«Ἡ γνωριμία καὶ ἡ σχέσις τοῦ Ἁγίου Ραφαὴλ μὲ τὸν Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικόν».

Γράφει ο Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ιστορικός, Δρ. Αρχαίας Ιστορίας Παν/μίου B.I.U. Μαδρίτης

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με τον βίο τους γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959 μ.Χ. Από μία ανασκαφή που έγινε στη Θερμή της Λέσβου, ανακαλύφθηκε ο τάφος ενός αγνώστου προσώπου, που όπως αποκαλύφθηκε σε συνεχή οράματα, ανήκε στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Οσιομάρτυρα Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε στις 13 Ιουνίου 1960 μ.Χ.

Όσα γνωρίζουμε για το βίο τους προέρχονται από εμφανίσεις των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης σε πιστούς της Λέσβου, οι οποίοι έλαβαν τις πληροφορίες αυτές από οράματα και ενύπνια, στα οποία οι Άγιοι γνωστοποιούσαν στοιχεία από τον βίο τους και το μαρτύριόν τους. Αυτά εν συνεχεία κατεγράφησαν σε επιστολές και σε βιβλία που εξεδόθησαν. Ταυτοχρόνως, η αρχαιολογική σκαπάνη επιβεβαίωσε με τα ευρήματά της τον τόπο του μαρτυρίου και της ταφής των Αγίων, πάντοτε σύμφωνα με τις θαυματουργικές υποδείξεις των Αγίων.

Εκείνο το στοιχείο το οποίον δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστό και δεν έχει δοθεί η δέουσα σημασία, είναι ότι στους δύσκολους χρόνους πριν την Άλωση της Βασιλεύουσας, όταν η Βυζαντινή Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία όδευε προς το εναγώνιο τέλος της και η επικείμενη κατάκτηση από τους Οθωμανούς ήταν προ των θυρών, στις τελευταίες στιγμές της αυτοκρατορίας, όταν απειλητικά σύννεφα από Ανατολή και Δύση πύκνωναν, οι διαδρομές και τα βήματα των δύο Αγίων, Ραφαήλ και Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, διεσταυρώθησαν και συναντήθησαν. Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να αναδείξει αυτήν ακριβώς την διάσταση μέσα από τις υπάρχουσες πληροφορίες και με συνεκτίμηση των ιστορικών στοιχείων να καταλήξει στο συναγόμενο ιστορικό συμπέρασμα της γνωριμίας και της διασυνδέσεως των δύο Αγίων.

Ἡ φυγή τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ ἀπό τή παραλία τῆς Ἀλεξανδρούπολης τό 1454 μέ προορισμό τό νησί τῆς Λέσβου!!

Η ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΑΠΟ ΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ ΤΟ 1454, ΜΕ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ !!

Ο Άγιος Ραφαήλ καταγόταν από τους Μύλους της Ιθάκης και γεννήθηκε το έτος 1410

Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Λάσκαρης ή Λασκαρίδης και ο πατέρας του ονομαζόταν Διονύσιος.

Πριν γίνει μοναχός ήταν στρατιωτικός στο βυζαντινό στρατό, όπου και είχε φτάσει σε μεγάλο βαθμό.

Σε ηλικία τριάντα πέντε ετών γνώρισε έναν ασκητικό και σεβάσμιο γέροντα, τον Ιωάννη, ο οποίος τον προσείλκυσε στην εν Χριστώ ζωή.

Την ημέρα των Χριστουγέννων ο γέροντας αυτός κατέβηκε από τον τόπο της ασκήσεώς του, για να εξομολογήσει και να κοινωνήσει τους στρατιώτες και κήρυξε τον Λόγο του Θεού.

Τότε ο αξιωματικός Γεώργιος, όταν ο γέροντας κατέβηκε πάλι τα Θεοφάνεια, αποχαιρέτισε τους στρατιώτες και τον ακολούθησε.

Μετά την κουρά του σε μοναχό, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, αλλά τιμήθηκε και με το οφίκιο του αρχιμανδρίτη και του πρωτοσύγκελου.

Λίγα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, περίπου το 1450,ο Άγιος Ραφαήλ βρέθηκε μετά από περιπλανήσεις στην περιοχή της Μακεδονίας και μόνασε εκεί.

Ἅγιος Ραφαήλ: Πήγαινε νὰ πεῖς στὴ Βασιλικὴ ὅτι τὸ πρωὶ τὸ παιδὶ θὰ ξυπνήσει ἐντελῶς καλά!

Κατά τας αρχάς Νοεμβρίου 1961, η μικρή κόρη της Βασιλικής Ράλλη, αρρώστησε βαρειά, με πυρετόν και δύσπνοιαν, είχε δηλαδή την λεγομένην πούνταν. Η δυστυχής Βασιλική και όλη η οικογένειά της όλην την νύκτα έμειναν άγρυπνοι, και με μεγάλην αγωνίαν.

Κατά τας 8 η ώρα το πρωί, επήγεν εις το σπίτι του Ράλλη η Μαρία Τσολάκη, και είπε συγκινημένη εις την Βασιλικήν «Μην κλαις, και το παιδί θα ξυπνήσει εντελώς καλά. Το είδα στον ύπνο μου».

