ΙΗ) Ἡ χάρις τοῦ ἁγίου του λειψάνου. Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλυβίτης. Τελευταῖο

ΙΗ) Ἡ χάρις τοῦ ἁγίου του λειψάνου 

  Βίος καὶ Πολιτεία τοῦ Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη 

  (Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἔκδοσις Ἱ. Καλύβης Ἁγ. Ἀκακίου, Καυσοκαλύβια, Ἅγιον Ὄρος, 2001)

Ἀλλὰ διὰ νὰ φανῇ ὅτι ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μένει ἀχώριστος ἀπὸ τὸ θεῖόν του λείψανον, δὲν ἔλειψαν νὰ γίνουν καὶ τὰ ἀκόλουθα θαύματα.
Κάποιος μοναχός, Διονύσιος τὸ ὄνομα, ὁ ἐπιλεγόμενος Κοντοστέφανος, πάσχων πολὺ ἀπὸ πόνους τῆς κεφαλῆς ἐπὶ ἡμέρας πολλὰς προσέτρεξεν εἰς τὸν τάφον τοῦ Ὁσίου καὶ παρακαλώντας τον μετὰ πίστεως καὶ δακρύων νὰ τοῦ δώσῃ τὴν ὑγείαν του, ἀπεκοιμήθη ὀλίγον καὶ ξυπνώντας, ὢ τοῦ θαύματος! εὑρέθη ὑγιὴς καὶ ἐδόξαζε τὸν Ἅγιον. Παίρνοντας δὲ καὶ εἰς τὰς χεῖράς του ὀλίγον χῶμα ἀπὸ τὸν τάσφον τοῦ Ἁγίου, ὡς μῦρον ἀνεφάνη θαυμάσιον καὶ ἐγέμισεν ἀπὸ εὐωδίαν ἄῤῥητον τὰς αἰσθήσεις του.

ΙΓ) Ὁ Νέος Προφήτης. Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλυβίτης

ΙΓ) Ὁ Νέος Προφήτης

  Βίος καὶ Πολιτεία τοῦ Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη 

  (Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἔκδοσις Ἱ. Καλύβης Ἁγ. Ἀκακίου, Καυσοκαλύβια, Ἅγιον Ὄρος, 2001)

 Ἕναν μοναχόν, Βαρλαὰμ καλούμενον, ὑποτακτικὸν γέροντος τινός, ὀνειδίζοντάς τον ὁ Ὅσιος διὰ τὴν σκληρότητα καὶ τὴν παρακοὴν ὁποῦ ἔδειχνεν εἰς τὸν γέροντά του τοῦ εἶπεν: Διὰ αὐτὰ τὰ πταίσματά σου, θὰ ἔχῃς κακὸν τέλος καὶ θὰ ἀποθάνῃς ἀπὸ κρύον καὶ παγετόν· ὅ καὶ ἐγένετο καὶ οὕτως ἐπληρώθη ἡ πρόῤῥησίς τοῦ Ἁγίου.
Καὶ εἰς ἄλλον μοναχόν, Ἀθανάσιον ὀνόματι, προεῖπεν ὁ Ὅσιος ὅτι μέλλει νὰ θανατωθῇ ἀπὸ τοὺς Ἰσμαηλίτας. Καὶ ἐπληρώθη καὶ εἰς τοῦτο ἡ προφητεία.
Τόσον ἦταν καταπλουτισμένος ὁ μακάριος ἀπὸ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε καὶ τὰ μακρὰν ὄντα προέβλεπεν ὡσὰν νὰ ἦσαν πλησίον, καὶ τὰ ἄδηλα καὶ μέλλοντα προεγνώριζε καὶ προέλεγεν ὡσὰν νὰ ἦσαν παρόντα.

14ο Κεφ. «Ὁ ἥλιος ἔγνω τήν δύσιν αὐτοῦ».γ' μέρος

 

   Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(10ο Μέρος – Τελευταῖο)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:β' μέρος

14ο Κεφ. «Ὁ ἥλιος ἔγνω τήν δύσιν αὐτοῦ»

Γιά νά φανεῖ ὅτι ἡ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἦταν πλούσια καί στό ὁσιακό λείψανο, εὐδόκησε ὁ Θεός νά γίνουν πολλά θαύματα καί στόν τάφο του.

