Διώκεται ἀγωνιστής ἱερεύς.

Μοναχός Ἀβέρκιος

Φαίνεται ὅτι ὁ καμπαλιστικῆς ρίζας Ἀνάποδος Κόσμος [1] ἐμφανίζεται ὄχι μόνον ἐκτός, ἀλλά ἐνίοτε ΚΑΙ ἐντός τῆς Διοικήσεως τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας. Κατά καιρούς. Ἐξηγούμεθα ἐν προκειμένῳ. Ἡ στήλη ἐτούτη γνωρίζει, παιδιόθεν, ἕνα μετέπειτα καί σημερινόν Ἱερέα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, Ἄψογον ἀπό πάσης πλευρᾶς, μέ λαμπράν ἐκκλησιαστικήν Παιδείαν καί πολύτεκνον, χαίροντα τῆς καλῆς «ἔξωθεν μά καί ἔσωθεν μαρτυρίας», σεβαστόν καί ἀγαπητόν εἰς τό ποίμνιον τῆς Ἐκκλησίας μας τοῦ Χριστοῦ…

Ἔ, λοιπόν, ἀντί ὁ ἄξιος αὐτός Ἱερεύς νά ἐπιβραβεύεται, γίνεται ἀκριβῶς τό ἀντίθετο, τό ἀνάποδο. Ναί, νά τίθεται σέ μακροχρόνια ἀργία!

Διά ποῖον λόγον; ρωτήσαμε ἁρμοδίως. Δέν ἀπαντοῦμε –μᾶς εἶπαν– διότι αὐτό ἐμπίπτει εἰς τά προσωπικά δεδομένα! 

Τά ἀλλόκοτα ἐν ταῖς αὐλαῖς τῆς Ἐκκλησίας μας… 

Τό ἀλλόκοτο, ἀπαράδεκτο καί ἀνεξήγητο εἶναι τώρα ὅτι ἐνῶ ὁ ἱερεύς αὐτός διώκεται, κατά τούς ἴδιους καιρούς πλῆθος ἀξιωματούχων τοῦ Τεκτονισμοῦ εἶναι καταγεγραμμένοι ὡς δαψιλῶς τιμηθέντες! Ἐνῶ δηλαδή ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀποδοκιμάζει σφόδρα καί Συνοδικῶς τήν μασονία, ἐντούτοις συγκεκριμένοι Πατριάρχες μας ἀποδίδουν ἐκκλησιαστικές διακρίσεις εἰς ἡγέτας αὐτῆς τῆς Ὀργάνωσης! Τραγέλαφος…

Ἰδού τέσσαρες μόνον περιπτώσεις ἐκ τῶν πολλῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουνΕἰς τό τεκτονικό περιοδικό Πυθαγόρας, Τεῦχος 76-77 (2001), σελ. 351 διαβάζουμε ὅτι κατά τό ἔτος 1970 ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἀναγορεύει ἕνα ὑψηλό πρόσωπο εἰς Ἄρχοντα Μεγάλον Ρεφερενδάριον τῶν Πατριαρχείων!

Κατά τό ἔτος 1992 ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τοῦ ἀπονέμει τόν Μεγάλον Σταυρόν τῶν Πατριαρχείων!

Ποῖον ἦτο τό ὑψηλόν ἐκεῖνο πρόσωπο; Ἦτο ὁ Ἔνδοξος Ἀδελφός [ὑψηλόβαθμος Τέκτων] Γ.Β., Διοικητής μεγάλου χρηματοπιστωτικοῦ ἱδρύματος!Εἰς τό τεκτονικό περιοδικό Ὁ Διαβήτης, ἔκδοσις τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, Ἔτους 2005, τεῦχος 18, σσ. 6-7 διαβάζουμε τά ὡς ἀκολούθως, παραθέτοντες ἀποσπάσματα: «… Στήριγμα ἐλπίδας γιά τήν ὁμογένεια τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπό τόν Β΄ Μεγάλο Ἐπόπτη τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος Πανσεβάσμιον Ἀδελφόν [μασόνον] Γ.Γ.».

Τί καλό ἔκανε ὁ «πανσεβάσμιος» αὐτός Ἀδελφός; – μέ χρήματά του ἀναστήλωνε στήν Πόλη μερικές ἐκκλησιές. Ἰδού καί ἡ συνέχεια αὐτοῦ τοῦ ἐνδιαφέροντος ἄρθρου τοῦ τεκτονικοῦ περιοδικοῦ: «…Τήν Κυριακή 24 Ἰουλίου [2005] ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος ἐτέλεσε τά θυρανοίξια τοῦ Ναοῦ (…) ὁ ἀδελφός Γ… ὀφφικιάλιος πλέον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐτιμήθη μέ τόν Σταυρόν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας ὑπό τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί μέ τόν Χρυσοῦν Σταυρόν τῆς Μητροπόλεως Πριγκιποννήσων ἀπό τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ. Ἰάκωβον. Ἀνεκηρύχθη [ὁ πανσεβάσμιος ἐκεῖνος τέκτων!] Μέγας Εὐεργέτης τῆς Μητροπόλεως Ἴμβρου καί τῆς Μητροπόλεως Πριγκιποννήσων ἐν ζωῇ καί μετά θάνατον…».

Ὁ Ἐπίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου γιὰ τὶς σχέσεις του μὲ τοὺς Λάϊονς.

Ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για τις σχέσεις του με τους Λάιονς.

Έγραψε κάποτε ο τότε αρχιμανδρίτης Χριστόφορος Τσιάκκας στο λεξικό του:“Κριτική Χριστιανική θεώρηση τῶν Λάϊονς:

Ἡ ὀργάνωση αὐτή ἀποτελεῖ ἕνα καθαρά διεθνιστικό ανθρωποκεντρικό σύστημα, που θέτει ὡς ύψιστο σκοπό τη δόξα τῶν Λάϊονς. Αυτό τονίζεται σαφέστατα ἀπό τήν ἴδια τήν ὀργάνωση βλ.The Lion, 130, Μάρτιος, Απρίλιος 97.

