“Χάριτί ἐστε σεσωσμένοι” (Εφεσίους 2,5 )

Ομιλία

για τη σωτήρια Χάρη

Ποιός μπορεί να κατανοήσει και να αναγνωρίσει ότι η χάρις μας σώζει- ότι δηλαδή σωζόμεθα με τη χάρη του Θεού και όχι με τα δικά μας έργα και αρετές; Ποιος μπορεί να το κατανοήσει και να το αναγνωρίσει ; Μόνον όποιος κατανόησε και είδε την απύθμενη άβυσσο του θανάτου και της φθοράς, στην οποία ο άνθρωπος βουλιάζει, δια της αμαρτίας ˙ και όποιος επίσης κατανόησε και είδε το ύψος της τιμής και δόξας στην οποία αίρεται ο άνθρωπος στην Ουράνια Βασιλεία, στη χώρα της αφθαρσίας, στον Οίκο του Ζώντος Θεού- μόνον ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει και να αναγνωρίσει ότι όντως είμαστε χάριτι σεσωσμένοι!

Ένα παιδί ταξίδευε τη νύχτα. Σκόνταψε κι έπεσε σε μια τρύπα και ύστερα σε μια άλλη ,και κατρακυλώντας από χάσμα σε χάσμα, κατακρημνίστηκε σε μια πολύ βαθιά άβυσσο, από την οποία δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να βγει με τις δικές του δυνάμεις.

Μία διδακτική ἱστορία

Διδαχή του Γέροντος Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ: σε κάποια πόλη οι πολίτες είχαν έθιμο να επιλέγουν για βασιλιά τους έναν άγνωστο που δεν ήξερε τους νόμους και τα έθιμά τους. Αφού τον έστεφαν βασιλιά, τον έντυναν με πανέμορφα ρούχα, τον έτρεφαν αφειδώς και τον περιέβαλαν με κάθε πολυτέλεια. Ωστόσο μόλις περνούσε ένας χρόνος από τη στέψη του , τον εκθρόνιζαν, του έπαιρναν πίσω τα ρούχα και όλες τις ανέσεις που του έδωσαν και τον οδηγούσαν τελείως γυμνό σε κάποιο απομακρυσμένο νησί, όπου μπορούσε να πεθάνει από τις κακουχίες και τη δυστυχία. Ύστερα, οι πολίτες αυτής της πόλεως διάλεγαν άλλον ξένο για βασιλιά τους, μόνο για ένα χρόνο πάλι, κατόπιν διάλεγαν έναν τρίτο ξένο, ύστερα έναν τέταρτο, πέμπτο, έκτο κ.ο.κ.

Κάποτε συνέβη να επιλέξουν έναν πολύ σοφό και προσεκτικό άνθρωπο για βασιλιά τους.

Ὁμιλία γιά τό πῶς πρέπει νά ἀναπτύσσονται οἱ χριστιανοί

Ομιλία
Για το πώς πρέπει να αναπτύσσονται οι χριστιανοί
ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα,
ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός
(Εφεσίους 4, 15 )

Αδελφοί μου, στα λόγια αυτά περιέχονται όλα όσα ζητούνται από εμάς, στη διάρκεια της επίγειας διαδρομής μας: Να παραμείνουμε στην αλήθεια της Πίστεώς μας και να ζούμε εν αγάπη! Η αλήθεια αποκαλύπτεται από τον Κύριο Ιησού Χριστό˙ και το παράδειγμα της αγάπης  δίνεται στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Δεν μπορεί κανείς να φθάσει στην αλήθεια δι’ άλλης οδού παρά δια του Χριστού ούτε να βρει μακριά απ’ Αυτόν υπόδειγμα αληθινής αγάπης.

