Πῶς ἡ Ἑλλάδα διώχνει τὰ παιδιά της

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Φίλος καλός μου διηγήθηκε μια πικρή ιστορία για το πώς το Ελληνικό κράτος ανάλγητα διώχνει ανίψια του, που ζουν στις ΗΠΑ και θέλουν να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Έως τώρα γνωρίζαμε ότι το υλιστικού και ωφελιμιστικού φρονήματος κράτος – με την ανοχή ή συνεργία γονέων του αυτού φρονήματος – διώχνει τα παιδιά από την Ελλάδα σε μια ξένη χώρα, όπου ωραιοποιείται ο τρόπος ζωής και εργασίας. Γνωρίζαμε επίσης ότι με το να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού είναι ένας τρόπος διατηρήσεως των δεσμών τους με την Πατρίδα. Τώρα μάθαμε πως η γραφειοκρατία του κράτους μας προκαλεί σχεδόν ανυπέρβλητα προβλήματα σε ομογενείς, που γεννήθηκαν στο εξωτερικό και έχοντας εθνική συνείδηση επιθυμούν να καταστούν και τυπικά αυτό που είναι, Έλληνες. Σημειώνεται ότι και οι δύο γονείς των αιτούντων την ελληνική ιθαγένεια ομογενών είναι Έλληνες, γεννημένοι στην Ελλάδα!

Ἡ Χάλκη δὲν μπορεῖ νὰ γίνει γεωπολιτικὸ ἀντάλλαγμα

Η Χάλκη δεν μπορεί να γίνει γεωπολιτικό αντάλλαγμα

Γεώργιος Αποστολάκης

Αν η επαναλειτουργία της σημαίνει αλλοίωση της Ορθόδοξης ταυτότητάς της, τότε το τίμημα είναι βαρύτερο από το όφελος.

Το σημερινό πρωτοσέλιδο της ΕΣΤΙΑΣ προκαλεί εύλογο προβληματισμό.

Εάν οι πληροφορίες που δημοσιεύονται ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης δεν αποτελεί απλώς ένα εκκλησιαστικό γεγονός. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό παζάρι, στο οποίο εμπλέκονται οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών, Τουρκίας και Ελλάδας, ακόμη και ζητήματα όπως η προμήθεια των F-35 και οι ισορροπίες στο ΝΑΤΟ.

Αν αυτό αληθεύει, γεννάται ένα ερώτημα πολύ σοβαρότερο από κάθε διπλωματική σκοπιμότητα: Μπορεί η Εκκλησία να γίνεται αντικείμενο γεωπολιτικής διαπραγμάτευσης;

Η αποστολή της Χάλκης

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης ιδρύθηκε για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Να μορφώνει Ορθόδοξους κληρικούς. Να υπηρετεί την Ορθόδοξη θεολογία. Να διαφυλάσσει την αποστολική πίστη.

Δεν ιδρύθηκε ως διεθνές διαθρησκειακό εκπαιδευτικό ίδρυμα ούτε ως πανεπιστήμιο θρησκειολογικών σπουδών. Η ύπαρξή της συνδεόταν άμεσα με τη ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πολιτικό

Παρέμβαση τῆς Παμμακεδονικῆς πρὸς κυβέρνηση καὶ ἀντιπολίτευση στὴ Βικτώρια γιὰ τὴ χρήση τοῦ ὅρου «Republic of Macedonia».

σ.σ. Ο μόνος δρόμος που θα μας βγάλει έξω από την παγίδα που έστησαν οι εν Ελλάδι πολιτικοί νάνοι και μειοδότες των «γεωγραφικών προσδιορισμών» και παρόμοιων προδοτικών σοφιστειών, είναι η πλήρης άρνηση της ούτως η άλλως μη εφαρμόσιμης προδοτικής συμφωνίας Κοτζιά-Δημητρώφ και η μη αναγνώριση οποιασδήποτε μορφής της λέξεως «Μακεδονία» μέσα στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.

Έντονη πολιτική και κοινοτική διάσταση λαμβάνει στη Μελβούρνη η παρέμβαση της Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτώριας, η οποία απέστειλε σχεδόν πανομοιότυπες επιστολές τόσο προς την Πρέμιερ της Βικτώριας Jacinta Allan όσο και προς την αρχηγό της αντιπολίτευσης Jess Wilson, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία και αγανάκτηση» για τη χρήση του όρου «Republic of Macedonia» σε εκδήλωση της οργάνωσης MOYA στη Μελβούρνη, στην οποία συμμετείχαν βουλευτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Πολιτείας μας.

Η Παμμακεδονική, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται ως «το ανώτατο ελληνικό όργανο που εκπροσωπεί τη μακεδονική κοινότητα της πολιτείας από το 1952», υποστηρίζει ότι η χρήση της ονομασίας αυτής συνιστά ευθεία παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών και έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές νομικό πλαίσιο που αναγνωρίζει αποκλειστικά το όνομα «North Macedonia».

Οι επιστολές αφορούν εκδήλωση της οργάνωσης “Macedonian Orthodox Youth of Australia” (MOYA), η οποία πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου στο Sheldon Reception στο Sunshine West της Μελβούρνης για τα 20 χρόνια από την ίδρυσή της. Στην εκδήλωση παρέστησαν εκπρόσωποι τόσο του Εργατικού Κόμματος όσο και του Φιλελεύθερου Κόμματος, καθώς και διπλωματικοί εκπρόσωποι της «Βόρειας Μακεδονίας».

Στην επιστολή προς την Jacinta Allan, η Παμμακεδονική αναφέρεται στην παρουσία της Υπουργού Natalie Suleyman και του υποψηφίου των Εργατικών Uroš Rasić, ενώ στην αντίστοιχη επιστολή προς την Jess Wilson γίνεται αναφορά στην παρουσία των Matthew Guy και Moira Deeming.

Η οργάνωση ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα «δεν είναι η παρουσία εκλεγμένων αντιπροσώπων σε κοινοτικές εκδηλώσεις», αλλά «ο τρόπος με τον οποίο η εκδήλωση διαφημίστηκε και παρουσιάστηκε δημόσια». Όπως σημειώνει, στις αναρτήσεις της MOYA στα κοινωνικά δίκτυα οι διπλωματικοί εκπρόσωποι αναφέρονταν ως εκπρόσωποι της «Republic of Macedonia» και όχι της «North Macedonia».

«Η γλώσσα αυτή δεν αποτελεί απλή ανακρίβεια — είναι η σκόπιμη χρήση μιας ονομασίας χωρίς νομική ισχύ, με ξεκάθαρο πολιτικό σκοπό», αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή.

Η Παμμακεδονική επικαλείται μάλιστα τη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας ότι η ίδια η συμφωνία «δεν μεταβίβασε την ιδιοκτησία του μακεδονικού ονόματος ούτε κατήργησε τη σημασία του για τον ελληνικό λαό». Υποστηρίζει επίσης ότι η χρήση εκφράσεων όπως «Macedonian community» και «Macedonian identity» από τη MOYA δημιουργεί «μονοπωλιακή διεκδίκηση» της μακεδονικής ταυτότητας.

Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο, οι επιστολές αναφέρουν ότι η παρουσία βουλευτών και από τα δύο μεγάλα κόμματα δημιούργησε στην ελληνική κοινότητα την εντύπωση ότι «το πολιτικό σύστημα της Βικτώριας ανέχεται ή δεν αμφισβητεί τη χρήση ορολογίας αντίθετης προς το διεθνές δίκαιο».