Από αυτή την άποψη κινεῖται σε ἐντελῶς ἀντίθετη γραμμή ἀπό τήν Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη που κέντρο της δέν εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί ἡ ἱκανοποίηση τῶν ἐνδοκοσμικῶν του ἀναγκῶν, ἀλλά ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς καί ἡ ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου με Αυτόν, δηλαδή ή θέωση τοῦ ἀνθρώπου διά τοῦ Θεανθρώπου […] Σέ έκδοση ἐντύπου με προσευχές για τούς Λάϊονς, στον πρόλογό του σημειώνεται ὅτι αὐτές γράφηκαν «μέ κάποιο φιλοσοφικό ὑπόβαθρο» ἀντικαθιστώντας το Βιβλικό κείμενο με «ἕνα ἄλλο προσαρμοσμένο και φιλοσοφημένο κείμενο, πάνω σέ ἔννοιες Χριστιανικές και ανάλογα πάλι μέ τήν περίπτωση καί τήν περίσταση» γιά νά χρησιμοποιοῦνται ἀπό τούς «ἀδελφούς Λάϊονς στις δικές τους συνεστιάσεις». Από αὐτό καί μόνο οἱ Λάϊονς διαφοροποιοῦνται ἀπό τήν Ἐκκλησία, αλλάζουν το περιεχόμενο τῆς πίστεως, ἀπό Χριστοκεντρικό, Πατερικό και ἐκκλησιαστικό, καί τό μετατρέπουν σε φιλοσοφικό μέ τήν χρήση Χριστιανικῶν ὅρων, που όμως δεν έχουν να κάνουν τίποτα μέ τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Πίστη.

Ἰδοὺ «ταυτότης» τεκτονισμοῦ – οἰκουμενισμοῦ!

ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ἀπόσπασμα εἶναι κείμενο τοῦ ὑψηλόβαθμου μασόνου βαρόνου Yves Marsaudon καὶ Emeritus Minister τοῦ «Κυρίαρχου Στρατιωτικοῦ Ὀσπιτάλιου Τάγματος τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τῆς Ἱερουσαλήμ, τῆς Ρόδου καὶ τῆς Μάλτας», ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Οἰκουμενισμὸς ὅπως τὸν βλέπει ἕνας παραδοσιακὸς Μασόνος» (Yves Marsaudon, L’ ecumenisme vu par un franc-macon de tradition, ἔκδ. Vitiano, l’ Horizon International, 1964, σέλ. 119-121):

«Αὐτοὶ [οἱ Χριστιανοὶ] δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στὸν Θεό. Καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτὴ ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τὴν ὁποία μποροῦμε πρα­γματικῶς νὰ ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπὸ τὶς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπὸ τὸν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». […] «Μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ὁ νόμιμος υἱὸς τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […]

Ἡ ἀπὸ μακροῦ ὁλομέτωπος ἐπίθεσις τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου.

«Νὰ κάμωμεν ὥστε νὰ περιπέσουν εἰς ἀνυποληψίαν αἱ θρησκεῖαι»[1]

(- Ἡ σκυταλορομία τοῦ Σατανᾶ…)

Ἡ δόλια αὐτὴ μεθόδευση ἐναντίον ὅλων τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου ΚΑΙ τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας ὁμοῦ, χρονολογεῖται ἀπὸ μακροῦ, ἀπὸ τὸ ἔτος 1776 καὶ δῶθε, ἔτος ποὺ ἱδρύθηκε ἡ Μυστικὴ Ὀργάνωση τῶν ILLUMINATI, τῶν «πεφωτισμένων» στὴ Γερμανία[2]. Ἱδρύθηκε ἀπὸ δύο μασόνους καὶ θεωρεῖται παρὰ τῶν «πατέρων» πάσης Μασονίας ὡς ἕνας ἐκ τῶν 38 τύπων αὐτῆς [3] παγκοσμίως.

Αἱ δόλιαι μεθοδεύσεις

Μὲ ποιοὺς ὅμως τρόπους καὶ μεθοδεύσεις θὰ περιπέσουν σὲ ἀνυποληψία οἱ θρησκεῖες ὅλου τοῦ κόσμου;

1. Μὲ τὴ σήψη καὶ διαφθορὰ, στὴν ὁποία καταπίπτουν μερικοὶ ἐκ τῶν κατὰ καιροὺς ἡγετῶν τῶν θρησκειῶν, μηδὲ καὶ τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου ἐξαιρουμένου, δίδοντες ἀφορμὲς γενικῶν κακολογιῶν ἐναντίον δικαίων καὶ ἀδίκων… Βοοῦν δὲ σχετικῶς οἱ ἐφημερίδες, ὅπως καὶ ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος στὴ δεύτερη σελίδα του, ἐπαρκῶς τεκμηριωμένα ἐκεῖ, διὰ παραπομπῶν εἰς τὰ κατὰ καιροὺς ἔντυπα, ξένα καὶ ἑλληνικά.

2. Ἡ μὲ μύριους τρόπους, ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν, ἀποδυνάμωση τοῦ ἄλλοτε κραταιοῦ παπισμοῦ.

3. Διά τοῦ συνεχοῦς κατακερματισμοῦ τῶν προτεσταντικῶν Ὁμάδων καὶ τῶν ἔξω ἀπὸ κάθε χριστιανικὴ Παράδοση καὶ λογικὴ ἐκκλησιαστικῶν κατὰ καιροὺς καινοτομιῶν καὶ ἀνοχῶν παρ’ αὐτῶν.

4. Ἡ μύηση ἡγετικῶν στελεχῶν στὴ Μασονία, ἰδίως στὸν προτεσταντικὸ κόσμο Εὐρώπης καὶ ΗΠΑ.

5. Ἡ προσέλκυση μερικῶν θρησκευτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν – κατὰ καιροὺς – στὴν ὑπηρεσία τῆς ἐξυπηρετήσεως γεωπολιτικῶν ἐπιδιώξεων τῶν μεγάλων Δυνάμεων.

6. Οἱ «ἀπροσεξίες» καὶ οἱ σκοπιμότητες κατὰ τὴν ἐκλογὴ θρησκευτικῶν τινων ἡγετῶν, καθὼς καὶ ἐκκλησιαστικῶν ὁμοίων, μηδὲ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξαιρουμένης.

Μήπως μᾶς συνέλαβον ἐντέλει εἰς ὕπνον βαρούχειον;

Εἰς ποῖον μέγαν Ἱερὸν Ναὸν τῆς Ἀττικῆς μνημονεύεται τιμητικῶς καὶ ἀνελλιπῶς παρὰ τῶν λειτουργῶν αὐτοῦ ὁ Μέγας Διδάσκαλος[1] τῆς Μασονίας;

Εἶναι γνωστὴ ἡ ρήση, ὅτι ἑνὸς κακοῦ δοθέντος μύρια ἕπονται. Ποῦ εἶναι ἐδῶ τὸ «κακό»; Εἶναι ὅτι ἡ τιμὴ καὶ ἡ εὐθύνη γιὰ τὴν ἐπανοικοδόμηση ἑνὸς μεγάλου καὶ λαμπροῦ ἱεροῦ Ναοῦ κάπου εἰς τὸ κέντρον τῆς Ἀττικῆς δόθηκε πρὶν ἀπὸ χρόνια σ’ ἕνα, ἀξιόλογο κατὰ τὰ ἄλλα, πρόσωπο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, τὸν Πρόεδρο δηλαδὴ ἑνὸς μεγάλου Συλλόγου…

…Ἀλλὰ – φεῦ! – ὁ Πρόεδρος ἐκείνου τοῦ Συλλόγου τῆς Ἀττικῆς ἦτο ΚΑΙ ὁ Μέγας Διδάσκαλος τῆς μεγάλης -μασονικῆς – ΣΤΟΑΣ τῆς Ἑλλάδος, ἦταν δηλαδὴ ὁ «Ἀρχηγὸς» τῆς Ἑλληνικῆς Μασονίας!