Ἔτσι, κάποιος μοναχός Διονύσιος, ὁ Κοντοστέφανος, ὑποφέροντας ἀπό σφοδρούς πονοκεφάλους, ἔτρεξε στόν τάφο τοῦ ὁσίου καί μέ πίστη καί δάκρυα παρακάλεσε νά τοῦ χαρίσει τήν ὑγεία του. Κατάκοπος μετά, κοιμήθηκε λίγο. Καί μόλις ξύπνησε, ἔνιωσε ὁλότελα ὑγιής. Δόξασε τόν ἅγιο καί πῆρε σάν πολύτιμη εὐλογία καί ἀνάμνηση λίγο χῶμα ἀπό τόν τάφο. Τό εὐλαβήθηκε μάλιστα σάν ἅγιο μύρο.

14ο Κεφ. «Ὁ ἥλιος ἔγνω τήν δύσιν αὐτοῦ».β' μέρος

    Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(10ο Μέρος – Τελευταῖο)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:α' μέρος
14ο Κεφ. «Ὁ ἥλιος ἔγνω τήν δύσιν αὐτοῦ»

Ὅταν ἔμαθαν τήν κοίμησή του οἱ πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἄρχισαν νά θρηνοῦν ἀπαρηγόρητοι γιά τήν πνευματική τους ὀρφάνια, γιά τή στέρηση τοῦ θεόσοφου δασκάλου καί φωστήρα:

» Ποιός θά μᾶς λυτρώνει τώρα, ἀγαπημένε πατέρα, ἀπό τή θλίψη καί τόν πόνο; Ποιός θά σκύβει μέ καλοσύνη καί ἀγάπη στά πνευματικά μας προβλήματα; Σέ ποιόν θά καταφεύγουμε στίς ἀνάγκες καί στούς πειρασμούς, γιά νά γλυτώνει ἀπό τή ζάλη τῶν πονηρῶν λογισμῶν; Ποιός θά μᾶς ἐνθαρρύνει ν᾿ ἀντιμετωπίζουμε τή σκληρότητα καί τήν ἀπανθρωπιά τῶν δαιμόνων;

14ο Κεφ. «Ὁ ἥλιος ἔγνω τήν δύσιν αὐτοῦ»α' μέρος

   Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(10ο Μέρος – Τελευταῖο)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

14ο Κεφ. «Ὁ ἥλιος ἔγνω τήν δύσιν αὐτοῦ»

Εἶναι ἄπειρες οἱ θαυματουργίες, οἱ προφητεῖες καί οἱ διδασκαλίες τοῦ ὁσίου Μαξίμου. Ὅλες ἀφιερωμένες στή δόξα τοῦ Θεοῦ καί στήν ὠφέλεια τοῦ πλησίον. Τίποτα γιά τή δική του δόξα, ἄν καί ὁ Θεός τόν δόξαζε μέ τό δικό Του τρόπο, ἁπλώνοντας τήν ὁσιακή του φήμη παντοῦ.

Στή σπηλιά τῶν Καυσοκαλυβίων, πού τή διαμόρφωσε σάν καλύβα, ἔζησε ὁ ἐπίγειος αὐτός ἄγγελος δεκατέσσερα χρόνια. Μετά ἦρθε κοντά στή Λαύρα τόσο, ὅσο ν᾿ ἀκούει τίς γλυκόηχες καμπάνες της. Ἔστησε κι ἐκεῖ τήν τελευταία πιά καλύβα του καί περίμενε εἰρηνικά τό τέλος, συνεχίζοντας τήν ἰσάγγελη πολιτεία του, τή σκληρή ἄσκηση, τήν παντελή ἐγκατάλειψη στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, τήν καλλιέργεια τῆς καρδιακῆς προσευχῆς.

13ο Κεφ. Νουθεσίες σέ μοναχούς καί ἱερεῖς.β' μέρος

  Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(10ο Μέρος – Τελευταῖο)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

Δεῖτε ἐδῶ:α' μέρος

13ο Κεφ. Νουθεσίες σέ μοναχούς καί ἱερεῖς

Ἰδιαίτερα στούς ἡσυχαστές δίδασκε τή νοερά προσευχή, τούς καρπούς ἀλλά καί τούς κινδύνους της:

» Ὅταν ὁ νοῦς χωρίζεται ἀπ᾿ ὅλα τά πράγματα καί τά νοήματα, φτάνει σέ ἀρέμβαστη ἡσυχία καί κατάσταση εἰρηνική. Εἰσέρχεται μέσα στήν καρδιά καί ἀπό ἐκεῖ ἐπικαλεῖται τό Χριστό. Τότε πρέπει νά προσέξει τό λογισμό τῆς ὑπερηφάνειας. Ὁ λογισμός αὐτός φυγαδεύει τήν κατάσταση τῆς χάριτος.

» Ὅταν ὁ νοῦς μαζί μέ τήν καρδιά βαστάζει τήν προσευχή καί τήν ἐνθύμηση τοῦ Χριστοῦ μέ ταπείνωση, τότε φωτίζεται καί κατανύγεται. Φωτίζεται μέ ἄυλο φῶς καί ὑψώνεται σέ θεωρίες ὑπερουράνιες. Στήν καρδιά τοῦ προσευχομένου βρίσκεται, σάν καθισμένος σέ θρόνο, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

13ο Κεφ. Νουθεσίες σέ μοναχούς καί ἱερεῖς,α' μέρος

 Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(10ο Μέρος – Τελευταῖο)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

13ο Κεφ. Νουθεσίες σέ μοναχούς καί ἱερεῖς

Οἱ ἀθωνίτες μοναχοί, πού γνώριζαν πιά τί θησαυρό ἔκρυβε ἡ ταπεινή σπηλιά τῶν Καυσοκαλυβίων, τόν ἐκμεταλλεύονταν ἀκατάπαυστα. Καί ὁ ὅσιος, γεμάτος ἀσκητική πείρα, «μπαρουτοκαπνισμένος» στίς πολύμορφες μάχες τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα, ἀλλά καί χαριτωμένος μέ τά οὐρανόσταλτα δῶρα τῆς θείας χάριτος, τούς δίδασκε μέ λόγο αὐθεντικό. Ἀναφερόταν πολλές φορές σέ καίρια θέματα τῆς μοναχικῆς ζωῆς καί, ἀνάμεσα σέ ἄλλα, ἔλεγε:

» Ἀγωνίζεσθε μέ σθένος ἐσεῖς, οἱ βιαστές τῆς φύσεως καί μέτοχοι τῆς οὐράνιας βασιλείας. Ἀρματωθεῖτε σάν στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ ἐναντίον τοῦ κοσμοκράτορα ἐχθροῦ, μέ τ᾿ ἅρματα πού ἰδιαίτερα ἡ μοναχική ζωή σᾶς χαρίζει: τίς νηστεῖες, τίς ἀγρυπνίες, τίς προσευχές, τά δάκρυα, τήν ὑπομονή, τήν ὑπακοή σέ ὅλα.

Κεφ. 12. Διδασκαλίες σέ κοσμικούς

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(9ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

Κεφ. 12. Διδασκαλίες σέ κοσμικούς

«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς », προσκαλοῦν τά θεϊκά χείλη ὅσους πονοῦν καί ὑποφέρουν, θλίβονται καί ταλαιπωροῦνται μέ τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς. Διψασμένοι οἱ ἄνθρωποι γιά τή θεία παρηγοριά, καταφεύγουν σέ κάθε ἐποχή στούς ἐκλεκτούς τοῦ Θεοῦ, στούς ἀνθρώπους γιά τούς ὁποίους πληροφοροῦνται μυστικά ὅτι εὐαρέστησαν στόν Κύριο καί εἰσακούονται ἀπ᾿ Αὐτόν σάν πιστοί καί ἀφοσιωμένοι δοῦλοι Του, σάν ἐκφραστές τοῦ ἁγίου θελήματός Του, σάν νικητές τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ διαβόλου.

Κεφ. 11. Συμβουλές σέ δύσπιστο

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(9ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

Κεφ. 11. Συμβουλές σέ δύσπιστο

Ἦρθε κάποτε στόν ὅσιο ἕνας λόγιος γραμματικός ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη. Μόλις ἐκεῖνος τόν εἶδε, γνώρισε τούς λογισμούς του καί ἄρχισε νά τόν ἐπιτιμᾶ καί νά τόν συμβουλεύει:

» Ποῦ γνώρισες ἐσύ τούς ἀγῶνες καί τούς ἄθλους τῶν ἁγίων; Ποῦ γνώρισες τή χάρη καί τή δύναμη, μέ τήν ὁποία τούς ἐνίσχυε ὁ Κύριος; Πῶς ἔτσι ἀσύνετα τούς ὑποτιμᾶς καί τούς συκοφαντεῖς, λέγοντας ὅτι λίγο κοπίασαν οἱ ἴδιοι, ἀλλά οἱ διάφοροι συναξαριστές ἔγραψαν φανταστικά καί ὑπερβολικά γεγονότα γι᾿ αὐτούς; Πῶς ἀμφισβητεῖς τά θαύματα πού ἔκαναν; Πάψε τούς δαιμονικούς λογισμούς καί μήν παροργίζεις τό Θεό.

10ο κεφ. Ἐπίσημες ἐπισκέψεις

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(9ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

10ο κεφ. Ἐπίσημες ἐπισκέψεις

Τόσο πλούσια κατεῖχε ὁ ὅσιος Μάξιμος τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού τά μακρινά τά ἔβλεπε κοντινά, τά ἀφανῆ καί ἀόρατα τά διέκρινε σάν φανερά, τά μέλλοντα τά προγνώριζε καί τά προέλεγε σάν παρόντα.

Ἔτσι, προεῖπε καί τόν ἐρχομό τῶν βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων. Ἐπί πλέον ἀποκάλυψε καί τό σκοπό τῆς ἐπισκέψεώς τους.

1. «Οἱ βασιλεῖς τῶν Ρωμαίων θά ἔρθουν ἐδῶ νά μέ συναντήσουν. Θέλουν ὅμως ν᾿ ἀκούσουν προφητεῖες καί νά πληροφορηθοῦν τά μέλλοντα, καί ὄχι νά ὠφεληθοῦν ψυχικά.»

Σέ λίγο καιρό ἦρθαν στό Ἅγιον Ὄρος οἱ συναυτοκράτορες Ἰωάννης Ε΄ ὁ Παλαιολόγος (1341 – 76 καί 1379 - 91) καί Ἰωάννης ΣΤ΄ ὁ Καντακουζηνός (1347 – 54)*.

Ἀναζήτησαν τόν ὅσιο. Ἡ φήμη τῆς ἁγιότητός του τούς ἔκανε ν᾿ ἀφήσουν τά βασιλικά παλάτια, τούς πολύπειρους διπλωμάτες καί τούς σοφούς συμβούλους, καί νά ᾿ρθουν νά συναντήσουν προσωπικά, στό ἀπέριττο κελλάκι του, τόν ταπεινό καί ρακένδυτο ἐρημίτη, τοῦ ὁποίου ὅμως τό σκελετωμένο σῶμα, σάν μυροδοχεῖο πολύτιμο, εἶχε μέσα του τή θεία χάρη.

«Ἀετός ὑπόπτερος»

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(9ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

«Ἀετός ὑπόπτερος»

«Ρᾷον Θεῷ τά ὑπερ φύσιν ἤ ἡμῖν τά κατά φύσιν τελεῖν. Καί οἱ γνησίως ἑνωθέντες αὐτῷ δι᾿ ἀσκήσεως καί καμάτων ἅτε μή ζῶντες κόσμῳ, ἀλλά Χριστῷ, ὡς τοῦτον ἔνοικον ἔχοντες ἐσαεί, πάντα ἰσχύουσιν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι αὐτούς Χριστῷ».

Πράγματι:«Εἶναι εὐκολότερο στό Θεό νά κατορθώνει τά ὑπερφυσικά, παρά ἐμεῖς τά φυσικά. Καί ὅσοι ἑνώθηκαν μαζί Του μέ τήν ἄσκηση καί τόν κόπο, ὅσοι δέν ζοῦν πιά γιά τόν κόσμο ἀλλά γιά τό Χριστό, ὅσοι Τόν ἔχουν διαρκῶς στήν καρδιά τους, ὅλα τά κατορθώνουν μέ τή δική Του δύναμη».

Αὐτά τά λόγια τοῦ ἱερομονάχου Ἰωαννικίου Κόχιλα, βιογράφου τοῦ ὁσίου Μαξίμου, ἐπαληθεύονται σ᾿ ἕνα καταπληκτηκό θαῦμα: Στήν ἐναέρια πτήση τοῦ ὁσίου.

Θαυμαστά γεγονότα.ιζ' μέρος

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(8ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:ιστ' μέρος


Θαυμαστά γεγονότα

Ἕνας μοναχός μιά μέρα κατέβηκε στή θάλασσα καί ψάρεψε ἀρκετά ψάρια. Χώρισε μετά τά μικρά ἀπό τά μεγάλα, μαγείρεψε τά μικρά καί τά ἔφερε στόν ἅγιο. Τοῦ λέει ἐκεῖνος:

• Τά μεγάλα ψάρια τά ἔκρυψες. Ἔφερες τά μικρά.

Κεραυνοβολημένος ὁ μοναχός, ἔβαλε μετάνοια καί ὁμολόγησε:

• Συγχώρησέ με, πάτερ. Ἔτσι ἔκανα.
  

Θαυμαστά γεγονότα.ιστ' μέρος

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(8ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:ιε' μέρος


Θαυμαστά γεγονότα

Ἕνας μοναχός, μέ τό ὄνομα Κασσιανός, πού ἔμενε δυόμισι χιλιόμετρα μακριά ἀπό τήν καλύβα τοῦ ὁσίου, ἔφτιαξε κάποτε μιά ὡραία πίτα. Μόλις τήν εἶδε ροδοψημένη καί εὐωδιαστή, μονολόγησε εὐχαριστημένος:

• Ἔλα, Καυσοκαλύβη μου, νά φᾶμε.

Δέν πέρασε πολλή ὥρα, καί νἄσου ὁ ὅσιος!

• Μέ κάλεσες καί ἦρθα! εἶπε χαμογελώντας στόν ἀποσβολωμένο π. Κασσιανό. Φέρε λοιπόν τήν πίτα νά τή φᾶμε... Φέρε καί λίγο κρασί νά πιοῦμε.
  

Θαυμαστά γεγονότα.ιε' μέρος

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(8ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:ιδ' μέρος


 Θαυμαστά γεγονότα

Ἕνας μοναχός ἀπό τίς Καρυές, πονοῦσε στό χέρι ἀπό ρευματικά. Ἦρθε στόν ὅσιο γιά νά τόν παρακαλέσει νά τοῦ δώσει τήν ὑγεία του. Σκεπτόταν ἀκόμα νά πάει καί στήν Κωνσταντινούπολη. Ἀλλά πρίν πεῖ τίποτα γιά τήν πάθησή του, τοῦ λέει ἐκεῖνος:

• Σκέπτεσαι νά πᾶς στήν Πόλη. Φυλάξου, μήν πᾶς. Γιατί μήτε τό χέρι σου θά γιατρέψεις ἐκεῖ, μήτε κανένα ἄλλο καλό θά συναντήσεις. Μεῖνε στό Ὄρος καί κάνε ὑπομονή. Σοῦ δόθηκε, ὅπως καί στόν ἀπόστολο Παῦλο, «σκόλοψ τῇ σαρκί», γιά νά μήν ὑπερηφανεύεσαι. Κάνε λοιπόν ὑπομονή καί θά σωθεῖς. Ἔχεις κρυμμένα καί τέσσερα φλουριά. Μοίρασέ τα στούς φτωχούς καί μήν τά παραχώνεις, γιά νά μή γίνουν αἰτία ψυχικῆς σου καταστροφῆς.
  

Θαυμαστά γεγονότα.ιδ' μέρος

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(8ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:ιγ' μέρος


Θαυμαστά γεγονότα

Ὁ Λαυριώτης μοναχός Δαμιανός, πού εἶχε τό διακόνημα τοῦ ἀμπελικοῦ, ὅχι μόνο δέν πίστευε στήν ἁγιότητα τοῦ ὁσίου, ἀλλά καί τόν θεωροῦσε πλανεμένο. Θέλοντας λοιπόν ὁ φιλάνθρωπος Θεός, «ὁ πάντας ἀνθρώπους θέλων σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν», καί τόν ἀδελφό νά διορθώσει καί τόν ἅγιο νά δοξάσει, οἰκονόμησε τό ἑξῆς:

Κάθε Σάββατο ὁ ἀδελφός Δαμιανός πήγαινε στό μοναστήρι. Ἔφευγε ἀπό κεῖ τό βράδυ τῆς Κυριακῆς, παίρνοντας μαζί του τρόφιμα γιά ὅλη τήν ἑβδομάδα, κι ἐπέστρεφε στό ἀμπέλι πού καλλιεργοῦσε. Αὐτό ἦταν τό διακόνημά του.

Μιά Κυριακή βράδυ λοιπόν, ἐπιστρέφοντας στό ἀμπέλι ἀπό τό μοναστήρι, ἔπεσε κουρασμένος νά κοιμηθεῖ. Σηκώθηκε τή συνηθισμένη ὥρα, γιά νά κάνει τόν κανόνα του καί νά διαβάσει τήν ἀκολουθία του. Ὅμως, πράγμα παράδοξο, πείνασε τόσο πολύ, πού δέν μποροῦσε νά σταθεῖ. Κάθησε ἀπορρημένος.