Τότε μόνο μπορεῖ κανείς νά προσεγγίσει τόν Θεό, ὅταν ἀρνηθεῖ τελείως τόν ἑαυτόν του

❈ Ὅταν ὑπάρχει αὐταπάρνηση, τότε δίνει ὁ Θεός τή Χάρη του. Ἄν ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του τό πνεῦμα τῆς θυσίας, τότε δέχεται τή Θεία βοήθεια, τόν οἰκονομάει ὁ Θεός. Ἀνάλογη μέ τή θυσία καί τήν προσευχή, πού κάνει κανείς γιά τόν συνάνθρωπό του, εἶναι καί ἡ βοήθεια πού λαμβάνει ἀπό τόν Θεό.

Διηγεῖται ὁ Ἅγιος Παΐσιος: "Μιά φορά πού πήγαινα ἀργά τό ἀπόγευμα ἀπό τή μονή Σταυρονικήτα στό καλύβι τοῦ παπα - Τύχωνα (τό ἐτοίμαζα τότε, τό 1968, γιά νά μείνω ἐκεῖ), μέ σταμάτησε κάποιος πού εἶχε πολλά προβλήματα. Στάθηκα ὄρθιος φορτωμένος μέ τόν ντορβά γεμάτο πράγματα καί τόν ἄκουγα. Ψιχάλιζε κιόλας. Νύχτωσε καί ἐκεῖνος ἔλεγε καί ἔλεγε συνέχεια. Ψιχάλα - ψιχάλα εἴχαμε γίνει μούσκεμα.

Κάποια στιγμή μοῦ ἦρθε ὁ λογισμός:

- Πῶς θά βρῶ τό καλύβι; Νύχτα, λάσπη, τό μονοπάτι δύσκολο, δέν ἔχω καί φακό". Ἀλλά πῶς νά τόν διακόψω;"

Βλέπετε; Τόν άφηνε νά μιλάει καί εἶχε ξεχάσει τόν ἑαυτόν του ὁ Ἅγιος Παΐσιος.

"Τόν ρώτησα ποῦ θά μείνει, μοῦ εἶπε σέ ἕνα κοντινό Κελλί. Σταθήκαμε λοιπόν ἐκεῖ μέχρι τά μεσάνυχτα. Μόλις χωρίσαμε καί πῆρα τό μονοπάτι, γλίστρησα καί ἔπεσα μέσα στά βάτα. Τά παπούτσια ἔφυγαν κάτω, ὁ τουρβᾶς πιάστηκε στά κλαδιά, τό ζωστικό μαζεύτηκε στό λαιμό. Δέν ἔβλεπα τίποτε. Ὁπότε εἶπα:

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ Θεία Χάρη (πού ὀνομάζεται καί Ἅγιο Πνεῦμα) δίνεται καί στούς ἐκτός Ἐκκλησίας ἀνθρώπους;

Πολλοί παρερμηνεύοντας τήν ρήση τοῦ Κυρίου: "Τό Πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ" (Ἰωάν. 3,8), ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ Θεία Χάρη (πού ὀνομάζεται καί Ἅγιο Πνεῦμα) δίνεται καί στούς ἐκτός Ἐκκλησίας ἀνθρώπους.

- Εἶναι ὅμως ἀλήθεια αὐτό;

- Ὄχι, μᾶς ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς.

Τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν δίδεται στούς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας. Συγκεκριμένα, ὁ σύγχρονός μας Ἅγιος Πατήρ διδάσκει, ἀκολουθώντας ὅλους τούς πρό αὐτοῦ Ἁγίους Πατέρες, τά ἑξῆς:

"Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίδεται μονάχα στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου, ὡς ἀνταμοιβὴ τῆς πίστεως στὸν Θεάνθρωπο. Ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι ἡ Πεντηκοστή. Δὲν δίδεται ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἐκτὸς Θεανθρώπου. Ὅλες οἱ ἀποκλίσεις δὲν εἶναι παρὰ ἀνθρωπιστικὲς πλάνες. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἀποστολικὴ παράδοση καὶ κληρονομιά".

Ἡ ἄκτιστη θεοποιός Θεία Χάρη πού ὀνομάζεται καί Ἅγιο Πνεῦμα, μετέχεται μόνο ἀπό ὅσους εἶναι ζωντανά μέλη τῆς Μίας Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Ὅταν φεύγουμε ἀπό τόν Θεό, ἀπομακρύνεται καί ἡ Θεία βοήθεια ἀπό μᾶς, γινόμαστε ἐπικατάρατοι...

❈ Ὁ Ἅγιος Θεός μᾶς λέει: "Ἐπικατάρατος πᾶς ὅς στηρίζει βραχίονα αὐτοῦ" (Ἱερ. 17,5), δηλαδή ἄν πιστέψεις στά μπράτσα σου, στήν ἐξυπνάδα σου, στά πτυχία σου, στίς ὅποιες ἱκανότητες καί δεξιότητές σου, γίνεσαι ἐπικατάρατος! Καταραμένος θά πεῖ χωρισμένος ἀπό τόν Θεό, ἀλλά καί ὑποκείμενος μετά στό ἀντίθετο τῆς εὐλογίας, πού εἶναι ἡ κατάρα. Πού εἶναι τί ἡ κατάρα; Εἶναι καί τιμωρία. Ἕνας πού εἶναι καταραμένος, εἶναι τιμωρημένος, χωρισμένος ἀπό τόν Θεό, μακριά ἀπό κάθε Θεϊκή εὐλογία.

Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος μπορεῖ νά προοδεύσει; Πουθενά δέν μπορεῖ νά προοδεύσει, σέ τίποτε. Οὔτε στά πράγματα τοῦ κόσμου αὐτοῦ, οὔτε πολύ περισσότερο στά πνευματικά, οὔτε φυσικά μπορεῖ νά σωθεῖ. Πόσο λοιπόν πρέπει νά προσέχουμε νά μήν ἔχουμε θάρρος στόν ἑαυτό μας.

"Ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ" (Ἐφ. 6,10), λέει. Δέν λέει "ἐνδυναμοῦσθε ἐν τοῖς βραχίοσι ἡμῶν", νά ἐνδυναμώνεστε μέ τά μπράτσα σας.

Ἄν δέν δεχθοῦν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄκτιστος, δέν μποροῦμε νά ἑνωθοῦμε μαζί τους, ἔστω κι ἀν δεχθοῦν ὅλα τά ἄλλα.

π. Γεώργιος Καψάνης

Ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό διά τῶν ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν του κι ὄχι διά τῆς οὐσίας Του. Αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ζωῆς μας.

Αὐτό δέν μποροῦν νά τό δεχθοῦν οἱ Δυτικοί αἱρετικοί. Ἐπειδή εἶναι ὀρθολογισταί, δέν κάνουν διάκριση μεταξύ οὐσἰας καί ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, καί λέγουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι μόνο οὐσία. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά ὁμιλοῦν περί θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Γιά νά μή πέσουν στόν πανθεϊσμό δέν ὁμιλοῦν καθόλου γιά θέωση.

Καί ποιός τότε ἀπομένει κατ’ αὐτούς ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου; Ἁπλῶς μία ἠθική καλλιτέρευσις. Ἀλλά ἡ ἠθική τελειοποίησις εἶναι πολύ λίγο γιά τόν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς ὡς τελικό στόχο μας ἔχουμε νά ἑνωθοῦμε μέ τόν ἅγιο Θεό. Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ σύμπαντος. Αὐτό θέλουμε.

Τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπομακρύνουν κυρίως τέσσερις κακίες:

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος, ὅτι τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπομακρύνουν κυρίως τέσσερις κακίες:

α) ἡ ὀργὴ

β) ἡ ἀδικία. Αὐτὸ τὸ τόνιζε καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος. Ἄν ἀδικήσεις ἕνα ἄνθρωπο, μὴν περιμένεις μετὰ νὰ ἔχεις ἐμπειρία Θεοῦ, νὰ ἔχεις εὐλογία Θεοῦ

γ) ἡ κατάκριση ἀπομακρύνει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί

δ) ἡ ὑπερηφάνεια.

Καί τὶ ἑλκύει τὴν Χάρη; Οἱ ἀντίθετες σ' αὐτὲς ἀρετὲς. Ἡ πραότητα, ποὺ εἶναι τὸ ἀντίθετο τῆς ὀργῆς, ἡ δικαιοσύνη ποὺ εἶναι τὸ ἀντίθετο τῆς ἀδικίας, τὸ ἀκατάκριτο, τὸ ἀντίθετο τῆς κατάκρισης καὶ ἡ ταπεινοφροσύνη, τὸ ἀντίθετο τῆς ὑπερηφανείας.

Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτὴ ποὺ οὐσιαστικὰ μᾶς δίνει ὀντότητα καὶ ἀξία. Χωρὶς τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, λέει ὁ Ἅγιος Δημήτριος τοῦ Ροστὼφ, δὲν εἶσαι τίποτα περισσότερο ἀπὸ ἕνα ξερὸ καλάμι, ἕνα ἄκαρπο δένδρο, ἕνα ἄχρηστο κουρελόπανο, σκεῦος ἁμαρτίας, δοχεῖο παθῶν. Ὅλα τὰ καλὰ ποὺ ἔχεις μέσα σου, εἶναι τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Δικά σου εἶναι μόνο τὰ πάθη καὶ οἱ ἁμαρτίες. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος τὸ συνειδητοποιήσει αὐτὸ, τότε διαφυλάσσεται ταπεινῶς.

Ἡ Ἀπόκτηση τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐξηγεῖ ὅτι, γιὰ νὰ ἀποκτήσει κανείς τὴ Θεία Χάρη, πρέπει νὰ ἀποκόψει τὰ θελήματά του, ἀκόμη καὶ τὰ μὴ ἁμαρτωλά, καὶ τὸ ἴδιο του τὸ θέλημα. Τότε ὁ ἄνθρωπος ταπεινώνεται, καὶ ὅταν ταπεινωθεῖ, ἔρχεται ἡ Θεία Χάρη. Γιὰ νὰ κατοικήσει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μέσα σ’ ἕναν ἄνθρωπο, χρειάζεται μεγάλη ἀπάρνηση, καρδιακὴ ἀφοσίωση, ταπείνωση, εὐγένεια ψυχῆς καὶ θυσία.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Θεία Χάρις εἶναι πού μᾶς καθαρίζει, μᾶς φωτίζει καί μᾶς θεώνει.

❈ Ὅταν ἐμεῖς Μεταλαμβάνουμε τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ μας παίρνουμε (ἑνωνόμαστε μέ) τήν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ μας (ὄχι τήν Θεία φύση), ἡ ὁποία ὅμως εἶναι θεωμένη, εἶναι ἐμπλουτισμένη μέ τήν Θεία χάρη, μέ τό ἄκτιστο. Ἡ Θεία Χάρις εἶναι τό ἄκτιστο, εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ὁπότε μετέχουμε στό ἄκτιστο. Καί αὐτό τό ἄκτιστο, αὐτή ἡ Θεία Χάρις εἶναι πού μᾶς καθαρίζει, μᾶς φωτίζει καί μᾶς θεώνει.

Χάρη δέν παίρνεις, ἄν δέν ἀλλάξεις ζωή, ἄν δέν ζήσεις Ὀρθόδοξα.

❈ Πολλοί δυστυχῶς Ὀρθόδοξοι ἔχουν μιά μαγική ἀντίληψη γιά τήν Ἐκκλησία. Θά πῶ ἕνα παράδειγμα. Λέει κάποιος:

- Πάτερ ἔλα στό σπίτι μου νά μοῦ κάνεις Εὐχέλαιο.

- Νά σοῦ κάνω Εὐχέλαιο. Γιατί θά σοῦ κάνω Εὐχέλαιο;

- Ἔ, γιά τό καλό, λέει.

- Ποιό καλό;

- Γιά νά πᾶνε καλά τά πράγματα.

- Μέ συγχωρεῖς, τοῦ λές, ἐξομολογεῖσαι;

- Ὄχι, πάτερ, λέει, δέν θέλω, ἁπλῶς θέλω ἕνα Εὐχέλαιο. Καί ξέρεις, μοῦ εἶπαν ὅτι πρέπει νά κάνω ἑφτά εὐχέλαια γιά νά πιάσει...

Δέν φτάνει ἕνα. Πρέπει νά κάνεις ἑφτά. Αὐτό εἶναι μαγεία. Χωρίς δηλαδή νά ἀλλάξουμε ζωή, θέλουμε τή Χάρη, ἀλλά νά εἴμαστε ὅπως εἴμαστε βρώμικοι. Ἔ, δέν γίνεται αὐτό.

Ἔκτοτε στὴ ΝΑSA ὅταν μιλοῦν γιὰ τὸν Παΐσιο τὸν ἀποκαλοῦν... "ὁ Καθηγητὴς Παΐσιος"

Το 1991, ο Σύριος την καταγωγή και Ορθόδοξος το θρήσκευμα Γεώργιος Τάουϊλ, Ψυχίατρος της ΝASA, επισκέφθηκε τον Γέροντα Παΐσιο στο Άγιο Όρος, μαζί με δύο Προτεστάντες Αμερικάνους καθηγητές Αστροναυτικής της NASA.

Σε αυτή την συζήτηση, ο Γέροντας τους έλυσε ένα σοβαρό πρόβλημα που τους απασχολούσε επί δύο χρόνια σχετικά με κάποιο διαστημόπλοιο, μιλώντας τους Ελληνικά, ενώ αυτοί τα άκουγαν σε τέλεια Αγγλικά!!!Τους είπε ποιό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, αλλά και ποιός είναι ο τρόπος διόρθωσης του λάθους που κάνουν!!!

