Κάθαρση, Φωτισμός, Θέωση (Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ), Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κάθαρση, Φωτισμός, Θέωση (Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ), Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 6-9-2017 (Σύναξη στόν Ἱ.Ν. Τιμίου Σταυροῦ στήν Καλή Πέλλας) http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου, περί Ἀρετῆς καί περί πίστεως καί γνώσεως

  ABBA ΙΣΑΑΚ TOY ΣΥΡΟΥ

Ο Θεός αγαπά τόσο πολύ τους ταπεινούς, όπως τα Σεραφείμ!... 

Ω αγάπη! Μακάριος είναι εκείνος, που βρήκε εσένα, το λιμάνι κάθε χαράς!... 

Μη κάνεις φίλους αυτούς που αγαπούν τους γέλωτες και αυτούς που θεατρίζουν τους άλλους. 

Σ' αυτόν, που κατηγορεί τους άλλους, σκυθρώπαζε!... 

Στον υπερήφανο και φθονερό μη μιλάς καθόλου ή μίλα με πολλή προσοχή!... 

****

Στ' αλήθεια μεγάλη αρετή είναι να λυπάσαι για τους κακούς και να ευεργετείς τους αμαρτωλούς περισσότερον και από τους δικαίους!...

Δίνε με χαρωπό πρόσωπο την ελεημοσύνη σου και παρηγόρει πάντοτε τους θλιβομένους!...

Τη μέρα που θα λυπηθείς για κάποιον άρρωστο, να βλέπεις τον εαυτό σου σαν μάρτυρα για το Χριστό!...

Σ' όλα σου τα έργα, έχε αγαθή συνείδηση!... Η δικαιολογία δεν είναι για τους Χριστιανούς!...

Κατηγόρησα κάποιον, είμαι νεκρός κι εγώ και τα έργα μου εκείνη τη μέρα!... Κάνε συντροφιά με λεπρούς, παρά με υπερήφανους!...

Πένθησε μετά των αμαρτανόντων και χαίρε μετά των μετανοούντων!... Γίνε φίλος όλων και άπεχε απ' όλους!...

Σκέπασε τον αμαρτάνοντα και βλέπε όλους σαν αγίους!...

Αν δεν είσαι άγιος κατά την καρδιά, γίνε καθαρός κατά το σώμα, δηλαδή, μη κάνεις σαρκικές αμαρτίες.

Αν δεν είσαι πράος, ειρήνευε τουλάχιστον με τον εαυτό σου.

Ναός της Θείας Χάριτος είναι όποιος ενθυμείται πάντοτε το Θεό!...

Θαυμαστές ἐμπειρίες ψάλτου μέ τόν Ἅγιο Πορφύριο

Θαυμαστές εμπειρίες ψάλτου

26 Ίανουαρίου 2012

Κάποιος μάς έστειλε τήν παρακάτω επιστολή:

«Τον Ιανουάριο τού 2011 υποβλήθηκα σε αμυγδαλοεκτομή, διότι έκινδύνευα από υψηλό πυρετό. Σε διάστημα 7 μηνών μου χορήγησαν πάνω από είκοσι αντιβιώσεις. Τό ξημέρωμα πού θά γινόταν η εγχείρηση μ’ έπιασε ισχυρός, μή παραγωγικός βήχας. Τήν ώρα πού μέ οδηγούσαν στο χειρουργείο θυμήθηκα τον άγιο Γέροντα καί τον παρακάλεσα. Εκείνη τήν στιγμή αυτόματα ο βήχας σταμάτησε καί δέν μέ ξαναενόχλησε.

Πριν τό χειρουργείο μέ προβλημάτιζε τό θέμα εάν μετά τήν επέμβαση θά μπορούσα νά συνεχίσω να ψάλλω όπως καί πρώτα. Ό χειρουργός μου εξήγησε ότι θά έκανε μεγάλες τομές λόγω τών πολλών συμφύσεων καί λογικό ήταν η αλλαγή της χροιάς τής φωνής. Το ανέφερα στην προσευχή μου στον άγιο.'Όταν συνήλθα από την νάρκωση διέκρινα από πάνω μου τόν γιατρό νά μου λέει: “Τί νά σου πώ!Ένώ ήταν κολλημένες γύρω τοιχώματα, βγήκαν, ρέ παιδί μου, τόσο εύκολα σάν νά τις ξεκόλλησε ένα χέρι!”