Η Βασιλική της απεκρίθη «Καϋμένη Μαρία, ας ξυπνήσει κάπως καλύτερα, κ’ είμαι ευχαριστημένη. Τέτοια χάλια που έχει το παιδί, πώς μπορεί να γίνει εντελώς καλά μέσα σε δυο ώρες;»

Η Μαρία όμως της ξαναείπε με πεποίθησιν ότι θα ξυπνήσει το παιδί χωρίς να έχει απολύτως τίποτα, «γιατί έτσι μου είπε να σου πω ο άγιος Ραφαήλ, που τον εφώναζες με κλάματα όλη τη νύχτα», είπε και διηγήθη το όνειρον που είχεν ιδεί.

Και, ω του θαύματος! Έπειτ’ από ολίγον το παιδί εξύπνησε χωρίς καθόλου πυρετόν, χωρίς καθόλου πόνον εις το πλευρόν, χωρίς δύσπνοιαν, «εντελώς καλά, υγιέστατο», όπως γράφει η μητέρα του Βασιλική.

Ιδού και το όνειρον της Μαρίας Τσολάκη, όπως το έγραψεν η Ιδία:

«Πῆγες σέ τόσους γιατρούς καί δέν ἔγινες καλά.Έλα στό σπίτι μου στή Μυτιλήνη».

«Ὀσιολογιωτάτη Ἡγουμένη Εὐγενία

Θὰ ἤθελα κι ἐγὼ νὰ σᾶς ὁμολογήσω τὸ μεγάλο θαῦμα τῶν Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καὶ Εἰρήνης στὸν σύζυγό μου Βασίλειο.

Ἕνα πρωὶ σηκώθηκε νὰ πάει στὴν ἐργασία του καὶ ξαφνικὰ λιποθύμησε. Τὸν μεταφέραμε μὲ τὸ πρώτων βοηθειῶν στὸ Νοσοκομεῖο καὶ ἀπὸ τότε ἄρχισαν τὰ βάσανά μας. Οἱ γιατροὶ δὲν τοῦ βρῆκαν τίποτα, δὲν μπόρεσαν νὰ κάνουν διάγνωση. Ἔμεινε λίγες μέρες στὸ σπίτι καὶ ξαναπῆγε στὴν ἐργασία του. Ἄρχισαν πάλι οἱ λιποθυμίες, εἶχε συνέχεια ζαλάδες. Ἦταν ἄρρωστος καὶ μελαγχολικὸς γιὰ δύο ὁλόκληρα χρόνια. Πίστευε στὸν Θεό, ἀλλὰ εἶχε κάποιες ἀμφιβολίες γιὰ τὰ θαύματα.

Μία μέρα του ἔδωσα ἕνα βιβλίο σας Ἁγία Ἡγουμένη μὲ θαύματα τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ. Ἕνα βράδυ, στὶς 2 ἡ ὥρα μετὰ τὰ μεσάνυχτα, σηκώθηκε ξαφνικὰ καὶ ἔτρεξε στὸ ἄλλο δωμάτιο ὅπου εἶχα πολλὰ ἀπὸ τὰ ὑπέροχα βιβλία σας Ἁγία Μητέρα. Βρῆκε τὸ βιβλίο ποὺ εἶχε διαβάσει, τὸ πῆρε στὴν ἀγκαλιά του καὶ κοιμήθηκε. Τὴν ἑπομένη ἡμέρα τὸν ρώτησα νὰ μοῦ πεὶ τί συνέβῃ ἐκεῖνο τὸ βράδυ καὶ ἐκεῖνος γεμᾶτος συγκίνηση μοῦ εἶπε ὅτι εἶδε ὁλοζώντανο τὸν Ἅγιο Ραφαὴλ ὅπως ἦταν στὸ ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου σας καὶ τοῦ εἶπε νὰ ἔλθει στὸ Ἰατρεῖο Του σὲ σαράντα μέρες, νὰ κατέβει τὴ σκάλα καὶ νὰ βάλει ἀπὸ τὸ φάρμακό Τοῦ καὶ θὰ γιατρευτεῖ.

«Πῆγες σὲ τόσους γιατρούς» του εἶπε, «καὶ δὲν ἔγινες καλά. Ἔλα τώρα κοντά μου, ἔλα στὸ σπίτι μου στὴ Μυτιλήνη».

Ἅγιος Νεομάρτυς Σταῦρος, ὁ ἐν Θερμῆ τῆς Λέσβου μαρτυρικῶς τελειωθείς.

(+14 Αυγούστου 1463)

Συμπεριλαμβανομένων όσων Χριστιανών μαρτύρησαν τον καιρό εκείνο της τουρκοκρατίας στην καταστραφείσα Μονή των Καρυών στη Θερμή της Λέσβου.

