Tό ἄγχος δέν εἶναι ἀθῶο...

❈ Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λένε πώς τό ἄγχος δέν εἶναι ἀθῶο. Εἶναι ὀλιγοπιστία στόν Θεό, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νά ἔρχεται ὁ Διάβολος καί νά δημιουργεῖ καταστάσεις οἱ ὁποῖες βλάπτουν ὄχι μόνο τήν ψυχή ἀλλά καί τό σῶμα.

Ἀντίχριστος «Χριστιανικὸς» Καθωσπρεπισμός.

Υποναύαρχος ΛΣ (ε.α) Γεώργιος. Βασ. Λουκάκης

Άλλη μια »εθιμοτυπική» και αναμενόμενη, λόγω της ιερότητος της περιόδου (Σαρακοστή), ακραία βλάσφημη και με διάχυτο το ψυχοπαθολογικό στοιχείο, εκδήλωση (έκθεση πινάκων) έλαβε χώρα στο κέντρο της πρωτεύουσας της ακόμη -κατ΄ευφημισμόν – χαρακτηριζομένης ως χριστιανικής πατρίδος μας. Όχι δεν θα ασχοληθούμε εδώ με αυτό καθ΄αυτό το γεγονός, ούτε με την ομολογιακή αποκαθήλωση των βλάσφημων τερατουργημάτων, ούτε με την θλιβερή συγχορδία των συνασπισμένων απολογητών-προωθητών οποιασδήποτε ενέργειας συντείνει στον θρησκευτικό και εθνικό αποχρωματισμό του Γένους. Απλώς να επισημάνουμε ότι οι δυστυχείς αυτοί μέσα στην αντίχριστη παραφορά τους δεν αντιλαμβάνονται ότι τα χιλιοειπωμένα και συνεχώς επαναλαμβανόμενα παπαγαλιστί επιχειρήματά τους (λογοκρισία, φανατισμός. σκοταδισμός κλπ) καθώς επανειλημμένως κονιορτοποιήθηκαν ακόμη και από μη »σεσημασμένους» ως θρησκόληπτους αλλά απλώς καλοπροαίρετους ανθρώπους, έχουν προ πολλού απωλέσει την οποιανδήποτε επίδραση- διεισδυτικότητα επί της συντριπτικής πλειονότητος των πολιτών.

Υπογραμμίζουμε ότι η αρξάμενη απόκρουση (ευχερής άλλωστε) και της νέας προκλήσεως και η εκ νέου γελοιοποίηση των πάσης φύσεως και θέσεως αντιχρίστων και ανθελλήνων εμπνευστών της, διεξάγεται με την αναμενόμενη επιτυχία από πολυπληθείς άξιους και ομολογητές αδελφούς.

Δυστυχώς όμως εν΄όψει της νέας γελοιοποιήσεως, οι οργανώσαντες και την παρούσα συνωμοσία, σε μια κίνηση εσχάτου αντιπερισπασμού, ανεζήτησαν ως στήριγμα και δυστυχώς βρήκαν ή μάλλον προσεφέρθησαν…αυτοβούλως πρόσωπα, ως εκ του θεσμικού τους ρόλου τεταγμένα στην υπεράσπιση των Οσίων και Ιερών της Ορθοδόξου Πίστεως. Αναφερόμαστε -φρίξον ήλιε, στέναξον γη- σε ρασοφόρους, οι οποίοι υπό διαφόρων αγνώστων κινήτρων ωθούμενοι – ο Κύριος γνωρίζει- ανέλαβαν αντικειμενικά και ανεξαρτήτως προθέσεων, ρόλο πέμπτης φάλαγγας, επιφορτίσθηκαν δηλαδή με την αποστολή να ευτελίσουν, συκοφαντήσουν και διαστρέψουν τον χαρακτήρα της ακτιβιστικής ομολογιακής ενέργειας του γνωστού βουλευτή, ενσπείροντας σύγχυση στον Λαό του Θεού αναφορικά με το συμβατό ή μη της ενέργειας αυτής με την χριστιανική διδασκαλία και ιδιότητα, επιχειρώντας να προληφθούν παρόμοιοι θεοφιλείς ακτιβισμοί.

Ἀληθινή πίστη εἶναι, τό νά δέχεσαι τά πάντα μέ χαρά μέ εὐχαριστία, μέ δοξολογία.Ὅ,τι σοῦ δίνει ὁ Θεός!

Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ὅτι ἀληθινή πίστη εἶναι, τό νά δέχεσαι τά πάντα (ἀκόμα καί τά «δυσάρεστα») μέ χαρά μέ εὐχαριστία, μέ δοξολογία. Ὅ,τι σοῦ δίνει ὁ Θεός!

Ἐμεῖς λέμε ὅτι πιστεύουμε στόν Θεό καί, ὅταν μᾶς ἔρχεται κάτι «λυπηρό», καταθλιβόμαστε, ἀπογοητευόμαστε καί τά βάζουμε καί μέ τόν Θεό μερικές φορές. Αὐτό, ἀκριβῶς, δείχνει ὅτι δέν ἐμπιστευόμαστε τόν Θεό ὡς Πατέρα, ὁ Ὁποῖος μᾶς ἀγαπάει.

Ἔρχεται μιά οἰκονομική δυσκολία καί τά χάνουμε καί λέμε:

Γιατί ἐνεργοῦμε πολύ πιό ἀνόητα ἀπό τά πουλάκια;

Εἶπε ὁ Χριστός: «Ἐγώ δέν τρέφω τά πουλάκια; Ἐσεῖς δέν εἶστε πολύ πιό πολύτιμοι ἀπό τά πουλάκια;» (Ματθ. 6,26). Γιατί ἐνεργοῦμε πολύ πιό ἀνόητα ἀπό τά πουλάκια; Γινόμαστε χειρότεροι ἀπό τά ἄλογα ζῶα σ’ αὐτό τό θέμα. Τά ζωάκια ἔχουν μιά ἀμεριμνία… Ἐμεῖς πού ἔχουμε λογική καί τόση Χάρη ἀπό τόν Θεό εἴμαστε σέ χειρότερη κατάσταση ἀπό αὐτά καί ἀγχωνόμαστε ἄνευ λόγου. Ἀφοῦ μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Χριστός ὅτι ὡς Πατέρας μας, πού μᾶς ἔφτιαξε, θά φροντίσει γιά ὅλα, ἀρκεῖ ν’ ἀφεθοῦμε σ’ Αὐτόν.

π. Εὐσέβιος Γιαννακάκης: "Στὴν Προσκομιδὴ κουβεντιάζω μὲ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸ Θεολόγο

Καθημερινά εργαζόνταν στη Μονή (Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αιγαλείας) τριάντα έως σαράντα άνθρωποι, οι οποίοι έπρεπε κάθε Σάββατο να πληρωθούν. Επιπλέον εκτός από το κόστος για τα υλικά οικοδομής, χρειαζόταν σημαντικό χρηματικό ποσό για την ασφάλιση των εργαζομένων. Το Μοναστήρι δεν είχε έσοδα ούτε κινητή ή ακίνητη περιουσία, εντούτοις οι εργασίες προχωρούσαν χωρίς να διακόπτονται. Κατά τη διάρκεια της ανοικοδομήσεως η Αδελφότητα έζησε κυριολεκτικά ένα θαύμα. Ο Σεβασμιώτατος έλεγε στους πιστούς: «άν θέλετε να δείτε σήμερα ένα θαύμα, δέστε πως κτίζεται αυτό το Μοναστήρι. Είναι ένα παρατεινόμενο θαύμα».

Κύριος συντελεστής του θαύματος αυτού ήταν ο π. Ευσέβιος, ο οποίος είχε εμπιστευτεί τη Μονή στην προστασία και τις πρεσβείες του Αγίου Ιωάννου. Είχε εκπληκτική αισιοδοξία και πίστη. Εκεί που οι αδελφές έβλεπαν σκοτάδι, εκείνος έβλεπε φως. Εκεί που έβλεπαν στενότητα και δυσκολία, εκείνος έβλεπε ευρυχωρία. Γνωρίζοντας το μέγεθος του έργου εκείνες δειλιούσαν, ο Γέροντας όμως βλέποντας με τα μάτια της καθαρής του ψυχής τη σκέπη και την πρόνοια του Θεού να τους κυκλώνει, τις στήριζε με λόγια προφητικά:

«Και πίστευα και πιστεύω ότι το Μοναστήρι θα προχωρήσει, διότι είναι η αγάπη του Θεού, είναι η αγάπη του Αγίου Ιωάννου. Είναι κοινή υπόθεση όλων των πιστών. Ο Άγιος Ιωάννης που τόσα χρόνια εθλίβετο για την εγκατάλειψη της Μονής, θα το κτίσει το Μοναστήρι του. Εκείνος προπορεύεται να το πιστεύουμε αυτό με πλήρη πεποίθηση. Αν εδώ στη γη ήταν ο Μαθητής της Αγάπης, εκεί κοντά στο Χριστό τι θα είναι; Θα έχει ιδιαιτέρα θέση. Σ’ εκείνον ανέθεσε από το Σταυρό την προστασία της Μητέρας Του…

O δειλὸς ἄνθρωπος, πάσχει κυρίως ἀπο δυὸ ψυχικὲς ἀσθένειες. ἀπὸ ὀλιγοπιστία καὶ ἀπο φιλοσωματία.

«O δειλός άνθρωπος, πάσχει κυρίως απο δυό ψυχικές ασθένειες από ολιγοπιστία και απο φιλοσωματία. Όποιος αγωνίζεται να νικήσει αυτά τα δυό μεγάλα κακά είναι φανερό πως πιστεύει ολόψυχα στο Θεό και είναι έτοιμος να δεχθεί όλα τα δυσάρεστα που τυχόν εκείνος θα παραχωρήσει.

«Μὴ χάνης τὴν πίστιν σου»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Μὴ χάνης τὴν πίστιν σου»

«Καὶ ἐκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιµος εἰ µὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ οὐκ ἐποίησεν ἐκεῖ δυνάµεις πολλὰς διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν» (Ματθ. ιγ΄, 57-58). (Δηλ.: Καὶ ἐδυσπίστουν εἰς αὐτὸν καὶ τὸν παρηκολούθουν µὲ φθόνον καὶ ὑποψίαν.Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν περιφρονεῖται προφήτης περισσότερον παρὰ εἰς τὴν πατρίδα του καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ του. Καὶ δὲν ἔκαµεν ἐκεῖ πολλὰ θαύµατα ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας των).

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει:

«Ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι τίποτα χωρὶς τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Ὅσο θὰ ἔχουμε τὸν Θεὸ βοηθό, κι ἄν ἀκόμη οἱ πειρασμοὶ πνεύσουν σφοδρότερα ἀπ’ ὅλους τοὺς ἀνέμους, θὰ εἶναι γιὰ μᾶς ἁπλῶς ἕνα χορταράκι κι ἕνα φύλλο ποὺ περιφέρεται. Ἄκουσε τὸν Παῦλο ποὺ λέγει: «Ἀλλ’ ὅλα αὐτά”, λέγει, «τὰ ξεπερνοῦμε» (Ρωμ. 8, 37).Ὁ Ἄγγελος καὶ ἡ Εἰρήνη ἦταν καὶ οἱ δύο τους καλὰ παιδιά, εἶχαν σεβασμὸ καὶ ἀγάπη γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, ἀλλὰ δὲν εἶχαν ἰδιαίτερες σχέσεις μὲ τὴν ἐκκλησία. Χριστούγεννα, Ἀνάσταση καὶ ἄν. Κι αὐτὸ τυπικό.

χρόνια περνοῦσαν, ἀπέκτησαν τρία παιδάκια. Ζοῦσαν εὐτυχισμένα, ὅμως, παρόλο ποὺ ὁ Ἄγγελος ἤξερε καλὰ τὴ δουλειά του, ἦταν κορυφαῖος τεχνίτης – σπάνιος μάστορας, ἄρχισαν οἱ δυσκολίες.

ΤΟΤΕ ἦταν ποὺ ὁ παπὰς τῆς ἐνορίας του, ὁ πατὴρ Ἀντώνιος, πλησίασε ἕνα πρωὶ στὸ καφενεῖο τὸν Ἄγγελο καὶ τοῦ μίλησε: «Νὰ κεράσω καφὲ Ἄγγελε;» «Ἐγὼ θὰ κεράσω παππούλη». «Ἄντε, νὰ ’ναι εὐλογημένο. Βρὲ Ἄγγελε, σὲ ἐκτιμῶ καὶ σὲ συμπαθῶ ἰδιαίτερα. Ἀλλὰ ἔχω ἕνα παράπονο». «Ξέρω, πάτερ. Δὲν ἔρχομαι στὴν ἐκκλησία. Ὑπόσχομαι ὅμως ὅτι θὰ ἔρχομαι».

Ἂν δὲν θέλης νὰ πεινάσης

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἂν δὲν θέλης νὰ πεινάσης

«Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσι, πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;» (Λουκ. ιβ΄, 28). (Δηλ.: Ἐὰν δὲ τὸ ἀγριόχορτον, ποὺ φυτρώνει μόνον του εἰς τὸ χωράφια καὶ ποὺ δὲν ἔχει προορισμὸν νὰ ζήσῃ, ὅπως σεῖς, ἀλλὰ σήμερον ὑπάρχει καὶ αὔριον ρίπτεται εἰς τὸν φοῦρνον, ὁ Θεὸς τόσον ὡραῖα τὸ ἐνδύει, πόσον περισσότερον θὰ ἐνδύσῃ καὶ θὰ φροντίση διὰ ἐσᾶς, ὦ ὀλιγόπιστοι;).

Ἡ πίστη εἶναι ἡ πλήρης ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Ὁ πιστὸς Χριστιανός, λέγει τὸ Γεροντικό, βαδίζει τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ, βιάζοντας διαρκῶς τὸν ἑαυτόν του ν’ ἀποφεύγη τὸ κακὸ καὶ νὰ πράττη τὸ ἀγαθό. Αὐτὸς κατέχει θέση ὁμολογητοῦ.

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος παρατηρεῖ:

«Ἄν ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ λένε ὅτι δὲν θεραπεύτηκαν, αὐτό ἔγινε ἀπ’ τὴν ὀλιγοπιστία τους, ὄχι ἀπ’ τὴν ἀδυναμία Ἐκείνου. Γιατὶ καὶ τὸν Ἰησοῦ ἄλλοι Τὸν ἔσπρωχναν καὶ Τὸν συνέθλιβαν ἀπὸ παντοῦ, καὶ δὲν κέρδιζαν τίποτα, ἡ γυναίκα ὅμως, ποὺ ἔπασχε ἀπὸ αἱμορραγία, χωρὶς νὰ ἀγγίση τὸ σῶμα Του, ἀλλὰ μόνο τὴν ἄκρη τοῦ ἐνδύματος, σταμάτησε χρόνιες πληγὲς αἱμάτων. Αὐτὸ τὸ Ὄνομα εἶναι φοβερὸ καὶ στοὺς δαίμονες καὶ στὰ πάθη καὶ στὶς ἀσθένειες. Γιὰ τὸ Ὄνομα αὐτὸ λοιπὸν ἄς καμαρώνουμε, μ’ αὐτὸ ἄς ὀχυρώνουμε τὸν ἑαυτό μας».

Ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ὁ Σωτήρ» ἀντιγράφουμε ἕνα πραγματικὸ περιστατικό, ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς καὶ τοῦ φοβεροῦ λιμοῦ ποὺ μάστιζε τὴν Πατρίδα μας:

«Τὸ τελευταῖο ἀλεύρι ἦταν, ποὺ εἶχε ἀπομείνει στὴν οἰκογένεια. Ἡ μάνα μὲ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ θρέψη τὰ παιδιά της καὶ νὰ φᾶνε κι οἱ ἴδιοι, ὁ σύζυγος κι αὐτή. Στὸ μεταξὺ ἀπὸ τὴ γειτονιὰ εἶχαν μάθει ὅτι σ’ αὐτὸ τὸ σπίτι ὑπάρχει ἀκόμη λίγο ἀλεύρι. Ἔρχονταν λοιπὸν οἱ δύστυχες μάνες, ἔρχονταν τὰ πεινασμένα παιδιὰ καὶ θερμοπαρακαλοῦσαν γιὰ μία δράκα ἀλεύρι, κάτι νὰ φᾶνε κι αὐτοί, νὰ μὴ πεθάνουν τῆς πείνας.

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†): Πίστη εἶναι νά παραδώσεις τελείως τόν ἑαυτό σου στόν Θεό

Η πίστη δεν είναι μόνο γνωστική ενέργεια. Είναι και κάτι άλλο. Να, τι λέγει ο Κύριος! Όποιος έχει πίστη σαν κόκκο σινάπεως τότε μπορεί να πει στο όρος «φύγε από εκεί και πήγαινε κάπου αλλού», και θα φύγει (Ματθ. 17:20). Τότε ας το κάνουμε και εμείς αυτό, αφού πιστεύουμε. Αυτός που έχει πίστη, κάνει θαύματα. Άρα εμείς είμαστε ολιγόπιστοι, και εγώ και όλοι μας είμαστε ολιγόπιστοι· δεν έχουμε την πραγματική πίστη. Άπιστοι δεν είμαστε, αλλά ολιγόπιστοι είμαστε. Γιατί η πίστη είναι το θεμέλιο, το στερεό, το γερό θεμέλιο, όταν κανείς βέβαια έχει την πραγματική πίστη. Γιατί πραγματική πίστη είναι αυτή η γνωστική, δηλαδή να τα παραδέχεται όλα αυτά, και επιπλέον είναι να παραδώσει τελείως τον εαυτό του στον Θεό και να πει: «Θεέ μου, είμαι παιδί σου. Κάνε με ό,τι θέλεις. Ας γίνει ό,τι θέλεις!». Να το πει με την καρδιά του όμως, ε! Τότε πραγματικά έχει ζωντανή πίστη. Το καταλαβαίνετε αυτό, ε;

Περισσότερο το δεύτερο είναι πίστη, παρά το πρώτο. Γιατί μπορεί κανείς να γνωρίζει τις αλήθειες της πίστεώς του, να τις παραδέχεται, αλλά θα ακούσει τον άγιο Ιάκωβο να λέει ότι «πίστη έχεις, αλλά έργα δεν έχεις· η πίστη δίχως έργα είναι νεκρά» (Ιακ. 2:17). Όταν αναφέρεται στα έργα ο άγιος Ιάκωβος, δεν λέγει τα έργα που εννοούμε μερικές φορές, να δώσεις π.χ. μερικές δραχμές ή να βοηθήσεις έναν άνθρωπο ή να κινηθείς κατ’ αυτόν τον τρόπο. Και ένας άπιστος θα τα έκανε τα διάφορα αυτά πράγματα.

Φύγε λοιπὸν μακρὰν ἀφ’ἡμῶν ὀλιγοπιστία...

 

Χωρὶς τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, μήτε ἀσθενοῦμεν μήτε ἀποθνήσκωμεν. Φύγε λοιπὸν μακρὰν ἀφ’ἡμῶν ὀλιγοπιστία.

Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστὴς

Θεοῦ θέα θεῖον θαῦμα

Ἐμεῖς θαυμάζουμε καὶ ἀποροῦμε ποὺ δὲν βλέπουμε σήμερα τὸ πλῆθος τῶν θαυμάτων, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη ὁ Κύριος σὲ ὅσους πιστεύουν.

«Σημεῖα» εἶπε «τοῖς πιστεύσασιταῦτα παρακολουθήσει.

Ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλούσι, γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς, ὄφεις ἀρούσι. Καν θανάσιμον τί πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει. Ἐπὶ ἀρρώστους χείρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἔξουσιν». Εὐκολότατα ὅμως λύεται τὸ θάμβος καὶ ἡ ἀπορία. Διότι ὁ Κύριος εἶπεν ὅτι αὐτὰ τὰ σημεῖα θὰ ἐπακολουθήσουν «τοῖς πιστεύσασι», ὄχι «τοῖς ὀλιγοπίστοις» .

Καταλάβαμε τί γενιά ἑτοιμάζουμε; Γενιά ἡττημένων Χριστιανῶν

«Όταν σου περνά μέσα από το μυαλό, από την καρδία, λογισμός ολιγοπιστίας, αμφιβολίας γύρω από την εικόνα του Χριστού και αρχίσουμε τις απολυμάνσεις, τότε είμαστε έξω από την ορθόδοξη πίστη. Αυτά τα παιδιά δεν τα στηρίζουμε. Όταν έλθει η εποχή τους να είναι μεγάλα, θα θυμηθούν τη δική μας ολιγοπιστία. Καταλάβαμε τη γενιά ετοιμάζουμε; Γενιά ηττημένων Χριστιανών. Ηττοπαθών Χριστιανών».

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος (Κήρυγμα στην εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης 20 - 21.5.2020).

https://proskynitis.blogspot.com/2022/05/blog-post_374.html

«Θλιβερή μασκοφορία»

Πορφυρίτης

Ἡ θλιβερή μασκοφορία ἑντός τῶν ἱερῶν, ἁγιασμένων ναῶν μας συνεχίζεται ἀκάθεκτα. Οἱ πιστοί, μέ ὁλιγοπιστία ἤ καί ἀπιστία, εἰσέρχονται στίς ἐκκλησιές μας μέ «κημῷ καί χαλινῷ»! Φοροῦν τή μᾶσκα, αὐτή πού ὁμοιάζει μέ μουσούδα ζώου καί προσφέρει, σύμφωνα μέ τούς «εἰδικούς», ὑπερ-προστασία, καί «ἀσπάζονται» τόν Νυμφίο Χριστό στό πρόσωπο! Εἰκόνα τρομερή, πού... φέρνει στό νοῦ τόν Ἰούδα!

Ἄν ἀναλογισθοῦμε, πόσο ἀναπολόγητοι θά εἴμαστε, ἐάν ὑπάρχει ἔστω καί ἕνας αἱρετικός ἤ ἀλλόθρησκος πού εἰσέρχεται στόν ναό του (παπικό, βουδιστικό, τέμενος, κλπ) ἄνευ μᾶσκας, ἀπό ἐμπιστοσύνη στόν ψευτοθεό του, θά πρέπει νά κλαῖμε ὁλημερίς καί ὁλονυκτίς. Τί θά ἀπαντήσουμε καί πῶς θά δικαιολογηθοῦμε στόν μόνο ἀληθινό καί ζῶντα τριαδικό Θεό πού μᾶς κοιτᾶ ἀπό τόν Σταυρό;

Οἱ ἀπορίες καί οἱ ἀνησυχίες πολλές καθώς καί οἱ ἐνδοιασμοί. Οἱ πραγματικοί ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, γιά νά τίς ἀπαντήσουν μέ πίστη, λιγοστοί. Ἐρωτοῦν λαϊκοί καί κληρικοί, ἀναζητῶντας ἐρείσματα: ποῦ τό γράφει αὐτό στήν Καινή Διαθήκη ἤ στήν Ἁγία Γραφή;

Στή σύγχρονη ἐποχή ὁ τρόπος τῆς ζωῆς εἶναι πολύ διαφορετικός ἀπό ἐκεῖνον τῶν πρώτων Χριστιανικῶν αἰώνων.

Στη σύγχρονη εποχή ο τρόπος της ζωής είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον των πρώτων Χριστιανικών αιώνων. Η σημερινή κοινωνία απλώς ονομάζεται Χριστιανική, χωρίς να είναι τέτοια στο μεγαλύτερο μέρος της. Η ελάττωση της Πίστεως και η αθέτηση των Εντολών του Χριστού έχουν κάνει τη ζωή αφόρητη, θλιβερή, φτηνή, τόσο ανάμεσα στους φτωχούς όσο και ανάμεσα στους ευπόρους. Οι μισοί από τους σύγχρονους ανθρώπους έχουν βυθιστεί στη νέα ειδωλολατρία, η οποία, θα μπορούσαμε να το πούμε, είναι χειρότερη από την αρχαία, καθώς καλύπτεται από την υποκρισία.

Ἡ Μετάνοια τοῦ λαοῦ θά φέρει καί ἄξιους Ἡγέτες

Αναρωτιόμαστε όλοι γιατί έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο ως κοινωνία και έχουμε στερέψει από άξιους ηγέτες σε όλα τα επίπεδα, που θα μπορέσουν να οδηγήσουν την χώρα στην έξοδο από την κρίση και ταυτόχρονα να δώσουν όραμα και ελπίδα στον λαό.

Ξεχνάμε το γνωστό ρητό, που λέει ότι «Κατά την καρδία του λαού και οι άρχοντες αυτού». Σκεφτείτε όμως να έδινε ο Θεός άξιους ηγέτες και ο λαός να μην είχε μετανοήσει, να μην είχε αλλάξει μυαλά και νοοτροπία. Σκεφτείτε σε αυτήν την περίπτωση, την αμαρτία που θα λογιζότανε στον λαό, ο οποίος δίχως να έχει μετανοήσει και χωρίς να το αξίζει, θα είχε άξιους και ικανούς ηγέτες.

Πρώτα λοιπόν πρέπει η αλλαγή να γίνει μέσα στα σπλάχνα της κοινωνίας και ο κόσμος να επιστρέψει στην αγκαλιά του Θεού, αφού μπει στον δρόμο της μετανοίας και της μεταστροφής και μετά που θα είναι πρόσφορο και γόνιμο το έδαφος θα εμφανιστούν και οι κατάλληλοι ηγέτες.

Ἅγιος Παΐσιος: «Τώρα, ἐπειδή ἡ ἐπιστήμη προχώρησε, τὀν Θεό Τὀν βάζουν στήν ἄκρη. Πᾶνε χωρίς Θεό σήμερα»

Ὁ Καλός Θεὸς μᾶς δίνει πλούσιες τὶς εὐλογίες Του. Νὰ μή δείχνουμε ἀχαριστία καὶ Τὸν παροργίζουμε, γιατί ἔρχεται «ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπειθείας» 61 –μή γένοιτο.

Στὴν ἐποχή μας δὲν πέρασαν οἱ ἄνθρωποι οὔτε πολέμους οὔτε πείνα καὶ λένε ὅτι δὲν ἔχουν ἀνάγκη καὶ ἀπὸ τὸν Θεό. Τὰ ἔχουν ὅλα καὶ γιʹ αὐτὸ δὲν ἐκτιμοῦν τίποτε. Ἄν ὅμως ἔρθη δύσκολος καιρός, πείνα κ.λπ., καὶ δὲν ἔχουν τί νὰ φᾶνε, τότε θὰ ἐκτιμήσουν καὶ τὸ ψωμί καὶ τὴν μαρμελάδα καὶ ὅσα θὰ στερηθοῦν.

Ἅμα δὲν δοξάζουμε τὸν Θεό, ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς νὰ ἔρθη μία δοκιμασία, γιὰ νὰ ἐκτιμήσουμε τὰ πράγματα. Ἐνῶ, ὅταν τὰ ἐκτιμοῦμε, δὲν ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς νὰ συμβῆ τίποτε τὸ κακό.

Παλιότερα ποὺ δὲν ὑπῆρχαν αὐτές οἱ μεγάλες εὐκολίες, καὶ ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶχε προχωρήσει τόσο, ἀναγκάζονταν οἱ ἄνθρωποι σὲ ὅλες τὶς δυσκολίες νὰ καταφεύγουν στὸν Θεό, καὶ ὁ Θεὸς βοηθοῦσε.

Ὁ ὕπουλος διωγμός ἐντός τῆς ἐκκλησίας καί οἱ λυκοποιμένες, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀπόσπασμα_

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com​​, http://hristospanagia.gr​​ καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Τότε ὁ Κύριος θά σέ ἐλεήσει, θά φύγει τό πλάκωμα τῆς καρδιᾶς καί θά εἰρηνεύσεις....

Όταν μέσα σου νιώθεις ένα πλάκωμα να επιμένει και την ολιγοπιστία να σε τυραννά, να ξέρεις ότι στην καρδιά σου έχει θρονιαστεί ο εχθρός και περιπαίζει την άγνοιά σου, την αδυναμία, και την αστάθειά σου στην πίστη. Πρέπει να καταδικάσεις αμέσως την αφροσύνη, την τύφλωση και την ολιγοπιστία σου. Τότε ο Κύριος θα σε ελεήσει, θα φύγει το πλάκωμα της καρδιάς και θα ειρηνεύσεις.

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Στίς μέρες μας βραβεύονται οἱ ἄπιστοι, οἱ ὁλιγόπιστοι, καί οἱ ὀρθολογιστές,Ἀρχ.Σάββας Ἁγιορείτης

Στις μέρες μας βραβεύονται οι άπιστοι, οι ολιγόπιστοι, και οι ορθολογιστές,22-12-20,Σάββα Ἁγιορείτου

«Περί φόβου» . Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:

«Περί φόβου» 

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 18-04-2010 

«Καί οὐδενί οὐδέν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ»[1], καταλήγει τό σημερινό εὐαγγέλιο τῶν Μυροφόρων, ἀγαπητοί ἀδελφοί. Δηλαδή, οἱ ἅγιες Μυροφόρες οἱ τόσο θαρραλέες, πού ὑπέδειξαν τόσο ἀνδρεία συμπεριφορά καί, ἐνῶ οἱ ἄνδρες ἤτανε κλειδωμένοι, αὐτές τριγύριζαν ἐκεῖ γύρω ἀπό τόν τάφο, ὅταν εἶδαν τόν ἄγγελο καί δέχτηκαν τήν ἀποκάλυψη, τήν φανέρωση τοῦ συγκλονιστικοῦ γεγονότος, τοῦ συγκλονιστικοῦ θαύματος τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ μας, μετά ἔμειναν σιωπηλές καί δέν μποροῦσαν νά ποῦν τίποτα, σέ μιά κατάσταση δέους, σέ μιά κατάσταση ἔκπληξης θά λέγαμε, σέ μιά κατάσταση κατάπληξης μπροστά στόν Θεό, μπροστά στό θεϊκό αὐτό γεγονός, στό μεγάλο αὐτό θαῦμα. Καί αὐτή εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ φόβου ἐδῶ. Δέν εἶναι ἕνας φόβος πού ἔχει μέσα του μία δειλία. Ἤτανε ἀνδρεῖες γυναῖκες, ἀλλά μπροστά σ’ αὐτό τό συγκλονιστικό, μπροστά σ’ αὐτή τήν θεϊκή ἀποκάλυψη, στό μεγαλύτερο γεγονός ὅλων τῶν αἰώνων, μπροστά στήν Ἀνάσταση μένουν σιωπηλές καί ἔχουνε αὐτό τόν φόβο, αὐτό τό δέος, αὐτή τήν κατάπληξη. Καί ἀξιώνονται ἀπό τόν Χριστό μας νά εἶναι οἱ πρῶτες εὐαγγελίστριες, οἱ πρῶτοι μάρτυρες τῆς Ἀνάστασης καί οἱ ὁποῖες, κατ’ ἐντολή τοῦ Κυρίου, φέρνουν αὐτό τό μήνυμα καί στούς Ἀποστόλους. 

Σήμερα λοιπόν σκέφτηκα, μέ ἀφορμή αὐτό πού λέει τό ἱερό Εὐαγγέλιο, νά ποῦμε, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, γιά τό τί εἶναι ὁ φόβος. Γιατί πολλές φορές μᾶς ταλαιπωρεῖ αὐτό τό αἴσθημα -νά τό ποῦμε- αὐτή ἡ κατάσταση, καί φοβούμαστε. Καί νά δοῦμε τί λένε οἱ ἅγιοι Πατέρες πάνω σ’ αὐτό τό θέμα. Καί φυσικά τί λέει, πρῶτα ἀπ’ ὅλα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. 

Οἱ Πατέρες, λοιπόν, τόν φόβο τόν συμπεριλαμβάνουν στά πάθη, καί μαζί μέ τόν φόβο καί τίς συγγενεῖς καταστάσεις, ὅπως εἶναι ὁ τρόμος, τό δέος, τό ἄγχος, ἡ ἀγωνία, ἡ ἀδημονία. Γενικά ὁ φόβος προκαλεῖται ἀπό τόν κίνδυνο νά στερηθοῦμε κάτι ἤ νά πονέσουμε ἤ νά δοκιμαστοῦμε, ἤ ἐπειδή ἔχουμε αὐτή τήν ἰδέα ἤ τό αἴσθημα ὅτι θά χάσουμε κάτι, κάτι πού ἐπιθυμοῦμε νά ἔχουμε καί κάτι στό ὁποῖο εἴμαστε προσκολλημένοι.