Πρωτ. Βασίλειος Κοκολάκης, Θεολόγος, MSc Δογματικῆς,& φιλόλογος, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ, ἐκπ/κός Β΄θμιας Ἐκπ/σεως
Εἰσήγησή του στήν Ἐπιστημονική Ἡμερίδα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων
πού διεξήχθη στίς 4 Μαρτίου 2023 στήν Αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας τῶν Φίλων τοῦ Λαοῦ.
Σεβασμιώτατε ἅγιε Μητροπολῖτα Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, σεβασμιώτατε ἅγιε Μητροπολῖτα Κερκύρας κ. Νεκτάριε, σεβαστοί πατέρες, κ. Πρόεδρε τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων, μάχιμοι ἐν Χριστῷ θεολόγοι, ἀγαπητοί ἀδελφοί κι΄ ἀδελφές
Καλή Σαρακοστή!
Εὐχαριστῶ τήν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων γιά τήν ἰδιαίτερη τιμή πού μοῦ κάνει. Θά ἤθελα ὅμως νά μιλήσω ὄχι μέ ἐπιστημονική ἀκρίβεια ἀλλά ἀπό καρδιᾶς σάν μάχιμος ἐφημέριος καί σάν μάχιμος θεολόγος καθηγητής.
Ἡ αὐριανή Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποτελεῖ κριτήριο στό κατά πόσο ὀρθόδοξοι εἴμαστε καί στό κατά πόσο εἴμαστε πιστοί φίλοι τῆς Ὀρθοδοξίας.
Εἶναι ἀδιανόητο στήν Ἑλλάδα πού εἶναι τό λίκνο τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ χώρα τῶν ἁγίων μαρτύρων καί ἡρώων, (αἷμα καί θυσία δηλαδή γιά νά ‘μαστε ἐμεῖς σήμερα ζωντανοί, ἀπό τή μια, καί νά συζητᾶμε ἀπό τήν ἄλλη ἀφ΄ ὑψηλοῦ περί τοῦ ἄν μπορεῖ ἤ δέν μπορεῖ νά ὑποχρεώνεται ἕνας μαθητής νά μάθει τήν πίστη τῶν ἁγίων προγόνων του), ἡ χώρα πού ἡ κάθε της γωνιά κοσμεῖται ἀπό ἐκκλησίες, ἐκκλησάκια, μοναστήρια, προσκυνητάρια, εἶναι ἀπίστευτο λέω, νά γίνεται λόγος γιά τήν ὑποχρεωτικότητα ἤ μή τοῦ ΜτΘ, μέχρι πού νά φθάνουμε στό σημεῖο κατάπτωσης νά ἐπικυρώνουμε τήν ὑποχρεωτικότητα μέσα ἀπό νόμους, ἀποφάσεις, διατάγματα, δικαστήρια καί συμβούλια ἐπικρατείας.
Τόσοι ἀγῶνες γιά τήν κατοχύρωση τοῦ αὐτονοήτου.
Πιὀ συγκεκριμένα τό ΣτΈ εἶχε ἀποφανθεῖ ὅτι τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νά διδάσκεται ὑποχρεωτικά κατά τό ὀρθόδοξο χριστιανικό δόγμα. Καί μάλιστα, τουλάχιστον δύο ὧρες ἑβδομαδιαίως σέ κάθε τάξη γυμνασίου - λυκείου, γενικοῦ ἤ ἐπαγγελματικοῦ ἐκτός τῶν ὡρῶν τοῦ δημοτικοῦ στίς τάξεις Γ΄- ΣΤ΄. Καί αὐτό ἐπειδή ἡ μία ὥρα τήν ἑβδομάδα δέν ἀρκεῖ πρός διδασκαλία καί ἐμπέδωση τοῦ γνωστικοῦ ἀντικειμένου. Στά ΕΠΑΛ ἐνημερωτικά, διδάσκεται μία ὥρα στίς Α΄και Β΄ τάξεις Λυκείου καί καμία στήν Γ΄. Λές καί πρόκειται γιά μαθητές ἄλλου θεοῦ. Καί δέν εἶναι ὅτι δέν ὑπάρχουν ὧρες στό ἑβδομαδιαῖο σχολικό πρόγραμμα. Ἄρα καί στό θέμα τῶν ὡρῶν τῆς διδασκαλίας δέν ἐφαρμόζεται ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ. Ἐκτός τούτου ὑπάρχει ἡ δυνατότητα σέ μαθητές πού δέν εἶναι χριστιανοί ὀρθόδοξοι καί δέν θέλουν νά μετέχουν στο μάθημα νά τό δηλώνουν καί νά ἀπαλλάσσονται τοῦ μαθήματος. Πρός τό παρόν αὐτήν την πλευρά τῆς ὑποχρεωτικότητας τήν παρακάμπτουμε ἐν γνώσει μας, ἄν καί σᾶς πληροφορῶ κάποιες ἐλάχιστες φορές πού παραμένουν στήν αἴθουσα οἰκειοθελῶς ἀλλόδοξοι ἤ ἀλλόθρησκοι ἤ καί ἰεχωβάδες δέν δημιουργεῖται κανένα πρόβλημα, ἀντιθέτως προκύπτουν πολλοί οὐσιαστικοί ἐποικοδομητικοί διάλογοι. Καί δέν ἔφτανε αὐτή ἡ ἀπαξίωση τοῦ μαθήματος μέ τό ¨κουτσούρεμα¨ τῶν ὡρῶν διαδασκαλίας, τό ἔβγαλαν καί ἀπό τή λίστα τῶν ἐξεταζομένων μαθημάτων.
Ἐπειδή ὅμως δέν κατάφεραν τόν ἀπόλυτο ἐξοβελισμό τοῦ μαθήματος προσπάθησαν νά τό ἀλλοιώσουν, νά τό ἐκσυγχρονίσουν, νά τό κάνουν in. Καί πάλι νέες ἀντιδράσεις, νέες προσφυγές. Μέ ἀποτέλεσμα δόξα τῷ Θεῷ καί πάλι τό ΣτΕ προβάλλοντας χαρακτήρα ἀμετακινήτου ἑλληνορθοδόξου φρονήματος, πῆρε θέση μέ τίς δύο περίφημες ἀποφάσεις καταπέλτη 660/2018 καί 926/2018 πού χαρακτήρισαν ὡς ἀντισυνταγματική τήν ὕλη καί τή φιλοσοφία τοῦ Νέου Προγράμματος Σπουδῶν γιά τά Θρησκευτικά. Χαρακτήρισε ὡς ἀντισυνταγματικό τόν πολυθρησκειακό χαρακτήρα τῶν προγραμμάτων, ὅπως προκύπτει ἀπό τό περιεχόμενο-σκεπτικό τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων, ὥστε τό Ὑπουργεῖο νά ὑποχρεωθεῖ νά ἀποσύρει ὁποιοδήποτε πολυθρησκειακό πρόγραμμα μέ σκοπό νά εἰσαγάγει ὀρθόδοξο ὁμολογητικό. Μέχρι νά πράξει τά νόμιμα, ἴσχυε ἡ προηγούμενη Ὑπουργική Ἀπόφαση (ΣτΈ 4690/1983). Οὔτε κι΄ αὐτό τηρήθηκε.