«Ἡ μεγαλοψυχία ἑνός Ἁγίου», Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

«Ἡ μεγαλοψυχία ἑνός Ἁγίου»

“ΛΟΓΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ” Τόμος γ΄

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

Κατά τούς χρόνους τοῦ Ρωμαίου Αὑτοκράτορος Δεκίου ζοῦσε εἰς τήν περιοχήν τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, εἰς τά μέρη τῆς Κνωσοῦ, ὅπου ὑπάρχουν σήμερα τά ἐρείπια τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ ἀριστουργήματος ἀνακτόρου τῶν ἀρχαίων βασιλιάδων τῆς Κρήτης, ἕνας εὐσεβής χριστιανός ὀνόματι Μύρων. Ἦταν γεωργός κατά τό ἐπάγγελμα, ἄνθρωπος οἰκογενειάρχης, ὁ ὁποῖος καί καλλιεργοῦσε μέ κάθε ἐπιμέλεια τά ὀλίγα κτήματά του ἀπό τά ἔσοδα τῶν ὁποίων συντηροῦσε τήν οἱκογένειά του, καί βοηθοῦσε καί τούς πτωχούς.

Ἕνα καλοκαίρι ὁ Μύρων εἶχε θερίσει, ἁλωνίσει καί τό σιτάρι ἦταν στό ἁλώνι. Τό βράδυ ἔφτασε κλέφτης μέ τό ἄλογό του καί σκεφτόταν νά φορτώση τό σιτάρι ἀλλά οἱ σάκκοι ἦταν βαρεῖς καί αὐτός ἀδυνατοῦσε. Σέ λίγο ἔφτασε καί ὁ Μύρων καί ρώτησε τόν ξένο ἄν θέλη σέ τίποτε νά τόν βοηθήση. Ναί,τοῦ ἀπαντάει ὁ κλέφτης. Βοήθησε μέ νά φορτώσω τό σιτάρι. Ὁ Μύρων τόν βοήθησε καί τόν κατευόδωσε. Ὅταν ὁ κλέφτης ἔφτασε στούς συντρόφους του, τούς διηγήθηκε τίς ταλαιπωρίες του καί ὅτι ἕνας περαστικός τόν βοήθησε νά φορτώση στό ζῶο του τό σιτάρι.

Ἀρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Πρόλογος στό βιβλίο «Οἱ ἀγῶνες τῶν μοναχῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας»

ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ - ΚΑΨΑΝΗΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ», ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2003

Εἰς τήν Ἐγκύκλιον Ἀπάντησιν τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου τοῦ 1895 πρός τόν πάπα Λέοντα ΙΓ΄ ἀναφέρονται μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς : «Βαθέως θλίβεται καί ὀδύνῃ συνέχεται μεγάλῃ πᾶσα εὐσεβής καί ὀρθόδοξος ψυχή εἰλικρινῶς ζηλοῦσα τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ, βλέπουσα ὅτι ὁ μισόκαλος καί ἀπ’ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος φθόνῳ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ὠθούμενος οὐ διαλείπει ἑκάστοτε ποικίλα ἐνσπείρων ζιζάνια εἰς τόν ἀγρόν τοῦ Κυρίου, τοῦ συνιᾶσαι τόν σῖτον. Ἔνθεν τοι καί ἀνέκαθεν ἀνεφύησαν αἱρετικά ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ζιζάνια, ἅπερ πολλαχῶς ἐλυμήναντο καί λυμαίνονται τήν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καί ἅπερ ὡς σπέρματα πονηρά καί μέλη σεσηπότα δικαίως ἀποκόπτονται ἀπό τοῦ ὑγιοῦς σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».

Πράγματι, αἱ αἱρέσεις ἀποτελοῦν ζιζάνια, πού ἐνσπείρει ὁ πονηρός εἰς τόν ἀγρόν τῆς Ἐκκλησίας διά νά ματαιώσῃ τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Εἰς τόν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας κατά τῶν αἱρέσεων σημαντική ὑπῆρξεν ἡ συμβολή τοῦ Μοναχισμοῦ.

Οἱ μοναχοί ἐξέρχονται τοῦ κόσμου διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, διά να ζήσουν μίαν κατά τό δυνατόν τελείαν Χριστιανικήν ζωήν, διά νά ἐφαρμόσουν τό Εὐαγγέλιον χωρίς συμβιβασμούς. Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατόν νά ἀνεχθοῦν τάς αἱρέσεις, αἱ ὁποῖαι προσβάλλουν τό πανάγιον πρόσωπον τοῦ Κυρίου, τήν διδασκαλίαν Του καί τήν Ἐκκλησίαν Του; Καί πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀδιαφορήσουν, ὅταν ἡ πίστις εἶναι τό κινδυνευόμενον;

Ἐνθυμοῦμαι τούς γέροντας Ἁγιορείτας μοναχούς, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔλεγαν :

Προσευχή στή Μητέρα τοῦ Θεοῦ

Ο Στάρετς έτρεφε ιδιαίτερη, μπορεί να πει κανείς ,τρυφερή αγάπη και αφοσίωση στη Μητέρα του Θεού και δεν έβρισκε λόγια για να εκφράσει και τη δική Της αγάπη στους ανθρώπους και τη δική του προς Αυτήν.

Κάποιος χριστιανός είδε ένα θαυμαστό όραμα των μονών του παραδείσου που είχαν μια ασυνήθιστη ομορφιά .Ιδιαιτέρως διακρινόταν για την ομορφιά του ένα ανάκτορο. Ρώτησε:

- Ποιός κατοικεί εκεί;

- Η Μητέρα του Θεού, του απάντησαν. 

- Και που είναι τώρα; Γιατί δεν είναι εδώ;

- Βρίσκεται στη γη… βοηθάει τους ανθρώπους.

Ο Πατήρ Σάββας συχνά προσέφευγε κατά την προσευχή στη Μητέρα του Θεού και την ονόμαζε «Βροντή κατά των δαιμόνων», γιατί δεν υπάρχει τίποτε φοβερώτερο για τους δαίμονες από την παρουσία της Παναγίας. Αυτοί δεν μπορούν να βλάψουν τον άνθρωπο, αν εκείνος δεν εγκαταλείψει την Υπεραγία Θεοτόκο.

Όλη η ζωή του στάρετς πέρασε κάτω από την προστασία της Παναγίας.

Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ: Πῶς διορθώνεται ὁ γάμος πού δέν πάει καλά

 

Ο Γέροντας Σωφρόνιος έλεγε τότε στον (ή στην) σύζυγο:

– Ποιος φταίει για τα προβλήματα στις σχέσεις σας;

Απάντηση: η γυναίκα μου (ή ο άντρας μου)!

Γέροντας Σωφρόνιος: εσύ δεν φταις καθόλου;

Απάντηση: φταίω κι εγώ, αλλά το μεγάλος φταίξιμο είναι στην γυναίκα μου (ή στον άντρα μου)!

Γέροντας: πόσο τοις εκατό φταίς εσύ και πόσο φταίει η γυναίκα σου (ή ο άντρας σου);

Απάντηση: 90% αυτή (ή αυτός) και 10% εγώ!

- Γέροντα, τί πρέπει νά κάνουμε ὅταν θέλουμε νά παρακαλέσουμε ἕναν Ἅγιο γιά κάτι;

 - Γέροντα, τί πρέπει να κάνουμε όταν θέλουμε να παρακαλέσουμε έναν Άγιο για κάτι;

- Πρώτα να κάνετε το σταυρό σας στο Όνομα της Αγίας Τριάδος. Μετά πείτε την προσευχή της Παναγίας ''Χαίρε, Κεχαριτωμένη Μαρία'' και ύστερα επικαλεστείτε τον Άγιο τρείς φορές.

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Τά ζῶα μᾶς πέρασαν καί στήν ἀκτημοσύνη καί στήν ὑπομονή καί στήν υπακοή»

  https://paraklisi.blogspot.gr/2017/08/blog-post_947.html

Ἡ Θεία Ἐπισκίαση στήν Κοίμηση τῶν Δικαίων, Εὐεργετινός, Τόμος 1, Ὑπόθεση Ζ΄, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Θεία Ἐπισκίαση στήν Κοίμηση τῶν Δικαίων, Εὐεργετινός, Τόμος 1, Ὑπόθεση Ζ΄, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 2-9-2017 (Σύναξη) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://www.HristosPanagia.gr

α. Στοχασμός, θεολογία καί ἐπιστήμη β. Διαφορά Ὀρθοδόξων - αἱρετικῶν καί ὁ ἀληθινός Θεολόγος Πατερική Θεολογία, 23ο Μέρος, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ: α. Στοχασμός, θεολογία καί ἐπιστήμη

β. Διαφορά Ὀρθοδόξων - αἱρετικῶν καί ὁ ἀληθινός Θεολόγος

ΠατερικήΘεολογία, 23ο Μέρος, Ὁμιλία στίς 14-12-2014

Συνεχίζουμε, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπό τήν Πατερική Θεολογία τοῦ π. Ἰωάννη τοῦ Ρωμανίδη τό κεφάλαιο «Στοχασμός στήν Ὀρθόδοξη θεολογία». Ἔχουμε πεῖ ὅτι ἡ θεολογία δέν εἶναι στοχαστική ἀλλά εἶναι ἀληθινή, εἶναι ἐμπειρική θεολογία. Στήν Ὀρθόδοξη θεολογία ὑπάρχει ἄραγε στοχασμός; Λέει ὁ π. Ἰωάννης «ὑπάρχει καί στοχασμός, ὅπως ἀκριβῶς ὑπάρχει στοχασμός καί στίς θετικές ἐπιστῆμες. Στίς θετικές ἐπιστῆμες ὁ κάθε ἐρευνητής, γιά νά προχωρήσει στήν ἔρευνά του, προβάλλει συνεχῶς ὑποθέσεις καί δέν τολμάει νά υἱοθετήσει τίς ὑποθέσεις αὐτές καί νά τίς μεταβάλει σέ ἀξιώματα, πρίν ἐλεγχθεῖ ἡ ὀρθότητά τους ἀπό τήν ἐμπειρία, δηλαδή τήν ἐμπειρική γνώση μέ βάση τίς ἐπιστημονικές μεθόδους». Κάνει πειράματα καί ἐπαληθεύει αὐτό πού ὑποθέτει πώς εἶναι ἀληθινό. «Στίς θετικές ἐπιστῆμες δέν θά μποροῦσε νά ὑπάρξει πρόοδος, ἄν δέν ὑπῆρχε ὁ στοχασμός ἐπάνω στίς κτηθεῖσες γνώσεις. Μέ βάση αὐτόν τόν στοχασμό οἱ ἐπιστήμονες δημιουργοῦν θεωρίες καί προβάλλουν ὑποθέσεις, τίς ὁποῖες ἐν συνεχεία ἐλέγχουν μέ τήν παρατήρηση καί τό πείραμα, ἄν εἶναι ὀρθές». Ἔχουν κάποια δεδομένα, τά συνθέτουν μέ τή σκέψη τους καί φτιάχνουν μιά θεωρία, ἡ ὁποία ἑρμηνεύει, θά λέγαμε, αὐτά τά δεδομένα πού ἔχουν. Ἀλλά θά πρέπει μετά αὐτή τήν θεωρία νά τήν ἐπαληθεύσουν καί μέ τό πείραμα.

«Ὁ στοχασμός ὅμως, πού ὑπάρχει στήν Ὀρθόδοξο Θεολογία, συνεχῶς λιγοστεύει ὅσο κανείς προχωρεῖ στήν θεογνωσία». Ὅσο γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος τόν Θεό καί τά περί τοῦ Θεοῦ τόσο ὁ στοχασμός μειώνεται, «διότι ὁ στοχασμός αὐτός ἐλέγχεται καί περιορίζεται συνεχῶς ὑπό τό φῶς τῆς ἀποκαλύψεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ» καί δέν χρειάζεται πλέον ὁ ἄνθρωπος νά στοχάζεται ἀλλά ἔχει ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ. «Οἱ στοχασμοί καί οἱ ὑποθέσεις ἀντικαθίστανται ἀπό τήν γνώση», πού βιώνει ὁ ἄνθρωπος πού καθαρίζεται καί φωτίζεται. «Προχωρώντας κανείς ἀπό τήν κάθαρση στόν φωτισμό, ὁ στοχασμός μειώνεται. Πλήρης κατάργηση τοῦ στοχασμοῦ συμβαίνει ὅταν ὁ ἄνθρωπος φθάσει στήν θέωση, ὅταν δηλαδή ἀντικρύσει τήν ἴδια τήν Ἀλήθεια, ἡ ὁποία τοῦ ἀποκαλύπτεται καί ἡ ὁποία εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός». Μάλιστα ἐκεῖ, στήν ἐμπειρία τῆς θεώσεως, καταργεῖται καί ἡ προσευχή, ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος ἔχει βρεῖ αὐτό πού ζητάει μέ τήν προσευχή του, τόν Θεό.

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΑΓΙΟΒΑΡΝΑΒΙΤΗ. Ἄγγελος Κυρίου φέρνει κόλλυβα.

 Άγγελος Κυρίου φέρνει κόλλυβα.

