 |
| Προηγούμενος Κοδράτος Καρακαλλινός (1859 – 13/02/1940) |
Ο σπουδαίος για την αρετή του αυτός ηγούμενος, κατά κόσμον
ονομαζόταν Κυριάκος Βαμβάκος. Εικοσάχρονος έρχεται από τα Βουρλά της Μικράς
Ασίας, την πατρίδα του, στη δεύτερη πολυαγαπημένη πατρίδα του, το αγιοτρόφο
Άγιον Όρος, το 1879 και μετά τριετία κείρεται μοναχός. Μετά υπερεικοσάχρονη
θητεία στην υπακοή και στη διακονία του παραδίδεται η ηγουμενική ράβδος της
μάνδρας των Αγίων Αποστόλων, της ιεράς κοινοβιακής μονής Καρακάλλου. Συνεχίζει
και από την πρώτη αυτή θέση τα φιλόπονα όσο και φιλόθεα έργα του.
Στην κοινή, καθημερινή, πολύωρη θεία λατρεία ήταν ένας
στύλος, που με το παράδειγμά του φώτιζε τους μοναχούς του. Τίποτε δεν τον
εύχαριστούσε περισσότερο από την προσευχή. Αργολογίες και ανυπακοές τον
πλήγωναν, γιατί εβλεπε εκεί προσφορά λύπης στον Κύριο. Η πολυτέλεια, η
πολυλογία, οι κοσμικότητες, οι καινοτομίες δεν ήθελε ποτέ να διαβαίνουν την
πύλη της αρχαίας μονής του. Ποτέ δεν τον είδε κανένας αργό.
