Πότε ΔΕΝ καθόμαστε στήν Θεία Λειτουργία;

 Τα τελευταία 10 χρόνια παρατηρώ ότι όλο και περισσότεροι εκκλησιαζόμενοι κάθονται στην θεία Λειτουργία σε στιγμές που οι παπούδες μας, πριν 20-30 χρόνια, ήσαν όρθιοι με σκυμμένα τα κεφάλια. 

Ευρισκόμενος για παράδειγμα σήμερα σε εκκλησία των Αθηνών παρατήρησα στον Τρισάγιο Ύμνο (και στο Δύναμις) να κάθεται το 50% των πιστών, και εκπλάγηκα! Έχασα δε πάσα ιδέα όταν στον Χερουβικό Ύμνο καθόντουσαν όλοι οι πιστοί! Ευτυχώς που κατά το τυπικόν θυμιατίζει ο ιερέας και έτσι σηκώθηκαν οι περισσότεροι στο "Τριάδι"... Και βέβαια σχεδόν όλοι καθόντουσαν στο (αντί του) Άξιον εστίν... Εύχομαι οι άγιοι ιερείς μας να πράξουν τα δέοντα προς ενημέρωσιν των πιστών και προβληματισμόν τουλάχιστον αυτών που εν αγνοία κάθονται τις στιγμές αυτές.

 

Θυμάμαι παλιά εμείς οι νεώτεροι βλέπαμε τους παπούδες πότε σηκώνονταν και σηκωνόμασταν και εμείς! Τώρα όμως που όλοι κάθονται;

Ἐκκλησιασμός - Πότε πρέπει νά εἴμαστε ὄρθιοι κατά τήν Θεία Λειτουργία;

 

Εκκλησιασμός

Κάθε Ορθόδοξη Χριστιανική Οικογένεια, και γενικότερα κάθε πιστός, πρέπει να εκκλησιάζεται και να συμμετέχει ενσυνείδητα, και όχι τυπολατρικά, στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.

Κάποτε, οι Χριστιανοί ρώτησαν τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος: Πότε καταλαβαίνουμε ότι η ψυχή είναι άρρωστη; Εκείνος απάντησε: Όταν ο άνθρωπος δεν θέλει να εκκλησιάζεται. Είναι δηλαδή σαν να έχουμε δικά μας αγαπημένα πρόσωπα που τα αγαπάμε και μας αγαπούν, και όταν τα βλέπουμε στο δρόμο, ούτε τα χαιρετούμε αλλά και ούτε πάμε σπίτι τους να τα επισκεφθούμε. Τι είδους αγάπη είναι αυτή;