Ἡ σφραγίς τῆς Ἐκκλησίας εἰς χεῖρας αὐτοῦ..

Ὡς ἐκ τῆς θέσεώς του, τοῦ ὑπευθύνου τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ μεγάλου ἐκείνου Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἔλαβε ὁ μεγαλομασόνος αὐτὸς καὶ τὴν σφραγίδα τῆς Ἐκκλησίας, θέτοντάς την εἰς ὅλα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ὡς νὰ ἦτο Μητροπολίτης, θέτων συνάμα ἐκεῖ τὴν ὑπογραφή του!

Ὅταν λοιπὸν ὁλοκληρώθηκε ἡ οἰκοδομὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὡς ἦτο ἑπόμενο, ἡ μεγάλη Τεκτονικὴ Στοὰ τῆς Ἑλλάδος ἄρχισε – διὰ τοῦ περιοδικοῦ της – νὰ καυχᾶται, ὅτι οἱ μασόνοι εἶναι τόσο καλοὶ χριστιανοὶ ποὺ ἡ ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση τοὺς ἀναθέτει τιμητικῶς νὰ κτίζουν τοὺς Ἱερούς της Ναούς! Ἄρα, «κακῶς» ἡ Ἐκκλησία τοὺς καταδικάζει[2] – πνευματικῶς – ἀφοῦ ἡ Διοίκηση αὐτῆς τοὺς ἀναθέτει ἐπισημότατα καὶ τιμητικῶς νὰ κτίζουν τὶς Ἐκκλησίες της!

Τὸ ὄνομα ἔτσι τοῦ μεγάλου διδασκάλου τοῦ τεκτονισμοῦ τῆς Ἑλλάδος βρίσκεται στὴν κορυφὴ τῶν ὀνομάτων τῶν κτιτόρων τοῦ ἱεροῦ μας Ναοῦ, κεχαραγμένον ἐπὶ μαρμαρίνης πλακὸς καὶ ἐντοιχισμένης ἐκεῖ. Ἡ τιμητικὴ ἔτσι μνημόνευση αὐτοῦ ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς κλπ. τοῦ Ναοῦ γίνεται ἀνελλιπῶς καὶ μεγαλοφώνως – κατὰ τὰ καθιερωμένα…

Τὶς πταίει;

Τὰ ἀνήκουστα καὶ τὰ ἀπαράδεκτα Ἱεράρχαι, οἱ ὁποῖοι «παγιδεύονται» εἰς τὸ σκοτεινὸν παρασκήνιον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐκθέτουν τὴν Ἐκκλησίαν μας.

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Ποῖος Πατριάρχης μετέτρεψε τὸ πατριαρχικό του Γραφεῖο σὲ τεκτονικὴ Στοά, γιὰ νὰ γίνει ἐκεῖ μασόνος καὶ μάλιστα δύο φορὲς -γιὰ τὴν «προαγωγή» του στὸν τεκτονισμό;

-Ἦτο ὁ «πατὴρ τῶν πατέρων» καὶ «κριτὴς Οἰκουμένης*», δηλαδὴ ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Φώτιος Περόγλου!

Ἔγινε καὶ τοῦτο; Μάλιστα, ἔγινε, ὅπως πολλὲς φορὲς ἔγραψαν οἱ Μασόνοι στὰ περιοδικά τους.

– «Θυμιάζουμε» λοιπὸν καὶ τὸ πορτραῖτο τοῦ προσώπου ἐκείνου ἐν ταῖς πινακοθήκαις καὶ τὰ ἐπίσημα Γραφεῖα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας; Ἔτσι θὰ γίνεται… «Πολλούς» θυμιατίζουμε!

Ἰδοὺ ὀλίγα περὶ τοῦ προσώπου ἐκείνου:

Γεννήθηκε τὸ 1853 στὴν Κων/λη ἤ τὴν Τῆνο. Τὸ ὄνομά του ἦταν Γεώργιος Περόγλου. Μόλις τελείωσε τὶς σπουδές του ἔγινε μοναχὸς καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Φώτιος. Τὸ ἔτος 1873 χειροτονήθηκε διάκονος, ἡ δὲ ἐκκλησιαστικὴ ἄνοδός του ἦτο ραγδαία, ὡς ἀκολούθως: Πρώτη του θέση ἦταν τοῦ Γραμματέα στὸ Ἁγιοταφικὸ μετόχι στὴν Κων/λη. Σὲ ἡλικία μόλις 21 ἐτῶν ἐκλήθη στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ ἀνατέθηκε τὸ ἀξίωμα τοῦ Γραμματέα τοῦ Πατριαρχικοῦ Γραφείου. Σὲ ἡλικία 23 ἐτῶν διευθύνει αὐτὸς πλὲον ὅλη τὴ διπλωματικὴ ὑπηρεσία τῶν Πατριαρχείων…

Πρὶν νὰ φέρουν τὴν Παγκόσμιον Δικτατορίαν!

Προώθησαν τὸν γενικότερον Οἰκουμενισμὸ «γιὰ τὴν πραγματοποίηση – ἐνδιαμέσως – τοῦ Ἀμερικανικοῦ ὁράματος»;

Ποῖοι τὰ εἶπαν αὐτά;

Τὰ εἶπαν οἱ παπικοὶ καὶ οἱ μασόνοι τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, συγκεκριμένα ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῶν παπικῶν τῆς Νέας Ὑόρκης Τέρενς Κούκ.

