«Ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτόν λήψεται τά πάντα, οὐδέ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ».Ψαλμός 48, στίχος 18.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτόν λήψεται τά πάντα, οὐδέ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ».Ψαλμός 48, στίχος 18.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 4-3-2017 (Κήρυγμα)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Πῶς θά σωθοῦμε: Λόγοι παρηγοριᾶς στούς θλιμμένους

ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ 

του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Λόγοι παρηγοριάς στους θλιμμένους

Όσα διάβασες ως εδώ, θα ήταν αρκετά για να παρηγορηθείς και να καταλάβεις πόσο ωφελείσαι από τις θλίψεις, αν δεν ήσουν κι εσύ, όπως όλοι μας, άνθρωπος αδύναμος. 

Για την αδυναμία, λοιπόν, και τη χαυνότητα της φύσεως, καθώς και για μεγαλύτερη ψυχική σου ενίσχυση, διάβασε και όσα είναι γραμμένα πιο κάτω. 

α΄. Η καλύτερη παρηγοριά για τους θλιμμένους είναι η επίγνωση των
αμαρτημάτων τους

Το πρώτο σου γιατρικό, το πρώτο παυσίπονο που θα πάρεις στον καιρό των θλίψεων, ας είναι τούτος ο καλός λογισμός, που αναφέραμε και πρίν, όται για τις πολλές σου αμαρτίες σου άξιζαν χειρότερα δεινά. Και μην τολμήσεις να πεις, όπως μερικοί ανόητοι, ότι δεν έχεις κάνει κανένα κακό. Όλοι έχουμε αμαρτήσει, με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο. Όταν οι άγιοι Τρεις Παίδες μέσα στο καμίνι δόξαζαν το Θεό λέγοντας, “Ας είσαι δοξασμένος Κύριε, γιατί με ακρίβεια και δικαιοκρισία ξεσήκωσες όλα τούτα εναντίον μας, εξαιτίας των αμαρτιών μας” (Δαν., Προσ. Άζαρ.: 2, 4), τι να πούμε εμείς; Όταν ο μέγας Παύλος ομολογούσε ότι είναι ο πρώτος των αμαρτωλών (Α΄Τιμ. 1:15), δεν θα είμαστε αναίσθητοι και θρασύτατοι αν αρνηθούμε τη δική μας αμαρτωλότητα; 

Όταν, λοιπόν, σε χτυπήσει μια συμφορά, αναλογίσου πόσες φορές παραβίασες τις θείες εντολές, πόσες φορές υπερηφανεύθηκες, θύμωσες, αδίκησες, έβρισες, υποκρίθηκες, συκοφάντησες ή μ΄οποιονδήποτε άλλο τρόπο έσφαλες ενώπιον του Κυρίου, από τον οποίο τόσο έχεις ευεργετηθεί, και απέναντι στους συνανθρώπους σου, τους οποίους οφείλεις ν΄αγαπάς σαν τον εαυτό σου.

Ἁγίου Γέροντος Παϊσίου: 1)“Νά μήν ἀνοίγουμε συζήτηση μέ τό ταγκαλάκι”, 2)“Ἡ ταπείνωση διαλύει τόν διάβολο”

“Να μην ανοίγουμε συζήτηση με το ταγκαλάκι”

“Όλοι έχουμε πάθη κληρονομικά, αλλά αυτά δεν μας βλάπτουν. Είναι όπως ένας γεννιέται λ.χ. με μια ελιά στο πρόσωπο. Αυτή και ομορφιά του δίνει, αν όμως την ξεσκαλίση, μπορεί να δημιουργηθεί καρκίνος. Να μην αφήνουμε τον διάβολο να ξεσκαλίζη τα πάθη. Αν τον αφήσουμε να ξεσκαλίζει την αδυναμία μας, δημιουργείται “καρκίνος”.

Πρέπει να έχουμε την πνευματική λεβεντιά, να περιφρονούμε τον διάβολο και όλα τα πονηρά του τηλεγραφήματα -τους λογισμούς- και να μην ανοίγουμε συζήτηση μαζί του. Όλοι οι δικηγόροι να μαζευτούν, δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με ένα μικρό διαβολάκι. Για να κόψουμε τις σχέσεις με τον πειρασμό και να αποφύγουμε τους πειρασμούς, πολύ βοηθάει το να κόψουμε τις συζητήσεις μαζί του. Μας συνέβη κάτι; Μας αδίκησαν; Μας έβρισαν; Να εξετάσουμε αν σφάλαμε. Αν δεν σφάλαμε, έχουμε μισθό. Δεν χρειάζεται συνέχεια. Όποιος συνεχίζει να συζητάη με το ταγκαλάκι, του πλέκει μετά δαντέλλα και τον αναστατώνει. Τον κάνει να τα εξετάζη με την ταγκαλίστικη νομική και τον αγριεύει.

Παναγία τοῦ Ἀκαθίστου: «Μή κλαῖς! Ἔγινες καλά! Νά ἐπιμελεῖσαι στό ἑξῆς τή σωτηρία σου!» - Θαῦμα σέ Ἁγιορείτη μοναχό

Ένα από τα σημαντικότερα κειμήλια της Ιεράς Μονής Διονυσίου είναι η «Παναγία του Ακαθίστου», δώρο του Αυτοκράτορα Αλεξίου Κομνηνού του Γ΄ (1338–1390) στον Κτίτορα της Μονής Άγιο Διονύσιο κατά το έτος 1375.

Είναι η ίδια εικόνα ενώπιον της οποίας εψάλησαν για πρώτη φορά οι «Χαιρετισμοί» της Θεοτόκου στην Κωνσταντινούπολη στον Ναό των Βλαχερνών (8 Αυγούστου 626) προς ευχαριστία για τη σωτηρία της Πόλης από τους Πέρσες και Αβάρους, επί Αυτοκράτορος Ηρακλείου (575–641) και Πατριάρχου Σεργίου του Α΄ (†638), ύστερα από τη γνωστή πολιορκία κατά το 626.

Η παράδοση αναφέρει πως είναι μία από τις εβδομήντα «μικρές» εικόνες του Ευαγγελιστού Λουκά. Η ύλη της εικόνας είναι κηρός και μαστίχη και η μορφή της αρκετά αλλοιωμένη με δυσδιάκριτα χαρακτηριστικά καθώς έχει πολλές φορές αναβλύσει ευώδες μύρο. Βρίσκεται στο ομώνυμο παρεκκλήσιο, το οποίο είναι ενωμένο στη βορειοδυτική πλευρά της Λιτής του Καθολικού και καθημερινά ενώπιόν της διαβάζονται οι «Χαιρετισμοί».

Εορτάζει το Σάββατο του Ακαθίστου, την Ε΄ Εβδομάδα των Νηστειών, κατά το οποίο για περισσότερη λαμπρότητα μεταφέρεται στο Καθολικό της Μονής και τίθεται επί ειδικού θρόνου. Οι διαστάσεις της εικόνας είναι περίπου 31 x 27 εκατοστά. Στην ασημένια επένδυση της θαυματουργικής αυτής εικόνας και στο παμπάλαιο ξύλο της, παμπάλαιες επιγραφές μάς πληροφορούν πως η εικόνα αυτή είναι που κρατούσε στα χέρια του ο Πατριάρχης Σέργιος (Πατριαρχία: 610–638) και περιερχόμενος τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, εμψύχωσε στρατιώτες και λαό και έδιωξε όλους τους πολεμίους το 626.

Aἴτηση ἀπαλλαγῆς ἀπό τίς «Ἔμφυλες Ταυτότητες»

ΣΧΕΔΙΟ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ

Αιτούμαι την απαλλαγήν από το πρόγραμμα .......................του μαθητού..........................

διότι το περιεχόμενο του μαθήματος παραβιάζει σειράν όλην κανόνων της Χριστιανικής θρησκείας περί του ανηθίκου της ομοφυλοφιλίας ή άλλης παραπλησίου διαστροφής την οποία την θεωρεί βαρυτάτο αμάρτημα.

Την παρούσα αίτησή μας περί απαλλαγής του ως άνω μαθητού (χωρίς η αποχή να χαρακτηρισθεί ως απουσία) οφείλετε να την εγκρίνετε διά τους εξής βασίμους και νομίμους λόγους:

1)Διότι η περί των ως άνω θεμάτων διδασκαλία συνιστά αξιόποινο πράξη. Ητοι συνιστά ο έγκλημα του προσηλυτισμού, το οποίο απαγορεύεται κατ’ αρχήν από το άρθρον 13 παράγραφος 2 του Συντάγματος και επίσης από το άρθρον 4 του Νόμου 1363/39 ως ετροποποιήθη. Η δε ποινική δίωξη είναι αυτεπάγγελτη (και όχι κατ’ έγκληση) εάν δε γίνεται εντός σχολείων, η πράξη αυτή συνιστά ιδιαιτέρως επιβαρυντική περίπτωση. Η εν λόγω διάταξη έχει επικυρωθεί και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διά της από 24/4/1998 αποφάσεώς του (υπόθεση Λαρίσης κατά Ελλάδος), η οποία επικυρώνει τρεις καταδίκες επί προσηλυτισμώ επιβληθείσες υπό ελληνικών δικαστηρίων.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης - Τό πνεῦμα τό Ὀρθόδοξον εἶναι τό ἀληθές

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος (1906-1991) δεν έκανε δημόσια κηρύγματα και ομιλίες. Όμως έκανε άπειρες προσωπικές συνομιλίες και συζητήσεις με τα πνευματικά του παιδιά και τους επισκέπτες του.

Σ' αυτές δίδασκε τις αλήθειες της πίστεως μας και της πνευματικής εν Χριστώ ζωής κατά τρόπο προσαρμοσμένο στις ανάγκες, την πνευματική κατάσταση και τις δυνατότητες του εκάστοτε συνομιλητού του. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει προσαρμογή της διδασκαλίας, αλλά απλώς προσαρμογή της μεθόδου, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου: «πολλά έχω λέγειν υμίν, αλλ' ου δύνασθε βαστάζειν άρτι.» (Ιω. ι', στ. 12) και του Αποστόλου: "γάλα σας πότισα και όχι στέρεα τροφή, γιατί ακόμη δεν μπορούσατε, αλλ’ ούτε ακόμη μπορείτε» (Α' Κορ. γ' 2).

Αυτές οι προσωπικές διδαχές, όπως διατηρήθηκαν στη μνήμη και μερικές φορές στις σημειώσεις των συνομιλητών του, έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται και να τυπώνονται σε βιβλία, όπως αυτά που εκδώσαμε ήδη (Κλ. Ιωαννίδη, Ο Γέρων Πορφύριος, Μαρτυρίες και εμπειρίες, δ' έκδ. 1994, Αν. Τζαβάρα, Αναμνήσεις από το Γέροντα Πορφύριο, ε’ έκδ. 1994) και τα άλλα που ετοιμάζομε, από τα οποία ένα ελπίζομε να κυκλοφορήσει το Φεβρουάριο τού 1995 (Κων. Γιαννιτσιώτη, Κοντά στο Γέροντα Πορφύριο, ένα πνευματικοπαίδι του θυμάται). Εκτός όμως από τις διδαχές του που διατηρήθηκαν στη μνήμη ή σε σημειώσεις, υπάρχουν και μερικές που έχουν διατηρηθεί ηχογραφημένες. Οι ηχογραφήσεις έχουν γίνει από τους συνομιλητές του ή κάποιο παρευρισκόμενο και πολλές απ’ αυτές μας έχουν παραδοθή, σύμφωνα και με την επιθυμία του μακαριστού Γέροντος Πορφυρίου, που ώρισε με την ιδιόγραφη διαθήκη του το Ησυχαστήριο μας υπεύθυνο για κάθε τι που τον αφορά, και έτσι και για τον έλεγχο, την ενδεχόμενη έκδοση και την σχετική ευθύνη της κυκλοφορίας ή όχι αυτών των συνομιλιών του, αναλόγως με το περιεχόμενο τους.

- Γέροντα, τό κατρακύλισμα μᾶς φοβίζει. Τί μποροῦμε νά κάνουμε;

(†) Γέρων Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

 

– Γέροντα, εἶναι διαπίστωσις πολλῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ὅτι ὁ κόσμος συνεχῶς χειροτερεύει. Αὐτό τό ἀπότομο κατρακύλισμα κάπου μᾶς φοβίζει. Ἐμεῖς τί μποροῦμε νά κάνουμε;

– Νά παραμένουμε κοντά στόν Θεό. Ὅσο εἴμεθα κοντά Του, ἰσχύει τό: «Παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβούμενων αὐτόν καί ρύσεται αὐτούς» (ψαλμ 33, 8).

Ὅταν ὁ βασιλιᾶς τῆς Συρίας εἶχε στείλει στρατό νά συλλάβουν τόν προφήτη Ἐλισσαῖο, ὁ προφήτης βρισκόταν μέ τόν ὑποτακτικό του. Μόλις ὁ ὑποτακτικός του εἶδε νά ἀνεβαίνουν οἱ στρατιῶτες γιά νά τούς συλλάβουν, τρομοκρατήθηκε, τόν ἔπιασε πανικός. Καί στράφηκε στόν Ἐλισσαῖο καί τοῦ λέγει: «Γιά κοίτα κύριε, τί γίνεται. Πόσοι ἔρχονται νά μᾶς συλλάβουν, πῶς θά γλιτώσουμε;». Ὁ προφήτης τοῦ ἀπάντησε νά μήν φοβᾶται, διότι «πλείους οἱ μεθ` ἡμῶν ὑπέρ τούς μετ’ αὐτῶν» (Δ΄ Βασ. 6, 16). Εἶναι πολύ περισσότεροι ἐκεῖνοι πού εἶναι μαζί μας, παρά οἱ ἐχθροί μας πού ἔρχονται νά μᾶς συλλάβουν. Καί προσευχήθηκε ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος στό Θεό καί εἶπε: 

Ὁ Αἰώνιος θριαμβευτής

Μια γριούλα, η κυρά-Στάσα λίγο πριν πεθάνει αποκάλυψε τα εξής: Όταν ήμουνα κοριτσάκι, προπολεμικά είδα ένα φοβερό όραμα. Πέρασαν από μπροστά μου –λέει η κυρά Στάσα- πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι με παράξενες και διαφορετικές φορεσιές, με πολλές άγνωστές μου και γνωστές, που ο καθένας χώρια μίλαγε και ‘γω σαν αγράμματη δεν καταλάβαινα λέξη. Στο τέλος φάνηκε και ο Σταυρωμένος Χριστός ζωντανός πάνω στον Σταυρό Του μέσα στα αίματα αλλά σαν θαλερός και θριαμβευτής και μου είπε:

Βρές καί ἐσύ ἕναν Ἅγιο Προστάτη

-Να επιλέξουμε έναν Άγιο ή μία Αγία που τον αγαπάμε ιδιαίτερα και να τον καταστήσουμε Προστάτη του σπιτιού μας.

Να αποκτήσουμε μία εικόνα του, να ανάβουμε το καντηλάκι του καθημερινά, να κάνουμε κάθε έτος στην ημέρα της εορτής του Θ.Λειτουργία, αλλά και να έχουμε εκείνη την ημέρα αργία για όλη την οικογένεια.

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 31 Μαρτίου

Ἀκοῦστε τὸ βίο τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδοξίας ποὺ ἑορτάζουν σήμερα 31 Μαρτίου


Γιὰ νὰ κατεβάσετε καὶ νὰ ἀποθηκεύσετε τὴν ὁμιλία σὲ mp3 πατῆστε  ΕΔΩ (δεξὶ κλὶκ ἀποθήκευση ὡς, ἢ ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

«Πλήν ὁ Θεός λυτρώσεται τήν ψυχήν μου ἐκ χειρός ᾅδου, ὅταν λαμβάνῃ με».Ψαλμός 48, στίχος 16. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Πλήν ὁ Θεός λυτρώσεται τήν ψυχήν μου ἐκ χειρός ᾅδου, ὅταν λαμβάνῃ με».Ψαλμός 48, στίχος 16. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 3-3-2017 (Κήρυγμα στήν ἀγρυπνία)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Ἡ κακή χρήση τῶν μέσων πού μᾶς δίνει ὁ Θεός γιά τήν σωτηρία μας» Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ἡ κακή χρήση τῶν μέσων πού μᾶς δίνει ὁ Θεός γιά τήν σωτηρία μας»

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ὁμιλία στίς 17-10-2010

Λέγαμε τήν προηγούμενη φορά μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, σχετικά μέ τά μέσα, πού μᾶς δίνει ὁ Θεός, γιά νά πετύχουμε τόν τελικό μας σκοπό. Ἀρχίσαμε νά κάνουμε κάποια θέματα, πού ἔχουν σχέση μέ τόν ἄνθρωπο, μέ ἐμᾶς δηλαδή τούς ἴδιους καί νά προσπαθοῦμε νά ἀπαντᾶμε σ’ αὐτά τά λεγόμενα ὑπαρξιακά ἐρωτήματα: «Γιατί ὑπάρχουμε», «ποιοί εἴμαστε», «ποῦ πηγαίνουμε», «ποιός εἶναι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας;».

Εἴχαμε πεῖ, ὅτι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ὁ Θεός. Πλαστήκαμε ἀπό τόν Θεό, γιά τόν Θεό καί μάλιστα ὄχι μόνο γι’ αὐτήν τήν ζωή, ἀλλά γιά νά εἴματε αἰώνια μέ τόν Θεό. Σ’ αὐτόν τόν ἀγῶνα νά εἴμαστε συνεχῶς καί πάντα μέ τόν Θεό, ἔρχεται ὁ ἴδιος ὁ Θεός καί μᾶς βοηθάει μέ πάρα πολλά μέσα, μέ πνευματικά καί ὑλικά ὅπλα. Ὅλα αὐτά τά ὑλικά ἀγαθά πού μᾶς δίνει, εἶναι οὐσιαστικά μέσα γιά νά πετύχουμε τήν σωτηρία μας, ἄν ἐμεῖς δέν κάναμε κακή χρήση, γιά τήν ὁποία θά μιλήσουμε σήμερα.

Ἐκτός ὅμως ἀπό τά ἐξωτερικά ἀγαθά πού μᾶς δίνει ὁ Θεός, ὅπως εἶναι ἡ περιουσία, οἱ τιμές, ὁ πλοῦτος, ἡ προσωρινή εὐτυχία πού ἔχουμε καί ἀπολαμβάνουμε πολλές φορές, μᾶς δίνει καί τά καλά τῆς φύσεως. Μᾶς δίνει τόν νοῦ, τήν κρίση, τήν ἀντίληψη, τήν εὐστροφία, τήν ἀκεραιότητα στίς αἰσθήσεις μας, στά μέλη μας, στό σῶμα μας, στήν ψυχή μας.

Κάποτε εἶχα δεῖ καί ἕνα ὄνειρο, σάν ὁπτασία ἦταν. Βρέθηκα σ’ ἕνα περιβόλι, ὅπως εἶναι τό ἀμπέλι ἀπέναντι. Ἦταν ἕνα πολύ ὡραῖο μέρος, ὅλο καταπράσινο. Ἦταν ἐκεῖ καί μιά μαυροφόρα γυναίκα μαζί μέ ἕνα παιδάκι τριῶν ἑτῶν. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.

Θυμάμαι μιά φορά, όταν ήθελα νά ακολουθήσω τή μοναχική πολιτεία, συνάντησα μιά Γερόντισσα, Ακακία την έλεγαν, καί μου είπε πώς η μοναχική πολιτεία είναι σαν ένα βουνό καί άμα την καταλάβη κανείς είναι σαν ένα αυγό. Θυμάμαι καί τό δενδράκι πού στάθηκα γιά δέκα λεπτά καί αναρωτήθηκα, «πώς θά γίνη τό βουνό αυγό;». Καί μετά είπα: «Τί, είναι αδύνατο στον Θεό νά γίνη τό βουνό αύγό;». Τότε αποφάσισα ν’ ακολουθήσω τη ζωή αυτή.

Κάποτε είχα δει καί ένα όνειρο, σάν οπτασία ήταν. Βρέθηκα σ’ ένα περιβόλι, όπως είναι τό αμπέλι απέναντι. Ηταν ένα πολύ ωραίο μέρος, όλο καταπράσινο. Ηταν εκεί καί μιά μαυροφόρα γυναίκα μαζί μέ ένα παιδάκι τριών ετών. Άφησε τό παιδάκι καί έτρεχε μέσα στή χλόη, από βουναλάκι σέ βουναλάκι. Γιά μιά στιγμή μέ φωνάζει καί μου λέει: «Μαρία, έλα κοντά μου». Πήγα κοντά της καί μου ξαναλέει:

‘’…ἡ γάρ δύναμις Μου ἐν ἀσθενεία τελειοῦται…’’

Στα Κάτω Πετράλωνα ζει σήμερα μια εντελώς τυφλή κοπέλα η Φανούλα 36 ετών, γεννημένη το 1981. Η ιστορία της εξηγεί και διδάσκει πολλά:

Μοναχοκόρη και μοναχοπαίδι, μοσχοαναθρεμμένη και πανέξυπνη και υγιέστατη. Σπούδασε μαθηματικά και αγάπησε και παντρεύτηκε κάποιον συμφοιτητή της, εξαίρετο και καλότατο παλληκάρι. Στα είκοσι τρία της, ξαφνικά τυφλώθηκε. Τα πεθερικά της πιέζανε τον γιό τους να χωρίσει την ‘’στραβή’’. Εκείνος αρνήθηκε κάτι τέτοιο σαν μεγάλη αμαρτία. Παιδάκια δεν κάνανε και αυτή θεότυφλη αλλά ευλαβέστατη και ορθοδοξότατη. Ο Χριστός μας της έδωσε χαρίσματα με την σέσουλα. Μια-δυο φορές έπιασε με την αφή το κουτί του Nes-café να φτιάξει frappe και άκουσε δίπλα της φωνή γαλήνια που της είπε: