Ἀποκάλυψις 15, 1-4. Ὁ ὕμνος τῶν νικητῶν πού ἔχουν γίνει τέλειοι, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις 15, 1-4. Ὁ ὕμνος τῶν νικητῶν πού ἔχουν γίνει τέλειοι, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 30-8-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

89. Ἀποκάλυψις 14, 16-20. Τό δρεπάνι τοῦ Θεοῦ & ὁ θερισμός τῆς γῆς, Πατέρων-Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο καί οἱ πνευματικές βαθμίδες, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον -Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο καί οἱ πνευματικές βαθμίδες, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον -Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 30-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Στήν παραβολή τοῦ ἀμπελῶνος καί στήν ξηρανθεῖσα συκῆ, Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ (ΙΓ' Κυριακή Ματθαίου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Στήν παραβολή τοῦ ἀμπελῶνος καί στήν ξηρανθεῖσα συκῆ, Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ (ΙΓ' Κυριακή Ματθαίου), 30-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μήν ἀναβάλλεις τήν μετάνοια, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (ΙΓ' Κυρ. Ματθαίου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Μήν ἀναβάλλεις τήν μετάνοια, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (ΙΓ' Κυρ. Ματθαίου), 30-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου. Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας γιά τήν εὐαγγελική περικοπἠ τῆς ἀρχῆς τῆς Ἰνδίκτου

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ[:Λουκά 4,16-30]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

«Καὶ ὑπέστρεψεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ φήμη ἐξῆλθε καθ᾿ ὅλης τῆς περιχώρου περὶ αὐτοῦ· καὶ αὐτὸς ἐδίδασκεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν δοξαζόμενος ὑπὸ πάντων. Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Ναζαρέτ, οὗ ἦν τεθραμμένος, καὶ εἰσῆλθε κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἀνέστη ἀναγνῶναι (: Και ο Ιησούς γύρισε πίσω στη Γαλιλαία γεμάτος με τη δύναμη του Πνεύματος, το οποίο με τη νίκη Του κατά του διαβόλου Τον ενίσχυε πιο αισθητά. Και εξαιτίας των θαυμάτων Του διαδόθηκε σε όλα τα περίχωρα της Γαλιλαίας η φήμη ότι είναι θαυματουργός προφήτης, απεσταλμένος από τον Θεό. Και Αυτός δίδασκε μέσα στις συναγωγές τους, και όλοι Τον δόξαζαν και Τον επαινούσαν. Έπειτα ήλθε στη Ναζαρέτ, εκεί όπου είχε ανατραφεί και είχε μεγαλώσει. Και, όπως συνήθιζε από την παιδική Του ακόμη ηλικία, μπήκε την ημέρα του Σαββάτου στη συναγωγή και σηκώθηκε από τη θέση Του για να διαβάσει κάποια προφητική περικοπή από τη Βίβλο)»[Λουκά 4,14-16].

Επειδή λοιπόν έπρεπε να φανερώσει τον εαυτό Του στους εξ αίματος Ισραηλίτες και να λάμψει το μυστήριο της ενανθρώπησης σε εκείνους που δεν Τον γνώρισαν, και ότι είχε χριστεί από τον Θεό Πατέρα για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους, το κάνει και αυτό με μεγάλη σοφία. Και κάνει αυτή τη χάρη πριν από τους άλλους, στους κατοίκους της Ναζαρέτ, με τους οποίους είχε συναναστραφεί, εννοώ ως άνθρωπος. Μπαίνοντας λοιπόν στη συναγωγή, Του δόθηκε βιβλίο για να το αναγνώσει, και ανοίγοντάς το, διάλεξε προφητική περικοπή που μιλούσε για το δικό Του μυστήριο. Ολοφάνερα βέβαια Αυτός ο Ίδιος ήταν που τα έλεγε αυτά με τη φωνή του προφήτη, ότι και θα γίνει άνθρωπος, και θα έρθει για να σώσει την υφήλιο. Και λέμε ότι ο Υιός δεν χρίσθηκε με άλλον τρόπο, αλλά ότι ήρθε με σάρκα, δηλαδή σαν εμάς και έγινε άνθρωπος· γιατί, όντας Θεός μαζί και άνθρωπος, ο Ίδιος δίνει με τρόπο θεϊκό το Πνεύμα στην κτίση, αλλά και δέχεται Αυτό από τον Θεό και Πατέρα ως άνθρωπος, Αυτός που αγιάζει όλη την κτίση, καθόσον και από τον άγιο Πατέρα είχε φανερωθεί, και το άγιο Πνεύμα που αναβλύζει από Αυτόν το μεταδίδει στις ουράνιες δυνάμεις ως δικό Του και επιπλέον και σε εκείνους που έχουν αναγνωρίσει την παρουσία Του.

«Καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον ῾Ησαΐου τοῦ προφήτου, καὶ ἀναπτύξας τὸ βιβλίον εὗρε τὸν τόπον οὗ ἦν γεγραμμένον: Πνεῦμα Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει, κηρῦξαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν(:Και Του παρέδωσαν το βιβλίο του προφήτη Ησαΐα. Ξεδίπλωσε τότε το βιβλίο που ήταν τυλιγμένο σε κυλινδρικό σχήμα και βρήκε το μέρος όπου ήταν γραμμένο το εξής:

Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ[:Α΄Τιμ.2,1-7]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων, ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι τοῦτο γὰρ καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ, ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν(:Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα προηγούμενα οφείλουμε να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους. Και ο Ιησούς Χριστός άλλωστε ήλθε στον κόσμο για να σώσει όλους τους αμαρτωλούς. Γι' αυτό λοιπόν και εγώ σε προτρέπω, Τιμόθεε, και εσένα και τους άλλους αδελφούς, πρώτα απ’ όλα να κάνετε δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, ευχαριστίες για όλους τους ανθρώπους, για τους βασιλείς και για όλους όσους έχουν κάποιο αξίωμα ή κάποια ανώτερη θέση, να τους φωτίζει και να τους ενδυναμώνει ο Θεός, ώστε να εξασφαλίζουν την ειρηνική συμβίωση των πολιτών. Κι έτσι να ζούμε και εμείς ζωή ήρεμη και ήσυχη, με κάθε ευσέβεια και σεμνότητα· διότι αυτό, το να προσευχόμαστε δηλαδή για όλους, είναι καλό και ευάρεστο ενώπιον του σωτήρα μας Θεού· διότι Αυτός θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και με την πίστη να γνωρίσουν βαθύτερα και πληρέστερα την αλήθεια)»[Α΄Τιμ.2,1-4].

Ο ιερέας είναι σαν κάποιος κοινός πατέρας όλης της οικουμένης. Αυτός, λοιπόν, πρέπει να φροντίζει για όλους, όπως και ο Θεός, του Οποίου είναι ιερέας· γι' αυτό λέγει ο απόστολος Παύλος: «Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς (:Παρακαλώ λοιπόν πριν από όλα να κάνετε δεήσεις, προσευχές)». Δύο είναι τα αγαθά που προέρχονται από εδώ· και η έχθρα που έχουμε προς τους έξω διαλύεται (γιατί κανένας δεν μπορεί να αισθάνεται μίσος προς εκείνον για τον οποίο προσεύχεται), και εκείνοι οι ίδιοι γίνονται καλύτεροι με το να γίνονται προσευχές για εκείνους, και με το να μη γίνονται σαν τα θηρία εναντίον μας· γιατί τίποτε δεν προσελκύει τόσο στη διδασκαλία, όσο το να αγαπά και να αγαπιέται κανείς.

Ἡ θρησκευτικότητα τῶν νέων καὶ τὰ κοινωνικὰ δίκτυα

Ἡ θρησκευτικότητα τῶν νέων καὶ τὰ κοινωνικὰ δίκτυα

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Μοιάζει ἀπίστευτο, καλοί μου φίλοι. Τελευταῖα παρατηρήθηκε σημαντικὴ αὔξηση τῆς θρησκευτικῆς πίστης τῶν νέων, ποὺ ἀφήνει τοὺς πάντες κατάπληκτους. Καὶ ποῦ ὀφείλεται αὐτό; Στὰ κοινωνικὰ δίκτυα! Βλέπετε ὑπάρχει καὶ ἡ καλὴ πλευρὰ αὐτῶν. Ὡς ἐργαλεῖο ποὺ εἶναι, ναί, ἂν χρησιμοποιηθεῖ σωστά, φέρνει ἄλλα ἀποτελέσματα. Ἂς δοῦμε τί ἀκριβῶς συμβαίνει …

* * *

Στὴ Βρετανία, σύμφωνα μὲ μελέτες ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τοὺς Ὀργανισμοὺς YouGov καὶ Bible, παρατηρήθηκε σχεδὸν τριπλάσιο ποσοστὸ τῶν νέων ἡλικίας 18-25 ἐτῶν ποὺ πιστεύει στὸν Θεὸ καὶ συμμετέχει στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, σὲ σχέση μὲ ἄλλη ἔρευνα ποὺ εἶχε γίνει τὸ 2021. Ἐπιπλέον αὐτὸ ἀνατρέπει τὴν μακροχρόνια τάση ἀπομάκρυνσης τῶν νέων ἀπὸ τὴν θρησκεία.

Συγκεκριμένα τὸ 45% αὐτῶν δηλώνει ὅτι πιστεύει στὸν Θεό, ἔναντι τοῦ 16% ποὺ ἦταν τὸ 2021. Ἡ δὲ συμμετοχή τους στὶς ἐκκλησιαστικὲς ἀκολουθίες αὐξήθηκε ἀπὸ 4% τὸ 2018, σὲ 16% τὸ 2025. Μάλιστα ἡ αὔξηση αὐτὴ εἶναι μεγαλύτερη καὶ ἀπ’ ὅλες τὶς ἄλλες ἡλικιακὲς ὁμάδες. Πρωτοφανὲς κι αὐτό!!

Ἀλλὰ καὶ στὴ Χώρα μας οἱ ἔρευνες δείχνουν ὅτι ἡ πλειονότητα τῶν νέων διατηρεῖ ἰσχυροὺς δεσμοὺς μὲ τὴ θρησκευτικὴ ταυτότητα. Ἔρευνα τῆς Pew Research σὲ 100 χῶρες τοῦ κόσμου ἔδειξε ὅτι τὸ 32% τῶν Ἑλλήνων δηλώνει ὅτι ἡ Πίστη εἶναι πολὺ σημαντικὴ γιὰ τὴν ζωή του.

Ὅ,τι εἶμαι ὀφείλεται στὸ Θεὸ «Χάριτι Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι», + Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Χάριτι Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι» (Α ́ Κορ. 15,10)

Δὲν ζῇ, ἀγαπητοί μου, τὸ ψάρι ἔξω ἀπὸ τὴ θάλασσα, δὲν ζῇ τὸ πουλὶ ἔξω ἀπὸ τὸν ἀέρα· καὶ δὲν ζῇ ὁ ἄνθρωπος ἔξω ἀπὸ τὴ θρησκεία, ἔξω ἀπὸ τὸ Θεό. Ὁ ἄνθρωπος πεινᾷ καὶ διψᾷ τὸ Θεό. Ἡ θρησκεία εἶνε μία ἀνάγκη, ἡ πιὸ ὑψηλὴ ἀνάγκη τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς.

Καὶ ὅποιος δὲν πιστεύει στὸ Θεό, θ ̓ ἀναγκαστῇ νὰ πιστέψῃ κάτι ἄλλο· θὰ καταντήσῃ νὰ πιστεύῃ στὸν διάβολο. Θὰ κάνῃ θεὸ τὰ καπρίτσια, τὰ πάθη του· θεὸς θὰ καταντήσῃ τὸ τσιγάρο, τὸ χαρτί, ἡ μπάλλα, τὸ κρασοπότηρο, ἡ αἰσχρὴ γυναίκα· θεὸς πρὸ παντὸς θὰ γίνουν τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, ὁ μαμωνᾶς. Τέτοιους θεοὺς προσκυνάει σήμερα ὁ κόσμος.

Ἂν ὅμως ἐξαιρέσουμε αὐτὴ τὴ διαστροφὴ τῆς βαθειᾶς ψυχικῆς ἀνάγκης ποὺ λέγεται θρησκευτικὸ συναίσθημα, εἶνε γεγονὸς ὅτι ἑκατομμύρια καὶ δισεκατομμύρια λαοὶ ἔχουν τὴ θρησκεία τους.

Οἱ θρησκεῖες εἶνε πολλές. Ἀλλ ̓ ἐὰν ὑπάρχῃ μία θρησκεία ποὺ εἶνε ἀνώτερη ἀπ ̓ ὅλες τὶς θρησκεῖες… Τί εἶπα; λάθος ἔκανα. Ἀνώτερη; Εἶνε σὰν νὰ λέω, ὅτι τὸ διαμάντι εἶνε ἀνώτερο ἀπὸ τὴ σκουριά. Μὰ δὲν συγκρίνεται τὸ διαμάντι μὲ τὴ σκουριά. Διορθώνω λοιπόν· Ἐὰν ὑπάρχῃ μιὰ θρησκεία ποὺ εἶνε ἡ μόνη ἀληθινή, ἡ μόνη ἀληθινὴ πίστις, –δὲν εἶνε λόγια αὐτά– πού, ὅπως τὴν ὥρα τῆς θείας λειτουργίας, μᾶς παίρνει μὲ χρυσὲς φτεροῦγες ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων καὶ ἀνεβάζει τὸν ἄνθρωπο μέχρι τὸν τρίτο οὐρανὸ κι ἀκούει τὰ Ἀλληλούϊα τῶν ἀγγέλων· ἐὰν ὑπάρχῃ μιὰ θρησκεία ποὺ καὶ μέσα στὶς πιὸ πικρὲς καὶ βασανισμένες στιγμὲς σταλάζει στὶς καρδιές μας τὸ βάλσαμο τῆς θεϊκῆς παρηγοριᾶς, μιὰ θρησκεία ποὺ μᾶς κάνει νὰ νιώθουμε, ὅτι πλαστήκαμε ὄχι γιὰ τὸ χῶμα ἀλλὰ γιὰ τὰ οὐράνια, γιὰ ἕναν ἀνώτερο κόσμο, ἡ θρησκεία αὐτή, ἀδελφοί μου, εἶνε ἐκείνη ποὺ δίδαξε καὶ ἵδρυσε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Ἡ νέα σχολικὴ χρονιά: Ἐκπλήξεις, προκλήσεις καὶ σκανδαλισμός

Η νέα σχολική χρονιά: Εκπλήξεις, προκλήσεις και σκανδαλισμός

Γράφει ο Mandatoras

Προσοχή στα σχολικά βιβλία σε κάθε τάξη. Επιχειρείται βελούδινη αποδόμηση της Ελληνορθόδοξης Παιδείας

Η είδηση

Διαβάσαμε στο διαδίκτυο ένα εξαιρετικό σχολιασμό: ««Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ΄ Δημοτικού. Πρόκειται για το νέο σχολικό βιβλίο που μας ενημερώνει ότι οι ομοφυλόφιλοι με υιοθετημένο παιδί είναι είδος οικογένειας.

Και από κάτω καλείται το κάθε παιδάκι να γράψει σε τι λογής οικογένεια ανήκει».

Είμαστε πάλι αντιμέτωποι με μια πρόκληση της ελληνικής κυβέρνησης που στοχοποιεί τον πυρήνα της κοινωνίας, την οικογένεια, και την Ορθόδοξη πίστη/διδασκαλία.

Αυτή τη φορά θύματα οι μαθητές της έκτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου.

Με «βελούδινο» τρόπο δηλαδή, μέσα από το σχολικό βιβλίο, επιχειρείται η συμμόρφωση της κοινωνίας στις προσταγές της ατζέντας της Νέας Εποχής.

Οὐκρανία - Τό ''ὕστατο χαῖρε'' στὸν δολοφονηθέντα μοναχὸ Βαρσανούφιο

Το ''ύστατο χαίρε'' στον δολοφονηθέντα μοναχό Βαρσανούφιο

Του Γιώργου Λειμωνίδη στην romfea.gr

Σε κλίμα βαθιάς οδύνης τελέστηκε την Τρίτη, 25 Αυγούστου 2026, η εξόδιος ακολουθία και η ταφή του δολοφονηθέντος μοναχού Βαρσανουφίου (κατά κόσμον Βασίλειου Τουριάνσκι) στο Καθολικό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Ιερά Λαύρα του Σβιατογκόρσκ (Αγίων Ορεών)

Όπως έχουμε αναφέρει ο 53χρονος μοναχός έχασε τη ζωή του την Κυριακή, 23 Αυγούστου 2026, ύστερα από φονική επίθεση που δέχθηκε η αδελφότητα της Μονής από ομάδα αγνώστων κοντά στον Ναό του Αγίου Νικολάου.

Ο π. Βαρσανούφιος τραυματίστηκε θανάσιμα και βρέθηκε από τους αδελφούς της μονής μέσα σε λίμνη αίματος στις σκάλες των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.

Σύμφωνα με μαρτυρίες των μοναχών, τα τελευταία του λόγια πριν ξεψυχήσει ήταν: «Δόξα τω Χριστό!.. Είμαι μοναχός».

Την ίδια ημέρα που δολοφονήθηκε, ο άτυχος μοναχός είχε αξιωθεί να μεταλάβει των Αχράντων Μυστηρίων.

Μετά την ολοκλήρωση των ερευνών στον τόπο του εγκλήματος από τις αστυνομικές αρχές, η σορός μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο του Σλαβιάνσκ για ιατροδικαστική εξέταση.

Τὰ χέρια τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ εἶναι πολὺ πιὸ δυνατά... - ΓΕΧΑ Αἰγίου.

«Τα χέρια της Μητέρας του Θεού είναι πολύ πιο δυνατά από τους ώμους των χερουβείμ και των πιο ευλογημένων θρόνων.

Ποιον κρατάει λοιπόν η Παναγία;

Ξέρετε ποιον κρατάει;

31 Αὐγούστου. Τὰ καταθέσια τῆς τιμίας ζώνης τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ ἐν Κων/πόλει ναῷ αὐτῆς τῷ ἐν τοῖς Χαλκοπρατείοις. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς Θεοτόκου, 21 Νοεμβρίου (Ἑβρ. θ´ 1-7).

Εβρ. 9,1            Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν·

Εβρ. 9,1                     Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.

Περί τῶν καρπῶν πού γεννῶνται ἀπό τόν ἁγιασμό τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου καί περί τῶν τριῶν πολιτειῶν τῆς ἡσυχίας, Ἀβ. Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, κεφ. στ΄ 14, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῶν καρπῶν πού γεννῶνται ἀπό τόν ἁγιασμό τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου καί περί τῶν τριῶν πολιτειῶν τῆς ἡσυχίας, Ἀβ. Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, κεφ. στ΄ 14, 29-8-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀχαριστία-Οἱ ἐργάτες τοῦ ἀμπελῶνα (Κυρ. ΙΓ' Ματθαίου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἀχαριστία-Οἱ ἐργάτες τοῦ ἀμπελῶνα (Κυρ. ΙΓ' Ματθαίου), 29-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἐγρήγορσις: Ἡ βάσις τῆς πνευματικῆς ζωῆς

Ἐγρήγορσις: Ἡ βάσις τῆς πνευματικῆς ζωῆς

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση.

1ον

Ἡ ζωὴ τοῦ χριστιανοῦ διαφέρει ἀπὸ ἐκείνη τοῦ κοσμικοῦ ἀνθρώπου. Χαρακτηρίζεται πνευματικὴ καὶ ἔχει ὡς ὁδηγὸ τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ προϋποθέτει ἕνα διαρκῆ ἐσωτερικὸ ἀγώνα. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος συμβουλεύει τοὺς πιστούς: «Ἑτοιμαστεῖτε πνευματικὰ καὶ μείνετε ἄγρυπνοι. Ἀφῆστε νὰ σᾶς καθοδηγεῖ πλήρως ἡ ἐλπίδα στὴ σωτηρία ποὺ σᾶς προσμένει, ὅταν φανερωθεῖ ὁ Ἰησοῦς Χριστός».

Τὸ κύριο γνώρισμα τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἐγρήγορση, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Ὁ Μέγας Βασίλειος τονίζει: “Ὅποιος ἀσκεῖται στὴν ἐντέλεια ἕνα πρᾶγμα πρέπει νὰ σκέπτεται μήπως ἀπὸ ἀμέλεια φωλιάσει στὴν ψυχή του ἡ κακία, μήπως ἡ νήψη (ἡ ἐγρήγορση) καὶ ἡ ἔντονη προσήλωση τοῦ νοῦ στὸν Θεὸ ἔπαψε, μήπως ὁ ἁγιασμὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὁ φωτισμὸς ποὺ γεννιέται ἀπὸ ἐκεῖ στὴν ψυχὴ ἀμαυρώθηκε (σκοτίστηκε)».

Ἡ ἐγρήγορση εἶναι ἀναγκαία καὶ πρέπει νὰ συνοδεύεται μὲ διαρκῆ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸ Θεὸ καὶ στὶς εὐχάριστες καταστάσεις καὶ στὶς θλίψεις. Ὁ διάβολος δὲν ἔχει ἀνακωχή. Δὲν ἔχει ὁρισμένο καιρὸ ἐπίθεσης, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.

Ἡ προθυμία στὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν δὲν πρέπει νὰ μειώνεται καὶ ἡ ἀναβολὴ εἶναι ἐπικίνδυνη, γιατί ὁ ἄνθρωπος δὲν γνωρίζει τὸ χρόνο τῆς ἀναχώρησής του ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμο. Ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος προτρέπει: «Ἀγρυπνεῖτε! Μένετε στέρεοι στὴν πίστη! Νὰ εἶστε γενναῖοι καὶ δυνατοί! Ὅλες τὶς πράξεις σας νὰ τὶς ἐμπνέει ἡ ἀγάπη».

"Ἀρωματοθεραπεία". Μιὰ ἀκόμα νεοποχήτικη "θεραπεία" ποὺ εἶναι ἀσύμβατη καὶ μὲ τὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ μὲ τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη

“Αρωματοθεραπεία”. Μια ακόμα νεοποχήτικη “θεραπεία” που είναι ασύμβατη και με την χριστιανική πίστη και με την ιατρική επιστήμη

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε περιοδικά ποικίλης ύλης ή μόδας και υγείας, διαφημίσεις στην τηλεόραση και φαρμακεία να κατακλύζονται από τα λεγόμενα προϊόντα “αρωματοθεραπείας”.

Υπόσχονται “ευεξία”, ψυχοσωματική “ισορροπία” , “θεραπεία” , αναζωογόνηση, από κάποιες παθήσεις.

Εκτός απο τα αρώματα της αρωματοθεραπείας , που κατά βάσιν είναι αιθέρια έλαια, συγγενή προϊόντα αποτελούν και τα “ανθοϊάματα Bach” τα οποία αν και έχουν διαφορετική προέλευση και τρόπο δράσης υποτίθεται ότι συνδυάζουν τη “δύναμη της φύσης για την εναρμόνιση σώματος, νου και πνεύματος”.

​Η Ιστορία πίσω από τα Ανθοϊάματα

Τα ανθοϊάματα γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1930 στην Αγγλία, από το όραμα του Dr. Edward Bach (Έντουαρντ Μπαχ), ενός διακεκριμένου γιατρού, βακτηριολόγου και ομοιοπαθητικού. Ο Μπαχ, παρατηρώντας τους ασθενείς του, συνειδητοποίησε ότι η σωματική ασθένεια είναι συχνά το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης συναισθηματικής ή ψυχικής δυσαρμονίας.

Νεοσαμανισμός: Μιὰ σύγχρονη πνευματικὴ πλάνη. (Θεολογικὴ προσέγγιση σύγχρονων μορφῶν «πνευματικότητας» ὑπό το φῶς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 20η Ιουλίου 2026

ΝΕΟΣΑΜΑΝΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

(Θεολογική προσέγγιση σύγχρονων μορφών «πνευματικότητας» υπό το φως της Ορθοδόξου Πίστεως)

Συνεχίζουμε τις αναφορές μας σε σύγχρονες πλάνες. Μία από αυτές είναι και ο «Νεοσαμανισμός». Μια ακόμα σύγχρονη πνευματική διαστροφή της γνήσιας αγιοπνευματικής Πνευματικότητας, η οποία εντάσσεται στο γενικότερο αποκρυφιστικό χώρο των δοξασιών της «Νέας Εποχής του Υδροχόου» (New Age).

1. Εισαγωγή: η πνευματική κατάσταση της εποχής

Ο 21ος αιώνας χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακή πρόοδο των επιστημών και της τεχνολογίας, καθώς και από την επικράτηση του ορθολογικού τρόπου σκέψης σε πολλούς τομείς του δημόσιου βίου. Παρά ταύτα, παρατηρείται παράλληλα μια έντονη πνευματική αναζήτηση, η οποία συχνά δεν εκφράζεται εντός του πλαισίου της εκκλησιαστικής εμπειρίας, αλλά στρέφεται προς εναλλακτικές και συγκρητιστικές μορφές θρησκευτικότητας.

Η αναζήτηση νοήματος, θεραπείας και υπαρξιακής πληρότητας οδηγεί αρκετούς σύγχρονους ανθρώπους σε κινήματα και πρακτικές που αντλούν στοιχεία από προχριστιανικές ή μη χριστιανικές παραδόσεις, τα οποία εντάσσονται συχνά στον ευρύτερο χώρο του λεγόμενου «Νεοπαγανισμού» και της «Νέας Εποχής».

2. Ο σαμανισμός ως ιστορικό και ανθρωπολογικό φαινόμενο

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ο σαμανισμός, ο οποίος, σύμφωνα με την ανθρωπολογική επιστήμη, αποτελεί ένα σύνθετο σύστημα θρησκευτικών αντιλήψεων και πρακτικών που συνδέεται με τεχνικές έκστασης, θεραπείας και επικοινωνίας με τον αόρατο κόσμο.

Με αυτό το σύγχρονο πνευματιστικό φαινόμενο θα ασχοληθούμε στην παρούσα ανακοίνωσή μας, καθότι και αυτή η πλάνη έχει τη δική της θέση στην σύγχρονη τραγική πραγματικότητα.

Κυριακή ΙΓ Ματθαίου:«Ὁ κίνδυνος νά διακονεῖς τόν Θεόν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 21, 33-42]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΔΙΑΚΟΝΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-8-1991]

[Β251]

Η παραβολή των κακών γεωργών, σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί, που μας περιγράφει ο Κύριος στο ευαγγέλιο του Ματθαίου, είναι μία παραβολή με πλήθος πλευρές και υπαινιγμούς για πολλά θέματα. Ένα από αυτά είναι ότι κινδυνεύεις εις τον κόσμον αυτόν, αν διακονείς τον Κύριον.

Αλλά ας δούμε την παραβολή, όπως μας την καταγράφει ο ιερός ευαγγελιστής, σε μία απόδοση μεταφραστική: «Ένας νοικοκύρης φύτεψε αμπέλι. Το περιέφραξε, έσκαψε πατητήρι, έκτισε πύργο και το ενεπιστεύθη σε γεωργούς. Και ανεχώρησε σε άλλο τόπο. Όταν κόντευε η εποχή της καρποφορίας, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς, να πάρουν τη συγκομιδή. Οι γεωργοί, όμως, έπιασαν τους δούλους του και άλλον μεν έδειραν άλλον σκότωσαν κι άλλον ελιθοβόλησαν. Ξανάστειλε άλλους δούλους, περισσοτέρους από τους πρώτους. Και εις αυτούς έκαναν τα ίδια. Κατόπιν έστειλε τον υιό του, λέγοντας: «Θα ντραπούν τον υιό μου’’. Οι γεωργοί όμως, όταν είδαν τον υιόν, είπαν μεταξύ των: ‘’Αυτός είναι ο κληρονόμος. Ελάτε να τον σκοτώσομε και να αρπάξομε την κληρονομιά του’’. Και αφού τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και τον σκότωσαν».

«Όταν έλθει, λοιπόν, ο κύριος του αμπελώνος, τι θα κάνει σε εκείνους τους γεωργούς;», ερώτησε ο Κύριος. Του λένε: «Επειδή είναι κακοί, θα τους εξολοθρεύσει με τον χειρότερο τρόπο. Και θα δώσει το αμπέλι σε άλλους γεωργούς που θα του δίνουν τους καρπούς στην εποχή τους».

Για να δώσομε ένα πολύ σύντομο ερμηνευτικό διάγραμμα αυτής της παραβολής, θα λέγαμε ότι νοικοκύρης είναι ο Θεός. Αμπέλι είναι ο λαός του. Γεωργοί είναι οι άρχοντες και οι ποιμένες του λαού. Φραγμός είναι η μη κοινωνία του λαού Του με τα έθνη -για να προφυλαχθεί, δηλαδή, θρησκευτικά- αλλά και η προστασία του λαού από εχθρικές επιβουλές. Πατητήρι είναι το θυσιαστήριον. Πύργος είναι ο ναός. Δούλοι είναι οι προφήται. Και ο Υιός είναι ο Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος.