«Η αντίληψη που έχει διαμορφωθεί είναι ότι η χρήση ονοματολογίας αντίθετης προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Αυστραλίας γίνεται ανεκτή — ή τουλάχιστον δεν αμφισβητείται — από εκπροσώπους και των δύο πλευρών του κοινοβουλίου», τονίζεται.

Ο Πρόεδρος της Παμμακεδονικής κ. Παναγιώτης Στεφανίδης και ο Γραμματέας του φορέα κ. Χάρης Τσαϊρης, συντάκτες των επιστολών, αφιερώνουν μεγάλο μέρος του κειμένου στην ιστορική σχέση της Αυστραλίας με τη Μακεδονία, αναφερόμενοι στη συμμετοχή Αυστραλών στρατιωτών στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη μάχη του Vevi το 1941, αλλά και στη δράση του Major George Devine Treloar στη Θράκη και τη Μακεδονία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται επίσης στη σχέση αδελφοποίησης μεταξύ Μελβούρνης και Θεσσαλονίκης, την οποία η Παμμακεδονική χαρακτηρίζει «δεσμό που διαρκεί πάνω από σαράντα χρόνια».

Η οργάνωση ζητά από την κυβέρνηση Allan αλλά και από την αντιπολίτευση να ξεκαθαρίσουν δημόσια τη θέση τους αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επίσημη ονομασία της χώρας αυτής, καθώς και να εξετάσουν κατά πόσο υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες προς βουλευτές για τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις όπου χρησιμοποιείται «νομικά ξεπερασμένη ή διεθνώς αμφισβητούμενη ορολογία».

Κλείνοντας, η Παμμακεδονική τονίζει ότι το ζήτημα «δεν είναι κομματικό αλλά θέμα αρχής», υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κοινότητα της Βικτώριας «παραμένει βαθιά προσηλωμένη στις αξίες της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης».

Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Πρέμιερ (pdf)

Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Ηγέτη της Αντιπολίτευσης (pdf)

__________

Πηγή: https://tanea.com.au/el/

https://tasthyras.wordpress.com/2026/06/25/παρέμβαση-της-παμμακεδονικής-προς-κυ/#more-136888

Ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης γιὰ τοὺς τυφλοὺς προπαγανδιστὲς καὶ τοὺς γραικύλους ποὺ φοβοῦνται νὰ ὑπερασπίσουν τὴν Μακεδονία μας.

 

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΡΕΣΠΕΣ-ΦΛΩΡΙΝΑ + ΟΜΙΛΙΑ Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ) –https://www.youtube.com/ – Episkopos Episkopos

Σχετικά:

–Παρέμβαση της Παμμακεδονικής προς κυβέρνηση και αντιπολίτευση στη Βικτώρια για τη χρήση του όρου «Republic of Macedonia».

–Έντονος προβληματισμός για τη συμμετοχή Ελλήνων ιερέων και Αυστραλών πολιτικών σε σκοπιανή εκδήλωση.

 https://tasthyras.wordpress.com/2026/06/25/ο-π-αυγουστίνος-καντιώτης-για-τους-τυφ/

Ἔντονος προβληματισμὸς γιὰ τὴ συμμετοχὴ Ἑλλήνων ἱερέων καὶ Αὐστραλῶν πολιτικῶν σὲ σκοπιανὴ ἐκδήλωση.

σ.σ. Αναμενόμενη εξέλιξη. Η αναγνώριση των σχισματικών των Σκοπίων με την παντελώς ακατάλληλη για την περίσταση ονομασία «Αχρίδος», εις το κρατίδιο που ο πατρ. Βαρθολομαίος αναγνωρίζει ως «Βόρεια Μακεδονία» (και οι Σκοπιανοί με όλους τους άλλους αναγνωρίζουν ως σκέτο «Μακεδονία») και στο οποίο αναγνωρίζει ότι ομιλείται η «μακεδονική γλώσσα», είναι φουλ αναγνώριση με ψευτο-υπεκφυγές για τους αδαείς μέχρι να σιωπήσουν. Οι Σκοπιανοί αναζήτησαν αναγνώριση της σχισματικής «εκκλησίας» τους για την ενίσχυση της κρατικοποίησης του κρατιδίου τους. Μόνο ένας ανόητος ή αθεράπευτα ευκολόπιστος θα πίστευε ότι οι 2 ονομασίες, κρατιδίου και ψευτο-εκκλησίας, δεν θα συνέκλιναν στο «Μακεδονία».

Με αφορμή επιστολή του Προέδρου του Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Αμμοχωρίου Φλώρινας «Μακεδονικός Ελληνισμός», Γιάννη Παπαδημητρίου, επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση γύρω από τη χρήση του όρου «Μακεδονία» και τις συμβολικές και πολιτικές προεκτάσεις του σε εκδηλώσεις στην Αυστραλία.

Η επιστολή αναφέρεται σε πρόσφατη εκδήλωση της οργάνωσης «Macedonian Orthodox Youth of Australia», στην οποία παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, Ελληνορθόδοξοι ιερείς, και οι Alija Alievski, Αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος, και Silvana Ivanovski, Αντιπρόξενος της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» — όπως αυτή αναγνωρίζεται επισήμως από την αυστραλιανή κυβέρνηση — οι οποίοι, σύμφωνα με την καταγγελία, παρουσιάστηκαν ως εκπρόσωποι της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».

Τὰ ταραγμένα νερὰ τοῦ Αἰγαίου – καὶ στὸ βάθος ἐκλογικὸς αἰφνιδιασμός;

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Οι πολίτες, παρακολουθώντας την ομιλία του κ. Μητσοτάκη σε κάποιο πάνελ του 16ου Τακτικού Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας διαπίστωσαν για μια ακόμα φορά το πολιτικό του παραλήρημα, καθώς επιμένει να ζει στο δικό του παράλληλο σύμπαν, εστιάζοντας αποκλειστικά το ενδιαφέρον του στις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις, ενώ την ίδια στιγμή είναι αποκομμένος από την κοινωνική πραγματικότητα του μέσου Έλληνα πολίτη που βλέπει έντρομος όχι μόνο την ακρίβεια και το κόστος διαβίωσης να καταβροχθίζουν το πενιχρό του εισόδημα, αλλά και την έξαρση της εγκληματικότητας να διαταράσσει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής του.

ΤΡΙΨΗΦΙΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Όμως πραγματικά εξεπλάγησαν, και ίσως πολλοί απ’ αυτούς να ένιωσαν συμπάθεια από την «αυθόρμητη αποκάλυψη» του Πρωθυπουργού ότι διακατέχεται εδώ και χρόνια από την βασανιστική αβεβαιότητα για το ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο έκτακτης εθνικής ανάγκης στις τρεις το πρωί, με αποτέλεσμα να αγωνιά στο μεσονύχτιο για το μέλλον της Ελλάδας, αρνούμενος να εγκαταλείψει την καρέκλα της γλυκιάς και αμαρτωλής εξουσίας και προτιμώντας να παραμένει ξάγρυπνος, «πιστός υπηρέτης» του εθνικού καθήκοντος.

Για λίγα λεπτά της ώρας, ο κ. Μητσοτάκης υποδύθηκε –για την ανάγκη της τηλεοπτικής κάλυψης της ομιλίας, αλλά και λόγω της ακατάσχετης ροπής του στην μαζική εξαπάτηση των βρεφοποιημένων πολιτών– τον στιβαρό και αποφασιστικό ηγέτη και, σμίγοντας τα φρύδια του και υψώνοντας επιτηδευμένα το τόνο της φωνής του, αποκάλυψε για πρώτη φορά τον μόνιμο βραχνά που στοιχειώνει την πρωθυπουργική του θητεία, αναφέροντας τα ακόλουθα:

Καλὴ εἶναι ἡ δημοκρατία, ἀλλὰ κατάντησε σκιά.

