Περιστερίου: «Ὁ διάβολος νίκησε τὸν Χριστόν»!

Ὁ Σεβ. Γρηγόριος (Παπαθωμᾶς) ὑπερέβη κάθε ὅριον, διδάσκων τὸν Χριστὸν ἡττηθέντα εἰς τὸν Σταυρὸν ὑπὸ τοῦ Διαβόλου καὶ προσβάλλων τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐμπεσοῦσαν εἰς τὴν πλάνην, «υἱοθετώντας καρκινικὴ δυτικόφερτη παράδοση» κατὰ τὴν Μ. Πέμπτην, ἀνατρέπων παράδοσιν τοῦ 4ου αἰ. μ.Χ.

Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα, θεολόγου

Μαθήματα εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον καὶ τοὺς Μητροπολίτας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπεφάσισε νὰ παραδώση ὁ Σεβ. Περιστερίου, προβάλλων τὴν ἰδιότητά του ὡς Καθηγητὴς Πανεπιστημίου, μὲ ἀφορμὴν τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος προεκάλεσε μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ Ἐσταυρωμένου καὶ ταλανίζει τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος. Ὄχι μόνον ἐπιμένει εἰς τὰς θέσεις του ἀγνοῶν τὴν ΔΙΣ, ἀλλὰ καὶ βάλλει ἐναντίον αὐτῆς!

Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἡ ΔΙΣ ἀκόμη δεικνύει τοσαύτην ἀνεξήγητον ἀνοχήν! Ἤδη ἔπρεπεν ὁ Μητροπολίτης νὰ ἔχη κληθῆ εἰς Συνοδικὸν Δικαστήριον μὲ τὸ ἑξῆς κατηγορητήριον:

Α) Ἀπείθεια πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

Β) Διαστρέβλωσις δημοσίως καὶ ἐνυπογράφως ἀποφάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

Γ) Διχασμὸς τοῦ ποιμνίου τῆς Ἱ. Μ. Περιστερίου

Τό «Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ» καί ὁ συνεορτασμός τοῦ Πάσχα

Τὸ ἐρχόμενον Πάσχα θὰ ἐπιδιωχθῆ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπετεύχθη τὸ 1923!

ΤΟ «ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ» ΚΑΙ Ο ΣΥΝΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Πῶς θὰ συνεορτάσουν Πατριάρχης – Πάπας τὸ ἕνα «Πάσχα» ἄνευ τοῦ ἑτέρου;…

Θὰ πανηγυρίσουν διὰ τὴν σχετικοποίησιν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν κατώρθωσαν οἱ παπικοὶ μὲ τὸ δόγμα τῆς «Assumptio» τῆς Θεοτόκου;

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Δικαίως αἱ ἐξαγγελίαι τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου περὶ ἀπὸ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα μετὰ τοῦ Πάπα ἔχουν προκαλέσει ἀνησυχίαν καὶ ἀντιδράσεις εἰς τοὺς πιστούς. Ἤδη ἔχουν γραφῆ πολλὰ καὶ θὰ γραφοῦν ἀκόμη περισσότερα περὶ ἐν γένει τοῦ ἀδυνάτου συνεορτασμοῦ μετὰ αἱρετικῶν, ὅπως καὶ κατὰ τῆς ἀλλαγῆς τοῦ Πασχαλίου, ἡ ὁποία ὄχι ἁπλῶς φημολογεῖ­ται, ἀλλὰ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸ κλῖμα τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως ὡς πρακτικὴ διευκόλυνσις διὰ τοὺς ἐν παποπροτεσταντικὰς χώρας διαμένοντας Ὀρθοδόξους καὶ ἔνδειξις ἑνότητος ὅλων τῶν χριστιανῶν ἔναντι τῶν ἀλλοθρήσκων ἁπανταχοῦ τῆς γῆς. Μία ἰδιαζόντως σημαντικὴ πτυχὴ τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀναδειχθῆ ἀρκούντως, εἶναι ὁ συνδυασμὸς τῶν δύο, δηλ. αἱρέσεως καὶ πασχαλίου, καὶ κατάλληλος ἀφορμὴ ἡ «ἑορτὴ τῶν ἑορτῶν» τοῦ Θέρους, ἡ Κοίμησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Ὁ ἑορτολογικὸς κύκλος καὶ τὸ ἡμερολόγιον

Πολλοὶ ἔχουν ἀκούσει ἢ ἔχουν διαβάσει ὅτι τὸ ἡμερολογιακὸν ζήτημα ἐκκίνησεν, ὅταν τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον τὸ 1902 ἤλλαξε τὴν ἀπ’ αἰώνων στάσιν αὐτοῦ καὶ ἐζήτει ἀπὸ τὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας νὰ πληροφορηθῆ τί φρονοῦν περὶ ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου, καταλῆ­γον μετὰ ἀπὸ τὰς ἀρνητικὰς ἀπαντήσεις εἰς τὴν ἐγκύκλιον τοῦ 1904, ὅπου ἀπερρίφθη κάθε μεταβολή. Εἰς ὀλίγους ὅμως εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τὸ 1894 ὁ παπικὸς κληρικὸς Tondini de Quarenghi ἐπίεζεν εἰς τὴν Κων/πόλιν διὰ τὸ συγκεκριμένον ζήτημα, μεταξὺ ἄλλων δημοσιεύων μελέτην τὸ 1905 μὲ τίτλον «Ὀνομασίαι ἐκφράζουσαι ἀμέσως τὴν θεία μητρότητα τῆς Μαρίας ἐν τῷ Θεοτοκαρίῳ τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως», εἰς τὴν ὁποίαν προβάλλει τὴν σπουδαιότητα τοῦ ἡμερολογιακοῦ ζητήματος διὰ τὴν «ἕνωσιν» Ὀρθοδοξίας καὶ παπισμοῦ. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος τιμᾶται δεόντως εἰς Ἀνατολὴν καὶ Δύσιν καὶ μία τοιαύτη μελέτη ἀμέσως θὰ προσήλκυε τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων.

Ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Μητροπολίτου

Ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Μητροπολίτου

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Τὴν 11ην Αὐγούστου 2023 ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Δαμασκηνὸς ἀπέστειλε πρὸς τοὺς κληρικοὺς τῆς Ἐπαρχίας του τὴν ἀκόλουθον «ἁπανταχοῦσαν» μὲ ἀριθμὸν πρωτοκόλλου 833:

«Ἀγαπητοί μου Πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Διὰ τῆς παρούσης σᾶς ἐνημερώνουμε, ὅτι ἀπὸ τὴν 1η Σεπτεμβρίου 2023 ἕως καὶ τὴν 31η Αὐγούστου 2024 καθ’ ἑκάστην Κυριακήν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους θὰ ἀποστέλλεται γραπτὸ Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου, τὸ ὁποῖο θὰ ἀναγινώσκεται ἀπὸ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς Κληρικοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως κάθε Κυριακὴ τὴν ὥρα τοῦ «Κοινωνικοῦ».

Αὐτονόητον τυγχάνει ὅτι τὸ Μήνυμα τοῦ Μητροπολίτου θὰ ἀναγινώσκεται αὐτούσιο, χωρὶς ἀλλοιώσεις καὶ σχολιασμούς. Ἐπίσης, δὲν θὰ πραγματοποιεῖται κανένα ἄλλο κήρυγμα ὅλες τὶς Κυριακὲς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Συνημμένως σᾶς ἀποστέλλουμε τὰ Μηνύματα τῶν δύο πρώτων Κυριακῶν τοῦ Σεπτεμβρίου.

Ὁ Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Δαμασκηνὸς»

Ἡ παροῦσα ἀπόφασις κρίνεται ὄχι ἁπλῶς ἀποτυχημένη, ἀλλὰ καὶ ἀντιεκκλησιολογική. Ἀπορία μάλιστα προκαλεῖ πώς, ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι συγγραφεὺς εἶναι ὁ ὑπογράφων, δηλ. ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης, ἐντὸς τῆς ἐπιστολῆς ἀναφέρεται ὅτι «θὰ ἀποστέλλεται γραπτὸ Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου»! Ἤδη ἀπὸ αὐτὴν τὴν λεπτομέρειαν ἀναφαίνεται ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος «οὐ γὰρ οἶδε τί ποιεῖ»…

Τί ἆραγε νὰ πρωτοσχολιάση κανείς… Κατ’ ἀρχάς, ἡ ἀπόφασις εἶναι ἀναιτιολόγητος. Κατὰ δεύτερον, τὸ χρονικὸν διάστημα εἶναι ἄμετρα ἐκτενὲς καὶ ἂν ληφθῆ ὑπόψιν ὅτι δύναται νὰ ἀνανεωθῆ κατὰ τὸ δοκοῦν, τότε ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς… αἰωνιότητος. Κατὰ τρίτον, ἡ ἀπαγόρευσις εἶναι καθολική, δηλ. ἀφορᾶ ἀδιακρίτως ὅλους (ἐγγάμους, ἀγάμους, μορφωμένους, ἀπαιδεύτους, νεοχειροτονήτους ἕως καὶ κατὰ πολλὰ ἔτη ταπεινοὺς λευίτας, τῶν ὁποίων ἡ διακονία τῆς ἱερωσύνης ὑπερβαίνει κατὰ πολὺ ἐκείνην τοῦ νεήλυδος Μητροπολίτου). Τέταρτον, τὸ «φιρμάνι» αὐτὸ ἐξαπελύθη ἄνευ οἱασδήποτε διαβουλεύσεως εἴτε εἰς κληρικολαϊκὰς συνάξεις τῆς Ἱ. Μητροπόλεως εἴτε μὲ τὸ πρεσβυτέριον. Αὐτὰ καὶ μόνον ἀρκοῦν, διὰ νὰ καταδείξουν ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος φαίνεται πὼς ἀπεφάσισε νὰ θέση ὅλους τοὺς ἐργάτας τοῦ ἀμπελῶνος ἐναντίον του, νὰ προκαλέση δυσμενέστερα σχόλια ἀπ’ ὅσα μέχρι τώρα γίνονται εἰς βάρος του.

Οἰκουμενικὴ ὕβρις: «Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία κληροδοτεῖ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγ. Πνεύματος»!

Οἰκουμενικὴ ὕβρις: «Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία κληροδοτεῖ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγ. Πνεύματος»!

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Κατὰ τὰ ὀνομαστήριά του καὶ ἕως τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐξετράπη εἰς διακηρύξεις περὶ τοῦ «πρωτείου» καὶ «ἀλαθήτου» αὐτοῦ.

9η Ἰουνίου

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος κατὰ τὸν Ἑσπερινὸν τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγ. Ἀποστόλου Βαρνάβα ἀνέφερε τὰ ἑξῆς:

«Σήμερον παρίστανται… διὰ νὰ λάβουν ἐκ τῶν ἡμετέρων χειρῶν τὴν Πατριαρχικὴν καὶ Συνοδικὴν Πρᾶξιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μετ’ αὐτῶν κοινωνίας τῆς Μητρός των, Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ συνεπῶς ἐξ αὐτῆς καὶ δι’ αὐτῆς καὶ μετὰ τῶν λοιπῶν κατὰ τόπους Ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν…

Σήμερον ἐπιβεβαιοῦται ἡ ἀκρίβεια τῆς πίστεώς μας… φανεροῦται ἡ ἀξία οὐχὶ μόνον τοῦ Ὅρου τῆς Ἁγίας ἐν Χαλκηδόνι Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀλλὰ καὶ τῶν Κανόνων, οἱ ὁποῖοι περιφυλάττουν τὴν ἑνότητα καὶ τὴν θεραπείαν ἐν τῷ Κυριακῷ Σώματι διὰ τῆς ἀναθέσεως εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἑκάστοτε Ἀρχιεπισκόπου τῆς Κωνσταντινουπόλεως εὐθύνας βαρείας καὶ ἱεράς… Ἡ ἔκκλητος εὐθύνη… δὲν ὑπάρχει κενὸν γράμμα καὶ πρωτεῖον τιμῆς, ὡς νεόκοποι καὶ ληρολόγοι προσπαθοῦν ἐπ’ ἐσχάτων νὰ ὑποστηρίξουν. Ἡ ἔκκλητος εὐθύνη τοῦ Κωνσταντινουπόλεως αἰῶνας πολλοὺς περικρατεῖ τὸ Ὀρθόδοξον Σῶμα καὶ δι’ αὐτῆς διαφυλάττεται ἡ ἑνότης καὶ ἡ ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι αἱ ἐθνοφυλετικαὶ ἐπιρροαὶ δυστυχῶς καὶ εἰς τὴν ἐνδοεκκλησιαστικὴν θεώρησιν τῶν πραγμάτων συνέδραμον ἀρνητικῶς εἰς ὁλόκληρον τὴν καθ’ ἡμᾶς κατὰ Ἀνατολὰς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν… Αὐτῆς τῆς ὀδυνηρᾶς καὶ ἐσφαλμένης ὀπτικῆς πλευρᾶς τὰ ἀποτελέσματα ἔφερον τὴν ὑφ’ ὑμᾶς Ἐκκλησιαστικὴν ὀντότητα, ἀδελφὲ ἅγιε Ἀχρίδος, εἰς τὴν ἀπομόνωσιν καὶ εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ σχίσματος.

Ἔξω οἱ Πάπαι ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν!

Ἔξω οἱ Πάπαι ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν!

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Κατὰ τὴν πρώτην ἐπίσκεψιν τοῦ Πάπα τὸ 2001 εὐσεβεῖς πιστοὶ ἐφώναζον –ὀρθῶς- μὲ στεντορίαν τὴν φωνὴν «ἔξω ὁ Πάπας ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα»! Εὑρισκόμεθα σήμερα εἰς τὴν δυσμενῆ θέσιν νὰ ὑποστῶμεν μίαν ἀκόμη ἐπίσκεψιν τοῦ ὀλετῆρος τῆς εὐαγγελικῆς πίστεως ἐντὸς μόλις πενταετίας. Δυστυχῶς, ἡ Ἱεραρχία μας δὲν ἀντιμετωπίζει μὲ τὴν δέουσαν σοβαρότητα τὸ ζήτημα. Εἰς ἀπαντητικήν του ἐπιστολὴν τῆς 9ης Νοεμβρίου 2021 πρὸς τὸν Σεβ. Κονίτσης, ποὺ διεμαρτυρήθη ἐντόνως διὰ τὴν ἐπίσκεψιν, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ἀπήντησεν ὅτι «ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα Φραγκίσκου εἰς τὴν Ἱερὰν Ἀρχιεπισκοπὴν Ἀθηνῶν εἶναι αὐστηρῶς ἐθιμοτυπική, ἄνευ παρουσίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου». Μήπως ἐννοεῖ ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Κύπρου ποὺ θὰ ἔχη συνάντησιν μὲ τὸν Πάπαν, τὸν ὑποδέχεται ἐπισήμως;… Θὰ εἶναι ἐπίσης ἐθιμοτυπικὴ ἡ ἀντεπίσκεψίς του εἰς τὴν παπικὴν νουντσιατούρα τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς 5ης Δεκεμβρίου; Ποῖος ὁ λόγος; Διατί παρέλειψε νὰ τὸ ἀναφέρη; Πῶς τώρα θεωρεῖ ὅτι ἐνεργῶν μόνος ὡς Ἀρχιεπίσκοπος δὲν λαμβάνει ἡ ἐπικοινωνία ἐπίσημον χαρακτῆρα, ἐνῶ εἰς τὸ Οὐκρανικὸν ἀπεφάνθη ἡ Ἱεραρχία ὅτι ἡ πλέον ἐπίσημος ἀναγνώρισις τοῦ ψευδοκιέβου ἔγκειται εἰς μόνον τὸν Ἀρχιεπίσκοπον;

Εἶναι λυπηρὸν ὅτι Προκαθήμενος καὶ Ἱεράρχαι δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι δὲν ὑφίσταται «ἐθιμοτυπία» μεταξὺ ἀληθείας καὶ αἱρέσεως, ἐκτὸς βεβαίως ἂν θεωροῦν τοὺς ρόλους των πολιτικοὺς καὶ ὄχι ἐκκλησιαστικούς. Διατί ὁ Πάπας μάλιστα διαφημίζει ἤδη αὐτὴν τὴν συνάντησιν μὲ ἐπίσημον δελτίον τύπου; Ἐπειδὴ εἶναι ἐθιμοτυπική; Ὁ Πάπας ἐπιθυμεῖ νὰ καταδείξη ὄχι μόνον ὅτι εἶναι ἀποδεκτός, παρὰ τὰ ἀποτρόπαια ἐγκλήματα παιδεραστίας, ποὺ κάνουν τὸν γῦρον τοῦ πλανήτου, ἀλλὰ ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχαι εἶναι ὅμοιοι μὲ αὐτόν. Τὸ τραγικὸν εἶναι ὅτι ἔνιοι ἐξ αὐτῶν τὸ πιστεύουν!