Ποῦ, πότε καὶ διατὶ τὰ εἶπε;

Τὰ εἶπε κατὰ τὸ ἔτος 1976 σὲ κοινὴ σύναξη ἡγετῶν τῆς παπικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡγετῶν τοῦ τεκτονισμοῦ, στὶς ΗΠΑ – μετὰ τὴν Β΄ Βατικανὴ Σύνολο. Τότε ποὺ κορυφωνόταν ὁ σχετικὸς «ὀργασμὸς» γιὰ τὴν «ἕνωση» καὶ τὴν «ἑνότητα» τῶν «ἐκκλησιῶν»! Πρὸς ποῖον σκοπὸν νὰ γίνει αὐτὴ ἡ «ἕνωση» – ἀλλὰ καὶ οἱ εὐρύτερες «ἑνώσεις» τῶν «θρησκειῶν»; – Γιὰ ν’ ἀντιμετωπισθεῖ ἀπὸ κοινοῦ ὁ «ἄθεος κομμουνισμός», τάχα![2] Στὴν πραγματικότητα γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ ἡ Ρωσία, ἀσχέτως τῶν ἰδεολογικῶν καὶ καθεστωτικῶν «χρωμάτων» αὐτῆς, ὅπως πάντα.

Ἰδοὺ τὰ τῆς παπικὸ / μασονικῆς ἐκείνης σύναξης – ποὺ ἦταν μία ἀπὸ τὶς πολλὲς – ἔτσι ὅπως δημοσιεύθηκε στὸ τεκτονικὸ περιοδικὸ Πυθαγόρας, ἔτους 1978, τεῦχος 9, σελ. 20:

Ἡ «σκυτάλη» ἀκόμη καὶ εἰς χεῖρας Μητροπολίτου…

Ἡ «σκυτάλη» ἀκόμη καὶ εἰς χεῖρας Μητροπολίτου…

Μοναχὸς Ἀβέρκιος

Ἡ φοβερὰ «διαταγὴ» ἔχει πρὸ πολλοῦ ἐξαπολυθῆ:

– Θραύσατε τὰς ἁλύσεις τῶν θρησκευτικῶν προλήψεων!

Γιατὶ κλαυθμυρίζουμε ἤ καὶ ὁλοφυρόμεθα τώρα, σήμερα;

Μὰ γιὰ τὰ πολὺ πικρά, τὰ πικρότατα, ποὺ συμβαίνουν γύρω μας, τί λέμε, μέσα στὰ ἴδια μας τὰ σπίτια…

Ἔχουμε ἔτσι γυναικοκτονίες, παιδοκτονίες φρικτές, βιασμοὺς νηπίων, μαχαιρώματα συνεχῆ καὶ τουφεκιὲς στὸ ψαχνὸ κατὰ συγγενῶν καὶ «φίλων». Ἀμέτρητα…

Γιατὶ γίνονται ὅλα ἐτοῦτα, διερωτῶνται συχνὰ οἱ πάσης μορφῆς ἡγήτορες τοῦ κόσμου τούτου, καὶ λένε:

– Νὰ φωνάξουμε ψυχολόγους νὰ ψάξουν στὰ σχολεῖα νὰ δοῦν τί γίνεται!

– Νὰ φωνάξουμε ἀστυνόμους νὰ περιπολοῦν γύρω-γύρω μήπως ἀνακαλύψουν τοὺς «ἐνόχους»τῶν ἀγρίων ξυλοδαρμῶν!

– Νὰ «προσλάβουμε» σκυλιά, νὰ γαυγίζουν εἰς ταῖς αὐλαῖς τῶν σχολείων, μήπως φοβηθοῦν οἱ θρασεῖς ἐκ τῶν μαθητῶν καὶ πάψουν νὰ δέρνουν τοὺς πλέον ἀδύναμους.

Ἕνας ἴσως «παπάς» θὰ μποροῦσε νὰ «ἐξηγήση»…

Μά, ὦ ἀγαθοί, ἄν καλούσατε τὸν παπὰ τῆς Ἐνορίας σας νὰ τὸν ρωτήσετε, γιατὶ πληθαίνουν τόσο πολὺ ὅλα ἐτοῦτα τὰ στιφὰ καὶ πικρά, ποὺ γίνονται γύρω μας, θὰ σᾶς ἔδιδε τὴν ἀπάντηση, ποὺ χρειάζεται. Θὰ σᾶς ἔλεγε:

Ὁμιλία π. Σεραφείμ Ζήση μέ θέμα: «Ἡ Μασονία ἀπό αὐθεντικές πηγές (παρουσίαση νέου βιβλίου)»

Παρουσίαση τοῦ ἐξαιρετικοῦ, νέου (2024), βιβλίου περί Μασονίας τοῦ «Μοναχοῦ Ἀβερκίου» μέ τίτλο «Ἡ Μασονία ἀπό αὐθεντικές πηγές· παγκόσμια κυβέρνηση· παγκσόμια θρησκεία», τῶν ἐκδόσεων «Τό Παλίμψηστον»

Τήν Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2025, στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3) ὁ ὁσιολ. Μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης, στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 – 13:00) παρουσίασε ἕνα νέο (τοῦ ἔτους 2024) βιβλίο περί Μασονίας τοῦ Μοναχοῦ Ἀβερκίου, μέ τίτλο » Ἡ Μασονία ἀπό αὐθεντικές πηγές» καί ὑπότιτλο: «Παγκόσμια κυβέρνηση· παγκόσμια θρησκεία».

Στήν ἐκτενῆ βιβλιοπαρουσίαση ὁ π. Σεραφείμ ἐν πρώτοις ἐπεσήμανε γιά πολλοστή φορά τήν μέγιστη ἐπικινδυνότητα τῆς Μασονίας γιά τήν Ἐκκλησία, ὅπως τήν διατύπωσαν προειδοποιητικά τόσο ὁ Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς) τό 1930, ὅσο καί ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης κυρός Αὐγουστῖνος (Καντιώτης) τό 1956. Ἡ Μασονία κατά τίς προσυνοδικές ἀποφάσεις τοῦ 1930 ἔπρεπε νά περιληφθεῖ πρός καταδίκην στά θέματα τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» (2016), ἀλλά ἔπειτα ἀπό τόν Β΄ Π.Π. ὁ (Μασόνος) Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἐξάλειψε τήν σχετική ἀναφορά ἀπό τήν θεματολογία τῶν Προσυνοδικῶν Διασκέψεων.

Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέλος τοῦ Τάγματος τῶν Ναϊτῶν.

Ο «Μέγας Πνευματικός Προστάτης της Μεγάλης Επικράτειας της Ελλάδος», Θεοφιλέστατος ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Σαλώνων κ.ΙΓΝΑΤΙΟΣ.

Στο περιοδικό «Ναϊτικά Νέα»[1], τεύχους Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2024, αριθμ. φύλου 90, του Τάγματος των Ναϊτών Ιπποτών[2] διαβάζουμε ότι «Ο Μέγας Πνευματικός Προστάτης της Μεγάλης Επικρατείας της Ελλάδος, Θεοφιλέστατος ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Σαλώνων κ.ΙΓΝΑΤΙΟΣ, εκπροσώπησε τον Αρχιεπίσκοπο ΑΘΗΝΩΝ και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο και την ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ της Ελλάδος στον Αγιασμό του ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΟΥ Του Ύπατου Πατριαρχείου της Αρμενικής Αποστολικής Ορθόδοξου Εκκλησίας…».