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου

Θὰ πᾶμε σὲ αὐτοάμυνα – ἐκεῖ ὁδηγούμεθα. Καλὴ εἶναι ἡ δημοκρατία, ἀλλὰ κατήντησε σκιά. Καὶ σήμερα κυριαρχοῦν οἱ ἀπατεῶνες καὶ οἱ λωποδύτες. Σὲ τέτοιες ἐποχὲς ζοῦμε. Κ᾿ ἐσεῖς θὰ ἀναγκασθῆτε ἀργότερα νὰ πᾶτε σὲ αὐτοάμυνα, νὰ ὑπερασπίσετε τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑ­πόληψι τῆς οἰκογενείας σας. Καταλάβατε;

Kαὶ αὐτὸ μᾶς τὸ ἐπιβάλλει καὶ τὸ σύνταγμα. Εἴμεθα ἐντὸς τοῦ συντάγματος.

Τί λέει τὸ σύνταγμα; Tὸ τελευταῖο ἄρ­θρο του λέει τὸ ἑξῆς:

Ἰωσὴφ Βρυέννιος: Σχετικὰ μὲ τὶς συμφορὲς ποὺ ἔπεσαν πάνω μας.

ΙΩΣΗΦ ΒΡΥΕΝΝΙΟΥ 

Περί των επιτεθέντων ημίν δεινών και τις ο τούτων σκοπός

(Σχετικά με τις συμφορές που έπεσαν πάνω μας και ποιος είναι ο σκοπός τους.)

Οι δυστυχίες που βρήκαν το γένος μας, όπως βλέπομε, είναι εν συντομία οι εξής. Οι καιροί είναι από κάθε εποχή οι πιο δύσκολοι. Πονηρές οι ημέρες, το τέλος του χρόνου, τα γηρατειά του κόσμου, το ξεψύχισμα του σύμπαντος. Η ζωή μας αυτή είναι σύντομη, λανθασμένη και γεμάτη από πικρίες, και τα κακά εκτενέστερα από τις θάλασσες. Και να, οι γείτονές μας είναι εχθροί, όσοι δείχνουν φίλοι είναι άπιστοι, οι συγκάτοικοι μας κλέφτες, οι υιοί μας ανυπάκουοι και οι απλοί συγγενείς χωρίς στοργή.

Αυτοί που καραδοκούν να επωφεληθούν από τις δυσκολίες μας είναι πολλοί, μα περισσότεροι αυτοί που μας επιβουλεύονται. Αυτοί που μας διώκουν και μας πληγώνουν είναι πολλοί και από πολλά μέρη. Κανείς και από πουθενά, τολμώ να πω, δεν υπάρχει που να μας συνοδεύση στη φυγή και να συμπονέση μαζί μας. Διασκορπισθήκαμε χωρισμένοι σε όλες τις βασιλείες της γης. Μας εξουσιάζουν και δεν εξουσιάζομε. Τη χώρα μας ξένοι την κατατρώγουν, και δεν υπάρχει κανείς να μας βοηθήση. Οι νέες και οι νέοι του γένους μας δόθηκαν σε άλλα έθνη. Όλη την ημέρα τα μάτια μας αυτά βλέπουν και το δικό μας χέρι δεν μπορεί να βοηθήση. Σε μας έμεινε μόνο καρδιά θλιμένη, μάτια που σβήνουν και ψυχή που λιώνει, προβλήματα πάνω στα προβλήματα, φροντίδες πάνω στις φροντίδες, και αίματα πάνω στα αίματα παντού. Χάθηκε ο ευλαβής πάνω στη γη, λείπει ο στοχαστής, δεν βρίσκεται ο φρόνιμος. Στα παλαιά παρουσιαζόταν ο σοφός, τώρα δεν υπάρχει αυτός που θα κατανοήσει, αυτός που θα διορθώση, αυτός που θα μας φέρη πίσω. Η πληγή είναι ολόσωμη, η αρρώστια γενικευμένη, φοβερό το τραύμα, η συμφορά απαρηγόρητη και μεγαλύτερη από κάθε παρακλητικό λόγο. Καταφρονήθηκαν τα εκκλησιαστικά πράγματα, σάπισαν τα κρατικά, ανακατεύονται τα μακρυνά, συγχέονται τα κοντινά. Τα πάνω γίνονται κάτω και τα κάτω πάνω. Οι Χριστιανοί διώκονται, οι ασεβείς ευνοούνται. Από εδώ μας καταδιώκουν οι Αγαρηνοί, από εκεί μας λεηλατούν οι Σκύθες, από τα δυτικά οι Ισμαηλίτες θερίζουν τους καρπούς μας, και από τα ανατολικά οι Πέρσες μας εκριζώνουν.

Ξεφεύγομε από το δράκοντα και συναντούμε το βασιλίσκο, διαφεύγομε από το λιοντάρι και πέφτομε πάνω στην αρκούδα. Όποιος γλυτώνει από το θάνατο, οδηγείται στη δουλεία, και όποιος απαλλαγή από τη δουλεία παραδίδεται στη σφαγή. Όπου και όποτε γίνονται ναυμαχίες στη θάλασσα ή μάχες στη στεριά, λεηλασίες ή μετοικεσίες, πάντως ακούεται ότι ένα μέρος από εμάς χάνεται. Ό,τι συγκεντρώθηκε σε οικίες, το σκορπίζει ο φθόνος, και ό,τι διατίθεται για να βγάλη κέρδος, το αρπάζει ο ληστής. Ό,τι μπόρεσε να περάση από τον κλοιό της πολιορκίας βούλιαξε στη θάλασσα. Και ό,τι γλύτωσε από το βυθό έπεσε στα χέρια ληστών. Επί πλέον επάγωσαν τα καλά και εφύτρωσαν τα λυπηρά, παρήλθαν τα δικά μας και ήλθαν τα αλλότρια. Φαγωθήκαμε, χαθήκαμε, διαφωνήσαμε και ως τραυματίες πια και παράφρονες γίναμε εκτός εαυτών. Επιταχύνεται διαρκώς η πορεία των πραγμάτων μας όλο και προς το χειρότερο.

Από τα μέχρι χθες και πρόσφατα άριστα έθη και γνωρίσματά μας, σήμερα ούτε ίχνος δεν αναγνωρίζεται. Και τα μέχρι πέρυσι καλύτερα από τα ήθη, φέτος δεν τα διακρίνομε πουθενά. Με αυτό και με εκείνο τόσο άλλαξαν αυτά, που δεν μπορεί κανείς να τα περιγράψη. Και όσο μπορούμε να συμπεράνουμε από τα πράγματα περπατάμε σε αγκάθια, στεκόμαστε πάνω σε γκρεμό, βαδίζομε ανάμεσα σε φίδια, πορευόμαστε μέσα από παγίδες και περπατάμε πάνω σε επάλξεις πόλεων. Κάθε ώρα πόλεμοι, σφαγές, πείνες, πνιγμοί, αβάσταχτες στενοχώριες. Μυριάδες από γύρω μας οι απώλειες, και από παντού φθάνει η οργή του Θεού.