Έκτοτε στη ΝΑSA όταν μιλούν για τον Παΐσιο τον αποκαλούν "ο Καθηγητής Παΐσιος" και έχει χαρακτηριστεί από αυτούς, ως ο πιό Έξυπνος Άνθρωπος.

Διαπίστωσα ὅτι ἂν ἡ Χάρη δὲν φωτίσει τὸν ἄνθρωπο, τὰ λόγια ὅσα καὶ ἂν τοῦ ὁμιλήσεις, δὲν βγάζουν καμμία ὠφέλεια!

"Διαπίστωσα ότι αν η Χάρη δεν φωτίσει τον άνθρωπο, τα λόγια όσα και αν του ομιλήσεις, δεν βγάζουν καμμία ωφέλεια! Προς στιγμή τα ακούει και την άλλη στρέφει πάλι αιχμάλωτος στα ίδια.

Εάν όμως ευθύς, μαζί με τον λόγο ενεργήσει η Χάρη, τότε γίνεται εκείνη την ώρα Αλλοίωση, με την αγαθή προαίρεση του ανθρώπου! Και αλλάζει θαυμαστώς η ζωή του, από την ώρα εκείνη.

Ὅταν τά Λείψανα τῶν Ἁγίων βρίσκονται στα χέρια τῶν αἱρετικῶν

Ὅταν τὰ Λείψανα τῶν Ἁγίων εὑρίσκωνται εἰς τὰς χεῖρας τῶν αἱρετικῶν, ὁ Θεὸς δὲν παρέχει τὴν Χάριν Του μέσῳ αὐτῶν. Παράδειγμα τὸ Λείψανον τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ὅταν μετεφέρθη εἰς τὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας εἰς τὸν Ὀρθόδοξον Ναόν, ὁ Ἅγιος ἐμυρόβλυζεν. Ὅταν ὅμως κατέλαβαν τὸν Ναὸν οἱ Παπικοί, τότε ἔπαυσε νὰ μυροβλύζῃ! Αὐτὸ γίνεται διὰ νὰ δείξῃ ὁ Θεὸς εἰς ποίων τὴν πίστιν εὐαρεστεῖται.

Οἱ Παπικοὶ κατέχουν ἀναρίθμητα Λείψανα Ἁγίων, ἀκόμη καὶ ἄφθαρτα. Οὔτε κἂν γνωρίζουν τί ἔχουν εἰς τὰς ἀποθήκας τους. Καὶ ὅμως, κανένα ἐξ αὐτῶν δὲν θαυματουργεῖ.

Ὁ ἄνθρωπος κοινωνεῖ μέ τίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, ὄχι μέ τήν οὐσία

❈ Να κάνουμε διάκριση μεταξύ τῆς οὐσίας καί τῆς ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπρόσιτη. Δέν γνωρίζουμε τίποτα γιά τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ.

Λέει γιά παράδειγμα ἡ Ἁγία Γραφή: «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν» (Α’ Ἰωάν. 4,8) καί μερικοί λένε: «ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀγάπη». Λάθος! Ἡ ἀγάπη εἶναι ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ὅπως ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί τό φῶς, ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί ἡ ζωή, ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι καί ἡ σοφία. Αὐτά εἶναι ἐνέργειες. Τήν οὐσία ὅμως τοῦ Θεοῦ κανείς δέν τήν ξέρει.

Αὐτή εἶναι ἡ καλύτερη ἱεραποστολή.... ὅταν ὁ ἄλλος δεῖ σέ μᾶς τόν Χριστό

❈ Ἀξιοποιώντας τό Ἅγιο Πνεῦμα πού ἔχουμε πάρει μέ τό βάπτισμα, ἐργαζόμενοι τίς ἐντολές, σιγά - σιγά γίνεται ὅ,τι κάνει ἕνας ζωγράφος, λέει ἕνας Πατέρας. Σιγά - σιγά, λέει, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, ὅταν ὁ ἄνθρωπος τηρεῖ τίς ἐντολές, ζωγραφίζει στόν ἄνθρωπο τόν Χριστό. Καί ὁ ἄνθρωπος γίνεται σιγά - σιγά Χριστοειδής, μοιάζει στόν Χριστό. Ὄχι τόσο στά ἐξωτερικά χαρακτηριστικά καί αὐτά εἰρηνεύουν, ὀμορφαίνει ὁ ἄνθρωπος μέ τήν χάρη, ἀλλά περισσότερο στίς ἐνέργειες.

Ὅπως ὁ Χριστός ἔχει ἀγάπη - εἶναι ἀγάπη, ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τηρώντας τίς ἐντολές σιγά - σιγά γίνεται ἀγάπη, καί μαθαίνει νά ἀγαπάει τούς πάντες.

Ἂν μ' ἀφήση ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, θὰ κάνω τὰ χειρότερα ἔγκλήματά, γιατί ἔχουμε ὅλα τὰ σπέρματα στὴν ψυχή μας, καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ κακά.

Τί είσαι συ; ρωτούσα τον εαυτό μου!

Τίποτα, ούτε ένα σκουλήκι δέν είσαι . Όταν ή Χάρις έρθη στον άνθρωπον, τόν κάνει Θεό, όταν όμως φύγει από τον άνθρωπο, τότε είναι έτοιμος για κάθε αίρεση, γιά κάθε πλάνη , γιά κάθε παρεκτροπή, ακόμα και για την κόλαση. Όλα βέβαια στηρίζονται στη Χάρη του Θεού. Αλλά έχει και η Χάρις την απαίτησή της, για να έρθη να κατοικήση στον άνθρωπον. Ζητά την προαίρεσή του, τη θέλησή του και τον αγώνα του. Μαζί με τη Χάρη ο άνθρωπος γίνεται Άγγελος. Χωρίς τη Χάρη παρεκτρέπεται και γίνεται δαίμονας.

Πῶς κρατᾶμε ζωντανή τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ μέσα μας;

❈ Καί πῶς κρατᾶμε ζωντανή τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ μέσα μας; Μέ τήν μετάνοια, τό ξεμπάζωμα καί μετά μέ τήν ἀδιάλειπτη προσευχή. Γιατί, ἄν δέν ἔχεις προσευχή, θά ξαναρίξεις μπάζα μέσα. Θά ξανακάνεις ἁμαρτίες δηλαδή καί ἄντε πάλι ἐξομολόγηση καί πάλι τά ἴδια. Ὁπότε εἶναι κομβικό σημεῖο αὐτό: νά καταλάβουμε, ὅτι γιά νά φυλάξουμε τήν καλή μας κατάσταση, ἀφοῦ ἐξομολογηθοῦμε, χρειάζεται νά προσευχόμαστε συνέχεια.

Πῶς ἔρχεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο;

❈ Πῶς ἔρχεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο; Μέσα ἀπό τήν ὑπακοή, μέσα ἀπό τήν προσευχή, μέσα ἀπό τή μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καί κατεξοχήν μέσα ἀπό τά ἅγια μυστήρια, ἀπ’ τήν ἱερά ἐξομολόγηση καί τήν Θεία Κοινωνία. Χωρίς αὐτά δέν μπορεῖς νά προχωρήσεις.

Πολλοί ἀγωνίζονται - λένε ὅτι ἀγωνίζονται - καί δέν προχωρᾶνε καί δέν μποροῦν νά κόψουν τά πάθη τους, γιατί; Γιατί παλεύουν ἀπό μόνοι τους. Σφίγγονται ἁπλῶς, καί λένε:

- Ἀπό αὔριο σταματάω νά τρώω… νηστεία ἀπό αὔριο… Καί ἀπό αὔριο τρῶνε περισσότερο.

Οἱ ἄνθρωποι δέν διακρινόμαστε σέ καλούς καί κακούς, ἀλλά σέ ἄδειους καί γεμάτους...

 

Ξέρετε οἱ ἄνθρωποι δέν διακρινόμαστε σέ καλούς καί κακούς, ἀλλά σέ ἄδειους καί γεμάτους. Σέ ἄδειους ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί σέ γεμάτους μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄδειος εἶναι ἄδειος, γιατί ἔχει ὑπερηφάνεια ἤ κενοδοξία, ἐνῶ ὁ ταπεινός νοιώθει αὐτό τό γέμισμα τῆς Χάριτος μέσα του.

 

~Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 29 – 5 – 2011)

Ἡ ἄρση καί ἡ ἐκ νέου ἔλευση τῆς Χάρης, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἄρση καί ἡ ἐκ νέου ἔλευση τῆς Χάρης, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 20-06-2015

 

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ξεκουράζει τόν ἄνθρωπο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ δὲν μᾶς ἀφήνει...

Στο πέλαγος της ζωής βρισκόμαστε, πότε θα έχωμε φουρτούνα και πότε γαλήνη. Η Χάρις του Θεού δεν μας αφήνει. Διαφορετικά θα είχαμε καταποντισθεί, εάν δεν μας συγκρατούσε.

Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής (♰ 16 Απριλίου 1970)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/04/blog-post_31.html