Για να καταλάβουμε… Ένας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος[3] είναι μέλος του Τάγματος των Ναΐτών, και παρέστη σε «αγιασμό αγίου μύρου» αιρετικών ως εκπρόσωπος του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β’ και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος !!

Τεκτονισμὸς καὶ Φιλικὴ Ἑταιρεία

Τεκτονισμὸς καὶ Φιλικὴ Ἑταιρεία

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Πολλὰ ἔχουν εἰπωθεῖ γιὰ τὴ σχέση τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας μὲ τὸν τεκτονισμό. Οἱ ἐπίδοξοι ἀναθεωρητὲς τῆς Ἱστορίας μας ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ Φ.Ε. ἦταν μία τεκτονικὴ ἢ ἡμιτεκτονικὴ ὀργάνωση ἢ ὅτι ἀποτελεῖ τέκνο τοῦ τεκτονισμοῦ.

Ἀλλὰ ἡ ἰδέα τῆς ἵδρυσης μίας ὀργάνωσης μὲ σκοπὸ τὴ μυστικὴ προετοιμασία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης δὲν προερχόταν ἀπὸ τὶς τεκτονικὲς στοές, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλες ἑλληνικὲς ὀργανώσεις ποὺ εἶχαν ἱδρυθεῖ πρὶν ἀπὸ αὐτήν. Πρῶτος ὁ Ρήγας Φεραῖος ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἐπαναστατικό του ἔργο, ἄφησε καὶ τὸ πρότυπο μίας συνωμοτικῆς ὀργάνωσης. Ἦταν ἡ Ἑταιρεία του: «Μπουόνο Κουτζίνος» (Καλῶν Ἐξαδέλφων) ποὺ εἶχε σκοπὸ τὴ συναδέλφωση ὅλων τῶν χριστιανῶν. Τὸ 1809 ὁρισμένοι Ἕλληνες μὲ ἐμπνευστὴ τὸν Γρηγόρη Ζαλίκη ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη καὶ βοηθό του τὸν πρίγκιπα Δημήτριο Κομνηνό, ἵδρυσαν τὴν Ἑταιρεία «Ἑλληνόγλωσσο Ξενοδοχεῖο». Σ’ αὐτὴ τὴν Ἑταιρεία ἔλαβε μέλος καὶ ὁ Ἀθανάσιος Τσακάλωφ. Στὴ Βιέννη εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια ἡ «Φιλόμουσος Ἑταιρεία», μὲ σκοπὸ νὰ ἑνώσει τοὺς διασπαρμένους Ἕλληνες, νὰ τοὺς ἐμψυχώσει καὶ νὰ τοὺς προετοιμάσει γιὰ τὴν Ἐπανάσταση. Ὅμως οἱ ὀργανώσεις αὐτὲς δὲν εἶχαν καταφέρει τὸ σκοπό τους. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ οἱ ἱδρυτὲς τῆς Φ.Ε. ἀποφάσισαν τὴν ἵδρυση μίας νέας ἑταιρείας μὲ πλατύτερη ὀργάνωση καὶ διαφώτιση.

Ἡ Μασονία ἀπὸ αὐθεντικὲς πηγές – Παγκόσμια Κυβέρνηση καὶ Παγκόσμια Θρησκεία.

Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

Παγκόσμια Κυβέρνηση και Παγκόσμια Θρησκεία

Μοναχός Αβέρκιος

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Για την Μασονία και τους Μασόνους έχουν γραφτεί παγκοσμίως χιλιάδες βιβλίων, τόσον από Τέκτονες όσο και από τους αντιτιθέμενους προς αυτούς.

Στην Ελλάδα ωστόσο δεν έχουμε πολλά βιβλία που να αναφέρονται σε συγκεκριμένες δράσεις του Τεκτονισμού, μήτε στις σχέ­σεις Παπισμού-Μασονίας, ούτε και στις ποικίλης μορφής εμπλο­κές Κληρικών της ευρύτερης Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Και ολ’ αυτά με ακριβείς παραπομπές σε αυθεντικά μασονικά κείμενα.

Η «πρωτιά» βεβαίως του βιβλίου μας αυτού είναι η για πρώτη φορά στην Ελλάδα δημοσίευση του άκρως απόρρητου Τυπικού του 33 βαθμού της Μασονίας, με σύντομο δικό μας σχολιασμό.

Το ανά χείρας βιβλίο έχει τις βάσεις του σ’ ένα πλούσιο αρχείο αυθεντικών τεκτονικών κειμένων, που αρχίζουν από το έτος 1882 έως και τις ημέρες μας...

Σημειώνουμε ωσαύτως, ότι τα περισσότερα εκ των εδώ κειμέ­νων μας προδημοσιεύτηκαν στην εκκλησιαστικά και μαχητική υπέρ της Ορθοδοξίας εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος σε φύλλα αυτής από 12.6.2015 έως 7.6.2019.

Επισημαίνουμε, ότι το θέμα «Μασονία» έχει πλέον εξαντληθεί, σχεδόν παγκοσμίως. Διότι οι ρίζες, οι επιδιώξεις και οι μέθοδοι του Τεκτονισμού έχουν, τώρα πια, ξεσκεπαστεί.

Εκείνο λοιπόν που ενδιαφέρει τους Χριστιανούς περισσότερο είναι η συμμετοχή -η όχι- Κληρικών ως μελών εις τις τεκτονικές Οργανώσεις, και μάλιστα η συμμετοχή Κληρικών στον από τη Μα­σονία προωθούμενο παλαιόθεν Συγκρητιστικό Οικουμενισμό, καταστατικώς!

Οι επί δεκαετίες τώρα γραπτές αναφορές της Μασονίας για Κληρικούς ονομαστί ως μελών αυτής, αντί να «κουκουλώνονται, -ως συνήθως- από μερικούς Ιεράρχες μας, θα έπρεπε να αποκαλύπτονται και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα. Να ερευνάται δηλαδή το πράγμα δια κανονικών εκκλησιαστικών ανακρίσεων και εάν οι μασονικές δηλώσεις για Κληρικούς Τέκτονες αληθεύουν τότε να «επιτιμώνται» κανονικώς εκείνοι οι ιεράρχες οι υπάρξαντες -η όντες νυν- Τέκτονες.

Αν ψεύδονται τώρα οι Μασόνοι, τότε ας επιβληθούν κανονικώς εις τους υπευθύνους τα βαρύτερα των επιτιμίων, για βάναυση προσβολή της μνήμης τεθνεώτων Ιεραρχών αλλά και για βάναυση και ανίερη προσβολή της τιμής και του κύρους συμπάσης της εκ­κλησιαστικές μας Ιεραρχίας.

«Οἱ ὀρθόδοξοι ἐρημίτες ἐμποδίζουν τόν διάβολο νά καταλάβει τόν κόσμο, ἐπειδή συνεχῶς προσεύχονται στόν Κύριο γιά νά μᾶς προστατεύσει ἀπό τό κακό»

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Ερώτηση καθηγητή Ζ.Σ.:

Πάτερ, μήπως θεωρείτε πώς ήδη ζούμε σε καιρούς πού βρίσκονται κοντά στην Αποκάλυψη, όπως την περιέγραψε ο άγιος απόστολος ο Ιωάννης ο Θεολόγος;

Απάντηση πατρός Θαδδαίου:

Και εσείς από μόνοι σας βλέπετε ότι βρισκόμαστε σε μία αποκαλυπτική κατάσταση. Ένας επιστήμονας μας, μου έφερε πριν από λίγο καιρό το βιβλίο του πού είχε τον τίτλο «ο πολιτισμός και ο πλανήτης μας βρίσκεται σε κίνδυνο».

Αυτός ο επιστήμονας έλεγε ότι, εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα στην ανθρώπινη συνείδηση και συμπεριφορά απέναντι στη φύση, το πρώτο μεγάλο πρόβλημα πού θα έχουμε θα είναι το νερό πού πίνουμε.

Αν δεν αλλάξει κάτι στους ανθρώπους, θα πρέπει σε λίγο να αγοράζουμε νερό σε μπουκάλια. Μέχρι πριν από λίγο καιρό μόνο οι Γάλλοι είχανε καλό νερό στην Ευρώπη.

Αν δεν σταματήσει ο άνθρωπος να δηλητηριάζει τα ποτάμια και τις θάλασσες, όλο το νερό θα είναι σε λίγο δηλητηριασμένο. Όμως ερωτώ: θα υπάρχει δυνατότητα να καθαρίσουμε το νερό από τα τόσα δηλητήρια; Τα μικρόβια μπορούν να απομακρυνθούν με εμβόλια αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να καθαρίσουμε το μολυσμένο νερό για να μπορούμε να το πιούμε!

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος τό 2009 τιμήθηκε μέ τόν ἀστέρα τοῦ Τάγματος τῶν Να'ι'τῶν

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ 2009 ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΝΑÏΤΩΝ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

04-05-2020

Σέ προηγούμενο ἄρθρο μας μέ τίτλο : «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος συμμετεῖχε σέ σχηματισμό ἀλύσεως, πού παραπέμπει σέ τεκτονικό τέλεσμα»[1], σχολιάσαμε μιά φωτογραφία, στήν ὁποία φαίνεται ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μαζί μέ ἄλλους λαϊκούς σχηματίζει τήν μασονική ἄλυσο, δώσαμε τήν σημασία καί τόν συμβολισμό τῆς τεκτονικῆς ἀλύσου καί θέσαμε εὔλογα καί καλόπιστα ἐρωτήματα.

1.       Ὁ Ἀστήρ, τό Δίπλωμα καί ἡ ἐπιταγή 1.000 δολαρίων ἀπό τό Τάγμα τῶν Ναϊτῶν στόν Ἀρχιεπίσκοπο

Ἐκτός ἀπό τό ἀνωτέρω ντοκουμέντο τῆς συμμετοχῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στόν σχηματισμό τῆς μασονικῆς ἀλύσου, ὑπάρχει καί ἕνα ἄλλο παλαιό ντοκουμέντο. Στίς 27-11-2009 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τιμήθηκε μέ τόν Ἀστέρα τοῦ Τάγματος τῶν Ναϊτῶν.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΣΕ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΑΛΥΣΕΩΣ, ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΤΕΛΕΣΜΑ

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 30-04-2020

1. Τό διαδικτυακό δημοσίευμα

Στίς 25-02-2020 τό ἱστολόγιο https://www.pireaspiraeus.com/ ἀνήρτησε ἕνα κείμενο μέ τίτλο : «Ξεκινοῦν οἱ ἐργασίες στόν Ο.Λ.Π. (Ὀργανισμό Λιμένος Πειραιῶς) γιά τήν ἐπέκταση τοῦ σταθμοῦ κρουαζιέρας – Ἔγιναν σήμερα τά ἐγκαίνια»[1]. Σύμφωνα μέ τήν ἀνάρτηση, τήν ἔναρξη τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου χαιρέτησε στήν ἐκδήλωση, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁ Ὑπουργός Ναυτιλίας καί Νησιωτικῆς Πολιτικῆς. Ἐπίσης, στήν μεγάλη ἀναπτυξιακή συμβολή τοῦ ἔργου ἀναφέρθηκε καί ὁ Περιφερειάρχης Ἀττικῆς, ἐνῶ τήν σημασία του γιά τήν τοπική οἰκονομία ἐπεσήμανε ὁ Δήμαρχος Πειραιῶς. Ἐπιπροσθέτως, ὁμίλησε καί ὁ κινέζος Πρόεδρος τοῦ Ο.Λ.Π.. Τήν ἐκδήλωση τίμησαν μέ τήν παρουσία τους ὁ Ὑπουργός Τουρισμοῦ, ἡ Πρέσβειρα τῆς Κίνας, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος καί ὁ ἐπιχώριος Μητροπολίτης Πειραιῶς.

Τό περίεργον εἶναι ὅτι τῆς ἀναρτήσεως προτάσσεται μία φωτογραφία, τήν ὁποία παραθέτουμε στήν ἀρχή τοῦ κειμένου μας, στήν ὁποία φαίνεται ὅτι ὅλοι οἱ προαναφερόμενοι, πλήν τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς, σχηματίζουν τήν μασονική ἄλυσο. Στήν φωτογραφία, ἀπό τά ἀριστερά πρός τά δεξιά καθῶς βλέπει ὁ ἀναγνώστης, διακρίνονται οἱ : Δήμαρχος Πειραιῶς, Περιφερειάρχης Ἀττικῆς, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, Πρέσβειρα τῆς Κίνας, Ὑπουργός Ναυτιλίας καί Νησιωτικῆς Πολιτικῆς, Κινέζος Πρόεδρος τοῦ Ο.Λ.Π., Ὑπουργός Τουρισμοῦ καί Μητροπολίτης Πειραιῶς. Ὁ σχηματισμός τῆς μασονικῆς ἀλύσου ἀρχίζει ἀπό τόν Δήμαρχο Πειραιῶς καί καταλήγει στόν Ὑπουργό Τουρισμοῦ. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι Μητροπολίτης Πειραιῶς, πού στέκεται μετά τόν Ὑπουργό Τουρισμοῦ, δέν συμμετέχει στήν μασονική ἄλυσο, ἀλλά ἔχει τά δυό του χέρια ἀκουμπισμένα πάνω στό ἀρχιερατικό του μπαστούνι. Ἡ ἀνάρτηση ἐμπλουτίζεται καί ἀπό ἕνα τρίλεπτο βίντεο ἀνεβασμένο στό youtube[2]. Ἀπό τό 2:47 μέχρι τό 2:50 βλέπουμε τόν σχηματισμό τῆς ἀλύσου καί ταυτόχρονα βλέπουμε καί ἀκοῦμε τόν Μητροπολίτη Πειραιῶς, περιχαρή καί χαμογελαστό, νά λέγει «Ὡραῖα»!

katanixis.gr ΦΑΚΕΛΟΣ MASON PRIDE: Γιατί ὁ Μητρ. Προύσης προλογίζει βιβλίο περήφανου μασόνου;

  

katanixis.gr: Ευχαριστούμε τους φίλους και αναγνώστες μας που αγωνιούν και μας τροφοδοτούν με απορίες και ερωτήσεις προς διερεύνηση, που τις περισσότερες φορές δυστυχώς αποκαλύπτουν σκάνδαλα!

ΠΟΥ: Σε ραδιοφωνική εκπομπή της πόλης,

ΠΟΤΕ: Τον Οκτώβριο του 2018

ΠΟΙΟΣ: Κάποιος επ’ονόματι Λάος Νικόλαος φερόμενος ως διδάκτωρ θεολογίας από το Academia Teológica de San Andrés, MEXICO Iglesia Ortodoxa Ucraniana en México, Asociación Religiosa En Comunión con la Iglesia Ortodoxa Ucraniana Autocéfala Canónica Apartado Postal 175, 91001, Xalapa, Veracruz, México (52) (228) 8156635

ΤΙ: Παρουσιάζει το νέο του βιβλίο με τίτλο “ΝΟΟΠΟΛΙΤΙΚΗ: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ” του Δρ. Νικολάου Λάου^[1]

Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη καί ἡ Μασωνία.

Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος;

Γράφει ο Πρωτ. Βασίλειος Α.Γεωργόπουλος . Δρ.Θ

Βασική τακτική διαφόρων ομάδων, κινήσεων, οργανώσεων κ. α όπου ο χαρακτήρας τους, οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι απολύτως ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη μας, είναι η προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων μέσω της παραπληροφόρησης. Τακτική η οποία κατ'; εξοχήν χρησιμοποιείται από τον Τεκτονισμό η Μασωνία.

Μόνιμη επωδός των διαφόρων Τεκτόνων αποτελεί ο ισχυρισμός, ότι αποτελούν απλώς φιλοσοφική οργάνωση που αποβλέπει στην αναζήτηση της αλήθειας, στην κοινωνική και ατομική πρόοδο χωρίς να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα. Άποψη που προσπαθούν να τη διαδώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο και σε κάθε ευκαιρία. Θεωρούν μάλιστα ότι μπορεί κάποιος να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός και Τέκτονας. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος ;

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, «Τόν πολιτικό ρόλο τοῦ Μασονισμοῦ πραγματοποιεῖ ἡ Λέσχη Bilderberg, πού ἔχει αἰχμαλωτίσει τήν πλειονότητα τῶν πολιτικῶν δυνάμεων»

Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ»

Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ,

1. Ὁ Τεκτονισμὸς/Μασονία εἶναι ἐμβόλιμο μέγεθος στὴν ἑλληνορθόδοξη κοινωνία, ποὺ παρασιτεῖ στὸ σῶμα της, μὲ συνέπειες ὀδυνηρὲς γιὰ τὴν συνοχὴ καὶ ταυτότητά της. Τὸ σημαντικότερο: Ὁ Τεκτονισμὸς εἶναι τοκετὸς ξένων ὠδίνων, ξένος τελείως πρὸς τὴν ταυτότητα τοῦ Γένους/Ἔθνους μας, καὶ μάλιστα στὴν οὐσία του μὴ συμβατὸς μὲ αὐτήν. Ἔτσι, ἐνεργεῖ τὸν ἰδεολογικὸ διαμελισμὸ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, κυρίως στὰ «ὑψηλότερα» κοινωνικὰ στρώματά της, συμβάλλοντας στὴ διαιώνιση καὶ τὸ βάθεμα τοῦ ἰδεολογικοῦ μας διχασμοῦ. Ἡ δράση του (ἀπὸ τὸν 18ο αἰώνα) στὸν δικό μας γεωγραφικὸ χῶρο ἐθεμελίωσε τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ Μασονία ταυτίζεται μὲ τὸν ἀποκρυφισμὸ καὶ τὴν σκοτεινότητα λειτουργίας καὶ ἐνέργειας, κάτι ποὺ ὑποστασιώνεται στὴ γνωστὴ στὰ Ἰόνια Νησιὰ καὶ ἀπαξιωτικὴ γιὰ κάποιον διατύπωση• «σὰν μασόνος»...

Ὁ Ἑλλαδικὸς Τεκτονισμὸς ἔχει προέλευση ἀγγλική. Τὸ βρετανικὸ στοιχεῖο, ὅποια καὶ ἂν ἦταν ἡ δραστηριότητά του ἐπιδόθηκε στὴν ἵδρυση (ἀγγλικῶν) τεκτονικῶν στοῶν. Ἡ «ἱεραποστολικὴ» αὐτὴ κινητικότητα ἐνίσχυε οὐσιαστικὰ καὶ τὴν προώθηση τῆς βρετανικῆς πολιτικῆς. Τὰ ἀρχειακὰ στοιχεῖα διαψεύδουν τὸν περὶ τοῦ ἀντιθέτου ἰσχυρισμὸ τῶν δικῶν μας τεκτόνων, πρὸ πάντων τὰ ἀρχεῖα τοῦ Colonial Office (ὑπουργείου ἀποικιῶν) γιὰ τὰ Ἑπτάνησα (1814-1864). Ἡ πρώτη Στοὰ στὴν «καθʼ ἡμᾶς Ἀνατολὴν» ἱδρύθηκε στὴ Σμύρνη μὲ πρωτοστάτη σὲ αὐτὴν τὴν κατεύθυνση τὸν ἐπιφανή τέκτονα Ἀλέξανδρο Ντρυμόν. Ἀπὸ τὴ Σμύρνη ἐξαπλώθηκαν οἱ Στοὲς στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὴν ἵδρυση καὶ ἐκεῖ Στοᾶς τὸ 1848. Τὸ εὐρωπαϊκὸ πολιτιστικὸ κλίμα καὶ ἡ κοσμοπολίτικη πληθυσμιακὴ σύνθεση εὐνοοῦσαν τὴν εἰσαγωγὴ νέων ἰδεῶν, ποὺ ἔβαινε παράλληλα μὲ τὴν ἀποδυνάμωση τῆς χριστιανικῆς πίστης καὶ τοῦ συνδέσμου μὲ τὴν ὀρθόδοξη παράδοση. Δὲν εἶναι συνεπῶς περίεργο, ποὺ τέκτονες κατεῖχαν θέσεις καὶ σὲ αὐτὸ τὸ Φανάρι καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ἤδη περὶ τὸ 1755. Στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰώνα, ἐξ ἄλλου, εἶχαν ἱδρυθεῖ Στοὲς στὴν Ἀθήνα, τὴν Ζαγορά, τὰ Ἀμπελάκια, τὰ Ἰωάννινα καὶ τὰ Ἰόνια Νησιὰ (πρῶτος «ἀπολογητὴς» τοῦ τεκτονισμοῦ στὴν Ζάκυνθο ὁ κληρικὸς Ἀντώνιος Κατήφορος). Ὁ Τεκτονισμὸς στηριζόταν κυρίως στὸ ἀστικὸ στοιχεῖο, κινήθηκε δὲ στὸν χῶρο τῶν λογίων, τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν Φαναριωτῶν.

Ἐνημέρωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας περί τῆς Οὐνέσκο

 

Η Ουνέσκο είναι ένας διεθνής οργανισμός του ΟΗΕ, ο οποίος ιδρύθηκε το 1945 και έχει πολυποίκιλη δράση σε πολλές χώρες του κόσμου.

Παρότι συχνά παρουσιάζουν ένα χριστιανικό ή φιλοχριστιανικό προφίλ, η αλήθεια είναι ότι συνδέονται με οργανώσεις ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή, όπως το Ρόταρυ και η Μασονία.

Συγκεκριμένα, ο πρώτος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον νεοϊδρυθέντα οργανισμό Ουνέσκο, το 1948, ήταν ταυτόχρονα αντιπρόεδρος της Ουνέσκο και μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος[1]. Αλλά και άλλα μέλη της Ελληνικής Ουνέσκο υπήρξαν τέκτονες, σύμφωνα με στοιχεία επίσημων ιστοσελίδων.

Επίσης: «Ἡ συνεργασία μεταξὺ τοῦ Διεθνοῦς Ρόταρυ καὶ τῆς Unesco… ξεκινᾶ ἀπὸ τὸ 1943, εἰς τὸ Συνέδριον τοῦ Λονδίνου, ὅπου προωθήθηκαν οἱ διεθνεῖς πολιτιστικὲς καὶ ἐκπαιδευτικὲς ἀνταλλαγές. Ἡ συνδιάσκεψις αὐτή, τὴν ὁποίαν παρηκολούθησαν ὑπουργοὶ παιδείας καὶ παρατηρητὲς ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν κόσμον προεδρεύοντος τοῦ τότε Προέδρου τοῦ Δ.Ρ., ἀπετέλεσε τὸν προπομπὸ διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Unesco τὸ 1946»[2].

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι τοΝ Μάρτιο του 2018, η Ουνέσκο Νοτίων Προαστίων συμμετείχε σε εκδήλωση του Ρόταρυ Βουλιαγμένης.

Ὁ τέκτονας καί θεοσόφος Νίκος Καζαντζάκης

Ο ΤΕΚΤΟΝΑΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣΟΦΟΣ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΙΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

Νομικός με σπουδές Φιλοσοφίας-Θεολογίας και συγγραφέας

 

Η Μεταφυσική της Ανταρσίας 

   Από την πλευρά των μελετητών τώρα, και πέρα από φανατισμούς, ενώ ο Κα ζαντζάκης αναγνωρίζεται ως «διανοού μενος που θεολογεί περισσότερο από ό λους τους Έλληνες διανοούμενους» (Μ. Αυγέρης), «μοναδικός Έλληνας λογο τέχνης που έδωσε στο έργο του τόση θέ ση στον Θεό και τον Χριστό που ούτε ο Παπαδιαμάντης δεν έδωσε» (Π. Χάρης) και «ο θρησκευτικώτερος όλων των συγγραφέων» (Κ. Τσάτσος), ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί με τους επί μέρους φι λοσοφικούς και μεταφυσικούς προβλη ματισμούς του, όπως η ιδέα της επικρά τησης του κοινωνικού Χριστιανισμού, το πρόβλημα συνύπαρξης καλού και κακού, η αλληλενέργεια Θεού και κό σμου, το πρόβλημα της θεοδικίας κ.ά. Οι περισσότεροι ασχολήθηκαν κυρίως με τη χριστολογία του Καζαντζάκη, ο ίκος αυτή εμφανίζεται στα μυθιστορήματά του, είτε για να την επικρίνουν εί τε για να την επικροτήσουν. Ακόμη περισσότερο, λίγοι έκαναν τον κόπο να μπουν πιο βαθιά και να αναζητήσουν τις ρίζες των θρησκευτικών του ιδεών που αντανακλώνται στα έργα του. Βέ βαια, η θρησκευτική εικονοκλασία του, ο αντικληρικαλισμός ή η μετα-χριστιανικότητα του Καζαντζάκη, όπως τη χαρακτήρισαν μερικοί, έχουν ήδη επισημανθεί από πολλούς, όπως επίσης οι επιδράσεις που δέχτηκε από το έργο του Δαρβίνου, του Φρόιντ, του Μπερξόν και φυσικά του Νίτσε, που οι σκέψεις τους χάραξαν βαθιά τη ζωή του.

Έλληνες μελετητές του έργου του, όπως ο Ν. Ματσούκας (Η Ελληνική Παρόδους τον Καζαντζάκη, 1989) και ο Θ. Δετοράκης (Ο Καζαντζάκης και το Βυζάντιο, περιο δικό Παλίμψηστο τ. 4) ορθά επεσήμαναν ότι στα βιβλία του παρουσιάζονται πολλά στοιχεία της ελληνορθόδοξης παράδοσης, ενώ ξένοι όπως οι D. Middleton και P. Bien (God’s Struggler: Religion in the Writings of N. Kazantzakis, 1996) έχουν να πουν ίσως περισσότερα αφενός για τη θρησκευτικότητά του και τη «θεολογία της πάλης», αφετέρου για το θρησκευτικό αντικομφορμισμό και τη «μεταφυσική της ανταρσίας», όπως χαρακτηρίζουν τη σκέψη του.