Και εμείς σαν να μη γίνεται κάτι καινούργιο, παραμένομε άπονοι και σκληροί. Αλήθεια ποιος σοφός θα μπορούσε να διεκτραγωδήση τα δικά μας, όπως πρέπει, αφού ξεπέρασαν κάθε θρήνο, και είναι πέρα από κάθε κλάμα;

Αυτά λοιπόν και τα παρόμοια τους, συμβαίνουν σε μας, ένεκα των σχηματισμών των αστερισμών, θα μας πη ο αστρολόγος. Ο φυσικός θα πη ότι τα υπομένομε αυτά, ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, εξ αιτίας της θέσεως μας ανάμεσα στους Άραβες και τους Σαρακηνούς, τους Ισμαηλίτες και τους Σκύθες. Ο άθεος θα υποστηρίξη, ότι όλα από μόνα τους τυχαία συμβαίνουν «χύδην και φύρδην». Ο δε έλληνας (ειδωλολάτρης) θα υποστηρίξη ότι οφείλονται όλα στην τύχη και στο γραμμένο. Και ακόμα ο Αγαρηνός θα πη ότι αιτία τούτων είναι ότι δεν αποδεχθήκαμε τον αλιτήριο*, ενώ ο Εβραίος, επειδή πιστεύσαμε στο Χριστό. Και ο καθένας από τους αιρετικούς, επειδή δεν υποκύψαμε στην αίρεσί του. Και ο όχλος των Ιταλών θα υποστηρίξη ότι μας συμβαίνουν αυτά, επειδή δεν υποταχθήκαμε στον πάπα. Εγώ όλους αυτούς τους απορρίπτω, και είμαι απόλυτα πεπεισμένος και το ομολογώ ευθέως, ότι δεν θα τα παθαίναμε αυτά, εάν είμασταν δυσσεβείς και τελείως απομακρυσμένοι από το Θεό.

Επειδή όμως είμαστε το ευσεβέστατο γένος από όλους τους ανθρώπους, στραμμένο κατ’ εξοχήν στο Θεό, και θέλομε βέβαια και ενδιαφερόμαστε να σωθούμε, και αυτό είναι για μας η ύπαρξη και η ζωή μας, και ο λόγος που ήλθαμε σ’ αυτή τη ζωή. Θέλομε όμως αυτό να γίνη με καλοπέρασι, με πλούτο και πρόσκαιρη δόξα.

Γι’ αυτό ο Κύριος που με κάθε τρόπο προετοιμάζει τη σωτηρία μας, μας παρέδωσε να ντροπιασθούμε σε όλα τα έθνη, και την πρόσκαιρη αυτή ζωή μας, τη ρευστή και περαστική, την περιέβαλε με μύρια κακά, μήπως και έτσι, ακόμα και παρά τη θέλησί μας, οδηγηθούμε τελικά από αυτόν στη σωτηρία με κατάλληλο τρόπο.

Διότι από τα προαναφερθέντα κακά, άλλα οφείλονται σε μας τους ίδιους, και είναι ψυχικά αρρωστήματα· άλλα, έξω από εμάς, είναι κοσμικές συνέπειες, και άλλα μας τα φέρνει η θεία πρόνοια. Όμως και των όσων οφείλονται στην πρόνοια, και όσων είναι συμπτώματα κοσμικών ενεργειών, αιτία για όλα είναι οπωσδήποτε τα ψυχικά αρρωστήματα. «Δεν υπάρχει στην πόλι κακό που να μη το έστειλε ο Κύριος;» (Αμώς 3, 6). Δηλ. πείνες, αρρώστιες, νοσήματα, σφαγές, πολέμους, και ό,τι άλλο παρόμοιο, διότι όλα αυτά είναι αναιρετικά της αμαρτίας. Και δεν είναι από τη φύσι τους κακά, όμως θεωρούνται κακά, και βεβαίως εμποδίζουν να δημιουργηθούν τα αληθινά, που και από τη φύσι τους είναι κακά, δηλ. οι ενέργειες των διαφόρων αμαρτημάτων.

Έτσι λοιπόν, και όχι όπως θα μπορούσε να πη κάποιος, επειδή είμαστε καταδιωγμένοι από το Θεό και αποκομμένοι από τη θεία αγάπη, τα υπομένομε αυτά. Όχι, μακρυά μια τέτοια ιδέα! Αλλά τα υπομένομε ως γνήσιοι υιοί, που απολαμβάνουν πατρική στοργή και παιδαγωγία. Αν, πράγματι, «όποιον αγαπά ο Κύριος τον παιδεύει, και μαστιγώνει κάθε υιό που αναγνωρίζει» (Παροιμ. 3,12), παιδευόμαστε λοιπόν από το φιλάνθρωπο Θεό και Πατέρα, «για να μη καταδικασθούμε και εμείς μαζί με τον κόσμο» (Α’ Κορ. 11, 32).

Διαφορετικά, ποιοι είναι αυτοί που προσεγγίζουν το Θεό; Διότι πρέπει πάντως να είναι κάποιοι κοντά, και κάποιοι πλησιέστεροι. Και ποιοι λοιπόν είναι αυτοί; Αυτοί που ζουν νωχελικά, και φθείρονται με ζώα, και κυλίονται με άρρενες; Ή μήπως όσοι, αφού χύσουν αίμα Χριστιανών και ομοφύλων, αρπάζουν τις εκκλησιαστικές αρχές ληστρικά και τυραννικά; Και ποιος, που έχει νου και φρόνησι, θα τα υποστηρίξη αυτά; Εάν αυτά τα υπομένωμε παρά τη θέλησί μας, αλλά όμως σίγουρα τα κακά με τη θέλησί μας τα πράττομε. Εάν κάποιος από εμάς δυσανασχετεί γι’ αυτά, καθόλου παράξενο. Διότι ποιος, όταν από τον ιατρό καυτηριάζεται ή κόβεται, δεν φρίττει, δεν κλωτσάει και δεν θέλει να τ’ αποφύγη; Και εάν κάποιος απορεί και αγανακτεί λέγοντας, πώς δεν τα παθαίνουν αυτά και οι εθνικοί που αμαρτάνουν, ας καταλάβη το εξής: «Ο θάνατός τους δεν είναι βασανιστικός ούτε διαρκούν οι δοκιμασίες τους, δεν κοπιάζουν όπως οι άλλοι άνθρωποι, λοιπόν δεν θα μαστιγωθούν με τους ανθρώπους, αλλά με τους δαίμονες» (Ψαλμ. 72, 4-5).

Και κοντά σε αυτό ας θυμηθή και το προφητικό ρητό: «Ο ασεβής φυλάσσεται διά να τιμωρηθή κατά την ωρισμένην φοβεράν ημέραν» (Παροιμ. 16,9). Και το αποστολικό: «Εάν είσθε χωρίς παιδαγωγία, που την δοκίμασαν όλοι, άρα είστε νόθοι και όχι υιοί» (Έβρ. 12, 8). Και το ευαγγελικό: «Πλατειά και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην απώλεια» (Ματθ. 7,13). Όσοι λοιπόν εκπίπτουν από την πίστι, εξ αιτίας των δεινών, και χωρίς δεινά επρόκειτο να εκπέσουν από αυτήν κατ’ άλλον τρόπον, δηλ. με την προσκόλησι στα πρόσκαιρα. Αλλά βεβαίως και το δικό μας μέλλον είναι άδηλο.

_________________________________

Μονάχου Ιωσήφ Βρυεννίου, Κεφάλαια επτάκις επτά, κεφ. ΜΣΤ’, εν Μοναχού Ιωσήφ Βρυεννίου, Τα Παραλειπόμενα, εκδ. Βασιλείου Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 126-129

*Σ.μ.: Αλιτήριο χαρακτηρίζει τον Μωάμεθ.

Τα πνευματικά αίτια της άλωσης της Πόλης και η ηθικοοικονομική κρίση της εποχής μας Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΟΧΩΡΙΟΥ

https://tasthyras.wordpress.com/2026/06/08/ιωσήφ-βρυέννιος-σχετικά-με-τις-συμφορ/#more-135503

Ἀπογοήτευση ἀπὸ πράξεις «νεογενίτσαρων» στὶς ΗΠΑ. Ἔκατ. δολ. στὸ φιλοχρήματο Πατριαρχεῖο Βαρθολομαίου.

