Πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ εἴμαστε πάντα χαρούμενοι

Πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ εἴμαστε πάντα χαρούμενοι, ἐπειδὴ τὰ κακὰ πνεύματα θέλουν νὰ εἴμαστε λυπημένοι ὅλη τὴν ὥρα.- 

Γέροντας Θαδδαιος της Βιτόβνιτσα  

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_420.html

Μόνο ἂν σταματήσουμε νὰ κατηγοροῦμε τοὺς ἄλλους θὰ ἀποκτήσουμε ψυχικὴ γαλήνη!

«Για να διαφυλάξει κανείς την ψυχική του γαλήνη πρέπει να απομακρύνει από τον εαυτό του τις σκοτεινές σκέψεις.

Πρέπει να φροντίζουμε να έχουμε χαρούμενη διάθεση και όχι στενάχωρη...

Μόνο αν σταματήσουμε να κατηγορούμε τους άλλους θα αποκτήσουμε ψυχική γαλήνη!»

(† Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/09/blog-post_139.html

Εἶπε γέρων...

Εάν δεν ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, ο Κύριος δεν θα σταματήσει να μας ταπεινώνει. Η ίδια συμφορά, που μας φέρνει πολλά βάσανα και πόνο, θα επαναλαμβάνεται συνεχώς μέχρι να μάθουμε να την ξεπερνάμε με ειρήνη, σιωπή και ταπείνωση και να μην της δίνουμε σημασία.

Αρχιμανδρίτης Θαδδαίος (Vitovnitsky)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2024/05/blog-post_586.html

Ὁ Κύριος δέν ἀπαντᾶ σέ κάθε μας προσευχή...

''Ο Κύριος δεν απαντά σε κάθε μας προσευχή, διότι αν επρόκειτο να ικανοποιεί κάθε αίτημα μας, θα ήμασταν βέβαιοι ότι κανείς πάνω στη γη δεν είναι σοφότερος ή αξιότερος από μας. θα πιστεύαμε ότι δεν έχουμε ανάγκη τη συμβουλή κανενός για οτιδήποτε.

Καρδιά, πολύ πόνο μοῦ προκάλεσες ταπεινώσου καί γίνε ὑπομονετική καί καρτερική...

Θα έχετε ήδη συνειδητοποιήσει πόσο απίστευτα γρήγορα κυλάει η ζωή.

Δεν το παρατηρεί κανείς στα νιάτα του όταν όμως τα χρόνια γείρουν πάνω μας, βλέπουμε ότι πολύς καιρός έχει περάσει και πολύ λίγα πράγματα έχουν μείνει σ΄ αυτή τη ζωή.

Πού πηγαίνουμε όταν έρχεται το τέλος της ζωής μας;

Γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε, όσο είμαστε εδώ.

Όμως μετά τι γίνεται;Πού πηγαίνουμε;

Γέρων Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα: Γιά τήν εἰρήνη στήν οἰκογένεια

Από International Family News,

Επιμέλεια Vladimir Dimitrijević

Σύμφωνα με τον γέροντα Θαδδαίο, οι σχέσεις στην οικογενειακή ζωή εξαρτώνται πολύ από το πόσο τα μέλη της οικογένειας περιφρουρούν τις σκέψεις τους.

Δημοσιεύουμε επιστολή του Γέροντα που απευθύνεται σε μια γυναίκα που θλιβόταν για τη σχέση της με τον αδερφό και την κουνιάδα της, καθώς αυτοί φέρονταν άσχημα στη μητέρα της και την πεθερά της. Η γυναίκα έστειλε γράμμα στον π.Θαδδαίο και εκείνος τη συμβούλεψε αποκαλύπτοντάς τα βαθύτερα συναισθήματα και τις ενδόμυχες σκέψεις των μελών της οικογένειας. Η γυναίκα υπάκουσε και η κατάσταση στην οικογένεια άλλαξε ριζικά.

Η επιστολή του Γέροντα:

Ευγενική ψυχή, αγαπημένη στον Κύριο,

Διάβασα το μεγάλο γράμμα σου. Είσαι υπερευαίσθητη και όλοι όσοι είναι υπερευαίσθητοι υποφέρουν πολύ στη ζωή τους, γιατί δίνουν υπερβολική σημασία στις συνθήκες και τις ταλαιπωρίες που τους έρχονται στη ζωή.

Επειδή περιμένεις ενδιαφέρον και κατανόηση από όλους, ειδικά από τη δική σου οικογένεια, γι' αυτό υποφέρεις πολύ.

Πρέπει όμως πάντα να εμβαθύνεις. Όταν μια μητέρα παντρεύει τον γιο της, η νύφη της μπορεί να είναι ένας άγγελος καλοσύνης, αλλά η πεθερά δεν μπορεί να την αντέξει, επειδή η νύφη «απήγαγε» τον γιο της. Είναι φυσικό για τον σύζυγο να στραφεί στη γυναίκα του, και οι γονείς να μένουν έξω από αυτή τη σχέση, αλλά η μάνα αυτό δεν το υποφέρει. Στην ψυχή της δεν αντέχει τη νύφη της. Εξωτερικά μπορεί να φαίνεται σαν η καλύτερη σχέση νύφης- πεθεράς, αλλά δυστυχώς, κανείς δεν χρειάζεται να μας πει με λόγια εάν κάποιος μας αγαπά ή δεν μας αγαπάει. Είναι κάτι που απλά το νιώθεις και πράγματι μεταξύ της πεθεράς και νύφης δημιουργείται συχνά ένας πνευματικός πόλεμος μπορεί να διαρκεί μέχρι το τέλος της ζωής της.

Ὁ τρόπος τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ

Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Είχα πολλές πτώσεις, θλίψεις και βάσανα σ’ όλη μου τη ζωή, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς. Οι Άγιοι Πατέρες λένε: “Πώς θα ξέρουμε ότι ο Θεός μάς αγαπά πραγματικά, αν δεν μας περάσει μέσα από πολλή οδύνη και θλίψη;”.

Υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι απελπίζονται και αποκαρδιώνονται, πράγμα που, με τον τρόπο του αυτό, αποτελεί ένα είδος υπερηφάνειας. Αν ένας άνθρωπος αγαπά τα πράγματα αυτού του κόσμου, τότε σίγουρα θα οδηγηθεί στην απογοήτευση, διότι δεν πρόκειται να βρει μέσα σ’ αυτά τον Θεό. Κάθε άνθρωπος νοιώθει ενίοτε μόνος, ακόμα κι όταν βρίσκεται ανάμεσα σε ανθρώπους, μέχρι τη στιγμή που απελευθερώνεται από τα πράγματα του κόσμου τούτου. Σ’ αυτό το σημείο ο Θεός έρχεται να τον παρηγορήσει.

Η ψυχή νοιώθει μόνη, επειδή η δύναμη της Χάριτος μειώνεται μέσα της, εξαιτίας του ενδιαφέροντος που δείχνει η ψυχή προς τα πράγματα του κόσμου τούτου. Δεν μπορεί κανείς ν’ ακολουθήσει και τους δύο δρόμους! Αν δεν ταπεινωθεί η ψυχή, δεν μπορεί να δεχτεί την πληρότητα της θείας Χάριτος· διότι, αν τη δεχτεί σε κατάσταση υπερηφάνειας (μέσα στην οποία βρίσκεται), θα καταλήξει σίγουρα σε μεγάλη πονηρία, όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση των πεπτωκότων αγγέλων.

Ο Κύριος γνωρίζει τα πάντα· μας ήξερε πριν ακόμα κι από τη σύλληψή μας. Αυτός είναι ο λόγος που μας έδωσε το νόμο της υπακοής μέσω του Μωυσή στο όρος Σινά. Αυτός ο νόμος δόθηκε εξαιτίας ημών, που έχουμε ανάγκη από διόρθωση, όχι εξαιτίας όσων είναι πράοι και ταπεινοί. Αυτοί δεν χρειάζονται τούτο το νόμο. Ο νόμος της υπακοής είναι απαραίτητος για τη διόρθωση του θελήματός μας, την ευθυγράμμιση της ελεύθερης βούλησής μας με την ταπείνωση, τη δικαιοσύνη και την αγάπη. Η υπακοή είναι απαραίτητη για την επίτευξη της αρμονίας. Οι άγγελοι είναι ολότελα υπάκουοι και η αρμονία και η αγάπη τους είναι τέλειες. Πρέπει κι εμείς επίσης να μιμηθούμε το παράδειγμα της υπακοής τους στις σχέσεις μας με τους γονείς μας.

Μέ τά χείλη μας μονάχα κάνουμε τό χρέος μας ἀπέναντι στόν προσευχητικό μας κανόνα.

Η αλήθεια είναι ότι όταν εμείς οι άνθρωποι προσευχόμαστε, διαβάζουμε τον προσευχητικό μας κανόνα χωρίς τη συμμετοχή ολόκληρου του είναι μας. Με τα χείλη μας μονάχα κάνουμε το χρέος μας απέναντι στον προσευχητικό μας κανόνα. Είμαστε γεμάτοι περισπασμό και ασφαλώς αυτό σημαίνει ότι δεν προσευχόμαστε εν πνεύματι και αληθεία.(βλ Ιωάννη 4,23-24) Προσευχόμαστε μονάχα με τα σώματα μας και προφέρουμε τα λόγια με τα χείλη μας, ενώ η ύπαρξή μας είναι πραγματικά κάπου αλλού. Η προσοχή μας είναι αλλού εστιασμένη, όχι στις λέξεις της προσευχής. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Άγιοι πατέρες λένε ότι η επαγρύπνηση και η προσοχή πρέπει πάντοτε να προηγούνται της προσευχής. Όταν προσευχόμαστε χωρίς προσοχή, δεν προσευχόμαστε εν πνεύματι και αληθεία, ή εν τοις λόγοισμοίς. Ωστόσο όταν είμαστε προσεκτικοί όσον αφορά στο τι ζητάμε στην προσευχή μας, επικεντρωνόμαστε στις λέξεις που λέμε και σε αυτό που ζητάμε .

Όταν ζητάμε βοήθεια από κάποιον που ξέρουμε ότι μπορεί να μας βοηθήσει, στρεφόμαστε προς εκείνον σοβαρά και τον ικετεύουμε με ολόκληρη την ύπαρξή μας:

Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἐμφανίστηκε καί μίλησε σέ πολλούς ἀνθρώπους σέ πρόσφατες ἐποχές.

Η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε και μίλησε σε πολλούς ανθρώπους σε πρόσφατες εποχές.

Γέροντας Θαδδαίος Βιτόβνιτσας

Η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε και μίλησε σε πολλούς ανθρώπους σε πρόσφατες εποχές. Είπε ότι μεσιτεύει στον Υιό της για μας, αλλά εμείς δεν μετανοούμε.

Μας συμβούλευσε σε πολλές περιπτώσεις να μετανοήσουμε, διότι ο καιρός περνάει κι έρχονται δύσκολες μέρες για τους χριστιανούς.

Μας λέει ότι πρέπει να μετανοήσουμε, έτσι ώστε να μην έχουμε την ίδια τύχη με εκείνους που απομακρύνθηκαν από τον Θεό.

Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι η γη προσέφερε το σπήλαιο για τη γέννηση του Σωτήρα, και η ανθρωπότητα προσέφερε την Υπεραγία Θεοτόκο. Και αυτό έγινε προκειμένου ο Κύριος να κατέλθει ανάμεσά μας και να γίνει άνθρωπος για να μας σώσει.

Γέρων Θαδδαῖος: Ἔλαβε τή δωρεά τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καί μεταμόρφωσε τήν προσωπικότητά του καί τήν οἰκογένειά του!

Γέρων Θαδδαίος: Έλαβε τη δωρεά της χάριτος του Θεού και μεταμόρφωσε την προσωπικότητά του και την οικογένειά του!

Ο Σέρβος Γέροντας, Ιερομόναχος Θαδδαίος της Βιτόβνιτσας (1914-2003).

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Νόμιζα ότι όλοι οι μοναχοί, οι ιερείς και οι επίσκοποι έχουν τη δωρεά της χάριτος του Θεού, όμως, άνθρωπε, τόσα χρόνια, που πέρασα μέχρι τώρα με τους καλόγερους και τους ιερείς, συνάντησα μόνον έναν καλόγερο που πάνω του φαινόταν η δωρεά της χάριτος του Θεού. Μόνον έναν καλόγερο!

Στους λαϊκούς ανθρώπους που ζουν στον κόσμο με τις οικογένειές τους συνάντησα πολύ περισσότερα πρόσωπα που πάνω τους αναπαύεται η δωρεά της χάριτος του Θεού.

Ερχόταν εδώ σε μένα ένας Βόσνιος από την Μπανιαλούκα, ο οποίος ζει στον κόσμο και ασκεί την προσευχή του Ιησού. Αυτός έχει έναν φίλο από το σχολείο, που είναι οικογενειάρχης, έχει παιδιά, εργάζεται.

Αυτός ο φίλος του δεν ήταν ιδιαίτερα πιστός άνθρωπος, αλλά ήταν καλοκάγαθος, καλή ψυχή. Μια μέρα συζητούσαν και αυτός του πρότεινε: «Γιατί εσύ να μην ασκηθείς στην προσευχή τον Ιησού;» Ο φίλος τον κοίταξε έκπληκτος και απάντησε: «Θα ήθελα, αλλά δεν ξέρω πώς». «Θα σε μάθω εγώ…».

Κι αυτός τον δίδαξε και του έδωσε το κομποσχοίνι.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα αυτός ο φίλος του έλαβε τη δωρεά της χάριτος του Θεού και μεταμόρφωσε την προσωπικότητά του και την οικογένειά του. Κι αυτός ο πρώτος, που τόσο καιρό ασκεί την προσευχή τον Ιησού, ακόμα τίποτα…

Τί εἶναι ἡ κατάθλιψη;

Τι είναι η κατάθλιψη;

Ένας συνδυασμός σκέψεων.

Ένας άνθρωπος συνδυάζει το ένα, το άλλο, το τρίτο ...

Σκέφτεται: θα υπάρξει αυτό, θα υπάρξει αυτό ...

Πρέπει να σταματήσουμε να μαντεύουμε πώς και τι θα συμβεί.

Μιά μέρα ξαφνικά ἔνιωσα ὅτι ἀγαπῶ τά πάντα.

Μια μέρα ξαφνικά ένιωσα ότι αγαπώ τα πάντα.

Κάποιο είδος υπέροχης, ανείπωτης χαράς κυρίευσε όλο μου το είναι.

Ένιωσα ένα είδος ανέκφραστου κόσμου μέσα μου.

«Οἱ ὀρθόδοξοι ἐρημίτες ἐμποδίζουν τόν διάβολο νά καταλάβει τόν κόσμο, ἐπειδή συνεχῶς προσεύχονται στόν Κύριο γιά νά μᾶς προστατεύσει ἀπό τό κακό»

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Ερώτηση καθηγητή Ζ.Σ.:

Πάτερ, μήπως θεωρείτε πώς ήδη ζούμε σε καιρούς πού βρίσκονται κοντά στην Αποκάλυψη, όπως την περιέγραψε ο άγιος απόστολος ο Ιωάννης ο Θεολόγος;

Απάντηση πατρός Θαδδαίου:

Και εσείς από μόνοι σας βλέπετε ότι βρισκόμαστε σε μία αποκαλυπτική κατάσταση. Ένας επιστήμονας μας, μου έφερε πριν από λίγο καιρό το βιβλίο του πού είχε τον τίτλο «ο πολιτισμός και ο πλανήτης μας βρίσκεται σε κίνδυνο».

Αυτός ο επιστήμονας έλεγε ότι, εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα στην ανθρώπινη συνείδηση και συμπεριφορά απέναντι στη φύση, το πρώτο μεγάλο πρόβλημα πού θα έχουμε θα είναι το νερό πού πίνουμε.

Αν δεν αλλάξει κάτι στους ανθρώπους, θα πρέπει σε λίγο να αγοράζουμε νερό σε μπουκάλια. Μέχρι πριν από λίγο καιρό μόνο οι Γάλλοι είχανε καλό νερό στην Ευρώπη.

Αν δεν σταματήσει ο άνθρωπος να δηλητηριάζει τα ποτάμια και τις θάλασσες, όλο το νερό θα είναι σε λίγο δηλητηριασμένο. Όμως ερωτώ: θα υπάρχει δυνατότητα να καθαρίσουμε το νερό από τα τόσα δηλητήρια; Τα μικρόβια μπορούν να απομακρυνθούν με εμβόλια αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να καθαρίσουμε το μολυσμένο νερό για να μπορούμε να το πιούμε!

Ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ζήσει δίχως τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ (Γέροντος Θαδδαίου τῆς Βιτόβνιτσα)

Δεν μπορούμε να ζούμε τη ζωή χωρίς αγάπη, και όπου δεν υπάρχει αγάπη, η ζωή γίνεται μαρτύριο. Είμαστε τέτοια όντα που πρέπει να αφιερώσουμε την καρδιά μας σε κάποιον· αν την αφιερώσουμε σε κάποιον από αυτό τον κόσμο, πάντοτε θα είμαστε θλιμμένοι και δεν θα λάβουμε ως επιστροφή εκείνο που του δίνουμε. Μας χρειάζεται θεμέλιο που να μη μεταβάλλεται. Αν αφιερώσουμε την καρδιά μας στη ζωντανή ή τη νεκρή φύση, αυτό δε θα μας δωρίσει εκείνο που αναζητούμε, επειδή σ’ όλα αυτά βλέπουμε ατέλειες και κυριαρχεί κάποιου είδους κενό.

Αποχωριστήκαμε από την Πηγή της ζωής, τον Κύριο, και στραφήκαμε προς τον εαυτό μας. Όταν είμαστε ενωμένοι με την Πηγή της ζωής, έχουμε τα πάντα: ειρήνη, χαρά, παρηγοριά και ανείπωτη αγάπη.

Έτσι και οι γονείς μας που μας πρόσφεραν αγάπη, δικαίως ζητούν να τους ανταμείψουμε με αγάπη. Όταν επιστρέφουμε αγάπη, τότε κανείς δεν μπορεί να μας χωρίσει.

Μεγάλη ἀλήθεια

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2020/10/blog-post_56.html

Οἱ σκέψεις μας, οἱ διαθέσεις, οἱ ἐπιθυμίες κατευθύνουν τή ζωή μας

Οι σκέψεις μας, οι διαθέσεις, οι επιθυμίες κατευθύνουν τη ζωή μας. Με όποιο είδος σκέψεις ασχολούμαστε, τέτοια είναι και η ζωή μας. Εάν οι σκέψεις μας είναι ειρηνικές, ήσυχες, γεμάτες αγάπη, καλοσύνη, ευγένεια και καθαρότητα, τότε μέσα μας επικρατεί ηρεμία, επειδή όλες οι ήρεμες σκέψεις δίνουν εσωτερική ειρήνη, που εκπέμπεται από μέσα μας.

Τά οὐράνια μυστήρια ἀποκαλύπτονται κατ᾿ ἀναλογία μέ τόν βαθμό ταπείνωσης τοῦ ἀνθρώπου

Τα ουράνια μυστήρια αποκαλύπτονται κατ᾿ αναλογία με τον βαθμό ταπείνωσης του ανθρώπου. Στον πράο και ταπεινό άνθρωπο δίδεται πνευματική αντίληψη όλων των πραγμάτων. Έχει βαθύτερη αντίληψη από εκείνους που έχουν ξοδέψει χρόνια σπουδάζοντας τη σοφία του κόσμου.

Το κλειδί του μυστηρίου βρίσκεται στον Θεό, γι᾿ αυτό και οι άνθρωποι, μέχρι να μπορέσουν να ελευθερώσουν τον εαυτό τους από τη σοφία του κόσμου τούτου, δεν μπορούν να έχουν τέλεια γνώση των πραγμάτων.

... να πλησιάσουμε τόν Κύριο, ὁ ὁποῖος εἶναι γιά μᾶς, σάν τό ζεστό σπίτι μας τόν χειμώνα.

Τί να κάνουμε τον καιρό πού έχουμε στεναχώριες;

Πάτερ Θαδδαίος: Συχνά στη ζωή έρχεται και μας χτυπά κύμα δύσκολων σκέψεων, κύμα στεναχώριας.

Το καλύτερο απ’ όλα είναι να σωπαίνουμε. Δεν χρειάζεται εμείς πολύ να σκεφτόμαστε. Ο Κύριος ξέρει, προνοεί πόσο μπορούμε να αντέξουμε. Ποιό βά­ρος στεναχώριας μπορούμε να σηκώσουμε.

Σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει αμέσως να πλησιάσουμε τον Κύριο, ο όποιος είναι για μας, σαν το ζεστό σπίτι μας τον χειμώνα. Να σιωπούμε. Καλό είναι να σιωπούμε, επειδή αμέσως δεν μπορούμε να νική­σουμε το κύμα των δύσκολων σκέψεων και της στενα­χώριας.

Συχνά μας έρχονται σκέψεις για το μέλλον μας πού είναι γεμάτο ανασφάλεια. Αναρωτιόμαστε: «Πώς θα τελειώσουμε αυτή τη δουλειά, πώς θα λυθεί αυτό το πρόβλημα;

Γι’ αυτό είναι καλό να σιωπούμε, να ηρεμούμε και να απασχολούμε με κάτι το νου μας.

Επειδή ο νους μας έχει συνηθίσει να πλανιέται παντού, γι’ αυτό πρέπει να του δίνουμε μια καλή απα­σχόληση. Ή απασχόληση αυτή είναι η προσευχή.

Τό ζωντανό παράδειγμα λέει περισσότερα ἀπό τά λόγια

.. Το σχολείο δίνει στον άνθρωπο ορθολογική εκπαίδευση, αλλά όχι πνευματικότητα.

Οι περισσότεροι θεολόγοι που διδάσκουν στα σεμινάρια και τις θεολογικές μας σχολές δεν ζουν σύμφωνα με ό,τι διδάσκουν.

Κι ωστόσο θα έπρεπε να λειτουργούν ως παράδειγμα για τη νεολαία μας. Δεν λειτουργούν έτσι όμως, κι αυτός είναι ο λόγος που η κατάσταση στις σχολές μας δεν είναι καλή.

Πρέπει όμως οι νέοι να έχουν ένα ζωντανό παράδειγμα για να διδάσκονται από αυτό, διότι τέτοια παραδείγματα είναι καλύτερα και από τις λέξεις.

Μπορεί κανείς να ακούσει πολλά παιδαγωγικά πράγματα γύρω από τη ζωή και την πνευματικότητα, αλλά είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να τα εφαρμόσει τελικά στη ζωή του. «Όταν όμως βλέπει κανείς έναν άνθρωπο που είναι ήσυχος, πράος, αγαθός, και που δεν παρεξηγείται ποτέ, τότε θέλει κι αυτός να του μοιάσει… Το ζωντανό παράδειγμα λέει περισσότερα από τα λόγια.

Το ζωντανό παράδειγμα μιας θεάρεστης ζωής καθιστά στέρεη τη θεωρητική γνώση και την επαληθεύει στην πράξη.

Αυτό ισχύει όχι μόνο για τη θεολογία αλλά και με κάθε άλλο τύπο γνώσης.

Κάθε είδος γνώσης που ανακαλύπτουμε μέσα από την εκπαίδευση είναι μια δωρεά του Θεού στους ανθρώπους Του, και μαρτυρεί την παρουσία Του σ’ αυτό τον κόσμο.

Ὅποιες εἶναι οἱ σκέψεις σου, τέτοια καί ἡ ζωή σου.

Οι ασθένειες προκαλούνται από την πτώση των σκέψεων. Όλοι συνήθως σκέπτονται το καλό και το κακό. Με ότι είδους σκέψεις ασχολούμαστε, τέτοια είναι κι η ζωή μας.

Το πνεύμα τρέφεται με τις σκέψεις, ενώ το σώμα με τη φυσική τροφή. Όποιες, λοιπόν, οι σκέψεις σου, τέτοια είναι και η ζωή σου.

Πώς μπορούμε να γνωρίζουμε αν ζούμε σύμφωνα με το θέλημα τον Θεού ή όχι; Να πώς.

Αν θλίβεσαι για οποιοδήποτε λόγο, σημαίνει ότι δεν έχεις παραδοθεί πλήρως στο θέλημα του Θεού, ακόμα κι αν εξωτερικά φαίνεται ότι έχεις.

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, εκείνος δεν ανησυχεί για τίποτα. Όταν κάτι χρειάζεται, παρακαλεί τον Θεό γι’ αυτό, αν δεν το λάβει, παραμένει γαλήνιος σαν να το έλαβε.