Σήμερα γιατί δειλιάζουμε;

Βλέπετε σήμερα πόσο οἱ Χριστιανοί, οἱ λεγόμενοι ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, τρέμουν τόν θάνατο! Φοβοῦνται νά πεθάνουν, φοβοῦνται τόν θάνατο. Μά τότε τί λέμε «Χριστός Ἀνέστη» καί νικήθηκε ὁ θάνατος καί χαιρόμαστε;

Ἐνῶ οἱ πρῶτοι Χριστιανοί, πού τά ζούσανε αὐτά, χαιρόντουσαν νά πεθάνουν καί θέλανε νά πεθάνουν γιά τόν Χριστό, νά γίνουν μάρτυρες. Καί ἔχουμε ἑκατομμύρια πού ἔδωσαν τήν ζωή τους, ὄχι ἁπλῶς ἀναγκαστικά, ἀλλά χαρούμενα, γιά νά πᾶνε στόν Χριστό.

Λυποῦμαι, ὁ Σπυρίδων δὲν μὲ ἀφήνει...

Νεόφυτος Ν. Ζωγράφος, 1912, Ο Άγιος Σπυρίδωνας, ναός Παναγίας Παλαιχώρι./πηγή

Προσπαθούν μερικοί να μας πείσουν ότι η Εκκλησία πρέπει να εκσυγχρονισθεί και να δεχθεί την καύση των νεκρών σωμάτων.

Πως είναι δυνατόν ένας Χριστιανός να το δεχθεί αυτό;

Όσα επιχειρήματα κι αν αραδιάσουν, γνωρίζουμε πολύ καλά πως πίσω από τα λόγια κρύβεται ο φόβος για το γεγονός του θανάτου. Θέλουν να καίνε τα σώματα, να σκορπίζουν τις στάχτες, να εξαφανίζουν κάθε τι που μπορεί να τους υπενθυμίζει ότι υπάρχει και θάνατος.

Ο Χριστιανός όμως, ο αληθινός Χριστιανός όχι ο γιαλαντζί, μόνο την αμαρτία φοβάται. Δεν φοβάται το θάνατο.

Βλέπω σήμερα πως ένας αληθινός χριστιανός αντιμετωπίζει το θάνατο.

Γιατί οἱ ἄνθρωποι φοβοῦνται τὸν θάνατο; Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅταν ὅμως τόν φοβᾶσαι, διαρκῶς σέ καταδιώκει...

''Όταν βάλεις μπρος σου τον θάνατο και τον περιμένεις ανά πάσα στιγμή, φεύγει από σένα μακριά. Όταν όμως τον φοβάσαι, διαρκώς σε καταδιώκει...''

Οσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/05/blog-post_34.html

Γέροντας Γρηγόριος: «Ἐμεῖς στεκόμαστε μπροστά στόν θάνατο μέ κάποιο φόβο, καί φυσικά ἡ αἰτία εἶναι ὅτι ἡ ζωή μας δέν εἶναι σάν τήν ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν»

«Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου - Β'», (2021) Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος».

Γιατί εἶναι εὐλογία, εἶναι εὐεργεσία, εἶναι ζωή. Αὐτός ὁ θάνατος γι' αὐτούς εἶναι ζωή. Ἔτσι τό ἔβλεπαν οἱ πρῶτοι Χριστιανοί.

Ἀλλά γιά νά καταλάβουμε γιατί μποροῦσαν καί ἀντιμετώπιζαν ἔτσι τόν θάνατο, πρέπει νά δοῦμε τήν ζωή, τήν ἐδῶ ζωή, τήν ἐπίγεια ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν. Ἐάν δοῦμε πῶς ζοῦσαν, θά καταλάβουμε γιατί τόν ἀντιμετώπιζαν ἔτσι τόν θάνατο, πού γι' αὐτούς ἦταν ζωή, δέν ἦταν θάνατος.

... το νά θρηνεῖ ἐπί πολύ γιά τόν θάνατο -ἔφυγε κάποιος δικός μας-, τό νά θρηνεῖ καί νά χτυπιέται αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχει σοβαρά ἁμαρτήματα ανεξὁμολόγητα. Γι' αὐτό καί τόν ἀντιμετωπίζει κατ' αὐτόν τόν τρόπο. Γι' αὐτό θά πρέπει... νά τακτοποιηθεῖ, ἄν θέλει τό συμφέρον τῆς ψυχῆς του.

... Ἐμεῖς στεκόμαστε μπροστά στόν θάνατο μέ κάποιο φόβο, καί φυσικά ἡ αἰτία εἶναι ὅτι ἡ ζωή μας δέν εἶναι σάν τήν ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν.

Ἐπιστολή τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ὅπου νουθετεῖ πατρικά τις μοναχ'ες, οἱ ὁποῖες ἐφοβοῦνταν νά δεχτοῦν ἀσθενή γυναῖκα στήν Μονή

Ἐπιστολὴ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ὅπου νουθετεῖ πατρικὰ τὶς μοναχὲς, οἱ ὁποῖες ἐφοβοῦνταν νὰ δεχτοῦν ἀσθενὴ γυναῖκα στὴν Μονή.

Τοὺς γράφει, "Σᾶς γνωρίζω πὼς ὁφείλετε νὰ ἀγαπᾶσθε, ἔτσι ὥστε νὰ ἀποθνήσκετε γιὰ τοὺς ἄλλους, ἐὰν πρέπει, καὶ ΟΧΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΝΑ ΝΙΚΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΓΑΠΗ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟΝ ΦΟΒΟ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΟΣ ΤΗΣ (ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ) ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΦΙΕΡΩΘΕΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶστε πρωτόπειρες καὶ ἀρχάριες γι'αὐτὸ σᾶς τὸ συγχωρῶ, διὰ δὲ τὴν ΜΙΚΡΟΨΥΧΙΑ σας καὶ ΟΛΙΓΟΨΥΧΙΑ σας θὰ πῶ στὴν Μαρίκα (τὴν ἀσθενή) νὰ ζεῖ καὶ νὰ τρώει μόνη. Θέλω μόνο νὰ δείκνυτε ἀγάπη καὶ συμπάθεια πρὸς αὐτήν".

Ἡ ἐπίδραση τοῦ φόβου στήν ἐπιδείνωση τῶν ἀσθενῶν Covid-19

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ)

Η επίδραση του φόβου στην επιδείνωση των ασθενών Covid-19

Είναι γνωστό στον ιατρικό κόσμο ότι, όταν ένα άτομο βιώνει συχνά φόβο, τότε είναι δυνατόν να επέλθει κατάρρευση της ομοιόστασης του οργανισμού και να αυξηθεί η ευπάθειά του στις ασθένειες.

Ο λόγος που οι προσβαλλόμενοι από Κορωναϊό, πηγαίνουν στο Νοσοκομείο, με ήδη πληγωμένο και μειωμένο από τον φόβο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού τους, φαίνεται ότι είναι ο μακροχρόνιος αποκλεισμός τους στο σπίτι και ο συνεχής βομβαρδισμός τους με τον φόβο και την καθημερινή τρομοκρατία που ασκούν τα ΜΜΕ ως προς το τι θα επακολουθήσει για όποιον νοσήσει!

Ιατρικές έρευνες ψυχολόγων και ενδοκρινολόγων, που διαρκώς εξελίσσονται, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ψυχική κατάσταση του ανθρώπου επηρεάζει θετικά ή αρνητικά τη σωματική του υγεία.

Άλλες έρευνες, που αφορούν στην προέλευση αλλά και στην εξέλιξη των αιτίων της διαταραχής της υγείας, εξετάζουν το ψυχοσωματικό όλον της ανθρώπινης ύπαρξης και, φυσικά, παραπέμπουν στην αέναη αλληλουχία και αλληλεπίδραση ψυχής και σώματος για τον καθορισμό του τρόπου θεραπείας του.

Έτσι, ως ασθένειες, δεν θεωρούνται, πλέον, μόνον οι σωματικές παθήσεις αλλά και αυτές που σχετίζονται με το κοινωνικό περιβάλλον, με τα προβλήματα της ζωής, της εργασίας, της οικογένειας και με τα αισθήματα άγχους, φόβου, απειλής, στενοχώριας, ψυχικής καταπίεσης κ.ά., που απασχολούν τον άνθρωπο, ως αδιαίρετο και ενιαίο ψυχοσωματικό ον.

«Ἄν οἱ ἄνθρωποι εἶχαν ἔστω καί τό μισό φόβο γιά τόν Θεό, ἀπ' αὐτόν πού ἔχουν γιά τόν θάνατο ....»

«Αν οι άνθρωποι είχαν έστω και το μισό φόβο για τον Θεό, απ'αυτόν που έχουν για τον θάνατο, δεν θα φοβόντουσαν τον θάνατο».

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

https://proskynitis.blogspot.com/2021/02/blog-post_51.html

«Περί θανάτου καί πῶς λύονται οἱ ὠδῖνες του» Κυριακή πρό τῶν Φώτων ,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Περί θανάτου καί πῶς λύονται οἱ ὠδῖνες του» 

Κυριακή πρό τῶν Φώτων 

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 03-01-2021 

Μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ θά δοῦμε μία ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔχει ἀφορμή τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας, στό ὁποῖο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος φανερώνει ὅτι τοῦ ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ἡ γνώση τοῦ θανάτου του, ὅτι ὁ Θεός τόν πληροφόρησε ὅτι πλησιάζει τό τέλος του. Καί αὐτό τό τέλος του τό ἀναγγέλει εἰς τόν Τιμόθεο, ὄχι βέβαια γιά νά τόν φοβίσει ἤ νά τόν καταθλίψει, ἀλλά γιά νά τόν κάνει νά χαρεῖ καί συνάμα νά τόν προετοιμάσει καί νά τόν παρηγορήσει ἐνόψει αὐτοῦ τοῦ γεγονότος πού θά ἐρχότανε σύντομα. Ἤτανε ἤδη στή Ρώμη καί ἀπό ἐκεῖ γράφει εἰς τόν Ἅγιο Τιμόθεο στήν Ἔφεσσο. Καί μετά ἀπό λίγο ὁ Νέρωνας θά τόν ὁδηγήσει στόν θάνατο, θά ἀποκοπεῖ ἡ τιμία του κεφαλή εἰς τούς διωγμούς πού εἶχε κάνει ἐκεῖνος ὁ φοβερός αὐτοκράτορας. 

Εἶναι μία ὁμιλία πού ἔχει γράψει ὁ μακαριστός ἱεροκήρυκας, ἐπίσκοπος Σταυρουπόλεως καί Ἀστραχάν, Νικηφόρος Θεοτόκης. Ὁμιλία περί θανάτου. Αἰ πρός Τιμόθεον τελευταῖαι παραγγελίαι τοῦ Ἀποστόλου Παύλου δι’ ὧν σύν τοῖς ἄλλοις ἀναγγέλει περί τοῦ ἐπικειμένου θανάτου αὐτοῦ. Ὁ θάνατος καί οἱ ὠδῖνες αὐτοῦ καί πῶς λύνονται. Πόσο φοβερός εἶναι ὁ θάνατος, ἀλλά καί πόσο σήμερα μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας ὑπερβαίνονται οἱ ὠδῖνες, λύνονται οἱ ὠδῖνες τοῦ θανάτου, τοῦ τόσο φοβεροῦ γιά τούς ἀνθρώπους τούς πρό Χριστοῦ. 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἶχε προαναγγείλει ἐκτός τοῦ θανάτου του στόν Ἅγιο Τιμόθεο ὅτι θά ὑπάρξουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θά φύγουν ἀπό τήν ὑγιαίνουσα διδασκαλία∙ «ἔσται γάρ καιρός ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται»[1]. Θα ἔρθει καιρός πού οἱ ἄνθρωποι δέ θά ἀνέχθοῦν τήν ὑγιῆ διδασκαλία, τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, «ἀλλά κατά τάς ἐπιθυμίας τάς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τήν ἀκοήν»[2], ἀλλά θά συγκεντρώσουν δασκάλους, οἱ ὁποῖοι θά διδάσκουν σύμφωνα μέ αὐτά πού ἐκεῖνοι θέλουν ν΄ ἀκούσουν. Κνηθόμενοι, δηλαδή πού θά τούς γαργαλοῦν τά αὐτιά. «Καί ἀπό μέν τῆς ἀληθείας τήν ἀκοήν ἀποστρέψουσιν, ἐπί δέ τούς μύθους ἐκτραπήσονται»[3]. Καί θά πάρουν τήν ἀκοή τους ἀπό τήν ἀλήθεια καί θά ἐκτραποῦν εἰς τούς μύθους, θά ἀρέσκονται νά ἀκοῦνε μυθώδη πράγματα, παραμυθάκια, πράγματα δηλαδή ἀναληθῆ, τά ὁποῖα θά εἶναι εὐχάριστα στήν ἀκοή, ἀλλά ὄχι σωφρονιστικά καί διορθωτικά. 

Ὁ φόβος Θεοῦ, μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀγάπη εἰς τόν Θεό, Ἁρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου( ἀπόσπασμα)

 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ_Ὁ φόβος Θεοῦ, μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀγάπη εἰς τόν Θεό, 17-1-2021, Ἁρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου( ἀπόσπασμα)

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Θεοφάνεια:Ἡμέρα μεγάλης ὑπακοῆς στήν ἀλήθεια καί ὄχι σέ ἀνθρώπους καί ἐξουσίες

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ: ΗΜΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ

Γράφει ο Γιώργος Παύλος στην Romfea.gr

π. Καθ. Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

Δέκα και πλέον ημέρες ζω σε απομόνωση με τα συμπτώματα του κορωνοϊού.

Οι γιατροί μού βρήκαν και μορφή πνευμονίας. Δοκιμάζω όλο το πακέτο. Πρότειναν να μπω σε πρόγραμμα οξυγόνου.

Υπέγραψα στο νοσοκομείο κι έφυγα με δική μου ευθύνη, για να μην μπω σε κλίμα φόβου και πανικού, αλλά και για να γράψω αυτό το κείμενο που ενδεχομένως να είναι και το τελευταίο.

Δεν γνωρίζω τι θα συμβεί αύριο. Αν θα ζήσω ή αν θα πεθάνω. Ελπίζω μόνο στον Θεό. Ξέρω ως επιστήμονας πως και για ελάχιστο κλάσμα του δευτερολέπτου να έρθεις από το μη είναι στο είναι και να δεις το φως του ήλιου είναι μυστήριο και θαύμα μέγιστο.

Δώρο που ποτέ δεν μπορείς να ξεπληρώσεις. Ουδείς μπορεί να το ξεπληρώσει, κι ακόμη περισσότερο, να το αποκωδικοποιήσει ευκόλως.

Ποσό περισσότερο όταν σου δόθηκαν εντελώς δωρεάν να ζεις δεκάδες χρόνια και δισεκατομμύρια δευτερόλεπτα. Γι᾽ αυτό είμαι ευγνώμων σε όλους και σε όλα.

Αποφάσισα να αντισταθώ και να μην αποδεχθώ το πακέτο του φόβου που διαχειρίζονται γιατροί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αλλά, δυστυχώς, και η πλειοψηφία των εκκλησιαστικών ηγετών.

Άλλο η αγάπη της ζωής και άλλο ο διαδιδόμενος φόβος και πανικός του κορωνοϊού.

Η βαθειά αγάπη της ζωής σε συμφιλιώνει και με τον θάνατο και σου δίδει το κλειδί της πόρτας του θανάτου να την περάσεις ήρεμος και δοξολογώντας.

Ο διαδιδόμενος φόβος και πανικός του κορωνοϊού σου χαλάει την ψυχή και σε εμποδίζει να δεις τις πραγματικές διαστάσεις των γεγονότων.

«Ἡ ὑπέρβαση τοῦ φόβου», α΄ μέρος Ὁμιλία τοῦ Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου (Δημήτρια 2020)

«Ἡ ὑπέρβαση τοῦ φόβου», α΄ μέρος 

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου (Δημήτρια 2020) 

Θέλω πρωτίστως νά εὐχαριστήσω τόν Πανάγιο Τριαδικό Θεό πού μέ ἀξιώνει γιά μία ἀκόμη φορά νά εἶμαι σ’ αὐτόν τόν ἱερό χῶρο τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου (τόν ναό) καί νά προσκυνῶ τό Ἅγιο Λείψανό του, καί τῶν ἄλλων ἁγίων, τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Λεπροῦ, πού ἔχετε ἐδῶ∙ νά εὐχαριστήσω τόν Μακαριότατο Ἀρχιεπίσκοπο καί τόν Ἐπίσκοπο Ἐδέσσης γιά τίς εὐλογίες τους γιά νά γίνει αὐτή ἡ ὁμιλία, νά εὐχαριστήσω τόν σεβαστό π. Ματθαῖο καί ὅλους τούς σεβαστούς ἱερεῖς τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ ναοῦ γιά τήν πρόσκληση καί τήν τιμή πού μοῦ κάνουν, καί ὅλους ἐσᾶς πού παρευρίσκεστε καί ὅσους μᾶς ἀκοῦνε, καί παρακαλῶ ὅλους νά εὐχηθεῖτε, ἔτσι ὥστε ὁ λόγος μας νά μήν εἶναι λόγος δικός μας∙ νά εἶναι λόγος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐμεῖς ταπεινά θά ἐκφέρουμε, θά διακονήσουμε. 

Ἡ ὑπέρβαση τοῦ φόβου. 

- Τί εἶναι ὁ φόβος; 

Ζοῦμε καταστάσεις φόβου τελευταῖα στήν πατρίδα μας. Θά ἔλεγα, τρομοκρατίας. «Οὐθέν γάρ ἐστι φόβος εἰ μή προδοσία τῶν ἀπό λογισμοῦ βοηθημάτων»[1]. Τίποτε ἄλλο δέν εἶναι ὁ φόβος, μᾶς λέει ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ Σοφία Σολομῶντος, τό Ἅγιο Πνεῦμα δηλαδή, παρά μία κατάσταση, κατά τήν ὁποία μᾶς ἐγκαταλείπει καί αὐτή ἡ βοήθεια τῆς διανοίας μας. Δηλαδή τό μυαλό μας, ὁ νοῦς μας, δέν μᾶς βοηθάει. Ὅταν φοβᾶσαι, δέν δουλεύει τό μυαλό σου σωστά, κάνεις παράλογα πράγματα. Ὁ ἄνθρωπος δηλαδή προδίδεται ἀπό τόν λογισμό του. Χάνει τήν ψυχραιμία του καί μπορεῖ νά φτάσει καί σ’ αὐτή τήν κατάσταση, πού τήν λένε σήμερα κάποιοι «κρίση πανικοῦ». 

Ὁ Μέγας Βασίλειος ὀνομάζει τόν φόβο «ἑτέραν μέθην». Δηλαδή μεθύσι! Ἀλλά ἄλλου εἴδους μεθύσι. Ὁ φοβισμένος μοιάζει μέ τόν μεθυσμένο. Ποιό εἶναι τό χαρακτηριστικό τοῦ μεθυσμένου; Ὅτι ἔχει χάσει τόν ἔλεγχο τοῦ ἑαυτοῦ του, δέν ξέρει τί κάνει, ἔχει χάσει τήν αἰδώ, τήν ντροπή, καί κάθε ἀναστολή. Καί πολύ εὔκολα ὑποκύπτει σέ κάθε πάθος παραλογιζόμενος καί αὐτοταλαιπωρούμενος καί, θά λέγαμε, καί αὐτορεζιλευόμενος (ἄν μποροῦμε νά τήν χρησιμοποιήσουμε αὐτή τή λέξη). 

Ταυτότητα, προέλευση καί ἰδιότητες τῆς Ἐκκλησίας: Ἐκκλησία εἶναι ἡ νέα ζωή πού κατήργησε τόν θάνατο.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ νέα ζωή πού κατήργησε τόν θάνατο

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ καινή-καινούργια ζωή πού μᾶς χάρισε ὁ Χριστός μας. Σύμφωνα μέ τόν μακαριστό Γέροντα Πορφύριο, ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ νέα ζωή, «ἡ ζωή ἐν Χριστῷ». Στήν Ἐκκλησία δέν ὑπάρχει θάνατος, διότι ὁ Χριστός τόν καταργεῖ. Ὅποιος ζεῖ ἐντός Της, δέν φοβᾶται τό θάνατο[1], ἀλλά ἐπίσης οὔτε τόν διάβολο, οὔτε τήν κόλαση[2]. Ἡ αἰωνιότητα, ἡ μετοχή στήν ὄγδοη ἡμέρα τῆς Δημιουργίας, στήν αἰώνια μακαριότητα, εἶναι μιά πραγματικότητα, πού ἀρχίζει ἀπό ἐδῶ καί ἀπό τώρα, γι’ αὐτούς πού θέλουν, δηλ. γι’ αὐτούς πού ἐντάσσονται ὀργανικά στήν Ἐκκλησία[3].

Η ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟΥ ΣΤΟ ΝΑΟ«Πῶς ἐπιδείξῃ διὰ τῶν ἔργων τὴν πίστιν; Ἐὰν καταφρονῇς θανάτου»

«Πῶς ἐπιδείξῃ διὰ τῶν ἔργων τὴν πίστιν; Ἐὰν καταφρονῇς θανάτου»

Ιωάννης Λίτινας

Εσχάτως τέθηκε το ερώτημα:

"Γιατί είναι αμαρτία το να φοράμε μάσκα μέσα στο ναό και δεν είναι αμαρτία το να φορέσουμε μία ζακέτα στην Εκκλησία, για να προφυλαχθούμε από το κρύο;"

Πάνω σε αυτό το προβληματισμό θα θέλαμε να καταθέσουμε κάποιες ταπεινές σκέψεις.