Τι… «έκπληξη» γιά εθελόδουλα ΜΜΕ της Ομογένειας (Νέα Υόρκη)!!! «Ανακάλυψαν», μετά από δημοσιοποίηση των «δραστών», ότι οι νεογενίτσαροι «άρχοντες Πατριαρχείου» στις ΗΠΑ, με μόνιμο «ταγματάρχη» τον Αντ. Λυμπεράκη, έχουν δώσει 73,969,933 δολάρια στον πατριάρχη Βαρθολομαίο, από 2002 ίσαμε 2025 (24 χρόνια), δηλ. αναλογικά, 3,082,080 δολ. τον χρόνο.

Και την ίδια περίοδο η θυγατρική εμπορική επιχείρηση του φιλοχρήματου πατριαρχείου, η «Αρχιεπισκοπή Αμερικής» (ΗΠΑ) κλείνει τα ελληνικά σχολεία, εξαιτίας έλλειψης χρήματος!!!

Το «ΚΑΛΑΜΙ» φωνάζει γιά το ζήτημα 25+ χρόνια. Αλλά είναι «κακό» και… «δεν ξέρει τι γράφει, βρίζει». Τώρα, «φάτε τα στην μάπα» γιά να καταλάβετε ποιούς «έκραζε» το «Κ», ως νεογενίτσαρους «φιλέλληνες», ΠΟΙΟΙ και ΠΩΣ καταστρέφουν τον Ελληνισμό ΗΠΑ, στέλνοντας το χρήμα σε έναν χριστιανέμπορα πατριάρχη- επιχειρηματία, «όργανο Τουρκίας», στην Κων/πολη.

Καταλάβατε ΠΟΙΑ εκκλησία «υπηρετείτε» με όλους αυτούς τους νεογενίτσαρους «άρχοντες πατριαρχείου» που, ως «κομπλεξικοί», πληρώνει ο καθένας 100 χιλ. δολ., γιά ένα «λιλί» από τον φιλοχρήματο Βαρθολομαίο;;;

Καταλάβατε Ομογενείς, ΠΟΙΟΙ θέλουν τον αφανισμό της ελληνικής Ομογένειας στις ΗΠΑ;;; ΠΟΙΟΙ θέλουν να απαξιωθεί η Ομογένεια γιά όφελος Τουρκίας και γιά να αρπάξουν τις περιουσίες των ενοριών- κοινοτήτων που έχτισαν και συντήρησαν ‘Ελληνες μετανάστες;;;

Μάλιστα… το χρήμα της Ομογένειας, εκατομ. δολάρια, στέλνεται σε ένα διεφθαρμένο «ίδρυμα Τουρκίας» στην Κων/πολη. ΔΕΝ χρησιμοποιείται γιά τις ανάγκες της Ομογένειας, γιά σχολεία, γηροκομεία, γιά ένα πανεπιστήμιο κλπ

Καταλάβατε ποιά «χαβούζα Α. Διαματάρη» (μητσοτακικό παραμάγαζο εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» Αστόρια) στήριζε και πρόβαλε γιά δεκαετίες τους νεογενίτσαρους και τον πατριάρχη, παραπληροφορώντας, δηλ. εξαπατώντας την Ομογένεια, »γιά μιά χούφτα δολάρια»;;;

Εκτός από τα 3+ εκατ. δολ. τον χρόνο από τους »άρχοντες», το διεφθαρμένο μαγαζί Βαρθολομαίου, παίρνει και 1μιση εκατομ. από την Αρχιεπισκοπή, χαράτσια από άλλες αρχιεπισκοπές σε άλλες χώρες, δώρα, χορηγίες, αλλά και 15 εκατ. ευρό κάθε χρόνο από την Ελλάδα, σε μετρητά, μέσω γεν. προξενείου Κων/πολης.

ΠΟΥ και ΠΩΣ χρησιμοποιείται αυτό το χρήμα;;; ΠΟΙΕΣ οι ανάγκες του πατραρχείου, που ΔΕΝ έχει μεγάλο προσωπικό, κοινωφελή ιδρύματα, ιεραποστολές, κοινωνικά / εκπαιδευτικά προγράμματα κλπ;;;

ΣΕ ΠΟΙΕΣ τράπεζες δυτικής Ευρώπης γίνεται κατάθεση των χρημάτων σε πονηρούς και ύποπτους λογαριασμούς;;; ΠΟΙΟΙ χειρίζονται τους τραπεζικούς λογαριασμούς;;; Κάτι θα ξέρει ο… «γέρων Χαλκηδόνος». Κάτι θα ξέρει και ο βασικός διοργανωτής των πατριαρχικών ταμείων «αρχόντων» στις ΗΠΑ, ο μεγα- πρωτοπρεσβύτερος Αλ. Καρλούτσος.

Σημ.: Υπάρχει και το μεγάλο σκάνδαλο, η μεγαλύτερη απάτη όλων των εποχών, »χρήμα γιά ανοικοδόμηση αγ. Νικολάου στο σημείο μηδέν, κάτω Μανχάτταν». ‘Ενα έργο που ΔΕΝ έπρεπε να ξεπεράσει τα 30-40 εκατ. (αρχικά η Αρχιεπισκοπή το είχε αξιολογήσει σε 20 εκατ. δολ.), ξεπέρασε τα 100 εκατ. δολ. και ακόμα εξήγηση ΔΕΝ υπάρχει γιά την τεράστια διαφορά, των 50-60 εκατ. δολ. Και οι εμπλεκόμενοι μεγαλοεπιχειρηματίες σαν τον Μιχ. Ψαρό, τον Ιωαν. Κατσιματίδη, αλλά και οι λοιποί πρωταγωνιστές, ΟΦΕΙΛΟΥΝ εξηγήσεις.

»Κ» – 19 Φεβ. ’26

kalami.us

https://tasthyras.wordpress.com/2026/05/02/ὁ-χριστός-αὐτός-εἶναι-ἡ-ἰαματική-κο/#more-133196

Αὐτὀ τό Γένος ἔχει προορισμό μέ διαστάσεις αἰωνιότητος. Αὐτή ἡ Πατρἰδα ἔχει μέλλον.

Αὐτὀ τό Γένος ἔχει προορισμό μέ διαστάσεις αἰωνιότητος.

Αὐτή ἡ Πατρἰδα ἔχει μέλλον.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Τὸ δέντρο τῆς Λευτεριᾶς, ποὺ τόσοι καὶ τόσοι ἐραστὲς τοῦ Ὡραίου καὶ τοῦ Ἀληθινοῦ τὸ πότισαν μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα στὸ διάβα τῶν αἰώνων τῆς ἑλληνικῆς διαχρονίας, λέτε στὶς ἡμέρες μας νὰ στεγνώσει καὶ νὰ ξεραθεῖ; Ἤ θὰ βρεθοῦνε καὶ πάλι γενναῖοι ἀγωνιστὲς νὰ τὸ κρατήσουν εὐσκιόφυλλο καὶ θαλερό;

Ἔχω τόν λογισμό, ὅσο παράλογο ἢ παράδοξο κι ἂν ἀκουστεῖ, ὅτι τὴν ἀπάντηση στὸ παραπάνω ἐρώτημα τὴν κρατάει στὰ χέρια του, μὲ ὅλες του τὶς ἀρετὲς καὶ μὲ ὅλα του τὰ πάθη, ὁ ἴδιος ὁ λαός μας!

