Ἀπροθυμία ἱεραποστολικοῦ ἔργου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Πολλοὶ νέοι κληρικοί, ἀκόμα καὶ ἀκριτικῶν περιοχῶν, εἶναι ἀπρόθυμοι νὰ ὑπηρετήσουν σὲ μικρὲς καὶ ἀπομακρυσμένες ἐνορίες, γιατί δὲν ἐπιθυμοῦν τὶς περιπέτειες τῆς μετακίνησης, φοβοῦνται τὴν ἐρήμωση τοῦ τόπου, ὑπολογίζουν τὶς δαπάνες, ἀλλὰ καὶ τὴν ἔλλειψη βοηθῶν. Τὸ θεωροῦν σπουδαῖο κατόρθωμα ἂν μία φορὰ πῆγαν σὲ κάποια μακρινὴ ἐνορία καὶ δηλώνουν ὅτι δὲν θὰ ξαναπᾶνε.

Αὐτοὶ οἱ ἱερεῖς προφανῶς δὲν ἔχουν ἐνδιαφέρον νὰ προσφέρουν καὶ νὰ κοπιάσουν γιὰ τὸν ἐγκαταλειμμένο λαό. Εἶναι ἄνθρωποι ποὺ θέλουν νὰ βολεύονται, νὰ διαχειρίζονται τὸ ἱερὸ χρῆμα μεγάλων ἐνοριῶν, νὰ δέχονται πολλὰ τυχερὰ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ὅλες τους οἱ κινήσεις εἶναι τυπικές, γιὰ νὰ μὴ ποῦμε ἐπαγγελματικές.

Ἔχουμε πολλὰ παραδείγματα ποὺ οἱ ἱερεῖς τῶν μεγάλων πόλεων δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν, ἔστω καὶ γιὰ λίγες μέρες τὸ χρόνο, ἀκριτικὲς ἐνορίες, οὔτε ἀκόμα καὶ κατὰ τὴ θερινὴ περίοδο, ποὺ ὡς ἀδειοῦχοι ταξιδεύουν γιὰ ἀναψυχή. Κι ἐνῶ ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ τοὺς ἀκρίτες, οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι πρόθυμοι νὰ λειτουργήσουν μερικὲς φορές, καλύπτοντας στοιχειώδεις θρησκευτικές τους ἀνάγκες.

Ὅσιος Ἰάκωβος ἐν Εὐβοίᾳ: «Τώρα, πάτερ μου, εἶσαι σωστὸς ἱερεὺς τοῦ Κυρίου, τώρα ἔχεις ὁλόκληρη τὴν θεία Χάρη ποὺ ἄφησες μαλλιὰ καὶ γένεια»!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος», ἐκδόσεις «Ἑνωμένη Ῥωμηοσύνη», Θεσσαλονίκη, 2020.

Διήγηση: «Ἕνας ἔγγαμος ἱερεύς, ὅταν χειροτονήθηκε ἔκοβε τὰ μαλλιὰ καὶ τὰ γένεια. Εἶχε ὅμως καὶ ἐνοχή. Πῆγε, λοιπόν, στὸν π. Ἰάκωβο καὶ τὸν ρώτησε:

-Πειράζει, Γέροντα, ποὺ κόβω τὰ γένεια καὶ τὰ μαλλιά;

-Δὲν πειράζει, τέκνον μου, τοῦ ἀπάντησε, ἀλλὰ μὲ πολλὴ πίκρα ὁ Γέροντας.

»Ὁ ἱερεὺς ἐξέλαβε “τὸ δὲν πειράζει” σὰν “χίλιες φορὲς πειράζει” καὶ τὸ καλλιέργησε μέσα του. Ἔτσι ἄφησε γένεια καὶ μαλλιά. Τὰ μαλλιά, μάλιστα, τὰ ἔδενε μὲ μαῦρο κορδονάκι, εἶχαν μακρύνει καὶ δένονταν καλά. Σ᾿ ἕνα χρόνο περίπου, ξαναπῆγε μὲ τὴν οἰκογένειά του στὴν Μονή. Βλέπει τὸν π. Ἰάκωβο ἔξω ἀπ᾿ τὴν πύλη τῆς Μονῆς, μόλις κατέβηκαν ἀπ᾿ τὸ αὐτοκίνητο· ἀκούει τὸν Γέροντα:

Οἱ καλοὶ ἱερεῖς μέσα ἀπο τὶς οἰκογένειες θὰ βγοῦν , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερέας Ἰωάννης Ὀρεϊλίδης (1865-1930) ἀπό τήν Λίτσασα τοῦ Πόντου

Ο ιερέας Ιωάννης Ορεϊλίδης (1865-1930) από την Λίτσασα του Πόντου που βρίσκεται 15χλμ από την Νικόπολη. Ιερουργούσε στον ναό του χωριού που ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο.

Ήταν φιλόξενος, ελεήμων και με κίνδυνο της ζωής του έσωσε πολλούς Έλληνες από τα χέρια των Τούρκων. Το 1924 ήρθε με την οικογένειά του, από τον Πόντο στην Θράκη, στον νομό Ροδόπης και στο χωριό Κασσιτερά του Δήμου Μαρωνείας Σαπών. Μαζί του έφερε ιερά κειμήλια και το τέμπλο του ιερού ναού Αγίου Γεωργίου Λίτσασας το οποίο βρίσκεται σήμερα στον ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στις Σάπες Ροδόπης. Υπηρέτησε στην Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου που βρίσκεται στο κέντρο των Κασσιτερών, μέχρι την κοίμησή του το 1930.

Στην είσοδο του Καθολικού της Μονής βρίσκεται ο τάφος του.

Κατά την διάρκεια αναστηλωτικών εργασιών, ανοίχτηκε ο τάφος του όπου βρέθηκαν αναλλοίωτα, το δεξί του χέρι με το Ευαγγέλιο το οποίο κρατούσε και το πετραχήλι του. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει και την Αγιότητα του ιερέα.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/1865-1930.html

Ο ΙΕΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟ Εἶπε ἕνας Ἱερομόναχος:

-Ἐμεῖς οἱ Ἱερεῖς ὁμοιάζουμε κατά πολύ μέ τούς χειρούργους.Μάλιστα εἴμαστε πολλάκις ἀνώτεροι ἀπό αὐτούς διότι διαχειριζόμαστε ὄχι ἀνθρώπινες σάρκες ἀλλά τήν ἴδια Θεϊκή σάρκα τοῦ Κυρίου . Γιαυτό κάθε Λειτουργία νά τήν ἐβλέπετε μέ ὑπευθυνότητα χειρούργου.Οἱ κινήσεις σας λεπτές καί προσεχτικές ,μήν σᾶς πέσει κάπου ἕνας μαργαρίτης καί ἄς εἶναι σάν τήν μύτη τῆς καρφίτσας καί ἐκεῖ ἀκόμη θρονιάζεται ὁλόκληρος ὁ Θεός.Οὔτε μισῆ σταγόνα Θεϊκοῦ Αἵματος νά μήν περιφρονεῖτε.Ἀκόμη καί τόν ἀτμό πού ἐξέρχεται ἀπό τό ζέον καθώς ἀναμιγνύεται μέ τό ἅγιον Αἷμα νά εὐλαβεῖστε καί νά τρέμετε.Νά συστέλετε τά Ἅγια σάν νά κάμετε ἐγχείρηση ἀνοικτῆς καρδιᾶς καί ὄχι μέ βιασύνες καί προχειρότητες.

Ἀκόμη καί στήν κατάλυση νά εἶστε ὑπερπροσεχτικοί. Ἀργά καί μέ πνεῦμα ὑπευθυνότητος σάν αὐτούς πού διαχειρίζονται μία ὡρολογιακή βόμβα. Ἰδίως ἐκείνη τήν στιγμή νά μήν συνομιλεῖτε μέ τούς ἀνθρώπους τοῦ Ἱεροῦ ἀλλά καί νά μήν βιάζεστε καί κουνᾶτε τό Ἅγιον Δισκοπότηρο πάνω –κάτω ὅπως κατεβάζουνε οἱ μπεκρῆδες τά οὐζοπότηρα.

Καλύτερα νά μᾶς λένε τρελούς καί μυγιάγγιχτους σέ αὐτά τά θέματα παρά νά κολαστοῦμε αἰώνια τῶν αἰωνίων γιά τήν ἐπιολαιότητα, ἀπροσεξία καί ἀμέλεια στίς Θεῖες παρακαταθῆκες.

Σκανδαλώδης ἀντιπαράθεσις

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ἡ ἀντιπαράθεση τῶν Μητροπολιτῶν μὲ τοὺς ἱερεῖς τους εἶναι ἕνα μεγάλο σκάνδαλο. Οἱ πρῶτοι ἀμφισβητοῦν τοὺς δεύτερους, ὡς πρὸς τὴ διαχείριση τοῦ ἱεροῦ χρήματος! Τὰ θέλουν ὅλα δικά τους καὶ σοφίζονται τρόπους ἐλέγχου καὶ ἀφαίμαξης τοῦ περιεχομένου τῶν παγκαρίων τῶν ναῶν. Τὸ πάθος τῆς πλεονεξίας τῶν Μητροπολιτῶν αὐτῶν εἶναι ἀκόρεστο. Ὅσα νὰ τοὺς δώσεις δὲν ἱκανοποιοῦνται. Συνήθως ἀνήκουν στὴ νέα γενιά, ἔχουν πολλὲς προσωπικὲς ἐπιθυμίες, καταδυναστεύονται ἀπὸ τὸ κοσμικὸ φρόνημα... καὶ κυριαρχοῦνται ἀπὸ τὴν ἐσφαλμένη ἐντύπωση ὅτι μητρόπολη εἶναι μόνο τὸ μέγαρο καὶ τὰ γραφεῖα, ἐνῷ τὶς ἐνορίες τὶς βλέπουν ὡς ἀνεξάντλητες πηγὲς ἐσόδων! Περιφρονοῦν τὶς ὅποιες δραστηριότητες ἔχουν καὶ ἀδιαφοροῦν, γιὰ νὰ καλύψουν τὶς λειτουργικὲς ἀνάγκες τῶν ναῶν, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ἀνάγκες τῶν φτωχῶν ἐνοριτῶν τους. Οἱ συγκεκριμένοι Μητροπολίτες ἔχουν ἔμμονη ἰδέα τὴν αὔξηση τῶν εἰσφορῶν ἀπὸ τοὺς ναοὺς καὶ τὶς συχνὲς ἐφ’ ἅπαξ χορηγίες, γιὰ νὰ ἐνισχύεται τὸ ἔργο τους, τὸ ὁποῖο πολλὲς φορὲς εἶναι ἀνύπαρκτο καὶ ὅταν μιλοῦν γι’ αὐτὸ στοὺς πιστούς, χωρὶς ντροπὴ καὶ χωρὶς ἀξιοπρέπεια, τὸ μόνον ποὺ πετυχαίνουν εἶναι ἡ πρόκληση καὶ ὁ σκανδαλισμός.

Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε ὅτι τὴ Μητρόπολη τὴν ἀποτελεῖ ὁ Μητροπολίτης, οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ πιστοί. Δηλαδὴ τὸ ποίμνιο καὶ οἱ ποιμένες. Εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἀντίληψη ὅτι μοναδικὸς ἐκκλησιαστικὸς ἄρχοντας εἶναι ὁ Μητροπολίτης καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι πρέπει νὰ ἔχουν δουλικὸ φρόνημα ἀπέναντί του καὶ ὅταν τὰ λάθη του καὶ τὰ σκάνδαλά του εἶναι πασίγνωστα! Ἂς περιγράψουμε ὅμως τὴν πραγματικότητα.

Ξέρεις, ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς, δίνουμε λόγο ἐκεῖ πάνω γιά τήν παρακαταθήκη τοῦ Χριστοῦ πού πιάσαμε στά χέρια μας.

Περιστατικό από την ζωή του οσίου γέροντα, ιερέα της Πόμπιας, παπά Νικόλα Φουστανάκη ,όπως την άκουσα από την εγγονή του ,την γερόντισσα Γαλακτία.

Ο παπά Νικόλας Φουστανάκης ήταν άγιος.Παππούς από την μητέρα της γερόντισσας Γαλακτίας.Έφυγε για τον ουρανό 97 ετών στις 7-7-1949.Λειτουργούσε μέχρι τα 92 χρόνια του.Τότε οι ιερείς δεν έβγαιναν στη σύνταξη.Ήταν άμισθοι και κολλημένοι ισοβίως στην Αγία Τράπεζα.

Κάποτε,στα βαθειά γεράματα του παπά Νικόλα πήγε μια γριούλα με πρόβλημα στη μνήμη, τύπου άνοιας,να κοινωνήσει.Έκανε μια απότομη κίνηση και έριξε κάτω τη θεία κοινωνία.Ο παπά Νικόλας έντρομος, έσκυψε με δάκρυα και λυγμούς και καθάρισε με τη γλώσσα του από το πάτωμα του παλαιού Αη Γιώργη,το μέρος της θείας κοινωνίας που έπεσε.

Μετά την οσιακή κοίμηση του παπά Νικόλα,πριν τελεσθεί το 40 ήμερο μνημόσυνό του,τον είδε στον ύπνο της, ολοζώντανο και χαρούμενο η Σφηνιάδαινα ,η μητέρα της μεγαλύτερης σήμερα ηλικιακά Πομπιανής Ελένης Πεδιαδιτάκη.Τον είδε να περνά, στολισμένος, χαρούμενος και ολόλαμπρος από τη γειτονιά της.Τον προσκάλεσε για καφέ αλλά απάντησε ότι δεν είχε χρόνο.

Έπειτα της είπε:

Συγκλονιστική μαρτυρία:

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ :

Μου είπαν,ένας Ιερέας ανεμβολιαστος ήταν διασωληνομενος και οι γιατροί που τον επισκέπτονταν με τους νοσοκόμους λέγανε: καλά να παθει. Έφυγε η ψυχή του κ βλέπει τον Χριστό και Του λέει: ποιος είμαι εγώ Κύριε να σε δω; Και του απαντά:

“Ἐχθροί τοῦ λαοῦ” οἱ ἀγωνιστές Ἱερεῖς; (Μέρος 2ο)

Το πρώτο μέρος εδώ

Τα πράγματα ζορίζουν… Οι μέρες είναι σκοτεινές και ο διωγμός αυτός …παραείναι ύπουλος. Και αυτό γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με τόσο φανερούς διωγμούς, όπως στο παρελθόν…

Με πρόσχημα την …υγεία, η εκκλησία έχει μπει στο στόχαστρο και οι ευλαβείς ιερείς σε λίγο θα θεωρούνται εχθροί του λαού (από έναν ιερέα στη Σαντορίνη πήραν δαχτυλικά αποτυπώματα και από τα 10 του δάχτυλα) – την ίδια ώρα που άνθρωποι της πραγματικής εξουσίας (είτε είναι αριστεροί, είτε είναι πρωθυπουργοί, είτε είναι Πακιστανοί) ζουν με άλλους κανόνες.

Το δεύτερο μέρος (και ευχόμαστε το τελευταίο) γράφεται επειδή μάθαμε κάποια πράγματα παραπάνω για τον Ιερομόναχο από την περιοχή του Λαγκαδά (Άγιος Βασίλειος), ο οποίος συνελήφθη την ίδια μέρα που συνελήφθη και ο ιερέας από την Ευκαρπία – στο τέλος της Θείας Λειτουργίας.

Ο πατήρ Αθανάσιος είναι αγωνιστής και ανυποχώρητος σε θέματα πίστεως. Στην τηλεφωνική επικοινωνία μας δε, άφησε την εντύπωση ανθρώπου με μαρτυρικό φρόνημα.