Ἠλεκτρονική ψευδοταυτότητα καί προσωπικός ἀριθμός: μία ἀκόμη στιβαρή μαρτυρία ἐνάντια στούς νανουριστές…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Σέ παλαιότερες ἀναρτήσεις ἔχω ἤδη γράψει πολλά γιά τήν διαστρέβλωση ὅσων εἶπε κάποτε ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐπί τοῦ μείζονος θέματος τῶν ταυτοτήτων καί τῆς ψηφιακῆς ἀριθμοποίησης τοῦ ἀνθρώπου. Εἴτε μιλᾶμε γιά μητροπολῖτες καί λοιπούς θολοθεολογοῦντες πού ὑποβαθμίζουν τήν πνευματική διάσταση τοῦ ζητήματος καί κάνουν λόγο ἁπλῶς γιά ρύθμιση πού ἀφορᾶ στίς σχέσεις κράτους καί πολίτη καί συνεπῶς «δέν πειράζει» καί νά τήν ἀποδεχθοῦμε, εἴτε μιλᾶμε γιά ἐπίσημες ἁγιορείτικες ἐπιστολές καί ἐξίσου ἐπίσημες θέσεις κομματιδίων πού στέκονται μόνο στό θέμα τῆς ὑποχρεωτικότητας (ἐνῷ στήν πραγματικότητα ὀφείλουμε νά πολεμήσουμε τήν ἴδια τήν ὕπαρξη τοῦ δαιμονικοῦ νόμου καί ὄχι ἁπλῶς νά συμβιβαστοῦμε μέ τό μήν εἶναι ὑποχρεωτικός). Μέσα στό πλαίσιο λοιπόν τοῦ νά ξεκαθαριστεῖ τί ὄντως εἶπε ὁ Ἅγιος Παΐσιος (σέ πεῖσμα τῶν κάθε λογῆς παραχαρακτῶν) ἔχει μεταξύ ἄλλων μεγάλη σημασία καί τό παρακάτω ἠχητικό, πού διασώζει τήν φωνή τοῦ ἐν ἁγίοις γέροντος Γρηγορίου Παπασωτηρίου, κτίτορος καί πνευματικοῦ τοῦ Ἱεροῦ Ἠυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου στήν Μεταμόρφωση Χαλκιδικῆς. Τό ἴδιο καί ἡ ἰδιόχειρη ἐπιστολή του (3η φωτογραφία), γραμμένη τό 2015, ὅπου ἀναφέρει κάτι πού τοῦ εἶχε πεῖ γιά τήν λεγόμενη «ἔξυπνη κάρτα» ὁ Ἅγιος Παΐσιος περί τά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80.

Γέροντος Γρηγορίου γιὰ τὴν ψηφιακὴ Ταυτότητα καὶ προσωπικὸ ἀριθμό. Τί τοῦ εἶπε ὁ Ἄγ. Παΐσιος.

 

–https://youtu.be/ojVFroVsH3o – ΡαδιοΧρηστότητα

https://tasthyras.wordpress.com/2025/06/08/γέροντος-γρηγορίου-για-την-ψηφιακή-τα/

Νηστεία καὶ πνευματικὸς ἀγῶνας.

«Τόν τῆς Νηστείας καιρόν, φαιδρῶς ἀπαρξώμεθα, πρός ἀγῶνας πνευματικούς ἑαυτούς ὑποβάλλοντες»

Οἱ παλιοί ἔλεγαν «παχεῖα γαστήρ λεπτόν οὐ τίκτει νόον». Ἡ παχιά κοιλιά χοντραίνει καί τήν σκέψη.

Ἡ παχυσαρκία δέν ζημιώνει μόνο τήν καρδιά καί δέν φέρνει μόνο καί ἄλλες ἀρρώστιες, ἀλλά ζημιώνει καί τήν σκέψη, ζημιώνει καί τήν προσευχή. Νά νιώθεις κατάνυξη στήν προσευχή χορτάτος, δέν μπορεῖς.

Ἡ νηστεία εἶναι μιά δουλαγώγηση τῆς σάρκας. Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί δέν φθονοῦμε τήν σάρκα. Δέν εἶναι κακή, ἁμαρτωλή ἡ σάρκα. Ἀλλά ὅμως ἡ ἀδυναμία μας τήν κάνει ἁμαρτωλή. Καί ἡ ἁμαρτωλή σάρκα σκοτώνει τήν ψυχή. Αὐτός πού θέλει νά ζήσει σαρκική ζωή, καταστρέφει τήν ψυχή του. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐδαιμονία εἶναι καταστροφή τῆς ψυχῆς.

Μοῦ ἔλεγε ὁ ὅσιος Παΐσιος, ὅτι ὁ κόσμος σήμερα δέν μπορεῖ νά νηστέψει. Γιατί; Γιατί δέν ζοῦμε καθόλου πνευματικά. Ἔχουμε ξεχάσει τήν ψυχή μας.

Γέρων Γρηγόριος: «Δύναμη μεγάλη ἡ προσευχή»

Εἰς μνημόσυνον τῶν 4 χρόνων ἀπὸ τὴν ἐκδημία του. Ὅλες οἱ ἀναρτήσεις ΕΔΩ.

«Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου - A'», (2020) Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς: Ἱερὸν ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος».

 

Ἡ προσευχή, ὅπως λέγουν οἱ ἅγιοι Πατέρες, δὲν εἶναι ἕνα καθῆκον, δὲν εἶναι μία ὑποχρέωση τοῦ Χριστιανοῦ. Ἡ προσευχὴ εἶναι μιὰ συνάντηση. Συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεό. Καὶ ὅταν συναντᾶται ὄντως ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸν Θεό, ὅταν πραγματικὰ προσεύχεται, τότε ἡ ἐνέργειά της, ἡ δύναμή της εἶναι καταπληκτική! Ἕνας προσευχόμενος ἄνθρωπος ἔχει τὴν δύναμη, κοινῶς θὰ λέγαμε, νὰ ἀναποδογυρίσει τὸν κόσμο!

Ἕνας Ἁγιορείτης, ὁ μακαριστὸς πατὴρ Γαβριὴλ ὁ Καρουλιώτης, ἕνας μεγάλος ἀσκητής, ὅταν μιλοῦσε γιὰ τὴν προσευχή, μοῦ ἔλεγε κάποτε: «Πάτερ, τί εἶναι ἡ ἀτομικὴ ἐνέργεια; Τί εἶναι; Ἔχουμε ἐμεῖς τὸ ἀτομικό μας ὅπλο!». Ἦταν πολὺ ζωντανὸς ἄνθρωπος καὶ ἐκινεῖτο ὁλόκληρος, ὅταν μιλοῦσε... «Ἔχουμε τὸ ἀτομικό μας ὅπλο», ἔλεγε, «ποὺ καταστρέφει ὅλα τὰ κακά, νικάει τὰ πάντα. Εἶναι ἡ προσευχή! Ἔπειτα ἀπὸ τὴν προσευχὴ βγαίνει κανεὶς σὰν τὸ λιοντάρι γεμᾶτος φωτιά, πῦρ πνέων».

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†): Ἀγῶνας τίμιος μέχρι τέλους

Θα χρειαστεί μια ζωή να αγωνιζόμαστε. Και το λέγω αυτό γιατί να, μερικοί ξεκινάνε και γρήγορα απογοητεύονται, απελπίζονται και λένε «δεν βγαίνει τίποτε». Μας τα ψιθυρίζει αυτά ο εχθρός μας και λέει: «Τι έκανες; Τι πέτυχες; Τίποτα δεν έκανες». Και αφήνουμε τον αγώνα, παραιτούμεθα και αποφασίζουμε να ζήσουμε, όπως ζει όλος ο κόσμος. Όχι. Όσο περισσότερο αγωνίζεσαι, τόσο περισσότερο θα σε πολεμάει ο εχθρός. Φτάνει στο σημείο τους Αγίους, αυτούς που προχώρησαν πνευματικά, να μην τους πολεμά ούτε με λογισμούς ούτε με κακούς ανθρώπους, αλλά ο ίδιος παρουσιάζεται, φοβερίζει και απειλεί και δημιουργεί σημεία και τέρατα, για να τους φοβίσει ή να τους εξαπατήσει με ψευδολογίες, με υποκρισίες. Αλλά φυσικά όταν αγωνίζονται, δεν μπορεί να τους κάνει τίποτε. Μέχρι που να πεθάνει ο άνθρωπος, ο διάβολος τον πολεμάει. Μέχρι που να πεθάνει!

Ο διάβολος πολεμάει τους εχθρούς του φυσικά. Αυτούς, οι οποίοι αγωνίζονται. Αυτούς, οι οποίοι θέλουν να ζήσουν πνευματική ζωή. Αυτούς, οι οποίοι έχουν πραγματική πίστη. Θα τους πολεμάει μέχρι τέλους της ζωής τους. Μη μας εκπλήσσει αυτό και μη λέμε: «Να, οι άλλοι (γιατί το ακούω από μερικούς που ξεκινάνε, που είναι στην αρχή) ζουν ήσυχα και εμείς όλο αγώνα, όλο δυσκολίες, προβλήματα. Ενώ οι άλλοι, οι οποίοι δεν θέλουν να αγωνισθούν, όπως αγωνιζόμαστε εμείς, δεν έχουν δυσκολίες». Δεν είναι σωστό αυτό. Οι άλλοι έχουν την φιλία τους, φιλία με τον άρχοντα του κόσμου αυτού, του αιώνος αυτού. Αλλά αυτή η φιλία είναι η καταστροφή. Αυτή η φιλία είναι απομάκρυνση από τον Θεό. Αυτή η φιλία είναι ό,τι χειρότερο μπορούμε να πάθουμε.

Αυτός που πιστεύει συνεχώς θα έχει πόλεμο, συνεχώς θα αγωνίζεται, για να καταλήξει μια μέρα στα χέρια του Θεού!

✶✶✶

Μερικές υπάρξεις θέλουν να είναι μεταξύ των πιστών, αλλά η ζωή τους είναι τόσο άσχημη και τόσο ανώμαλη… Σε κάποια κυρία της έλεγε ο σύζυγος: «Εσύ είσαι χειρότερη από εμένα. Πας στην Εκκλησία και είσαι χειρότερη από εμένα». Διότι αυτή θυμώνει, διότι αυτή φωνάζει, διότι τσιρίζει και ο σύζυγος, που δεν πάει στην Εκκλησία, που δεν έχει σχέση με την Εκκλησία, δεν τα κάνει αυτά. Είναι ήρεμος, ήσυχος άνθρωπος και γι’ αυτό της λέγει «εσύ είσαι χειρότερη από εμένα». Τώρα μπορεί να πει αυτή η γυναίκα τι πιστεύει; Επειδή πάει στην Εκκλησία και επειδή κοινωνεί, σημαίνει ότι πιστεύει; Έρχεται και στην εξομολόγηση. Τώρα τι εξομολόγηση κάνει; Μπορεί να πει τι πιστεύει; Οπωσδήποτε δεν είναι σωστή η πίστη της.

Να προσέξουμε πάρα πολύ. Όταν λέμε ότι «είμαστε πιστοί», σημαίνει ότι προσπαθούμε η ζωή μας να είναι σύμφωνη με τον νόμο του Θεού, σύμφωνη με το Ευαγγέλιο. Τότε πραγματικά πιστεύουμε, όταν αγωνιζόμαστε και προσπαθούμε. Άλλο το ότι οι αδυναμίες οι ανθρώπινες, ο πειρασμός μάς κάνει να πέφτουμε, να αμαρτάνουμε, να μην μπορούμε να εφαρμόσουμε τον νόμο του Θεού. Ταπεινωνόμαστε όμως και πάλι συνεχίζουμε τον αγώνα. Πέφτουμε, πέφτουμε. Και δέκα και είκοσι φορές την ημέρα πέσαμε, προστρέξαμε στον πνευματικό γιατρό, σηκωθήκαμε και ξαναρχίσαμε τον αγώνα πάλι. Μα ξαναπέσαμε και πάλι σηκωθήκαμε και πάλι αγώνα. Μια ζωή έτσι, αγωνιζόμαστε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι πραγματικά πιστεύουμε στον Θεό. Πιστεύουμε στον Εσταυρωμένο.

Από το βιβλίο: ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Α’, Ιερόν Ησυχαστήριον “Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος”, Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής 2020, σελ. 60.

Πηγή:https://www.koinoniaorthodoxias.org/

https://ethnegersis.blogspot.com/2024/02/blog-post_740.html#more

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†): Πίστη εἶναι νά παραδώσεις τελείως τόν ἑαυτό σου στόν Θεό

Η πίστη δεν είναι μόνο γνωστική ενέργεια. Είναι και κάτι άλλο. Να, τι λέγει ο Κύριος! Όποιος έχει πίστη σαν κόκκο σινάπεως τότε μπορεί να πει στο όρος «φύγε από εκεί και πήγαινε κάπου αλλού», και θα φύγει (Ματθ. 17:20). Τότε ας το κάνουμε και εμείς αυτό, αφού πιστεύουμε. Αυτός που έχει πίστη, κάνει θαύματα. Άρα εμείς είμαστε ολιγόπιστοι, και εγώ και όλοι μας είμαστε ολιγόπιστοι· δεν έχουμε την πραγματική πίστη. Άπιστοι δεν είμαστε, αλλά ολιγόπιστοι είμαστε. Γιατί η πίστη είναι το θεμέλιο, το στερεό, το γερό θεμέλιο, όταν κανείς βέβαια έχει την πραγματική πίστη. Γιατί πραγματική πίστη είναι αυτή η γνωστική, δηλαδή να τα παραδέχεται όλα αυτά, και επιπλέον είναι να παραδώσει τελείως τον εαυτό του στον Θεό και να πει: «Θεέ μου, είμαι παιδί σου. Κάνε με ό,τι θέλεις. Ας γίνει ό,τι θέλεις!». Να το πει με την καρδιά του όμως, ε! Τότε πραγματικά έχει ζωντανή πίστη. Το καταλαβαίνετε αυτό, ε;

Περισσότερο το δεύτερο είναι πίστη, παρά το πρώτο. Γιατί μπορεί κανείς να γνωρίζει τις αλήθειες της πίστεώς του, να τις παραδέχεται, αλλά θα ακούσει τον άγιο Ιάκωβο να λέει ότι «πίστη έχεις, αλλά έργα δεν έχεις· η πίστη δίχως έργα είναι νεκρά» (Ιακ. 2:17). Όταν αναφέρεται στα έργα ο άγιος Ιάκωβος, δεν λέγει τα έργα που εννοούμε μερικές φορές, να δώσεις π.χ. μερικές δραχμές ή να βοηθήσεις έναν άνθρωπο ή να κινηθείς κατ’ αυτόν τον τρόπο. Και ένας άπιστος θα τα έκανε τα διάφορα αυτά πράγματα.

Γέρων Γρηγόριος: «Θά δοῦμε ἀνθρώπους πνευματικούς νά πλανῶνται, νά πέφτουν. Μή μᾶς σκανδαλίζει αὐτό τό πρᾶγμα»

«Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου – Β’», (2021) Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς: Ἱερὸν ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος»

Ὅταν ὅμως θέλει νά ζήσει κανείς, ὁπωσδήποτε θά ἀγωνιστεῖ καί θά ἐνδιαφερθεῖ γιά τήν ψυχή του, γιά τήν ἄλλη ζωή θά ἐνδιαφερθεῖ. Θά σκεφτεῖ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θά σκεφτεῖ τί τοῦ προσφέρει ὁ Θεός, τί πρέπει νά κάνει αὐτός σάν παιδί τοῦ Θεοῦ. Θά κινηθεῖ μέ φιλότιμο, μέ ἀγάπη πρός τόν Θεό, πρός τούς συνανθρώπους, θά ἐργαστεῖ καί ὁπωσδήποτε μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ θά καλλιεργήσει τόν ἐσωτερικό του ἄνθρωπο, τό ἐσωτερικό του χωράφι θά τό τακτοποιήσει.

Αὐτό πού τονίζει ὁ ὅσιος Παΐσιος εἶναι ὅτι εἶναι δύσκολοι οἱ καιροί μας. Ὁ σατανᾶς θά κινηθεῖ «ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς». Θά δοῦμε πολλά, λέγω. Ἤδη βλέπουμε. Θά δοῦμε ἀκόμη περισσότερα. Θά δοῦμε ἀνθρώπους πνευματικούς νά πλανῶνται, νά πέφτουν. Μή μᾶς σκανδαλίζει αὐτό τό πρᾶγμα. Γιατί εἶναι ἡ δύναμη τοῦ διαβόλου.

Γέρων Γρηγόριος: Δέν χρειάζεται πολυλογία στήν προσευχή

Οἱ καθιερωμένες προσευχές εἶναι ἀπαραίτητο νά γίνονται. Ἡ Ἐκκλησία θέλει καί οἱ ἔγγαμοι ἀκόμη νά κάνουν τό Ἀπόδειπνο. Ἀφοῦ κάνουμε τό Ἀπόδειπνο, ἔπειτα νά ποῦμε στόν Κύριο ὅ,τι θέλουμε νά ποῦμε.

Δέν χρειάζεται πολυλογία στήν προσευχή. Γι’ αὐτό καί οἱ ἅγιοι Πατέρες λένε, ὅτι ἡ καλύτερη προσευχή εἶναι νά λές μερικές λέξεις, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με». Νά τίς λές καί στόν δρόμο καί στήν δουλειά σου.

...Ὅταν ἡ σκέψη μας εἶναι στο νόημα αὐτῶν τῶν λέξεων καί συμετέχει καί ἡ καρδιά μας, τό λέμε, ὅπως εἴπαμε, μέ πόνο, κάνουμε τήν καλύτερη προσευχή.

...Εἶναι ἀπαραίτητη ἡ κοινή προσευχή. Ἐάν δέν πᾶς νά προσευχηθεῖς τήν Κυριακή μέ ὅλους τούς ἀδελφούς ἤ δέν καθίσεις τό βράδυ νά κάνεις ἕνα Ἀπόδειπνο, μή ζητᾶς νά κάνεις τήν εὐχή. Δέν μπορεῖς. Εἶναι ἀδύνατον.

Γιά νά φτάσεις στήν εὐχή, πρέπει νά περάσεις ἀπό αὐτά τά στάδια τῆς κοινῆς λατρείας, καί ἔπειτα νά φτάσεις ἐκεῖ στήν εὐχή.

Στόν ἀνάποδο κόσμο πού ζοῦμε, ποιό σπίτι μπορεῖ νά σωθεῖ;

Ἄς μαίνονται οἱ ἄλλες δυνάμεις. Ἄς κάνουν τό πᾶν. Ὅλοι οἱ σατανάδες νά ξεσηκωθοῦν, ὁ Ἅδης ὁλόκληρος νά βγεῖ πάνω νά πολεμήσει, ἐάν, λέγω, ὑπάρχει ἁγιότητα στήν οἰκογένεια καί ἡ μάννα ἀπό τά σπλάχνα της καί ἔπειτα ἀπό τήν κούνια τό παιδάκι τό δεῖ σάν μάννα πραγματική, μάννα προσευχομένη, μάννα μέ ἁγιότητα, τό ἴδιο καί ὁ πατέρας, τότε τό πρόβλημα λύνεται.

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†): Ἡ πίστη εἶναι ἔργο τῆς Χάριτος

Σκέφτηκα σήμερα να πούμε λίγα λόγια σχετικά με την πίστη.

Η πίστη είναι ένα θέμα που πρέπει να το προσέξουμε πολύ. Γιατί ακούμε από τα στόματα όλων των ανθρώπων που λένε ότι πιστεύουν. «Εγώ είμαι πιστός», λέγει ο ένας. «Εγώ πιστεύω», λέγει ο άλλος. Και νομίζουμε πως πίστη είναι μια απλή παραδοχή ότι υπάρχει Θεός. Μάλιστα χονδροειδέστατα πολλοί λέγουν ότι πιστεύουμε όλοι, και οι Οθωμανοί πιστεύουν και οι άλλοι πιστεύουν. Αφού αναφέρονται σε Θεό, πιστεύουν. Είναι πίστη αυτή; Επίσης μπορεί κανείς να λέγει ότι πιστεύει στην Αγία Τριάδα, και άρα να λέγει ότι πιστεύει. Πιστεύει όμως πραγματικά;

Πίστη, όπως λέγει ο απόστολος Παύλος, που δίδει τον ορισμό της πίστεως στην Προς Εβραίους Επιστολή, είναι «ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρ. 11:1). Αυτό λέγει ο απόστολος Παύλος ότι είναι πίστη. «Πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων».

Και στην συνέχεια ας γίνουμε πιο σαφείς. Πίστη δεν είναι κάτι που με την γνώση κανείς, με το μυαλό το συλλαμβάνει, κάτι που γνωρίζει, μια γνωστική ενέργεια θα λέγαμε. Η πίστη είναι έργο της Χάριτος. Όχι φυσικά μόνο της Χάριτος. Θα πρέπει να συνεργαστεί η Χάρη, κυρίως η Χάρη, με μερικούς άλλους παράγοντες, δηλαδή με την ελεύθερη δική μας βούληση, με την γνώση την δική μας, με την σκέψη και με την καρδιά μας. Ο Θεός θέλει να πιστέψουμε.

Γέρων Γρηγόριος: «Ὁ Πάπας θά συνεργαστεῖ μέ τόν ἀντίχριστο. Εἶναι δυνατόν νά δώσω στόν ἀντίχριστο Πάπα Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ; Ἐδῶ ὅμως θέλουν νά μᾶς πᾶνε»!

«Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου - Β'», (2021) Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος».

Λέει μιά λαϊκή παροιμία «ὁ λύκος καί ἄν ἐγέρασε καί ἄσπρισε τό μαλλί του, μήτε τήν γνώμη ἄλλαξε μήτε τήν κεφαλή του». Ὁ Θεός, ἡ ἀγάπη Του, ὁ Πατέρας μᾶς δείχνει σημεῖα, γιά νά μήν κοιμόμαστε, νά ξυπνᾶμε. Μᾶς τραντάζει. Καί ἐμεῖς -δέν λέω γιά τόν ἁπλό κόσμο· δέν ἔχει τόση εὐθύνη ὁ ἁπλός κόσμος- ἐμεῖς, οἱ ἄλλοι πού ἔχουμε κάποια θέση καί ἑπομένως εὐθύνη, ἐμεῖς κοιμόμαστε. Συνεχίζουμε νά κοιμόμαστε. Καί λέμε ἐμεῖς οἱ παπᾶδες, οἱ Θεολόγοι καί... ἄλλοι ἐπίσημοι «ξέρεις, πρέπει νά ἔχουμε ἀγάπη. Τί θά πεῖ Ρωμαιοκαθολικός, τί θά πεῖ Προτεστάντης, τί θά πεῖ Ὀρθόδοξος; Τό Εὐαγγέλιο λέγει "νά εἶστε ἀδελφοί, ἀγαπημένοι νά εἶστε". Στό ὄνομα τῆς ἀγάπης νά ἑνωθοῦμε».

Καί ποιός δέν τό θέλει νά ἑνωθοῦμε; Ποιός δέν τό θέλει; Κάνουμε προσευχές, παρακαλοῦμε τόν Θεό. Δέν θέλουμε νά εἴμαστε ὅλοι ἑνωμένοι, νά εἴμαστε πραγματικά ἀδελφοί; Ἀλλά πῶς μπορεῖ νά ἑνωθεῖ τό ψέμα μέ τήν Ἀλήθεια; Ὅταν ὁ ἄλλος θά ἀφήσει τό ψέμα του καί θά ἀκολουθήσει τήν Ἀλήθεια, ἤδη ἑνωθήκαμε, τελείωσε. Ἀλλά αὐτοί οἱ ἐπίσημοι λένε «νά κάνουμε διαλόγους, νά κάνουμε συζητήσεις, νά κάνουμε χίλια δυό τέτοια πράγματα». Καί δέν συζητοῦν γιά τίς κακοδοξίες τοῦ Πάπα... Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς λέγει «τόν Πάπα νά καταρᾶσθε...».... Νά τόν καταρᾶσθε!

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου: Γεννημένος γιά τήν αἰωνιότητα!!!

Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που γεννάται στην ψυχή μου, σήμερα που συμπληρώθηκαν 3 χρόνια από την οσιακή κοίμηση του! Να έχουμε την ευχή του και τις πρεσβείες του.

Σταχυολογήματα από τους μελίρρυτους λόγους του:

Έρχονται δύσκολες ημέρες για όλο τον κόσμο. Εγώ δεν θα είμαι. Προσέξτε να διατηρήσετε την πίστη σας!

Δίχως τη Χάρι του Θεού είναι αδύνατο να απαλλαγούμε από τις αδυναμίες, όσο και αν θέλουμε να αγωνιστούμε και να προσπαθήσουμε. Προσέξατε το. Εμείς από μόνοι μας είμαστε ανίκανοι για οτιδήποτε. Και για το παραμικρό ακόμη ανίκανοι είμαστε δίχως την Χάρι του Θεού.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να σκύψουμε, να ταπεινωθούμε, να πούμε "Θεέ μου " είμαι ένα χάλι, είμαι ελεεινός, βοήθησε με".

Προσωπική μαρτυρία. Θά ἔρθει πείνα

Από τον τοίχο του αγαπητού αδελφού και Στρατηγού μας Δημήτρης Καραισκος ! Ας είμαστε σε εγρήγορση! Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!

Αγαπητοί φίλοι μου καλησπέρα.

Προσωπική μαρτυρία.

Το 1995 ήμουν στο κελί Αναστάσεως του Κυρίου, στήν Καψαλα στόν Γέροντα Ισαάκ και την συνοδεία του.

Ήταν εκεί και ο μακαριστός Γέροντα Γρηγόριος Παπασωτηριου, από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, στήν Μεταμόρφωση Χαλκιδικής.

Για όσους φίλους έχουν παει στο κελί, ήμασταν στο νέο κτίσμα, στήν ταράτσα (αποθηκη πλησταριο, εκεί ακριβώς, που εξομολογει τους θερινούς μήνες ο Γέροντας Ευθυμιος).

Αλλα κτίσματα τότε δεν υπήρχαν, μόνο το παλιο κελί.

Ο Γέροντας Ισαάκ σκεφτόταν να κτίσει εκεί στήν ταράτσα τρία μικρά κελιά.

Σηκώνει για μία στιγμή το χέρι ο Γέροντας Γρηγόριος λέει και δείχνει μέ τό χέρι του "Μία πτερυγα εκεί, μία πτερυγα εκεί και ένα εκκλησακι στην μέση, νά τό Μοναστήρι"

Φίλοι μου σέ δεκαενια χρόνια, κτίσθηκαν όπως ΑΚΡΙΒΩΣ!!!!!!προορατικα τά ειπε.

Τρία χρόνια, περιπου πριν κοιμηθεί ο Γέροντας Γρηγόριος πηγα στην Μεταμόρφωση, στο Μοναστήρι, προσκυνησα και όταν είδα τόν Γέροντα τον ρώτησα, Γέροντα πως είναι τα μάτια τής ψυχής;

Γέρων Γρηγόριος: Πῶς διακρίνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ;

 

https://enromiosini.gr/arthrografia/geron-grigorios-pos-diakrinoyme/

Γέροντας Γρηγόριος: «Ἐμεῖς στεκόμαστε μπροστά στόν θάνατο μέ κάποιο φόβο, καί φυσικά ἡ αἰτία εἶναι ὅτι ἡ ζωή μας δέν εἶναι σάν τήν ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν»

«Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου - Β'», (2021) Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος».

Γιατί εἶναι εὐλογία, εἶναι εὐεργεσία, εἶναι ζωή. Αὐτός ὁ θάνατος γι' αὐτούς εἶναι ζωή. Ἔτσι τό ἔβλεπαν οἱ πρῶτοι Χριστιανοί.

Ἀλλά γιά νά καταλάβουμε γιατί μποροῦσαν καί ἀντιμετώπιζαν ἔτσι τόν θάνατο, πρέπει νά δοῦμε τήν ζωή, τήν ἐδῶ ζωή, τήν ἐπίγεια ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν. Ἐάν δοῦμε πῶς ζοῦσαν, θά καταλάβουμε γιατί τόν ἀντιμετώπιζαν ἔτσι τόν θάνατο, πού γι' αὐτούς ἦταν ζωή, δέν ἦταν θάνατος.

... το νά θρηνεῖ ἐπί πολύ γιά τόν θάνατο -ἔφυγε κάποιος δικός μας-, τό νά θρηνεῖ καί νά χτυπιέται αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχει σοβαρά ἁμαρτήματα ανεξὁμολόγητα. Γι' αὐτό καί τόν ἀντιμετωπίζει κατ' αὐτόν τόν τρόπο. Γι' αὐτό θά πρέπει... νά τακτοποιηθεῖ, ἄν θέλει τό συμφέρον τῆς ψυχῆς του.

... Ἐμεῖς στεκόμαστε μπροστά στόν θάνατο μέ κάποιο φόβο, καί φυσικά ἡ αἰτία εἶναι ὅτι ἡ ζωή μας δέν εἶναι σάν τήν ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν.

Ὁ ἄσωτος ὑιός καί ἐμεῖς. Π. Γρηγόριος Παπασωτηρίου

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/02/blog-post_913.html

Ἠ ἀγάπη, τά τρία θελήματα, ἁγιότητα καί οἱ νέοι. Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου

 Η Αγάπη ,τα 3 θελήματα,αγιότητα και οι νέοι - Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/01/3.html