Ἡ δική μας πατροπαράδοτη πολιτισμικὴ πρόταση, μέσα στὴν ὁποία πρωτεύουσα θέση κατέχουν ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ ἔννοια τῆς Ἐλευθερίας, μπορεῖ νὰ ἔπαψε πρὸ πολλοῦ νὰ τροφοδοτεῖ πνευματικὰ τὶς ἐλὶτ, ποὺ μᾶς κυβερνᾶνε, δὲν ἐγκαταλείφθηκε, ὅμως, οὔτε στιγμὴ ἀπὸ τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τοῦ ἁπλοῦ καὶ φιλότιμου λαοῦ μας.

Ὁ Τελευταῖος Ἕλληνας: Ἡ Ἐπιταχυνόμενη Κατάρρευση τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὸν 21ο Αἰῶνα

Δημήτριος Καμπισιούλης, Υποστράτηγος ε.α. – Συγγραφέας

Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο πρόβλεψης, υπό την προϋπόθεση ότι τροφοδοτείται με ακριβή δεδομένα. Μια εφιαλτική, αλλά ρεαλιστική ανάλυση των δημογραφικών τάσεων αποκαλύπτει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια πορεία βίαιης καθίζησης, πολύ ταχύτερης από όσο προβλέπουν οι επίσημες μελέτες. Ενώ το Ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο Λευκωσίας τοποθετεί το όριο των 22.000 γεννήσεων το έτος 2100 (και την τελευταία φυσική γέννηση Έλληνα μεταξύ 2135 και 2148), η τρέχουσα στατιστική πραγματικότητα μετατοπίζει αυτό το κρίσιμο ορόσημο πολύ νωρίτερα, στο 2055.

Η Αναθεώρηση του Χρονοδιαγράμματος

Τα δεδομένα του 2025 δείχνουν 66,5 χιλιάδες γεννήσεις, εκ των οποίων οι προερχόμενες από Ελληνίδες το γένος είναι λιγότερες από 50.000. Αν συνυπολογίσουμε τη φυγή του 20% των νέων στο εξωτερικό, απομένουν μόλις 20.000 άνδρες και 20.000 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Με αυτόν τον εξαιρετικά περιορισμένο πληθυσμό, ο δείκτης γονιμότητας θα καταρρεύσει. Ακόμη και με ένα ευνοϊκό σενάριο, το 2055 θα γεννιούνται μόλις 20-25 χιλιάδες παιδιά. Αυτή η διαφορά των 45 ετών σε σχέση με πρόβλεψη του πανεπιστημίου της Λευκωσίας σημαίνει ότι η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά πολύ νωρίτερα: ο τελευταίος Έλληνας πιθανότατα θα γεννηθεί εντός του 21ου αιώνα, γύρω στο 2095-2105, και όχι στον 22ο.

Τὸ «φάντασμα» τοῦ πολιτικοῦ Ἰσλὰμ «πλανᾶται» πάνω ἀπὸ τὴν Εὐρώπη!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Φεβρουαρίου 2026

ΤΟ «ΦΑΝΤΑΣΜΑ» ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜ «ΠΛΑΝΑΤΑΙ» ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!

Σε πολλές από τις ανακοινώσεις μας αναλύσαμε την φύση του Ισλάμ και το τεραστίων διαστάσεων σύγχρονο πρόβλημα της μετανάστευσης εκατομμυρίων –νόμιμων και παράνομων- μουσουλμάνων στην ευρωπαϊκή ήπειρο και γενικά στις δυτικές χώρες. Αποδείξαμε ότι ο σύγχρονος πρωτοφανής οίστρος της μετανάστευσης πληθυσμών των «τρίτων χωρών» και κατά κανόνα μουσουλμάνων γίνεται κατόπιν οργανωμένου σχεδίου των αφανών ιθυνόντων και προωθητών τα επιδιώξεων της «Νέας Τάξεως Πραγμάτων», για την περιθωριοποίηση ή και εξαφάνιση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, οι οποίες ανθίστανται στην εγκαθίδρυση της παγκοσμιοποιήσεως.

Τίθεται το ερώτημα: γιατί επιλέγονται μουσουλμάνοι να μεταναστεύσουν σε χώρες με ομοιογενείς πληθυσμούς και μάλιστα χριστιανικές; Η απάντηση είναι απλή και σαφής. Το Ισλάμ είναι από την φύση του υπερεθνικό. Δεν αναγνωρίζει πατρίδες, αλλά μια παγκόσμια θεοκρατία, την «Μουσουλμανική Αδελφότητα». Το παγκόσμιο «κράτος του Αλλάχ». Το σύνθημα της «αδελφότητας» φανερώνει, τον απώτερο σκοπό της: «Ο Αλλάχ είναι ο στόχος μας. Το Κοράνι είναι το Σύνταγμα. Ο Προφήτης είναι ο ηγέτης μας. Τζιχάντ είναι ο δρόμος μας. Θάνατος για χάρη του Αλλάχ είναι η επιθυμία μας»[1]! «

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἑλλάδα, Χώρα γερόντων ὑπὸ ἀντικατάσταση!

Το πρωτοσέλιδο δεν κραυγάζει απλώς. Προειδοποιεί. 47,2 έτη ο μέσος Έλληνας. Η χώρα γερνά, συρρικνώνεται, αδειάζει.

Το δημογραφικό δεν είναι «κοινωνικό ζήτημα». Δεν είναι «στατιστικό πρόβλημα».

Είναι ο πρώτος και πλέον επείγων όρος για την ύπαρξη και τη συνέχεια της Ελλάδας ως ιστορικού, πολιτικού και πολιτισμικού υποκειμένου.

Χωρίς νέες γενιές, δεν υπάρχει οικονομία. Δεν υπάρχει άμυνα. Δεν υπάρχει ασφαλιστικό σύστημα. Δεν υπάρχει έθνος.

Η σιωπηλή κατάρρευση

Τα στοιχεία της Eurostat είναι αμείλικτα: η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πιο γερασμένες κοινωνίες της Ευρώπης. Ο δείκτης γονιμότητας παραμένει σταθερά κάτω από το 1,4 παιδιά ανά γυναίκα, όταν για απλή αναπλήρωση πληθυσμού απαιτείται 2,1.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε γενιά είναι αριθμητικά μικρότερη από την προηγούμενη.

Σημαίνει ότι το 2050 η χώρα ενδέχεται να έχει χάσει έως και 1,5 εκατομμύριο κατοίκους.

Σημαίνει ότι λιγότεροι νέοι εργαζόμενοι θα καλούνται να στηρίξουν περισσότερους συνταξιούχους.

Τὸ ἀνθελληνικὸ καθεστὼς ἀπελαύνει γιὰ δεύτερη φορὰ τὸν ἀποδεδειγμένα Ἕλληνα Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, ἐνῷ νομιμοποιεῖ σωρηδὸν ἰσλαμιστὲς λαθροεποίκους.

Για δεύτερη απόφαση απέλασης από την Ελλάδα του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, γεννημένου ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια -αλλά ανακάλυψε ότι έχει ποντιακές, χριστιανικές ελληνικές ρίζες- κάνει λόγο σε ανάρτησή του στο facebook ο αρθρογράφος του pontosNews.gr Παντελής Σαββίδης.

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι η αίτηση του Γιαϊλαλί για άσυλο απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου, παρά το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζει δίωξη στην Τουρκία, τη στιγμή που υπάρχουν 13 ενεργές υποθέσεις εις βάρος του, στις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης.

Ειδικότερα, οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με:την αναγνώριση της Γενοκτονίας,

την «προσβολή» του Ατατούρκ,

και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αποσχιστικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του Σωματείου Δράσης «Νίκος Καπετανίδης» Γιώργος Γεωργιάδης, σε ανάρτησή του σχετικά με την καταγωγή του γεννημένου στην Τουρκία ακτιβιστή, υπογραμμίζει ότι υπάρχει έγγραφο από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ το οποίο πιστοποιεί ότι μετά από λήψη δειγμάτων DNA Ελλήνων Ποντίων από τη Δράμα και την Κατερίνη, υπήρξε ταύτιση με το DNA του Γιαϊλαλί. Επιπλέον, έχει βαπτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός πριν από λίγα χρόνια στην Καλαμαριά με το όνομα Ελευθέριος και στη συνέχεια επέλεξε το επώνυμο Παρχαρίδης.

Ἡ ἀφροσύνη τοῦ πρωθυπουργοῦ.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Ἡ ἀφροσύνη τοῦ ἀφωρισμένου καὶ χυδαίου βεβηλωτοῦ τοῦ Εὐαγγελίου μὲ τὸν ψευδογάμον τῶν ὁμοφυλοφίλων, κιναίδων, ἀρσενοκοιτῶν καὶ ἀνωμάλων, Πρωθυπουργοῦ εἶναι δεδομένη μὲ μίαν ἀκόμη «γκάφα» του ὅτι τὸ Οὐκρανικὸν ἐξομοιώνεται μὲ τὸ Κυπριακὸν ζήτημα.

Ὁ Πρωθυπουργὸς Κυριάκος Μητσοτάκης (δὲν γράφω κύριος) εἶναι ἀνιστόρητος. Δὲν γνωρίζει ὅτι ἡ Οὐκρανία ἦτο ἡ «Μικρὰ Ρωσία». Τὸ Κίεβον ὑπῆρξεν ἡ πρώτη Ἕδρα τῆς ἐν Ρωσίᾳ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Οἱ Ὀρθόδοξοι Ρῶσοι Χριστιανοὶ εἰς τὴν Οὐκρανίαν διώκονται καὶ καταπιέζονται. Πρὸ τοῦ πολέμου εἶχον θανατωθῆ 14.000 περίπου ὀρθόδοξοι Ρῶσοι.

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανὴς καὶ Κονίτσης Σεβαστιανὸς μέσα ἀπὸ τὴν ἐμπειρία μου.

(31 έτη από την προς Κύριον εκδημία του)

Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας

Αυτές τις ημέρες, συμπληρώθηκαν τριάντα ένα έτη από την οσιακή τελείωση ενός μεγάλου Ιεράρχου. Του Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού. Παρέλκει να αναφερθώ στην αγιοπατερική φυσιογνωμία του, παρ’ όλο πού τα πνευματικά του παιδιά ήταν οι στενοί μου φίλοι στα χρόνια των θεολογικών μου σπουδών και ο ίδιος σφράγισε ανεξίτηλα την φοιτητική μου ζωή και την μέχρι τώρα πορεία μου. Έχουν γραφεί πάμπολλα και επάξια για την ουρανομήκη όντως προσωπικότητά του την παριππεύσασα τριακονταετία, που ο δικός μου πενιχρός λόγος δεν είναι ικανός να προσθέσει κάτι περισσότερο στην εγκωμιαστική αναφορά εκείνων που τον έζησαν στενότερα και με επιδέξιο χρωστήρα λόγου επακριβώς τον εξεικόνισαν. Θέλω μόνο να παρουσιάσω τον τρόπο της αρχικής γνωριμίας μας και την επεξήγηση του αγίου Πορφυρίου για όσα καταλυτικά και ανεύφθορα βιώματα μου δημιουργήθηκαν, όταν πρωτοσυναντήθηκα μαζί του.

Ήταν Φθινόπωρο του 1988 όταν βρέθηκα πρώτη φορά στον Πειραιά και στην Αθήνα. Επαρχιωτόπαιδο, χωρίς εμπειρίες από την ζωή της πόλης, δίχως ιδιαίτερες εκκλησιαστικές γνωριμίες, μέσα σε πρωτόγνωρες συνθήκες ζωής… Είχα συνδεθεί από πολύ μικρός με τον αείμνηστο και άγιο κατ’ εμέ Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο και το περιβάλλον της Ιεράς Μονής Παναγίας Καλυβιανής. Στα πρώτα φοιτητικά μου βήματα, έστειλε ο Θεός, εκεί στο «κλεινόν άστυ» των Αθηνών, φύλακα άγγελό μου και αχώριστο συμπαραστάτη και καθοδηγητή μου τον τότε Ιωάννη Γιαννουδάκο απόφοιτο εκκλησιαστικού λυκείου και σημερινό μοναχό π. Ιερόθεο τον παγκοίνως γνωστό και αγαπητό.

Ἁπλῆ συμβουλὴ στοὺς πιστοὺς ποὺ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὸν «δημόσιο βίο» τῆς Ἐκκλησίας

σ.σ. Όπως οφείλουμε να ασχολούμεθα με τον «δημόσιο βίο» της Πατρίδας μας, να ελέγχουμε και να επιλέγουμε τους αξιότερους ηγέτες για το καλό της Πατρίδος, το ίδιο οφείλουμε να κάνουμε και με τον «δημόσιο βίο» της Εκκλησίας. Ό,τι είναι ένα ιδανικό Σύνταγμα και οι άξιοι πολιτικοί για μία χώρα, το ίδιο είναι η Ιερή Παράδοση, οι Οικουμενικές Σύνοδοι και οι άξιοι Επίσκοποι για την Εκκλησία. Το «Σύνταγμα της Εκκλησίας» είναι η Ιερή Παράδοση και οι Οικουμενικές Σύνοδοι, διότι διασφαλίζουν, στο ανθρώπινο κομμάτι Της, την εύρυθμη λειτουργία Της και την παραμονή Της στην οδό της σωτηρίας.

Η αρρωστημένη νοοτροπία να αδιαφορούν οι πιστοί για τα θέματα που άπτονται του «δημόσιου βίου» της Εκκλησίας προωθείται ευρέως και συστηματικώς από όλα τα στρώματα του κλήρου. Εδώ και πολλές δεκαετίες καλλιεργείται στους πιστούς ο λατινογενής επισκοποκεντρισμός, να θεωρείται «αποκοπή από την Εκκλησία» και «αμαρτία» ο έλεγχος στις πράξεις του αναξίου επισκόπου που διαστρέφει την Ιερά Παράδοση και οδηγεί τα μέλη της Εκκλησίας στον γκρεμό! Θα τολμούσε κανείς να πει το ίδιο στον χώρο της πολιτικής; Θα τολμούσε να πει ότι είναι αρετή να σιωπούμε μπροστά στους πολιτικούς που ξεπουλάνε την Πατρίδα και διαφθείρουν την κοινωνία; Βγαίνουμε «εκτός πολιτικής» -όπως μας λένε ότι βγαίνουμε «εκτός Εκκλησίας»- όταν θέλουμε να απομονώσουμε και να πετάξουμε έξω από τον πολιτικό βίο τα σαβούρια που υποβαθμίζουν ακόμη και αυτήν την έννοια της λέξης «πολιτική» και καταστρέφουν την Πατρίδα;

Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη ἢ ὑπηρέτρια ἀνθελληνικῶν κέντρων; Ἔστειλαν «κλήση ὕποπτου» στὸν Νικόλαο Παπαδόπουλο.

σ.σ. Πόση ξεφτίλα πια θα δούμε σε αυτόν τον τόπο; Η λεγόμενη «Ελληνική δικαιοσύνη» έστειλε «κλήση ύποπτου» στον τιμιότερο βουλευτή, και η λεγόμενη «Εθνική Πινακοθήκη» που εμφανίζει στο έμβλημα αλλοιωμένη την Ελληνική Σημαία δίχως Σταυρό, θεωρεί τα εωσφορικά περιττώματα του Κατσαδιώτη «ιδιαίτερα μεγάλης αξίας» και ότι «χρησιμεύουν για κοινό όφελος»! Έξω οι αρουραίοι από τους θεσμούς και τα ιδρύματα του Κράτους των Ελλήνων.

«ΚΛΗΣΗ ΥΠΟΠΤΟΥ …»

«Καλούμε τον Νικόλαο Παπαδόπουλο του Δημητρίου» (…)

«να εμφανιστεί ενώπιον μας (Δικαστικό Μέγαρο, ισόγειο, αριθμός γραφείου 12)».

Αυτό το έγγραφο έλαβα από την «Ζ’ προανακρίτρια» του «Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης».

Για την ακρίβεια δεν το έλαβα. Το βρήκε η σκυλίτσα στην αυλή του σπιτιού μας.

Ἡ συσκότισις τοῦ πολυτεχνείου.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,

Θεολόγου- Δημοσιογράφου- Συγγραφέως – Ἐκδότου (ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν)

Ἐπὶ ἥμισυ αἰῶνος καὶ πλέον, εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἑορτάζεται ἡ 17η Νοεμβρίου 1973 ὡς μεγίστη Ἐθνικὴ Ἑορτή. Ὅμως, ἐν προκειμένῳ, ὑπάρχει ἀπίστευτος ἱστορικὴ συσκότισις. Παρὰ τὰς ἀποκαλύψεις τῆς ἀληθείας περὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Πολυτεχνείου, καθιερώθη κρατικὸς τριήμερος γενικὸς ἑορτασμὸς πρὸς τιμὴν τῶν νεκρῶν δῆθεν φοιτητῶν.

Ἡ συμμετοχὴ εἰς τὰς τοιαύτας συσκοτισμένας ἐκδηλώσεις μεγάλου μέρους τοῦ λαοῦ ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ἄγνοιαν τῶν πραγματικῶν ἱστορικῶν δεδομένων καὶ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν σκοτεινῶν σκοπιμοτήτων, αἱ ὁποῖαι σκοπιμότητες ἐνόθευσαν καὶ διέστρεψαν τὴν φοιτητικὴν ἐξέγερσιν. Ἰδοὺ μερικαὶ συνέπειαι αὐτῆς τῆς ἐκμεταλλεύσεως:

1) Ἐπροπαγανδίσθη σκοπίμως ὅτι ἐφονεύθησαν φοιτηταί. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι οὐδεὶς φοιτητὴς ἐφονεύθη εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον. Ἡ ἀδιάσειστος ἀπόδειξις εἶναι τὸ ἐπίσημον πόρισμα τοῦ Εἰσαγγελέως Δημητρίου Τσεβᾶ, κατὰ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς φοιτητὴς ἐφονεύθη ἐντὸς τοῦ Πολυτεχνείου, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον.

2) Προῆλθε σκληροτέρα δικτατορία ὑπὸ τὸν Ἰωαννίδην μὲ τὴν ἀνατροπὴν τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου.

3) Κατελήφθη τὸ 40% περίπου τοῦ Κυπριακοῦ ἐδάφους ὑπὸ τῶν Τούρκων, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκόμη ὑπὸ βάρβαρον κατοχήν.

4) Ἐματαιώθησαν αἱ ὁρισθεῖσαι δημοκρατικαὶ πολιτικαὶ ἐκλογαὶ μὲ τὸν ἄξιον Πρωθυπουργὸν Σπυρίδωνα Μαρκεζίνην.

5) Ἐδημιουργήθη ἡ πλέον φονικὴ καὶ καταστρεπτικὴ ἐγκληματικὴ καὶ κακουργηματικὴ ὀργάνωσις «17 Νοέμβρη».

6) Τερατώδης ἐξαπάτησις: Οἱ φρενοβλαβεῖς ἐτοποθέτησαν εἰς τὸ προαύλιον τοῦ Πολυτεχνείου ἀγαλματίνην κεφαλὴν ὡς δῆθεν φονευθέντος φοιτητοῦ, ἐνῷ ἐδημοσιοποιήθη ἡ παρατήρησις ὅτι ἡ κεφαλὴ αὐτὴ ἀνήκει εἰς τὸν καθηγητὴν Νικόλαον Σβορῶνον, ὁ ὁποῖος ἀπεβίωσε τὴν 26ην Ἀπριλίου 1989. Ἐξ ἄλλου, φαίνεται ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ εἶναι μεγάλης ἡλικίας. Αὐτὸν τὸν ψευδοφοιτητὴν ἐτίμησε καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κ. Κωνσταντῖνος Τασούλας. Ὁποία πολιτειακὴ κατάπτωσις!!!

Κατ’ οὐσίαν καὶ κατὰ τὴν πραγματικὴν πραγματικότητα αὐταὶ αἱ συνέπειαι ἑορτάζονται καὶ πανηγυρίζονται κατὰ τὴν 17ην Νοεμβρίου.

Εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Πολυτεχνείου, ὡς ἐγράφη, συνέπραξαν ἡ ΣΙΑ καὶ ἡ ἑβραϊκὴ Μοσάντ. Ἡ δικτατορία εἶχε καταργηθῆ, πραγματικῶς, τὴν 8ην Ὀκτωβρίου 1973, ὅταν εἶχεν ὁρκισθῆ πολιτικὴ κυβέρνησις τοῦ Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη καὶ εἶχον ὁρισθῆ ἐλεύθεραι ἐκλογαὶ τὴν 10ην Φεβρουαρίου 1974.

Συμπέρασμα: Αἱ τοιαῦται ἑορταὶ τοῦ Πολυτεχνείου ἐξευτελίζουν τὸ Κράτος καὶ τὴν Κοινωνίαν. Αὐτὴ ἡ γελοιοποιητικὴ κατάστασις εἶναι πρωτοφανὴς εἰς τὴν ὅλην Ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐξηφανίσθη πᾶν ἴχνος σοβαρότητος.

https://tasthyras.wordpress.com/2025/11/21/η-συσκότισις-του-πολυτεχνείου/#more-125119

Ἡ ἑλληνικὴ σημαία δὲν λογίζεται ὡς ἑλληνικὴ χωρὶς σταυρό – Ἡ Ἐθνικὴ Πινακοθήκη χωρὶς σταυρὸ στὸ ἔμβλημά της ἁπλᾶ δὲν εἶναι ἑλληνική

Η ελληνική σημαία δεν λογίζεται ως ελληνική χωρίς σταυρό – Η Εθνική Πινακοθήκη χωρίς σταυρό στο έμβλημά της απλά δεν είναι ελληνική

Η απουσία του σταυρού από το λογότυπο της Εθνικής Πινακοθήκης προκαλεί αντιδράσεις καθώς αφαιρεί ένα βασικό σύμβολο της ελληνικής ταυτότητας.

Συντάκτης: Διονύσης Αντωνέλλος

Η ελληνική σημαία δεν λογίζεται ως ελληνική χωρίς τον σταυρό της. Δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο ούτε ένα ακόμη γραμμικό μοτίβο. Είναι το αποτύπωμα μιας ιστορικής συνέχειας που κράτησε όρθια μια χώρα μέσα σε πολέμους, κρίσεις και ανατροπές. Για αυτό και η συζήτηση γύρω από το λογότυπο της Εθνικής Πινακοθήκης δεν είναι μια απλή αισθητική λεπτομέρεια. Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ταυτότητά μας μέσα στον δημόσιο χώρο.