“Χάριτί ἐστε σεσωσμένοι”

(Εφεσίους 2,5 )

Ομιλία

για τη σωτήρια Χάρη

Ποιός μπορεί να κατανοήσει και να αναγνωρίσει ότι η χάρις μας σώζει- ότι δηλαδή σωζόμεθα με τη χάρη του Θεού και όχι με τα δικά μας έργα και αρετές; Ποιος μπορεί να το κατανοήσει και να το αναγνωρίσει ; Μόνον όποιος κατανόησε και είδε την απύθμενη άβυσσο του θανάτου και της φθοράς, στην οποία ο άνθρωπος βουλιάζει, δια της αμαρτίας ˙ και όποιος επίσης κατανόησε και είδε το ύψος της τιμής και δόξας στην οποία αίρεται ο άνθρωπος στην Ουράνια Βασιλεία, στη χώρα της αφθαρσίας, στον Οίκο του Ζώντος Θεού- μόνον ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει και να αναγνωρίσει ότι όντως είμαστε χάριτι σεσωσμένοι!

Ὁμιλία γιά τό πῶς οἱ ξένοι γίνονται οἰκεῖοι

ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι,
ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,
(Εφεσίους 2,19)


Πριν από την έλευση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, φαινόταν πως μόνον οι Ιουδαίοι ήταν κοντά στον Θεό, ενώ οι ειδωλολάτρες πόρρω απείχαν από τον Θεό. Αλλά στην πραγματικότητα , Ιουδαίοι και ειδωλολάτρες ήταν εξίσου απομακρυσμένοι απ’ τον Θεό και από την αληθινή λατρεία Του. Μετά ήλθε Εκείνος στον κόσμο, ο Σωτήρας Χριστός˙ καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ εἰρήνην τοῖς ἐγγύς (Εφεσίους 2,17)˙ και έτσι έφερε τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους ειδωλολάτρες ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα (ο.π. 2,18).

Στην καινή κτίση ή στον καινό άνθρωπο ή στην Εκκλησία του Θεού το Πνεύμα είναι ένα!

Ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνη

Η Αικατερίνη ήταν θυγατέρα ενός επιφανούς τοπικού άρχοντα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, του Κώνστα. Μετά τον θάνατό του, η μητέρα της, που ήταν κρυπτοχριστιανή, κατόρθωσε με τη βοήθεια και του πνευματικού πατρός της να οδηγήσει την Αικατερίνη στην χριστιανική πίστη. Είδε σε οπτασία η Αικατερίνη τη Θεοτόκο και τον ίδιο τον Χριστό από τον οποίο έλαβε ένα δαχτυλίδι, ως απτό σημείο ότι δέχεται Αυτόν ως Νυμφίο της. Το δαχτυλίδι αυτό παραμένει στο δάχτυλό της μέχρι σήμερα!

Η Αικατερίνη είχε λάβει πλούσια χαρίσματα από τον Θεό, αλλά και ευρύτατη επιστημονική παιδεία στην ελληνική φιλοσοφία, ιατρική, ρητορική και λογική. Επιπλέον ήταν εξαιρετικά όμορφη!

Ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Μερκούριος

Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πολεμούσε εναντίον των βαρβάρων, υπήρχε στις τάξεις του στρατού του ένας διοικητής του Αρμενικού στρατεύματος των Μαρτησίων. Ο διοικητής αυτός ονομαζόταν Μερκούριος. Κατά τη διάρκεια μιας μάχης, άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στον Μερκούριο, έβαλε το χέρι του ένα σπαθί και τον διαβεβαίωσε για την επικείμενη νίκη του κατά των εχθρών. Ο Μερκούριος επέδειξε θαυμαστή ανδρεία, νικώντας με ευκολία τους εχθρούς , σαν να ήταν απλό χορτάρι.

Μία διδακτική ιστορία

Διδαχή του Γέροντος Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ: σε κάποια πόλη οι πολίτες είχαν έθιμο να επιλέγουν για βασιλιά τους έναν άγνωστο που δεν ήξερε τους νόμους και τα έθιμά τους. Αφού τον έστεφαν βασιλιά, τον έντυναν με πανέμορφα ρούχα, τον έτρεφαν αφειδώς και τον περιέβαλαν με κάθε πολυτέλεια. Ωστόσο μόλις περνούσε ένας χρόνος από τη στέψη του , τον εκθρόνιζαν, του έπαιρναν πίσω τα ρούχα και όλες τις ανέσεις που του έδωσαν και τον οδηγούσαν τελείως γυμνό σε κάποιο απομακρυσμένο νησί, όπου μπορούσε να πεθάνει από τις κακουχίες και τη δυστυχία. Ύστερα, οι πολίτες αυτής της πόλεως διάλεγαν άλλον ξένο για βασιλιά τους, μόνο για ένα χρόνο πάλι, κατόπιν διάλεγαν έναν τρίτο ξένο, ύστερα έναν τέταρτο, πέμπτο, έκτο κ.ο.κ.

Ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος , Ἐπίσκοπος Ἰκονίου

 

Ο Αμφιλόχιος ήταν συμπολίτης, συνασκητής και φίλος του Βασιλείου του Μεγάλου και άλλων μεγάλων αγίων του 4^ου αιώνος. Ο Αμφιλόχιος άφησε την τύρβη του κόσμου από νωρίς στη ζωή του. Προτιμώντας την έρημο, έγινε οικιστής αυτής εγκαταβιώνοντας με άσκηση πνευματική σε κάποιο σπήλαιο επί σαράντα χρόνια! Τότε συνέβη να χηρέψει η επισκοπική έδρα στο Ικόνιο. Ο Αμφιλόχιος , κατά θαυμαστό και παράδοξο τρόπο, εξελέγη διάδοχος και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ικονίου. Αναδείχθηκε λαμπρός ποιμενάρχης και μέγας πρόμαχος της Ορθοδόξου Πίστεως. Έλαβε μέρος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, το 381.

Ἡ ἁγία Κικιλία

 Η Κικιλία γεννήθηκε στη Ρώμη από πλούσιους και επιφανείς γονείς. Είχε μεγάλη πίστη στον Χριστό και ένθερμο ζήλο για την Πίστη. Αφιερώθηκε από μικρή στην προσευχή προς τον Θεό , υποσχόμενη δια βίου παρθενία. Κάτω από τα ακριβά ρούχα, που της είχαν δώσει οι γονείς της, εκείνη φορούσε ένα τραχύ τρίχινο πουκάμισο. Όταν οι γονείς της (σ.τ.μ. ειδωλολάτρες και οι δύο ) την ανάγκασαν να παντρευτεί μ’ έναν ειδωλολάτρη ονόματι Βαλεριανό, η Κικιλία συμβούλευσε τον νυμφίο της , το ίδιο βράδυ του γάμου τους, να πάει να βαπτιστεί στον Επίσκοπο Ουρβανό και να ζήσουν εν παρθενία.

Ὁ Ἅγιος προφήτης Ἀβδιοῦ

Ο Αβδιού γεννήθηκε στο χωριό Βαθαχαράμ στην περιοχή Σηχέμ. Ζούσε στην αυλή του βασιλέως Αχαάβ. Όταν όμως ο βασιλιάς απομακρύνθηκε από την αληθινή λατρεία και προσκύνησε τα είδωλα, ο Αβδιού δεν τον ακολούθησε , αλλά συνέχισε αταλάντευτα να υπηρετεί τον ένα και μοναδικό  αληθινό Θεό.
Την εποχή που η πονηρή βασίλισσα Ιεζάβελ, από μίσος για τον προφήτη Ηλία, ξεσήκωσε διωγμό εναντίον όλων των προφητών του Θεού, ο Αβδιού συγκέντρωσε εκατό εξ αυτών τους έκρυψε ανά πενήντα σε δύο σπήλαια και τους προμήθευε τροφή εκεί, μέχρι να καταπαύσει ο διωγμός ( Βασιλ. Γ΄18, 4 ) .  Ο Αβδιού ήταν σύγχρονος του μεγάλου Προφήτη Ηλία, τον οποίον σεβόταν απεριόριστα και υπηρετούσε καθ’ όλα , ως υποτακτικός και ακόλουθός του. Έζησε εννιακόσια χρόνια πριν από τον Χριστό και εισήλθε ειρηνικά στην αιώνια ανάπαυση.

Ὁ Ὅσιος Νίκων τοῦ Ραντονέζ

Ο Νίκων ήταν μαθητής του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ και διάδοχός του στην ηγουμενία. Όταν επιτέθηκαν βάρβαροι στη Ρωσία, ο Νίκων προσευχήθηκε στον Θεό να άρει τον κλοιό της συμφοράς αυτής από τον Ρωσικό λαό. Τότε του εμφανίστηκε ο όσιος Σέργιος μαζί με τον όσιο Πέτρο και τον όσιο Αλέξιο- κεκοιμημένοι Μητροπολίτες Μόσχας – και του είπαν να μη θρηνεί , διότι κατά παραχώρηση Θεού είχε γίνει η εχθρική αυτή εισβολή και ήταν για το καλό τους˙ θα διαρκούσε λίγο και κατόπιν θα βασίλευε πάλι η ειρήνη. Ο όσιος Νίκων ανακαίνισε τη Μονή της Αγίας Τριάδος στο Ραντονέζ και η αγία βιοτή του υπήρξε για πολλούς πρότυπο ασκήσεως . Εισήλθε στην αιώνια ανάπαυση στις 17 Νοεμβρίου 1426.

Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος

Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

Νοέμβριος»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ
http://eisdoxantheou-gk.blogspot.gr/2011/11/blog-post_17.html

Ὁ Ὅσιος Γεννάδιος τῆς μονῆς Βατοπαιδίου

Ο Γεννάδιος ήταν μοναχός στην ιερά μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους , υπεύθυνος δοχειάρης (φρόντιζε να υπάρχουν αποθέματα λαδιού ).  Κάποια ημέρα , κατά τη διάρκεια της διακονίας του, ένα άδειο βαρέλι γέμισε κατά παράδοξο τρόπο λάδι. Το θαύμα αυτό αποδόθηκε στην Υπεραγία Θεοτόκο, στην τιμή της οποίας είναι αφιερωμένη η μονή και ιδιαιτέρως στην εικόνα της , που βρισκόταν εκεί.

Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος

Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

Νοέμβριος»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ

http://eisdoxantheou-gk.blogspot.gr/2011/11/blog-post_3432.html

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θαυματουργός, ἐπίσκοπος Νεοκαισαρείας

Αυτός ο άνθρωπος του Θεού και μεγάλος θαυματουργός άγιος επονομάστηκε δεύτερος Μωυσής. Γεννήθηκε από γονείς εθνικούς, αλλά επιφανείς και πλούσιους. Σπούδασε ελληνική και Αιγυπτιακή φιλοσοφία και τότε συνειδητοποίησε πόσο φτωχή και ανεπαρκής είναι η φιλοσοφία των εθνικών. Διψασμένος στράφηκε στους χριστιανούς δασκάλους, ιδίως τον Ωριγένη Αλεξανδρείας, κοντά στον οποίο σπούδασε αρκετά χρόνια και έλαβε το άγιο βάπτισμα.
Αγνός καθώς ήταν στο σώμα και την ψυχή, ο Γρηγόριος θέλησε να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον Ιησού Χριστό. Έτσι «αυτομολεί προς τον ησύχιον βίον» και αποσύρεται στην ερημιά για πολύ καιρό ασκούμενος στα πνευματικά παλαίσματα. Η φήμη του απλώθηκε σύντομα στις πολιτείες.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ματθαῖος ὁ Εὐαγγελιστής

