Ἐφηβεία καί τεχνολογία

Ἐφηβεία καί τεχνολογία

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Τὸ θέμα τῆς ἐφηβείας, καλοί μου φίλοι, εἶναι ὄντως τεράστιο. Ἀπασχόλησε τοὺς πάντες. Καὶ ὄχι μόνο τοὺς εἰδικοὺς ἐπιστήμονες, τοὺς παράγοντες τῆς ἀγωγῆς κ.λπ., ἀλλὰ καὶ τὸν καθένα μας. Γιατί ὅλοι μας κάποτε εἴμαστε ἔφηβοι, ὅλοι μας ἔχουμε ἔφηβους στὸ περιβάλλον μας, ὅλοι μας εἴμαστε γονεῖς. Σὲ κάθε δὲ ἐποχὴ ἡ ἐφηβεία ἔχει τὴ δική της διάσταση. Καὶ στὴ δική μας, τήν… τεχνολογική!

Ἀφορμὴ γιὰ ὅλα αὐτὰ εἶναι μία σειρὰ 4 ἐπεισοδίων τοῦ Netflix μὲ τὸν τίτλο «Adolescence» (= ἐφηβικὴ ἡλικία ἢ ἁπλὰ ἐφηβεία), ἡ ὁποία ἔχει πυροδοτήσει μεγάλο κοινωνικὸ διάλογο στὴν Βρετανία καὶ ὄχι μόνο. Μάλιστα μὲ ἀπόφαση τοῦ Βρετανοῦ πρωθυπουργοῦ Κὶρ Στάρμερ, ἡ σειρὰ αὐτὴ θὰ προβληθεῖ δωρεὰν στὰ Γυμνάσια καὶ τὰ Λύκεια ὅλης τῆς χώρας!

Καὶ γιατί αὐτό; Ἐπειδὴ ἡ σειρὰ αὐτὴ ἔχει κατορθώσει νὰ ἀποτυπώσει «μὲ ὠμότητα καὶ ρεαλισμό», ὅπως εἶπαν, τὴν ἐν λόγῳ περίοδο τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, προκαλώντας μεγάλο προβληματισμὸ καὶ συζητήσεις. Πολλοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι «εἶναι σοκαριστική», ὅτι «προκαλεῖ τὴν ἀφύπνιση ποὺ περιμέναμε ὡς γονεῖς», ὅτι «εἶναι τὸ ξυπνητήρι, γιὰ νὰ συνέλθουμε», ὅπως καὶ «τὸ μάθημα γιὰ τὰ συμβαίνοντα σήμερα στὴν ἐφηβεία» καθ’ ὅσον ἀναφέρεται στὸ ρόλο τῆς σύγχρονης τεχνολογίας στὴν ἐφηβεία.

«Τὰ χόρτασα ὅλα, θέλω ν’ ἀλλάξω…»

«Τὰ χόρτασα ὅλα, θέλω ν’ ἀλλάξω…»

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ἔγραψε, καλοί μου φίλοι, ἕνας 27χρονος φυλακισμένος: «Τὰ χόρτασα ὅλα… Θέλω ὅταν ἀποφυλακιστῶ, νὰ ἀλλάξω. Νὰ ἀλλάξω παρέες, περιοχή, ζωή…»! Εἶναι μία μεγάλη καὶ σπουδαία ὁμολογία αὐτή. Μὲ πολλὰ καὶ μοναδικὰ μηνύματα. Νὰ σὰν αὐτά…

* * *

Πρῶτα – πρῶτα ἔχουμε τὸν κορεσμό. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὰ θέλουμε ὅλα. Κι ὅσα νὰ ἔχουμε, ἀκόμη καὶ ὅλα νὰ τὰ ἔχουμε, πάλι δὲν χορταίνουμε! Γιατί; Ἐπειδὴ εἴμαστε πλασμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ γιὰ τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ μὲ ὅλα ὅσα κάνουμε καὶ ἐπιδιώκουμε, τί ἐπιθυμοῦμε κατὰ βάθος; Νὰ χωρέσουμε μέσα μας τὸν Ἀχώρητο, δηλαδὴ τὸν Θεό. Εἶναι γιατί θέλουμε νὰ φθάσουμε σ’ Αὐτόν, σ’ αὐτὸ τὸ Ἀπόλυτο, ἂς τὸ ποῦμε ἔτσι.

Γι’ αὐτὸ καὶ τί κάνουμε; Θέλουμε τὴν ἀπόλυτη χαρά, τὴν ἀπόλυτη εὐχαρίστηση, τὴν ἀπόλυτη δόξα, τὴν ἀπόλυτη τιμή, τὴν ἀπόλυτη ἀπόλαυση, τὴν ἀπόλυτη ὡραιότητα. Ὁπότε ὅλα ὅσα κι ἂν ἔχουμε σ’ αὐτὴ τὴ ζωή, ὅσα κι ἂν ἀποκτήσουμε, πάλι δὲν φτάνουν γιὰ νὰ χορτάσουμε! Ἔτσι τὰ πράγματα μᾶς παραπέμπουν πιὰ καὶ στὴν ἄλλη τὴ ζωή…

Οἱ ἡγέτες τῆς τεχνολογίας ἔχουν κάτι νὰ μᾶς ποῦν!

Οἱ ἡγέτες τῆς τεχνολογίας ἔχουν κάτι νὰ μᾶς ποῦν!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Πρόσφατα, καλοί μου φίλοι, δύο σημαντικὲς εἰδήσεις, τάραξαν γιὰ τὰ καλὰ τὰ νερά, ὅσον ἀφορᾶ τὴ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων ἀπὸ τὴ νέα γενιά. Ἡ πρώτη ἔχει νὰ κάνει μὲ τὰ μέτρα ποὺ πῆρε ἡ Αὐστραλία γιὰ τὸ θέμα καὶ ἡ δεύτερη μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τοῦ You Tube, Νὶλ Μόχαν, γιὰ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ ἔβαλε κι αὐτὸς στὰ παιδιά του! Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Κι ἂς ἀρχίσουμε πρῶτα ἀπ’ τὴν Αὐστραλία. Εἶναι πλέον ἡ πρώτη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία ἀπαγόρευσε τὴ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων στοὺς νέους κάτω τῶν 16 ἐτῶν! Δὲν θὰ μποροῦν πλέον νὰ δημιουργοῦν λογαριασμοὺς σ’ αὐτὰ (Instagram, TikTok, Facebook κ.λπ.). Τὸ μέτρο θεωρεῖται τολμηρὸ καὶ πρωτοποριακὸ καὶ ὅλοι περιμένουν πλέον νὰ δοῦν τὰ ἀποτελέσματα. Ὡστόσο, σύμφωνα μὲ ἔρευνα τῆς YouGov, τὸ 77% τῶν πολιτῶν στηρίζει αὐτὰ τὰ μέτρα. Καὶ πόσο σημαντικὸ δὲν εἶναι αὐτό!

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι γενικὰ ὑπάρχει μία μεγάλη κινητοποίηση γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ οἱ διάφορες χῶρες τοῦ κόσμου, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη, προσπαθοῦν νὰ βάλουν τὰ πράγματα σὲ μία τάξη.

Τὸ ξυπνητήρι τῆς πρωτοχρονιᾶς

Τὸ ξυπνητήρι τῆς πρωτοχρονιᾶς

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Χρόνος, καλοί μου φίλοι, εἶναι πολὺ ἁπλὰ αὐτὸ τὸ τρίπτυχο: Παρελθόν, παρὸν καὶ μέλλον. Καὶ πρωτοχρονιά; Μία νέα ἀρχή, ἕνα καινούργιο ξεκίνημα, μία ἀκόμη ἀνατολὴ στὴ ζωή μας. Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ σκεφτοῦμε καὶ νὰ ἀξιολογήσουμε καλύτερα αὐτὸ τὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς ζωῆς μας. Γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε σ’ αὐτήν. Γιὰ νὰ κατορθώσουμε τὸ ἀνώτερο, τὸ καλύτερο, κι ἐν τέλει τὸν σκοπό της.

Βλέπετε εἶναι πολλοὶ ἐκεῖνοι ποὺ στέκονται στὸ παρελθόν! Ποὺ ζοῦν μὲ τὶς ἀναμνήσεις. Θυμοῦνται κάποιες καλὲς στιγμὲς ἢ κάποια θλιβερὰ γεγονότα. Κλαῖνε καὶ μεμψιμοιροῦν ἢ καὶ πανηγυρίζουν ἀκόμη γιὰ κάποιες παλιὲς ἐπιτυχίες. Δηλαδὴ μὲ ὅ,τι θυμοῦνται, χαίρονται ἢ θλίβονται! Καὶ μένουν ἐκεῖ «κολλημένοι», χάνοντας κυριολεκτικὰ τὸ «τώρα», καὶ ἀδιαφορώντας γιὰ τὸ μέλλον σὰν νὰ μὴ ὑπάρχει γι’ αὐτούς!

Ἔ, λοιπόν, γι’ αὐτοὺς ἔρχεται ἡ πρωτοχρονιά, γιὰ νὰ τοὺς πεῖ πὼς τίποτα δὲν χάθηκε. Νὰ τοὺς δώσει ἐλπίδα. Νὰ τοὺς γεμίσει αἰσιοδοξία, γιὰ νὰ προχωρήσουν καὶ νὰ παλέψουν. Καὶ τότε, σίγουρα, τὸ μέλλον θὰ εἶναι καλύτερο. Ἤ, στὴν περίπτωση ποὺ θέλγονται ἀπὸ τὶς παλιὲς ἐπιτυχίες, ὅτι μποροῦν νὰ ἔλθουν καὶ νέες, ἂν θελήσουν νὰ ἀγωνιστοῦν.

Γιὰ νὰ ἀλλάξει ὁ κόσμος…

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Εἶναι καὶ ἐπιστημονικὰ ἐξακριβωμένο, καλοί μου φίλοι. Ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, συμπίπτει ἱστορικὰ μὲ μία ἀπὸ τὶς πιὸ κρίσιμες καὶ τὶς πιὸ δραματικὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου.

Τὸ θαῦμα τῶν Χριστουγέννων τελεσιουργεῖται σὲ μία περίοδο ἐκφυλισμοῦ τῆς θρησκείας, χρεωκοπίας τῆς φιλοσοφίας, ἀνατροπῆς τῆς ἠθικῆς, ξεπεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.

* * *

Χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς κοινωνίας ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστὸς ἦταν ἡ βαρβαρότητα, ἡ ἀκολασία, ἡ διαστροφή, τὸ ἔγκλημα, ἡ διαφθορά, ἡ δουλεία, ἡ καταπίεση, ἡ πλήρης ἐκμετάλλευση τῶν ἀδυνάτων ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς, οἱ διαμάχες, οἱ πόλεμοι, ἡ κατάπτωση σὲ ὅλα.

Ὁπότε, ὅταν ἡ ἐξαχρείωση, ὁ πόνος καὶ ἡ ἀγωνία τοῦ ἀνθρώπου εἶχαν φθάσει πλέον στὸ ἀπροχώρητο, τότε ὁ Θεὸς ἔρχεται ὁ Ἴδιος στὴ γῆ. Ντύνεται τὴν ἀνθρώπινη σάρκα καὶ μοιράζεται τὴ ζωὴ τῶν σκλάβων.

Γεύεται τοὺς πόνους τους, νοιώθει τὶς στερήσεις τους, ἀγκαλιάζει τὶς ἐλπίδες τους, γίνεται βάλσαμο στὰ σώματα καὶ στὶς ψυχές τους.

Οἱ «προσωπικὲς σχέσεις» μὲ τὰ ΑΙ μοντέλα εἶναι σχεδιασμένες!

Οἱ «προσωπικὲς σχέσεις» μὲ τὰ ΑΙ μοντέλα εἶναι σχεδιασμένες!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Στὰ δύο προηγούμενα δημοσιεύματά μας, καλοί μου φίλοι, ἀναφέραμε ὅτι τὰ γνωστά μας chatbots τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης εἶναι ἔτσι σχεδιασμένα, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ ἀναπτύσσουν «προσωπικὲς σχέσεις» μὲ τοὺς χρῆστες. Δηλαδὴ δὲν εἶναι μόνο, γιὰ νὰ ἀπαντοῦν σὲ ἐρωτήσεις ἢ νὰ δημιουργοῦν νέο περιεχόμενο (κείμενα, εἰκόνες, βίντεο κ.λπ.), χρησιμοποιώντας δεδομένα ἀπὸ τὸ διαδίκτυο, ὅπως νομίζουμε. Εἶναι σχεδιασμένα καὶ γιὰ νὰ δημιουργοῦν τὶς «ΑΙ φιλίες», ὅπως θὰ τὶς λέγαμε. Δηλαδὴ στενὲς καὶ διαρκεῖς σχέσεις μὲ τοὺς χρῆστες. Κι αὐτὸ ξεπερνᾶ ἀσφαλῶς κάθε προηγούμενο. Ἂς τὸ δοῦμε …

* * *

Αὐτὸ τὸ ὁποῖο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πρέπει νὰ τονίσουμε εἶναι ὅτι τὰ chatbots δημιουργοῦν ἕνα ἰσχυρὸ συναισθηματικὸ δεσμὸ μὲ τὸν χρήστη. Παρατηρήθηκε μάλιστα ὅτι ἐκφράζουν ἀκόμη καὶ «ζήλια» γιὰ τὶς σχέσεις του μὲ ἄλλους ἀνθρώπους!! Κάποια δὲ ἀπ’ αὐτά, ὅπως τὸ Replika, ἔχουν ἐκφράσει ἀκόμη καὶ ρομαντικὰ συναισθήματα, δημιουργώντας εὔλογες ἀνησυχίες γιὰ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν ἐφήβων. Καὶ αὐτὸ γίνεται, ἐπειδὴ σκοπίμως εἶναι κατασκευασμένα, γιὰ νὰ ἐνσαρκώνουν ρεαλιστικοὺς χαρακτῆρες ἢ ρομαντικοὺς συντρόφους!

Τὸ φαινόμενο αὐτὸ τὸ ἔχει ἀναγνωρίσει καὶ ἡ ἴδια ἡ OpenAl (κατασκευαστὴς καὶ διακινητὴς τοῦ γνωστοῦ μας ChatGPT), διὰ τοῦ ἐπικεφαλῆς της Σὰμ Ὄλτμαν, ὁ ὁποῖος ἔχει δηλώσει ὅτι «ἡ ἑταιρεία προσπαθεῖ νὰ μελετήσει τὴ συναισθηματικὴ ὑπερβολικὴ ἐξάρτηση ἀπὸ τὴν τεχνολογία», τὴν ὁποία ἔχει περιγράψει ὡς «πραγματικὰ συνηθισμένο πρᾶγμα» μὲ τοὺς νέους!

Ἔπειτα ὁ γερουσιαστὴς τῶν ΗΠΑ Στὶβ Παντίλα ποὺ ἐπιμόνως ζητᾶ τὴ λήψη μέτρων καὶ μάλιστα νομοθετικῶν γιὰ τὸ θέμα, ἔχει δηλώσει τοῦτο: «Ἡ βιομηχανία τῆς τεχνολογίας ἐνθαρρύνει νὰ προσ­ελκύει τὴν προσοχὴ τῶν νέων σὲ βάρος τῶν σχέσεών τους στὸν πραγματικὸ κόσμο»!