Παρατηρούμε, αγαπητοί, ότι : Στην άρνηση των γεωργών να αποδώσουν τους καρπούς του αμπελώνος στον νοικοκύρη, στον Θεό δηλαδή, κακοποιούν τους απεσταλμένους του, που είναι διάκονοί Του. Τίθεται το ερώτημα: Γιατί κακοποιούνται οι διάκονοι του Θεού; Σε τι φταίνε; Θα μπορούσαμε να πούμε λίγους λόγους, για να δώσομε ένα διάγραμμα της ψυχολογίας των διωκτών.

Ἠ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΙΓ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΓ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Κατά Ματθαίον, κεφάλαιο ΚΑ΄, εδάφια 33-46

33 ῎Αλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν. 34 Ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ.

35 Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. 37 Ὑστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 38 Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 39 Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτειναν.

40 ῞Οταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; 41 Λέγουσιν αὐτῷ· κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. 42 Λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; 43 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς· 44 καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται· ἐφ᾿ ὃν δ᾿ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν. 45 Καὶ ἀκούσαντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι τὰς παραβολὰς αὐτοῦ ἔγνωσαν ὅτι περὶ αὐτῶν λέγει· 46 καὶ ζητοῦντες αὐτὸν κρατῆσαι ἐφοβήθησαν τοὺς ὄχλους, ἐπειδὴ ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

33 Άλλη παραβολή ακούστε. Ήταν κάποιος νοικοκύρης (ο Θεός δηλαδή), ο οποίος φύτεψε αμπέλι (δηλαδή το ιουδαϊκό έθνος). Κι έδειξε ιδιαίτερη φροντίδα γι’ αυτό. Έβαλε δηλαδή τριγύρω του φράκτη κι έσκαψε μέσα σε αυτό ένα πατητήρι, έκτισε πύργο για να μένουν οι φύλακες και εργάτες, και το εμπιστεύτηκε σε γεωργούς (στους αρχιερείς και στους άρχοντες του λαού), και αναχώρησε σε άλλη χώρα.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΙΓ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΓ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Α΄ προς Κορινθίους, κεφάλαιο ΙΣΤ΄, εδάφια 13-24

13 Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. 14 Πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω. 15 Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς ᾿Αχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς· 16 ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι. 17 Χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φουρτουνάτου καὶ ᾿Αχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν· 18 ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. ᾿Επιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους. 19᾿Ασπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς ᾿Ασίας. Ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ ᾿Ακύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ. 20 Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. 21 ῾Ο ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. 22 Εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. Μαρὰν ἀθᾶ. 23 ῾Η χάρις τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ μεθ᾿ ὑμῶν. 24 Ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ· ἀμήν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

13 Προσέχετε σαν άγρυπνοι φρουροί. Μένετε στερεοί και όρθιοι στην πίστη. Να αγωνίζεστε σαν άνδρες γενναίοι. Πάρτε δύναμη και θάρρος. 14 Όλα όσα κάνετε, ας γίνονται με αγάπη.

Ἀναφέρει ὁ γέροντας Σιλουανός.

Λέτε: «Υπάρχουν πολλές θλίψεις». Αλλά εγώ θα σας πω: «Να είστε ήρεμοι και θα δείτε ότι τα προβλήματά σας θα μετατραπούν σε ειρήνη, ώστε να εκπλαγείτε και να πείτε: Πώς υπέφερα και θλίβομαι τόσο πολύ πριν;

30 Αὐγούστου. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ἀπόδοσις τῆς μνήμης τῆς ἀποτομῆς τῆς τ. κεφαλῆς Ἰωάννου τοῦ προδρόμου· Ἀλεξάνδρου (†340), Ἰωάννου (†595), Παύλου (†784) πατριαρχῶν Κωνσταντινουπόλεως. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς ιγ´ ἐπιστολῶν (Α´ Κορ. ις´ 13-24).

Α Κορ. 16,13      Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε.

Α Κορ. 16,13             Μενετε άγρυπνοι και προσεκτικοί. Σταθήτε στερεοί και ακλόνητοι εις την πίστιν. Δειχθήτε άνδρες γενναίοι· παρέτε δύναμιν και ισχύν.

Α Κορ. 16,14      πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω.

Α Κορ. 16,14             Ολα όσα λέγετε και κάνετε ας γίνωνται με αγάπην.

Ἀποκάλυψις 14, 12-20. Ὑπόσχεση πρός τούς χριστιανούς καί προεικόνιση τῆς κρίσεως, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 14, 12-20. Ὑπόσχεση πρός τούς χριστιανούς καί προεικόνιση τῆς κρίσεως,  Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 28-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δευτερονόμιο κεφ.21. Ἐντολές ὡς πρός τούς ἄγνωστους φονεῖς καί τά ἀτίθασα τέκνα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Δευτερονόμιο κεφ.21. Ἐντολές ὡς πρός τούς ἄγνωστους φονεῖς καί τά ἀτίθασα τέκνα, 28-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δευτερονόμιο κεφ.20. Ἐντολές ὡς πρός τούς πολέμους καί τήν κατάληψη ἐχθρικῶν πόλεων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Δευτερονόμιο κεφ.20. Ἐντολές ὡς πρός τούς πολέμους καί τήν κατάληψη ἐχθρικῶν πόλεων, 28-8-2026 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή ΙΓ Ματθαίου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν παραβολή τῆς ἀμπέλου καί τῶν κακῶν διαχειριστῶν της

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ.21,33-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ

«Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν(:Ακούστε και άλλη παραβολή: Ένας άνθρωπος οικοδεσπότης φύτεψε αμπέλι και ύψωσε γύρω από αυτό ένα φράκτη και έσκαψε μέσα σε αυτό ένα πατητήρι και μία δεξαμενή και έκτισε πύργο, για να μένουν οι εργάτες και οι φύλακες· εμπιστεύτηκε αυτό σε κάποιους γεωργούς και αναχώρησε σε άλλη χώρα).

Ὃτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ(:Όταν λοιπόν πλησίασε ο καιρός του τρυγητού, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς, για να πάρουν τους καρπούς που αυτός δικαιούνταν). Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν(:Οι γεωργοί, όμως, όντας μοχθηροί και άπληστοι, συνέλαβαν τους δούλους και άλλον έδειραν, άλλον φόνευσαν, άλλον λιθοβόλησαν). πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως(:Πάλι ο οικοδεσπότης έστειλε άλλους δούλους, περισσοτέρους από τους πρώτους και έκαμαν και σε αυτούς τα ίδια). Ὑστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου(:Ύστερα πάλι έστειλε προς αυτούς τον υιό του λέγοντας: ‘’Οι άνθρωποι αυτοί θα ντραπούν τουλάχιστον το παιδί μου’’). Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ(:Οι γεωργοί όμως, όταν είδαν τον υιό, είπαν μεταξύ τους: ‘’Αυτός είναι ο κληρονόμος· ελάτε, ας τον φονεύσουμε και ας καταλάβουμε οριστικά πλέον εμείς την κληρονομία του). Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτειναν(:Και αφού τον συνέλαβαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και εκεί τον φόνευσαν).

Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις;(: Μετά από τη διήγηση της παραβολής ρώτησε ο Χριστός τους αρχιερείς και πρεσβυτέρους του λαού: “Όταν λοιπόν έλθει ο κύριος του αμπελώνα, τι θα κάμει στους γεωργούς εκείνους;”). Λέγουσιν αὐτῷ· κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν(:Και αυτοί του απάντησαν: “τόσο κακοί που υπήρξαν, με τον χειρότερο θάνατο θα τους εξολοθρεύσει και θα εμπιστευτεί σε άλλους γεωργούς τον αμπελώνα, οι οποίοι θα δώσουν σε αυτόν τους οφειλόμενους καρπούς στην κατάλληλη εποχή”).

Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;(:Λέγει σε αυτούς ο Ιησούς: “Ουδέποτε λοιπόν διαβάσατε στις Γραφές: «Λίθο, [δηλαδή Εμένα], τον οποίο απέρριψαν ως ακατάλληλο οι χτίστες, [εσείς, δηλαδή, οι οικοδόμοι του λαού], έγινε ακρογωνιαίος λίθος στην πνευματική οικοδομή του Θεού, [δηλαδή στην Εκκλησία] η οποία έγινε παρά του Θεού και είναι αξιοθαύμαστη στους οφθαλμούς μας;»).Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς(:Για τούτο σας λέγω ότι θα αφαιρεθεί από σας η βασιλεία [και η ιδιαίτερη προστασία] του Θεού και θα δοθεί σε έθνος, που θα παράγει καρπούς [δηλαδή έργα αγαθά, που είναι οι καρποί της βασιλείας αυτής])· καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται· ἐφ᾿ ὃν δ᾿ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν(:Και εκείνος, ο οποίος θα πέσει με εχθρικές διαθέσεις εναντίον του ακρογωνιαίου αυτού λίθου, θα κατατσακιστεί. Και σε όποιον πέσει επάνω ο βαρύς αυτός λίθος, θα τον κάμει συντρίμμια και σκόνη[Όποιος δηλαδή πολεμήσει τον Χριστό, θα αντικρίσει την οργή Του και θα καταλήξει στον όλεθρο και τον αφανισμό]).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ: 2.- Νὰ γίνουμε λίγο πιὸ «στρογγυλοί»

 

Να γίνουμε λίγο πιο «στρογγυλοί»

Γεώργιος Αποστολάκης

«Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸν Ἀββᾶ Ματώη, λέγοντας· «“Τί νὰ κάνω, ποὺ ἡ γλῶσσα μου μὲ στενοχωρεῖ; Ὅταν βρίσκομαι ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους, δὲν μπορῶ νὰ τὴν συγκρατήσω, παρὰ τοὺς κατακρίνω σὲ κάθε ἔργο ἀγαθὸ καὶ τοὺς ἐλέγχω. Λοιπὸν τί νὰ κάνω;”.Καὶ ὁ Γέροντας τοῦ ἀποκρίθηκε: “Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ συγκρατεῖς τὸν ἑαυτό σου, πήγαινε καὶ ζῆσε στὴν ἐρημιά. Ὑπάρχει ἐδῶ μιὰ ἀδυναμία. Ἐκεῖνος ποὺ ζεῖ μὲ τοὺς ἀδελφούς του, δὲν πρέπει νὰ εἶναι τετράγωνος, παρὰ στρογγυλός, γιὰ νὰ μπορεῖ σ ̓ ὅλους νὰ προσαρμόζεται ». Καὶ συμπλήρωσε ὁ Γέροντας· «Δὲν μένω μονάχος ἀπὸ ἀρετή, παρὰ ἀπὸ ἀδυναμία. Δυνατοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ζοῦν ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους”».

Ο αδελφός πήγε στον Αββά Ματώη με ένα πρόβλημα που, δεκαπέντε αιώνες αργότερα, μοιάζει σαν να περιγράφει τη δική μας εποχή: «Ἡ γλῶσσα μου μὲ στενοχωρεῖ… δὲν μπορῶ νὰ τὴ συγκρατήσω». Και μάλιστα δεν κατέκρινε μόνο τα κακά έργα των άλλων. Έφτανε να τους κατακρίνει ακόμη και «σὲ κάθε ἔργο ἀγαθό».

Αυτό είναι το πρώτο συγκλονιστικό σημείο της διηγήσεως.

Υπάρχει μια κατάσταση της ψυχής στην οποία ο άνθρωπος δεν αναζητεί πλέον αν κάτι είναι καλό ή κακό. Αναζητεί πού θα βρει το ελάττωμα. Και συνήθως το βρίσκει. Γιατί όταν συνηθίσει το μάτι να αναζητεί σκιές, στο τέλος βλέπει παντού σκοτάδι.

Η κατάκριση ακόμη και του καλού

Κάποιος προσφέρει χρήματα; «Το κάνει για να φανεί».

Κάποιος μιλά για ένα κοινωνικό πρόβλημα; «Θέλει δημοσιότητα».

Κάποιος σωπαίνει; «Δεν έχει το θάρρος να μιλήσει».

Κάποιος μιλά; «Θέλει να επιβληθεί».

Κάποιος πετυχαίνει; «Κάποιον θα είχε από πίσω».

Κάποιος αποτυγχάνει; «Αφού ήταν ανίκανος».

Έτσι δημιουργείται μια φοβερή πνευματική κατάσταση. Ο άλλος δεν μπορεί πλέον να κάνει τίποτε σωστό στα μάτια μας. Και αυτό συμβαίνει επειδή το πρόβλημα δεν βρίσκεται πια σ’ αυτό που κάνει εκείνος. Βρίσκεται στο βλέμμα με το οποίο τον κοιτάζουμε εμείς.

Ἐργαλεῖο κυριαρχίας ἤ παρακολούθησης; Τό ψηφιακό εὐρώ προκαλεῖ ἀνησυχίες

Ἐργαλεῖο κυριαρχίας ἤ παρακολούθησης; Τό ψηφιακό εὐρώ προκαλεῖ ἀνησυχίες

τῆς ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΝΑΞΑ

Στόν ἀπόηχο ὅσων συμβαίνουν στήν Κίνα μέ τό ψηφιακό γουάν, ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση προχωρεῖ μέ γοργούς ρυθμούς πρός τήν δημιουργία ἑνός ψηφιακοῦ νομίσματος, τό ὁποῖο παρουσιάζεται ὡς μέσο κυριαρχίας. Ὡστόσο ἡ υἱοθέτησή του ἐγείρει πολλά ἐρωτήματα σχετικά μέ τήν προστασία τῆς ἰδιωτικότητας καί τῆς ἐμπιστευτικότητας τῶν πληρωμῶν.

Μέ 416 ψήφους ὑπέρ, 169 κατά καί 22 ἀποχές, τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο τάχθηκε στίς 9 Ἰουλίου ὑπέρ τῆς δημιουργίας ἑνός ψηφιακοῦ εὐρώ. Τό ἀποτέλεσμα αὐτό ἀνοίγει τόν δρόμο γιά διαπραγματεύσεις μέ τό Συμβούλιο τῆς ΕΕ πρίν ἀπό μιά ἐνδεχόμενη ὁριστική υἱοθέτηση τοῦ μέτρου. Τριάντα ἕξι εὐρωπαϊκές τράπεζες, μεταξύ τῶν ὁποίων ἡ BPCE στήν Γαλλία, ἡ Ἐθνική Τράπεζα τῆς Ἑλλάδας, ἡ Τράπεζα Πειραιῶς καί ἡ Συνεταιριστική Τράπεζα Χανίων, θά συμμετάσχουν σέ μιά πιλοτική φάση δοκιμῶν τοῦ ψηφιακοῦ εὐρώ ὡς πάροχοι ὑπηρεσιῶν πληρωμῶν.

Ἡ ἐπιχειρησιακή δοκιμή προβλέπεται νά ξεκινήσει τό δεύτερο ἑξάμηνο τοῦ 2027 καί νά διαρκέσει 12 μῆνες. Ἡ συμμετοχή αὐτή δέν σημαίνει ὅτι τό ψηφιακό εὐρώ θά τεθεῖ ἄμεσα σέ κυκλοφορία. Σημαίνει ὅτι ἡ Ἐθνική Τράπεζα καί ὅλες οἱ τράπεζες πού ἔχουν ἐπιλεγεῖ θά ἀναπτύξουν καί θά δοκιμάσουν τίς ἀπαραίτητες τεχνικές ὑποδομές (ὅπως ἐφαρμογές, διασύνδεση μέ τήν πλατφόρμα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τράπεζας [ΕΚΤ] καί δοκιμαστικές συναλλαγές μέ ἐπιλεγμένους χρῆστες καί ἐμπόρους), ὥστε νά εἶναι ἕτοιμες, ὅταν θά ἔρθει ἡ ὥρα κυκλοφορίας τοῦ ψηφιακοῦ εὐρώ.

Κυριακή ΙΓ Ματθαίου Ἐρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄Κορ.16,13-24]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Στη συνέχεια ο απόστολος Παύλος, για να δείξει ότι όχι στους διδασκάλους, αλλά και στους εαυτούς τους πρέπει να έχουν τις ελπίδες της σωτηρίας τους, λέγει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει (:Προσέχετε σαν άγρυπνοι φρουροί. Μένετε σταθεροί και όρθιοι στην πίστη)»· στην πίστη, όχι στην κοσμική σοφία· διότι δεν είναι δυνατόν στη διαρκώς μεταβαλλόμενη κοσμική σοφία να μένει σταθερός κανείς, αλλά διαρκώς περιφέρεται· όπως ακριβώς βέβαια, αντιθέτως, στην πίστη μπορεί να μένει σταθερός. «Ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω (:Να αγωνίζεστε σαν άντρες γενναίοι. Πάρτε δύναμη και θάρρος. Όλα όσα κάνετε, ας γίνονται με αγάπη)»[Α΄Κορ.16,13-14].

Με το να λέγει λοιπόν αυτά φαίνεται μεν ότι παροτρύνει, αλλά όμως στην πραγματικότητα κατηγορεί τους Κορινθίους ως ράθυμους. Γι’ αυτό λέγει: «Μένετε άγρυπνοι και προσεκτικοί», σαν να κοιμούνται· «σταθείτε στερεοί και ακλόνητοι στην πίστη», σαν να κλονίζονται· «Να είστε ανδρείοι και δυνατοί», σαν να έχουν χαυνωθεί· «όλα όσα λέτε και κάνετε ας γίνονται με αγάπη», σαν να βρίσκονταν σε έχθρα. Και την μεν προτροπή «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει (:Μένετε άγρυπνοι και προσεκτικοί. Σταθείτε στερεοί και ακλόνητοι στην πίστη)» τη λέγει σχετικά με αυτούς που τους εξαπατούν, ενώ την προτροπή «ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε (:να είστε ανδρείοι και δυνατοί)» τη λέγει σχετικά με εκείνους που τους επιβουλεύονται, την δε «πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω(: ό,τι λέτε και κάνετε να γίνεται με αγάπη)», πράγμα που είναι σύνδεσμος τελειότητας και ρίζα και πηγή των αγαθών, σχετικά με εκείνους που προκαλούσαν ταραχές και προσπαθούσαν να τους διασπάσουν.

Και τι σημαίνει η φράση: «Όλα ας γίνονται με αγάπη»; «Είτε επιπλήττει κανείς», λέγει, «είτε εξουσιάζει, είτε εξουσιάζεται, είτε είναι μαθητής, είτε ο ίδιος διδάσκει, όλα να γίνονται με αγάπη· επειδή και όλα όσα αναφέρθηκαν, όλα προήλθαν από το ότι παραμελήθηκε η αγάπη»· διότι εάν δεν είχε παραμεληθεί αυτή, δεν θα έπεφταν σε υπερηφάνεια, δεν θα έλεγαν: «Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ(:Εγώ μεν είμαι του Παύλου, εγώ δε του Απολλώ)»[Α΄Κορ.1,12]· εάν η αγάπη υπήρχε, δεν θα δικάζονταν σε κοσμικά δικαστήρια, ή μάλλον ούτε καν θα δικάζονταν [Α΄Κορ.6,1-11]· εάν υπήρχε η αγάπη, ούτε εκείνος ο Κορίνθιος θα συζούσε αναιδώς με τη γυναίκα του πατέρα του[βλ. Α΄Κορ.5,1-13], δεν θα καταφρονούσαν τους πτωχούς αδελφούς, δεν θα είχαν διαιρεθεί μεταξύ τους, δεν θα είχαν πέσει σε ματαιοδοξία για τα χαρίσματα. Γι' αυτό λέγει : «Όλα να γίνονται με αγάπη».