Ένας εξ’ αυτών των Αγίων Μαρτύρων είναι ο μοναχός Σταύρος που ήταν στη συνοδεία του Ηγουμένου της Μονής, του Αγίου Ραφαήλ. Πριν εισβάλουν οι Τούρκοι στη Μονή τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1463, ο Άγιος Ραφαήλ μετά την Ακολουθία των Παθών και τα Δώδεκα Ευαγγέλια, ανακοίνωσε ότι έπρεπε να ανοίξουν την Κρύπτη της Μονής, για να κρύψουν τους πνευματικούς θησαυρούς, διότι οι Τούρκοι απειλούσαν ότι θα καταστρέψουν το Μοναστήρι, νομίζοντας ότι εκεί κρυβόντουσαν οι Θερμιώτες αντάρτες.

Την Μεγάλη Παρασκευή, στις 6 Απριλίου, ο Άγιος Ραφαήλ είχε δώσει εντολή στο μοναχό Σταύρο και στον επιστάτη της Μονής Ακίνδυνο, να απομακρυνθούν στο βουνό, στη σπηλιά του Γέροντα στην Παντέρα και να γυρίζουν για την Ανάσταση. Το δειλινό του Μεγάλου Σαββάτου πλησίασαν τη Μονή. Ένας βοσκός τους είπε να μην πάνε στο μοναστήρι γιατί γίνεται χαλασμός… Έμειναν γύρω από το μοναστήρι κρυμμένοι προσπαθώντας να δουν τα όσα συνέβαιναν. Αδιόρατα έφταναν στα αυτιά τους τα βογκητά και οι στεναγμοί των πόνων των Αγίων Μαρτύρων.

Ο Ακίνδυνος συγκρατούσε τον π. Σταύρο, ο οποίος ήθελε να πάει κι’ αυτός μέσα στον χαλασμό. Παρέμειναν εκεί άυπνοι, ατάιστοι, λιγωμένοι από τον πόνο.

Μάνα, στό πλάι μου στέκεται ἕνας πολύ ψηλός μελαχρινός μέ μακριά γενειάδα...(Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ)

Αντιγόνη Μακρυγιάννη

Το 2009 η κόρη μου 18 ετών εμφάνισε πολυκυστικών ωοθήκες και καταφύγαμε σε έναν ένας ασυνείδητο γυναικολόγο ο οποιος της χορήγησε φάρμακα παλαιας τεχνολογίας, αντισυλληπτικά, τα οποία μάλιστα της είπε ότι έπρεπε να παίρνει και για αόριστο χρονικό διάστημα.

Το Μάρτιο του 2011, η κόρη μου μετά από ισχυρό πονοκέφαλο, έχασε κάθε επαφή με το περιβάλλον. Στο θεραπευτήριο ΥΓΕΙΑ που τρέξαμε αμέσως με το σύζυγό μου, διαπιστώθηκε συμφόρηση των αγγείων του εγκεφάλου από θρόμβους σε ποσοστό 95%. Μας είπαν οι γιατροί ότι το παιδί ήταν καταδικασμένο και στην απίθανη περίπτωση που θα σωζόταν θα έμενε με εγκεφαλική βαριά αναπηρία. Η χορήγηση θρόμβολυτικων φαρμάκων είχε μεγάλο κίνδυνο εγκεφαλικής αιμορραγίας.

Η καταστασή μας ήταν απελπιστική διότι χάναμε τη μοναχοκόρη μας και οι ελπίδες που μας έδιναν οι γιατροί ελάχιστες. Τις φοβερές ημέρες που ακολούθησαν προσευχομουν διαρκώς στην Παναγία και δίπλα στο κρεβάτι του παιδιού στην Εντατική είχα την εικονίτσα μου των Αγίων Ραφαηλ, Νικολαου και Ειρήνης.

Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ καί τό «ἑνωτικό» συλλείτουργο στήν Ἁγία Σοφία

Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (εἶχε τήν ἀπατηλή ἐντύπωση ὅτι ἔτσι ἐξυπηρετοῦσε τό ἔθνος, ξεχνώντας ὅτι ὁ μόνος φίλος καί ἀνίκητος σύμμαχος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σωτῆρας Χριστός) γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου (ἀπεσταλμένου τοῦ πάπα).

Ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος ὀργάνωσε τό ἐπίσημο συλλείτουργο στήν Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας παρουσίᾳ τοῦ ἀντιπρόσωπου τοῦ πάπα καρδινάλιου Ἰσίδωρου, στά πλαίσια τῆς «ἑνωτικῆς πολιτικῆς» πού ἐφάρμοζε ἔχοντας τήν ψευδαίσθηση ὅτι θά σωθεῖ ἡ Βασιλεύουσα μέ τή βοήθεια τοῦ πάπα, ἀπό τόν ἐξαιρετικά ἀσφυκτικό τουρκικό κλοιό.

Ἐκείνη τήν ἐποχή ὁ πρωτοσύγκελος ἀρχιμανδρίτης Ραφαήλ, ἀλλά καί ὁ διάκονος Νικόλαος βρίσκονταν στήν Κωνσταντινούπολη. Στίς 12 Δεκεμβρίου τοῦ 1452, ἀνήμερα τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ἔλαβε χώρα τό συλλείτουργο αὐτό. Ὅμως, ὁ πρωτοσύγκελος Ραφαήλ δέν θέλησε νά παραστεῖ καί οὔτε καί τόν διάκονό του ἄφησε νά πάει. Γνώριζε πολύ καλά ὅτι αὐτό θά ἦταν προδοσία τῆς Πίστεως, ἐπέλεξε νά πειθαρχήσει στόν Θεό καί ὄχι στόν αὐτοκράτορα.

