«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»

«Πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ’ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ» (Ἐφεσ. δ, 31). (: Κάθε ἐσωτερικὴ δυσαρέσκεια καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ παράφορος κραυγὴ καὶ ὕβρις κατὰ τοῦ πλησίον ἂς σηκωθῇ καὶ ἂς ἐξορισθῇ μακρὰν ἀπὸ σᾶς, καθὼς καὶ κάθε κακεντρέχεια).

Μεγάλο κακὸ τὸ πάθος τοῦ θυμοῦ.«”Σέ δύο περιπτώσεις”, λέει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, “ἐπιβάλλεται νά θυμώσης”. Ὄχι ἐπιτρέπεται, ἐπιβάλλεται! “Ὅταν ὑβρίζεται ὁ Χριστός καί ὅταν ἀδικῆται ὁ πλησίον”.

Ὄχι ὅταν ἀδικῆσαι ἐσύ, ἀλλά ὅταν ἀδικῆται ὁ πλησίον σου! Τότε νά θυμώσης».Στὸ Γεροντικὸ διαβάζουμε παραδείγματα πῶς μὲ σκληρὸ ἀγῶνα νίκησαν τὸν θυμό:

«Ἕνας Ἅγιος Ἐρημίτης κάποτε ἔγινε διὰ τῆς βίας Ἐπίσκοπος. Ἀπὸ τὴν μεγάλη του ταπείνωση καὶ πραότητα δὲν ἐπιτιμοῦσε ποτὲ κανένα. Μερικοὶ κληρικοὶ μία φορὰ κατηγόρησαν τὸν Οἰκονόμο πὼς δὲν διαχειριζόταν καλὰ τὰ χρήματα τῆς ἐκκλησίας. Ἀλλὰ ὁ Ἐπίσκοπος ἀνέβαλλε διαρκῶς τὴν ἐπιτίμηση.

Μία μέρα, βλέποντας τοὺς κατηγόρους τοῦ Οἰκονόμου νὰ ἔρχωνται σ’ αὐτὸν γεμᾶτοι θυμὸ καὶ ἀγανάκτηση, πρόλαβε καὶ κρύφτηκε μέσα σ’ ἕνα ντουλάπι. Ἐκεῖνοι ὅμως ἔψαξαν παντοῦ καὶ στὸ τέλος ἀνακάλυψαν τὴν κρυψώνα τοῦ Ἐπισκόπου.

– Γιατί κρύβεσαι ἀπὸ μᾶς, Ἅγιε Δέσποτα; τὸν ρώτησαν.

Περί Ὀργῆς - Θυμοῦ

❈ Ἐμεῖς λέμε γιά τούς ἄλλους:

- Ἐγώ θά βγάλω τό φίδι ἀπ’ τήν τρύπα;

Δέν ὑπερασπιζόμαστε τούς ἄλλους. Ἅμα ὅμως εἶναι γιά τόν ἑαυτό μας θυμώνουμε πάρα πολύ καί θέλουμε νά ἐκδικηθοῦμε, τό ὁποῖο δέν ἐπιτρέπεται, εἶναι ἁμαρτία. Ἐνῶ, ὅταν θυμώσεις γιά νά ὑπερασπιστεῖς τόν ἄλλον, δέν εἶναι ἁμαρτία, εἶναι καλό πράγμα ἤ ὅταν θυμώσεις γιά νά ὑπερασπιστεῖς τόν Θεό.

Πρέπει νά θυμώσεις, ὅταν λ.χ. βλασφημεῖται ὁ Θεός. Γι’ αὐτό λέει: «ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε» (Ψαλμ. 4,5).

Δημήτριος Τσελεγγίδης: Εἶναι ὁ θυμός ὑγιές συναίσθημα; Πρέπει νά τόν καταπιέζουμε;

 

*Περί Δυσκολίας*

❈ Λέει τό Ἅγιο Πνεῦμα: «Ζῆλος καί θυμός ἐλαττοῦσιν ἡμέρας» (Σοφία Σειράχ 30,24). Λιγοστεύουν τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς μας ἡ ζήλια - ὁ φθόνος καί ὁ θυμός.

Εἶχα ἀκούσει - δέν θυμᾶμαι τόν ἀκριβῆ ἀριθμό - κάθε φορά πού θυμώνουμε καταστρέφονται στόν ἐγκέφαλό μας περίπου 25.000.000 κύτταρα! Καταστρέφονται. Καί γνωρίζουν οἱ γιατροί, ὅτι τά νευρικά κύτταρα δέν ἀνανεώνονται, ὅπως ἡ ἐπιδερμίδα.

Θυμός Γ΄- Ἡ ἀντιμετώπισή του/ ἑτοιμάστηκα καί δέν ταράχθηκα, ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Θυμός Γ΄- Ἡ ἀντιμετώπισή του/ ἑτοιμάστηκα καί δέν ταράχθηκα, ἁγ. Παϊσίου-Πάθη καί ἀρετές, 15-5-2024,

 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Θυμός- Ὁ ἐχθρός τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ, Ἀγ. Παϊσίου-Πάθη & ἀρετές, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Θυμός- Ὁ ἐχθρός τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ, Ἀγ. Παϊσίου-Πάθη & ἀρετές, 13-5-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὑπάρχει συγκεκριμένη προσευχὴ γιὰ τὴν καταπολέμηση τοῦ θυμοῦ; , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Νά ἀποστομώνουμε τούς ἀντιπάλους χωρίς θυμό...

Νά ἀποστομώνουμε τούς ἀντιπάλους χωρίς θυμό καί χωρίς τραχύτητα. ῎Αν ὑποστηρίζουμε τήν ἀλήθεια μέ θυμό, αὖτό δέν εἶναι χριστιανική παρρησία, ἀλλ᾽ εἶναι πάθος. ῎Αν ὅμως μιλᾶμε μέ γλυκύτητα, τότε πραγματικά ἔχουμε παρρησία.

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

https://proskynitis.blogspot.com/2023/11/blog-post_34.html

Γιὰ τὸ πάθος τοῦ θυμοῦ -«Ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην» , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἅγιος Παΐσιος: «Ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε»

– Γέροντα, ἡ ἀγανάκτηση προέρχεται ἀπὸ ἐγωισμό;

– Ὄχι πάντοτε. Ὑπάρχει καὶ δίκαιη, θεία, ἀγανάκτηση. Ὁ Προφήτης Μωυσῆς τὶς πλάκες μὲ τὶς ἐντολὲς κρατοῦσε στὰ χέρια του καί, ὅταν εἶδε τοὺς Ἰσραηλίτες νὰ θυσιάζουν στὸ χρυσὸ μοσχάρι, τὶς πέταξε κάτω ἀπὸ θεία ἀγανάκτηση καὶ τὶς ἔσπασε[1].

Πρὶν ἀνεβῆ στὸ ὄρος Χωρήβ[2], γιὰ νὰ πάρη τὶς ἐντολές, τοὺς εἶχε πεῖ τί ἔπρεπε νὰ κάνουν μέχρι νὰ γυρίση. Ὕστερα καὶ οἱ ἴδιοι ἔβλεπαν τὰ ἀστροπελέκια στὸ Χωρήβ, ἀλλά, ἐπειδὴ ἄργησε νὰ ἐπιστρέψη, ἔψαχναν γιὰ θεό. Πῆγαν στὸν Ἀαρὼν καὶ τοῦ εἶπαν:

«Ὁ Μωυσῆς δὲν ξέρουμε τί ἔγινε. Ποιός θὰ μᾶς ὁδηγήση τώρα; Σήκω καὶ φτιάξε μας θεούς, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσουν».

Ὁ Ἀαρὼν ἀντιστάθηκε στὴν ἀρχή, ἀλλὰ μετὰ ὑποχώρησε. Κοπίασαν λοιπόν, ἔφτιαξαν ἕνα καμίνι, ἔρριξαν μέσα ὅλα τὰ χρυσαφικὰ ποὺ τοὺς εἶχαν δώσει οἱ Αἰγύπτιοι, πρὶν φύγουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο[3], καὶ ἔκαναν ἕνα ὁλόκληρο χρυσὸ μοσχάρι. Τὸ ἔστησαν ἐπάνω σὲ ἕναν βράχο καὶ ἄρχισαν νὰ πίνουν καὶ νὰ γλεντοῦν. «Αὐτὸ θὰ μᾶς ὁδηγήση», ἔλεγαν.

Τότε ὁ Θεὸς εἶπε στὸν Μωυσῆ: «Κατέβα γρήγορα, γιατὶ ὁ λαὸς ἀποστάτησε».

Καθὼς λοιπὸν κατέβαινε ὁ Μωυσῆς ἀπὸ τὸ Σινᾶ, ἄκουσε φωνές. Τοῦ λέει ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ ποὺ τὸν περίμενε λίγο πιὸ κάτω:

«Τί γίνεται; ἦρθαν οἱ ἀλλόφυλοι!».

Ὁ θυμός ἐκ φύσεως εἶναι καταστρεπτικός. Ἄν κινηθεῖ ἐναντίον δαιμονικῶν λογισμῶν, τούς καταστρέφει καί τούς ἐξαφανίζει. Ἄν πάλι βράζει ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων, καταστρέφει τούς ἀγαθούς λογισμούς μας

31. Εφόσον ζούμε σε κοινόβιο, πρέπει με την αβίαστη προαίρεσή μας και με πρόθυμη καρδιά να κόβομε κάθε θέλημά μας απέναντι στον ηγούμενο. Και με την βοήθεια του Θεού, γινόμαστε ευπειθείς, ήμεροι και χωρίς δικό μας θέλημα. Αυτό όμως πρέπει να γίνεται με τέχνη, για να μην ταραζόμαστε από την οργή και να μην κινούμε το θυμικό μέρος της ψυχής παράλογα και παρά φύση, και βρεθούμε έτσι να μην έχομε παρρησία στον αόρατο πόλεμο.

Γιατί, όταν δεν κόβομε το θέλημά μας εκουσίως, συνήθως θυμώνομε εναντίον εκείνων οι οποίοι επιχειρούν να μας το κόψουν ακουσίως μας. Και από αυτό, ο θυμός που άναψε γαυγίζοντας άγρια, αφανίζει τη γνώση της πάλης που με πολλή δυσκολία μπορέσαμε να αποκτήσουμε γιατί ο θυμός εκ φύσεως είναι καταστρεπτικός.

... μέ τήν ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ μας νά ἐλαφρύνεις τόν θυμό καί τήν ἀθυμία.

Μην αθυμείς, μη στενοχωρείσαι στις θλίψεις και τους πειρασμούς, αλλά με την αγάπη του Ιησού μας να ελαφρύνεις τον θυμό και την αθυμία.

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, μνήμη 16 Αυγούστου.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/08/blog-post_433.html

Ἅγιος Παΐσιος: Γιατί θυμώνουμε

– Γέροντα, ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν θυμώνω, ἀλλὰ ἁπλῶς νευριάζω.

– Πῶς γίνεται αὐτό, βρὲ παιδί; Ἂν νευριάζης, πρέπει νὰ ἐξετάσης νὰ δῆς μήπως ἔχεις τὸ πάθος τοῦ θυμοῦ. Ἄλλο ἂν κάποιος νευριάση καὶ πῆ καμμιὰ κουβέντα, ἐπειδὴ εἶναι κουρασμένος ἢ ἔχει κάποιο πρόβλημα, ἕναν πόνο κ.λπ. Τότε «καλημέρα» νὰ τοῦ πῆ ὁ ἄλλος, «δὲν μὲ παρατᾶς κι ἐσύ!», μπορεῖ νὰ τοῦ ἀπαντήση. Μὰ καλά, «καλημέρα» τοῦ εἶπε· δὲν τοῦ εἶπε κάτι κακό. Αὐτὸς ὅμως εἶναι κουρασμένος, ἔχει τὸν πόνο του, γι᾿ αὐτὸ ἀντιδρᾶ ἔτσι. Βλέπεις, καὶ τὸ πιὸ ὑπομονετικὸ γαϊδουράκι, ὅταν τὸ παραφορτώσης, θὰ κλωτσήση.

– Γέροντα, ὅταν δὲν εἶμαι συμφιλιωμένη μὲ τὸν ἑαυτό μου, μοῦ φταίει τὸ καθετὶ καὶ ἀντιδρῶ.

– Ἂν δὲν εἶσαι συμφιλιωμένη μὲ τὸν ἑαυτό σου, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔχεις μία πνευματικὴ ἀδιαθεσία καὶ εἶναι φυσικὸ μετὰ νὰ ἀντιδρᾶς. Ὅπως, ὅταν κάποιος εἶναι σωματικὰ ἄρρωστος, χάνει καμμιὰ φορὰ τὴν ὑπομονή του καὶ κουράζεται λ.χ. νὰ ἀκούη τοὺς ἄλλους νὰ μιλᾶνε, ἔτσι καὶ ὅταν δὲν εἶναι σὲ καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, τοῦ λείπει ἡ ἐγρήγορση, ἡ ὑπομονή, ἡ ἀνεκτικότητα.

– Τί φταίει, Γέροντα, ποὺ θυμώνω μὲ τὸ παραμικρό;

– Φταίει ποὺ πιστεύεις ὅτι πάντοτε φταῖνε οἱ ἄλλοι. Ὁ θυμὸς σ᾿ ἐσένα ξεκινάει ἀπὸ τοὺς ἀριστεροὺς λογισμοὺς ποὺ βάζεις γιὰ τοὺς ἄλλους. Ἐὰν βάζης δεξιοὺς λογισμούς, δὲν θὰ ἐξετάζης τί σοῦ εἶπαν ἢ πῶς σοῦ τὸ εἶπαν, θὰ παίρνης τὸ βάρος ἐπάνω σου καὶ δὲν θὰ θυμώνης.

– Ὅμως, Γέροντα, δὲν μπορῶ νὰ πιστέψω ὅτι πάντοτε φταίω ἐγώ.

– Φαίνεται, ὑπάρχει μέσα σου κρυφὴ ὑπερηφάνεια. Νὰ προσέχης, γιατὶ ὁ θυμὸς ἔχει μέσα δικαιολογία, ὑπερηφάνεια, ἀνυπομονησία, ἀναίδεια.

– Γέροντα, γιατί σήμερα οἱ ἄνθρωποι νευριάζουν τόσο εὔκολα;

– Τώρα καὶ οἱ μύγες νευριάζουν! Ἔχουν πεῖσμα, θέλημα!... Παλιά, ἂν τὶς ἔδιωχνες, ἔφευγαν. Τώρα, ἐπιμένουν... Εἶναι ὅμως ἀλήθεια ὅτι καὶ μερικὰ ἐπαγγέλματα σήμερα ὄχι μόνο δὲν βοηθοῦν γιὰ τὴν ψυχικὴ ἠρεμία, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐκ φύσεως ἤρεμο ἄνθρωπο μπορεῖ νὰ τὸν κάνουν νευρικό.

– Γέροντα, ἐγώ, ὅταν ἤμουν στὸν κόσμο, θύμωνα πολύ· τώρα στὸ μοναστήρι γιατί δὲν θυμώνω;

– Πολλὲς φορές, ἀπὸ μερικὲς ἐξωτερικὲς ἀφορμὲς ἀγανακτεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ ξεσπᾶ, ἐπειδὴ δὲν ἀναπαύεται μὲ αὐτὸ ποὺ κάνει καὶ θέλει κάτι ἄλλο. Αὐτὲς ὅμως οἱ ἀντιδράσεις εἶναι ἐξωτερικὲς σκόνες ποὺ φεύγουν, ὅταν βρῆ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸ ποὺ τὸν ἀναπαύει.

https://ethnegersis.blogspot.com/2023/08/blog-post_21.html#more

Ἅγιος Παΐσιος: Νὰ στρέψουμε τὸν θυμὸ ἐναντίον τῶν παθῶν

– Γέροντα, θέλω νὰ ἀπαλλαγῶ ἀπὸ τὸν θυμό. Βλέπω πόσο ἀνάρμοστο εἶναι νὰ θυμώνη ὁ μοναχός.

– Ὁ θυμός, ὁ καθαρὸς θυμός, εἶναι δύναμη τῆς ψυχῆς. Ἐὰν ὁ ἐκ φύσεως πρᾶος βοηθιέται μιὰ φορὰ ἀπὸ τὸν χαρακτήρα του γιὰ τὴν πνευματική του πρόοδο, ὁ θυμώδης βοηθιέται δυὸ φορὲς ἀπὸ τὴν δύναμη ποὺ ἔχει ὁ χαρακτήρας του, ἀρκεῖ τὴν δύναμη αὐτὴ τοῦ θυμοῦ νὰ τὴν ἀξιοποιήση κατὰ τῶν παθῶν του καὶ τοῦ πονηροῦ. Ἂν δὲν τὴν ἀξιοποιήση, θὰ τὴν ἐκμεταλλευθῆ ὁ διάβολος.

Ὁ ἐκ φύσεως ἤπιος, ἐὰν δὲν ἀγωνισθῆ νὰ ἀποκτήση ἀνδρισμό, δὲν μπορεῖ νὰ κάνη ἅλματα. Ἐνῶ ὁ θυμώδης, ἐὰν πάρη μιὰ γενναία ἀπόφαση καὶ στρέψη τὸν θυμό του ἐναντίον τοῦ κακοῦ, πάει, πήδησε. Γι᾿ αὐτὸ τὰ ἅλματα στὴν πνευματικὴ ζωὴ τὰ κάνουν ὅσοι ἔχουν παλαβὴ φλέβα.

– Καταλαβαίνω, Γέροντα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ θυμώνω μὲ τὸν διάβολο καὶ ὄχι μὲ τὶς ἀδελφές.

– Κοίταξε, στὴν ἀρχὴ θυμώνει κανεὶς μὲ τοὺς ἄλλους· ὕστερα, ἂν ἀγωνισθῆ, θὰ θυμώνη μὲ τὸ ταγκαλάκι καὶ στὸ τέλος φθάνει νὰ θυμώνη μόνο μὲ τὸν παλαιό του ἄνθρωπο, μὲ τὰ πάθη του. Προσπάθησε λοιπὸν νὰ θυμώνης μόνον μὲ τὸ ταγκαλάκι καὶ ἐναντίον τῶν παθῶν σου καὶ ὄχι μὲ τὶς ἀδελφές.

– Γέροντα, ὁ θυμός, τὸ πεῖσμα, ποὺ ἔχω εἶναι παιδικὰ πάθη;

Ἔως πότε θά εἴμαστε ἔτσι;

Έως πότε θα είμαστε έτσι;

21. Ο αββάς Παύλος ο κοσμήτης* και ο Τιμόθεος ο αδελφός του, έμειναν μαζί στη Σκήτη και πολλές φορές μάλωναν μεταξύ τους.

Είπε λοιπόν ο αββάς Παύλος: «Έως πότε θα είμαστε έτσι;».

Και του λέει ο αββάς Τιμόθεος:

Ὁ καλός θυμός, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (4): Ἡ ἀπροσδόκητη καταιγίδα: ὁργή καί θυμός (Μέγας Βασίλειος)

ΕΛΕΓΕ ο σοφός Σενέκας: «Τίποτα δεν κόστισε στην ανθρωπότητα περισσότερο από την οργή. T’ αποτελέσματά της είναι δολοφονίες, δηλητηριάσεις, πόλεμοι, πυρκαγιές και πόλεις κατεστραμμένες».

Σαν απροσδόκητη καταιγίδα και προσωρινή τρέλα χαρακτηρίζει εύστοχα την οργή ο Μέγας Βασίλειος στο λόγο του «Κατά οργιζομένων».

Ποιος δεν ένιωσε το πυρωμένο βέλος της; Ποιος δεν θρήνησε για τ’ απρόβλεπτα αποτελέσματά της; Η οργή και ο θυμός είναι κοινά σ’ όλους τους ανθρώπους πάθη. Από το πλέον δυσδιάκριτο σκίρτημα της καρδιάς μέχρι την αιματηρή χειροδικία έχουμε μιαν απέραντη κλίμακα εκδηλώσεων, που κάθε άνθρωπος επισημαίνει ανάλογα με την ευαισθησία του. Και η εμπειρία αυτή είναι τόσο οδυνηρή…

Για τον πιστό χριστιανό και η πιο μικρή αντίδραση σε μια δίκαιη ή άδικη προσβολή ενός συνανθρώπου εμφανίζεται ως παράβαση των εντολών τού Θεού, ως έστω και προσωρινό σβήσιμο της αγάπης, ως απομάκρυνση της θείας χάριτος από την καρδιά και ως κυριαρχία πνεύματος δαιμονικού.

Η ομιλία, που ακολουθεί σε νεοελληνική απόδοση, αποτελεί ένα θαυμαστό δείγμα τής σφιχτοδεμένης αρχιτεκτονικής τού βασιλειανού λόγου και της ψυχογραφικής δεινότητος του μεγάλου πατρός της Εκκλησίας.

Αφού περιγράφει με ζωηρά χρώματα τις εκδηλώσεις και τα φοβερά αποτελέσματα της οργής, δεν παραλείπει ν’ αναφέρει και τους τρόπους αντιμετωπίσεώς της, παραθέτοντας περιστατικά από την Αγία Γραφή.

Ιδιαίτερα όμως επιμένει στο μέσο τής ταπεινοφροσύνης και στην προβολή τού παραδείγματος του Κυρίου, για να μας βοηθήσει στη λύτρωση από την πιο συχνή, την πιο κοινή και την πιο απροσδόκητη καταιγίδα που αντιμετωπίζουμε.

IEPA MONH ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

***

Η ΩΦΕΛΕΙΑ ἀπὸ τὶς ἰατρικὲς συμβουλὲς φαίνεται μετὰ τὴν ἐφαρμογή τους. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὶς πνευματικὲς διδασκαλίες. Η σοφία καὶ ἡ ὠφέλειά τους γιὰ τὴ διόρθωση τῆς ζωῆς καὶ τὴν τελειοποίηση τῶν πιστῶν ἀκροατῶν, φαίνεται μετὰ τὴν ἔμπρακτη ἐφαρμογή τους.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 1-12-2021

https://youtu.be/91IrIAoklpQ

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 1-12-2021

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 29-11-2021, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΥ

https://youtu.be/gcEJbwX8Vko

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 29-11-2021

Χρειάζεται ἐπαγρύπνηση

Σκοπός είναι να προλαβαίνεις να μην φθάνεις στο θυμό. Και το γάλα, αν δεν προλάβεις να το κατεβάσεις από τη φωτιά, μόλις φουσκώσει, χύνεται. Χρειάζεται επαγρύπνηση. Να παρακολουθείς τον εαυτό σου και να συγκρατείς τον θυμό σου, για να μην ριζώσει μέσα σου το πάθος, γιατί μετά και να θελήσεις να το κόψεις με το τσεκούρι, θα πετάει συνέχεια «λαίμαργα». Να θυμάσαι αυτό που είπε ο Δαβίδ: «Ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην». 

(Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)