La guerra invisible, san Nicodemo el Aghiorita SEGUNDA PARTE,Capítulo B. 26

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

La guerra invisible, san Nicodemo el Aghiorita

SEGUNDA PARTE

Capítulo B. 26 Qué medicina debemos utilizar para que no seamos irritados de nuestros defectos, errores y debilidades.

Capítulo B. 27 La psique debe estar pacificándose y progresando sin perder tiempo.

Capítulo B. 26 Qué medicina debemos utilizar para que no seamos irritados de nuestros defectos, errores y debilidades.

Si alguna vez caes en algún error no mortal con palabras o con obras, es decir, desconcertarte por algún acontecimiento que te suceda o juzgas y condenas o escuchas que los demás te condenan, o discutes con alguien, o muestras desesperación, curiosidad y sospecha, o caes en negligencia, entonces no debes desconcentrarte ni desesperarte y entristecerte más pensando en lo que has hecho; otras veces pensando que no vas a salvarte de estas debilidades, otras veces que tus imperfecciones son la causa de estas y tu débil voluntad, y a veces pensando que no caminas realmente en el camino del Espíritu y del Señor y cargas con mil miedos tu psique por cada cosa que te ocurra a través de tu tristeza, sufrimiento, mezquindad y desánimo.

Ἡ συγκατάθεση στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ συγκατάθεση στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 25-03-2016 (Κήρυγμα Β΄ Χαιρετισμῶν στήν Ἱ. Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης). http://HristosPanagia3.blogspot.gr

ΟΜΙΛΙΑ 63η: Πρός ἐκείνους πού δυσανασχετοῦν γιά τίς παντός εἴδους δυσκολίες πού συμβαίνουν (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Τονίζει ότι, αν μας βρίσκουν κακά, αυτό οφείλεται στις αμαρτίες μας. Η αμαρτία είναι το φυσικό κακό, και αυτό έχει σημασία, ενώ το αισθητικό κακό είναι δευτερεύον. 1. Το από τη φύση του κακό, δηλαδή η αμαρ­τία, έχει από εμάς τους ίδιους την αρχή, το σχετικό όμως με την αίσθησή μας κακό, δηλαδή το οδυνηρό και επίπονο, θα μπορούσε να γίνει και από τον Θεό που σαν ιατρός συγκρατεί μέσω αυτού και θεραπεύει το αληθινά κακό, και όταν αυτοί που αμάρτησαν είναι θεραπεύσιμοι προσφέρει τις παντός είδους φροντίδες, ενώ όταν είναι αθεράπευτοι, τους παίρνει και από τη ζωή ακόμη για τη σωτηρία των άλλων.

Ὁ ἅγιος ὁμολογητής καί μάρτυρας Σέργιος Σπεμπριάνσκι (1870-1948).Μέρος Δεύτερο

Η μονή, μέ τη χάρη του Θεού και μέ τούς κόπους της οσιομάρτυρος Ελισάβετ, του π. Μητροφάνους και των αδελφών, ανέπτυξε σύντομα ένα λαμπρό φιλανθρωπικό έργο. Το 1914, έχοντας ήδη ενενήντα επτά μοναχές, διέθετε νοσοκομείο μέ είκοσι δύο κρεβάτια, εξωτερικό ιατρείο για τούς φτωχούς, οικοτροφείο για δεκαοκτώ ορφανά κορίτσια, κυριακάτικο σχολείο για αναλφάβητες εργάτριες εργοστασίων, δανειστική βιβλιοθήκη μέ 2.000 τόμους, τραπεζαρία για την προσφορά γευμάτων σε φτωχές γυναίκες, οι οποίες μπορούσαν να παίρνουν φαγητό και στο σπίτι για τις οικογένειές τους, κ.ά.

Εἰσήγηση Πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση, στήν Ἡμερίδα γιά τή Μεγάλη Σύνοδο

ΠΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

 

Γιατί ἀπέσυρε τὸ φλέγον θέμα ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος;

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

 

1. Ἡ ἡμερολογιακὴ ἀλλαγὴ τοῦ 1924 διέσπασε τὴν λειτουργικὴ ἑνότητα καὶ προκάλεσε διαιρέσεις

Ἕνα ἀπὸ τὰ φλέγοντα καὶ ἐπείγοντα θέματα ποὺ ἐκαλεῖτο νὰ ἀντιμετωπίσει ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος ἦτο καὶ τὸ θέμα τῆς ἡμερολογιακῆς μεταρρύθμισης, τῆς ἀλλαγῆς τοῦ Ἡμερολογίου, τὴν ὁποία, χωρὶς πανορθόδοξη ἀπόφαση, μονομερῶς καὶ πραξικοπηματικῶς, ἐπέβαλαν ἀπὸ τὸ 1924 τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Τὴν μεταρρύθμιση δέχθηκε καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ἐνῶ ὅλες οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες ᾽Εκκλησίες ἀντέδρασαν καὶ τὴν ἀπέρριψαν, ὅπως τὰ τρία πρεσβυγενῆ πατριαρχεῖα Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων, οἱ λοιπὲς Ἐκκλησίες καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος.

«Ὁ πιστός δέν πρέπει νά ἔχει θάρρος στόν ἑαυτό του, ἀλλά νά πιστεύει ὅτι μέσω τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα σώζεται καί δυναμώνεται γιά κάθε καλό, καί ζητᾶ τίς εὐχές του, γιατί ἔχουν μεγάλη δύναμη.»

Ὑπόθεση ΛΘ΄(39)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Ἀπό τόν Ἅγιο Βαρσανούφιο

Ἕνας ἀδελφός ρώτησε κάποιον γέροντα:

«Ὅταν ἔχω λάβει παράθεση¹ τῶν ἁγίων γερόντων καί συμβαίνει, γιά κάποια ἀπαραίτητη ὑπόθεση, ὑλική ἤ πνευματική, νά περνῶ ἀπό δρόμο ὅπου συχνάζουν ληστές, πῶς πρέπει, πάτερ, νά περάσω τόν δρόμο;

Ἄραγε ἀπερίσκεπτα, ἔχοντας θάρρος στήν παράθεση, ἤ μέ ποιόν τρόπο;

Ἄν πάλι συναντήσω ἀπροσδόκητα τούς ληστές, πῶς πρέπει νά σκεφτῶ γιά ἐμένα καί γιά τά πράγματα πού ἔχω μαζί μου;

Ἐπίσης, ἄν συμβεῖ νά μήν πῶ στόν ἀββά τό ἐνδεχόμενο τῶν ληστῶν, ἄραγε πρέπει νά γυρίσω καί νά τό πῶ;»

Ὁ γέροντας ἀποκρίθηκε:

«Κύριε τῶν πάντων Χριστέ, ἐλευθέρωσέ μας ἀπ᾿ ὅλα αὐτά, ἀπό τά ὀλέθρια πάθη καί ἀπό τούς λογισμούς πού προέρχονται ἀπ᾿ αὐτά» μέρος γ΄ τελευταῖο

Ὅσιος Θαλάσσιος ὁ Λίβυος

• Σ᾿ ὅλα τά πάθη προηγεῖται ἡ φιλαυτία καί τελευταῖο ἀκολουθεῖ ἡ ὑπερηφάνεια.

• Οἱ τρεῖς γενικοί λογισμοί τῆς ἐπιθυμίας γεννιοῦνται ἀπό τό πάθος τῆς φιλαυτίας.

• Οἱ τρεῖς γενικοί λογισμοί τῆς ἐπιθυμίας εἶναι, τῆς γαστριμαργίας, τῆς κενοδοξίας καί τῆς φιλαργυρίας· αὐτούς ἀκολουθοῦν ὅλοι οἱ ἐμπαθεῖς λογισμοί, ἀλλά ὄχι ὅλοι μαζί.

• τό λογισμό τῆς κενοδοξίας τόν ἀκολουθεῖ ὁ λογισμός τῆς ὑπερηφάνειας·
  

3/7 ΗΜΕΡΙΔΑ 23-3-16 «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ»Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες ( ΜΕΡΟΣ Α - ΣΥΝΕΔΡΊΑ ΔΕΥΤΕΡΗ )

3/7 ΗΜΕΡΙΔΑ 23-3-16 «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ» Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες ( ΜΕΡΟΣ Α - ΣΥΝΕΔΡΊΑ ΔΕΥΤΕΡΗ )

https://www.youtube.com/watch?v=YGXp3dnihYU

Εἰσήγηση Ἀρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου στήν Ἡμερίδα γιά τή Μεγάλη Σύνοδο

ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ»

 

Μεγάλη  προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες.

 

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΤΟ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ».

 

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Διευθυντού τοῦ Γραφείου Αἱρέσεων καί Παραθρησκειῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς

 

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι ἀρχιερεῖς, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, ἀγαπητοί Σύνεδροι, σεβαστοί Πατέρες, κυρίες καί κύριοι. Κατ’ ἀρχήν θά ἤθελα νά ἐκφράσω καί ἐγώ τίς εὐχαριστίες μου πρός τήν ἐπιστημονική ἐπιτροπή τοῦ Συνεδρίου γιά τήν τιμή τῆς ἀναθέσεως τῆς παρούσης ὁμιλίας. Τό θέμα μου ἔχει τίτλο: «Τό διαθρησκειακό ἄνοιγμα τῆς Ὀρθοδοξίας στή θεματολογία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου».

Τό πνεῦμα τοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ, πού ἀποτελεῖἕνα ἀπό τά κυριώτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μιᾶς φοβερῆς αἱρέσεως πού κυριάρχησε σ’ ὁλόκληρο τόν 20ο αἰώνα, δέν περιορίστηκε μόνο σέ διαχριστιανικό ἐπίπεδο, ἀλλά σύντομα ἐπεκτάθηκε, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, καί σέ διαθρησκειακό.

«Ὦ ἀγάπη, τό φῶς τό ὑπέρλαμπρον! »

«Ὦ ἀγάπη, τό φῶς τό ὑπέρλαμπρον!

Ὦ πασῶν ἀρετῶν τό κεφάλαιον!

Ἡ ἀεί τά οὐράνια τάγματα εὐφροσύνης πληροῦσα καί χάριτος·

ἡ ἐνοικήσασα τοῖς ἁγίοις Πατριάρχαις, Προφήταις καί Ἀποστόλοις· ὧν ταῖς εὐχαῖς καί ἡμῖν ἐνοίκησον, ἵνα σύν αὐτοῖς μελῳδῶμεν τῷ Θεῷ· Ἀλληλούϊα».

Ἀπό τό Μηναῖο

Οἶκος τοῦ Ὁσίου Ὀνουφρίου

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

La guerra invisible, san Nicodemo el Aghiorita SEGUNDA PARTE,Capítulo B. 25

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

La guerra invisible, san Nicodemo el Aghiorita

SEGUNDA PARTE

Capítulo B. 25 Las tentaciones se han dado de Dios para nuestro beneficio.

Y generalmente, para que entendamos que todas las tentaciones nos fueron dadas de Dios para nuestro propio beneficio (118), debemos pensar que el hombre a causa de la mala inclinación de su naturaleza corrupta es orgulloso, ambicioso y vanaglorioso, se cree extremadamente sabio y defensor empedernido de su propia opinión, siempre quiere que los demás le tengan en cuenta más de lo que en realidad es. Pero esta reputación es tan peligrosa para el progreso espiritual, de modo que sólo el olor de ella sea bastante para impedir al hombre llegar a la verdadera perfección.

Ἀγάπη. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ἀγάπη. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 23-03-2016 (Συνάξη στὸν Ἱ. Ν. Ἁγίου Ἀθανασίου Ἀμπελειῶν). 

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ὁ Θεός θέλει ὁ ἄνθρωπος, νά διορθώνεται διά τοῦ ἀνθρώπου

- Γέροντα, όταν αντιμετωπίζω ένα θέμα και προσεύχωμαι γι’ αυτό, πως θα καταλάβω ποιο είναι το θέλημα του Θεού;

- Το θέλημα του Θεού δεν βρίσκεται έτσι. Καλύτερα να ρωτάς για ένα πρόβλημά σου. Να μη ζητάς πληροφορία από τον Θεό, εφόσον μπορείς να συμβουλευθής κάποιον άνθρωπο, γιατί μπορεί να πλανηθής. Κάποιος πήγαινε σε μια εκκλησία, στεκόταν μπροστά στο εικονοστάσι και έλεγε: «Παναγία μου, να πάρω χρήματα από το κουτί;». Του έλεγε ο λογισμός: «Πάρ’ τα». «Ναι, θα τα πάρω», έλεγε και έπαιρνε τα χρήματα. Μια-δυο-τρεις φορές, ένας επίτροπος προβληματίσθηκε. «Τι γίνεται; Λέει. Κάποιος πρέπει να παίρνη τα χρήματα» και πήγε να παρακολουθήση. Τι να δη; Σε λίγο ήρθε αυτός και επανέλαβε τα ίδια: «Παναγία μου, να πάρω τα χρήματα από το κουτί;… Ναι, θα τα πάρω», είπε, οπότε τον έπιασε ο επίτροπος.

Ὁ ἅγιος ὁμολογητής καί μάρτυρας Σέργιος Σπεμπριάνσκι (1870-1948). Μέρος πρῶτο

Ομολογητής Σέργιος (Σρεμπριάνσκι)

ΤΗΝ 1η Αύγουστου του 1870 και στο χωριό Τρεχσβιάτσκι της επαρχίας Βορονέζ γεννήθηκε ο ένδοξος ομολογητής του Χριστού Σέργιος. Ήταν γιός του ιερέα π. Βασιλείου Σρεμπριάνσκι, ο οποίος, όταν τον βάπτισε, τον ονόμασε Μητροφάνη.

Μεγαλώνοντας, αφού τελείωσε το Εκκλησιαστικό Σεμινάριο, ο Μητροφάνης, επιθυμώντας να ασκήσει ένα επάγγελμα επωφελές για τούς βασανισμένους αγρότες της πατρίδας του, γράφτηκε στο Κτηνιατρικό Ινστιτούτο της Βαρσοβίας. Οι συμφοιτητές του, παπικοί Πολωνοί, ήταν αδιάφοροι για την πίστη τους. Εκείνος, ευσεβής κάτοχος της αληθινής πίστεως, σύχναζε με πνευματική δίψα στον ορθόδοξο ναό της πολωνικής πρωτεύουσας, συμμετέχοντας στις ιερές ακολουθίες.

Στη διάρκεια των σπουδών του γνωρίστηκε μέ την κατοπινή σύζυγό του, την ’Όλγα, κόρη ιερέα, από το χωριό Βλαντίτσνο της επαρχίας Τβέρ. Ή ’Όλγα είχε τελειώσει την Παιδαγωγική Σχολή τού Τβέρ και, πριν αρχίσει να εργάζεται ως δασκάλα, πήγε στη Βαρσοβία για να επισκεφτεί κάποιοι συγγενείς της. Ο γάμος της μέ τον Μητροφάνη έγινε στις 29 Ιανουάριου του 1893.

Ο νεαρός κτηνίατρος, στο μεταξύ είχε συνειδητοποιήσει πώς η πνευματική διακονία των συνανθρώπων του, θα συντελούσε στην αιώνια σωτηρία του ήταν ασύγκριτα ανώτερη από κάθε εγκόσμια προσφορά.