Ὁ ἅγιος Πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης Καλαΐδης συλλειτουργεῖ μέ τόν ἅγιο Ραφαήλ!

Στο Νεοχώρι Σιντικής του νομού Σερρών, στους πρόποδες του όρους Μπέλες, υπάρχει ο ιερός ναός των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Ο π. Ιωάννης αξιώθηκε από τον Θεό να γίνει ο κτίτορας του παρεκκλησίου αυτού! Τα πρώτα χρόνια που τον είχαμε γνωρίσει και ήταν καλά στην υγεία του, έκανε πολύ συχνά αγρυπνίες, στις οποίες συμμετείχαν και άλλοι ιερείς καθώς και πλήθος πιστών από τα γύρω χωριά και τις Σέρρες! Σε μια αγρυπνία υπήρχε το αδιαχώρητο και συμμετείχαν εκτός από τον ίδιο και άλλοι τρεις ιερείς. Η ακολουθία ήταν κατανυκτική και η συμμετοχή των πιστών, ένθερμη! 

Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας κάποιοι, ελάχιστοι, είπαν ότι είδαν να συμμετέχουν πέντε ιερείς (ανάμεσά τους και η μεγάλη μου κόρη, τότε 12 ετών), ενώ οι περισσότεροι έλεγαν ότι οι ιερείς ήταν τέσσερις! Ρωτήσαμε τον π. Ιωάννη και μας είπε ότι ο πέμπτος ιερέας ήταν ο άγιος Ραφαήλ και ότι τον είδαν όσοι είχαν "καθαρά" μάτια! Μετά από λίγες ημέρες περνούσαμε έξω από τον ιερό ναό των αγίων Αναργύρων, στις Σέρρες, όπου στον περίβολο του ναού υπάρχει μικρός ναΐσκος των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης.

Μπορεῖ ὁ σουλτάνος νά κόβει κεφάλια καί μάλιστα ΑΓΙΩΝ μας στήν ἐπέτειο καρικατούρα τῆς ἅλωσης, ἀλλά δέν ἔμαθε τίποτε γιά τό δικό του κεφάλι.

«Μία γυναίκα με τη ρόκα της θα διώχνει εκατό Τούρκους». Τα πανηγύρια άσκοπα τα έκανε ο σουλτάνος. 

ΚΑΙ αν σκεφτούμε πόσους τούρκους θα διασκορπίζει η ΠΑΝΑΓΙΑ μας τώρα , τότε τα πανηγύρια του σουλτάνου για να αναπτερώσει το φρόνημα του λαού του ώστε να νομιμοποιήσει τα κλοπιμαία γίνονται εις μάτην.

Στα γραφικά με λέιζερ που έπαιξε μπροστά στα πάνινα τείχη που έστησε στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ δείχνει με την αμετροέπεια του να αποκεφαλίζουν την προτομή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και να βυθίζεται ο ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΑΕΤΟΣ μέσα σε βρωμόνερα πλην των άλλων εικόνων με βιαστές και τυράννους μέσα στην ιστορία.

Μπορεί ο σουλτάνος να ονειρεύεται να κόβει κεφάλια και μάλιστα ΑΓΙΩΝ μας στην επέτειο καρικατούρα της άλωσης , αλλά δεν έμαθε τίποτε για το δικό του κεφάλι δηλ. τι χρόνο του δίνει ο ουρανός για εξουσία;

24 Φεβρουαρίου 2016 καταθέταμε μια μαρτυρία

ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ: «Μόλις πέσει το κεφάλι του Ερντογάν η ιστορία θα αλλάξει σελίδα» 15 MAIOY 2010- ¨πέσει το κεφάλι ¨ σημαίνει να φύγει από την εξουσία για διάφορους λόγους.

https://www.pentapostagma.gr/ethnika-themata/2999562_agios-rafail-molis-pesei-kefali-toy-erntogan-i-istoria-tha-allaxei-selida

« 15 Μάιου 2010 η Ελλάδα μας με το ζόρι στα μνημόνια και ο Ερντογάν σαν πρωθυπουργός βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα και δίνει συνέντευξη τύπου σε αίθουσα του ξενοδοχείου Hilton.

Αγαθή συγκυρία με έφερε στο ίδιο μέρος εκείνη την στιγμή για να συναντήσω ένα φίλο μου που ήλθε από το εξωτερικό και την προηγούμενη είχε κάνει το τάμα του στους Νεοφανείς Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη στην Μυτιλήνη.

Οι πόρτες της αίθουσας τύπου ήταν μισάνοικτες και τα μεγάφωνα είχαν μια σχετική ένταση ώστε να ακούμε καλά τα δρώμενα των ερωτήσεων και των απαντήσεων.

Μέσα σε αυτήν την συνέντευξη ο πανούργος Ερντογάν ξεδίπλωνε όλη την ευλυγισία της διπλωματικότητας και της πονηριάς.

Τι παραμύθια έλεγε στους δημοσιογράφους τότε, το 2010;

«στα επτάμισυ χρόνια, που είμαι πρωθυπουργός, δεν βομβάρδισα κάποια χώρα. Αν δεν είστε εσείς ήρεμοι, πώς θα μεταδώσετε σωστά τα μηνύματα, ώστε να υπάρχει ειρήνη στην περιοχή μας;».

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ἀπό νοσοκόμα τοῦ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ « Πῶς ἔσωσε ὁ ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ τήν Μονή Πετράκη ἀπό τρομοκρατικό κτύπημα»

Να πάμε στην μαρτυρία αμέσως της Νοσοκόμας

« απόγευμα Λαμπροδευτέρας είχα βάρδια στην πτέρυγα …»

« όλη αυτή η κατάσταση με την επιδημία μας έχει εξουθενώσει»

« πολλές φορές το άκουσμα της καμπάνας και του σήμαντρου( αν και δεν ακούγεται πολλές φορές ) από τις Ακολουθίες που γίνονται στην διπλανή μας Ιερά Μονή Πετράκη για εμάς αλλά και για τους ασθενείς είναι μια παρηγοριά»

« φέτος τίποτε , νέκρα»

« την Λαμπροδευτέρα νέκρα επικρατούσε και στον θάλαμο που είχα υπηρεσία»

« εκείνη την ώρα δεν ακουγόταν τίποτε»

« βγήκα στον διάδρομο για να πάω στο γραφείο της Προισταμένης»

« στο βάθος του διαδρόμου φάνηκε η φιγούρα ενός κληρικού»

« όσο πλησίαζε έβλεπα καλύτερα τα χαρακτηριστικά του»

« ήταν ψηλός με φαρδιές πλάτες»

« ήταν πολύ αυστηρός και σαν να έψαχνε κάτι»

« Τον ρώτησα: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ πάτερ αλλά γιατί δεν φοράτε μάσκα ;»

« και αυτός μου είπε μονολεκτικά: δεν την χρειάζομαι»

« Μα πάτερ δεν μπορείτε να είστε έτσι , του απάντησα»

« τότε είδα το πρόσωπο του να χαμογελάει και να μου λέει:»

- Κόρη μου , καλά κάνεις και θέλεις να προστατεύσεις τους ασθενείς σου, αλλά και εγώ τους προστατεύω καλύτερα για αυτό βρίσκομαι εδώ.

« είδα το ιλαρό πρόσωπο του κληρικού και έσκυψα από ντροπή»

« πάτερ μου του είπα , δεν θέλω να σας φέρω σε δύσκολη θέση, αλλά αυτό λέει το πρωτόκολλο»

« πάτερ μου, πως σας λένε, τον ρώτησα»

« ΡΑΦΑΗΛ, μου είπε»

« αχ πάτερ μου ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για αύριο που γιορτάζεται»

«ο κληρικός μου ζήτησε το συγκεκριμένο πρόσωπο ενός ασθενή που νοσηλεύαμε για να του διαβάσει ΕΥΧΗ»

« πάλι όμως εγώ επέμενα ¨ πάτερ να φορέσετε πρώτα μάσκᨻ

« Τότε είδα κάτι συγκλονιστικό

Πολλοί καρκινοπαθεῖς θά βροῦν γιατρειά κοντά μου!

 Οι Άγιοι Ραφαήλ (αριστερά), Ειρήνη και Νικόλαος.

Το Νοέμβριο του 1960 η Ελευθερία Σκούφου από τη Μυτιλήνη είδε στον ύπνο της ένα κατάλευκο κτίριο, στην είσοδο του οποίου περίμενε πολύς κόσμος τη σειρά του για να μπει μέσα.

Τους υποδεχόταν ένας μεγαλόσωμος κληρικός με ράσο και επανωκαλύμαυχο.

– Τι είναι εδώ πάτερ; τον ρώτησε.

– Είναι κλινική. Εδώ έρχονται και γιατρεύονται, της απάντησε.

– Ποιος είσθε; τον ξαναρώτησε.

– Εγώ είμαι ο μεγάλος ιατρός της κλινικής. Είμαι ο άγιος Ραφαήλ.

 

“Γιατρός θα γίνω να θεραπεύω τον κόσμο στα πέρατα της οικουμένης. Πολλοί καρκινοπαθείς θα βρουν γιατρειά κοντά μου”, διαβεβαίωσε σε ένα ενύπνιο την Μυρσίνη Δουργκούνα, που τον είδε να δίνει την ευλογία του στους γιατρούς μέσα στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης.

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ: Θεραπεία καρκίνου τῶν ὀστῶν

 Τό Φεβρουάριο τού 1996 ο 13χρονος Γεώργιος, υιός τού Δημητρίου και της Ζωγράφας Γιατρά (Στ. Ελμάζη 7, Αμπελόκηποι Θεσσαλονίκης) εισήχθη στό Ορθοπεδικό τμήμα τού Ιπποκρατείου Θεσσαλονίκης.

Η μαγνητική τομογραφία έδειξε όγκο περίπου 2 κιλών στό δεξιό ισχίο, ατροφία οστού καί κάταγμα! 'Εγιναν αλλεπάλληλες συσκέψεις, διότι ήταν σπανιότατος τόσο μεγάλος όγκος. Μέ τή βιοψία αρχικώς διέγνωσαν “πνέτ πυέλου”. 

Στίς 11 Μαρτίου εισήχθη στό Ογκολογικό τμήμα γιά χημειοθεραπεία, τής οποίας τήν πορεία παρακολουθούσαν καί δύο Ιταλοί καί τρείς 'Αγγλοι γιατροί.

 

Ο πατέρας μεγάλωσε ορφανός καί πολλά χρόνια δέν είχε σχέση μέ τήν Εκκλησία. Από τίς πρώτες όμως μέρες πού αρρώστησε ο γιός του ανέβαινε στήν Μονή του Αγίου Ραφαήλ στην Γρίβα. Ζητούσε νά μάθει όλο καί περισσότερα γιά τούς Αγίους γιά νά δυναμώσει τήν πίστη του, πήρε λαδάκι από τό καντήλι καί καθημερινά σταύρωναν τό παιδί. Διάβαζαν τά βιβλία τού Αγίου, έκαναν συνεχώς προσευχή, όπως καί στή Μονή μνημόνευαν τό όνομα τού παιδιού σέ κάθε θ. Λειτουργία.

 

Πρίν λοιπόν εισαχθεί τό παιδί στό Ογκολογικό τμήμα, είδε αποβραδίς στόν ύπνο του τόν άγιο Ραφαήλ νά του δείχνει τά δωμάτια μέ τά άρρωστα παιδιά, καί τό δικό τους δωμάτιο το Νο 12. Μ’ αυτήν τήν προειδοποίηση, προετοίμαζε ψυχολογικά τό γιό του γιά τό θέαμα τών νοσηλευομένων παιδιών, καθώς μεταφερόταν στό Παιδογκολογικό. Τού έγιναν 20 χημειοθεραπείες (Μάρτιος '96 ­Ιούνιος '97). Ωστόσο, μετά τήν ολοκλήρωσή τους δέν ήταν σίγουρο άν θά τόν εγχείριζαν γιά αφαίρεση τού όγκου.

Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ καί τά συλλείτουργα τῶν ἡμερῶν μας

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Δεκατρία χρόνια μετά τήν προδοτική ψευτοσύνοδο τῆς Φερράρας, ὁ συνυπογραφείς ἑνωτικός ὅρος ἐφαρμόζεται πλέον καί στήν πράξη: Ἀπεσταλμένοι τοῦ πάπα ἔρχονται στήν Κωνσταντινούπολη καί στίς 12 Δεκεμβρίου 1452 (πέντε μῆνες πρίν ἀπό τήν Ἅλωση) συλλειτουργοῦν μέ τούς δικούς μας μέσα στήν Ἁγιά Σοφιά.

Ἡ ὑβριστική αὐτή ἑνωτική λειτουργία σήμανε καί τό τέλος τῆς χιλιόχρονης Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ προδοσία τῆς Πίστεως, ὅπως μαθαίνουμε ἀπό τά Βιβλία μας τά Ἱερά, ποτέ δέν μένει ἀτιμώρητη. Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ σηκώθηκε ἀπό τήν Πόλη καί ἀντ’ αὐτῆς ἐγκαταστάθηκε ἡ χατζάρα τοῦ Τούρκου.

Στήν συγκεκριμμένη, ὅμως, ἀποστασία (συλλείτουργο μέ αἱρετικούς), κάποια παλληκάρια τῆς Πίστεώς μας διαμαρτυρήθηκαν καί ἀντέδρασαν σθεναρά. Ἀνάμεσά τους καί ὁ γνωστός σέ ὅλους μας θαυματουργός Ἁγιος τῆς νήσου Λέσβου, ὁ Ἅγιος Ραφαήλ.

Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ ἦταν διορισμένος ἀπό τόν ἵδιο τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο ὡς σύμβουλός του καί πρωτόπαπας. Στήν κρίσιμη, ὅμως, ὥρα (τήν ὥρα τοῦ προδοτικοῦ συλλείτουργου) δέν ὑπολόγισε οὔτε ἀξιώματα οὕτε φιλίες αὐτοκρατορικές. Κινούμενος στήν ἴδια ἐκκλησιολογική καί πνευματική γραμμή μέ τόν Γεννάδιο, συμβουλεύει τόν αὐτοκράτορα νά σταματήσουν κάθε σχέση μέ τούς παπικούς. Προτείνει στόν βασιλιᾶ νά ἀγωνιστοῦν γιά τήν σωτηρία τῆς Πόλης καταφεύγοντας ὅχι στήν δῆθεν βοήθεια τοῦ ἀντίχριστου Βατικανοῦ, ἀλλά στήν δοκιμασμένη κραταιά προστασία τῆς Παναγιᾶς μας.

«Ὁ Γιῶργος θά μπεῖ τρεῖς φορές στό χειρουργεῖο, ἀλλά θά γίνει καλά»

 

Τό Φεβρουάριο τού 1996 ο 13χρονος Γεώργιος, υιός τού Δημητρίου και της Ζωγράφας Γιατρά (Στ. Ελμάζη 7, Αμπελόκηποι Θεσσαλονίκης) εισήχθη στό Ορθοπεδικό τμήμα τού Ιπποκρατείου Θεσσαλονίκης. 

Η μαγνητική τομογραφία έδειξε όγκο περίπου 2 κιλών στό δεξιό ισχίο, ατροφία οστού καί κάταγμα! “Εγιναν αλλεπάλληλες συσκέψεις, διότι ήταν σπανιότατος τόσο μεγάλος όγκος. Μέ τή βιοψία αρχικώς διέγνωσαν “πνέτ πυέλου”.

Στίς 11 Μαρτίου εισήχθη στό Ογκολογικό τμήμα γιά χημειοθεραπεία, τής οποίας τήν πορεία παρακολουθούσαν καί δύο Ιταλοί καί τρείς “Αγγλοι γιατροί.

Ο πατέρας μεγάλωσε ορφανός καί πολλά χρόνια δέν είχε σχέση μέ τήν Εκκλησία. Από τίς πρώτες όμως μέρες πού αρρώστησε ο γιός του ανέβαινε στήν Μονή του Αγίου Ραφαήλ στην Γρίβα. Ζητούσε νά μάθει όλο καί περισσότερα γιά τούς Αγίους γιά νά δυναμώσει τήν πίστη του, πήρε λαδάκι από τό καντήλι καί καθημερινά σταύρωναν τό παιδί. Διάβαζαν τά βιβλία τού Αγίου, έκαναν συνεχώς προσευχή, όπως καί στή Μονή μνημόνευαν τό όνομα τού παιδιού σέ κάθε θ. Λειτουργία.

Πρίν λοιπόν εισαχθεί τό παιδί στό Ογκολογικό τμήμα, είδε αποβραδίς στόν ύπνο του τόν άγιο Ραφαήλ νά του δείχνει τά δωμάτια μέ τά άρρωστα παιδιά, καί τό δικό τους δωμάτιο το Νο 12.

«Βλέπω λοιπόν ἀπό τήν εἴσοδο νά μπαίνει ἕνας ἱερέας ψηλοῦ ἀναστήματος μέ μεγάλη γενειάδα καί ράσα πού ἦταν μέν μαῦρα ἀλλά εἶχαν μιά ἰδιαίτερη λάμψη..»

*Ένα ακόμα από τα πολλά θαύματα που έχει κάνει ο Άγιος Ραφαήλ είναι και το παρακάτω.
~ Θα ήθελα να πω για την ευλογία που είχα στη ζωή μου να ζήσω το θαύμα, σε μια δύσκολη στιγμή για εμένα στα 22 μου από τον Άγιο Ραφαηλ. Ήταν φθινόπωρο του 2002 όταν έκανα τα χαρτιά μου για να καταταγω στον στρατό σαν επαγγελματίας οπλίτης. Λίγες μέρες πριν δώσω τις απαιτούμενες εξετάσεις αρρωσταίνω από τα νεφρά μου.
Η διάγνωση των γιατρών στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ριου ήταν οξεία σπειραματονεφριτιδα, κάτι που το παθαίνει ένας στις εκατό χιλιάδες και το ξεπερνούν ελάχιστοι. Συνήθως είναι ο προθάλαμος της αιμοκάθαρσης και της μεταμόσχευσης των νεφρών. Στα 22 μου λοιπόν έμοιαζε να τελειώνει η ζωή μου. Μόνο στην ιδέα πως θα έπρεπε να κάνω αιμοκάθαρση κάθε δυο μέρες αλλά και μεταμόσχευση, γκρεμιζοντουσαν όλα μπροστά μου.
Στην αρχή λοιπόν υπήρχε η ελπίδα από τους γιατρούς πως θα το ξεπερνούσα έτσι απλά, δεν έγινε όμως έτσι.

Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ: Τί εἶναι αὐτό τό μέρος;

Μια Κυριακή, η κυρία Μαρία Π. μαζί με τον σύζυγό της Κωσταντίνο, ήρθαν στο Μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ στο Άνω Σούλι του Μαραθώνα και αφού παρακολούθησαν τη Θ. Λειτουργία εισήλθαν στο αρχονταρίκι της Αδελφότητος όπου πατέρες και ευλαβείς προσκυνητές συζητούν και ανταλλάσσουν απόψεις. Εκεί, η κ. Μαρία διηγήθηκε στους πατέρες τα εξής:

«…Τον Άγιο Ραφαήλ δεν τον ήξερα. Πρώτη φορά τον γνώρισα το ’93, όταν έπαθε έμφραγμα ο άντρας μου Κώστας. Ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση, όταν έφτασε στο νοσοκομείο, αλλά τελικά έζησε και ξεπέρασε τα προβλήματα της υγείας του. Τότε, λοιπόν, όταν ήταν σε μια κλίνη του νοσοκομείου και ανάρρωνε, είδα στο πλάι του κρεβατιού του ότι είχε εικόνα του Αγίου Ραφαήλ και από εκεί Τον πρωτοέμαθα.
Γιατί μου έκανε εντύπωση, ότι σε καμία άλλη κλίνη δεν είχε εικόνες, μόνο σε κείνη του συζύγου μου. Και ρωτώντας μία φίλη μου, μου είπε ότι είναι μεγάλος Άγιος και πολύ θαυματουργός.

Εν τω μεταξύ, περάσαν τα χρόνια.

Νέο Θαῦμα Ἁγίου Ραφαήλ – Τό ἔμβρυο πού δέν φαινόταν καί ἡ καρδούλα πού δέν χτυποῦσε!

Θα ήθελα να σας γράψω το θαύμα, που μου έκανε ο Άγιος Ραφαήλ. Είμαι η Ελένη Χ. από την Αλεξάνδρεια Ημαθείας. Το Νοέμβριο του 2011 μαθαίνω από τον γυναικολόγο μου… ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου. Μου είπε ο γιατρός ότι πρέπει να πάω τον άλλο μήνα, δηλαδή τον ∆εκέμβριο, να ακούσουμε την καρδούλα του μωρού.Περνάει ο καιρός και ήρθε η μέρα που πρέπει να κάνουμε τον υπέρηχο, να ακούσουμε την καρδούλα του μωρού. Πάμε στον γιατρό, με βάζει στον υπέρηχο, βλέπει από εδώ, βλέπει από εκεί, τίποτα. Ο σάκος πολύ πιο μεγάλος από την πρώτη φορά, αλλά άδειος. ∆εν φαίνεται τίποτα. Εγώ και ο άντρας μου παγώνουμε. Ακούμε τον γιατρό να μας λέει ότι δεν ακούει την καρδούλα του μωρού και δεν βλέπει έμβρυο.

Θαύματα, ζωντανές ἀποδείξεις τῆς ὕπαρξης τοῦ Θεοῦ, στ'μέρος

35) Μιλούσε με νεκρό καλόγερο επί μία ώρα!

ΠΡΙΝ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΙΧΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. Ο ΛΟΓΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ -ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ...- ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ, ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ, ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ. ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΘΩΣ ΠΕΡΠΑΤΑΓΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΕΝΟΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΣΑΝ, ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΕΝΑΝ ΓΕΡΟΝΤΑ. ΣΥΣΤΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ -ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ "ΘΕΟΚΛΗΤΟ''- ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΝ, ΚΑΙ ΚΑΘΩΣ ΜΙΛΟΥΣΑΝ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΣΕ ΠΟΙΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΖΟΥΣΕ, ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ''ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ'' (1963 ΝΟΜΙΖΩ) -ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΠΩΣ ''ΚΟΙΜΗΘΗΚΑΝ'' ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ- Κ.Τ.Λ.

Ἀποφθεγματικοί διδαχτικοί λόγοι τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ-Didactic Sayings of St. Raphael of Lesvos

English text at the end…

« Οι δωρητές στις εκκλησίες έχουν την ευλογίαν του Θεού ».

« Ο δωρήζων εις τον οίκον του Θεού γίνεται θεοδώρητος».

« Η εργασία είναι μεγάλη προφύλαξη κατά των πειρασμών ».

« Η πλεονεξία είναι φοβερόν αμάρτημα ».

« Η εγκράτεια της γλώσσας φέρνει πάντα ειρήνη ».

« Μεγάλο κακό στον άνθρωπο που ζή με σκέψη μολυσμένη ».

« Η καλοσύνη της ψυχής αξίζει περισσότερον από την ομορφιά του σώματος».

« Προσέχετε την κατάκρισιν δια των συνάνθρωπόν σας ».

« Προστάτευε ω άνθρωπε τον εαυτόν σου από την αμαρτία για να κερδίσης τον Παράδεισον ».

« Χριστιανέ όλα τα πρωινά είναι δικά σου, το πρωινό της Κυριακής ανήκει εις τον Θεόν. Μη το λησμονάς ».

«Μέ λένε Ραφαήλ... Θυμήσου, κάποια στιγμή θά μέ χρειαστεῖς!»

 

Με μεγάλη συγκίνηση αλλά και λαχτάρα, αξιώνομαι κι' εγώ, ύστερα από δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, να μοιραστώ με όλους τους χριστιανούς αδελφούς μου, το Μέγα Θαύμα που έκανε και στη δική μου οικογένεια ο Άγιος Ραφαήλ.
Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ' αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό. Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας.
Όπως κάθε καλοκαίρι, έτσι και το καλοκαίρι του 1994 (πριν δεκαοχτώ χρόνια) περνούσαμε ξέγνοιαστα τις διακοπές μας στο σπίτι μας, στο νησί. Ένα μεσημέρι λοιπόν,  αποκοιμήθηκα. Τότε είδα ένα παράξενο όνειρο: