Γιατί τά κείμενα τῶν Πατέρων βοηθοῦν τόν ἀγῶνα μας (Ἅγιος Μακάριος τῆς Όπτινα)

Ἐπιστολὴ 7η

Μοῦ γράφεις πὼς ἐνῶ διαβάζεις πνευματικὰ βιβλία σὲ πιάνει ἀπελπισία. Βιάζεις τὸν ἑαυτό σου νὰ νηστεύει, νὰ ἀγρυπνεῖ, νὰ προσεύχεται καὶ δὲν ξέρεις γιατί τὰ κάνεις ὂλ’ αὐτά. Γνωρίζεις πὼς πρέπει νὰ τὰ κάνεις γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀγάπη αὐτὴ ὅμως δὲν τὴ νιώθεις μέσα σου. Ἕνας λογισμὸς φεύγει κι ἄλλος ἔρχεται στὴ θέση του, τὰ πάθη παρελαύνουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο ἀπὸ τὴν καρδιά σου καὶ ζητᾶς τὴ συμβουλή μου.

Ἀπαντῶ: Ἡ ἀνάγνωση τῶν πατερικῶν βιβλίων εἶναι ὠφέλιμη κι ἀπαραίτητη γιὰ νὰ γνωρίσεις τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Οἱ πατέρες τήρησαν τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ ποὺ μᾶς παραδόθηκε μὲ τὶς Γραφές. Βίωσαν τὴν ἀλήθεια καὶ μᾶς ἔδωσαν τὸ καλλίτερο παράδειγμα μὲ τὴ ζωή τους καὶ τὴ διδασκαλία τους.

Ἂν μελετᾶς μόνο τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ δὲ διαβάζεις τοὺς πατέρες δὲ θὰ μάθεις τὸν τρόπο ζωῆς τους, πὼς διεξάγουν τὸν πνευματικὸ πόλεμο. Θὰ πιστέψεις πὼς μπορεῖς μόνος σου νὰ τὰ βγάλεις πέρα καὶ δὲ θὰ ταπεινωθεῖς.

Ὅταν διαβάζεις τὰ κείμενα τῶν ἁγίων πατέρων πρέπει νὰ προσπαθεῖς νὰ ἐφαρμόζεις αὐτὰ ποὺ σὲ διδάσκουν. Ἂν δὲ φτάσεις τὰ μέτρα τους θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσεις τὴν ἀδυναμία σου καὶ νὰ ταπεινώνεσαι γιὰ ν’ ἀξιωθεῖς νὰ λάβεις τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ποὺ προσφέρεται πλούσια στοὺς ταπεινούς.

Στὸ Γεροντικὸ διαβάζουμε τὰ παρακάτω: «Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸ γέροντα:

Τή γαλήνη τῆς καρδιᾶς θά τήν κερδίσεις, ὅπου κι ἄν εἶσαι, μόνο μέ δύο προϋποθέσεις

Πιστεύεις πράγματι ότι η εσωτερική ειρήνη που αναζητάς, εξαρτάται από την τοποθεσία που θα επιλέξεις τελικά για να ζήσεις; Να είσαι βέβαιος ότι η ειρήνη της ψυχής δεν εξαρτάται από τούς τόπους διαβιώσεως.

Δέν έχει τόση σημασία άν θα είσαι στο βουνό και στη θάλασσα, στην πόλη ή στην έρημο, μέσα στούς θορύβους των αμαξιών ή μέσα στο θρόϊσμα των φύλλων του δάσους.

Δέν καταλαβαίνεις ὅτι αὐτό εἶναι μιά μεγάλη πλάνη;

Στάρετς Μακάριος της Όπτινα

«Λές ἀκόμα ὅτι στό σπίτι προσεύχεσαι πολύ καλύτερα, βιώνοντας μιά ἀπερίγραπτη πνευματική ἡδονή, καί διαπιστώνοντας τόν προσπορισμό μεγάλης πνευματικῆς ὠφέλειας. Ἐνῶ, ἀντίθετα, στήν ἐκκλησία δέν ἔχεις τόσο καρποφόρα προσευχή.

Δέν καταλαβαίνεις ὅτι αὐτό εἶναι μιά μεγάλη πλάνη, τροφοδοτημένη μάλιστα, ἀπό τήν ἴδια ἐκείνη δηλητηριασμένη πηγή, πού μαραίνει τήν ἠρεμία καί τήν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς σου;

Νά εἶσαι σίγουρος πώς ὅταν προσεύχεσαι μόνος σου, μ᾽ ἕνα τρόπο πού σέ γεμίζει γλυκύτητα καί σοῦ φέρνει ἀπολαυστικά δάκρυα, ὁ Θεός δέν ἱκανοποιεῖται. Ἡ γλυκύτητα καί τά δάκρυα, πού δέν συνοδεύονται ἀπό ἕνα βίωμα βαθύτατης ταπεινοφροσύνης, δέν εἶναι παρά πειρασμικά. Ἔχοντας, λοιπόν, ὑποκύψει στό σπίτι σ᾽ αὐτό τόν πειρασμό, καί μή βρίσκοντάς τον στήν ἐκκλησία, συμπεραίνεις, ὅτι σοῦ εἶναι ἄχρηστος ὁ ἐκκλησιασμός. Μετά ἀπ᾽ αὐτό, γιατί ἀπορεῖς πού γίνεσαι ἕρμαιο μιᾶς θανάσιμης καταθλίψεως;

Πολέμησε τά ξεσπάσματα τοῦ θυμοῦ σου!

(οσίου Μακαρίου της Όπτινα)

Πραγματική λύσσα σε κυριεύει, κάθε φορά που τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τί τους λες η σε παρακούνε η κάνουν ζημιές. Οπωσδήποτε αυτό είναι ένα μεγάλο σφάλμα σου. Πρέπει να παλέψεις σκληρά με το φοβερό πάθος του θυμού που, καθώς φαίνεται, σ’ έχει αρπάξει για τα καλά στα νύχια του. Διάβασε στην “Κλίμακα” τον όγδοο λόγο «περί αοργησΐας» και τον εικοστό τέταρτο «περί πραότητος και απλότητος». Ο Αββάς Κασσιανός και ο όσιος Νείλος Σόρσκυ είναι επίσης πολύ διαφωτιστικοί.

* * *

Μην αποθαρρύνεσαι. Γενναία πολέμησε τα ξεσπάσματα του θυμού σου. Μη χάνεις ποτέ την ελπίδα ότι θα τα χαλιναγωγήσεις. Ο θυμός είναι ένα από τα σοβαρότερα πάθη σου, αλλά δεν θα μπορούσες ποτέ να γιατρευτείς απ’ αυτό, αν δεν το συνειδητοποιούσες. Επομένως τα παιδιά, που με τις αταξίες τους σε νευριάζουν, είναι τα όργανα του Θεού για τη διόρθωσή σου. Ευχαρίστησέ τα γι’ αυτό από τα βάθη της καρδιάς σου.

Είναι καλύτερα να μην τα μαλώνεις και να μην προσπαθείς να τα συνετίσεις όταν βρίσκεσαι σ’ αυτή την ταραγμένη ψυχική κατάσταση. Και για σένα θα είναι πιο ωφέλιμο, αλλά και για τα παιδιά σου πιο αποτελεσματικό, αν αργότερα συζητήσεις ήρεμα μαζί τους και τα βοηθήσεις με τον πειστικό σου λόγο να κατανοήσουν το σφάλμα τους.

Ἐρώτηση στόν Θεό (Ἅγιος Μακάριος τῆς Ὄπτινα)

-Ἐσύ, ποὺ μὲ τὴν ἀνείπωτη καλοσύνη Σου μᾶς δημιούργησες, πές μας, γιατί γέμισες τὴ ζωή μας μὲ θλίψη; Τὸ ἔλεός Σου δὲν σὲ κάνει νὰ λυπᾶσαι γιὰ αὐτὰ ποὺ ὑποφέρουμε; Γιατί μοῦ παραχωρεῖς τὴν ὕπαρξη καὶ ἀργότερα τὴν παίρνεις μὲ ἕναν ὀδυνηρὸ θάνατο;

-Δὲν μὲ εὐχαριστοῦν, λέει ὁ Θεός, οἱ ἀσθένειές σου, ὤ ἄνθρωπε. Ἀλλά, ἀπὸ τοὺς σπόρους τῆς θλίψης καὶ τῆς λύπης σας, θέλω νὰ σᾶς φέρω καρποὺς αἰώνιας καὶ μεγαλοπρεποῦς χαρᾶς. Ἔγραψα τὸν νόμο τοῦ θανάτου καὶ τῆς καταστροφῆς ὄχι μόνο στὸ σῶμα σας, ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε ἀντικείμενο αὐτοῦ τοῦ ὁρατοῦ κόσμου. Διέταξα ὅλο τὸν κόσμο, μαζὶ μὲ τὸ σῶμα σας, νὰ σᾶς φωνάξει ὅτι αὐτὴ ἡ ζωὴ δὲν εἶναι ἡ ἀληθινὴ καὶ πραγματικὴ ζωὴ καὶ δὲν ὑπάρχει τίποτα μόνιμο ἐδῶ στὸ ὁποῖο ἡ καρδιά σας πρέπει νὰ προσκολληθεῖ μέσω δικαιολογημένης ἀγάπης.

Ὅταν δὲν ἀφουγκράζεστε τὴν ἀπειλητικὴ φωνὴ ὁλόκληρου τοῦ σύμπαντος, τότε τὸ πατρικὸ ἔλεός μου, τὸ ὁποῖο πάντα σᾶς εὔχεται ἀπεριόριστο καλό, μὲ ὠθεῖ νὰ σηκώσω τὸ σκῆπτρο τῆς τιμωρίας.

Διάκριση (Ὅσιος Μακάριος τῆς Ὄπτινα)

Επίτρεψέ μου να μην αναφερθώ άλλο στο παρελθόν, αλλά να σταθώ σε ό,τι θα μπορέσει ν’ αποβεί χρήσιμο και ωφέλιμο για το μέλλον.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία των αγίων Πατέρων, κάθε εντύπωση, κάθε εικόνα, κάθε λογισμός που έρχεται στην περιοχή της καρδιάς και τη γεμίζει με μεγάλη ταραχή, ασφαλώς προέρχεται από το χώρο των παθών. Γι’ αυτό δεν πρέπει ν’ ακολουθούμε τις παρορμήσεις της καρδιάς αμέσως, αλλά μόνο μετά από προσεκτική αυτοεξέταση και έντονη προσευχή. Ο Θεός να μας φυλάξει από καρδιά τυφλωμένη! Γιατί είναι πια πασίγνωστο, ότι τα πάθη τυφλώνουν την καρδιά και σκοτίζουν το λαμπερό ήλιο της διάνοιας, που όλοι μας πρέπει, με σκληρή προσπάθεια, ν’ ατενίζουμε πάντοτε.

***

Τελικά η ατέλειωτη νύχτα πέρασε. Στην καρδιά σου ο ήλιος λάμπει ολόλαμπρος και στο νου σου ο αέρας είναι γλυκύς και καθαρός. Γλυκύτερος και καθαρότερος από ποτέ άλλοτε. Δόξα τω Θεώ! Είναι ολοφάνερη η επέμβαση της χάριτός Του. Όμως, από μιαν άποψη, η τωρινή κατάστασή σου είναι ο καρπός των πικρών δοκιμασιών σου. Καθώς λέει ο άγιος Μάρκος ο ασκητής, πίσω από τις ακούσιες θλίψεις είναι κρυμμένο το έλεος του Θεού.

Πρόσεξε όμως, γιατί η έντονη τάση για προσευχή που έχεις τώρα, είναι κι αυτή μια δοκιμασία από τα δεξιά. Αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να βυθιστεί στην απόλαυση, στην αυτοϊκανοποίηση, τότε ένα σύννεφο πνευματικού σκοταδιού, πυκνότερο από το προηγούμενο, θα έρθει και θα σε τυλίξει. Στο δρόμο που περπατούμε, αυτό είναι αναπόφευκτο: Η ικανοποίηση για ένα πνευματικό κατόρθωμα μας οδηγεί ανεπαίσθητα -αλλά γοργά και σίγουρα- στα δίχτυα της μεγάλης παγίδας, που λέγεται έπαρση.

Ἐπιστολή ἀνωνύμου ρώσου μοναχοῦ.Ὅσιος Μακάριος τῆς Ὄπτινα

«EΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΡΩΣΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ 16ος αἰ.»

(διασκευή)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

Μή ζητᾶς συμβουλές ἀπό μένα, ἕνα φτωχό καί

ἄθλιο μοναχό.

Δέν ἔχω τήν ἱκανότητα ν᾿ ἀτενίσω τά οὐράνια ὕψη,

οὔτε νά βυθομετρήσω τά θαλάσσια βάθη...

Δέν ἔχω τήν εὐφυΐα ν᾿ ἀνοίξω δρόμους σέ ὁρμητικά ποτάμια,

οὔτε νά χτίσω φράγματα σ᾿ ἀνοιχτές λίμνες...

Δέν ἔχω τή δυνατότητα νά μετρήσω τά πέρατα

τοῦ κόσμου, οὔτε νά κατανοήσω τούς νόμους τοῦ σύμπαντος...

'Πίστεψέ το: Ποτέ δέν εἶναι δυνατό νά πάρουν τά πράγματα καλύτερη ἐξέλιξη, παρά μόνο ἔτσι ὅπως τά ἐπιτρέπει ὁ Θεός μέσα στό ἔλεός Του...

'Πίστεψέ το: Ποτέ δέν εἶναι δυνατό νά πάρουν τά πράγματα καλύτερη ἐξέλιξη, παρά μόνο ἔτσι ὅπως τά ἐπιτρέπει ὁ Θεός μέσα στό ἔλεός Του. Γι' αὐτό δόξαζέ Τον γιά ὅλα.!'' Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

 http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/09/blog-post_970.html?m=1

Ἅγιος Μακάριος τῆς Ὅπτινα: Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἔρχεται μόνη της, ξαφνικά, ὅταν ὁ τόπος της ψυχής εἶναι καθαρός, δίχως ἐμεῖς νὰ τὴ δοῦμε νὰ πλησιάζῃ... .

"Χρησιμοποίησε τὴν ἄδεια, παγωμένη ξηρασία τῆς προσευχῆς σου σὰν τροφὴ γιὰ τὴν ταπείνωσί σου.

Νὰ προσεύχεσαι ἁπλά.

Μὴν περιμένεις νὰ βρῇς μέσα στὴν καρδιά σου κανένα ἀξιόλογο δῶρο τῆς προσευχῆς.

Νὰ θεωρῇς τὸν ἑαυτό σου ἀνάξιο γι’αὐτό. Τότε θὰ βρῇς γαλήνη. 

Χρησιμοποίησε τὴν ἄδεια, παγωμένη ξηρασία τῆς προσευχῆς σου σὰν τροφὴ γιὰ τὴν ταπείνωσί σου.

 Νὰ ἐπαναλαμβάνῃς συνεχῶς: δὲν εἶμαι ἄξιος Κύριε, δὲν εἶμαι ἄξιος.

Ἀλλὰ νὰ τὸ λὲς ἤρεμα, δίχως ταραχή. Αὐτὴ ἡ ταπεινὴ προσευχὴ θὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὸν Θεό. 

Ὅταν ἐξασκεῖσαι στὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ, νὰ θυμᾶσαι ὅτι τὸ πιὸ σημαντικὸ ἀπ’ὅλα εἶναι ἡ ταπείνωσι. 

Γιατί τά κείμενα τῶν Πατέρων βοηθοῦν τόν ἀγώνα μας

 Πηγή: wikimediacommons

Επιστολή 7η

Μου γράφεις πως ενώ διαβάζεις πνευματικά βιβλία σε πιάνει απελπισία. Βιάζεις τον εαυτό σου να νηστεύει, να αγρυπνεί, να προσεύχεται και δεν ξέρεις γιατί τα κάνεις όλ’ αυτά. Γνωρίζεις πως πρέπει να τα κάνεις για την αγάπη του Θεού, την αγάπη αυτή όμως δεν τη νιώθεις μέσα σου. Ένας λογισμός φεύγει κι άλλος έρχεται στη θέση του, τα πάθη παρελαύνουν το ένα μετά το άλλο από την καρδιά σου και ζητάς τη συμβουλή μου.

Απαντώ: Η ανάγνωση των πατερικών βιβλίων είναι ωφέλιμη κι απαραίτητη για να γνωρίσεις το θέλημα του Θεού. Οι πατέρες τήρησαν το λόγο του Θεού που μας παραδόθηκε με τις Γραφές. Βίωσαν την αλήθεια και μας έδωσαν το καλλίτερο παράδειγμα με τη ζωή τους και τη διδασκαλία τους.

Στάρετς Μακάριος τῆς Ὄπτινα

Οι επιστολές του Στάρετς Μακαρίου

(του καθηγητή Ι.Μ. Κόντζεβιτς)

Πρόλογος της Ελένης Κόντζεβιτς

Ο στάρετς Μακάριος- ήταν ενας μεγάλος δάσκαλος της ταπείνωσης. Όπως λέει ο αββάς Ισαάκ, «η ταπείνωση και άνευ έργων συγχωρεί πλήθος αμαρτιών… Χωρίς ταπείνωση όλα τα έργα μας είναι μάταια, όπως και κάθε αρετή και κάθε κόπος»[1].

Ο στάρετς Μακάριος δε δίδασκε τίποτα δικό του. Οι διδαχές του αντικατόπτριζαν όλη την πατερική διδασκαλία, όπως καθρεφτίζεται ο έναστρος ουρανός σε μια γαλήνια λίμνη.

Στο μεγαλύτερο μέρος της η πνευματική του διδασκαλία συμπεριλαμβάνεται στις επιστολές του. Αξίζει να σημειωθεί η προσωπική του άποψη για τη σύγχρονη ζωή. Τις απόψεις του αυτές θα μπορούσε να τις ονομάσει κανείς απόψεις της Όπτινα. Τις αποδέχονταν και πνευματικές μορφές του πνεύματος της Όπτινα, όπως ο π. Αντώνιος Μποσκώφ, αλλά και λαϊκοί, όπως οι αδελφοί Κιρεγέφσκυ και πολλοί άλλοι. Στα Γράμματα προς Μοναχούς (επιστολή 165) γράφει ο στάρετς: «Η καρδιά μας χτυπά δυνατά καθώς σκεφτόμαστε την πατρίδα μας Ρωσία. Που τρέχει ασταμάτητα; Τί γυρεύει; Τί προσδοκά; Η μόρφωση αυξάνεται αλλά είναι ψευτομόρφωση. Είναι μια αυταπάτη.

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα:Θλίψεις

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

Θλίψεις

«Σ᾿ εὐχαριστῶ πού μοῦ ἀποκάλυψες τή θλίψη τῆς πληγωμένης καρδιᾶς σου. Ἕνα δυνατό, ἀκτινοβόλο φῶς μέ τυλίγει, κάθε φορά πού μοιράζομαι μέ ἄλλους τή λύπη τους...

Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Χριστός μᾶς λέει: «Καταδέχθηκα τό σταυρό γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καί ὅποιον διαλέγω καί θέλω νά τραβήξω κοντά Μου, σ᾿ ἐκεῖνον πρῶτα-πρῶτα στέλνω θλίψεις, καί μάλιστα τή μιά πίσω ἀπό τήν ἄλλη. Ἐκείνου τήν καρδιά τρυπάω πρῶτα μέ βέλη βουτηγμένα στό πικρό δηλητήριο τοῦ πόνου. Αὐτό τό κάνω. Καί τό κάνω γιά νά πεθάνει. Νά πεθάνει γιά τόν κόσμο, νά νεκρωθεῖ ἀπέναντι στήν ἀκαταμάχητη γοητεία, τή γλυκειά ἕλξη πού ἀσκοῦν οἱ ἐφήμερες ἀπολαύσεις καί ἡ κοσμική δύναμη.

Ἀδέλφια.β' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

 Δεῖτε ἐδῶ:α' μέρος

Ἀδέλφια

Ἄν καί δέν ἔχω τήν τιμή νά σᾶς γνωρίζω προσωπικά, ἔχω ἀκούσει τόσα πολλά ἀπό τούς καημένους τούς συγχωριανούς σας γιά τήν ὑποδειγματική ζωή πού ἔκανε ἡ οἰκογένειά σας, ὅσο ἀκόμα ζοῦσε ὁ πατέρας σας, καθώς καί γιά τή βαθιά ἔχθρα πού, ἀντίθετα, σᾶς χωρίζει τώρα, ὥστε ἀναγκάζομαι νά σᾶς γράψω, ἱκετεύοντάς σας νά συνέλθετε καί νά λογικευθεῖτε. Εἶστε ἀδέλφια! Σταματῆστε αὐτές τίς ἀτέλειωτες φιλονικίες, τίς βρισιές καί τίς πικρές ἀμοιβαῖες κατηγορίες! Μή δίνετε στόν ἐχθρό αὐτή τή χαρά. Δέν ἀγαπάει τίποτα περισσότερο ἀπό τή διατάραξη τῆς οἰκογενειακῆς εἰρήνης.

Θυμηθῆτε πώς εἶστε μαθητές τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Χριστοῦ πού μᾶς διδάσκει ν᾿ ἀγαποῦμε ὄχι μόνο τούς φίλους μας, ἀλλ᾿ ἀκόμα καί τούς ἐχθρούς μας, καί νά συγχωροῦμε ὅλους ὅσοι μᾶς βλάπτουν. «Ἐάν μή ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν» ( Ματθ. 6. 15). Τί φοβερό ἀποτέλεσμα!

Ἀδέλφια.α' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

2. Ἀδέλφια

Νά καταδικάζεις καί νά ἐνοχοποιεῖς για ὅλα τόν ἑαυτό σου καί μόνο, ὄχι τούς συγγενεῖς σου. Μήν ἔχεις τήν παραμικρή ἀμφιβολία, ὅτι κανένα κακό δέν μπορεῖ νά μᾶς συμβεῖ χωρίς τήν παραχώριση τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ,τιδήποτε παραχωρεῖ ὁ Θεός, εἶναι πάντα γιά τό καλό μας.

Συμφορές, δοκιμασίες, πειρασμοί, ὅλα εἶναι ἐξίσου ὠφέλιμα γιά μᾶς, φτάνει νά τ᾿ ἀντιμετωπίζουμε καί νά τ᾿ ἀξιοποιοῦμε σωστά.

Ὁ πατέρας καί τό παιδί.β' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

 Δεῖτε ἐδῶ:α' μέρος
Ὁ πατέρας καί τό παιδί

Γνωρίζω ὅτι εἶσαι φιλάνθρωπος καί ὅτι πολλούς ἔχεις βοηθήσει, καί μάλιστα πλουσιοπάροχα. Ἀλλά σήμερα ὁ Χριστός εἶναι πού περιπλανιέται, ὁ Χριστός εἶναι πού ζητιανεύει, ὁ Χριστός εἶναι πού σοῦ χτυπάει τήν πόρτα, κρατώντας ἀπό τό χέρι τήν ἐγγονή σου κι ἔχοντας γύρω Του τά ἕξι παιδάκια της. Ἄκουσε! Ἐκεῖνος σοῦ ζητάει βοήθεια! «Αἱ ἀλώπεκες φωλεούς ἔχουσι καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δέ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τήν κεφαλήν κλίνῃ» (Λουκ. 9. 58). Ἀκοῦς; «...οὐκ ἔχει ποῦ τήν κεφαλίν κλίνῃ!» Καί ζητάει ἀπό σένα νά τοῦ προσφέρεις μιά στέγη, γιά νά γείρει μέσα τό κεφάλι Του!

Ὁ πατέρας καί τό παιδί.α' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

Ὁ πατέρας καί τό παιδί

Συγχώρεσέ με πού δέν σοῦ ἀπάντησα νωρίτερα, ἀλλά τό γραφεῖο μου ἔχει γεμίσει μέ ἀναπάντητες ἐπιστολές. Καί πολλές περιέχουν, ὅπως καί ἡ δική σου, ἀτέλειωτες περιγραφές γύρω ἀπ᾿ αὐτή τήν καινούργια μάστιγα, πού συνεχῶς ἐπιδεινώνεται, τή διάσταση δηλαδή καί τήν ἔχθρα ἀνάμεσα στά μέλη μιᾶς οἰκογένειας: γονεῖς καί παιδιά, ἀδελφούς καί ἀδελφές, κ.ο.κ.

Ἡ μητέρα καί τό παιδί.γ' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

Δεῖτε ἐδῶ:β' μέρος

2. Ἡ μητέρα καί τό παιδί
   
   

   Μέ πολλή χαρά πληροφοροῦμαι ὅτι ἄνοιξαν τά μάτια σου καί εἶδες τήν κρυμμένη ὑπερηφάνειά σου. Ἄρχισες ν᾿ ἀποκτᾶς ταπείνωση. Καί ὁ Κύριός μας σκεπάζει μέ τήν εὔνοια καί τή χάρη Του ὅλους τούς ταπεινούς.

   Ἀλλ᾿ ἀναφωνεῖς ἔντρομη: «Πῶς πρέπει νά φαίνομαι στά μάτια τοῦ Θεοῦ!» Καλά πρίν τί νόμιζες; Σίγουρα δέν νόμιζες ὅτι σέ θεωροῦσε καλή, ἁγνή καί ἀναμάρτητη;

   Καί ἀπό τήν ἄλλη μεριά, τί παραλογισμός εἶν᾿ αὐτός, νά γογγύζεις ἐπειδή ἔχεις παιδιά; Τά παιδιά εἶναι μιά ἀπό τίς πολλές εὐλογίες τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Εἰδικά γιά τή γυναίκα, ὁ ἀπόστολος λέει ὅτι «σωθήσεται διά τῆς τεκνογονίας» (Α΄ Τιμ. 2. 15).
   

Ἡ μητέρα καί τό παιδί.β' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

Δεῖτε ἐδῶ:α'μέρος

2. Ἡ μητέρα καί τό παιδί
   

   Εἶναι μεγάλο σφάλμα πού δέν ἀγαπᾶς τή μητέρα σου, καί τήν ἀντιμετωπίζεις μέ τόση καχυποψία. Προσευχήσου νά σοῦ δώσει ὁ Θεός δύναμη, μακροθυμία καί ἀνεξικακία, γιά νά μπορεῖς νά συγχωρεῖς. Πρέπει νά σταματήσεις τίς ἔντονες ἀντεπιθέσεις σου, τό συχνό καί πεισματικό ἀναμάσημα ὅτι σοῦ φέρθηκε ἄσχημα στό παρελθόν. Δέξου, ἐπιτέλους, αὐτό τό παρελθόν σάν ἕνα μέρος τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ γιά τή ζωή σου, καί διῶξε τή μνησικακία ἀπό τήν καρδιά σου. Ξέχασέ τα ὅλα. Διατηρώντας μέσα σου ἐχθρότητα ἐναντίον ἐκείνων πού διαμόρφωσαν τό παρελθόν σου, δέν κάνεις τίποτε ἄλλο παρά ν᾿ ἀνοίγεις πόλεμο μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τί παραλογισμός!
   

Ἡ μητέρα καί τό παιδί.α' μέρος

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

2. Ἡ μητέρα καί τό παιδί

Ἕνα πράγμα μπορῶ νά πῶ μέ βεβαιότητα: Ὅτι μ᾿ ἔχετε φέρει σέ πολύ δύσκολη θέση.

Ποιά νά εἶναι ἡ συμβουλή μου; Ἄν πῶ πώς θεωρῶ καλό νά παντρευτεῖς αὐτόν τόν ἄνθρωπο, θά στενοχωρήσω τή μητέρα σου καί θά ὑποκινήσω ἐσένα νά ἐνεργήσεις ἀντίθετα στήν ἐπιθυμία της. Κι αὐτό δέν θά ἤθελα ποτέ νά τό κάνω, τή στιγμή πού, χωρίς ἀντίρρηση, τῆς ὀφείλεις θυγατρική ὑπακοή. Ἀλλά κι ἄν πῶ πώς δέν θεωρῶ καλό αὐτό τό γάμο, ἔχω ἐκ τῶν προτέρων τή διαβεβαίωσή σου ὅτι θά πεθάνεις ἀπό ἀπελπισία! Τί νά κάνω λοιπόν;...

Συζυγία.γ'

 «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 9)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

Δεῖτε ἐδῶ:β' μέρος

1. Συζυγία

Εἶναι πράγματι σοβαρό τό δίλημμά σου: Εἶσαι ὑποχρεωμένη νά ἐπιλέξεις ἀπό δυό τρόπους ἐνέργειας τόν ἕνα. Ἀλλά καί οἱ δυό – ἄν θέλουμε νά δοῦμε τά πράγματα μέ ἀπόλυτη ἀκρίβεια – ἔχουν κάποιο ἀδύνατο σημεῖο. Ὁ καθένας τό δικό του. Ἄν δηλαδή δώσεις αὐτά τά χρήματα στόν ἄντρα σου, θά ἀθετήσεις τήν ἐντολή τῆς ὑπακοῆς στούς γονεῖς, ἀφοῦ ἡ μητέρα σου σοῦ ἀπαγόρεψε ρητά νά τό κάνεις. Ἄν πάλι τοῦ τά ἀρνηθεῖς, θά παραβιάσεις τήν οὐσία τοῦ μεγάλου μυστηρίου τοῦ γάμου: «Καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα καί προσκολληθήσεται πρός τήν γυναῖκα αὐτοῦ, καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν» (Ἐφεσ. 5. 31).