π. Α: π. Ἱερώνυμε, σκέπτομαι να γίνω ἱερέας. Τί θὰ εἴχατε νά μέ συμβουλεύσετε;

«Τό πνεῦμα μέ τό ὁποῖο ἱερουργοῦσε ὁ Όσιος Ἱερώνυμος ὁ Σιμωνοπετρίτης] καί ἡ ἁπλότητα μὲ τὴν ὁποία ἀσκοῦσε τή λειτουργική του διακονία καί ἀποστολή φαίνονται καθαρά ἀπ' τόν παρακάτω διάλογο, τόν ὁποῖο καί διέσωσε κάποιος εὐλαβής κληρικός:

π. Α: π. Ἱερώνυμε, σκέπτομαι να γίνω ἱερέας. Τί θὰ εἴχατε νά μέ συμβουλεύσετε;

π. Ἱερώνυμος: Δύο πράγματα μόνο ἔχω νά σοῦ πῶ, ἀλλά πολύ σπουδαῖα. Τό πρῶτο κάθε φορά κατά τήν ὁποία μπαίνεις στήν ἐκκλησία νά σταυροκοπιέσαι καί νά λές· αὐτή εἶναι ἡ πρώτη καί ἡ τελευταία μου Λειτουργία. Η μόνη μου Λειτουργία.

Νουθεσίες γιά τά παιδιά μας.

Νουθεσίες γιά τά παιδιά

Ὁ π. Ἐπιφάνιος μᾶς συμβούλευε γιά τά παιδιά, λέγοντας:

«Πιό πολλά λόγια στον Θεό γιά τά παιδιά, παρά στα παιδιά γιά τόν Θεό». Τόνιζε δηλαδή να προσευχόμεθα πολύ γιά τά παιδιά μας. Ακόμα, μᾶς ἔλεγε: «Τό παράδειγμα διδάσκει,

παιδιά μου. Ἐσεῖς οἱ γονεῖς πρέπει νά δίνετε το καλό παράδειγμα. Δέν μπορεῖ νά κτυπάει τό τηλέφωνο καί ἐσεῖς να λέτε στο παιδί: “Σήκωσέ το καί πές ὅτι δέν εἶμαι ἐδῶ”.

Μετά, πῶς τό παιδί θά μάθει νά μή λέει ψέματα; Πρέπει να εἴμαστε πολύ προσεκτικοί μέ τά παιδιά. Το σκοινί πότε νά τό τεντώνουμε, πότε νά τό χαλαρώνουμε. Ἄν τό τεντώνουμε συνέχεια, κάποια στιγμή θα σπάσει».

«Γι αὐτό νά μή λέτε συνέχεια “ὄχι”. Ἄν παραδείγματος χάρη, τα παιδιά σας ζητοῦν νά πᾶνε κάπου πού ἐσεῖς κρίνετε ὅτι δέν εἶναι κατάλληλο μέρος γιά ἐκεῖνα ἤ δέν θά ἔχουν τήν κατάλληλη παρέα, χωρίς νά πεῖτε «ὄχι», κάνετέ τους μια ἄλλη πρόταση. Πηγαίνετέ τα κάπου ἀλλοῦ, ὅπου θά περάσουν καλά, ὅπου θά ἔχουν μια καλή παρέα. Μήν τά κλείσετε στο σπίτι για ευνόητους λόγους. Τα παιδιά χρειάζονται τούς γονεῖς τους, θέλουν νά ἀσχολοῦνται μαζί τους. Φροντίστε λοιπόν να διαθέτετε χρόνο γι' αὐτό».

Ὅσιος Γαβριὴλ ὁ διὰ Χριστὸν σαλός(1929-1995): “Στὰ χρόνια του Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι θὰ περιμένουν τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸ Διάστημα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερο τέχνασμα τοῦ διαβόλου.”

Στὰ χρόνια του Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι θὰ περιμένουν τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸ Διάστημα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερο τέχνασμα τοῦ διαβόλου.

Ἡ ἀνθρωπότητα θὰ ζητεῖ βοήθεια ἀπὸ τοὺς ἐξωγήινους, χωρὶς νὰ γνωρίζει ὅτι αὐτοὶ στὴν πραγματικότητα εἶναι δαίμονες.

Ὁ Γέροντας Γαβριὴλ ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς (1929-1995), πλήρης Χάριτος καὶ ἁγιοπνευματικῶν χαρισμάτων, ἀπολάμβανε μεγάλου σεβασμοῦ στὴ Γεωργία. Μαρτυρίες γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ δίνουν σὲ ἕνα μικρὸ βιβλίο Μητροπολίτες, ἡγούμενοι, ἡγουμένισσες, μοναχοί, ἱερεῖς καὶ λαικοί.

