(β΄ Κυριακή Ιανουαρίου)
†Τῇ δευτέρᾳ Κυριακῇ τοῦ μηνός ᾿Ιανουαρίου, μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῆς ἱερᾶς μνήμης τῆς ἁγίας οἰκογενείας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
῏Ηταν ἁγία οἰκογένεια τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. ῾Ο πατέρας του, φημισμένος διδάσκαλος τῆς ρητορικῆς, ἦταν ἕνας τίμιος εὐπατρίδης, πού ἀγαποῦσε τούς πτωχούς. Τό πλούσιο ἀρχοντικό του ἦταν πάντοτε ἀνοικτό γιά ὅσους εἶχαν ἀνάγκη ἀπό στέγη καί τροφή.
῾Η τεράστια περιουσία του εἶχε καταναλωθεῖ κατά τό μεγαλύτερο μέρος της, γιά τούς πένητες καί τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν του. ῾Η μητέρα τους, εὐσεβής καί φιλάνθρωπος ᾿Εμμέλεια, ἦταν θυγατέρα μάρτυρος. ῾Ο πατέρας της εἶχε πεθάνει γιά τήν πίστη τοῦ Θεανθρώπου, ὁποία πίστη μόλις τότε εἶχε ἀρχίσει νά ἀνθίζει, ποτισμένη ἀπό τό αἷμα τῶν πιστῶν της. Καί γιαγιά τοῦ Βασιλείου, Μακρίνα, εἶχε ζήσει ὅλες τίς δραματικές περιπέτειες τοῦ «ἐπί Διοκλητιανοῦ ἀπηνοῦς διωγμοῦ, διανύσασα ἑπτά ὅλα ἔτη εἰς ἐξορίαν».
Η γιαγιά Μακρίνα, πού ὑπῆρξε μαθήτρια τοῦ ῾Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας τοῦ Θαυματουργοῦ, ἦταν αὐτή πού εἶχε ἐμπνεύσει στόν Βασίλειο καί τά ἀδέλφια του ὅλο τό θάρρος καί τήν πίστη καί τήν καρτερικότητα τῶν ῾Ομολογητῶν. Καί αὐτή τούς ἐδίδαξε τά πρῶτα γράμματα, γιά νά ἀναδειχθοῦν ἀργότερα σέ μεγάλες ἐκκλησιαστικές φυσιογνωμίες καί νά ἐνταχθοῦν στήν ὑπέρλαμπρη χορεία τῶν ῾Αγίων. Γιατί, ἐκτός ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο, ἔχουν ἀνακηρυχθεῖ ῞Αγιοι ἀπό τήν ᾿Εκκλησία μας καί οἱ ἀδελφοί του· ὁ Γρηγόριος, ἐπίσκοπος Νύσσης, πρωτότοκη ἀδελφή του Μακρίνα, ὁ Πέτρος, πού ἔγινε ἐπίσκοπος Σεβαστείας, Θεοσεβία καί ὁ Ναυκράτιος, πού ἐθυσίασε τή ζωή του γιά τούς πάσχοντες καί πτωχούς.
