Γιατί στενάζει ἡ κτίση;

Γεώργιος Αποστολάκης

Δύο ακόμη φονικοί σεισμοί μέσα σε λίγες ημέρες. Πριν από δύο εβδομάδες στις Φιλιππίνες. Χθες στη Βενεζουέλα. Ανάμεσά τους, τεράστιες δασικές πυρκαγιές, παρατεταμένοι καύσωνες, πρωτοφανείς πλημμύρες, ακραία καιρικά φαινόμενα που εμφανίζονται ολοένα συχνότερα σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Οι ειδήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Η ανθρωπότητα τις καταγράφει, τις μετρά, τις αναλύει και αναζητά τις επιστημονικές αιτίες τους. Και ορθώς το κάνει. Η επιστήμη έχει τον δικό της πολύτιμο ρόλο να ερευνά τους φυσικούς μηχανισμούς και να βοηθά στην πρόληψη και την αντιμετώπιση των συνεπειών τους.

Υπάρχει όμως και ένα βαθύτερο ερώτημα, στο οποίο η επιστήμη δεν μπορεί να απαντήσει. Γιατί ολόκληρη η δημιουργία μοιάζει να στενάζει;

Η Εκκλησία, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια, δίνει μια απάντηση που δεν αναιρεί την επιστημονική γνώση, αλλά φωτίζει την πνευματική διάσταση της πραγματικότητας.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει: «Πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν.» (Ρωμ. 8,22) Τι σημαίνει αυτό;

Τί συμβαίνει;

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

"" Γιατί στην Ελλάδα μας τόση ανακατωσιά;

Γιατί τόση αναστάτωση;

Γιατί το ξεχαρβάλωμα σε αυτόν τον τόπον, από τη μία άκρη στην άλλη;

Τι συμβαίνει;

Εἶπε μοναχός:

Είπε μοναχός:

Όλοι ενημερωμένοι πλέον γνωρίζουμε για τους σύγχρονους Γέροντες και τις προφητείες τους μικροί και μεγάλοι, δίκαιοι και αμαρτωλοί, όμως παρά ταύτα οι εκκλησίες είναι ακόμη άδειες και ή αμαρτία, αμαρτία.

Λοιπόν, τί καταφέραμε; 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_951.html

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Νεκτάριος Δαπέργολας

«Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν· καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον· καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων…Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν. Καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν καὶ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ μισοῦντες αὐτούς. Καὶ ἔθλιψαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Πλεονάκις ἐρρύσατο αὐτούς, αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν…» (Ψαλμ. 105, 35-43)

Περί Ἀμετανοησίας

❈ Δυστυχῶς οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐννοοῦν νὰ ἀλλάξουν ζωή· θέλουν τὰ θελήματά τους νὰ ἱκανοποιήσουν. Καὶ πᾶνε καὶ στοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς παρακαλοῦν νὰ μεσιτεύσουν στὸν Θεὸ ὄχι γιὰ νὰ μετανοήσουν. Σπάνια νὰ βρεῖς ἄνθρωπο νὰ παρακαλέσει ἱερέα καὶ νὰ τοῦ πεῖ:

- Πάτερ, σὲ παρακαλῶ, προσευχήσου γιὰ μένα νὰ μετανοήσω.

Ἡ ὥρα νὰ μιλήσῃ ὁ Θεός

Στὶς ἀρχὲς τοῦ ἔτους (7/1) ξεκίνησε πυρκαγιὰ ποὺ ἔ­καιγε τὶς δυτικὲς πολιτεῖες τῶν Η.Π.Α. χωρὶς νὰ μπορῇ νὰ ἀ­ναχαιτισθῇ ἀπὸ τὸ κράτος ποὺ ἰσχυρίζεται ὅτι κυβερνᾷ τὸν κόσμο ὅλο. Τὴν παραμονὴ τῆς ἐνάρξεως τῆς πυρκαγιᾶς, σὲ ἐκδήλωσι στὸ Χόλυγουντ γιὰ τὴν ἀπονομὴ τῶν βραβείων «Χρυσὲς σφαῖρες», ἡ παρουσιάστρια ἀναφερόμενη σ᾽ αὐ­τοὺς ποὺ πῆραν τὰ βραβεῖα ἔλεγε· «ὁ Θεός, ὁ δημιουργὸς τοῦ Σύμπαντος δὲν ἔχει καμμία ἀναφορά. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἔκπληξη σὲ αὐτὴν τὴν δίχως Θεὸ πόλη» (βλ. https:/­/youtu.be/Es6PBea8fzM?feature=shared). Τὴν ἑπομένη ξεκίνησε ἡ πυρκαγιὰ ποὺ κατέκαψε τὸ Χόλλυγουντ, ὅπου βασίλευε ἡ ἀθεΐα ἡ ἀνηθικότητα καὶ ὁ σατανισμὸς καὶ ἔγινε αἰτία γιὰ νὰ παρασυρθῇ ὅλη ἡ γῆ. Μόνον μία κατοικία ἑνὸς πιστοῦ Χριστιανοῦ ἔμεινε ἀλώβητη.

Μετὰ ἀπὸ λίγο ξεκίνησαν οἱ σεισμοὶ τῆς Σαντορίνης. Τὰ νησιὰ τῶν Κυκλάδων σείονταν διαρκῶς, ἕνα πρωτοφα­νὲς φαινόμενο, θυμίζοντάς μας πόσο μικροὶ καὶ πόσο πρόσκαιροι εἴμαστε. Αὐτὰ τὰ νησιά, ποὺ κάποτε τὰ ὠνόμαζαν «ἁγιονήσια» γιὰ τὴ μεγάλη εὐλάβεια τῶν κατοίκων τους, σήμερα κάποιοι τὰ λένε «διαβολονήσια» γιὰ τὴν μεγάλη ἐπικράτησι τῆς ἁμαρ­τίας μέσῳ τοῦ τουρισμοῦ. Ὑ­πάρχουν βέβαια καὶ σήμερα ἑστίες ἀντιστάσεως καὶ πιστοὶ ποὺ ζητοῦν τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γι᾽ αὐτὸ ἴσως μᾶς ἔδωσε μία μικρὴ ἀναβολή. Ἀλλὰ μέχρι πότε; Ἐμεῖς, ὅπως φαίνεται, ἀντὶ νὰ ἀξιοποιοῦμε τὴν ἀναβολὴ γιὰ μετάνοια, νομίζουμε ὅτι μποροῦμε νὰ συνεχίζουμε νὰ ἁμαρτάνουμε ἀδεῶς καὶ νὰ ἀσεβοῦμε ἀκόμη καὶ στὶς μεγάλες ἑορ­τὲς τῆς πίστεώς μας, ὅπως τὸ Πάσχα. Αὐτὰ δὲν εἶνε σημάδια ὅτι ἄρχισε νὰ ἐκδηλώνεται ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ;

Ὁ π. Αὐγουστῖνος ἤδη ἀπὸ τὸ 1963 ἔλεγε·

Ὁ Θεός εἶναι δίκαιος καί ἀπέναντι στόν Διάβολο...

❈ Κάθε φορά πού ἁμαρτάνουμε, δίνουμε δικαίωμα στόν Διάβολο νά μᾶς ταλαιπωρήσει. Καί κάθε φορά, τό λέει ὁ Κύριος, θά πάρει καί παίρνει «ἔνδικο μισθαποδοσία» (Ἑβρ 2,2).

Κάθε παρανομία πού κάνουμε νομίζετε μένει ἀτιμώρητη; Ὄχι. Παίρνει τή δίκαιη ἀνταπόδοση. Τό λέει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά προσέξτε, αὐτή ἡ ἀνταπόδοση δέν ἔρχεται ἀμέσως, γιατί ὁ Θεός εἶναι φιλάνθρωπος καί μᾶς δίνει προκλήσεις γιά νά μετανοήσουμε καί νά μή μᾶς τιμωρήσει.

Ἄν ὅμως δέν μετανοήσουμε, δέν ζητήσουμε συγγνώμη, δέν ἐξομολογηθοῦμε, ὁπωσδήποτε θά ἔρθει ἡ ἀνταπόδοση, ὁπωσδήποτε θά ἔρθουν οἱ συνέπειες. Γιατί; Γιατί ὁ Θεός εἶναι δίκαιος καί ἀπέναντι στόν Διάβολο.

Ὁ αἰφνίδιος θάνατος εἶναι κάτι πού δέν τό θέλουμε καί ἡ Ἐκκλησία εὔχεται νά μᾶς φυλάει ὁ Θεός ἀπό αἰφνίδιο θάνατο.

❈ Ὑπάρχει ἀλληγορική ἱστορία μέ ἕναν ἀετό πού πετοῦσε πάνω ἀπό ἕνα μεγάλο ποτάμι τῆς Ἀμερικῆς. Αὐτό τό ποτάμι ἐρχόταν ἀπό πάνω ψηλά, ἀπό τούς πόλους, καί κατέβαζε καί κομμάτια ἀπό πάγο. Εἶχε ἐντοπίσει ὁ ἀετός πάνω στόν πάγο ἕνα ζῶο ψόφιο καί κατέβηκε καί ἄρχισε νά τό τρώει μέ τήν ἡσυχία του. Ἤξερε βέβαια ὁ ἀετός, ὅτι μετά ἀπό λίγο αὐτό τό μεγάλο ποτάμι ἔχει καταρράκτη, ἀλλά ἔλεγε μέ τόν λογισμό του: «ὅταν δῶ τόν καταρράκτη θά πετάξω, δέν θά γκρεμιστῶ καί ἐγώ στό χάος».

Ἔτρωγε λοιπόν ἔτσι ἀμέριμνος, ἀλλά ὅταν εἶδε τόν καταρράκτη καί προσπάθησε νά πετάξει, δέν μποροῦσε νά πετάξει. Τί εἶχε συμβεῖ; Τά νύχια του εἶχαν μπεῖ μέσα στόν πάγο καί μέσα στίς σάρκες τοῦ ζώου, εἶχαν παγώσει. Εἶχαν γίνει ἕνα σῶμα ὅλα, εἶχε κολλήσει μέσα στόν πάγο καί μέσα στίς σάρκες τοῦ ζώου πού ἔτρωγε.

Ἔτσι γίνεται καί ἡ ψυχή πού θεληματικά μένει στήν ἁμαρτία καί λέει ὅτι κάποια στιγμή θά ξεκολλήσω ἀπό τήν ἁμαρτία καί θα μετανοήσω. Δέν μπορεῖ μετά νά ξεκολλήσει, γιατί ἀκριβῶς ἀγαπάει τά πάθη, ἀγαπάει τόν βόρβορο καί ἀδυνατίζει ἡ θέληση τοῦ ἀνθρώπου.

Όσιος Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: «Πρέπει νά εἴμεθα πάντοτε ἕτοιμοι, διά μετανοίας καί ἐξομολογήσεως».

Στίς πονηρές ἡμέρες μας ἐπλεόνασαν οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, οἱ βλασφημίες, ἀπιστίες, ἀσέβειες, ἀκολασίες, ἀδικίες, συκοφαντίες, γύμνια, ξετσιπωσύνη ἀνδρῶν καί γυναικῶν, μεταμορφώσεις ἀνδρῶν εἰς γυναίκας καί γυναικῶν εἰς ἄνδρας, μεταμορφώσεις ἀνδρῶν καί γυναικῶν εἰς σχῆμα καί μορφή δαιμόνων, ἀτιμίες ἀνηθικότητος, βρῶμα καί δυσωδία καί πᾶν φαῦλο.

Ἡ ἀμετανοησία εἶναι βαρύτερη ἁμαρτία ἀπό ἕναν πού βλαστημάει τά Θεῖα; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Θεομίσητη λατρεία καὶ φρὶκτὴ ἀσέβεια, +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Οὐαί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ» (Ἠσ. 1,4)

Προσπαθῶ, ἀγαπητοί μου, νὰ λαλῶ ἀλήθειαν. Αὐτὰ ποὺ θὰ ποῦμε θὰ εἶνε ἔλεγχος, ὅπως ἐπιβάλλει τὸ πνεῦμα Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης στὸν ἐργάτη τοῦ εὐαγγελίου. Χωρὶς ἔλεγχο μετάνοια δὲν ἐπέρχεται.

Μόνο μωροὶ μισοῦν τὸν ἔλεγχο· οἱ σοφοὶ τὸν ἀγαποῦν (βλ. Παρ. 9,8). Ἐλπίζω ἐσεῖς ν᾽ ἀγαπᾶτε τὸν ἔλεγχο, ποὺ στρέφεται ὄχι μόνο σὲ ἄλλους ἀλλὰ καὶ στὸν ἑαυτό μας, στ᾽ ἁμαρτήματά μας. Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν προχωρῶ. Ἀφορμὴ μᾶς δίνουν θεόπνευστα λόγια.

* * *

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας, σὲ ἐποχὴ διαφθορᾶς τοῦ Ἰσραήλ, εἶπε κατ᾽ ἐντολὴν Θεοῦ· «Οὐαί, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι…» (Ἠσ. 1,4). Ὁ ἔλεγχός του, τὸ «κουστούμι» αὐτό, ταιριάζει καὶ στὰ δικά μας μέτρα, στὴν ἐποχή μας.

Ὁ προφήτης ἤλεγξε τότε τοὺς πλουσίους γιὰ τὴν ἀσπλαχνία καὶ πλεονεξία τους, τὶς γυναῖκες γιὰ τὴν πολυτέλειά τους, τοὺς δικαστὰς γιὰ τὴ μεροληψία τους, τοὺς ἄρχοντες γιατὶ ἦταν «κοινωνοὶ κλεπτῶν» (ἔ.ἀ. 1,23), εἶχαν μερίδιο σὲ κλοπές. Ἀλλὰ προχώρησε περισσότερο. Διότι ὁ κυρίως ὑπεύθυνος τῆς ὅλης διαφθορᾶς ἑνὸς λαοῦ εἶνε ὁ κλῆρος· ἐναντίον αὐτῶν εἶνε ἀμείλικτος. Ὅ,τι ἀνομίες κι ἂν διέπρατταν οἱ ἄρχοντες, αὐτοὶ τοὺς ἐκάλυπταν μὲ τὰ ἄμφιά τους. Ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς ἔγιναν αἰτία ἡ πνευματικότης τῆς θρησκευτικῆς ζωῆς νὰ καταπέσῃ, νὰ μείνῃ ξηρὸς τύπος.

Θαυμαστὴ ἦταν ἡ λατρεία τοῦ Ἰσραήλ. Πῶς ἕνας μικρὸς λαός, μέσα σὲ μιὰ θάλασσα εἰδωλολατρίας, σὰν νησάκι στὸν ὠκεανό, κράτησε τὴν πίστι στὸν ἀληθινὸ Θεό. Στὴ λατρεία του εἶχε ἑορτές (σάββατο, νουμηνία, πάσχα, σκηνοπηγία, πεντηκοστή)· θυσίες ζῴων (πρόβατα, αἶγες, τράγοι, μοσχάρια, περιστέρια, τρυγόνια), καρπῶν (σιτάρι, λάδι, σιμιγδάλι, θυμίαμα)· εἶχε νηστεῖες (δύο μέρες τὴν ἑβδομάδα καὶ ἄλλες σὲ μνῆμες ἐορτῶν καὶ χαρμοσύνων γεγονότων τῆς ἱστορίας).

Περί Βλασφημίας

❈ Βλασφημοῦμε τό Ἅγιο Πνεῦμα σημαίνει νά μήν πᾶμε νά ζητήσουμε συγγνώμη, καί νά ποῦμε «Θέε μου ἀμάρτησα, συγχώρησέ με». Αὐτό εἶναι ἡ βλασφημία, εἶναι ἡ ἀμετανοησία. Κατάλαβες; Τότε φυσικά δέν σέ συγχωρεῖ ὁ Θεός, ἀφοῦ δέν τό ζητᾶς. Ἀλλά, ὅποιος τό ζητάει, παίρνει συγχώρηση. Ὅλοι παίρνουν συγχώρηση. Ὅλοι, ὅλοι…

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 – 9 – 2017)

Περί Κατακρίσεως

❈ Ἕνας πού μετανοεῖ, κατακρίνει τόν ἑαυτόν του. Ἕνας πού δέν μετανοεῖ, κατακρίνει τούς ἄλλους.

 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 8 – 12 – 2013)

Οἱ «ἀστέρες» θάμπωσαν στὰ ἀποκαΐδια τοῦ Χόλιγουντ – Κάηκε ἡ ματαιοδοξία τῆς μεγάλης «Βαβυλώνας»

Οι «αστέρες» θάμπωσαν στα αποκαΐδια του Χόλιγουντ – Κάηκε η ματαιοδοξία της μεγάλης «Βαβυλώνας»

Με φρίκη παρακολουθούμε την ιστορία της Βαβέλ να επαναλαμβάνεται - Το Χόλιγουντ ταπεινώθηκε, αφού πρώτα πήρε θέση «θεού»

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Βλέποντας τον όλεθρο που εξαπλώνεται αυτές τις μέρες στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, μόνο οι εικόνες της Αποκάλυψης μπορούν να έρθουν στο νου. Θηριώδη μέτωπα φωτιάς καταβροχθίζουν ατελείωτα εκτάρια γης. Μια πύρινη θύελλα σαρώνει τα πάντα σαν λυσσασμένο θηρίο. Ολόκληροι οικισμοί μοιάζουν σαν να γαζώθηκαν από βόμβες. Απέραντες εκτάσεις δασών έχουν γίνει πύρινοι ποταμοί που «εκβάλλουν» σε μια κόλαση επί της γης.

Πιο γρήγορα και απ’ όλα τα υλικά που γίνονται στάχτη, καίγεται η ματαιότητα. Λαμπάδιασε η υπεροψία. Με ένα νεύμα των στοιχείων της φύσης, γονατίζουν και οι πιο επιφανείς, οι πιο πλούσιοι, οι πιο διάσημοι, οι πιο «φτασμένοι». Χάρτινες αυτοκρατορίες, καίγονται σε μια ριπή του πυρωμένου λίβα. Οι ψεύτικοι «αστέρες» σκεπάστηκαν από την αιθαλομίχλη και έσβησε το θάμπος τους.

Δέν ἔχουμε ἀληθινή μετάνοια...

Ὁ ἄλλος περνάει ἔξω ἀπ’ τήν Ἐκκλησία καί κοιτάει γύρω νά δεῖ ἄν δέν τόν βλέπουν, νά κάνει τόν σταυρό του. Γιατί τό κέντρο εἶναι ὁ ἑαυτός μας, νά μήν μᾶς εἰρωνευτοῦν ἤ νά μήν μᾶς κοροϊδέψουν ὅτι εἴμαστε «χριστιανούληδες» καί τοῦ κατηχητικοῦ. Ἐνῶ ἕνας ἄθεος τό λέει καί τό καυχιέται κιόλας. Δέν ντρέπεται νά πεῖ ὅτι εἶναι ἄθεος.

Ἐμεῖς δηλαδή γιατί ντρεπόμαστε; Γιατί μᾶς πονάει ἡ εἰρωνεία.

Πυρηνικὴ ἀπειλή: Ὁ πλανήτης κρατᾶ τὴν ἀνάσα του, ἀλλὰ ἀπὸ μετάνοια στὴν Ἑλλάδα τίποτα!

Πυρηνική απειλή: Ο πλανήτης κρατά την ανάσα του, αλλά από μετάνοια στην Ελλάδα τίποτα!

Τα αγωνιώδη λόγια του Φώτη Κόντογλου για το πυρηνικό ολοκαύτωμα που αποφεύχθηκε το 1962, μοιάζουν άκρως επίκαιρα σήμερα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Με τους Δημοκρατικούς του ανοϊκού Τζο Μπάιντεν να θέλουν να σύρουν την υφήλιο σε ολοκαύτωμα και τη Ρωσία να επικαιροποιεί το πυρηνικό της δόγμα, ο πυρηνικός όλεθρος μοιάζει πιο εγγύς από ποτέ.

Ο κόσμος παρακολουθεί μουδιασμένος τις εξελίξεις, αρκούμενος μόνο στο να ξορκίζει τη σκέψη της καταστροφής, ελπίζοντας ότι θα επικρατήσει η λογική. Λες και σε όλους τους μεγάλους πολέμους που αιματοκύλησαν το ανθρώπινο γένος επικράτησε η λογική, για να επικρατήσει σήμερα, που μάλιστα είναι και πιο δυσεύρετη από ποτέ.

«Ἐν τῷ Ἅδη οὐκ ἔστι μετάνοια»

❈ Μερικοί νομίζουν, ὅτι θά πεθάνουν καί θά ἡσυχάσουν. Δέν θά ἡσυχάσουν. Ὅπως εἶναι ἐδῶ ἀνήσυχοι, θά εἶναι καί μετά ἀνήσυχοι. Ἄν εἶναι ἐδῶ ἥσυχοι, θά εἶναι καί μετά ἥσυχοι. Τήν ἡσυχία πρέπει νά τήν βροῦμε ἀπό δῶ, τήν πραγματική δηλαδή ἡσυχία, τήν εἰρήνη τῆς ψυχῆς μας.

Κάποιοι ἄλλοι ἀκόμα θεωροῦν, ὅτι θά αὐτοκτονήσουν καί τελειώσανε. Δέν τελειώσανε ὅμως, γιατί ὅπως ἦταν ἐδῶ, θά εἶναι καί μετά. Ἁπλῶς δέν θά ἔχουν τό σῶμα.

Ρωτᾶνε ποῦ εἶναι ὃ Θεὸς νὰ μᾶς βοηθήσει...

Ρωτάνε πού είναι ό Θεός νά μάς βοηθήσει...

Τόν έδιωξαν οί βλασφημίες, ή πορνεία, Ή κακία, τά μίση, Ή αθεΐα, οί εκτρώσεις, ή ομοφυλοφιλία, οί κλεψιες, όλες οί αμαρτίες μας...

Μετανοιωσες γιά όλα αυτά;

Τόν καλεσες νά σέ βοηθήσει καί δέν ήρθε;

Ὁδηγίες χρήσεως ἑνός ἀπορροφητῆρα καί ἡ γενική Ἀποστασία

Ὁδηγίες χρήσεως ἑνός ἀπορροφητῆρα καί ἡ γενική Ἀποστασία

Πορφυρίτης

Ἀγόρασα ἕναν ἀπορροφητῆρα κουζίνας καί μέ ἔκπληξη διάβασα τίς ὁδηγίες χρήσεως: «Παρακαλοῦμε, πρίν χρησιμοποιήσετε γιά πρώτη φορά τή συσκευή, νά διαβάσετε προσεκτικά ὅλο τό ἐγχειρίδιο ὁδηγιῶν χρήσεως, γιά νά ἔχετε τήν καλύτερη δυνατή ἀπόδοση ἀπό τή συσκευή σας καί νά ἀποφύγετε τίς βλάβες λόγῳ τῆς κακῆς χρήσης». Ὅλα αὐτά γιά ἕναν ἁπλό ἀπορροφητῆρα· πού πατᾶς ἕνα κομβίο καί δουλεύει, τό κλείνεις καί σταματᾶ! Καί ἐάν χαλάσει, ἔ, δέν χάλασε καί ὁ κόσμος, μπορεῖς νά τόν ἐπιδιορθώσεις ἤ νά τόν ἀντικαταστήσεις σχετικά εὔκολα.

Σκέφθηκα ἀμέσως, συνειρμικά, μιά ἄλλου εἴδους «μηχανή», ἀνεκτίμητης ἀξίας, μέ πολλαπλές, πολύπλοκες καί «εἰδικοῦ τύπου» λειτουργίες, τήν ὁποία ἀφήνουμε νά λειτουργεῖ στόν «αὐτόματο». Ἔχει καί αὐτή «ἐγχειρίδιο λειτουργίας», τό ὁποῖο, ὄχι μόνο δέν μελετοῦμε, ἀλλά τό ἀγνοοῦμε ἐπιδεικτικά, ἀδιαφοροῦμε πλήρως γι’ αὐτό καί δέν τό διδασκόμαστε κἄν· οὔτε στό σχολεῖο, οὔτε στό σπίτι, οὔτε στήν ἐκκλησία. Αὐτή ἡ «μηχανή» δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τόν Ἄνθρωπο καί τό ἐγχειρίδιο, ἡ Ἁγία Γραφή!

Οἱ ἀμετανόητοι ἄνθρωποι εἶναι ἀπὸ τώρα σφραγισμένοι ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο

Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η αμετανοησία,γιατί με κολάζει. Όποια αμαρτία και αν κάνω, αν μετανοήσω, θα σωθώ. Αλλά όταν είμαι αμετανόητος, πως θα συγχωρεθώ για να σωθώ;

Οποίος δεν θέλει να μετανοήσει, δεν μπορεί ούτε να ταπεινωθεί, ούτε να πιστέψει, ούτε να φωτιστεί ποτέ του.

Οι αμετανόητοι άνθρωποι είναι από τώρα σφραγισμένοι από τον Αντίχριστο. Δεν χρειάζεται να έλθει ο Αντίχριστος, την εποχή που θα έρθει, ώστε να τους σφραγίσει, αφού μέσα τους, ήδη έχουν κάνει συγκατάθεση στην αμαρτία και αν ζούσαν την εποχή του Αντιχρίστου, θα είχαν οικειοθελώς σφραγιστεί.

Ο Θεός μερικές φορές τιμωρεί τον αθώο, για να τιμωρηθούν οι ένοχοι 2 φορές παραπάνω. Για αυτό πολλά μικρά παιδιά βασανίζονται χωρίς να φταίνε, για να τιμωρηθούν οι ένοχοι γονείς, λόγω της αμετανοησίας τους.Ο Θεός πληροφορεί τους γονείς, ότι αυτοί έδωσαν το δικαίωμα για να ταλαιπωρείται το παιδί τους,οπότε ο πόνος και η ενοχή τους διπλασιάζεται.Πρέπει να μετανοήσουν οι γονείς για να τακτοποιηθεί το παιδί.