Ὁ Γέροντας ἦταν ἀσυμβίβαστος μὲ κάθε ἀντίχριστη πολιτικὴ καὶ πρακτική. Τὴν πρωτομαγιὰ τοῦ 1965 ἔκαψε ἕνα 12μετρο πορτραῖτο τοῦ Λένιν ποὺ κρεμόταν στὸ κτίριο τοῦ ἀνωτάτου Σοβιὲτ στὴν Τυφλίδα, πρωτεύουσα τῆς Γεωργίας. Συνελήφθη ἀπὸ τὴν Κά-Γκέ-Μπέ. Στὴν ἐρώτηση τοῦ ἀνακριτοῦ γιατί τὸ ἔκανε ἀπάντησε: «Τὸ ἔκανα γιατί δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λατρεύουμε ἕνα ἄνθρωπο. Ἐκεῖ, στὴν θέση τοῦ πορτραίτου τοῦ Λένιν, πρέπει νὰ κρεμάσετε τὴν εἰκόνα τῆς Σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ. Γιατί γράφετε ‘Δόξα στὸν Λένιν’; Πρέπει νὰ γράψετε: Δόξα στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό». Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸν ἔκλεισαν σὲ ψυχιατρικὴ κλινική, ὅπου διέγνωσαν σχιζοφρένεια!!!

………..

Παραθέτουμε στὴν συνέχεια μερικὲς ἀπὸ τὶς νουθεσίες τοῦ Γέροντος πρὸς τὰ πνευματικὰ τοῦ τέκνα περὶ τῶν ἐσχάτων καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου.

Δίδασκε ὁ Γέροντας: στοὺς ἐσχάτους καιροὺς τοὺς ἀνθρώπους θὰ τοὺς σώσουν ἡ ἀγάπη, ἡ ταπείνωση καὶ ἡ καλωσύνη.

Ἡ καλωσύνη ἀνοίγει τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου, ἡ ταπείνωση ὁδηγεῖ μέσα σ’ αὐτόν, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη ἐμφανίζει τὸν Θεό.

Ὅλους, ὅσοι πήγαιναν σ’ αὐτὸν γιὰ εὐλογία, τοὺς παρακαλοῦσε κλαίγοντας: νὰ κάνετε τὸ καλὸ γιὰ νὰ σᾶς σώσει ἡ καλωσύνη σας.

Ἡ γῆ κατὰ τὸ ἥμισυ ἔγινε Ἅδης. Ὁ Ἀντίχριστος στέκεται στὴν πόρτα καὶ δὲν τὴ χτυπᾶ ἁπλῶς, ἀλλὰ ὁρμᾶ μέσα.

Ἐσεῖς θὰ τὸν δεῖτε τὸν Ἀντίχριστο.

- Γέροντα, ποῦ ἤμουν πρίν γεννηθῶ;

Τα παιδιά νά τά μεταχειρίζεσθε σαν τα πουλάρια. Πότε σφίγγοντας και πότε χαλαρώνοντας το χαλινάρι. Ὅταν τό πουλάρι κλωτσάει, χωρίς ν' αφήνω το χαλινάρι τό χαλαρώ νω, διότι ἀλλιῶς θά σπάσει.

Κάθε στιγμὴ νὰ περιμένετε κάποια δοκιμασία... ΄ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος.

Κάθε στιγμή νά περιμένετε κάποια δοκιμασία. Καί ὅταν ἔρχεται, νά τήν ὑποδέχεσθε ὡς εὐπρόσδεκτο ἐπισκέπτη…

Ὅταν συμβαίνῃ κάτι ἀντίθετο εἰς τὸ θέλημά σας, κάτι ποὺ σᾶς προκαλεῖ πίκρα καὶ ταραχή, νὰ συγκεντρώνετε γρήγορα τὴν προσοχή σας εἰς τὴν καρδιὰ καὶ ν’ ἀγωνίζεσθε μὲ ὅλη σας τὴν δύναμι, μὲ βία καὶ προσευχή, ὥστε νὰ μὴ γεννηθῇ ὁποιοδήποτε δυσάρεστο καὶ ἐμπαθὲς αἴσθημα μέσα σας.

Ἂν δὲν ἐπιτρέψετε τὴ γέννησι τέτοιου αἰσθήματος, τότε ὅλα τελειώνουν καλά! Διότι κάθε κακὴ ἀντίδρασις ἢ ἐνέργεια, μὲ λόγια ἢ μὲ ἔργα, εἶναι συνέπεια καὶ ἐπακόλουθο αὐτοῦ τοῦ αἰσθήματος…

Ἂν, πάλι, γεννηθῇ εἰς τὴν καρδιά σας ἕνα ἀσθενικὸ ἐμπαθὲς αἴσθημα, τότε, τοὐλάχιστον, ἂς ἀποφασίσετε σταθερά, νὰ μὴν πεῖτε καὶ νὰ μὴν κάνετε τίποτε, ὥσπου νὰ φύγῃ αὐτὸ τὸ αἴσθημα.

Ὅταν πάθεις κάτι καὶ σοῦ ποῦν, ὅτι εἶναι καρκίνος, πρέπει νὰ δοθεῖς πολὺ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ...

Ο καρκίνος κυρίως βγαίνει σε μπερδεμένες ψυχές, σε αγχώδεις ανθρώπους, σε βασανισμένους  από διάφορα γεγονότα, σε καταπιεσμένους.

Όταν πάθεις κάτι και σου πουν, ότι είναι καρκίνος, πρέπει να δοθείς πολύ στην αγάπη του Θεού.

Να ηρεμήσεις, να ησυχάσεις, ν’ αγαπήσεις τον κόσμο, να τ’ αγαπήσεις όλα. Να είσαι όλο αγάπη και δοξολογία στο Θεό και να αγιάσει η ψυχή σου.

Και όταν αγιάσει η ψυχή σου, όταν προσκολληθείς στο Θεό και γίνει ηρεμία, το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό και όλα τα συστήματα του οργανισμού θα ηρεμήσουν και τότε ο καρκίνος, αν δεν θεραπευτεί, τουλάχιστον θα μείνει εκεί πού βρίσκεται…

Σου είπαν, ότι έχεις AIDS. Αλλά, όταν λένε έτσι, πρέπει να είσαι γεμάτος χαρά.

Σὲ περιόδους πειρασμοῦ καὶ ἀντιξοότητας, ἀπαγγεῖλτε το...

Σε περιόδους πειρασμού και αντιξοότητας, απαγγείλτε το Ψαλτήρι και διαβάστε τον κανόνα προσευχής προς την Υπεραγία Θεοτόκο, «Πολλές αντιξοότητες μας βασανίζουν...» Αυτή είναι η μόνη μας Μεσίτρια.

Γιὰ τὸν καθένα μας, θὰ ἔρθει ἡ ὥρα ποὺ θὰ σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μὲ σκυμμένα κεφάλια, καὶ ὁ Κύριος θὰ μᾶς δείξει ποῦ νὰ πᾶμε.

Για τον καθένα μας, θα έρθει η ώρα που θα σταθούμε ενώπιον του Κυρίου με σκυμμένα κεφάλια, και ο Κύριος θα μας δείξει πού να πάμε.

Ὁ Iσαπόστολος Ἅγιος Μέγας Φώτιος ὑπέρμαχος τῶν γραμμάτων. Διέσωσε τὴν ἀρχαία γραμματεία.

Ο Iσαπόστολος Άγιος Μέγας Φώτιος υπέρμαχος τωνγραμμάτων. Διέσωσε την αρχαία γραμματεία.

Ο Άγιος Φώτιος είναι προσωπικότητα ξεχωριστή και μεμεγάλη προσφορά στην Ορθοδοξία, στα γράμματα και στην κοινωνία. Ο τίτλος «Μέγας» που του έχει δοθεί δεν δόθηκε τυχαία.

Δεν είναι πολλοί οι ονομασθέντες «Μέγας». Ο τίτλος είναι βαρύς για να δοθεί σε πολλούς. Ελάχιστοι ξεχωρίζουν και αυτοί διακρίνονται. Θα προσπαθήσουμε με το παρόν άρθρο να 

παρουσιάσουμε με αδρές γραμμές την προσωπικότητα του Αγίου Φωτίου και να αναδείξουμε τους λόγους που οδήγησαν στην 

απονομή του τίτλου Μέγας.

Γεννήθηκε το 810 μ.Χ. ή κατά άλλη άποψη το 820 από γονείς πλουσίους και εικονόφιλους και ήταν ανεψιός του εικονόφιλου πατριάρχη Ταρασίου και για τον λόγο αυτή υπέστη πιέσεις από το εικονομαχικό καθεστώς. Άρχισε μια λαμπρή καριέρα στον δημόσιο τομέα της Βασιλεύουσας και έφθασε μέχρι τον βαθμό του 

πρωτοασηκρήτη. Το 858 παραιτείται ο πατριάρχης Ιγνάντιος και εκλέγεται πατριάρχης, με τη στήριξη της αυγούστας Αγίας Θεοδώρας και του αδελφού της Βάρδα. Σε 6 ημέρες διήλθε όλους τους βαθμούς της ιεροσύνης. Το γεγονός αυτό τον έφερε σε προστριβή και σύγκρουση με την εκκλησία της Ρώμης. Ένα από τα νέα έργα του νέου Πατριάρχη ήταν η αναδιοργάνωση και ανασυγκρότηση της Εκκλησίας. Η διαμάχη των εικονόφιλων και εικονομάχων διήρκεσε ένα αιώνα και πλέον. Δημιούργησε και άφησε πληγές και προβλήματα. Έπρεπε αυτά να επουλωθούν και να προχωρήσει το έργο Της η Εκκλησία.

Ὁ Ἅγιος Γερβάσιος συμβούλευε: «Πρόσεχε τὶς σκέψεις σου. Ἀκούγονται στὸν οὐρανό. Ἄκουε τοὺς λόγους σου. Κτυποῦν σὲ καρδιὲς ἐδῶ κάτω στὴ γῆ»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_440.html

Ἂν τά παιδιά χάνωνται, εἶναι διότι οἱ μητέρες δεν γονατίζουν...

«Ἂν τά παιδιά χάνωνται, εἶναι διότι οἱ μητέρες δεν γονατίζουν. Κι ἂν ἡ μητέρα θέλη τά παιδιά της νά εἶναι ὄρθια καί νά μήν καταστραφοῦν, αὐτή πρέπει νά εἶναι γονατισμένη»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_245.html

Μήνυμα Τριωδίου γιὰ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς ἐν τῷ κόσμῳ διαβιοῦντες. (Γέροντος Γαβριὴλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου)

Μήνυμα Τριωδίου

γιὰ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς ἐν τῷ κόσμῳ διαβιοῦντες.

Γέροντος Γαβριὴλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου,

Ἱερὸν Κελλίον Ἁγίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, Ἅγιον Ὄρος.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 21.1//3.2.2026

Ἁγίου Μαξίμου Ὁμολογητοῦ.

Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα, νὰ μὴν πληγώνουμε, νὰ μὴν στεναχωροῦμε ἀνθρώπους. Ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος λέει: «Ἔχε τὸ στόμα σου γλυκό, τὴ γλῶσσα σου γλυκιά, γιὰ νὰ ἔχεις φίλους ὅλους τοὺς ἀνθρώπους».

Πολλὰ διαζύγια μὲ τὴ γλῶσσα, πολλὲς φιλίες χαλοῦνε μὲ τὴ γλῶσσα. Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα. Πρὶν μιλήσουμε ὅλοι μας νὰ μὴν ξεχνοῦμε τρία πράγματα. Πρῶτον, πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὴν καλοσύνη παρὰ μὲ τὴ βία, τὴ διπλωματία καὶ ἄλλα μέσα. Ἡ καλοσύνη εἶναι τὸ χρυσὸ κλειδὶ ποὺ ἀνοίγουν ὅλες οἱ σκουριασμένες κλειδαριές. Δεύτερον, πρὶν μιλήσουμε...να μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ἑλληνικὸς λόγος:

«Πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὸ χαμόγελο παρὰ μὲ τὸ σπαθί». Τὸ σπαθὶ κόπτει τὰ πάντα, δὲν εἶναι τίποτα. Τὸ χαμόγελο εἶναι μιὰ μικρὴ καμπύλη, διορθώνει ὅμως χίλια δυὸ στραβὰ πράγματα. Τρίτον, πρὶν μιλήσουμε, νὰ μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει μιὰ ἀραβικὴ παροιμία: «Ὁ γλυκομίλητος μπορεῖ νὰ θηλάσει καὶ λέαινα». Ἔχει μεγάλη δύναμη ὁ καλὸς ὁ λόγος.

Ἡ δύναμη δίνεται μὲ τὸ μέτρο τῆς πίστης. Ἄγιος Γαβριὴλ Ὁ Διὰ Χριστὸν Σαλός

Η δύναμη δίνεται με το μέτρο της πίστης. Όσο μεγαλύτερη είναι η πίστη, τόσο περισσότερη δύναμη δίνει ο Κύριος. Ξεκίνα από τα μικρά, με ό,τι μπορείς. Αν δεν μπορείς να νηστέψεις αυστηρά, όσο πιο γρήγορα μπορείς. Αν δεν μπορείς να προσευχηθείς για πολύ καιρό, προσευχήσου σύντομα, αλλά από καρδιάς.

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 36

• Ο πατέρας μίλησε για τα πνευματικά κατορθώματα και την αυτο-εργασία ως εξής: «Μην ενδίδετε σε κατορθώματα και επιθυμίες που ξεπερνούν τις δυνάμεις σας - μπορείτε εύκολα να χαθείτε. Ακολουθήστε τη μέση οδό. Η μέση οδός είναι η βασιλική οδός. Δεν υπάρχει τιμή για τη μετριοπαθή δράση.

Όταν ξαφνικά ξεσπάτε σε κλάματα κατά τη διάρκεια της προσευχής, θυμούμενοι ότι κάποιος σας προσέβαλε ή θύμωσε μαζί σας, αυτά τα δάκρυα δεν είναι καλά για την ψυχή. Γενικά, πρέπει να καταπνίγετε τα δάκρυά σας, για να μην καυχηθείτε, σκεπτόμενοι: «Κοιτάξτε με - προσεύχομαι ήδη με δάκρυα!». Το να συλλογίζεστε τις αμαρτίες σας και να απαγγέλλετε προσευχές μετάνοιας είναι σωτήριο. Γενικά, να ξέρετε ότι ο εχθρός είναι πάντα σε επιφυλακή, σας παρακολουθεί πάντα, κοιτάζοντας την έκφραση του προσώπου σας, τα μάτια σας και προσπαθώντας να εντοπίσει το αδύναμο σημείο σας, το αδύναμο σημείο σας - την υπερηφάνεια, τη ματαιοδοξία ή την απελπισία.

• Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία στις βλάσφημες σκέψεις—θα υποχωρήσουν από μόνες τους. Πρέπει απλώς να πει στον εχθρό: «Αυτή δεν είναι η σκέψη μου, αλλά η δική σου, εμπνευσμένη από αυτήν». Αν φέρει αντίρρηση—όχι, είναι δική σου—τότε απάντησε του: «Ο πνευματικός μου πατέρας με διέταξε να μιλήσω έτσι»—και ο εχθρός θα φύγει αμέσως από εσένα.

• Οι κοσμικοί άνθρωποι πάντα εκπλήσσονται που εμείς, οι μοναχοί, βλέπουμε κακά πνεύματα, αλλά ποτέ δεν τα βλέπουμε. Δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο, γιατί βρίσκονται υπό την εξουσία των κακών πνευμάτων και τα αφήνουν στην ησυχία τους, αλλά οι μοναχοί δεν αφήνονται μόνοι, επειδή πολεμούν μαζί τους και δεν υποκύπτουν σε αυτά.

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 35

• Ο πατέρας μίλησε επίσης για τη Θεία Κοινωνία ως εξής: «Οι καρποί της Θείας Κοινωνίας είναι: η υγεία της ψυχής και του σώματος, η ηρεμία του νου, κάποιο είδος πνευματικής χαράς, η ελαφρότητα απέναντι στις εξωτερικές λύπες και ασθένειες. Συμβαίνει, για παράδειγμα, ως εξής: ένας άρρωστος, έχοντας λάβει τη Θεία Κοινωνία, λέει: «Αν δεν είχα κοινωνήσει για πολύ καιρό, θα είχα πεθάνει προ πολλού».

• Αυτοί οι καρποί είναι αποτελεσματικοί αν δεν προσβάλλουμε το ιερό αντικείμενο. Αν το προσβάλουμε, τότε την ίδια την ημέρα της Θείας Κοινωνίας παύει να είναι αποτελεσματικό. Και πώς προσβάλλουμε το ιερό αντικείμενο; Με την όραση (η όραση, σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες, είναι επικίνδυνος αγωγός του πάθους της πορνείας)· με την ακοή και τις άλλες αισθήσεις· με τη φλυαρία και την καταδίκη. Επομένως, την ημέρα της Θείας Κοινωνίας πρέπει πρωτίστως να διατηρούμε την όραση και να παραμένουμε ως επί το πλείστον σιωπηλοί, «να κρατάμε το στόμα μας κλειστό».

• Αν δεν έχουμε λάβει τους καρπούς της Θείας Κοινωνίας, πρέπει να μετανοήσουμε, να ταπεινωθούμε και να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας ανάξιους αυτών των καρπών: ίσως κοινωνήσαμε ανάξια; Μήπως μας απέσπασαν την προσοχή κατά τη διάρκεια της λειτουργίας — άλλωστε, μπορεί κανείς να αποσπαστεί όχι μόνο από λάγνες σκέψεις, αλλά και από άλλες ξένες σκέψεις. Δεν χρειάζεται να απελπιζόμαστε και να θρηνούμε που δεν λαμβάνουμε τους καρπούς της Θείας Κοινωνίας. Διαφορετικά, η Θεία Κοινωνία θα γίνει ένα είδος φυλαχτού για εμάς. Μια τέτοια στάση απέναντι στην Κοινωνία είναι ιδιοτέλεια.

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 34

Διδασκαλίες του Γέροντα Αλεξίου

«Εγώ», είπε ο γέροντας, «είμαι μια μικρογραφία των πρεσβυτέρων της Όπτινα, όπως ακριβώς και το ίδιο το Ζωσιμαϊκό Σκήτη. Οι πρεσβύτεροι της Όπτινα έχουν ήδη συνηθίσει να συναναστρέφονται με τον κόσμο.

• Ένας μοναχός πρέπει να γνωρίζει δύο λέξεις: «συγχωρώ και ευλογώ». Πρέπει να αποστηθίσει το στιχηρόν του 7ου ήχου: «Δες, ψυχή μου, τα άνομα σου έργα και θαύμασε πώς σε αντέχει η γη, πώς δεν σκορπίζεις, πώς τα άγρια ​​θηρία δεν σε καταβροχθίζουν· πώς ούτε ο ήλιος που δεν δύει δεν παύει να σε λάμπει· σήκω, μετανόησε και κράξε στον Κύριο: Αμάρτησα σε Σένα, αμάρτησα, ελέησέ με» (Κυριακή του Εσπερινού).

Όταν ακούτε τον ήχο των κουδουνιών έξω, αυτές σκορπίζονται και θρυμματίζονται σε διάφορα αντικείμενα. Μερικές φορές, ένας θόρυβος τριξίματος, τσιριξίματος ή τριξίματος θολώνει την αντίληψή τους. Αντίθετα, όταν κάθεστε μέσα σε τέσσερις τοίχους, ακούτε τον ίδιο ήχο πολύ καθαρά, γιατί οι τοίχοι δεν τον περικλείουν, εμποδίζοντάς τον να σκορπιστεί. Ομοίως, τα αστέρια στον ουρανό είναι ορατά μόνο το βράδυ. Είναι αόρατα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αν κατεβείτε βαθιά στη γη (για παράδειγμα, σε ένα πηγάδι), θα δείτε πολλά αστέρια που δεν έχετε ξαναδεί. Ομοίως, αν κάποιος συνηθίσει περισσότερο την Προσευχή του Ιησού, αυτή η προσευχή γίνεται εμπόδιο για το μυαλό του, εμποδίζοντάς το να αποσπαστεί από γειτονικά πρόσωπα και αντικείμενα. Τον βοηθά να κατανοήσει τα λόγια των εκκλησιαστικών ύμνων και αναγνωσμάτων και γενικά τον βοηθά να παρακολουθεί τις εκκλησιαστικές λειτουργίες πιο προσεκτικά. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για τους αρχάριους στην πρακτική της Προσευχής του Ιησού, αλλά μόνο για εκείνους που είναι συνηθισμένοι σε αυτήν.

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 33

* * *

Ελάτε να μας επισκεφθείτε τη Μεγάλη Πέμπτη: θα ζήσετε όλες τις υπέροχες λειτουργίες μαζί μας. Θα σας μείνουν χαραγμένες στη μνήμη σας και θα λάβετε το χρίσμα την Πέμπτη. Εδώ, όπως και στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χορηγούμε επίσης το χρίσμα στους λαϊκούς αυτήν την ημέρα. Κατά τη διάρκεια των Λαμπρών Όρθρων, πλησιάστε το Ζωσιμαϊκό Σκήτη και γνωρίστε το, το πνεύμα του. Διαβάστε προσευχές από το βιβλίο προσευχών πρωί και βράδυ, και στη συνέχεια, ανάλογα με τον ζήλο σας, μπορείτε επίσης να διαβάσετε κανόνες: στον Σωτήρα, στη Μητέρα του Θεού, στον Φύλακα Άγγελο και στη συνέχεια διάφορους ακάθιστους - ό,τι επιθυμείτε. Είναι επιτακτική ανάγκη να διαβάζετε την Προσευχή του Ιησού καθημερινά για δέκα λεπτά (προς το παρόν), χωρίς να μετράτε, ώστε να μην γίνει μηχανική - όχι βιαστικά, αλλά με στοχασμό. Την επόμενη φορά που θα έρθετε, θα σας πω αν θα αυξήσετε τον χρόνο για αυτό σε μία ώρα ή όχι. Μπορείτε να υποκλιθείτε κατά τη διάρκεια της Προσευχής του Ιησού ή όχι. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι η προσευχή . Δεν σας επιβάλλω κανέναν μεγάλο κανόνα, γιατί όταν λαμβάνετε ηγεσία στο μοναστήρι, ποιος ξέρει αν θα έχετε χρόνο να τα εκπληρώσετε όλα; Είστε κατάλληλοι... Αν παρατηρήσετε έστω και ότι το μοναστήρι δεν είναι αυστηρό, ότι δεν γίνονται όλα σύμφωνα με τη μοναστική τάξη, τότε σας λέω, μην μπείτε σε ένα τέτοιο μοναστήρι (μιλούσε για τη Μονή του Αγίου Ιωάννη). Μπορείτε να το κάνετε αλλού, και ο Πατέρας Ιωάννης της Κρονστάνδης θα σας προστατεύει παντού . Θα είναι καλό να διαβάζετε το Ψαλτήρι, όσο το δυνατόν πιο ζηλότυπα, μετά τη μητέρα σας, αλλά να θυμάστε ότι υπάρχει μια ειδική προσευχή για κάθε κάθισμα. Αν δεν καταλαβαίνετε τι διαβάζετε από το Άγιο Ευαγγέλιο, τότε σας συμβουλεύω: διαβάστε μια μέρα στα ρωσικά, μια μέρα στα σλαβικά, και ένα μήνα αργότερα, την πέμπτη, ξεκινήστε ξανά με αυτό το Ευαγγέλιο, με το ίδιο κεφάλαιο, ας πούμε, το τρίτο, αλλά τώρα είτε στα ρωσικά είτε στα σλαβικά, και ούτω καθεξής από μήνα σε μήνα.

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 32

Ο Άγιος Γέροντας Αλέξιος Ζοσιμόφσκι

(1846–1928)

Ο Άγιος Αλέξιος, πρώην ιερέας του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο της Μόσχας, εισήλθε στο Σκήτη Ζωσιμά κατά τη διάρκεια της ηγουμενίας του Πατέρα Χέρμαν. Στις 30 Νοεμβρίου 1898, εκάρη μοναχός από τον Πατέρα Χέρμαν και ονομάστηκε Αλέξιος προς τιμήν του Αγίου Αλεξίου, Μητροπολίτη Μόσχας. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ο Άγιος Αλέξιος παρείχε πνευματική καθοδήγηση στην Αγία Μάρτυρα Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Φεοντόροβνα και στις αδελφές της Μονής Μάρθας και Μαρίας, μέλη του Αυτοκρατορικού Οίκου, υψηλόβαθμους κρατικούς αξιωματούχους και ιεράρχες της Εκκλησίας.

Στον Γέροντα Αλέξιο εμπιστεύτηκε ο Γέροντας Βαρνάβας από τη Σκήτη της Γεθσημανής το πολυάριθμο ποίμνιό του.

Πνευματικές συνομιλίες του Αγίου Αλεξίου Ζοσιμόφσκι , ηχογραφημένες από την Έλενα Μαζούροβα

Ο πατέρας Αλέξιος ήταν αγαπητός και κοντά μου από την παιδική μου ηλικία. Οι γονείς μου με πήγαν στο Ησυχαστήριο Ζωσιμά από την ηλικία των έξι ετών. Ως κορίτσι, όταν πήγαινα να εξομολογηθώ τις αμαρτίες μου στον πατέρα Αλέξιο, έκλαιγα συχνά μπροστά του. Δεν με ρώτησε ποτέ γιατί έκλαιγα, αλλά έλεγε μόνο: «Κλάψε, αγαπητή μου, κλάψε. Σημαίνει ότι ο Χριστός σε επισκέπτεται και είναι ο πολύτιμος καλεσμένος μας».

Ο αείμνηστος ιερέας ήταν πάντα πολύ επιεικής απέναντι σε όσους πραγματικά επιθυμούσαν τη σωτηρία. Δεν υπήρχε αμαρτία που να μην συγχωρούσε ο πατήρ Αλέξιος, με εξαίρεση την πνευματική υπερηφάνεια. «Ταπείνωσα τον εαυτό μου και ο Κύριος με έσωσε», έλεγε ο πατήρ Αλέξιος. «Ξέρετε», δίδασκε, «γνωρίζετε, μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι υποφέρουν μόνο επειδή δεν καταλαβαίνουν την αληθινή αυταπάρνηση στο όνομα Εκείνου που σταυρώθηκε για εμάς; Θυμηθείτε, όπου υπάρχει θλίψη, όπου υπάρχει ατυχία, πρέπει να είστε ο πρώτος. Ένας άνθρωπος χύνει πολλά δάκρυα μεταμελημένης καρδιάς για να γίνει ικανός να παρηγορήσει τους άλλους εν Κυρίω.

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 30

Σχήμα-Αββάς Χέρμαν

(1844–1923)

Ο ηγούμενος Χέρμαν (Γκόμζιν) , ο ιδρυτής του Ζωσιματικού Σκηνοταφείου, ήταν ένας από τους μεγάλους Ρώσους πρεσβύτερους. Χιλιάδες προσκυνητές από όλη τη Ρωσία συνέρρεαν στο Ζωσιματικό Σκηνοταφείο, όπου ζούσαν οι Γέροντες Χέρμαν και Αλέξι, και το σκήτη έγινε ένα από τα πνευματικά κέντρα της Ρωσικής Ορθοδοξίας εκείνη την εποχή.

Οι συνομιλίες με τον Πρεσβύτερο Χέρμαν καταγράφηκαν από τον Μητροπολίτη Βενιαμίν (Φενττσένκοφ) το 1916.

Πνευματικές συνομιλίες

Συνομιλία Ένα

Ερώτηση: Πάτερ, πες μας κάτι προς όφελος της ψυχής.

Απάντηση: Τι να πω; Από τότε που μπήκα στο μοναστήρι, νιώθω την αναξιότητά μου: είμαι ένας αξιολύπητος, ασήμαντος άνθρωπος και δεν μπορώ να κάνω τίποτα μόνος μου, τίποτα! Και αυτό το συναίσθημα είναι κάτι που πρέπει να διατηρήσεις και να καλλιεργήσεις — είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε ένα μοναστήρι, αλλά και στον κόσμο.

Πρέπει να θυμόμαστε την εντολή του Σωτήρα: ...μάθετε από μένα , επειδή είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά· και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας ( Ματθαίος 11:29 ). Και πρέπει επίσης να έχουμε υπομονή στην υπακοή. Έχετε διαβάσει τη ζωή του Παύλου του Απλού—ήταν μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου ; Φροντίστε να αγοράσετε αυτό το βιβλίο: περιέχει πολλές εποικοδομητικές πληροφορίες. Έτσι, όταν ήρθε στον Όσιο Αντώνιο, χτύπησε την πόρτα του κελιού του, ζητώντας να γίνει δεκτός στους αδελφούς, και ο Αντώνιος τον κοίταξε και είπε:

«Δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν εσένα: είσαι πολύ μεγάλος, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.»

Ήταν εξήντα δύο ετών. Ο Παύλος ο Απλός τον παρακαλούσε για πολλή ώρα, λέγοντας ότι θα έκανε τα πάντα, αλλά ο Άγιος Αντώνιος τον έδιωξε και κλειδώθηκε στο κελί του. Ο Παύλος ο Απλός στάθηκε δίπλα στο κελί του αγίου για τρεις μέρες και τρεις νύχτες. Την τέταρτη μέρα, ο άγιος άνοιξε την πόρτα και τον είδε, αδυνατισμένο και εξαντλημένο, και τον ρώτησε:

- Είσαι ακόμα εδώ;

Συζητήσεις τῶν Μεγάλων Ρώσων Πρεσβυτέρων 29

Στην ερώτηση της αδελφής: «Πώς μπορεί κανείς να ξεπεράσει ευκολότερα κάθε πειρασμό του εχθρού;» ο πρεσβύτερος απάντησε: «Η νίκη επί του πειρασμού του εχθρού συνίσταται στη σιωπή, την ταπεινοφροσύνη και την αφοσίωση στο θέλημα του Θεού· όλες οι πράξεις των ταπεινών είναι ευάρεστες στον Θεό και αξιέπαινες ενώπιον των αγίων Αγγέλων Του, αλλά απειλητικές και τρομερές για τους δαίμονες».

Λοιπόν, παιδί μου! Αναγκάσου σε όλα αυτά τα καλά πράγματα, να είσαι ταπεινός στην καρδιά, ώστε το Άγιο Πνεύμα να επιθυμήσει να κατοικήσει μέσα σου και να σου δώσει τη δύναμη να αποβάλεις όλες τις κοσμικές μέριμνες. Να ξέρεις επίσης ότι χωρίς αγώνα και καταναγκασμό, τίποτα δεν έρχεται σε κανέναν, πόσο μάλλον η σωτηρία της ψυχής, την οποία πρέπει να αγωνιζόμαστε να πετύχουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Τότε θα είμαστε αληθινοί μοναχοί, όχι μόνο στην ενδυμασία μας, αλλά και στην ψυχή και την καρδιά μας. Είθε ο Θεός να σε βοηθήσει σε αυτό!

Μητέρες και αδελφές! Ζώντας στο μοναστήρι, να ξέρετε ότι σας προστατεύει από πολλούς πειρασμούς. Η ζωή στο μοναστήρι οδηγεί εύκολα στη σωτηρία: εδώ μπορεί κανείς να ακούει συνεχώς το Άγιο Ευαγγέλιο, τις διδασκαλίες των αποστόλων και των αγίων πατέρων, και γι' αυτό πρέπει πάντα να παραμένει στην προσευχή. Όσοι επιτρέπουν στον εαυτό τους να είναι οκνηρός σε αυτό, θα σκληρυνθούν στην καρδιά και θα φτάσουν στο σημείο της απιστίας, και θα αμαρτήσουν βαριά ενώπιον του Θεού. Διότι ο Σωτήρας λέει επίσης: « Αγρυπνείτε και προσεύχεστε, για να μην μπείτε σε πειρασμό» ( Ματθαίος 26:41 ).