1.Ἡ θεραπεία τῆς ἀνθρώπινης φιληδονίας ἀπό τόν Νεογέννητο Κύριό μας_Σύναξις Χριστουγέννων-2.Ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν-κατά τόν Ἄγ. Νικόλαο Βελιμίροβιτς_Πρωτοχρονιάτικη Σύναξη

1. Π. Σάββας 2012-12-06_Ἡ θεραπεία τῆς ἀνθρώπινης φιληδονίας ἀπό τόν Νεογέννητο Κύριό μας_Σύναξις Χριστουγέννων_mp3

 

2. Π. Σάββας 2012-12-06_Ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν-κατά τόν Ἄγ. Νικόλαο Βελιμροβιτς_Πρωτοχρονιάτικη Σύναξη_mp3 

Ὁμιλίες τοῦ π. Σάββα στίς 06-12-2012 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία 1. πατῆστε ἐδῶ  καί τήν ὁμιλία 2. πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Γιούρι Γκαγκάριν: Ὁ πρῶτος Ὀρθόδοξος στό διάστημα

Παρά την αθεϊστική προπαγάνδα, η ιστορία κατέγραψε αδιάψευστα, ότι ο πρώτος άνθρωπος στο διάστημα ήταν Ορθόδοξος!
ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
    Για (και σε) πολλά θέματα γίνεται προπαγάνδα, η οποία αλλοιώνει το περιεχόμενο της είδησης και την χρησιμοποιεί για τους λόγους και τους σκοπούς μιας ιδεολογίας. Το ίδιο έγινε και στο θέμα του Γιούρι Γκαγκάριν.
    Ο Γκαγκάριν, όπως όλοι οι παλαιότεροι γνωρίζουμε, ήταν Σοβιετικός, ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε στο διάστημα. Την 12η Απριλίου του έτους 1961 έκανε μια τροχιά γύρω από την γη και στην συνέχεια προσγειώθηκε στην Σοβιετική Ένωση. Έγινε γνωστός σε όλον τον κόσμο και ήρωας στην χώρα του. Έκανε περιοδείες σε πολλές χώρες και έγινε βουλευτής στο Ανώτατο Σοβιέτ. Σκοτώθηκε λίγα χρόνια μετά, το 1968, όταν συνετρίβη το μικρό αεροπλάνο κατά μία εκπαιδευτική πτήση.

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Δ'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος Δ'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Μετά ἀπό τρία χρόνια σκληρᾶς ἀσκήσεως στίς πνευματικές σχολές, στά μοναστήρια καί τίς ἐρήμους τῶν Ἱεροσολύμων καί τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὁ Γέρο-Γεώργιος ἐπέστρεψε πάλι στό χωριό του, τό Σουγκάγκ. Ξυπόλυτος μέ τά πόδια του σκασμένα καί πληγωμένα ἀπό τίς πέτρες, ξεσκούφωτος, ἡλιοκαμμένος καί παγωμένος, μέ τό ἴδιο γελέκο κουρελιασμένο, μέ τό Ψαλτήρι στήν μασχάλη καί τό ραβδί του στό χέρι ἔμπαινε στό χωριό. Εἶχε ἀναχωρήσει σάν προσκυνητής μαζί  μέ πολλούς ἄλλους χριστιανούς καί ἐπέστρεφε τώρα μόνος του φορτωμένος μέ χαρίσματα, σάν ἕνας  μεγάλος ὅσιος.
Ἕνας ἀπό τούς γέροντες τοῦ χωριοῦ μᾶς διηγήθηκε "Ἦτο ἐξάδελφος μέ τόν πατέρα μου. Ὅταν μπῆκε στό χωριό μας, συναντήθηκε μέ κάποιον γνωστό του καί τοῦ εἶπε:                   

Ἡ πίκρα τῆς Παναγιάς μας. Ἡ γυναίκα σήμερα.

 ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ πληγώνουμε διαρκώς την Παναγιά με τα καμώματά μας. Η μεσίτρια του κόσμου αποστρέφει το πρόσωπό Της από μας. Έως πότε θα μας κοιτάζει και θα μας προσέχει , ενώ εμείς χαζεύουμε άλλα πρόσωπα και πράγματα; Τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει, θλιβερά και δυσάρεστα˙ πριν από μερικά χρόνια στο περιβόλι Της, στο Άγιον Όρος μεγάλη πυρκαγιά κατέτρωγε τα πάντα κατά το Δεκαπενταύγουστο. Οι λιτανείες, αντί να σβήνουν τη φωτιά, δυνάμωναν τους ανέμους.

Πιο πρόσφατα, πριν από δύο χρόνια περίπου, ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν εκκλησιαστικοί άνδρες, κατέπεσε λίγο έξω από τον Άθωνα, στο αρχιπέλαγος του Αιγαίου. Ένα χρόνο αργότερα, την παραμονή της Κοιμήσεώς Της, αεροπλάνο συνετρίβη στο νομό Αττικής με 121 επιβάτες νεκρούς˙ ανάμεσά τους , σαράντα παιδιά. Η Παναγία μας υποφέρει με τα άτακτα παιδιά Της. Στις γιορτές Της, αντί να μοιράζει «γλυκά», παρακολουθεί με πόνο το ξετύλιγμα των συμφορών.

Νοσηλευτική δεοντολογία.Σχέσεις νοσηλευτή μέ τούς ἄλλους συναδέλφους νοσηλευτές

ΕΙΚΟΝΑ ΠΑΝΩ: Η Αγία Φοίβη εις Κεχριές της Κορίνθου, η διακόνισσα του Αποστόλου Παύλου και προστάτης των νοσοκόμων που γιορτάζει στις 3 Σεπτεμβρίου.

 

Δ. ΣΧΕΣΕΙΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ

Και πάλι θα πρέπει να τους αγαπά και να τους συμπεριφέρεται με την χριστιανική αγάπη και τα χαρακτηριστικές εκδηλώσεις της που αναφέραμε και για τους ασθενείς. Επιπλέον θα πρέπει να είναι πολύ συνεργάσιμος και μετριόφρων (για όσα είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού). Για να έχει επιτυχία αυτή η συνεργασία δεν θα πρέπει να περιφρονεί την βοήθεια και την συμβουλή ούτε και του πιο νέου νοσηλευτή αλλά να αισθάνεται με όλους τους συναδέλφους του σαν μια οικογένεια και σαν ένα σώμα, μια ψυχή που αγωνίζεται για έναν κοινό σκοπό και μια αποστολή, την σωματική ,την ψυχική και την πνευματική υγεία των ασθενών.

Τά ψέμματα γιά τόν ὅσιο Νίκωνα τόν "Μετανοεῖτε"

Οι ψευδείς συκοφαντίες κατά του αγίου

Ο Βλάσης Ρασσιάς, στο απαράδεκτα ψευδές και συκοφαντικό του κείμενο στο ΥΣΕΕ: "Ιστορίες Αγάπης" ("ιστορίες απάτης" έπρεπε να γράψει), κατηγορεί ψευδώς τον άγιο Νίκωνα για τα εξής:

"850 - 900 Από τον Αρμένιο προσηλυτιστή Νίκωνα τον “Μετανοείτε” και τους ένοπλους μοναχούς του, εκχριστιανίζονται με τη βία οι τελευταίοι Έλληνες εθνικοί της Λακωνίας και κατασφάζονται οι δούκες και οι ιερείς τους".

Τα παραπάνω ψεύδη, διανθίζονται και από τα εξής που γράφει στο συκοφαντικό του βιβλίο για τη Σπάρτη:

Τά Ψυχοσάββατα

Η Αγία μας Εκκλησία όρισε και κάποια ιδιαίτερα Σάββατα να είναι αφιερωμένα εξαιρετικά στις μνήμες των κεκοιμημένων μας και μάλιστα «των απανταχού της Οικουμένης», τα όποια ονομάζει Ψυχοσάββατα1. Η «δέησις υπέρ των κεκοιμημένων τω Σαββάτω των ψυχών» είναι γνωστή ως Ψυχοσάββατο. Η δέησις γίνεται κατά τον εσπερινό της Παρασκευής στον όποιο μνημονεύονται όλες οι ψυχές των κεκοιμημένων μας «απ' αρχής και μέχρι των έσχατων» όπως αναφέρει και η εκτενής συναπτή.
Ο άγιος Νεκτάριος αναφέρει σχετικά: «Η ημετέρα Εκκλησία από της ιεράς ταύτης διδαχθείσης παραδόσεως μακράν του να νομίζη τα εαυτής τέκνα καθαρά από παντός ρύπου, ειδυϊά την άνθρωπίνην ασθένειαν, ου γαρ έστιν άνθρωπος, ος ζήσεται και ουχ αμαρτήσει, εύχεται, παρακαλεί, καθικετεύει τον φιλάνθρωπον Θεόν υπέρ των κοιμηθέντων τέκνων αυτής, θεωρεί δε τα μνημόσυνα ως αναπόφευκτον υποχρέωσιν των ζώντων προς τους κεκοιμημένους. διό ου μόνον δι’ ένα έκαστον επιτελεί μνημόσυνα, αλλά και δύο γενικά ενιαύσια μνημόσυνα περί τε των εν ξένη γη αποθανόντων, και περί των μη νενομισμένων τυχόντων...» 2.

Θεολογικαί παρατηρήσεις ἐπί τεσσάρων εἰσηγήσεων τοῦ Μητροπολίτου Δαμιέττης κ. Bishoy περί τῶν κοινῶν δηλώσεων τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου Ὀρθοδόξων καί Ἀντιχαλκηδονίων. Μέρος Β'

Θεολογικαί παρατηρήσεις ἐπί τεσσάρων εἰσηγήσεων τοῦ Μητροπολίτου Δαμιέττης κ. Bishoy περί τῶν κοινῶν δηλώσεων τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου Ὀρθοδόξων καί Ἀντιχαλκηδονίων

Μέρος Β'

Πονοῦμεν διά τήν διαιώνισιν τοῦ μεγάλου ἀντιχαλκηδονίου σχίσματος, ἀλλά ταυτοχρόνως ἀγωνιοῦμεν διά τήν ὁμολογίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἔχομεν τήν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας. Διά τόν λόγον αὐτόν ἐμελετήσαμεν τάς εἰσηγήσεις μετά πάσης δυνατῆς προσοχῆς καί ἐγράψαμεν μέ πνεῦμα ἀγάπης ἀλλά καί εἰλικρινείας.
Ἀπεστείλαμεν δέ τάς κατωτέρω σκέψεις μας εἰς τόν Μητροπολίτην κ. Bishoy, μέ σκοπόν:

Οἱ Ἅγιοι ἔνδοξοι ὁσιομάρτυρες Καρεῶτες Μοναχοί

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΔΟΞΟΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΡΕΩΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΙ, ΟΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΟΦΡΟΝΩΝ ΑΖΥΜΙΤΩΝ ΞΙΦΕΙ ΤΕΛΕΙΩΘΕΝΤΕΣ, ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΝΔΟΞΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΚΟΣΜΑΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ΑΓΧΟΝΗ ΑΠΑΙΩΡΗΘΕΙΣ

Εν Πειραιεί  5-12-2012

Πρωτοπρεσβ. Άγγελος Αγγελακόπουλος
εφημέριος Ι. Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Πειραιώς

Η Καθολική Ορθόδοξος Εκκλησία στις 5 Δεκεμβρίου, εκτός από την μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Σάββα του Ηγιασμένου, εορτάζει και την μνήμη των αγίων ενδόξων οσιομαρτύρων Καρεωτών μοναχών του Αγίου Όρους, των υπό των λατινοφρόνων αζυμιτών ξίφει τελειωθέντων και του αγίου ενδόξου οσιομάρτυρος Κοσμά του Πρώτου του Αγίου Όρους, αγχόνη απαιωρηθέντος. Σύμφωνα με τον ιερό Συναξαριστή[1] : «τη αυτή ημέρα οι άγιοι οσιομάρτυρες οι εν τοις κελλίοις του Άθω κατοικούντες, οι τους Λατινόφρονας ελέγξαντες, τον βασιλέα, φημί, Μιχαήλ, και τον Πατριάρχην Βέκκον, ο μεν πρώτος απηγχονίσθη, οι δε λοιποί ξίφει ετελειώθησαν». Οι στίχοι του Συναξαρίου αναφέρουν : «Τη των οσίων πληθύι γνώμη μία, υπέρ πατρώων δογμάτων τεθνηκέναι».

Οἱ μοναχοί Ἀθανάσιος καί Κύριλλος Παβαλούκα. Μέρος Γ'. Τελευταῖο

 Οἱ μοναχοί Ἀθανάσιος καί Κύριλλος Παβαλούκα

Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

 Μέρος Γ'

 Ἐάν ἄκουγε ὁ Γέροντας ὅτι συνέβαιναν κἄπου ἁμαρτωλά ἔργα, ἐστενοχωρεῖτο πολύ. Ἐνίοτε τολμοῦσε νά συμβουλεύη τέτοιου εἴδους ἐπιλήψιμα πρόσωπα μέ δάκρυα στά μάτια, ὑπενθυμίζοντάς τους τόν φόβο τῶν κολάσεων στήν ἄλλη ζωή.
Ὅταν κάποτε ἄκουσε ὅτι ὑπάρχουν σκάνδαλα στό σεμινάριο τῆς Μονῆς Νεάμτς, ἔλαβε τό θάρρος, παρουσιάσθηκε στόν Μητροπολίτη καί τοῦ εἶπε.
-Σεβασμιώτατε, εἶμαι κι ἐγώ ἕνας πτωχός μοναχός τῆς μονῆς Νεάμτς. Ὅμως ἀκούω νά γίνωνται κάτι πράγματα στό θεολογικό σεμινάριο καί φρίττω. Ἄς σταθοῦμε καλά, ἄς σταθοῦμε μετά φόβου. Σᾶς παρακαλῶ νά ἔλθετε καί νά κατευθύνετε σωστά τίς ὑποθέσεις τοῦ σεμιναρίου, πρίν νά ἔλθη ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ.
-Καί ποιός εἶσαι ἐσύ καί μιλᾶς μέ τόση παρρησία; Τόν ἐρώτησε ὁ Μητροπολίτης.
- Ἐγώ εἶμαι τσοπάνης στό μοναστήρι Νεάμτς καί ὀνομάζομαι Ἀθανάσιος ἁμαρτωλός.
-Γιά τήν παρρησία σου αὐτή, σοῦ δίνω κανόνα καί σέ ἐξορίζω στό μοναστήρι Βορόνα, γιά νά μάθης ἄλλη φορά νά σιωπᾶς...