Ἡ περίπτωση ποὺ ἀναφέραμε στὰ προηγούμενα κείμενα γιὰ τὴν αὐτοκτονία τοῦ 16χρονου ἀπὸ τὴν Καλιφόρνια τῶν ΗΠΑ, ποὺ ἀποδίδεται στὸ ChatGPT, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιοῦσε καὶ συμβουλευόταν, ἀνάγκασε τοὺς γονεῖς του νὰ στραφοῦν νομικὰ κατὰ τῆς OpenAl. Στὴν ἀγωγή τους ἀναφέρουν ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ «δὲν ἦταν σφάλμα ἢ ἀπρόβλεπτη περίπτωση, ἀλλὰ τὸ προβλέψιμο ἀποτέλεσμα σχεδιαστικῶν ἐπιλογῶν ποὺ ἐνίσχυσαν τὴν ψυχολογικὴ ἐξάρτηση» τοῦ παιδιοῦ τους ἀπὸ τὸ ChatGPT.

Ὑπομονὴ εἶναι ὁ Χριστός!

Ὑπομονὴ εἶναι ὁ Χριστός!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Στὴν ἐποχὴ τῆς ταχύτητας καὶ τοῦ αὐτοματισμοῦ ποὺ ζοῦμε, καλοί μου φίλοι, τὴν ἐποχὴ τοῦ «τώρα», ὅπως θὰ τὴν λέγαμε διαφορετικά, ὄχι δὲν ταιριάζει ἡ ὑπομονή! Τὴν ὁποία ἀντιστρατεύεται πλήρως! Ἐξάλλου σήμερα ὅλα ἐκεῖ κατατείνουν. Στὸ νὰ χάσουμε τὴν ὑπομονή μας! Ἐκείνη ποὺ εἶναι ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ζωῆς μας, αὐτὸ τοῦτο τὸ μέλλον μας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἴδια ἡ σωτηρία μας. Καὶ γιατί ὅλα αὐτά; Ἁπλούστατα ἐπειδὴ ἡ ὑπομονὴ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους …

* * *

Ἀναφέρει ὑπέροχα ὁ Ἅγ. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας: «Ὅπως ὁ Σωτήρας εἶναι σοφία (Α΄ Κορ. 1, 24), λόγος (Ἰω. 1, 1), εἰρήνη (Ἐφ. 2, 14) καὶ δικαιοσύνη (Α΄ Κορ. 1, 30), ἔτσι εἶναι καὶ ὑπομονή. Γιατί ἔχει γραφεῖ: «Καὶ τώρα ποιὰ εἶναι ἡ ὑπομονή μου; Δὲν εἶναι ὁ Κύριος;» (Ψαλμ. 38, 8). Ἀπὸ Αὐτὸν μποροῦμε νὰ ἀντλοῦμε καὶ νὰ παίρνουμε ὅλα ὅσα λέγεται ὅτι εἶναι ὁ Χριστὸς σύμφωνα μὲ τὶς Γραφές. Γιατί, ὅπως μὲ τὴ συμμετοχὴ μας σ’ Αὐτὸν γινόμαστε σοφοὶ καὶ εἰρηνικοί, ἔτσι μὲ τὴ συμμετοχὴ Αὐτοῦ δείχνουμε ὑπομονή. Μένε λοιπὸν ἥσυχος, δείχνοντας ὑπομονὴ καὶ περιμένοντας τὸν Θεό, χωρὶς νὰ ταράζεσαι μὲ τὰ παρόντα».

Ὑπομονὴ λοιπὸν εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός!

Ἡ Ἑλληνικὴ ψυχὴ

Ἡ Ἑλληνικὴ ψυχὴ

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Τί θὰ πεῖ ἔπος, καλοί μου φίλοι; Τὸ λεξικὸ μᾶς πληροφορεῖ ὡς ἑξῆς: «Ἔπος, γράφει, εἶναι σειρὰ πράξεων ἡρωϊσμοῦ». Λοιπόν, ἀξίζει νὰ προβληματιστεῖ κανεὶς καὶ νὰ σκεφθεῖ καλὰ τοῦτο τὸ λόγο. Καὶ τότε θὰ καταλάβει πὼς τοῦτες οἱ μέρες, οἱ ἐθνικὰ γιορτινές, δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ τιμοῦν ἕνα μεγάλο ἔπος τῆς ἱστορίας μας, τὸ ἔπος τοῦ Σαράντα.

* * *

Ναί, αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ ’40. «Σειρὰ πράξεων ἡρωϊσμοῦ». Ἕνας ἡρωϊσμὸς συνεχής, ἀνίκητος, ἀγέρωχος, ἀκατάβλητος. Ποὺ ἤξερε νὰ φέρνει μόνο νίκες καὶ βήματα πρὸς τὸ μπρός. Πρὸς τὴ δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο.

Ἀπ’ τὶς κορυφὲς τῆς Πίνδου μέχρι τὸ Πόγραδετς. Ἀπὸ τὸ Ἰβὰν μέχρι τὰ φαράγγια τοῦ Μοράβα καὶ τῆς Ὀστροβίτσας. Ἀπὸ τοὺς καταποντισμοὺς τῶν ἐχθρικῶν στόλων ἀπὸ τὸ ναυτικό μας, μέχρι τὸ σφυροκόπημα τῶν ἀεροπλάνων τους ἀπὸ τὴν ἀεροπορία μας.

Προπάντων μὲ νόημα ζωῆς!

Προπάντων μὲ νόημα ζωῆς!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ἡ διαφορὰ τοῦ ἀνθρώπου ἀπ’ τὰ ἄλλα ἔμβια ὄντα, καλοί μου φίλοι, εἶναι καὶ κατὰ τὸ ἑξῆς πολὺ σημαντικό: Κάθε φορὰ ὁ ἄνθρωπος θέτει σκοποὺς στὴ ζωή του ποὺ τὸν ὁδηγοῦν στὸ πιὸ πέρα, στὸ πιὸ μεγάλο, στὸ πιὸ ὑψηλό, ἀκόμη δὲ καὶ στὸ ἀνώτερο καὶ στὸ ἁγιότερο. Ὑπερβαίνει ἔτσι τὴν ὅποια κατάστασή του, καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό!

Μὲ ἄλλα λόγια οἱ σκοποί του αὐτοί, γίνονται τὸ ἐφαλτήριο ἢ τὸ ἐλατήριο ποὺ τὸν ὁδηγοῦν εἴτε πρὸς τὰ μπρός, εἴτε πρὸς τὰ πάνω, πέραν ἀπ’ τὰ καθιερωμένα καὶ ὅσα ὥς τότε ἔχει κατορθώσει.

Οἱ σκοποὶ πάλι, κάνουν καὶ τὴ διαφορὰ ἀπὸ ἄνθρωπο σὲ ἄνθρωπο, διακρίνουν τοὺς νέους ἀπ’ τοὺς μεγαλύτερους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ξεχωρίζουν μεταξύ τους.

Γιὰ νὰ ὑπάρχουν, ὅμως, σκοποί, χρειάζεται ὅραμα ζωῆς. Οἱ σκοποὶ προέρχονται ἀπ’ αὐτὸ ποὺ λέμε «ὅραμα βίου».

Οἱ μεγάλοι ψυχολόγοι ἑρμήνευσαν, ὁ καθένας μὲ τὸν δικό του τρόπο, τὴν ἀνθρώπινη συμπεριφορά. Ὁ Φρόιντ ἔλεγε πὼς τὰ πάντα ἑρμηνεύονται μὲ βάση τὴ «θέληση γιὰ ἡδονή». Ὁ Addler μὲ βάση τὴ «θέληση γιὰ δύναμη». Ὁ Βίκτωρ Φράνκλ, ὅμως, ἔκανε λόγο γιὰ «θέληση μὲ νόημα». Μάλιστα μέσῳ ἀπ’ τὴ σχετικὴ θεωρία του ἔγραψε ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ξεπεράσει τὰ προβλήματά του, ἂν δώσει συγκεκριμένο νόημα στὴ ζωή του.

«Χάνοντας» τὸν ἑαυτό μας ἐδῶ κι ἐκεῖ!

«Χάνοντας» τὸν ἑαυτό μας ἐδῶ κι ἐκεῖ!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Μὲ πολλοὺς τρόπους, καλοί μου φίλοι, ἐλέγχεται ἡ ζωή μας σήμερα. Ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς εἶναι καὶ ἡ πολυπραγμοσύνη. Καὶ μάλιστα μὲ τὰ «πολὺ ἐνδιαφέροντα» κοσμικὰ πράγματα! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Κι ἂς ἀρχίσουμε μὲ αὐτὸ ποὺ τονίζει ὁ Μ. Βασίλειος: «Ἐκ φύσεως εἴμαστε ἀνίκανοι νὰ φέρουμε σὲ πέρας ἐπιτυχῶς πολλὰ ἔργα συγχρόνως. Εἶναι δὲ χρησιμότερο νὰ ἐκτελοῦμε μία τέχνη φιλόπονα, παρὰ νὰ καταπιανόμαστε μὲ πολλὲς μὲ ἀτέλεια. Γιατί ἡ διάσπαση τοῦ ἐνδιαφέροντος σὲ πολλὰ καὶ ἡ συχνὴ ἐναλλαγὴ ἐργασίας, ἐκτὸς τοῦ ὅτι συντελεῖ στὸ νὰ μὴ γίνει τέλειο κανένα ἔργο, φανερώνει ἢ ὅτι ἤδη ὑπάρχει ἐπιπόλαιος χαρακτήρας ἤ, ἂν δὲν ὑπάρχει, τὸν δημιουργεῖ».

Ἐδῶ πρόκειται γιὰ τὴν πολυπραγμοσύνη. Καὶ ἰδιαίτερα τὸ νὰ κάνουμε ταυτόχρονα πολλὰ πράγματα μαζί. Ποὺ στὶς μέρες μας ἔχει πάρει ἄλλες διαστάσεις. Εἶναι τὸ ἀποκαλούμενο «multitasking». Παρασυρμένοι ἀπὸ τοὺς ἠλεκτρονικούς μας ὑπολογιστές, ποὺ συγχρόνως καὶ ἐπιτυχῶς ἐπιτελοῦν πολλὰ πράγματα ταυτόχρονα, θέλουμε νὰ τούς… μοιάσουμε! Ἂν εἶναι δυνατόν!! Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ ἔργα μας δὲν καταλήγουν ὅπως τὰ θέλουμε καὶ συνήθως δὲν γίνονται καθόλου σωστά, ἐπειδὴ καθ’ ἕνα ἀπ’ αὐτὰ θέλει καὶ τὸν χρόνο του καὶ τὴν ἀφοσίωση καὶ τὴν ἰδιαίτερη ἐπιμέλειά του. Δηλαδὴ τὴν ἰδιαίτερη φροντίδα μας.

Μὲ τὴν τεχνολογία πηγαίνουμε ἐκεῖ ποὺ θέλει αὐτή!

Μὲ τὴν τεχνολογία πηγαίνουμε ἐκεῖ ποὺ θέλει αὐτή!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση, καλοί μου φίλοι, αὐτὸ ποὺ ἔγραψε ὁ Τρίσταν Χάρις, στέλεχος κραταιῶν ἑταιρειῶν τεχνολογίας (ὅπως τῆς Google) καὶ μάλιστα στὸ γνωστὸ περιοδικὸ τεχνολογίας Wired: «Ἡ τεχνολογία μᾶς κατευθύνει πρὸς τοὺς δικούς της στόχους, ὄχι τοὺς δικούς μας. Ἀπολαμβάνουμε αὐτὸ ποὺ μᾶς πείθει νὰ κάνουμε, γεγονὸς ποὺ μᾶς κάνει νὰ πιστεύουμε ὅτι ἦταν ἐπιλογή μας»!

Κράτησα τὸ δημοσίευμα στὴν ἄκρη, σκεπτόμενος αὐτὸ ποὺ ἔγραψε. Ναί, ἔχει δίκιο, ἔλεγα κάθε τόσο, ἡ τεχνολογία πράγματι μᾶς κατευθύνει κάπου καὶ τὸ κάνει τόσο τέλεια αὐτό, ὥστε νὰ τὸ ἀπολαμβάνουμε κιόλας σὰν νὰ ἦταν μία δική μας ἐπιλογή! Ὅμως πῶς καὶ πρὸς τὰ ποῦ μᾶς πηγαίνει καὶ γιατί; Ὥσπου ἔπεσαν στὰ χέρια μου δύο ἐπιστημονικὲς ἔρευνες ποὺ δίνουν μία καλὴ ἀπάντηση. Φυσικὰ δὲν εἶναι οἱ μόνες. Θὰ ἀρκεστοῦμε ὅμως σ’ αὐτές, λόγῳ καὶ τοῦ περιορισμένου χώρου. Δέστε τί ἀποκαλύπτουν …

* * *

Ἡ πρώτη ἀναφέρει ὅτι, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ ΟΟΣΑ, οἱ νέοι τῶν χωρῶν ποὺ τὸν ἀπαρτίζουν, ἀπολαμβάνουν σήμερα καλύτερη ποιότητα ζωῆς, σὲ σχέση μὲ τοὺς νέους πρὶν ἀπὸ 20 χρόνια. Ζοῦν σὲ καλύτερες συνθῆκες, τὰ πηγαίνουν καλύτερα μὲ τοὺς γονεῖς τους, πίνουν λιγότερο, σπουδάζουν περισσότερο κ.λπ., μὲ ἐξαίρεση ἕνα! Καὶ ποιὸ εἶναι αὐτό, ποὺ τοὺς κάνει μάλιστα καὶ χειρότερους ἀπὸ τὶς προηγούμενες γενιές; Εἶναι τὸ ἑξῆς τελείως ἀναπάντεχο: Τὸ ποσοστὸ τῶν νέων στὴν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν ποὺ ἔχουν φίλους, ἔχει πέσει δραματικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια!

Ἀνέβα σ’ Ἐμένα!

Ἀνέβα σ’ Ἐμένα!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Αὐτὸ ἀκριβῶς, καλοί μου, εἶπε ὁ Θεὸς στὸν Μωυσῆ τότε ποὺ τὸν κάλεσε νὰ τοῦ παραδώσει τὶς δέκα ἐντολές. Συγκεκριμένα τοῦ εἶπε: «Ἀνέβα σ’ Ἐμένα στὸ ὄρος Σινᾶ καὶ μεῖνε ἐκεῖ, γιὰ νὰ σοῦ δώσω τὶς λίθινες πλάκες, τὸ νόμο καὶ τὶς ἐντολὲς ποὺ ἔγραψα, γιὰ νὰ διδάσκεται ὁ λαὸς» (Ἔξ. 24,12). Δὲν τοὺς τὶς παρέδωσε ἐκεῖ κάτω στὸ ἴσωμα ποὺ ἦταν, ἀλλὰ τοῦ ζήτησε νὰ ἀνέβει πρὸς Αὐτόν, διὰ τῆς ἀναβάσεως τοῦ ὄρους. «Καὶ ὁ Μωυσῆς ἀνέβηκε στὸ ὄρος, γιὰ νὰ συναντήσει τὸν Θεό», μᾶς πληροφορεῖ ἡ Ἁγία Γραφὴ (Ἔξ.19,3).

* * *

Τί ὑπέροχες ποὺ εἶναι οἱ κορυφές, τί θεσπέσια ποὺ εἶναι τὰ ὄρη!

Στὸ ὄρος διέταξε ὁ Θεὸς τὸν Ἀβραὰμ νὰ προσ­φέρει τὴ θυσία του!

Στὸ ὄρος κατέφυγε ὁ Λὼτ γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπ’ τὴ φλεγόμενη πόλη του!

Στὸ ὄρος ποὺ βρισκόταν ὁ Ἠλίας, ναὶ ἐκεῖ, τοῦ ἐμφανίστηκε ὁ Θεός!

Ἐπὶ τοῦ ὄρους μεταμορφώθηκε ὁ Χριστὸς δείχνοντας τὸ μεγαλεῖο τῆς Θεότητάς Του!

Ἐπὶ τοῦ ὄρους ἀπηύθυνε ὁ Χριστὸς ἐκείνη τὴν ἀξεπέραστη ὁμιλία Του!

Ἐπὶ τοὺς ὄρους τῶν Ἐλεῶν προσευχόταν καὶ βρισκόταν συχνὰ μὲ τοὺς μαθητές Του!

Ἡ τεχνολογία καταργεῖ τὰ ὅρια!

Ἡ τεχνολογία καταργεῖ τὰ ὅρια!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ἂν ἀξίζει σὲ κάτι ἡ τεχνολογία, καλοί μου φίλοι, εἶναι γιατί μπορεῖ καὶ καταργεῖ κάθε φορὰ ἀκόμη καὶ τὰ ἴδια της τὰ ὅρια! Δὲν ὑπάρχει ἡμέρα ποὺ νὰ μὴ τὸ κάνει αὐτό. Γι’ αὐτὸ καὶ μᾶς συγκινεῖ ὅλους, μᾶς γοητεύει, μᾶς εἶναι χρήσιμη καὶ μάλιστα τόσο πολύ, ποὺ διαφεντεύει ἀκόμη καὶ τὴ ζωή μας! Καὶ ἀναρωτιέται εὔλογα κανείς. Ὥς ποῦ θὰ φθάσει ἆραγε; Εἶναι ἤδη τέτοιες οἱ ἐξελίξεις της ποὺ πρα­γματικὰ ἀδυνατεῖ νὰ τὶς παρακολουθήσει ὁ μέσος ἄνθρωπος! Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ὑπέρβαση τοῦ ἑαυτοῦ της ποὺ κάνει, εἶναι ὅτι καταργεῖ καὶ πολλὰ ἄλλα ὅρια ἀκόμη. Δηλαδή;

* * *

Ἔχει κατορθώσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ καταστήσει δυσδιάκριτα τὰ ὅρια ἀκόμη καὶ μεταξύ τοῦ πραγματικοῦ καὶ τοῦ φανταστικοῦ!

Ἔγραψαν οἱ «The New York Times» σχετικὰ μὲ τὴν ταινία: «Πλανήτης τῶν Πιθήκων: Ἡ ἐξέγερση», πὼς πολὺ δύσκολα πλέον μπορεῖ νὰ διακρίνει κανεὶς ἕνα ἠθοποιὸ μίας κινηματογραφικῆς ταινίας ἀπὸ ἕνα ψηφιακὸ χαρακτήρα. Μάλιστα ὅλοι οἱ πίθηκοι τῆς ἐν λόγῳ ταινίας κατασκευάστηκαν μὲ ὑπολογιστές. Καὶ ὅμως φαίνονται τόσο ἀληθινοὶ ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ξεγελάσουν ἀκόμη κι ἕνα εἰδικὸ ἐπιστήμονα τῶν θηλαστικῶν! Ὥς καὶ οἱ ρυτίδες ἢ καὶ οἱ κινήσεις τῶν μυῶν μοιάζουν νὰ εἶναι ἀληθινά! Καὶ τὸ δημοσίευμα κατέληγε σ’ αὐτό: «Ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία σβήνει τὰ ὅρια μεταξὺ τοῦ πραγματικοῦ καὶ τοῦ φανταστικοῦ»!

Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε ὅλοι σήμερα καὶ μὲ τὴν λεγόμενη «εἰκονικὴ πραγματικότητα», ποὺ ἡ τεχνολογία τὴν ἔκανε νὰ εἶναι ὄντως δυσδιάκριτη ἀπ’ τὴν ἀληθινή! Τόσο πολύ, ποὺ νομίζουμε ὅτι ζοῦμε στὸν πραγματικὸ κόσμο, ὅταν εἴμαστε κυριολεκτικὰ χαμένοι στὸν εἰκονικό! Κι ἔτσι …

Ἐκεῖ ποὺ νομίζουμε ὅτι τάχα ἔχουμε πολλοὺς φίλους στὰ κοινωνικὰ δίκτυα, στὴν πραγματικότητα δὲν ἔχουμε κανένα!

Ἐκεῖ ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἀπολαμβάνουμε τὸ (online) παιχνίδι μὲ τὴν παρέα, στὴν πραγματικότητα παίζουμε μόνοι μας!

Ἐκεῖ ποὺ πιστεύουμε πὼς ἐπικοινωνοῦμε, πόσο μακριὰ βρισκόμαστε ἀπ’ τὴν ζεστασιὰ τῶν προσωπικῶν σχέσεων καὶ τῆς ἴδιας τῆς ἀνθρώπινης προσ­­έγγισης!

Ναί, προκαλεῖ ἐντύπωση αὐτὸ ποὺ γράφτηκε σὲ προσκλητήριο γάμου. Ἔλεγε: «Τραβῆξτε ὅσες φωτογραφίες θέλετε, ἀλλὰ σᾶς παρακαλοῦμε μὴ τὶς ἀνεβάσετε στὸ Facebook»!!!

Μὴ χάσουμε τὸ «τζιβαερικό» μας!

Μὴ χάσουμε τὸ «τζιβαερικό» μας!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης, καλοί μου φίλοι, στὰ ἀπομνημονεύματά του μιλάει γιὰ τὸ «τζιβαερικό». Ἆραγε τί εἶναι αὐτὸ τὸ «τζιβαερικὸ» ἀκριβῶς;

Εἶναι τὸ πολύτιμο, τὸ ἀγαπημένο, τὸ πιὸ ἀκριβὸ καὶ ἱερὸ καὶ τὸ πιὸ σημαντικὸ πρᾶγμα τοῦ βίου μας. Προέρχεται ἀπ’ τὴ λέξη «τζιβαέρι», ποὺ ἔλεγαν τὸν καιρὸ τῆς Τουρκοκρατίας καὶ χαρακτήριζαν τὰ χρυσαφικὰ καὶ τὰ πολύτιμα κοσμήματα καὶ γενικὰ κάθε πολύτιμο στὴ ζωή. Στὴν ἀνώτατη ἔννοιά του, εἶναι τὸ ἀντίστοιχο τῆς φράσης «τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια».

Μὲ ἄλλα λόγια εἶναι αὐτὸ ποὺ ἁπλὰ ἔλεγε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός: «Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται. Αὐτὰ τὰ δυὸ ὁ κόσμος ὅλος νὰ πέσει πάνω σας δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς τὰ πάρει, ἐκτὸς κι ἂν τὰ δώσετε μὲ τὸ θέλημά σας. Αὐτὰ τὰ δυὸ νὰ τὰ φυλάγετε, νὰ μὴ τὰ χάσετε».

* * *

Ἡ «διεθνὴς τῶν πονηρῶν», χρόνια τώρα, αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιχειρεῖ. Νὰ μᾶς ἀφαιρέσει μὲ κάθε τρόπο τὸ «τζιβαερικό» μας, αὐτὸ τοῦτο τὸν θησαυρό μας, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει μόνο τὴν ὄντως μοναδικὴ ἀξία τοῦ κειμηλίου, ἀλλ’ εἶναι τελικὰ ἡ ἴδια μας ἡ ζωή.

Αὐτὸ τὸ «τζιβαερικὸ» ἦταν τὸ μυστικὸ τῆς νίκης τοῦ γένους μας στοὺς αἰῶνες, αὐτὸ κατατρόπωσε ὅλους μας τοὺς ἐχθρούς, αὐτὸ μᾶς διαφύλαξε ἄτρωτους στὴν πορεία τοῦ χρόνου, αὐτὸ μᾶς ἐνέπνευσε, αὐτὸ καὶ μᾶς δίνει ζωή. Αὐτὸ εἶναι ἡ ψυχὴ τῆς ψυχῆς μας. Ναί, αὐτὸ τὸ ἅγιο «τζιβαερικό»!

Χωρὶς παιδιά!

Χωρὶς παιδιά! – Α΄ Μέρος

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Στὰ πλαίσια τῆς λεγόμενης «woke ἀτζέντας» ποὺ λέγαμε στὸ προηγούμενο κείμενό μας, καλοί μου φίλοι, εἶναι καὶ ἡ πρωτοφανὴς στάση τῆς ἐποχῆς μας κατὰ τῶν παιδιῶν. [1] Σὲ αὐτὴ περιλαμβάνεται καὶ τὸ νέο πρότυπο τῆς «οἰκογένειας χωρὶς παιδιὰ» ἢ τῶν «τῶν ζευγαριῶν DINK» ἢ τῶν «ζευγαριῶν DINKWAD» ἢ τῶν «ζευγαριῶν DINKWAC», ποὺ ἐμφανίστηκε τελευταῖα καὶ κατακλύζει τὰ κοινωνικὰ δίκτυα! Ἕνα κίνημα ποὺ ἀρνεῖται πλήρως τὴν πατροπαράδοτη οἰκογένεια. Μία κατάσταση ἄκρως ἀνησυχητική, τὴν ὁποία ἀξίζει νὰ δοῦμε. Κι ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους …

Οἱ ὀνομασίες

Κι ἂς ἀρχίσουμε πρῶτα ἀπὸ τὶς ὀνομασίες. Τὸ DINK σημαίνει «Dual Income Without Kids», δηλαδὴ ζευγάρια ποὺ μένουν ἐντελῶς μόνα! Τὸ DINKWAD σημαίνει «Dual Income Without Kids With A Dog», δηλαδὴ ζευγάρια μὲ σκύλο! Καὶ τὸ DINKWAC σημαίνει «Dual Income Without Kids With A Cat», ζευγάρια μὲ γάτα! Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐκ πεποιθήσεως. Ἐπειδὴ ἔτσι θέλουν. Εἶναι κατὰ κάποιο τρόπο μία νέα ἰδεολογία!

Ἔτσι στὴ θέση τῶν παιδιῶν ἢ δὲν μπαίνει τίποτα ἢ μπαίνουν… σκύλοι καὶ γάτες! Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ τοὺς ἀκοῦμε νὰ λένε ὅτι ἡ οἰκογένειά τους εἶναι ὁ σύντροφός τους (ἀκόμη καὶ τοῦ ἰδίου φύλου!!!), ὁ σκύλος τους ἢ ἡ γάτα τους! Θεέ μου!!!

Πάντα ἔτσι γίνεται! Ὅταν ἀρνούμαστε τὸ ἀνώτερο, τότε τὸ ὑποκαθιστοῦμε αὐτὸ ὁπωσδήποτε μὲ τὸ κατώτερο. Ὅπως ἐκεῖνος ποὺ δὲν πιστεύει στὸν Θεὸ ξεπέφτει στὴ λατρεία τῶν εἰδώλων, ἔτσι καὶ τὰ παιδιὰ μίας οἰκογένειας ὑποκαθίστανται ἀπὸ τά… σκυλιὰ καὶ τὰ γατιά! Δὲν γίνεται διαφορετικὰ ξέρετε…

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὸ «DINK» εἶναι ἕνα ἀκρωνύμιο ποὺ σημαίνει «double income, no Kids», διπλὸ εἰσόδημα χωρὶς παιδιά!

Γιατί τὸ κάνουν αὐτό;

Εἴμαστε γιὰ τὸ Ὕψος!

Εἴμαστε γιὰ τὸ Ὕψος!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, καλοί μου φίλοι, οἱ κορυφὲς πάντοτε μᾶς θέλγουν καὶ μᾶς συγκινοῦν. Ὅλους! Κυρίως δέ, κάθε νεανικὴ ψυχή. Καὶ ὄχι μόνο θέλουμε νὰ τὶς καμαρώνουμε καὶ νὰ τὶς ἀποθανατίζουμε, ἀλλὰ καὶ νὰ τὶς κατακτοῦμε! Ὥς καὶ τὴν πλέον μεγάλη ἀκόμη. Φθάνουν νὰ εἶναι ἀκόμη καὶ ὁ στόχος μας. Τὸ μόνιμα ἐπιδιωκόμενο. Ἐκεῖ ποὺ ὀνειρευόμαστε νὰ φθάσουμε. Εἶναι τὸ ἴδιο τὸ ὅραμά μας. Σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν εἶναι θέμα μόνο τῶν ὀρειβατῶν ἢ καὶ τῶν ἀλπινιστῶν. Εἶναι ὅλων μας! Ὅλων μας ἀνεξαιρέτως! Καὶ γιατί συμβαίνει αὐτὸ ἆραγε; Ἁπλούστατα, ἐπειδὴ εἴμαστε γιὰ τὸ Ὕψος! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Διαβάζουμε στὴν Ἁγία Γραφὴ αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Θεὸς στὸν Μωυσῆ: «Ἀνέβα σ’ Ἐμένα στὸ βουνὸ καὶ μεῖνε ἐκεῖ γιὰ νὰ σοῦ δώσω τὶς λίθινες πλάκες, τὸν νόμο καὶ τὶς ἐντολὲς ποὺ ἔγραψα, γιὰ νὰ διδάσκεται ὁ λαὸς» (Ἔξ. 24,12)

«Ἀνέβα σ’ Ἐμένα…», αὐτὸ ἀκριβῶς τοῦ εἶπε. Ὁ Θεὸς δὲν ἀρκέστηκε νὰ τοῦ δώσει τὶς ἐντολὲς Του ἐκεῖ ἀκριβῶς ποὺ βρισκόταν ὁ Μωυσῆς, ἀλλὰ τοῦ ζήτησε νὰ ἀνεβεῖ ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται Αὐτός, δηλαδὴ στὰ ὕψη. Γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάζεται Ὕψιστος. Ἐπειδὴ βρίσκεται πάνω ἀπὸ ὅλους καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα!

Ὁ Χριστὸς κατέβηκε στὴ γῆ καὶ γεννήθηκε ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία, γιὰ ποιὸ λόγο; Γιὰ νὰ μᾶς ἀνεβάσει στοὺς οὐρανούς, δηλαδὴ στὸν Ὕψιστο Πατέρα Του! Γι’ αὐτὸ καὶ ἀμέσως ἡ στρατιὰ τῶν ἀγγέλων ὕμνησε τὴ γέννησή Του, λέγοντας: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ…». Δόξα στὸν Ὕψιστο Θεό. Ὁ δὲ γνωστὸς ἐκεῖνος ὕμνος τῶν Χριστουγέννων τί μᾶς λέει; «Χριστὸς ἐπὶ γῆς ὑψώθητε…». Μᾶς καλεῖ, δηλαδή, νὰ γίνουμε παιδιὰ τοῦ Ὑψίστου.

Ἐξ ἄλλου αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Πλασμένος γιὰ τὸ Ὕψος. Γιὰ τὸν Θεό, δηλαδή. Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ «ἄνθρωπος» σημαίνει «ἄνω θρώσκω». Βλέπω πρὸς τὰ ἄνω! Καὶ πηγαίνω πρὸς τὰ ἄνω! Ἐπειδὴ αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός μου. Τὰ ἄνω καὶ τὸ Ὕψος! Καὶ τὸ νὰ γίνουμε υἱοὶ τοῦ Ὑψίστου!

Υἱοὶ τοῦ Ὑψίστου εἶναι βεβαίως οἱ Ἅγιοι. Καὶ πάνω ἀπ’ ὅλους ἡ ἴδια ἡ Παναγία μας, γι’ αὐτὸ καὶ λέμε: «Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς. Χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ Ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς».

Κέρδισα τὸν καιρό μου!

Κέρδισα τὸν καιρό μου!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Λένε γιὰ τὸν Τίτο, καλοί μου φίλοι, τὸν γνωστὸ αὐτοκράτορα τῆς Ρώμης, ὅτι ὡς ὀπαδὸς τοῦ Ἕλληνα φιλοσόφου Πυθαγόρα ποὺ ἦταν, ἔθετε καὶ αὐτὸς στὸν ἑαυτό του κάθε βράδυ τὸ ἐρώτημα, «τί ἔκανα τὴν ἡμέρα ποὺ πέρασε;». Κι ὅταν ἔβλεπε ὅτι δὲν εἶχε κάνει κάτι τὸ ἀξιόλογο, ἔλεγε: «Ἀλλοίμονο, ἔχασα τὸν καιρό μου»! Στὴ συνέχεια ἔπαιρνε τὶς ἀποφάσεις του γιὰ τὴν ἄλλη ἡμέρα, ὥστε στὸ τέλος της νὰ μπορεῖ νὰ πεῖ: «Κέρδισα τὸν καιρό μου»!

Πραγματικά, πόσο σημαντικὸ δὲν εἶναι αὐτό, δηλαδὴ τὸ νὰ κερδίσει κανεὶς τὸν καιρό του! Γιατί, ὅταν τὸ κατορθώνει γιὰ τὴν κάθε ἡμέρα, τελικὰ φθάνει νὰ κερδίζει ὄχι μόνο τὴν ἑβδομάδα, τὸν μήνα καὶ τὸν χρόνο, ἀλλὰ καὶ τὴ ζωή του ὅλη, ὅπως καὶ τὴν αἰωνιότητα. Ναί!

* * *

Εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸς τοῦτος ὁ λόγος τοῦ Ἐλύτη: «Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι καμωμένη ἀπὸ καιρούς. Καιρὸς νὰ σπείρεις, καιρὸς νὰ θερίσεις, καιρὸς τῆς θλίψης, καιρὸς τῆς χαρᾶς, καιρὸς τῆς ἀγάπης, καιρὸς τῆς μοναξιᾶς. Ἂν τὸ σκεφτεῖς ἔτσι, θὰ μπορέσεις καὶ στὴ χαμηλότερη στιγμὴ νὰ στηριχτεῖς, γιατί κι αὐτὴ θὰ ἀνήκει σ’ ἕνα ἀπὸ τοὺς καιροὺς τῆς ζωῆς σου».

Πραγματικά! «Γιὰ ὅλα ὑπάρχει χρόνος», δηλαδὴ καιρός, ὅπως ἔλεγε ὁ Θ. Ἔντισον. Ἤ καὶ «ὑπάρχει καιρὸς γιὰ κάθε πρᾶγμα», ὅπως ἔλεγε ὁ Ἐπιμενίδης.

Ὑπάρχει ὁ καιρὸς τῆς σπορᾶς, ὅπου πρέπει νὰ σπέρνει κανείς. Ἂν δὲν τὸ κάνει ἀκριβῶς στὸν ὁρισμένο καιρό, τότε ἀσφαλῶς δὲν θὰ θερίσει!

Περίμενε!

Περίμενε! Α΄Μέρος

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Τὸ καταλαβαίνω, καλοί μου φίλοι. Εἶναι πολὺ δύσ­κολο τὸ νὰ περιμένει κανεὶς στὴν ἐποχή μας. Τὴν ἐποχὴ τῆς ταχύτητας, τοῦ αὐτοματισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης. Αὐτὸ τὸ «περίμενε» μοιάζει παράταιρο, ἐξωπραγματικό, ἐκνευριστικό! Κι εἶναι σαφῶς μίας… ἄλλης ἐποχῆς! Πέραν τοῦ ὅτι δὲν εἶναι καὶ νεανικό. Δὲν ἀνήκει στὸ «τώρα», ὅπως τὸ θέλουν καὶ ὅπως τὸ ζοῦν οἱ νέοι! Καὶ ὅμως αὐτὸ τὸ «περίμενε» ποὺ θέλει ἡ ἐποχή μας νὰ τὸ ἐξαφανίσει κατὰ τὸ δυνατόν, εἶναι ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων, ἡ ἀποκάλυψη τῆς σοφίας, ἡ πηγὴ κάθε ἀγαθοῦ. Καὶ ἡ πηγὴ τῆς σωτηρίας μας! Δηλαδή; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Ναί, εἶναι παράταιρο καὶ ἀκατανόητο τὸ «περίμενε» σήμερα. Τί παρατηροῦμε στ’ ἀλήθεια; Ὅτι ὅλα μᾶς λένε βιάσου, τρέξε, κάνε τα ὅλα σὲ δευτερόλεπτα! Ἀπ’ τὴν ἑτοιμασία τοῦ φαγητοῦ, ὥς τὶς δίαιτες ποὺ σὲ κάνουν νὰ χάσεις τόσα κιλὰ σὲ λίγες ἡμέρες, τὴν παραγωγὴ τῶν ὁποιωνδήποτε προϊόντων (ἀκόμη καὶ ζώων καὶ φυτῶν) μέχρι τὴν ταχύρυθμη ἐκμάθηση ξένων γλωσσῶν! Καὶ ὅλα αὐτὴ ἡ κατάσταση τῆς βιασύνης καὶ τοῦ «τώρα» μᾶς ἔκανε τρομερὰ ἀνυπόμονους, μᾶς γέμισε μὲ ἄγχος, μᾶς ἔφερε στὰ ψυχολογικά μας ὅρια. Μία κατάσταση τελείως ἔξω ἀπ’ αὐτὰ ποὺ θέλει ὁ Θεός. Ναί!

Καὶ ποιὰ εἶναι αὐτὰ πού θέλει ὁ Θεός; Τὴν ὑπομονή μας! Αὐτὸ τὸ «περίμενε» δηλαδή. Μάλιστα ἀπ’ αὐτὸ τὸ «περίμενε» προέρχονται ὅλες οἱ ἀρετές, ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἀγαθά. Μὴ ξεχνᾶμε πὼς ὁ Χριστὸς, γιὰ νὰ πάει στὰ Ἱεροσόλυμα, ἀνέβηκε σ’ ἕνα γαϊδουράκι. Πού εἶναι ὑπομονετικὸ καὶ βαδίζει ἀργά. Καὶ ὄχι σ’ ἕνα γρήγορο (καὶ πολεμοχαρὲς) ἄλογο! Τυχαῖο;

Θέλουμε τὴ μαγεία ἢ τὴ χαρὰ τῶν Χριστουγέννων;

Θέλουμε τὴ μαγεία ἢ τὴ χαρὰ τῶν Χριστουγέννων;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Σὲ λίγο ἔχουμε Χριστούγεννα, καλοί μου φίλοι, ποὺ ὅλοι μὲ λαχτάρα περιμένουμε. Ἆραγε πῶς θέλουμε νὰ τὰ ἑορτάσουμε; Κοσμικὰ ἢ πνευματικά; Ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὸ τί τελικὰ ζητᾶμε. Τὴ μαγεία τους, γιὰ τὴν ὁποία τόσα πολλὰ κάνει ἡ «διεθνὴς τῶν πονηρῶν» ἢ τὴ χαρά τους, ὅπως θέλει ἡ Ἐκκλησία μας; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Ἀσφαλῶς τὰ Χριστούγεννα ἔχουν νόημα βαθύτατα πνευματικό, ἅγιο καὶ σωτήριο. Γιατί μ’ αὐτὰ δὲν ἑορτάζουμε ἕνα ὁποιοδήποτε γεγονός, ὡς καὶ ἐθνικὸ ἀκόμη, ἀλλὰ τὴν ἴδια τὴν ἐμφάνιση, μὲ σάρκα καὶ ὀστᾶ τοῦ Θεοῦ στὴ γῆ κι ἀνάμεσά μας. Μᾶς τίμησε ἰδιαίτερα μὲ τὴν ἐπίσκεψή Του αὐτή, ὑπέροχα, ἀνυπέρβλητα, μοναδικά, καθὼς ἕνωσε τὴν δική μας ἀνθρώπινη φύση μὲ τὴ δική Του τὴ Θεϊκή.

Ἔτσι ἔχουμε τὴν ἐμφάνιση τοῦ Θεανθρώπου στὴν ἱστορία. Τὴν ἕνωση τοῦ κτιστοῦ πλάσματος, μὲ τὸν ἴδιο τὸν Ἄκτιστο Πλάστη καὶ Θεό. Σκοπὸς αὐτῆς τῆς Θείας παρέμβασης, εἶναι ἡ Θέωση τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁπότε μὲ τὰ Χριστούγεννα δὲν κάνουμε τίποτ’ ἄλλο τελικά, ἀπ’ τὸ νὰ ζοῦμε τὴν ἀνὰ – δημιουργία μας, τὴν ἀνὰ – πλασή μας ἀπ’ τὸ κατάντημα στὸ ὁποῖο μᾶς ὁδήγησε ἡ ἁμαρτία, ὥστε νὰ ἐπανέλθουμε πάλι στὴν προτέρα μας κατάσταση.

Νὰ γιατί τὸ μήνυμα τῶν Χριστουγέννων, εἶναι τὸ πλέον χαρμόσυνο καὶ τόσο ἐλπιδοφόρο ἄγγελμα τῆς ἱστορίας. Καὶ δὲν εἶναι ἄλλο, ἀπ’ αὐτὸ τοῦ ἀγγέλου κατὰ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ πρὸς τοὺς ποιμένες:

Ὄχι στὴν παρακολούθηση θλιβερῶν εἰδήσεων!

Ὄχι στὴν παρακολούθηση θλιβερῶν εἰδήσεων!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Στὴν ἐποχή μας, καλοί μου φίλοι, καλούμαστε νὰ διαχειριστοῦμε τοὺς ὅλο καὶ αὐξανόμενους ὄγκους τῶν πληροφοριῶν. Πολλοί, δυστυχῶς, καταλήγουν στὸ νὰ ἐπιλέγουν τὶς ἀρνητικὲς εἰδήσεις καὶ μόνο! Ἀρέσκονται στὸ νὰ παρακολουθοῦν, κάποτε καὶ μανιακά, εἰδήσεις γιὰ πολέμους, λιμούς, καταστροφές, κρίσεις, πανδημίες, δολοφονίες, ἐγκλήματα κ.λπ., ἀπ’ τὶς ὁποῖες κατακλύζονται τὰ ἔντυπα, τὰ τηλεοπτικὰ καὶ κοινωνικὰ δίκτυα [1], οἱ ἱστοσελίδες. Καὶ βέβαια τὸ «ἔξυπνο κινητό» μας! Φθάνουν μάλιστα νὰ ἐθίζονται σ’ αὐτὲς καὶ νὰ ξοδεύουν πάρα πολὺ χρόνο μέσα σ’ αὐτὴ τὴ θολούρα τῆς ἀπόγνωσης. Ἆραγε πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸ νὰ μὴ ἔχει ἐπιπτώσεις καὶ μάλιστα στὴν ψυχική τους ὑγεία; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους …

Τί ἀκριβῶς συμβαίνει;

Πρόκειται γιὰ τὸ φαινόμενο «doomscrolling» [2], ὅπως ἀποκαλεῖται. Γιὰ πρώτη φορὰ ὁ ὅρος αὐτὸς προστέθηκε στὸ λεξικὸ τῆς Ὀξφόρδης [3] τὸ 2020 καὶ σημαίνει, μὲ ἁπλὰ λόγια, «τὴν ἀδιάκοπη παρακολούθηση δυσάρεστων εἰδήσεων». Τροφοδοτεῖται ἀπὸ τὴν «ἀνάγκη» νὰ ἐνημερωνόμαστε καὶ νὰ παρακολουθοῦμε τὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω μας! Ἂν δὲν τὰ παρακολουθεῖ κανεὶς ὅλα αὐτά, νομίζει ὅτι κάτι πάει λάθος σ’ αὐτὸν καὶ πὼς κάτι τοῦ κρύβουν, ὁπότε καὶ ἀγχώνεται! Ἔγινε δημοφιλὴς κατὰ τὴν περίοδο τοῦ κορωνοϊοῦ, μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Τζὸρτζ Φλόϊντ καὶ μὲ τὴν εἰσβολὴ στὸ Καπιτώλιο τῶν ΗΠΑ. Ἔρευνα στὸν Καναδὰ ἀποκάλεσε τὸ φαινόμενο αὐτὸ «πανικὸ τῶν κοινωνικῶν δικτύων»!!

Βλέπετε δὲν ὑπάρχει θέαμα χωρὶς ἐκείνους ποὺ τὸ παρακολουθοῦν. Ἀπὸ τὴ ρωμαϊκὴ ἐποχὴ μὲ τὸ Κολοσσαῖο, μέχρι τὸ σημερινὸ ποὺ τὰ ἔχει πλέον ὅλα!

Ἐν προκειμένῳ ἔχουμε μία τάση κατὰ τὴν ὁποία κάποιος, ἀντὶ νὰ θέλει νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπ’ αὐτὸ τὸ θλιβερὸ περιεχόμενο, ἐν τέλει ἕλκεται ὅλο καὶ πιὸ πολὺ ἀπ’ αὐτό, ἐθίζεται καὶ τὸ παρακολουθεῖ ἀδιάκοπα!

Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε πρόκειται γιὰ ἕνα ἀνησυχητικὸ πρόβλημα τῆς σύγχρονης κοινωνίας, ἄξιο τῆς προσοχῆς μας.

Ποιὰ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ φαινομένου;

Βέβαια ἡ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἐνημερώνεται γιὰ τὸν ἐπερχόμενο κίνδυνο προκειμένου νὰ προστατευτεῖ ἔγκαιρα ἀπ’ αὐτόν, εἶναι βαθιὰ ριζωμένη στὸν ψυχισμό μας.

Στὶς μέρες μας μὲ τὴν ἄνευ προηγουμένου ἐξάπλωση τῶν μέσων ἐνημέρωσης καὶ ἰδιαίτερα τοῦ διαδικτύου, ὅπως καὶ τῶν «ἔξυπνων κινητῶν», οἱ εἰδήσεις εἶναι προσβάσιμες σὲ ὅλους, εἴτε αὐτὲς εἶναι καλές, εἴτε εἶναι κακές. Ἔτσι μὲ τὸν κορωνοϊὸ δημιουργήθηκε ἡ ἐντύπωση ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μᾶς περιμένουν ὅλους, μόνο κακὰ νέα καὶ μόνο κακὲς ἐξελίξεις! Ὁπότε ἀναπτύχθηκε τὸ 2020 τὸ ἀποκαλούμενο «doomscrolling». Ὁ δὲ ἐγκλεισμός μας στὰ σπίτια μας, μᾶς ἔστρεψε στὶς ὀθόνες γιὰ τὴν παρακολούθηση αὐτοῦ τοῦ «κακοῦ».