 Ο Ματθαίος , γιος του Αλφαίου, ήταν τελώνης και, όταν τον είδε καθήμενο ο Κύριος στην Καπερναούμ, του είπε: ακολούθει μοι. Και αναστάς ηκολούθησεν αυτώ ( Ματθ. 9, 9 ) . Μετά απ’  αυτό ο Ματθαίος προετοίμασε γεύμα στο σπίτι του για τον Κύριο Ιησού Χριστό. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία στον Κύριο να εκφράσει ορισμένες γενικές αλήθειες για την έλευσή του στη γη. Αφού δέχθηκε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, ο Ματθαίος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους, τους Μήδους και τους Αιθίοπες. Στην Αιθιοπία όρισε Επίσκοπο τον ακόλουθό του Πλάτωνα και ύστερα αποσύρθηκε στη μόνωση της ησυχίας, προσευχόμενος στο όρος , όπου ο Κύριος του παρουσιάστηκε.

Οἱ ἅγιοι μάρτυρες καί ὁμολογητές Γουρίας, Σαμωνᾶς καί Ἄβιβος

Ο Γουρίας και ο Σαμωνάς ήταν επιφανείς πολίτες της Εδέσσης. Κατά τη διάρκεια ενός από τους πολλούς διωγμούς ( σ.τ. μ. επί βασιλείας του Διοκλητιανού , κυρίως το έτος 303 ) , κάποιοι χριστιανοί διέφυγαν εκτός της πόλεως και ζούσαν θεαρέστως εν προσευχή και νηστεία, ενισχύοντας πνευματικά και τους άλλους πιστούς. Καταγγέλθηκαν ως Χριστιανοί στον ηγεμόνα και συνελήφθησαν. Όταν παρέστησαν ενώπιον του δικαστή, τους απείλησε με θάνατο, εάν δεν υποτάσσονταν στο αυτοκρατορικό διάταγμα που επέβαλλε την προσκύνηση των ειδώλων.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς , Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ο πατέρας του Γρηγορίου ήταν επιφανής συγκλητικός στην αυλή του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου. Ο χαρισματικός Γρηγόριος , ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στις θύραθεν επιστήμες, δεν ήθελε να ενταχθεί στην υπηρεσία της αυτοκρατορικής αυλής, αλλά αποσύρθηκε στο Άγιον Όρος. Ξεκίνησε τη μοναχική του πολιτεία στην ιερά μονή Βατοπαιδίου, όπου έγινε μοναχός, και αργότερα πήγε στη Μεγίστη Λαύρα όπου συνέχισε τον –πολύμοχθο αγώνα της ασκήσεως νήφων, ησυχάζων και προσευχόμενος. Ο άγιος Γρηγόριος πρωτοστάτησε στον πνευματικό αγώνα κατά του αιρετικού Βαρλαάμ και τον νίκησε, αποκηρύσσοντας την πλάνη της διδασκαλίας του.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Φίλιππος

  Ο Φίλιππος γεννήθηκε στη Βηθσαϊδά, δίπλα στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, όπως και οι αδελφοί Πέτρος και Ανδρέας ( σ.τ.μ. τρεις εκ των Δώδεκα αποστόλων ) . Καθοδηγούμενος απ’ το Άγιο Πνεύμα , ανταποκρίθηκε αμέσως στο κάλεσμα του Κυρίου Ιησού Χριστού και Τον ακολούθησε ( Ιωάν. 1,43 ) . Μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους αποστόλους, ο Φίλιππος κήρυξε με θεόπνευστο ζήλο το Ευαγγέλιο σε πολλές περιοχές της Ασίας και της Ελλάδος. Στην Ελλάδα οι Ιουδαίοι θέλησαν να τον σκοτώσουν, αλλά τον έσωσε ο Κύριος με τα εξαίσια θαύματά Του. Κάποιος αρχιερέας των Ιουδαίων όρμισε επάνω στον Φίλιππο για να τον δείρει, αλλά τυφλώθηκε αμέσως και έγινε  ξαφνικά ολόμαυρος.