Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ - Ἡ μέθοδος θεραπείας τοῦ ἀνθρώπου

 Οἱ παρατηρήσεις τῆς ψυχολογίας γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἀξιόλογες, διότι περιγράφουν ὅτι πέρα απὸ τὴν λογικὴ ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο βαθύτερο. Ὅμως, οἱ ψυχολογικὲς ἀναλύσεις εἶναι παιδικὲς σὲ σχέση μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. 

Καίτοι οἱ παρατηρήσεις τῆς ψυχολογίας εἶναι ἀξιόλογες, ἐν τούτοις ἡ μέθοδος θεραπείας ποὺ προσφέρει εἶναι πολὺ ἄσχημη. Ἡ ψυχανάλυση δὲν θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο, μᾶλλον τὸν συγχύζει περισσότερο.

***

Πρέπει νὰ κάνουμε διάκριση μεταξὺ νευρολογίας καὶ ψυχολογίας. Οἱ νευρολόγοι προσφέρουν πολλὰ στὴν ὑγεία τοῦ σώματος, διότι δίνουν μερικὰ φάρμακα καὶ ἰσορροποῦν κοινωνικὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἀλλὰ καὶ αυτοὶ δὲν θεραπεύουν, ἁπλῶς κατευνάζουν τὴν ἐνέργεια τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν θεραπεία τῶν λογισμῶν. Ἀπὸ τὴν θεραπεία τῶν λογισμῶν γίνεται ἡ ἀλλαγὴ τοῦ σώματος. Ἔτσι, ναὶ μὲν οἱ νευρολόγοι μὲ τὰ φάρμακα ἰσορροποῦν τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ δὲν τὸν θεραπεύουν.

Ὁ εὐλογημένος γέροντας Ἀγαθάγγελος.Ἀγαθός Λευίτης τοῦ Καλαμακίου Ἰσθμίας πού προγνώρισε τόν θάνατό του (1868-1972)

Μέ τή βοήθεια τού Θεού ό Γέροντας προγνώρισε το θάνατό του και τον προείπε, τρεις ήμερες νωρίτερα. Είπε στή μοναχή Εύλογία:

-Έγώ θά φύγω σε τρεις μέρες· νά λάβεις τά μέτρα σου, γιατί είσαι μόνη.

Εκείνη, όμως, δεν είχε τηλέφωνο νά ειδοποιήσει τον κόσμο. Ηταν καί μονάχη. Έπέτρεψε τότε ό Θεός νά έλθει κάποιος χριστιανός, γνώριμος του Γέροντος, ό Σπύρος ό Τζάφης, Ήπειρώτης στην καταγωγή πού έμενε στήν Κόρινθο. Αύτόν πολύ είχε εύεργετήσει ό Γέροντας στις δυσκολίες του.

Καί τά κατάφερε αυτός αργότερα μέ την εργασία του καί τις εύχές του Γέροντος νά δημιουργήσει καταστήματα στήν Κόρινθο.

Αυτός επισκέφτηκε τον Γέροντα την Κυριακή, λίγο πριν από την κοίμησή του. Ό Γέροντας προγνωρίζοντας τό επικείμενο τέλος τον παρεκάλεσε νά μείνει τό βράδυ στο Μοναστήρι, γιατί τηλέφωνο δεν υπήρχε και ή Γερόντισσα ήταν μόνη της. Εκείνος προέβαλλε άντίρρηση λέγοντας ότι την έπομένη έπρεπε να ταξιδέψει για την ’Ήπειρο. 

Ό Γέροντας με επιμονή τον έπεισε να αναβάλει τό ταξιδιού για μιά-δύο ημέρες.

Στην επίμονη παράκληση του Γέροντος ό κ. Σπύρος δέχθηκε καί κοιμήθηκε κοντά του εκείνο, τό τελευταίο βράδυ τής επίγειας ζωής του. Αύτός ήταν καί ό οποίος ειδοποίησε μερικούς πιστούς για την κοίμηση του Γέροντος.

Μία ἀπό τίς θαυμαστές, μέ ἀγάπη, ἐπεμβάσεις τοῦ Ἁγίου Παïσίου τοῦ Ἁγιορείτου

 Σπύρου Συμεών

Πριν λίγο καιρό λοιπόν ένας νεαρός από την Αθήνα ενώ επισκέφθηκε το Άγιο Όρος όπως συνήθιζε κάθε χρόνο επισκέφτηκε και την Παναγούδα κι αυτήν την φορά για να εξιστορήσει ένα θαυμαστό γεγονός το οποίο έφτασε και στα δικά μου αυτιά, ενώ μπήκε στο 

εκκλησάκι του κελιού να προσκυνήσει βγήκε εμφανώς συγκινημένος και άρχισε να εξιστορεί στους πατέρες αλλά και σε όσους ακόμη βρίσκονταν εκεί το εξής γεγονός, αρχίζοντας μάλιστα αναφώνησε πως ο Γέροντας είναι εδώ ''ολοζώντανος'' οι παρεμβάσεις του είναι σωτήριες και δεν μας αφήνει.

 

Στην Αθήνα λοιπόν ένα γνωστό του ζευγάρι, χρόνια παντρεμένο είχε καθημερινώς προστριβές, ο άντρας μάλιστα ήταν χαρτοπαίχτης και μέθυσος και η δύσμοιρη η γυναίκα του καθάριζε από το πρωί μέχρι το σούρουπο σκάλες προκειμένου να τα βγάλει πέρα, μετά από καιρό έφτασε ο κόμπος στο χτένι γιατρειά με αυτόν τον σύζυγο δεν έβρισκε και μέρα με την μέρα η κατάστασή χειροτέρευε ώσπου ένα βράδυ δαιμονόπληκτη η γυναίκα και ενώ αυτός κοιμόταν στο συζυγικό τους κρεβάτι η γυναίκα του σηκώθηκε και πήγε στην κουζίνα,

Εὐλογημένη ἔρημος. Ἅγιος Παϊσιος

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/08/blog-post_5.html

Ἅγιος Τύχωνας τοῦ Ζάντοσκ

ΑΓΙΟΣ ΤΥΧΩΝΑΣ ΤΟΥ ΖΑΝΤΟΝΣΚ

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Σέργιος Γοβορούν

Α'. Σύντομος βίος.

       Ο Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ δικαίως θεωρείται ο Χρυσόστομος της Ρωσίας. Όλα τα έργα του είναι γεμάτα από ζωντανή εμπειρία της κοινωνίας με το Χριστό που εκφράζεται με μιά πολύ ζωντανή και ποιητική γλώσσα η οποία κυριολεκτικά ευωδιάζει μ΄αυτή την εμπειρία. Είναι ο θεωρητικότατος εκκλησιαστικός συγγραφέας της Ρωσίας. Τα έργα του συναρπάζουν τον αναγνώστη και με ένα θαυμαστό τρόπο τον μυούν στις θείες εμπειρίες του συγγραφέα.

Παιδικά χρόνια.

       Ο Άγιος Τύχων (κατά κόσμον Τιμόθεος Σοκολώφ) γεννήθηκε το 1724 στο χωριό Κόροτσκτου νομού του Νόβγκοροντ στην οικογένεια του διακόνου Σαβελλίου.

       Η οικογένειά του ήταν μεγάλη. Ο Τιμόθεος είχε άλλους τρεις αδελφούς και δύο αδελφές. Ο πατέρας του πέθανε πολύ νωρίς και γι' αυτό ο Τιμόθεος δεν τον θυμόταν. Η οικογένεια ζούσε μέσα σε μεγάλη φτώχεια. Γι΄αυτό ο Τιμόθεος αναγκάστηκε από νωρίς να αρχίσει να δουλεύει σ΄έναν πλούσιο αγρότη, που του έδινε για αμοιβή μόνο λίγο ψωμί.

Τότε στο Νόβγκοροντ άνοιξε μια καινούργια Ιερατική Σχολή, όπου εγγράφηκε και ο Τιμόθεος. Σε λίγο

χρόνο πέθανε η μητέρα του. Τις σπουδές του ο Τιμόθεος πραγματοποίησε με έξοδα του δημοσίου, γ' αυτό πάντοτε είχε μεγάλη ανάγκη. Ο ίδιος θυμόταν ότι όταν έπαιρνε το ψωμί του, έτρωγε μόνο το μισό και το άλλο μισό το πούλαγε για να αγοράζει κερί να μπορεί να διαβάζει.

Πολύφυτο καί Καταφύγι: Δύο σημαντικοί σταθμοί τοῦ πατρο-Κοσμᾶ στά 1750

  Του Κωνσταντίνου Ι. Κώστα, παπαδάσκαλου

Το Πολύφυτο και το Καταφύγι (ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης και τοπικές κοινότητες του Δήμου Σερβίων-Βελβεντού) υπήρξαν σταθμοί σε μία από τις περιοδείες του πατρο-Κοσμά του Αιτωλού. Διασώζονται μέχρι τις μέρες μας προφορικές παραδόσεις των δύο χωριών, που μαρτυρούν το γεγονός.

Πολύφυτο: Η προφορική παράδοση των Πολυφυτιανών αναφέρει ότι ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός επισκέφτηκε το Πολύφυτο, εξομολόγησε τους Χριστιανούς και λειτούργησε στον παλιό ναό (που αργότερα κατεδαφίστηκε και στα θεμέλιά του χτίστηκε ο νέος, πετρόχτιστος ναός) της Αγίας Παρασκευής. Ο άγιος φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Βουλγαρόπουλου και το βράδυ κοιμήθηκε σ’ αυτό. Οι Πολυφυτιανοί παρέθεσαν τράπεζα προς τιμήν του αγίου σφάζοντας ένα κριάρι. Ο άγιος έφαγε καρύδια με μέλι.

 Καταφύγι: Η προφορική παράδοση των Καταφυγιωτών για την επίσκεψη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού αποτυπώνεται στην εφημερίδα τους, «Το Καταφύγι»: «Κατά την πρώτη περίοδο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού -1750- ο Άγιος Κοσμάς πέρασε από το Καταφύγι και στη συνέχεια επισκέφτηκε και παρέμεινε σε αυτό το εξωκκλήσι (σημ.: τον παλιό, πετρόχτιστο Αϊ-Θανάση, που κρέμεται στην πλαγιά των Πιερίων ορέων, ψηλά από το Βελβεντό) τρεις ημέρες, που κατά σύμπτωση εκεί έμεινε μόνιμα ο παππούς Πασκάλης, και ο Άγιος Κοσμάς τού είπε τις παρακάτω προφητείες και από χείλι σε χείλι έφτασαν μέχρι τις μέρες μας:

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος γιά τό Ἅγιον Ὄρος

''Όταν κάποιος επισκεφθεί το Άγιον Όρος και δει τους ταπεινούς καλογήρους, μπορεί να συλλογισθεί και να σκεφθεί ότι αυτοί [ζουν] τεμπέλικη ζωή και χωρίς σκοπό. Αυτό φαίνεται έτσι, όταν κάποιος βλέπει τα πράγματα εξωτερικά. Γιατί λίγοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να καταλάβουν τον φοβερό και χωρίς διακοπή πόλεμο που γίνεται μέσα στις ψυχές των μοναχών.

Ἅγιε Μιχαήλ Ἀρχάγγελε, ὑπεράσπισέ μας τήν ἡμέρα τῆς μάχης, γίνε ὁ φρουρός μας ἐνάντια στήν κακία καί τίς παγίδες τοῦ διαβόλου

 https://paraklisi.blogspot.gr/2017/07/blog-post_89.html

Ἡ πιστή σύζυγος,τά παιδιά τῶν διαλυμένων οἰκογενειῶν καί τό δίκαιο τῶν συζύγων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ πιστή σύζυγος,τά παιδιά τῶν διαλυμένων οἰκογενειῶν καί τό δίκαιο τῶν συζύγων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-8-2017 (Σύναξη)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

1.Δέν πρέπει νά ἀπελπιζόμαστε ποτέ γιά τίς ἁμαρτίες μας, Εὐεργετινός, Τόμος 1, Κεφ. 1, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

1.Δέν πρέπει νά ἀπελπιζόμαστε ποτέ γιά τίς ἁμαρτίες μας, Εὐεργετινός, Τόμος 1, Κεφ. 1, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-7-2017 (Σύναξη)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ἡ φιλομάθεια τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

  Πολλά έζησα εκείνα τα χρόνια που ήμουν στην Πολυκλινική. Η Ελλάδα, και κυρίως η Αθήνα, υπέφερε απ’ τις ταλαιπωρίες του πολέμου, την κατοχή, την πείνα και το θάνατο που θέριζε καθημερινά τους ανθρώπους. 

Μοιραζόμουν μαζί τους τα πρόσφορα κι ό,τι άλλο μου φέρνανε. Αλλά και ο ψυχικός πόνος μ’ έκανε να συμπάσχω, βλέποντας τα βάθη των ψυχών τους με το χάρισμα της διοράσεως. Όποιος ερχόταν και μου έλεγε για ένα σωματικό πόνο, το έκανα θέμα προσευχής. Και αυτό πάλι το γεγονός με παρακινούσε σε μελέτη. «Βλέποντας» ένα άρρωστο μέλος του σώματος, ήθελα να γνωρίσω την επιστημονική του ονομασία αλλά και τη θέση που έχουν όλα τα όργανα του σώματος, η χολή, το πάγκρεας κ.λπ. Γι’ αυτό αγόρασα βιβλία της ιατρικής, ανατομίας, φυσιολογίας κ.α., ώστε να μελετήσω και να κατατοπισθώ. Για ένα, μάλιστα, διάστημα παρακολούθησα και παραδόσεις στην Ιατρική Σχολή για μεγαλύτερη κατάρτιση. Τη φιλομάθεια αυτή την είχα για όλα τα πράγματα. Ήθελα όλα να τα μαθαίνω μέχρι το βάθος και το πλάτος. Πήγαινα σ’ ένα εργοστάσιο; Ήθελα να μάθω και τις λεπτομέρειες, πώς λειτουργεί. Επισκεπτόμουν ένα μουσείο; Επί ώρες περιεργαζόμουν τα γλυπτά. Εδώ θα σας αναφέρω ένα περιστατικό.

Μια Κυριακή, προς το μεσημέρι, περνούσα έξω απ’ το Αρχαιολογικό Μουσείο. Είχα λίγο χρόνο και σκέφθηκα να μπω μέσα. Προχωρούσα στις αίθουσες κοιτάζοντας τ’ αγάλματα. Σε μια αίθουσα ήταν ένα γκρουπ. Μια ξεναγός τούς εξηγούσε. Ήταν απόλυτη ησυχία. Πλησίασα λίγο. Όταν, όμως, με είδε η ξεναγός, τους είπε ψιθυριστά:

Ἔνα ἀνέκδοτο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου πού ἔζησε μία παρέα φίλων

  Πάνε κάποια χρόνια πριν όταν ένας φοιτητής ο Θ. ήταν στο πτυχίο μια δύσκολης σχολής του Πανεπιστημίου. Είχε για διαφόρους προσωπικούς λόγους καθυστερήσει να πάρει πτυχίο και συγχρόνως είχε αρραβωνιαστεί με σκοπό γρήγορα να παντρευτεί.

Η καθυστέρηση του πτυχίου είχε δημιουργήσει στενοχώρια, τόσο στους γονείς του, στην αρραβωνιαστικιά του, αλλά και στους αγαπημένους φίλους του.

Έτσι μια μέρα ξεκίνησε να πάει στον Παππούλη Παΐσιο για να του ζητήσει τη γνώμη του, αν δηλαδή πρέπει να διακόψει τη σχολή, αφού δεν μπόρεσε να τελειώσει, και να πιάσει μια άλλη δουλειά ενόψει του γάμου ή να συνεχίσει και να δώσει αυτό το δύσκολο μάθημα στον πολύ απαιτητικό και δύστροπο καθηγητή.

Ο Παππούλης ήταν κάθετος... βεβαίως να δώσεις το μάθημα και αφού εσύ πια δεν μπορείς να κάνεις ως άνθρωπος κάτι θα σε βοηθήσουμε εμείς (πάντα ο Παππούλης χρησιμοποιούσε τον πληθυντικό). Μίλησαν και για άλλα θέματα προσωπικά, και τον έδωσε πολύ κουράγιο και δύναμη να συνεχίσει τον αγώνα υποσχόμενος την παρά Θεού βοήθεια μέσω της προσευχής του.

Ο Θ. επέστρεψε όλο χαρά και δύναμη στη πόλη που σπούδαζε και έβαλε όλα τα δυνατά του να διαβάσει και με βεβαία την ελπίδα και με την ευχή του Γέροντα πήγε να γράψει.

Πίστευε ότι θα το πέρναγε το δύσκολο μάθημα με όσα είχε γράψει.

Πέρασαν οι μέρες και στην αγωνία του πήγε και βρήκε τον καθηγητή να ρωτήσει αν το πέρασε.....

Γιά τήν ζήλεια

 

Ἡ γνήσια Χριστιανική ζωή μᾶς ἐλευθερώνει ἀπό τη ζήλια...

Ἂν ἒχουμε την πεποίθηση ὃτι "ὃλα ὃσα ἒχει ὁ Θεός θα εἶναι και δικά μας", το σκοτεινό πάθος τῆς ζήλιας δεν θα βρεῖ χῶρο μέσα μας...

Ἡ πανσεβάσμια κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

 

Όταν ο πατριάρχης Ιακώβ, αναχωρώντας από τη πατρική εστία, εξαιτίας της κατ’ αυτού απειλής του αδελφού του Ησαύ, έφθασε κοντά στη δύση του ηλίου σε έρημο τόπο, πήρε έναν λίθο, τον έβαλε κάτω από το κεφάλι του και κοιμήθηκε. Είδε τότε σκάλα στηριγμένη στη γη, της οποίας η κεφαλή έφθανε στον ουρανό και οι Άγγελοι του Θεού ανέβαιναν και κατέβαιναν σε αυτήν, ο δε Κύριος στηριζόταν πάνω της… Όταν σηκώθηκε ο Ιακώβ από τον ύπνο, είπε: «Ως φοβερός ο τόπος ούτος! Ουκ έστι τούτο αλλ’ ή οίκος Θεού και αύτη η πύλη του ουρανού» (Γεν. 28:17).

Η σκάλα εκείνη η μυστική ήταν τύπος και εικόνα της νοητής κλίμακας, της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, της οποίας την σεβάσμια Κοίμηση περιχαρώς εορτάζουμε.

Μετά την παράβαση και παρακοή των πρωτοπλάστων, μεταξύ ουρανού και γης δεν υπήρχε καμία επικοινωνία. Πεθαίνοντας οι άνθρωποι μετέβαιναν στον Άδη. Πέρασαν περίπου πέντε χιλιάδες έτη και δεν βρισκόταν μέσον για να επικοινωνήσει η γη με τον ουρανό, ο άνθρωπος με τον Θεό. Υπήρχε τείχος. Υπήρχε φραγμός αδιάρρηκτος. Βρέθηκε, τέλος, το μέσον που χάλασε τον μεσότοιχο, διέρρηξε τον φραγμό, κατέβασε από τους ουρανούς τον Θεό, ανέβασε τον άνθρωπο στον ουρανό, ένωσε τα επίγεια με τα επουράνια και έγινε εύκολη η διάβαση και η ανάβαση των ανθρώπων από τη γη στα ουράνια. Όλα, όλα αυτά γνωρίζετε, αγαπητοί μου, ποιος τα επετέλεσε; Η πανύμνητη Παρθένος που εορτάζουμε σήμερα!