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα της Τετάρτης 05-12-12.

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2012. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Γαλάτας κεφ. ιγ΄ 17 - 21

ιγ΄ 17 - 21

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Στ΄ 17 - 23

Στ΄ 17 - 23

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Μπορεῖ νά ἀμφισβητηθεῖ πλέον ἡ ἱστορικότητα τοῦ Ἰησοῦ;

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΕΙ ΠΛΕΟΝ

Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ;

Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου

   Αρκετές φορές διαβάζουμε στο διαδίκτυο ή σε βιβλία και άρθρα «μορφωμένων» ερευνητών ότι ο Ιησούς Χριστός στην πραγματικότητα δεν υπήρξε, αλλά ήταν το δημιούργημα Ιουδαϊκών θρησκευτικών ομάδων ή προήλθε από συνθέσεις εθνικών μύθων και διάφορες άλλες ανιστόρητες εικασίες. Σε επίπεδο πανεπιστημιακών καθηγητών κανείς σοβαρός ειδικός στα πρωτοχριστιανικά χρόνια δεν μπορεί να αγνοήσει πλέον την μοναδικά σημαντική ιστορική προσωπικότητα του Ιησού από την Ναζαρέτ, που χώρισε τα ημερολόγια του κόσμου στα χρόνια πριν και μετά Χριστόν. Ούτε η διδασκαλία, ούτε τα θαύματα του Ιησού, ούτε η ανάστασή του έχει κάτι το αντίστοιχο με την γενικότερη θρησκευτική ιστορία των Εβραίων ή τη φιλοσοφία του εθνικού κόσμου, για να ισχυριστεί κάποιος ότι προήλθε τάχα από μια παρόμοια σύνθεση. 

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Γ'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος Γ'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Κανείς δέν γνωρίζει πότε ἔφυγε ἀπό τήν Παλαιστίνη ὁ Γέρο-Γεώργιος. Μετά ἀπό τήν θαυμαστή αὐτή συνομιλία, ἐξαφανίσθηκε. Μερικοί ἀπό τούς ντόπιους λέγουν ὅτι ἐπέρασε τόν Ἰορδάνη καί ἐκεῖ προσευχόταν καί ἐνήστευε.
 Ὅμως οἱ περισσότεροι ἀπό τούς γέροντες μαρτυροῦν ὅτι τούς εἶπε ὁ Γέρο-Γεώργιος, ὅταν ἐπέστρεψε στήν Ρουμανία, ὅτι εἶχε πάει στήν ἔρημο Σαχάρα.
Γεγονός εἶναι ὅτι, ἐπειδή ἀπουσίασε πολλούς μῆνες ἀπό τήν Παλαιστίνη, μᾶς κάνει νά πιστεύσουμε ὅτι πράγματι αὐτός ἔφθασε στά ἄνω μέρη τῆς Αἰγύπτου, στό μέσον τοῦ Νείλου ποταμοῦ, ὅπου κάποτε εἶχαν ἀσκηθῆ φημισμένοι ἐρημῖτες.

Πέτρος ὁ ἁπλός καί ἀπονήρευτος

Όταν ήδη συνάντησα τους δύο ανωτέρω αδελφούς μου διηγήθηκε ο Γέροντας το εξής:

«M’ επεσκέφθη πρόσφατα ο Πέτρος και ζήτησε να εξομολογηθή. Μα έκαμε τόσον καθαρή, τόσον ειλικρινή εξομολόγησιν, που δεν μου ξανάτυχε. Μεταξύ άλλων μου λέγει με όλην του την ειλικρίνειαν:

-       Εγώ Γέροντα είμαι ο πιο αμαρτωλός, αλλά είμαι και γεμάτος  αρρώστιες και τέλος πάντων είμαι ένας άχρηστος άνθρωπος. Θέλω να γίνω μοναχός, αλλά μ’ αυτά τα χάλια αισθάνομαι ανάξιος.

Τέτοιαν περίπτωσιν πρώτη φορά συνάντησα. Μη γνωρίζοντας τι να τον συμβουλέψω, του λέω: