Έλεγε το Σάββατο ο Κύριος στον παράλυτο: «Σήκω επάνω, πάρε το κρεβάτι σου και επίστρεψε στο σπίτι σου» (Ιω. 5:8). Και εξαιτίας αυτού του γεγονότος έλεγε στους Ιουδαίους: «Τα όσα σας διδάσκω δεν είναι δικά μου, αλλά του Πατέρα μου, που με έστειλε εδώ» (Ιω. 7:16, από το Ευαγγέλιο Κυρ. Παραλύτου). Και ότι ο Κύριος είπε αυτούς τους λόγους προς τους Ιουδαίους με αφορμή τη θεραπεία του παραλύτου, αποδεικνύεται από τη μόλις αναγνωσθείσα ευαγγελική περικοπή (Ιω. 7:14-30, της Μεσοπεντηκοστής).
Στην περικοπή αυτή ο Κύριος διεμήνυσε ξεκάθαρα το απαράλλακτον της ουσίας μεταξύ του ιδίου και του Πατέρα του. Αν, δηλαδή, ο Κύριος είχε πει: «οι λόγοι της διδασκαλίας δεν είναι του Πατέρα μου παρά μόνο δικοί μου», αμέσως θα διέκρινε ως ξεχωριστό τον Πατέρα από τον ίδιο – με διαφορετική ουσία – και θα έχανε το νόημά της η θεία οικονομία.
Είπε όμως: «Τα όσα σας διδάσκω δεν είναι δικά μου, αλλά του Πατέρα μου, που με έστειλε εδώ» και φανέρωσε το απαράλλακτον της ουσίας, ότι, δηλαδή, μία είναι η διδασκαλία και για τον Πατέρα και για τον Υιό και για το Άγιο Πνεύμα. Γιατί ένας είναι ο Λόγος Υιός του Πατέρα και ένα το Πνεύμα του Πατέρα, το Άγιο Πνεύμα.
