Ὠφελεῖ ἕναν Χριστιανό νά παρακολουθεῖ ἐπαγγελματικούς ἀγῶνες ποδοσφαίρου ἤ μπάσκετ ἤ ἄλλων ἀθλημάτων σέ ἐθνικό ἐπίπεδο μέσω τηλεόρασης ἤ μέ τήν παρουσία του σέ ἕνα γήπεδο;

Ἐρώτηση: Ὠφελεῖ ἕναν Χριστιανό νά παρακολουθεῖ ἐπαγγελματικούς ἀγῶνες ποδοσφαίρου ἤ μπάσκετ ἤ ἄλλων ἀθλημάτων σέ ἐθνικό ἐπίπεδο μέσω τηλεόρασης ἤ μέ τήν παρουσία του σέ ἕνα γήπεδο;

Ἀπάντηση: Νά σᾶς πῶ μία προσωπική μου ἐμπειρία. Κάποτε, φοιτητής ἤμουνα, πέρασα ἔξω ἀπό τό στάδιο μιᾶς ὁμάδας - νά μή πῶς ποιά ὁμάδα - στήν Ἀθήνα. Τρόμαξα! Γινότανε ἀγώνας. Τρόμαξα μ’ αὐτά πού ἄκουγα. Λέω: «Καλά αὐτοί ἄνθρωποι εἶναι ἤ ἄγρια θηρία;». Καί ἦταν ἀπ’ ἔξω. Ποῦ νά ἤμουνα μέσα... «Τώρα», λέω, «θά μέ σκοτώσουν, θά μέ φᾶνε ζωντανό..» Ἔτσι νόμιζα, εἶχα τέτοια αἴσθηση. Φοβερή ἀτμόσφαιρα! Καί φυσικά δέν εἶναι ἀτμόσφαιρα τοῦ Θεοῦ.

Γιατί νά πηγαίνουμε στά γήπεδα; Ἐκεῖ εἶναι εἰδωλολατρία. Ἐκεῖ δουλεύει ὁ Πονηρός. Θά πεῖς ἀπό τήν τηλεόραση κάνει; Θά ’λεγα καί ἐκεῖ χάσιμο χρόνου τό λιγότερο. Γιατί νά συμπράττουμε μέ ὅλο αὐτό τό σύστημα, τό ὁποῖο δέν εἶναι πάλι τοῦ Θεοῦ. «Ἄρτον καί θεάματα» λέγανε οἱ Ρωμαῖοι.. καί σήμερα συνεχίζονται αὐτά. Παλιά εἶχαν τίς ἱπποδρομίες, τίς μονομαχίες..

ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΕΙΔΩΛΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΕΙΔΩΛΑ

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Αρχιμ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΛΕΜΟΝΤΖΗ Δρ. Θ.

 Αρχιερατικού Επιτρόπου Καμπανίας

 Ανάτυπο από τον Τόμο Πρακτικά Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου

«Παύλεια Θεολογία και σύγχρονη ειδωλολατρία» Βέροια 2006 (σσ. 193-214) - ΒΕΡΟΙΑ 2006

     Από την εποχή τού διαφωτισμού και μετέπειτα, κάποιοι οραμα­τίστηκαν έναν κόσμο απαλλαγμένο από κάθε είδους θρησκευτικότη­τας προσπαθώντας να περιθωριοποιήσουν ή και να καταργήσουν κάθε είδους θρησκευτικής εκδήλωσης. Όμως η προσπάθεια δια­ψεύσθηκε διότι στις εκτιμήσεις τους δεν έλαβαν υπόψιν μια βασική διάσταση της ανθρώπινης ψυχολογίας: Ότι ο άνθρωπος είναι θρη­σκευτικό ον, και εκείνο που τον ξεχωρίζει από τα ζώα δεν είναι τόσο η κοινωνικότητα, όσο η θρησκευτικότητά του¹. Η προσπάθεια περι­θωριοποίησης τού Χριστιανισμού και της μη χριστιανικής διαπαι­δαγώγησης της νεολαίας έφερε πικρά αποτελέσματα μεταξύ των οποίων είναι η εμφάνιση των ποικίλων αιρέσεων οι οποίες καταδυ­ναστεύουν την νεολαία μας, είναι η έκπτωση των ηθικών αρχών και αξιών, ωστόσο όμως στη σημερινή εισήγηση μας δεν θα ασχολη­θούμε με τα συγκεκριμένα θέματα², αλλά με την παθολογική προ­σκόλληση, ειδωλοποίηση και απολυτοποίηση των διαφόρων προσώ­πων τού αθλητισμού ή ομάδων.