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ-Στόν πάνσεπτο τοῦ Χριστοῦ Προφήτη καί Πρόδρομο καί Βαπτιστή Ἰωάννη

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΣΤΟΝ ΠΑΝΣΕΠΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

Εάν ο θάνατος των οσίων είναι άξιος τιμής και η μνήμη δικαίων πρέπει να συνοδεύεται με εγκώμια[Παρ. 10,7: «Μνήμη δικαίων μετ᾿ ἐγκωμίων, ὄνομα δὲ ἀσεβοῦς σβέννυται(:Η ανάμνηση των δικαίων συνοδεύεται πάντοτε από επαίνους και εγκώμια, ενώ το όνομα κάθε ασεβούς ανθρώπου σβήνει, λησμονείται διαπαντός)»], πόσο μάλλον πρέπει να τελούμε με εγκώμια τη μνήμη της ακροτάτης κορυφής των οσίων και δικαίων, του Ιωάννη, που προεσκίρτησε και προέτρεξε και προεκήρυξε τον λόγο του Θεού που σαρκώθηκε για μας, από τον οποίο πάλι ο ίδιος ανακηρύχθηκε και μαρτυρήθηκε ανώτερος από τους αιώνες προφητών και οσίων και δικαίων; Όμως το γεγονός ότι τα σχετικά με αυτόν υπερβαίνουν κάθε ανθρώπινο λόγο και το γεγονός ότι έλαβε την μαρτυρία και την απόδοση τιμής από τον Ίδιο τον μονογενή Υιό του Θεού, και δεν χρειάζεται από μας δώρο τιμής, δεν είναι λόγος να σιωπήσομε εμείς και να τον αφήσομε ατίμητο με λόγια, όσο εξαρτάται από μας, αυτήν την φωνή του ανωτάτου Λόγου, σύμφωνα με τα γεγραμμένα[ βλ. Ησ. 40,3: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. Εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν(: Ακούστηκε φωνή ανθρώπου, ο οποίος βοά στην έρημο και λέγει: ‘’ Ετοιμάστε την οδό μέσω της οποίας θα διέλθει ο προς απελευθέρωση και σωτηρία σας ερχόμενος Κύριος, ευθείς και ίσιους κάνετε τους δρόμους, δια των οποίων θα περάσει ο προς εσάς ερχόμενος Θεός μας’’)»· επίσης, πρβ. Ματθ. 3,3: «Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ῥηθεὶς ὑπὸ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ(:Έπρεπε, λοιπόν, εκείνες τις ημέρες να εμφανιστεί ο Ιωάννης και να ακουστεί το κήρυγμά του αυτό, διότι αυτός ήταν ο άνθρωπος για τον οποίο προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας, όταν φωτισμένος από το Πνεύμα του Θεού είχε πει: «Φωνή ανθρώπου ο οποίος κράζει στην έρημο και λέει: ‘’Ετοιμάστε τον δρόμο απ’ τον οποίο θα έλθει σε εσάς ο Κύριος˙ κάνετε ίσιους και ομαλούς τους δρόμους απ’ τους οποίους θα περάσει. Ξεριζώστε, δηλαδή, απ’ τις ψυχές σας τις αγκαθιές των αμαρτωλών παθών και ρίξτε μακριά τις πέτρες του εγωισμού και της σκληρότητας. Και καθαρίστε με τη μετάνοια το εσωτερικό σας, για να δεχθεί τον Κύριο’’)»· πρβ. και Ιω.1,23: «ἔφη· ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, εὐθύνατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν Ἡσαΐας ὁ προφήτης(:Τότε είπε ο Ιωάννης: ‘’Εγώ είμαι η φωνή κάποιου που κραυγάζει δυνατά στην έρημο και λέει τα εξής, όπως είπε ο προφήτης Ησαΐας: ‘’Κάνετε ίσιο το δρόμο από τον οποίο πρόκειται να περάσει ο Κύριος. Προετοιμάστε, δηλαδή, τις ψυχές σας για να δεχθείτε τον Κύριο, που πρόκειται να έλθει’’)»].

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς ἀποτομῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου, Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Κατά Ματθαίον, κεφάλαιο ΙΔ΄, εδάφια 1-12

1 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν ῾Ηρῴδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν ᾿Ιησοῦ. 2 Καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οὗτός ἐστιν ᾿Ιωάννης ὁ βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ. 3 Ὁ γὰρ ῾Ηρῴδης κρατήσας τὸν ᾿Ιωάννην ἔδησεν αὐτὸν καὶ ἔθετο ἐν φυλακῇ διὰ ῾Ηρωδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. 4 Ἒλεγε γὰρ αὐτῷ ὁ ᾿Ιωάννης· οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν αὐτήν. 5 Kαὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι ἐφοβήθη τὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον. 6 Γενεσίων δὲ ἀγομένων τοῦ ῾Ηρῴδου ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ τῆς ῾Ηρωδιάδος ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἤρεσε τῷ ῾Ηρῴδη· 7 ὅθεν μεθ᾿ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται. 8 Ἡ δέ, προβιβασθεῖσα ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς, δός μοι, φησίν, ὧδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν ᾿Ιωάννου τοῦ βαπτιστοῦ. 9 Καὶ ἐλυπήθη ὁ βασιλεύς, διὰ δὲ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους ἐκέλευσε δοθῆναι, 10 καὶ πέμψας ἀπεκεφάλισε τὸν ᾿Ιωάννην ἐν τῇ φυλακῇ. 11 Καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ, καὶ ἤνεγκε τῇ μητρὶ αὐτῆς. 12 Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦραν τὸ σῶμα καὶ ἔθαψαν αὐτό, καὶ ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τῷ ᾿Ἰησοῦ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

1 Εκείνον τον καιρό άκουσε ο Ηρώδης Αντίπας, ο τετράρχης της Γαλιλαίας και της Περαίας, την φήμη του Ιησού 2 και είπε στους αυλικούς του: «Αυτός είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής˙ αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς με νέα αποστολή από τον Θεό. Και γι’ αυτό οι υπερφυσικές δυνάμεις ενεργούν μέσα απ’ αυτόν».

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς ἀποτομῆς τῆς ἁγίας κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Πράξεις των Αποστόλων, κεφ.ΙΓ΄, εδάφια 25-32

25 Ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ ᾿Ιωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγε· τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ἀλλ᾿ ἰδοὺ ἔρχεται μετ᾿ ἐμὲ οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι. 26 ῎Ανδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους ᾿Αβραὰμ καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν Θεόν, ὑμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἀπεστάλη. 27 Οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν τοῦτον ἀγνοήσαντες, καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας κρίναντες ἐπλήρωσαν, 28 καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πιλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν.

29 Ὡς δὲ ἐτέλεσαν πάντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα, καθελόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου ἔθηκαν εἰς μνημεῖον. 30 Ὁ δὲ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· 31 ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς ῾Ιερουσαλήμ, οἵτινές εἰσι μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν. 32 Καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γενομένην, ὅτι ταύτην ὁ Θεὸς ἐκπεπλήρωκε τοῖς τέκνοις αὐτῶν, ἡμῖν, ἀναστήσας ᾿Ιησοῦν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

25 Και όσο ο Ιωάννης εξακολουθούσε να κηρύττει για να ολοκληρώσει την αποστολή του, έλεγε: «Ποιος νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ αυτός που περιμένετε για Μεσσία˙ αλλά ιδού, ύστερα από μένα έρχεται κάποιος άλλος. Μπροστά Του εγώ δεν είμαι άξιος ούτε να λύσω ως ταπεινός Του υπηρέτης τα υποδήματα από τα παπούτσια Του».

Ὀ Θεὸς μερικὲς φορές μας βάζει σὲ πειρασμὸ νὰ μᾶς ξυπνήσει:

Καὶ ὁ Θεὸς μερικὲς φορές μας βάζει σὲ πειρασμὸ νὰ μᾶς ξυπνήσει: Ὁ Θεός σου στέλνει ἕναν πειρασμό, ὁ Θεὸς θέλει νὰ σὲ ξυπνήσει. Μὴν κοιμᾶσαι, μὴν κοιμᾶσαι, κάνε μιὰ προσευχή. 

Γέροντας Ἐφραὶμ Καντουνακιώτης

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_571.html

29 Αὐγούστου. † Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Θεοπίστης ὁσίας τῆς ἐξ Αἰγίνης. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Προδρόμου, 29 Αὐγούστου (Πρξ. ιγ´ 25-32).

Πραξ. 13,25       ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ Ἰωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγε· τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ἀλλ᾿ ἰδοὺ ἔρχεται μετ᾿ ἐμὲ οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι.

Πραξ. 13,25             Κατά τον καιρόν δε που ο Ιωάννης εξεπλήρωνε την αποστολήν του και ακολουθούσε τον δρόμον, που του είχεν ορίσει ο Θεός, έλεγε· Ποίον με νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ ο Μεσσίας, αλλ' ιδού, ύστερα από εμέ έρχεται εκείνος, του οποίου εγώ δεν είμαι άξιος να λύσω το υπόδημα των ποδών.

Ἀποκάλυψις 14, 6-11. Ἡ πτώση τῆς Βαβυλώνας-Ρώμης καί ἡ τιμωρία τῶν προσκυνητῶν τοῦ θηρίου, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 14, 6-11. Ἡ πτώση τῆς Βαβυλώνας-Ρώμης καί ἡ τιμωρία τῶν προσκυνητῶν τοῦ θηρίου,  Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 27-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀποκάλυψις 14, 1-5. Τό Ἀρνίον-Χριστός ἐπικεφαλής τῶν ἐκλεκτῶν του, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις 14, 1-5. Τό Ἀρνίον-Χριστός ἐπικεφαλής τῶν ἐκλεκτῶν του, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 26-8-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Έρμηνεία τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ[:Ματθ.14,1-12]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ (:Εκείνον τον καιρό άκουσε ο Ηρώδης Αντίπας, ο τετράρχης της Γαλιλαίας και της Περαίας, τη φήμη του Ιησού)»[Ματθ.14,1]· διότι ο βασιλιάς Ηρώδης, ο πατέρας του, που είχε φονεύσει τα νήπια της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, είχε πεθάνει.

Ο ευαγγελιστής δεν σημειώνει απλώς και χωρίς αιτία τον καιρό, αλλά για να πληροφορηθείς την αλαζονεία και την αδιαφορία του τυράννου· διότι δεν πληροφορήθηκε από νωρίς τα σχετικά με Αυτόν, αλλά μετά από πολύ χρόνο. Τέτοιοι δηλαδή είναι αυτοί που κυβερνούν και περιβάλλονται από πολύ μεγάλη υλική δύναμη. Τα πληροφορούνται αυτά πολύ αργά, επειδή δεν ασχολούνται και πολύ με αυτά. Εσύ όμως, σε παρακαλώ, πρόσεξε πόσο σπουδαίο πράγμα είναι η αρετή· διότι μολονότι είχε πλέον πεθάνει ο ενάρετος Ιωάννης, τον φοβάται, και από τον φόβο φιλοσοφεί και για την ανάσταση· διότι λέγει ο ευαγγελιστής παρακάτω: «Καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ(:Και είπε στους αυλικούς του: “Αυτός είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής˙ αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς με νέα αποστολή από τον Θεό. Και γι’ αυτό οι υπερφυσικές δυνάμεις ενεργούν μέσα απ’ αυτόν”)»[Ματθ.14,2].

Είδες την έκταση που έλαβε ο φόβος; Διότι ούτε και τότε τόλμησε να πει κάτι στον έξω κόσμο, αλλά και τότε το λέγει μόνο στους αυλικούς του. Και αυτή όμως η σκέψη του είναι στρατιωτική και παράλογη. Καθόσον και πολλοί άλλοι αναστήθηκαν από τους νεκρούς και κανείς δεν έκανε κανένα παρόμοιο θαυματουργικό σημείο. Εγώ νομίζω ότι τα λόγια αυτά περιέχουν και φιλοτιμία και φόβο· διότι παρόμοιο πράγμα παθαίνουν οι παράλογοι άνθρωποι, οι οποίοι δέχονται πολλές φορές μέσα τους αντίθετα πάθη.

Ο Λουκάς όμως λέγει ότι το πλήθος έλεγε για τον Ιησού: «Ἤκουσε δὲ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τὰ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτοῦ πάντα, καὶ διηπόρει διὰ τὸ λέγεσθαι ὑπό τινων ὅτι Ἰωάννης ἐγήγερται ἐκ τῶν νεκρῶν, ὑπό τινων δὲ ὅτι Ἠλίας ἐφάνη, ἄλλων δὲ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη(:Όταν άκουσε όμως ο τετράρχης Ηρώδης όλα τα θαυμαστά που γίνονταν από τον Ιησού, βρισκόταν σε μεγάλη απορία· διότι μερικοί έλεγαν ότι ο Ιωάννης αναστήθηκε απ’ τους νεκρούς και ότι αυτός έκανε τα θαύματα. Μερικοί άλλοι πάλι ταύτιζαν τον Ιησού με κάποιον απ’ τους άλλους προφήτες και έλεγαν ότι εμφανίστηκε πάλι ο Ηλίας, ο οποίος δεν είχε πεθάνει αλλά είχε αναληφθεί. Κι άλλοι πάλι έλεγαν ότι αναστήθηκε κάποιος από τους αρχαίους προφήτες)» [Λουκά 9,7-8]. Ο Ηρώδης όμως σαν να έλεγε κάτι πιο σοφό από τους άλλους είπε αυτό. Καταρχήν λοιπόν αυτός κατά πολύ φυσικό λόγο, όταν οι άλλοι έλεγαν ότι ο Ιησούς είναι ο Ιωάννης(διότι πολλοί το ισχυρίζονταν και αυτό), το αρνιόταν και έλεγε με υπερηφάνεια και αλαζονεία ότι «εγώ τον φόνευσα τον Ιωάννη» [βλ. Μάρκ.6,16: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἡρῴδης εἶπεν ὅτι ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν(:Όταν λοιπόν άκουσε ο Ηρώδης αυτά που έλεγαν όλοι αυτοί για τον Ιησού, είπε ότι αυτός είναι ο Ιωάννης που εγώ τον αποκεφάλισα. Αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς)» και Λουκά 9,9: «Ἰωάννην ἐγὼ ἀπεκεφάλισα· τίς δέ ἐστιν οὗτος περὶ οὗ ἐγὼ ἀκούω τοιαῦτα;(:Εγώ τον Ιωάννη τον αποκεφάλισα και απαλλάχθηκα οριστικά απ’ αυτόν. Ποιος όμως να είναι αυτός για τον οποίο εγώ ακούω ότι ενεργεί τέτοια παράδοξα έργα; Και ζητούσε να δει τον Ιησού)»]. Όταν όμως η φήμη αυτή έπαψε, τότε πλέον και αυτός στο εξής λέγει τα ίδια με τον πολύ κόσμο. Ακολούθως ο ευαγγελιστής μάς διηγείται και την ιστορία.

Ὁ θρύλος τῆς Ὀρθοδοξίας και τῆς Ρωμιοσύνης – Μητροπολίτης Αὐγουστίνος Καντιώτης (+1906-2010)

Ὁ θρύλος τῆς Ὀρθοδοξίας και τῆς Ρωμιοσύνης – Μητροπολίτης Αὐγουστίνος Καντιώτης (+1906-2010)

(Ἐκοιμήθη 28-8-2010)

Τοῦ κ. Νικολάου Ζαχαριάδη, Καθηγητοῦ θεολόγου – συγγραφέως

Ὁ ὑπεραιωνόβιος Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Κυρὸς Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ πλήρης ἡμερῶν, σὲ ἡλικία 104 ἐτῶν. Ἐγεννήθη τὸ 1906 στὶς Λεῦκες στὴ νῆσο Πάρο.

Χιλιάδες χριστιανοὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ ἔτρεξαν τὴν 30ή Αὐγούστου 2010 στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Παντελεήμονος στὴ Φλώρινα, γιὰ νὰ ἀποχαιρετήσουν τὸν θρῦλο τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ρωμιοσύνης τὸν νέο Χρυσόστομο τοῦ 20οῦ αἰώνα, τὸν δυναμικὸ καὶ δυναμιτικὸ ἱεροκήρυκα, ὁ ὁποῖος δὲν δίσταζε νὰ ἐλέγχει τὸ κακὸ καὶ νὰ ὁμολογεῖ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως, ἐνώπιον ἀμέσου κινδύνου τῆς ζωῆς του, ἀλλὰ καὶ διότι γνώριζε ὁ Γέροντας κυρὸς ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ νὰ ἐκθέτει μὲ τρόπο γλαφυρὸ καὶ θελκτικὸ τὸν ἐμπνευσμένο κηρυγματικὸ του λόγο. Ἂν ἄλλοι ἀγωνίζονταν τότε μὲ τὸ σπαθί τους, ὁ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ἀγωνιζόταν μὲ τὴν ρομφαία τοῦ θείου λόγου, ποὺ εἶναι κοφτερότερη καὶ ἀποτελεσματικότερη ἀπὸ τὸ ΣΠΑΘΙ!!!

Κήρυττε μὲ ὅλη τὴν θέρμη τῆς καρδιᾶς του σὲ πόλεις, σὲ χωριά, γεμᾶτος ἀγάπη. Ἔμενε πάντοτε ἀνυποχώρητος στὶς ἀρχές του γιὰ μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ ἐλευθέρα καὶ ζῶσα. Ὀρφανοί, χῆρες, ἄρρωστοι, κοντὰ του εὕρισκαν ἀνακούφιση καὶ παρηγοριά. Κόποι, ἀγωνίες, διωγμοί, στερήσεις, κίνδυνοι καί θυσίες σημάδεψαν τὴ δράση του.

Ἀπόδοση Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ: Ἐργαλεῖο ἀποκλεισμοῦ, ὄχι λύση Πληροφορικῆς! (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

 

Απόδοση Προσωπικού Αριθμού: Εργαλείο αποκλεισμού, όχι λύση Πληροφορικής! (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

Ένα απλουστευμένο, αλλά τεχνικά ορθό παράδειγμα κατανόησης και μια λύση χωρίς Προσωπικό Αριθμό

Νικόλαος Μήλας*, Αντωνία Σφακιανάκη **

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Περίληψη

2. Απλουστευμένο παράδειγμα Συνδυασμού Μητρώων

3. Εσωτερική χρήση μοναδικού κλειδιού

4. Ο Π.Α. συνιστά εργαλείο αποκλεισμού

5. Ε.Κ.Α.Μ. έναντι Π.Α.  

6. Επικοινωνία μητρώων χωρίς Π.Α.

7. Επίλογος

 

1. Περίληψη

Η παρούσα ανάλυση αποτελεί μια απλουστευμένη αλλά τεχνικά ορθή παρουσίαση που αποσαφηνίζει ότι η απόδοση του Προσωπικού Αριθμού (Π.Α.) ως μόνιμου, μοναδικού και δη υποχρεωτικού αριθμού επαλήθευσης της ταυτότητας, για όλες τις συναλλαγές με το Δημόσιο:

α) Δεν αποτελεί, ούτε συνιστάται ως λύση πληροφορικής[1], δεν αποτελεί κατάλληλη σχεδιαστική επιλογή ή αρχιτεκτονική[2] ή εργαλείο που επαληθεύει τις βάσεις δεδομένων[3] των μητρώων των δημοσίων φορέων.

β) Δεν προσφέρει κανένα επιπρόσθετο πλεονέκτημα στον πολίτη, το εντελώς αντίθετο μάλιστα! 

Τα παραπάνω σημεία έρχονται σε συμφωνία με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων (εφεξής ΑΠΔΠΧ), η οποία προτείνει ως κατάλληλη σχεδιαστική λύση για την διασύνδεση των μητρώων ή την επικαιροποίηση των στοιχείων το εξής: «Θα μπορούσαν να προτιμηθούν και τεχνικές πιο “φιλικές” προς την ιδιωτικότητα, όπως για παράδειγμα, η επικοινωνία ανά δύο των φορέων μεταξύ τους»[4].

Αλλά και στην υποθετική περίπτωση, όπως εξηγείται παρακάτω, όπου για λόγους καθαρά μηχανογραφικούς χρειαζόταν ένα μοναδικό κλειδί για την διασύνδεση των βάσεων, το μοναδικό αυτό κλειδί, δεν έχει νόημα να αποδίδεται σε κάθε πρόσωπο για την ταυτοποίησή του ή να αποτυπώνεται στην ταυτότητα ή σε οποιαδήποτε άλλη κάρτα ή έγγραφο. Το γεγονός όμως ότι αποδίδεται (ορατά) καταδεικνύει την απαίτηση από την πλευρά της Πολιτείας:

i)    για συναίνεση (εκούσια, ή κατ' επίφαση) του πολίτη στον αριθμό,

ii)   για αριθμοποίησή - μοναδικοποίησή του (όπως γίνεται με τα αντικείμενα)

iii) για εύκολη κατάρτιση του προφίλ του (ψηφιακό φακέλωμα),

iv) για κοινωνικό αποκλεισμό του.

Διότι, η απόδοση μόνιμου και υποχρεωτικού αριθμού για όλες τις υπηρεσίες, στην οποία ο πολίτης έχει συναινέσει, εν πλήρει επιγνώσει ή μη, δημιουργεί τις βάσεις για κοινωνικό αποκλεισμό, ο οποίος είναι πιο εύκολο να εφαρμοστεί με κάποια δικαιολογία ή πρόφαση. Σε αντίθετη περίπτωση, ένας τέτοιος αποκλεισμός πολύ δυσκολότερα βρίσκει έρεισμα.

Στο τέλος, η ανάλυση επεκτείνεται προς την κατεύθυνση μιας τεχνικής λύσης επικοινωνίας των μητρώων που διασφαλίζει την εκ σχεδιασμού αποτροπή του ανεξέλεγκτου ψηφιακού φακελώματος (profiling), και άρα την καλύτερη προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας χωρίς μόνιμο, μοναδικό και πρωτίστως υποχρεωτικό αριθμό, όπως ο Π.Α..

2. Απλουστευμένο παράδειγμα Συνδυασμού Μητρώων

Ἀποτομή τῆς Ἁγίας Κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΑΠΟΤΟΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ[:Πράξ.13,25-32]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[:Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ.13,23-36]

[…]Έπειτα αναφέρει και τον Ιωάννη, που δίνει τη μαρτυρία και λέγει: «Τούτου ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ᾿ ἐπαγγελίαν ἤγαγε τῷ Ἰσραὴλ σωτηρίαν, προκηρύξαντος ᾿Ιωάννου πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας παντὶ τῷ λαῷ ᾿Ισραήλ. ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ ᾿Ιωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγε· τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ἀλλ᾿ ἰδοὺ ἔρχεται μετ᾿ ἐμὲ οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι(:Από τους απογόνους του Δαβίδ ο Θεός, σύμφωνα με την υπόσχεση που είχε δώσει στους Πατριάρχες και στον ίδιο τον Δαβίδ, απέστειλε και ανέδειξε στον Ισραήλ, σωτήρα τον Ιησού. Προηγουμένως όμως, πριν αρχίσει ο Ιησούς τη δημόσια δράση Του, ο Ιωάννης είχε κηρύξει βάπτισμα μετανοίας σε όλο τον λαό του Ισραήλ, για να τον προετοιμάσει να υποδεχθεί τον Σωτήρα που θα ερχόταν μετά από λίγο. Και όσο ο Ιωάννης εξακολουθούσε να κηρύττει για να ολοκληρώσει την αποστολή του, έλεγε: ‘’Ποιος νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ αυτός που περιμένετε για Μεσσία˙ αλλά ιδού, ύστερα από μένα έρχεται κάποιος άλλος. Μπροστά Του εγώ δεν είμαι άξιος ούτε να λύσω ως ταπεινός Του υπηρέτης τα υποδήματα από τα παπούτσια Του’’)» [Πράξ.13,23-25]. Και ο Ιωάννης δίνει τη μαρτυρία αυτή όχι έτσι στην τύχη, αλλά αποκρούοντας τη δόξα από τον εαυτό του, αν και βέβαια όλοι απέδιδαν αυτήν σε αυτόν. Δεν είναι το ίδιο πράγμα το να αποκρούει κάποιος την τιμή όταν κανένας δεν του δίνει αυτήν και όταν πολλοί του την παρέχουν, και όχι απλώς αυτό αλλά και όταν τόσο σπουδαία είναι η αποστολή του. Ο δε Ιωάννης, λέγοντας «πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ» [Πράξ.13,24], ονομάζει είσοδο τη σάρκωση του Χριστού, την ένσαρκη φανέρωση Αυτού στον κόσμο.

«῎Ανδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους ᾿Αβραὰμ καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν Θεόν, ὑμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἀπεστάλη. οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν τοῦτον ἀγνοήσαντες, καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας κρίναντες ἐπλήρωσαν, καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πιλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν(:Άνδρες αδελφοί, παιδιά του γένους Αβραάμ και όσοι από σας ήσασταν κάποτε εθνικοί και τώρα λατρεύετε με ευλάβεια τον αληθινό Θεό˙ σε σας στάλθηκε το κήρυγμα της σωτηρίας αυτής, την οποία προσφέρει ο Ιησούς Χριστός. Σε σας που κατοικείτε μακριά από την Παλαιστίνη στάλθηκε το κήρυγμα αυτό˙ διότι οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ και οι άρχοντές τους δεν μπόρεσαν να καταλάβουν Ποιος ήταν ο Ιησούς, καθώς και τις διακηρύξεις των προφητών που αναγιγνώσκονται κάθε Σάββατο στις συναγωγές. Και αντί να Τον αναγνωρίσουν ως Μεσσία, Τον καταδίκασαν˙ και έτσι ασυναίσθητα και χωρίς να το καταλάβουν, εκπλήρωσαν και πραγματοποίησαν τις προφητείες αυτές. Και ενώ δεν βρήκαν σε Αυτόν κανένα έγκλημα ή ενοχή που να δικαιολογεί την καταδίκη Του σε θάνατο, ζήτησαν από τον Πιλάτο να θανατωθεί)» [Πράξ.13,26-28].

Γρηγόριε, ἀπὸ ποιμένας ἔγινες κατήγορος καὶ συκοφάντης

 

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΑΠΟ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

Γρηγόριε,

εσύ που θέλεις να εμφανίζεσαι ως επίσκοπος και ποιμένας, αντί να διδάσκεις το ποίμνιο την αλήθεια, την αγάπη, τη συγχώρεση και την αποφυγή της κατάκρισης, έγινες ο ίδιος κατήγορος και, κατά την καταγγελία μας, συκοφάντης.

Αντί να πολεμάς το ψέμα, πολεμάς ανθρώπους.

Αντί να καταδικάζεις την εμπάθεια, την καλλιεργείς.

Αντί να απομακρύνεις την κακία, τη μεταφέρεις μέσα στην αντιπαράθεση.

Αντί να διδάσκεις να αποφεύγουμε τον φθόνο, τη ζήλια, τη μνησικακία και την εκδικητικότητα, δίνεις —κατά την άποψή μας— το χειρότερο παράδειγμα σε ολόκληρο το ποίμνιο.

Και ο στόχος σου είναι ο Τυχικός και τώρα ακόμη και ο αδελφός του.

………………………………………………….

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ή ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ;

Τι είδους ποιμένας είναι αυτός που αντί να θεραπεύει τις πληγές του ποιμνίου, τις ανοίγει περισσότερο;

Τι είδους επίσκοπος είναι αυτός που αντί να ενώνει, διχάζει;

Τι είδους πνευματικός πατέρας είναι αυτός που αντί να διδάσκει «μη κατακρίνετε», γίνεται ο ίδιος κατήγορος του αδελφού του;

Και όταν η δημόσια επίθεση συνοδεύεται, κατά την καταγγελία μας, από αναπόδεικτους και άδικους ισχυρισμούς, τότε ο χαρακτηρισμός «συκοφάντης» αποτελεί καταγγελία μιας συμπεριφοράς που θεωρούμε ανάξια επισκόπου.

…………………………………………………………….

ΠΟΙΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙΣ;