Ἀπό ὅλους τούς πειρασμούς πού ὁ ἄνθρωπος ἔχει νά νικήσει ἐπάνω στόν ἑαυτό του, ἡ ὀμορφιά εἶναι ὁπωσδήποτε ὁ πιό ἀκαταμάχητος πειρασμός.

Από όλους τους πειρασμούς που ο άνθρωπος έχει να νικήσει επάνω στον εαυτό του, η ομορφιά είναι οπωσδήποτε ο πιό ακαταμάχητος πειρασμός. Σε αυτήν άντεξαν η Αγία Αικατερίνη και η Βαρβάρα και η Αναστασία και η Παρασκευή και πολλές άλλες, οι οποίες γνώρισαν μέσα τους μία ανώτερη ομορφιά από εκείνη την εξωτερική!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

https://proskynitis.blogspot.com/2023/11/blog-post_527.html

Μ᾽ ἂν ὄμορφη δὲν ἔχεις γεννηθεῖ, τὴν ἄλλη ν᾽ ἀποφεύγεις ντροπή, τὴν ὀμορφιὰ νὰ πλάθεις μὲ τὰ χέρια σου.

ΚΘ΄

Ἐναντίον τῶν γυναικῶν ποὺ καλλωπίζονται

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Μὲ ψεύτικες πλεξοῦδες τὰ κεφάλια μὴν πυργώνετε, γυναῖκες, τσακίζοντας τοὺς μαλακοὺς τραχήλους πάνω στοὺς σκοπέλους.

Καὶ μὴν ἀλείβετε τὶς θεϊκὲς μορφὲς μ᾽ ἄσχημα χρώματα, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν ἔχετε πιὰ πρόσωπο μὰ προσωπεῖο.

Οὔτε κεφάλι ξέσκεπο στὸν ἄντρα εἶναι σωστὸ ἡ γυναίκα νὰ δείχνει οὔτε πλεξοῦδες μὲ χρυσόνημα δεμένες ἢ καὶ μαλλιὰ στοὺς ὤμους της χυμένα δῶθε κεῖθε,- μαλλιὰ μαινάδας ποὺ σκιρτοῦν σὲ αὔρα ἁπαλά· οὔτε καὶ στὴν κορφὴ λοφίο νὰ φτιάχνει περικεφαλαίας, βίγλα ποὺ ἀστράφτει γιὰ τοὺς ἄντρες ἀπὸ πέρα· οὔτε μαλλιὰ ποὺ σὰν λινάρι ἁπαλὸ γιαλίζουν κρυφὰ καὶ φανερά, στὸ μέτωπο στρωμένα, φλόγες ξανθὲς πετοῦν ὅσα τὴν μπόλια ξέφυγαν, ὥστε χεριοῦ ποὺ κόπιασε νὰ φαίνονται ἔργα, ὅταν τὸν ποὺ δὲ βλέπει δάσκαλο, ἄπνοη εἰκόνα στήνοντας μορφῆς, τὴν ὀμορφιὰ ἀπὸ κεῖ ἀντιγράφεις.

Ἡ φύση ἂν σοῦ ᾽δωσε ὀμορφιὰ μ᾽ ἀλοιφὲς μὴν τὴν κρύβεις ἀλλὰ γιὰ τοὺς δικούς σας ἄνδρες μόνο καθαρὴ κρατῆστε την, καὶ πόθου βλέμματα μὴ ρίχνετε σὲ ξένο γιατί τ᾽ ἀνόσια μάτια ἀκολουθεῖ ἡ ψυχή.

Μ᾽ ἂν ὄμορφη δὲν ἔχεις γεννηθεῖ, τὴν ἄλλη ν᾽ ἀποφεύγεις ντροπή, τὴν ὀμορφιὰ νὰ πλάθεις μὲ τὰ χέρια σου.

Τὴν ὀμορφιὰ ποὺ δίνει ἡ γῆ, κι ἀγοράζουν οἱ κοινὲς γυναῖκες, ποὺ γιὰ λίγες δεκάρες μοναχὰ πουλιοῦνται.

Τὴν ὀμορφιὰ ποὺ ὅταν πλυθεῖ χάμω κυλᾶ κι οὔτε στὸ γέλιο δὲ μένει, ὅταν τὰ μάγουλα χαλαρώνει ἡ χαρὰ καὶ τῶν δακρύων τ᾽ αὐλάκια τ᾽ ἀσχημίζουν κι ἀπ᾽ τοῦ φόβου τὸν ἱδρῶτα καὶ μὲ σταγόνες λίγες λιώνει.

Καὶ αὐτὰ ποὺ ἔλαμπαν πρῶτα μάγουλα χαριτωμένα ἀπὸ χαρὰ μεγάλη, αἰφνίδια μὲ διπλὸ φάνηκαν χρῶμα σκοῦρα, χιονάτα. Ὦ μελαχροινή, ροδομάγουλη, πῶς μπορεῖς νά ᾽χεις ὁμορφιὰ ποὺ προδίνεται;

Ρώτησαν μία Χριστιανή, τί τήν ἔκανε τόσο ὡραῖα, ἐνῶ δέν χρησιμοποιοῦσε καλλυντικά. Καί ἐκείνη μέ ταπείνωση ἀπάντησε :

Ρώτησαν μια Χριστιανή, τι την έκανε τόσο ωραία, ενώ δεν χρησιμοποιούσε καλλυντικά. Κ εκείνη με ταπείνωση απάντησε :

Για τα χείλη μου χρησιμοποιώ Αλήθεια. Για την φωνή μου Προσευχή.

Για τα μάτια μου συμπάθεια. Για τα χέρια μου Αγαθοεργία.

Ἠ ὀφθαλμοπορνεία

Μου έλεγε ένας 25χρονος νέος:

- Ο νους μου, ήταν στις όμορφες γυναίκες. Από 10 ετών τις κοιτούσα πονηρότατα, διαπράττοντας οφθαλμοπορνεία. Δεν αμάρταινα σαρκικά μ' αυτές, απλά τις κοιτούσα πολύ πονηρά. Ήταν ένα πραγματικό βάσανο για μένα! Μια μέρα όμως, είδα έναν άγγελο για πολύ λίγο και έγινε άφαντος.

Μήν αἰχμαλωτίζεσαι ἀπό ....

Μην αιχμαλωτίζεσαι από την πρόσκαιρη ομορφιά και μην παρασύρεσαι από την σαρκική επιθυμία. Γη και στάχτη καταντά η ομορφιά του ανθρώπου! Και το δικό σου κάλλος θα μαραθεί σαν άνθος και θα χαθεί σαν σκιά.

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ.

Σέ μιά μητέρα γιά τίς "βασίλισσες τῆς ὀμορφιᾶς"

Μου αναγγέλλετε με αλόγιστη χαρά ότι η κόρη σας εκλέχθηκε «βασίλισσα ομορφιάς». Λες και περιμένετε κι εγώ να σας συγχαρώ . Για εμένα είναι ντροπή να γράφω για αυτό, και αντί για συγχαρητήρια σας δηλώνω βαθιά συλλυπητήρια. Δεν ξέρω γιατί λέτε ακόμα στο γράμμα: «Την κόρη μου ως μορφωμένη κοπέλα αυτό την κολακεύει πολύ». Διότι τι να λεχθεί περί μορφωμένων και αμόρφωτων στις μέρες μας; Μεταξύ πολυάριθμων σύγχρονων κρίσεων η κρίση της μόρφωσης είναι μία από τις κυριότερες. Ποιός ξέρει, εάν μπορεί να ονομαστεί μορφωμένη μία κυρία της πόλης μπροστά στη ντροπαλή βοσκοπούλα του βουνού! Σ’ αυτό ποτέ δεν θα υπάρχει συμφωνία μέχρι να επιστρέψουμε στη λαϊκή έννοια της μόρφωσης , και να ομολογήσουμε, σε αρμονία με τη λαϊκή πεποίθηση , ότι μορφωμένος είναι εκείνος ο οποίος έχει καθαρή παρειά. Και όποιος  δεν έχει καθαρή παρειά, δεν είναι μορφωμένος, όπου και να ζει, όποια θέση και να κατέχει και όση γνώση και να έχει στο κεφάλι του.

Ποιός ὁ ἀληθινός στολισμός τοῦ Χριστιανοῦ;_Ἁγίου Νικοδήμου_Χρηστοήθεια_mp3

Π. Σάββας 2011-03-13_Ποιός ὁ ἀληθινός στολισμός τοῦ Χριστιανοῦ;_Ἁγίου Νικοδήμου_Χρηστοήθεια_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-03-2011 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Οἱ χριστιανοί δέν πρέπει νά καλλωπίζονται, νά φοροῦν ἁρώματα, νά χρησιμοποιοῡν φτιασίδια καί νά βλέπουν περίεργα_Ἁγίου Νικοδήμου_Χρηστοήθεια_mp3

Πνευματική συζήτηση του στάρετς (γέροντα) Σαμψών Σίβερς με αγρότισσα

Από το βιβλίο του Μ. Mελινού
«Άνθη αγίας Ρωσίας»

- Στάρετς Σαμψών: Όταν πρόκειται να πας κάπου, κόρη μου, να προσεύχεσαι πολύ, πριν. Πριν το φαγητό, επίσης, πρέπει να προσευχόμαστε. Να ευχαριστούμε αδιάκοπα τον Θεό που έχουμε την υγεία μας. Δώρο δικό Του είναι. Πρέπει να είμαστε ταπεινόφρονες. Να ξεριζώνουμε την υπερηφάνεια από την καρδιά μας. Πολλές φορές έρχεται μια αρρώστια και μας ταπεινώνει. Γι’ αυτό την επιτρέπει ο Θεός. Πρώτα ο Θεός, μετά ο συνάνθρωπος και μετά ο εαυτός μας. Ποτέ μην υπόσχεσαι ασυλλόγιστα. Ο υπερήφανος υπόσχεται αβασάνιστα, από εγωισμό. Ο ταπεινός λέει «θα προσπαθήσω».
- Αγρότισσα: Στάρετς, μπορώ να βάφω τα χείλη;

Αληθινή ομορφιά η σεμνότης (Μιχαήλ Μιχαηλίδης, θεολόγος)

Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Τό κάλλος, ἡ ὀμορφιά, εἶναι καί ὡραῖο καί καλό. Δημιουργός τοῦ κάλλους εἶναι ὁ ἴδιος ὁ
Θεός. Ὅπου κι ἄν στρέψουμε τή ματιά μας θ’ ἀντικρύσουμε την ὀμορφιά καί τή σοφία τοῦ Θεοῦ.
Στόν οὐρανό, στή γῆ, στα βουνά, τίς θάλασσες, τά πουλιά, τά λουλούδια... Παντοῦ. Στό κάθε μας βῆμα. Τήν κάθε στιγμή. Ὅλα πλασμένα «καλά λίαν».

Τό ὡραῖο, ὅταν εἶναι καλό καί δέ διαστρέφεται, δίνει χαρά στήν ψυχή καί ὀμορφιά στη ζωή.

…

«Νά μή κατηγορεῖ κανένας τήν ὀμορφιά, προσθέτει ὁ ἅγιος Πατέρας (ἱερός Χρυσόστομος), οὔτε νά λέγει ἐκεῖνα τά ἀνόητα λόγια, ὅτι τάχα την τάδε τήν κατάστρεψε ἡ ὀμορφιά ἤ στήν τάδε ἡ ὀμορφιά ἔγινε ἀφορμή καταστροφῆς και ἀπώλειας».
Καί ἀπαντᾶ:
«Οὐ το κάλλος αἴτιον μή γένοιτο ἔργον γάρ ἐστι καί τοῦτο τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’  ἡ προαίρεσις ἡ διεφθαρμένη αἰτία πάντων τῶν κακῶν ἐστιν».
Τό κάλλος, ὡστόσο, δέν παύει νά εἶναι δοκιμασία καί πειρασμός στόν ἄντρα ἤ τή γυναίκα. Πιό πολύ στή γυναίκα. Ἡ συνειδητοποίηση τῆς ὀμορφιᾶς κάνει τόν ἄνθρωπο ὑπερήφανο, αὐτάρεσκο,
φίλαυτο, ἐγωκεντρικό, καί τόν ρίχνει σέ κινδύνους και ὑποψίες καί πειρασμούς.

…

Σημειώνω τούς τελευταίους στίχους ἑνός ὡραιότατου ποιήματος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου γιά τήν ὀμορφιά και τή σεμνότητα:
Μή ζωγραφίσεις, ἀνόητη, τό πρόσωπο καί μήν ἀλλάζεις τήν ὄψη σου. Μόνη ὀμορφιά γιά μένα ὅποια ἡ φύση δίνει. Κι ἄλλη μή θές νά δείχνεις ἀπό ὅποια εἶσαι.Ἕνα λουλούδι στή γυναίκα ἀγαπητό, τ’ὡραῖο κοκκίνισμα, ἡ ντροπή...
Ὁ καλλωπισμός εἶναι ἐκτροπή ἀπό τό φυσικό στό ἀφύσικο. Εἶναι ἀπάτη καί παγίδα. Εἶναι
δόλωμα καί σκάνδαλο. Εἶναι προσποίηση καί ὑποκρισία.

Ὁ ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης γράφει σέ κάποια Θεανώ τά ἑξῆς πολύ σημαντικά: «Ἡ ἀγάπη σου στά κοσμήματα, ἡ λαμπρότητα τῶν πολύτιμων λίθων και μαζί μ’ αὐτά καί τό πολύ χρυσάφι, καί τά καλοπλεγμένα μαλλιά, καί τά βαψίματα τῶν ματιῶν καί ὅλη ἡ τέχνη τῆς ὀμορφιᾶς καί ἡ
σπουδή σου σ’ αὐτά, ὅπως πληροφοροῦμαι, ἔρχονται σ’ ἀντίθεση μέ τή σεμνότητα τοῦ μέτρου
καί τήν προσβάλλουν, ἀλλά καί δείχνουν πώς ἀκόμα μέσα σου λυσσοῦνε τά πάθη. Ἐάν
λοιπόν, ξέχασες τήν ὑπόσχεσή σου, μέ τήν ἐπιστολή μου αὐτή σοῦ τήν ὑπενθυμίζω...».

Γιά τίς ἀπρόσεκτες γυναῖκες, πού τολμοῦν νά μεταφέρουν τόν καλλωπισμό τους καί κατά τήν ὥρα τῆς
λατρείας, λέγει ὁ ἱ. Χρυσόστομος:
«Τή στιγμή πού ὁ Παῦλος συμβουλεύει τίς γυναῖκες νά μή καλλωπίζονται και νά μή ντύνονται κοσμικά, ἐσύ ἔρχεσαι νά προσευχηθεῖς στο Θεό ὁλοστόλιστη μέ τά χρυσαφικά σου; Μήπως ἦλθες γιά να χορέψεις; Μήπως ἦλθες γιά γαμήλια διασκέδαση; Μήπως ἦρθες γιά πανηγύρι; Πέταξε μακριά αὐτή τήν ὑποκριτική ἀμφίεση.Αὐτά εἶναι γνωρίσματα καί ἐμφανίσεις τῶν γελωτοποιῶν καί τῶν χορευτῶν.Μή μιμεῖσαι τίς πόρνες...».

«Ταῦτα γάρ ἀναιδείας ἐστί καί ἀσχημοσύνης».
Καί καταλήγει ὁ ἅγιος καί μέγας ἱεροκήρυκας τῆς Ἐκκλησίας:
«Οὐκ ἔστι μικρόν τό ἁμάρτημα, ἀλλά και σφόδρα μέγα, ἱκανόν παροξύναι τόν Θεόν»….

 alopsis
(Πηγή: Απόσπασμα άρθρου από την
εφημερίδα
«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» 10/6/2011)

Ποιός ὁ ἀληθινός στολισμός τοῦ Χριστιανοῦ;_Ἁγίου Νικοδήμου_Χρηστοήθεια_mp3

Π. Σάββας 2011-03-13_Ποιός ὁ ἀληθινός στολισμός τοῦ Χριστιανοῦ;_Ἁγίου Νικοδήμου_Χρηστοήθεια_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-03-2011 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Οἱ χριστιανοί δέν πρέπει νά καλλωπίζονται, νά φοροῦν ἁρώματα, νά χρησιμοποιοῡν φτιασίδια καί νά βλέπουν περίεργα (Ἁγίου Νικοδήμου, Χρηστοήθεια) (mp3).

Γέροντος Παΐσιου του Αγιορείτου Λόγοι Α΄ Μέρος Γ΄ Κεφάλαιο 5ο «Καλλωπισμός: Μουντζούρες στην εικόνα του Θεού»

Λόγοι Α΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

Κεφάλαιο 5ο   Εσωτερική αταξία και εξωτερική εμφάνιση

«Καλλωπισμός: Μουντζούρες στην εικόνα του Θεού»

Τι χαμένος κόσμος υπάρχει σήμερα! Και οι γυναίκες τώρα βάζουν στα μαλλιά τους κάτι κόλλες και πώς μυρίζουν! Αλλεργία σε πιάνει. Όταν βλέπω κοσμικιά γυναίκα, με κοσμικές ομορφιές και αρώματα, αηδιάζω εσωτερικά. Μου είπαν: «Η τάδε πήγε στην Γερμανία να μάθη αισθητική». «Και τι είναι αισθητική;» ρώτησα. «Η αισθητικός, μου λένε, φτιάχνει τις γριές νέες». Τότε θυμήθηκα· είχα δει κάποτε μια ηλικιωμένη που είχε μια οριζόντια γραμμή στο μέτωπό της. Ρωτάω μετά έναν γνωστό της: «Τι έχει, η καημένη;» «Α, τίποτε, μου λέει· έκανε εγχείρηση, για να τεντώση το δέρμα της, να φύγουν οι ρυτίδες». Κι εγώ νόμιζα ότι είχε χτυπήσει και είχε χειρουργηθή… Πού φθάνει ο κόσμος σήμερα!

- Σήμερα, Γέροντα, δεν θεωρούν αμαρτία τον καλωπισμό.

- Ναι, αυτό κατάλαβα. Είδα μια ψυχή που, ενώ πρώτα ήταν σαν Άγγελος, δεν την γνώρισα μετά έτσι όπως ήταν βαμμένη. «Ο Θεός όλα πολύ καλά τα έκανε, της είπα, αλλά έχει κάνει ένα μεγάλο λάθος σ΄ εσένα!» «Γιατί, Πάτερ;» μου λέει. «Να, στα μάτια τα δικά σου, δεν έβαλε μελάνη από κάτω! Αυτό το λάθος έκανε! Ενώ τους άλλους ανθρώπους τους έφτιαξε καλούς, όμορφους, έκανε λάθος σ΄ εσένα! Βρε, χαμένο, δεν το καταλαβαίνεις; Ασχημίζεις έτσι τον εαυτό σου! Σαν να έχης μια βυζαντινή εικόνα και τραβάς πινελιές από ΄δω κι από ΄κει και την μουντζουρώνεις, την χαλάς. Πάμε στην εικόνα του Θεού να βάλουμε μπογιές; Ή σαν ένας ζωγράφος νάχη φτιάξη μια καλή εικόνα, και πάει μετά ένας που δεν ξέρει ζωγραφική, παίρνει το πινέλο και κάνει κάτι μουντζούρες και ασχημίζει την εικόνα του
ζωγράφου. Το ίδιο κάνεις κι εσύ. Έτσι είναι σαν να λες στον Θεό: «Δεν τάκανες καλά, Θεέ μου· εγώ θα τα διορθώσω»»!

Μια άλλη ήρθε μια μέρα με κάτι νύχια μέχρι εκεί, σαν το γεράκι, βαμμένα κόκκινα, και μου λέει: «Έχω το παιδί μου άρρωστα βαριά. Να κάνης προσευχή, Πάτερ! Κάνω και εγώ προσευχή, αλλά…» «Τι προσευχή κάνεις; της λέω. Εσύ γρατζουνάς τον Χριστό μ΄ αυτά τα νύχια! Κόψε πρώτα τα νύχια, να γίνη καλά το παιδί. Για την υγεία του παιδιού σου, τουλάχιστον να κόψης τα νύχια και να πετάξης τις μπογιές». «Να τα βάψω άσπρα, Πάτερ;» «Εγώ σου λέω να ξεβάψης τα νύχια και να τα κόψης· να κάνης μια θυσία για την υγεία του παιδιού σου. Τι είναι αυτά; Αν ήταν, ο Θεός θα σε έκανε με νύχια κόκκινα». «Να τα βάψω άσπρα, Πάτερ;» Άντε τώρα!... «Καλά θα πας και συ και το παιδί σου…» είπα από μέσα μου. Τα παιδιά περισσότερο τα κρυολογεί η μητέρα, όταν δεν είναι ντυμένη με την σεμνβότητα και προσπαθή ακόμη και να «μαδάη» τα παιδιά της.

Μπορεί κάποιος να είναι λίγο άσχημος ή να έχη μια αναπηρία. Ξέρει ο Θεός ότι έτσι θα βοηθηθή πνευματικά, γιατί τον Θεό Τον ενδιαφέρει περισσότερο από το σώμα η ψυχή. Όλοι έχουμε τα καλά μας και λίγα κουσουράκια –σταυρουδάκια, όχι σταυρό- που μας βοηθούν για την σωτηρία της ψυχής μας.

συνεχίζεται ...

Επόμενο  Μέρος Δ΄ Κεφάλαιο 1ο.  Η Εκκλησία στην εποχή μας.  Η παιδεία.  «Η ελληνική γλώσσα»
http://anavaseis.blogspot.com/2010/06/5_21.html