Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Εἶχα τὴ μεγάλη εὐλογία νὰ βρεθῶ κάποτε μὲ τὸν κ. Παναγόπουλο στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ 3 ὧρες ἤμασταν μαζί σὲ ἕνα κελί μόνοι μας καὶ τὸν παρακάλεσα νὰ μοῦ διηγηθεῖ ἐμπιστευτικῶς, τὴ ζωή του ἐν περιλήψει. Μοῦ εἶπε καταπληκτικὰ πράγμα (μὲ παρακάλεσε, ὅσο ἦταν ἐν ζωῇ, νὰ μὴν τὰ ἀποκάλυπτα σὲ κανέναν), γιὰ νὰ δεῖτε σὲ τί πνευματικὰ μέτρα ἤτανε ὁ Παναγόπουλος.

Αὐτὸ φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἔργο του, διότι ἔχω συναντήσει πάνω ἀπὸ 100 ἀνθρώπους, ποὺ δὲν γνώριζαν τὸν Παναγόπουλο ἀλλὰ ἀπὸ μία ὁμιλία του, ποὺ ἄκουσαν σὲ μία κασέτα, ἄφησαν τὴν ἁμαρτία καὶ πῆραν τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Παναγόπουλος μοῦ εἶπε:

Ἤμουν στὴ κοσμικὴ ζωή καὶ στὴν ἁμαρτία. Τὴν πρώτη πληροφορία ὅτι θὰ μὲ ἐλεήσει ὁ Κύριος, τὴν πῆρα ὅταν ἤμουν στρατιώτης. Εἶδα στὸν ὕπνο μου, ὅτι πήγαινα στὸ χωριό μου. Βαδίζοντας πρὸς τὰ ἐκεῖ, μοῦ φώτιζε καὶ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο ἕνα δυνατό φῶς ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ὅταν ξύπνησα, μοῦ δόθηκε σὰν ἐξήγηση, ὅτι τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ θὰ μὲ φώτιζε καὶ θὰ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο Του. Ἔτσι λίγο - λίγο μὲ ὁδηγοῦσε ὁ Θεὸς στὸ δρόμου του...

Ὅταν ὅμως ἀπολύθηκα, ἐπὶ 4 συνεχόμενα χρόνια, δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ ἐργασία, ὅλο ἐμπόδια καὶ ἀποτυχίες. Εἶχα φτάσει σχεδὸν σὲ ἀπελπισία καὶ σκεφτόμουνα νὰ ἀφήσω τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψω στὸν κόσμο καὶ στὴν ἁμαρτία. Τότε θυμάμαι, συνάντησα μία μέρα στὸ δρόμο, ἕναν γνωστό μου εὐλαβέστατο συνταγματάρχη, στὸ ὁποῖο ἄνοιξα τὴν καρδιά μου καὶ εἶπα τὸν πόνο μου. Καὶ ἐκεῖνος μοῦ εἶπε:

Φοβερές ἀποκαλύψεις γιά τόν Δ. Παναγόπουλο ἀπό τόν μακαριστό π. Σάββα Φιλοθεΐτη

Είχα τη μεγάλη ευλογία να βρεθώ κάποτε με τον κ. Παναγόπουλο στο Άγιο Όρος και 3 ώρες ήμασταν μαζί σε ένα κελλί μόνοι μας και τον παρακάλεσα να μου διηγηθεί εμπιστευτικώς, τη ζωή του εν περιλήψει. Και μου είπε καταπληκτικά πράγμα (με παρακάλεσε, όσο ήταν εν ζωή, να μην τα αποκάλυπτα σε κανέναν), για να δείτε σε τι πνευματικά μέτρα ήτανε ο Παναγόπουλος. Αυτό φαίνεται και από το έργο του, διότι έχω συναντήσει πάνω από 100 ανθρώπους, που δεν γνώριζαν τον Παναγόπουλο, αλλά από μία ομιλία του που άκουσαν σε μία κασέτα, άφησαν την αμαρτία και πήραν το δρόμο του Θεού. Ο Παναγόπουλος μου είπε:

- Ήμουν στη κοσμική ζωή και στην αμαρτία. Η πρώτη πληροφορία ότι θα με ελεήσει ο Κύριος, την πήρα όταν ήμουν στρατιώτης. Είδα στον ύπνο μου, ότι πήγαινα στο χωριό μου. Βαδίζοντας προς τα εκεί, μου φώτιζε και με οδηγούσε στο δρόμο ένα δυνατό φως από τον ουρανό. Όταν ξύπνησα, μου δόθηκε σαν εξήγηση, ότι το φως του Θεού θα με φώτιζε και θα με οδηγούσε στο δρόμο Του. Έτσι λίγο - λίγο με οδηγούσε ο Θεός στο δρόμου του...

Όταν όμως απολύθηκα, επί 4 συνεχόμενα χρόνια, δεν μπορούσα να βρω εργασία, όλο εμπόδια και αποτυχίες. Είχα φτάσει σχεδόν σε απελπισία και σκεφτόμουνα να αφήσω το δρόμο του Θεού και να επιστρέψω στον κόσμο και στην αμαρτία. Τότε θυμάμαι, συνάντησα μια μέρα στο δρόμο, έναν γνωστό μου ευλαβέστατο συνταγματάρχη, στο οποίο άνοιξα την καρδιά μου και είπα τον πόνο μου. Και εκείνος μου είπε:

''Έτσι είναι Δημήτρη! Ο Θεός εκείνον που εκλέγει, τον υποβάλλει σε πολλές θλίψεις και πειρασμούς, μέχρι να τον κάνει σκεύος εκλογής. Πρέπει Δημήτρη να περάσεις αυτές τις θλίψεις και τους πειρασμούς και θα σου δώσει μετά ο Θεός πολλή Χάρη!''.

(Σε αυτό το σημείο της διήγησης ο Παναγόπουλος άρχισε να κλαίει)

Τον συνταγματάρχη ο Θεός τον έστειλε την κατάλληλη ώρα. Με παρηγόρησε με τα λόγια του και με απέτρεψε να εγκαταλείψω το δρόμο του Θεού.