Ἄφησε στοὺς συγγενεῖς του Λαζάρου, νὰ τὸ κάνουν αὐτό...

Πράγματα που δεν μπορεί ο άνθρωπος να τα κάνει μόνος του, τον βοηθά ο Θεός. Πράγματα όμως που μπορεί μόνος του να τα κάνει, δεν τον βοηθά ο Θεός. Για παράδειγμα, ο Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο, αλλά δεν του έλυσε και τα χέρια. Άφησε στους συγγενείς του Λαζάρου, να το κάνουν αυτό.

Δημήτριος Παναγόπουλος – Ιεροκήρυκας

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/blog-post_12.html

"Ὁ σατανᾶς ξέρετε πὼς ἔρχεται στὸν κόσμο ;

"Ο σατανάς ξέρετε πως έρχεται στον κόσμο ;Μέσω της ψυχής κάθε ανθρώπου που γεννιέται.

Κάθε άνθρωπος πού γεννιέται ,φέρνει και διάβολο μες την ψυχή του.Γι'αυτό η θεολογία η παλιά του λαού κάθε έναν κατ 'αναλογια του γένους, έλεγε η δράκος ή δρακουλα.Δεν έλεγε μπέμπης που λένε τώρα ή αγγελάκι που λένε οι αμυαλες μανάδες οι σημερινές .

Αβάπτιστο παιδί και είναι αγγελάκι; Πήγες ποτέ σου να ακούσεις τους εξορκισμούς που διαβάζει ο παπάς όταν πρόκειται να βαπτιστεί το παιδί; Πήγες να ακούσεις την πάλη; Μάλιστα αν είναι παπάς που καταλαβαίνει τι κάνει, να δείτε πως παλεύει με τον διάβολο να βγάλει του παιδιού το σατανά μέσα από την καρδιά του .Που το φυσάει ,που το ξορκάει, του κοινοποιεί έξωση την ημέρα του βαπτίσματος για να το καθαρίσει. Μαύρη είναι η ψυχούλα του. Πεθαμένο έρχεται, νεκρό. Ζωντανό- νεκρό.

Γι' αυτό θάπτεται. Η κολυμβήθρα είναι τάφος. Δεν είναι κουμπαριά ,ούτε να δείξει τα στήθη της πάνω η άμυαλη κουμπάρα και η άπιστη απάνω στην Αγία κολυμβήθρα. Δεν είναι αυτό.

Είναι μυστήριο και πάλη με τον σατανά.

Δημήτριος Παναγόπουλος: Ἡ πρώτη Ἀνάσταση

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, γίνεται η λεγόμενη Πρώτη Ανάσταση, δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο.

Οι πιστοί σήμερα ζουν με την προσμονή της Ανάστασης του Θεανθρώπου.

"Ο Χριστός έμεινε 33 ώρες στον άδη (από τις 3 το απόγευμα της Παρασκευής έως τις 12 τα μεσάνυχτα του Σαββάτου), όσα ήταν δηλαδή τα χρόνια της επίγειας ζωής Του.

Τόν ἄνθρωπο πέραν τοῦ τάφου τόν περιμένει ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ....

Τον άνθρωπο πέραν του τάφου τον περιμένει η δικαιοσύνη του Θεού. Πριν τον τάφο, έχει να κάνει με την αγάπη του Θεού, με το έλεος του Θεού. Δυστυχώς ο Σατανάς κατόρθωσε σε πολλούς ανθρώπους, να τους σερβίρει ότι ο Θεός είναι καλός και αγάπη. Και το «πιπιλίζουν»:

- Καλός ο Θεός. Ο Θεός είναι αγάπη και κακώς ομιλείς περί κολάσεως και τιμωριών... αγάπη ο Θεός!

- Πλανάστε αγαπητοί μου! Και ποιός σας είπε, ότι είναι κακός ο Θεούλης; Ναι είναι καλός ο Θεός και είναι αγάπη, αλλά είναι και δίκαιος! Πώς του αφαιρείς την ιδιότητα της δικαιοσύνης του Θεού; Αυτός ο δίκαιος Θεός θα ζητήσει δικαιοσύνη. Ο Θεός έχει 2 «ποδάρια». Το ένα Του πόδι είναι από εδώ στην προσωρινότητα και γράφει «έλεος» και «μακροθυμία». Το άλλο Του πόδι από εκεί στην αιωνιότητα, γράφει «δικαιοσύνη». Όταν όμως ο άνθρωπος δεν κάνει καλή χρήση της χρηστότητας και της μακροθυμίας του Θεού στον κόσμο τούτο, δια του μυστηρίου της μετανοίας και της εξομολογήσεως, θα βρεθεί μπλεγμένος και θα πέσει στη δικαιοσύνη του Θεού στον κόσμο εκείνο.

Τότε πῶς Σταυρώθηκε ὁ Θεός, γιά σένα, τό τίποτα;

Λέει ο άλλος:

- Είμαι ένα τίποτα!

Σοβαρά; Τότε πώς Σταυρώθηκε ο Θεός, για σένα, το τίποτα; Ποιός σατανάς σε βάζει να λες ότι είσαι ένα τίποτα; Γιατί το λες αυτό, όχι ταπεινοφρονών, αλλά ταπεινολογών.

Να σου πατήσουν τον κάλο σου και τότε θα δεις ποιός είσαι... Τότε θα μας πεις

ποιός είσαι! Τώρα δεν μας λες ποιός είσαι...

Η ταπείνωση δεν διακρίνεται εξωτερικά, γιατί πολλοί ταπεινολογούντες και ταπεινόσχημοι είναι εγωιστές.

Κάποτε στον Σωκράτη εμφανίστηκε ένας άνθρωπος που ήταν με κουρέλια ντυμένος και ο Σωκράτης του είπε:

Δημήτριος Παναγόπουλος: Δέν σοῦ εἶπα, ἰατρέ, ὅτι ἔχει ἀνάγκη ἀπό Ἄγιο Γεράσιμο καί ὄχι ἀπό χάπια;

Κάθε δαιμονισμένος που έρχεται σε επαφή με κάτι ιερό π.χ. σταυρός, Ευαγγέλιο, αντιδρά, ταράζεται και φωνάζει. Είναι ο Διάβολος που καίγεται και βρίσκεται μέσα στον δαιμονισμένο.

Ο Αθηναίος ψυχίατρος και νευρολόγος Τεπερίδης, κορυφαίος στο είδος του, κάποτε είχε έναν ασθενή, ο οποίος ήταν σαν ξύλο - σανίδα, αλύγιστος και κείτονταν μέρα - νύχτα στο κρεβάτι μπρούμυτα.

Υπέφερε πολύ ο καημένος και ο ψυχίατρος, με την φαρμακευτική αγωγή που του έκανε, προσπαθούσε να του βελτιώσει την κατάστασή του.

Μια μέρα, ένας φίλος του ασθενούς, ιατρός και αυτός στο επάγγελμα, πήγε να επισκεφτεί τον Τεπερίδη στο ιατρείο του, για να δει τον φίλο του. Καθώς μπήκε στο ιατρείο, βλέπει τον φίλο του μπρούμυτα στο κρεβάτι.

Και λέει στον Τεπερίδη:

- Ιατρέ, γιατί τον κουράζεις τον φίλο μου;

Ο φίλος μου έχει ανάγκη από Άγιο Γεράσιμο

και όχι από χάπια!

- Μάλλον θα... αστειεύεστε, ήταν η απάντηση του Τεπερίδη.

Τό «Ἐξὁμολογητάριον» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Πολλοί ομιλούν για το «Εξομολογητάριον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Και μάλιστα μία κυρία χθες που ήρθε στο μαγαζί να αγοράσει αυτό το βιβλίο, με είπε:

- Κύριε Παναγόπουλε, μου είπε ένας ιερεύς, ότι αυτό το βιβλίο είναι για τους ιερείς. Δεν είναι για εμάς τους λαϊκούς.

-Όχι. Είναι και για εμάς τους λαϊκούς! Διότι αν γνωρίζαμε τις αμαρτίες, αν γνωρίζαμε τους κανόνες και τα επιτίμια που είναι σε κάθε αμαρτία επάνω, δεν θα αμαρτάναμε ή δεν θα αμαρτάναμε λίγο, όπως λέει ο Ιερός Χρυσόστομος.

Τό 1967 εἶχε πάει μιά ἐπιτροπή ἐπιστημόνων (ἰατροδικαστῶν) γιά νά ἐξετάσουν τό λείψανο τοῦ Ἁγίου Γερασίμου...

Το 1967 είχε πάει μια επιτροπή επιστημόνων (ιατροδικαστών) για να εξετάσουν το λείψανο του Αγίου Γερασίμου και να δώσουν μια "επιστημονική" (αν μπορούσαν) λύση για την αφθαρσία του Ιερού Λειψάνου.

Κάθησαν αρκετές ημέρες και το εξέτασαν. Στο τέλος, συνέταξαν μια έκθεση που μεταξύ άλλων ομολογούσαν πως η αφθαρσία του Αγίου Λειψάνου είναι πάνω απο την σφαίρα της επιστήμης.

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ προτελευταία ὑπόθεση τῆς Δευτέρας Παρουσίας

Λέει ο άλλος:

- Την ημέρα της Αναλήψεως, αρχίζουνε τα μπάνια...

Αυτό βλέπει ο άνθρωπος... Πέρα από τη σάρκα του, πέρα από τις ηδονές του κ.λπ. δεν βλέπει. Τί είναι η Ανάληψη; Τί εορτάζεται; Τί υπενθυμίζετε; Αυτά ο κόσμος δεν τα ξέρει. Και το ότι δεν τα ξέρει, βαθμολογείται λίγο, αλλά το ότι δεν θέλει να τα μάθει, αυτό τον μηδενίζει.

Η Ανάληψη του Κυρίου είναι η προτελευταία υπόθεση της Δευτέρας Παρουσίας. Διότι ένα ακόμη γεγονός υπολείπεται για όλη αυτήν την υπόθεση, το ότι ήρθε ο Θεός στον κόσμο για τον άνθρωπο. Ποιό γεγονός; Το «και πάλιν ερχόμενος μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς». Και εκεί κλείνει όλη η υπόθεση της ενσάρκου οικονομίας.

Πῶς θά καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι μέσα του;

Λέει ὁ ἄλλος:

- Ἔχω τὸν Χριστὸ μέσα μου...

- Πῶς τὸ κατάλαβες, ὅτι ἔχεις τὸν Χριστὸ μέσα σου, ἐφόσον ἡ ζωή σου, δὲν εἶναι ἡ ἀνάλογη μ’ αὐτὰ ποῦ δίδαξε ὁ Χριστός;

- Ἔχω τὸν Χριστὸ μέσα μου...

Δὲν ξέρει νὰ σὲ ἀπαντήσει. Δὲν μπορεῖ νὰ τὸ τεκμηριώσει.

Ὅταν κάποτε ὁ Μέγα Ἀθανάσιος ρωτήθηκε ἀπὸ κάποιον Ἀντίοχο:

- Πῶς θὰ καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα του;

Ἀπάντησε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος:

- Θὰ τὸ καταλάβει ὁ ἄνθρωπος αὐτό, ἀπὸ τὰ σκιρτήματα ποὺ ἔχει μέσα του. Ὅπως ἡ γυναίκα ὅταν συλλάβει γνωρίζει ἀπόλυτα, ὅτι εἶναι σὲ ἐνδιαφέρουσα ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς κοιλίας της, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ τὸ καταλάβει ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς καρδιᾶς του, τὸ πὼς αἰσθάνεται τὸ Πάσχα. Τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν Κοινωνεῖ. Τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν ἐκκλησιάζεται, ὅταν προσεύχεται, ὅταν κλαίει... Τί σκιρτήματα, τί νοιώθει μέσα του, τί χαρά. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ καταλάβει, ὅτι ἔχει συλλάβει τὸν Χριστό. Ἀπὸ τίποτα ἄλλο δὲν μπορεῖ τὸ καταλαβαίνει.

Ὅταν ἔφαγε ἡ Εὔα τόν ἀπαγορευμένο καρπό, δέν ἔνιωσε τήν γύμνιά της.

Όταν έφαγε η Έυα τον απαγορευμένο καρπό, δεν ένιωσε την γύμνιά της. Και αυτό γιατί ο Αδάμ κρατούσε ακόμα την ακεραιότητά του.

Όταν έφαγε και ο Αδάμ, τότε ένιωσαν την γύμνια τους και καλύφτηκαν με φύλλα συκιάς. Τότε ένιωσαν τη Χάρη να τους εγκαταλείπει.

Ακούω πολλούς που θρησκεύουν να κατηγορούν τους συζύγους τους, ότι κάνουν άστατη ζωή και δεν τους ακολουθούν στην πνευματική ζωή.

«Εἶναι τόση ἡ θλίψη στόν κόσμο αὐτόν, πού ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ Ἀνάσταση, δέν ὑπῆρχε ὁ λόγος, οὔτε ἕνα δευτερόλεπτο νά ζήσει ὁ ἄνθρωπος ἐδῶ»

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916 – 1982)

Κάποιος γέροντας πέθαινε και μαζεύτηκαν πολλοί στο κρεβάτι του. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ένας, ο οποίος μία ολόκληρη ζωή, δεν δούλευε και του έκλεβε τις οικονομίες από τα εργόχειρα και έτσι τρέφονταν.

Ο γέροντας ήξερε, ότι αυτός του κλέβει το ψωμάκι και τον ιδρώτα του και έλεγε στον εαυτόν του: ”Βάλε ζόρι, για να εργάζεσαι για δύο!”.

Σε μία στιγμή ζήτησε ο γέροντας να βγούνε όλοι έξω από το δωμάτιό του και κράτησε μόνο αυτόν τον κλέφτη. Ο κλέφτης ντράπηκε και νόμιζε ότι θα τον αποκαλύψει και θα τον επιπλήξει. Έκπληκτος όμως βλέπει, να παίρνει ο γέροντας τα χέρια του και να τα φυλάει και να του λέει:

– Ευχαριστώ αυτά τα χέρια, να μείνουν άγια, διότι με στέλνουν σήμερα στον Χριστό!

Και ξεψύχησε! Έχουμε εμείς τέτοια ανεξικακία; Δεν είμαστε ακόμα Χριστιανοί…

❈ Έστω ένας άνθρωπος, που στα τελευταία του και ύστερα από υπόδειξη κάποιου ανθρώπου, εξομολογήθηκε και Κοινώνησε. Τί λέτε, σώθηκε αυτός; Δεν είμαστε σίγουροι αν σώθηκε… και ας έφυγε εξομολογημένος και Κοινωνημένος.

Μία φορά βρισκόμουν στήν Κέρκυρα, στό Ναό τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος...

Μια φορά βρισκόμουν στην Κέρκυρα, στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, με άλλους προσκυνητές. Ήθελα να πω δύο λόγια για τον Άγιο, ως ήταν πρέπον και φυσικόν.

Σταμάτησε όμως ο νους μου, όταν άρχισα την ομιλία και δεν θυμόμουν ούτε λέξη σχετικά με τον Άγιο, αλλά η γλώσσα μου έλεγε, έλεγε για τον Κύριο!

Προσπαθούσα να αλλάξω θέμα, διότι αισθανόμουν ντροπή προς τον Άγιο, αλλά τίποτε... Πάντως αυτά που είπα για τον Κύριο εκείνη την ημέρα, δεν τα έχω ξαναπεί ποτέ!

Άκουσα στο μεταξύ κάποιον θόρυβο γύρω μου, αλλά η αφοσίωσή μου προς τα λόγια που έρχονταν και έβγαιναν από το στόμα μου ήταν τέτοια, που δεν με άφηναν να δω τι γινόταν γύρω μου.

Mεγάλη Παρασκευή! Δημ.Παναγόπουλος

 ΔΗΜ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ - ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

https://www.youtube.com/watch?v=yAT84UyyKJA