Ἅγιος Ραφαήλ: Πήγαινε νὰ πεῖς στὴ Βασιλικὴ ὅτι τὸ πρωὶ τὸ παιδὶ θὰ ξυπνήσει ἐντελῶς καλά!

Κατά τας αρχάς Νοεμβρίου 1961, η μικρή κόρη της Βασιλικής Ράλλη, αρρώστησε βαρειά, με πυρετόν και δύσπνοιαν, είχε δηλαδή την λεγομένην πούνταν. Η δυστυχής Βασιλική και όλη η οικογένειά της όλην την νύκτα έμειναν άγρυπνοι, και με μεγάλην αγωνίαν.

Κατά τας 8 η ώρα το πρωί, επήγεν εις το σπίτι του Ράλλη η Μαρία Τσολάκη, και είπε συγκινημένη εις την Βασιλικήν «Μην κλαις, και το παιδί θα ξυπνήσει εντελώς καλά. Το είδα στον ύπνο μου».

Η Βασιλική της απεκρίθη «Καϋμένη Μαρία, ας ξυπνήσει κάπως καλύτερα, κ’ είμαι ευχαριστημένη. Τέτοια χάλια που έχει το παιδί, πώς μπορεί να γίνει εντελώς καλά μέσα σε δυο ώρες;»

Η Μαρία όμως της ξαναείπε με πεποίθησιν ότι θα ξυπνήσει το παιδί χωρίς να έχει απολύτως τίποτα, «γιατί έτσι μου είπε να σου πω ο άγιος Ραφαήλ, που τον εφώναζες με κλάματα όλη τη νύχτα», είπε και διηγήθη το όνειρον που είχεν ιδεί.

Και, ω του θαύματος! Έπειτ’ από ολίγον το παιδί εξύπνησε χωρίς καθόλου πυρετόν, χωρίς καθόλου πόνον εις το πλευρόν, χωρίς δύσπνοιαν, «εντελώς καλά, υγιέστατο», όπως γράφει η μητέρα του Βασιλική.

Ιδού και το όνειρον της Μαρίας Τσολάκη, όπως το έγραψεν η Ιδία:

Εἶναι ἕνα Θαῦμα !!! Ἀληθινή 100%

«Όταν πρωτοήλθαμε εδώ στον Άγιο Ραφαήλ, ήταν στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της συζύγου, που διαπιστώθηκε η μετάθεση των μεγάλων αγγείων της καρδιάς του εμβρύου. Μας είχαν πει οι γιατροί ότι το παιδί θα γεννηθεί με συγγενή καρδιοπάθεια, ότι μόλις γεννηθεί θα γίνει μπλε, θα πρέπει να μπει σε θερμοκοιτίδα και στις πρώτες 9 μέρες της ζωής του θα πρέπει οπωσδήποτε να χειρουργηθεί.

Πρώτα, μια ανακουφιστική εγχείριση για να μπορέσει να αναπνεύσει. Και μετά η επέμβαση που θα έλυνε τελείως το πρόβλημα. Και μπορεί να χρειαστεί συνολικά και δυό και τρεις και τέσσερις επεμβάσεις καμιά φορά…

Την πρώτη φορά, λοιπόν, που μιλήσαμε με τον πάτερ Ι., είχαμε έρθει πολύ πικραμένοι. ∆ιότι, οι γιατροί είχανε φτάσει σε ένα σημείο να μας πούνε να κάνουμε άμβλωση. Συγκεκριμένα μας είχαν πει ότι: Συμβαίνουν αυτά. Εντάξει, νέοι είσαστε. Άμα το αποφασίσετε, μπορείτε να κάνετε ένα άλλο παιδί, δεν έγινε και τίποτα.

Άμα θέλετε πάντως να το κρατήσετε, για να σιγουρευτείτε, να κάνετε εξετάσεις, διότι η συγγενής καρδιοπάθεια συνοδεύεται από σύνδρομο down σε πάνω από 70-80% ποσοστό. Ο πάτερ όμως μας είχε εξ αρχής ξεκαθαρίσει: «Άμβλωση, δεν θα κάνετε, εφόσον είσθε Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Θα το κρατήσετε το παιδί!». Επειδή μας είδε απογοητευμένους, μας είχε τονίσει να έχουμε θάρρος και αισιοδοξία. Μας είχε πει συγκεκριμένα: «Είναι πολύ μεγάλη η χάρις των Αγίων. Θα δεις. Θα τρίβουνε τα μάτια τους οι γιατροί. ∆εν θα το πιστεύουνε!».

Και πράγματι, εντέλει, εμείς κάναμε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις, κάναμε βιομοριακή παρακέντηση, και η μικρή βγήκε υγιέστατη !!! Τίποτα από αυτά που είπανε οι γιατροί δεν βγήκε τελικά: Ούτε σύνδρομο down, ούτε τα υπόλοιπα, όπως θα σας εξηγήσω. Και εγώ είμαι 100% πεπεισμένος πια ότι όλα αυτά ήταν από τις ευλογίες των Αγίων.

Καταρχήν, όταν είχαμε αρχίσει και ερχόμασταν στη Μονή, με το που περνάγαμε την πύλη νιώθαμε πάρα πολύ γαλήνια. Φεύγαμε από εδώ πιο ανάλαφροι, πιο ζωντανοί, με ελπίδες. Μέχρι που έφτασα να ανησυχώ για τα μυαλά μου, διότι:

Πήγαινα στο σπίτι, καθόμουνα στο μπαλκόνι να πιω τον καφέ μου, να κάνω ένα τσιγάρο και το μυαλό μου περιπλανιόταν μέσα στην Μονή. Και αυτό κράτησε για καιρό, ένα ολόκληρο τρίμηνο. Όχι ότι με πείραζε, αλλά σε κάποιο σημείο άρχισα να αναρωτιέμαι «τι γίνεται εδώ;».

Με το που καθόμουν λίγο και χαλάρωνα, το μυαλό μου, η ψυχή μου -δεν ήξερα πως να το ερμηνεύσω- μεταφερόταν / βρισκόταν στο Μοναστήρι και γαλήνευα. Έπειτα, όταν η γυναίκα μου είχε συσπάσεις και είχε κάνει την αμνιοπαρακέντηση και έπρεπε να είναι ακίνητη, έμενε στη μαμά της.

Εγώ, έμενα μόνος μου στο σπίτι και πήγαινα το πρωί στη δουλειά. Και άκουσα ένα βράδυ, μια παιδική φωνή άγνωστη. Και μου λέει: «Αντώνη, μην ανησυχείς. Θα γίνεις πατέρας». Είμαι πεπεισμένος ότι ήταν η Αγία Ρηνούλα. Η δε σύζυγος, όταν είχε τις συσπάσεις, που ήταν πολύ επικίνδυνες γιατί μπορεί να χάναμε και το παιδί, άκουσε μια αντρική φωνή στον ύπνο της που της είπε:

«Θυμᾶσαι ἐκεῖνα τά τρία «πτώματα»; Τό ἕνα ἀναστήθηκε!»

Στίς 21-6-1995 η 46χρονη Κατερίνα Νικηφ. Τσοτοπούλου-Τριανταφύλλου, κάτοικος Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης, μετά από φοβερό αυτοκινητιστικό δυστύχημα, μεταφέρθηκε στό Νοσοκομείο “Παπανικολάου” μέ βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση: τό μετωπιαίο 

οστούν είχε θρυμματισθεί, μήνιγγες, αίματα, χώματα ήταν αναμειγμένα στό μέτωπο. Μετά από πέντε ώρες χειρουργείο, τήν οδήγησαν στήν Εντατική Μονάδα. Εξ αντικειμένου, οι ιατροί δέν έδιναν καμιά ελπίδα νά ζήσει, ούτε μία στό εκατομμύριο, καί έλεγαν ότι, άν ζούσε, θά ήταν“φυτό”. Οι δικοί της, μέ αγωνία γιά τήν κατάστασή της, αλλά καί βαθειά πίστη, όλο τό βράδυ παρακαλούσαν τόν άγιο Ραφαήλ.

Τήν επομένη πληροφορήθηκαν ότι θά γινόταν αγρυπνία στό Ιερό Ησυχαστήριο Τιμίου Προδρόμου στήν Μεταμόρφωση Χαλκιδικής όπου μετέβησαν καί συμμετείχαν καί έδωσαν τό όνομά της γιά νά μνημονευθεί στήν Προσκομιδή. “Εφυγαν μέ ανάλαφρη τήν ψυχή, γεμάτη ελπίδα στό Θεό, έστω κι άν ιατρικώς η κατάσταση τής ασθενούς ήταν απελπιστική.

Τήν άλλη μέρα απόγευμα, οι ιατρικές πληροφορίες πάλι αποκαρδιωτικές. Κάποιος ιατρός τούς είπε ότι ήταν τόσο σοβαρή η κρανιοεγκεφαλική κάκωση, πού δέν άφηνε καμιά ελπίδα, παρά μόνο άν θά ήταν δυνατόν νά γίνει “μεταμόσχευση” κεφαλής! Η μητέρα της, όταν τής επέτρεψαν μετά από μέρες νά εισέλθει γιά λίγο στήν Εντατική, δέν κατόρθωνε νά αναγνωρίσει ποιά ήταν η κόρη της, παρά μόνο όταν τής τήν έδειξε μία νοσοκόμος!

Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ – «Μαμά, αὐτός δέν ἤτανε καλόγερος…»

Είμαι η Ευαγγελία Ρωσσίδη, κάτοικος Νίκαιας. Θα ήθελα να σας αναφέρω και εγώ κατωτέρω ένα γεγονός το οποίο μου συνέβη.
Το 2012 είδα ολοζώντανο τον ΑΓΙΟ ΡΑΦΑΗΛ και την ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ. Ήταν μήνας Φεβρουάριος και έκανε πολύ κρύο. Πήγα να πάρω το κοριτσάκι μου από το σχολείο και επιστρέφοντας συνάντησα τον ΑΓΙΟ ΡΑΦΑΗΛ και την ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ.
Τον είδα στο φούρνο της γειτονιάς μου. Νόμισα ότι ήταν κάποιος καλόγερος που πουλάει κάτι και έβγαλα από την τσέπη μου να του δώσω χρήματα. Εκείνος έβγαλε από την τσέπη του ένα μπουκαλάκι με ΑΓΙΟ ΜΥΡΟ και μας έβαλε στο κεφάλι και στα χέρια σε εμένα και στην κορούλα μου.
Έκανε μάλιστα νόημα στην κόρη μου να βγάλει τα γάντια της για να της μυρώσει τα χέρια.

Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ: Ἅγιε Ραφαήλ, προχώρα ἐσύ μπροστά καί ἐγώ σ’ ἀκολουθῶ!

Θα ήθελα να σας γράψω το θαύμα που μου έκανε ο Άγιος Ραφαήλ. Είμαι η Ελένη Χ. από την Αλεξάνδρεια Ημαθείας. Το Νοέμβριο του 2011 μαθαίνω από τον γυναικολόγο μου ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου. Μου είπε ο γιατρός ότι πρέπει να πάω τον άλλο μήνα, δηλαδή τον Δεκέμβριο, να ακούσουμε την καρδούλα του μωρού. Περνάει ο καιρός και ήρθε η μέρα που πρέπει να κάνουμε τον υπέρηχο, να ακούσουμε την καρδούλα του μωρού. Πάμε στον γιατρό, με βάζει στον υπέρηχο, βλέπει από εδώ, βλέπει από εκεί, τίποτα. Ο σάκος πολύ πιο μεγάλος από την πρώτη φορά, αλλά άδειος. Δεν φαίνεται τίποτα. Εγώ και ο άντρας μου παγώνουμε.

Ἕνα συγκλονιστικό σύγχρονο θαῦμα τῶν Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καί Εἰρήνης

Θεραπεία ἀπὸ ὀξεία λευχαιμία

Γράφει ὁ Πάν. Ζουπίδης (πάρ. Δήμητρας, Καλλιθέα Ἀλεξ/πόλης): Πάσχα τοῦ 2003 μοναχοπαίδι τότε ἡ 4ετής Ἰωάννα μᾶς ἀρρώστησε μὲ ὑψηλὸ πυρετὸ καὶ ὠτίτιδα. Μὲ τὰ δυνατὰ ἀντιβιοτικὰ σὲ δύο δόσεις ἔπεσε ἡ ἄμυνα τοῦ ὀργανισμοῦ. Στὶς 23/5 μᾶς ξύπνησε μὲ κλάματα, διπλωμένη στὰ δύο στὸ κρεβατάκι της. Μετὰ ἀπὸ ἀλλεπάλληλες ἐξετάσεις μᾶς παρέπεμψαν στὸ Νοσοκομεῖο, κι ἀπὸ ἐκεῖ στὴ Θεσσαλονίκη ἢ τὴν Ἀθήνα, διότι μόνο σὲ ὀργανωμένα νοσοκομεῖα τῶν δύο πόλεων θὰ μποροῦσαν νὰ τῆς κάνουν μυελόγραμμα. Στὶς 2.6.03 ἔγινε εἰσαγωγὴ στὸ αἱματολογικὸ-ὀγκολογικό του ΑΧΕΠΑ. Φρικτὸ τὸ θέαμα τόσων παιδιῶν! Τῆς ἔκαναν ἀλλεπάλληλες αἱμοληψίες καὶ τελικὰ μυελόγραμμα. Τὴν ἑπομένη ἡ Διευθύντρια-Καθηγήτρια κ. Φανῆ Ἀθανασιάδου μᾶς ἐνημέρωσε ὅτι τὸ παιδὶ μᾶς ἔχει διπλότυπη ὀξεία λεμφοβλαστικὴ λευχαιμία μεικτῶν τύπων- πληθυσμῶν (Τ καὶ Β) μὲ κυριαρχία τῶν (Β), σπάνια περίπτωση. Ἔπρεπε νὰ ὑπογράψουμε, νὰ ἀρχίσει χημειοθεραπεία, ποὺ ἴσως δὲ θὰ τὴν ἄντεχε....