 6, 12-16. Ανοιγμα 6ης σφραγίδος, π. Ἀθ. Μυτιληναίου/Ν. Βασιλειάδη, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 6, 12-16. Ανοιγμα 6ης σφραγίδος, π. Ἀθ. Μυτιληναίου/Ν. Βασιλειάδη, 2/6/2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ. ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ.

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_506.html

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ. ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΟΥ ΤΕΚΝΑ.

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_501.html

Ἱερομόναχος Πανάρετος Φιλοθειτης (Μακρυγιάννης; 1923-1993), πρωτοψάλτης.

Ο Ιερομόναχος Πανάρετος Φιλοθειτης (Μακρυγιάννης; 1923-1993), πρωτοψάλτης.

"Ένας ιερέας ήρθε μέσα από την πόλη μας... »

Μερικές φορές, μέσα από διαφορετικές συνθήκες, ο καλός Θεός βάζει μερικούς πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους στην κοινωνία μας και στη ζωή μας. Αλλά τις περισσότερες φορές περνούν απαρατήρητοι, αν και σίγουρα αφήνουν ένα συγκεκριμένο σημάδι βοήθειας σε εμάς – είτε μέσω των λέξεων τους είτε μέσω των πράξεων τους. Σπόροι που ξεφυτρώνουν χρόνια μετά, και μετά τα καταλαβαίνουμε και ανάλογα με τις δυσκολίες της ζωής μας, ή τα δεχόμαστε ή τα απορρίπτουμε.

Ένας από αυτούς τους ξεχωριστούς ανθρώπους εδώ στην πόλη μας την Πάτρα ήταν και δάσκαλος μουσικής και βυζαντινής τέχνης, ενώ ακολούθησε το μοναστήρι Φιλοθέου του Αγίου Όρους - Πανάρετος Μακρυγιάννης.

Γι' αυτό, προς τιμήν και αναγνώριση της προσφοράς του ταπεινού αυτού δούλου του Ευαγγελίου, η Ιερά Μητρόπολη Πατρών και η τοπική Ένωση Ιεροψαλτών, με την ευκαιρία περίπου 20 ετών από την κοίμησή του, διοργάνωσαν εκδήλωση μνήμης για τον Ιερομόναχο Πανάρετο το βράδυ του Νοεμβρίου 17 στην Εθνική Σχολή Διακιδέων, παρουσία του Μητροπολίτη κ. Χρυσοστόμου και με κύριο ομιλητή τον Πατέρα. Εφραίμ, από την  σκήτη του Αγίου Ανδρέα στο Άγιο Όρος.

Η παρουσία εκατοντάδων συμπολιτών, που δεν μπόρεσαν να χωρέσουν στην αίθουσα Διακιδέων και έφτασαν μέχρι τις πόρτες και τα εξωτερικά πεζοδρόμια, ήταν άκρως συγκινητική.

Αλλά ποιος ήταν αυτός ο αξιοσέβαστος;

Ἡ Γερόντισσα ποὺ εὐωδίαζε καὶ εἶχε μέσα της τὸ Ἅγιο Πνεῦμα!

▪️Η Γερόντισσα που ευωδίαζε και είχε μέσα της το Άγιο Πνεύμα!

*Θαυμαστές διηγήσεις του Μοναχού Θεοδόσιου Διονυσιάτη, περί της συγχρόνου Γερόντισσας Πελαγίας της Καλυμνίας (†1986).

~ Τώρα θά σοῦ εἰπῶ πῶς η Γερόντισσα Πελαγία ἔλαβε πλουσίως τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι, ὅταν ἔμπαινα στό κελλί της πάντα εὐωδίαζε.

Καταλάβαινα ἐγώ ὅτι αὐτή ἡ εὐωδία προερχόταν ἀπό τήν ἴδια, ἀλλά δέν τολμοῦσα νά τῆς τό εἰπῶ. Εἶχα πλέον γνωριμία μαζί της πάνω ἀπό ἕξι χρόνια. Ἐκείνη ξεθάρρεψε, μ᾿ ἐμπιστεύθηκε καί ἄρχισε νά μοῦ λέγη τά μυστικά μεγαλεῖα της. Ἐπήγαινα στήν Μονή ἀπό τήν Θεσσαλονίκη τέσσερεις φορές τόν χρόνο. Μέ ἔνοιωθε σάν παιδί της καί ἐγώ τήν ἀποκαλοῦσα μητέρα μου.

-Τί εἶναι αὐτό πού εὐωδιάζει μέσα στό κελλί σου, Γερόντισσα; Τήν ἐρώτησα.

-Νά, βρέ παιδί μου, ἔχω τό θυμιατό ἐδῶ.

Τό θυμιατό ὅμως δέν ἔκαιγε καί δέν ὑπῆρχε μέσα οὔτε σκόνη, οὔτε θυμίαμα.

Τῆς εἶπα:

-Γερόντισσα, εἶμαι τόσα χρόνια μαζί σου καί σ᾿ ἀγαπῶ σάν μητέρα μου. Λοιπόν, τώρα λαμβάνω τό θάρρος σάν υἱός σου πνευματικός νά σέ παρακαλέσω νά μή μοῦ κρύψης τίποτε. Πόθεν προέρχεται αὐτή ἡ εὐωδία; Καί πῶς τήν ἀπέκτησες;

Χαμογέλασε, ἐδίστασε, σκεπάσθηκε μέ τό τσεμπέρι της καί μοῦ εἶπε:

-Ἄχ, δέν θέλω νά τά εἰπῶ, γιατί φοβᾶμαι μή τά χάσω.

Ἦτο πολύ ταπεινή μοναχή. Ἦτο καί ἡγουμένη διότι εἶχε καί 13 ὑποτακτικές τόν καιρόν ἐκεῖνον. Μπροστά τήν ἐπιμονή καί ὑπομονή μου ἐκάμφθη.

Τί σημαίνει "ὁ κόσμος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται";

❈ Μᾶς λέει ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ὅτι "ὁ κόσμος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται" (Α' Ἰωάν. 5,17) καί "ὅστις βουληθεῖ εἶναι φίλος τοῦ κόσμου, ἐχθρός τοῦ Θεοῦ καθίσταται" (Ἰακ. 4,4).

Τί σημαίνει "ὁ κόσμος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται"; Σημαίνει ὅτι ἡ βάση τοῦ κόσμου, τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, εἶναι ὁ Πονηρός, ὁ Διάβολος.

Τά ἰδανικά τοῦ κόσμου, οἱ στόχοι καί οἱ ἐπιδιώξεις δηλαδή τοῦ κοσμικοῦ ἀνθρώπου εἶναι τρεῖς:

Πρῶτον ἡ ὕλη, δηλαδή τά ὑλικά ἀγαθά, τά χρήματα καί γενικά οἱ ὑλικές ἀξίες (φιλαργυρία).

Δεύτερον οἱ σωματικές ἡδονές, δηλαδή ἡ ἀπόλαυση τοῦ σώματος καί τῶν αἰσθήσεων, ἡ ξεκούραση τοῦ σώματος, ἡ ζωή χωρίς κόπο καί ἡ ἀναζήτηση τῆς εὐδαιμονίας καί τῆς καλῆς ζωῆς (φιληδονία).

Τρίτον ἡ δόξα πού ἔρχεται ἀπό τούς ἀνθρώπους, τό νά ἔχουμε ἕνα καλό ὄνομα στήν κοινωνία, νά ἔχουμε τήν ἀγάπη, τήν ἐκτίμηση, τήν ἀναγνώριση, τόν ἔπαινο, τά "μπράβο" ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους, τό νά μή μᾶς κατηγοροῦν, νά μή μᾶς ἀδικοῦν καί γενικῶς νά μή μᾶς δυσκολεύουν (φιλοδοξία).

Αὐτά εἶναι τά τρία συστατικά τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος καί φρονήματος. Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει αὐτά τά συστατικά καί δέν τά ἀποδοκιμάζει, δέν τά καταπολεμάει, δέν μπορεῖ νά εἶναι Χριστιανός. Ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν μισήσει τόν κόσμο, δέν μπορεῖ νά εἶναι Χριστιανός.

Περί φιλαυτίας

❈ Ἡ φιλαυτία μᾶς παροτρύνει νά μήν κουραστοῦμε καί νά προσέχουμε τόν ἑαυτόν μας. "Πρό πάντων τῶν παθῶν, ἡ φιλαυτία· πρό δέ πασῶν τῶν ἀρετῶν, ἡ τῆς ἀναπαύσεως καταφρόνησις" κατά τόν Ἅγιο Ἰσαάκ τόν Σῦρο. Νά μήν κυνηγᾶς τήν ἀνάπαυση, τήν ξεκούραση, τήν καλοπέραση. Ἀπό τήν φιλαυτία προέρχονται ὅλα τά ἄλλα πάθη, ἐνῶ ἡ περιφρόνηση τῆς ἀνάπαυσης γεννᾶ ὅλες τίς ἀρετές.

Ἕνας ἄνθρωπος πού δέν νοιάζεται γιά τήν ἀνάπαυση, εἶναι ἄνθρωπος πρόθυμος νά κάνει ἄσκηση, νά κουραστεῖ γιά τούς ἄλλους, νά κάνει ὑπακοή καί νά ὑπομείνει καί τίς ἀκούσιες θλίψεις γιά χάρη τοῦ Θεοῦ. Δέν εἶναι ράθυμος. Ἐνῶ ὁ φίλαυτος εἶναι ράθυμος, εἶναι τεμπέλης. Λέει:

- Ὦχ, τώρα βαριέμαι, ἄσε τώρα...

Ἀναβολή... ματαίωση... τελικά δέν κάνει τίποτα.

Συνεχίζει ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ: "ἡ ἀνάπαυση καί ἡ ἀργία ἔχουν καταστροφικά ἀποτελέσματα στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί μποροῦν νά βλάψουν κάποιον περισσότερο ἀπό τούς Δαίμονες!".

Δηλαδή πιό πολύ καί ἀπό τούς Δαίμονες μᾶς βλάπτει ἡ ἀγάπη γιά τήν ἀνάπαυση καί ἡ ἀργία, τό νά μήν κάνουμε τίποτα πνευματικό. Δέν μᾶς πειράζουν οἱ Δαίμονες.

Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι εἴμαστε ὁ χειρότερος ἐχθρός τοῦ ἑαυτοῦ μας. Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.

Κάποτε ὑπῆρχαν ἄνθρωποι ἁγίας ἁπλότητας.

Κάποτε υπήρχαν άνθρωποι αγίας απλότητας. Κάποιος είπε: «Άγιε Γεώργιο, βοήθησέ με γρήγορα! Είσαι νέος και αδύνατος και είσαι και καβάλος στο άλογο, βοήθησέ με γρήγορα!». Ένας άλλος είπε: «Έλα, πάτερ, κάνε τις κανονικές μετάνοιες μέχρι το έδαφος, γιατί διάβασα κάπου ότι αν τις κάνεις ψηλότερα, τα πόδια μένουν άθικτα!».

4 Ἰουνίου. Μητροφάνους ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (†326). Μάρθας καὶ Μαρίας ἀδελφῶν τοῦ Λαζάρου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἱεράρχου, 13ης Νοεμβρίου (Ἑβρ. ζ΄ 26 - η΄ 2).

Εβρ. 7,26           Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος,

Εβρ. 7,26                  Διότι τέτοιος τέλειος και αιώνιος Αρχιερεύς μας εχρειάζετο, όσιος, χωρίς κανένα ίχνος κακίας και πονηρίας, αμόλυντος από κάθε σπίλον αμαρτίας, χωρισμένος και εντελώς διάφορος με την αγιότητά του από τους αμαρτωλούς και ο οποίος έχει ανυψωθή πάρα πάνω από τους ουρανούς, εις τα δεξιά του Πατρός και Θεού,

Εβρ. 7,27           ὃς οὐκ ἔχει καθ᾿ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας.

Εβρ. 7,27                  και δεν έχει ανάγκην, όπως οι Αρχιερείς του Νομου, να προσφέρη πρώτον θυσίας δια τας ιδικάς του αμαρτίας και έπειτα δια τας αμαρτίας του λαού. Αφ' ενός μεν διότι είναι απολύτως αναμάρτητος, αφ' ετέρου δε διότι προσέφερε μίαν φοράν υπέρ του λαού την υψίστην λυτρωτικήν θυσίαν, θυσιάσας τον εαυτόν του επάνω στον σταυρόν.

Ὁ πατὴρ Γαβριὴλ μᾶς δίδαξε:

Ο πατήρ Γαβριήλ μας δίδαξε:

«Πρώτα απ' όλα, ζητήστε τη Βασιλεία των Ουρανών!»

«Και πώς ζητάτε τη Βασιλεία των Ουρανών;» τον ρώτησαν.

ΜΟΝΑΧΗ ΕΛΙΣΑΒΕΤ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΑΙΓΙΝΑ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_3354.html