Τήν Παρασκευή 19 Ίανουαρίου του 2007 ο Γέροντας  τελούσε στο Μετόχι τον Εσπερινό του αγίου Ευθυμίου. Από καιρό θυμόταν ότι εκείνη τήν ημέρα κοιμήθηκε η γιαγιά του Λοΐζα καί είχε επιθυμία να της ψάλει ένα μνημόσυνο. Επειδή όμως μόλις είχε επιστρέψει από ταξίδι Αγάπης καί ενισχύσεως στήν Αθήνα πνευματικού του παιδιού, δέν είχε κάνει κόλλυβα. Μάταια ρωτούσε τον υποτακτικό του, να του πει μήπως υπήρχαν κόλλυβα στο Μετόχι- καί ήταν μοναδική ημέρα πού δέν παρουσιάσθηκε ούτε ένας να φέρει κόλλυβα στήν εκκλησία, για να μνημονεύσουν κεκοιμημένα. Έφθασε η ώρα της απολύσεως και ο Γέροντας μνημόνευε τους Αγίους.

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης,: «Χίλιες φορές στήν φυλακή παρά σέ ἕνα τέτοιο σπίτι»

 -Μια φορά βρέθηκα σε ένα σπίτι που ήταν όλο πολυτέλεια και, καθώς συζητούσαμε, μου είπαν:

“Ζούμε στον Παράδεισο, ενώ άλλοι άνθρωποι στερούνται”. 

“Ζήτε στην κόλαση, τους λέω. “Άφρον, ταύτη τη νυκτί” (Λουκ. 12, 20), είπε ο Θεός στον πλούσιο. 

Αν ο Χριστός με ρωτούσε: “Πού θέλεις να σε βάλουμε, σε μια φυλακή ή σε ένα σπίτι σαν αυτό;” θα έλεγα:

 

“Σε μια σκοτεινή φυλακή”. Γιατί η φυλακή θα με βοηθούσε.

Ἡ κουλτούρα τῆς .... Κατάθλιψης!

Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΗΣ… ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ!

τοῦ κ. Κωνσταντίνου Γ. Παπαδημητρακόπουλου

Εἶναι ἀλήθεια πώς ζοῦμε στήν ἐποχή τῆς τεχνολογίας, τῆς ἐπιστήμης, τῆς ὑπεραφθονίας, τοῦ καταναλωτισμοῦ, τῶν ἀ­νέ­σε­ων. Καί στήν ἐποχή τῶν ραγδαίων ἐξελίξεων πού ὑ­πό­σχον­ται τά πάντα. Ὡστόσο ποιός θά τό περίμενε ὅτι ταυτόχρονα ζοῦμε καί στήν ἐποχή τῶν ψυχολογικῶν προβλημάτων, τοῦ μεγάλου ψυχικοῦ κενοῦ καί τῶν ἀδιεξόδων, ὅτι τελικά ζοῦμε στόν «πολιτισμό τῆς κατάθλιψης», ὅπως ἀποκαλεῖται; Μιά κατάσταση πού κατευθύνεται ἀπό μιά καλά σχεδιασμένη κουλτούρα, αὐτή τήν ὁποία θά μπορούσαμε νά ἀποκαλέσουμε «κουλτούρα τῆς κατάθλιψης»! Τί ἀκριβῶς συμβαίνει; Ἀξίζει νά τό δοῦμε…

Τελευταῖα βρῆκε μεγάλη διάδοση στό διαδίκτυο μιά φωτογραφία μέ μιά κοπέλα καθισμένη σ’ ἕνα κάθισμα τοῦ μετρό τῆς Μόσχας. Εἶχε «γκόθ» στύλ καί ἐμφάνιση (μαῦρα ροῦχα, μαῦρα βαμμένα μαλλιά, μαῦρο μακιγιάζ κ.λπ.) καί πάνω στό πόδι της νά βρίσκεται ἕνα μεγάλο μαῦρο κοράκι δεμένο μέ λουρί!

Τό πρωτότυπο γιά τούς πολλούς -γι’ αὐτό καί βρῆκε μεγάλη δημοσιότητα ἡ φωτογραφία- ἦταν αὐτό ἀκριβῶς τό κοράκι πού εἶχε πάρει τή θέση κατοικίδιου ζώου, γεγονός ἐντελῶς ἀ­συ­νή­θι­στο. Ὅμως ἄν προσέξει κανείς καλά αὐτή τή φωτογραφία θά διαπιστώσει καί τήν ἔντονη καταθλιπτική ἐμφάνιση αὐτῆς τῆς κοπέλας. Ὁπότε ἡ φωτογραφία αὐτή δέν εἶναι τίποτε ἄλλο τελικά, παρά ἡ ἴδια ἡ ἀποκάλυψη αὐτοῦ τοῦ «πολιτισμοῦ τῆς κατάθλιψης» πού ζοῦμε!