Η χρήση μάσκας μέσα στο ναό και μάλιστα κατά την τέλεση και συμμετοχή στην κοινή λατρεία, με πρόσχημα την προφύλαξη από τον κορονοϊό, ως πρωτοφανής στη δισχιλιετή ιστορία της Εκκλησίας με πείρα πολύ φονικότερων ιών, συνιστά σαφέστατη εισαγωγή καινοτομίας που αθετεί την εκκλησιαστική παράδοση κατά την οποία η προσευχή και η λατρεία τελείται με ακάλυπτο πρόσωπο.

Κάθε καινοτομία όμως και αθέτηση της Ι.Παραδόσεως καταδικάζεται από την Z' Οικουμενική Σύνοδο με βαρύτατες τιμωρίες στους επινοούντας και εφαρμόζοντας αυτές κληρικούς με καθαίρεση, στους λαϊκούς και μοναχούς δε με αφορισμό.[1]

Η ζακέτα και το πανωφόρι ως ενδύματα για την προφύλαξη από το ψύχος και την κάλυψη της γύμνιας μέσα στο ναό, δεν συνιστά καμία καινοτομία. Δεν εμποδίζει τον ασπασμό των αγίων εικόνων, των ιερών λειψάνων και της χειρός του ιερέως όπως συμβαίνει με τη χρήση μάσκας, δεν παραβιάζει κάποια εντολή, δεν καθιστά τον χρήστη τους ασεβή και δεν αθετεί καμία παράδοση. Δεν αντιβαίνει επίσης σε καμία θεολογική αναφορά, συμβολισμό και διδασκαλία όπως δυστυχώς συμβαίνει με τη χρήση μάσκας. Θα λέγαμε μάλιστα ότι η χρήση πανωφορίου προτρέπεται και ευαγγελικώς, όταν διδάσκεται η ολιγάρκεια : "ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα" (Τιμ.Α' 6,8).

"Ὁ Φοβούμενος Ἀσθενειαν Σώματος, οὐ Φθάνει τό Κατά Φύσιν

Εδω ο Αββας Ησαΐας αναφερεται στον δειλο ως προς την υγεία.

Ο ανθρωπος επειδη είναι χους, πασχει απο αρρωστιες σωματικες, ψυχικές,πνευματικες. Το σωμα μας ειναι ευολισθο σε καθε αμαρτία, επιρρεπές σε καθε αρρώστια κ η ψυχη μας ομοιως. Μας θιγει κάποιος; Ευθύς μας καταλαμβάνει ο εγωισμός. Μας πικραινει; Στενοχωρουμεθα. Τι ειναι όλα αυτά; Αρρώστιες ειναι. Η ζηλεια δεν ειναι αρρώστια της ψυχής; Η κενοδοξια επίσης; Ολα τα παθη μας ειναι αρρωστιες. Ο άνθρωπος γενικως ειναι αρρωστος. Γι αυτό και ο Χριστός ονομάζεται Ιατρός των ψυχων κ των σωμάτων.

Αρρωσταίνουμε διοτι αμαρτανουμε εκόντες άκοντες. Για τον λογο αυτο ο Αββας Ησαΐας λεγει: Μην φοβασαι ποτε την αρρώστια. Μην φοβασαι οτι θα αρρωστησεις. Μην σε νοιαζει αν είσαι άρρωστος.

Ο άρρωστος μπορει να γινει αποστολος του Θεού, σκεύος εκλογής,ενω ο υγιης κατα κανονα είναι σκληρός,αναλγητος,ανελεημων,δεν μπορει να πλατυνει την καρδιά του. Γι αυτο και οι ασθενείς ανθρωποι συνήθως είναι γλυκείς,στοργικοι,δειχνουν συμπάθεια προς τους άλλους,εχουν δυνατότητα να παρακαλεσουν γον Θεό.

Μην φοβασαι λοιπον τις αρρώστιες. Επαθες ελκος; Επαθες γαστρομαργια; Μην φοβασαι δεν παθαίνεις τιποτε. Εαν εχασες λιγο αιμα,θα φας τρια πορτοκαλια κ θα εισαι ενταξει. Προσβλήθηκαν τα μάτια σου κ εχασες το φως σου; Δεν ειναι τιποτε. Θα σε φωτιζει ο Θεός τώρα. Εχεις καρκινο; Τωρα μετρώνται πιο ευκολα οι μερες σου κ μπορεις να ετοιμασθεις κ να πας γρηγορότερα στον ουρανό.

Ὅταν φοβόμαστε τόν θάνατο καί δέν φοβόμαστε τήν ἁμαρτία, ἔχουμε παιδικό φόβο

Όταν φοβόμαστε τόν θάνατο καί δέν φοβόμαστε τήν αμαρτία,έχουμε παιδικό φόβο. Τά μικρά παιδιά φοβούνται τίς μάσκες, δέν φοβούνται όμως τή φωτιά.

Άν τύχει νά βρεθούν κοντά σέ αναμμένο λυχνάρι, απλώνουν απερίσκεπτα τό χέρι τους στό λυχνάρι καί στή φλόγα του. Τήν μάσκα τήν φοβούνται, αλλά τήν πραγματικά φοβερή φωτιά δέν τή φοβούνται.

Τά εὐεργετικά ἀποτελέσματα τοῦ κορωναϊοῦ. Εἶναι λογικό νά φοβᾶται ὁ νεκρός τόν θάνατο; Πεθαίνουν οἱ νεκροί;

Ὁ καλός μας Θεός, ἐπιτρέποντας στούς «ἰσχυρούς» τῆς γῆς, διά τῶν πολλῶν καί βαριῶν ἁμαρτιῶν μας, νά ἀσκήσουν μιά συντονισμένη, παγκοσμίως, τρομοκρατία μέ φόβητρο ἕναν ἰό, θέλησε καί νά ἀποκαλύψει τό πραγματικό προσωπεῖο ὅλων μας. Ὁ καθένας μας, ἦρθε ἀντιμέτωπος μέ τόν ἑαυτό του, τήν πίστη του στόν Χριστό, τήν ἀγάπη, τόν φόβο· «μέτρησε» τά ὅριά του. Ἐπιπλέον, ὁμολόγησαν τήν πίστη τους, ἄνθρωποι πού ποτέ δέ φανταζόμασταν ὅτι θά τό κάνουν, π.χ. τραγουδιστές καί ἠθοποιοί, καί τέλος, ἐκδηλώθηκαν ἐντόνως, ὅσοι δέν συντάσσονται μέ τόν Χριστό μας, εἴτε αὐτοί εἶναι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, θεολόγοι, πιστοί ἤ ἄπιστοι, εἴτε εἶναι... Ἱερεῖς καί Ἀρχιερεῖς τοῦ Ὑψίστου!

Τό τελευταῖο φαίνεται παράξενο, παράλογο· ὅπως καί ὁ δευτερότιτλος τοῦ παρόντος κειμένου. Παράλογα εἶναι καί ὅσα πρωτοφανῆ ζήσαμε καί συνεχίζουμε νά ζοῦμε. Πλέον, ὅμως, ἄρχισαν νά ξυπνοῦν οἱ καλοπροαίρετοι Χριστιανοί· ἀφυπνίστηκαν συνειδήσεις, κατάλαβαν τό μῖσος τοῦ κόσμου γιά τόν Χριστό, ἀντιλήφθηκαν τό δαιμονικό πρόσωπο τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Ἐπί πολλά χρόνια, καλοί ἱερεῖς, παραδοσιακοί λαϊκοί, Θεολόγοι, ἁπλοί πιστοί κραύγαζαν τήν ἀλήθεια γιά τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, κατάγγειλαν ὅτι ὑπάρχουν ἐπίσκοποι «λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πρ. 20, 30) ἀλλά «φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ» (Ματθ. 3, 3). Κατηγορήθηκαν ὡς γραφικοί, ἀκραῖοι, παράλογοι.

«Ξέρετε πόσοι κληρικοί καί πόσοι θεολόγοι ὑπάρχουν σήμερα», κήρυττε ὁ πατήρ Θεόδωρος Ζήσης πρίν ὀκτώ χρόνια, «οἱ ὁποῖοι λαλοῦν διεστραμμένα; Καί οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται ὡς ὀρθόδοξοι! Καί οἱ ὁποῖοι διεκδικοῦν νά ἀποκτήσουν ὀπαδούς καί μαθητάς. Γι’ αὐτό θά πρέπει ὁ ποιμένας, ὁ ἐπίσκοπος, ὁ πρεσβύτερος, ὁ διάκονος νά προσέχει ὄχι μόνο τούς φανερούς αἱρετικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά νά προσέχει καί τούς κρυφούς αἱρετικούς οἱ ὁποῖοι λαλοῦν διεστραμμένα. Κι ἄν ὑποθέσουμε ὅτι ὁ οἰκουμενισμός δέν εἶναι μία καταδικασμένη αἵρεση, εἶναι μία αἵρεση ἡ ὁποία διαστρέφει τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας... Οἱ οἰκουμενισταί κληρικοί εἶναι ἀνάμεσά μας. Πατριάρχες καί ἀρχιεπίσκοποι καί ἐπίσκοποι καί θεολόγοι. Γέμισαν οἱ θεολογικές σχολές ἀπό θεολόγους οἱ ὁποῖοι λαλοῦν διεστραμμένα καί ἀλλάζουν τή διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου.»[1]

Ποτέ δέν φοβόταν τόσο πολύ ὁ ἄνθρωπος τή φτώχεια...

κυρ Φώτης Κόντογλου (8/11/1896 - 15/7/1965)

Ποτέ δεν φοβόταν τόσο πολύ ο άνθρωπος τη φτώχεια, την αρρώστια και τον θάνατο, όσο τα φοβάται τώρα, που δεν φοβάται τον Θεό„


https://ixthis3.blogspot.com/2020/04/blog-post_67.html

Ὁ Μέγας Βασίλειος καταρρίπτει τή διακήρυξη τῆς ὑγείας ὡς «τό ὕψιστο ἀγαθό»

Ο Μέγας Βασίλειος καταρρίπτει τη διακήρυξη της υγείας ως «το ύψιστο αγαθό»

χειρί Ιωάννη Λίτινα

«Ἐπειδὴ δυσθήρατος ἡ ἀλήθεια, πανταχόθεν ἡμῖν ἐξιχνευτέα»[i].Επειδή η αλήθεια δύσκολα συλλαμβάνεται, πρέπει από παντού να την εξιχνιάζουμε, προτρέπει ο Μέγας Ιεράρχης. Αυτό είναι ένα καθήκον που πρέπει να συνέχει κάθε πιστό που γνωρίζει τον σκοπό της κλήσεώς του.

Ανάμεσα στα μηνύματα που εξέπεμψε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος μέσω εγκυκλίων, ξεχώρισε ένα, βάσει του οποίου οικοδομήθηκε το σαθρό οικοδόμημα της επισφαλούς για την σωτηρία της ψυχής, «αντιμετώπισης της επιδημίας covid-19».

Αυτό το μήνυμα εμπεριέχεται στο «Συνοδικό Παραμυθητικό Λόγο γιά τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τό Ἅγιον Πάσχα» της 10ης Απριλίου 2020, υπ' αριθ.3019 και αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Ἐνώπιον τῆς ἀγωνίας τοῦ ἀνθρώπου νά διατηρήσει τό ὕψιστο ἐπί γῆς ἀγαθό τῆς ζωῆς καί τῆς ὑγείας, ταπεινώθηκε (σ.σ. η διοίκηση της Εκκλησίας) καί συμπορεύθηκε μέ τόν πόνο καί τήν ἀγωνία τοῦ ἀνθρώπου».

Επειδή η συγκεκριμένη διακήρυξη είναι ξένη στο ορθόδοξο αγιοπατερικό φρόνημα, θα παρουσιάσουμε συνοπτικώς τη διδασκαλία του σπουδαίου Πατέρα της Εκκλησίας μας, Μεγάλου Βασιλείου για το ζήτημα, ώστε και δι’ ημών των «λίθων» να εξιχνιαστεί και ακουστεί η αλήθεια κατά το λόγο του Κυρίου μας : «λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται». (Λκ.19,40).

Παραθέτουμε κατωτέρω σε νεοελληνική απόδοση τους λόγους του Αγίου. Αυτούσιοι στο πρωτότυπο, παρατίθενται στις αντίστοιχες σημειώσεις τέλους.

Ερμηνεύοντας τον ριδ' Ψαλμό, διδάσκει για το ποιο είναι το αληθινό αγαθό και ποιο είναι το φρόνημα το οποίο διέπει τους ανθρώπους που αγαπούν τον Θεό:

Ἔτσι εἶναι..

Το Ευαγγέλιο, βέβαια, λέει με συμβολικές λέξεις για τον άδικο ότι θα βρεθεί εκεί, όπου υπάρχει «ο τριγμός και ο βρυγμός των οδόντων», διότι μακράν του Θεού έτσι είναι. 

Και από τους νηπτικούς Πατέρες της Εκκλησίας πολλοί μιλούν για φόβο θανάτου και κολάσεως. Λένε: «Έχε μνήμη θανάτου πάντοτε».