Εἴμαστε ἔνοικοι σέ προσωρινές καλύβες! Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Σώσόν με από πηλού, ίνα μη εμπαγώ» (Ψαλ. 68,15)

Αδελφοί, οι ψυχές μας είναι ντυμένες με πηλό· και τα πήλινα, χοϊκά. σώματά μας έχουν δοθεί για την υπηρεσία της ψυχής μας.

Είθε οι ψυχές μας να μη βουλιάξουν μέσα στο χώμα! Είθε οι ψυχές μας να μη σκλαβωθούν στο πήλινο σαρκίο! Είθε η ζωντανή φλόγα να μη σβηστεί μέσα στο χοϊκό τάφο!

Είναι απέραντη και αχανής η χοϊκή γη που μας έλκει προς τον εαυτό της, αλλά απείρως πλατύτερο είναι το απροσμέτρητο βασίλειο του Πνεύματος που καλεί την ψυχή μας, ως δικιά του.

Πράγματι συνδεόμαστε με τη γη με το χοϊκό σώμα, αλλά συνδεόμαστε και με τον ουρανό με την ψυχή. Είμαστε ένοικοι σε προσωρινές καλύβες, είμαστε στρατιώτες που καταλύσαμε σε προσωρινές σκηνές.

Ω Κύριε, «σώσόν με από πηλού ίνα μη εμπαγώ» Έτσι προσευχόταν ο μετανοημένος βασιλιάς Δαβίδ που είχε αρχικώς παραδοθείστον πηλό, στο χώμα· μέχρι που είδε πως το πήλινο σαρκίο μας έλκει μέσα στην άβυσσο της καταστροφής. Πηλός είναι το σώμα του ανθρώπου, με όλες τις φαντασιώσεις του· πηλός είναι επίσης όλοι οι πονηροί άνθρωποι που πολεμούν τους δικαίους· πηλός είναι οι δαίμονες με τον τρόμο που σκορπούν.

Είθε ο Κύριος να μας σώσει απ’ όλη αυτή τη χοϊκότητα, διότι Εκείνος μόνον είναι ικανός να το κάνει. Θα έπρεπε να αγωνιζόμαστε πρώτα απ’ όλα για να δούμε τον εχθρό μέσα μας· τον εχθρό ο οποίος προσελκύει τους άλλους εχθρούς.

Ἡ ὔλη δέν εἶναι ἀφ εὐαυτῆς κακή...Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ή ύλη δεν είναι αφ’ εαυτής κακή, όπως ψευδώς διατείνονται κάποιοι αιρετικοί (λ.χ. οι μανιχαίοι) και κάποιοι φιλόσοφοι. Όχι μόνο δεν είναι κακά η υλη, άλλα επιπλέον δεν είναι το μόνον όχημα του κακού. Όπως ή υλη, έτσι και το πνεύμα μπορείνα είναι όχημα του κακού. Κάθε υλικό πράγμα είναι φθαρτό, ακόμα-άκόμα και επίφοβο, εξαιτίας της αμαρτίας του ανθρώπου όμως η υλη δεν είναι κάτι κακό αφ’ εαυτού. 

Ή υλη αποσυντίθεται, είναι ανίσχυρη κι ασήμαντη σε σύγκριση με το αθάνατο πνεύμα, άλλα δεν είναι αφ’ εαυτής κακή. Άν ήταν κακή, θά καθιέρωνε ποτέ ό Δεσπότης Χριστός τη Θεία Μετάληψη του άρτου και του οίνου και θά ονόμαζε τον άρτο και τον οίνο Σώμα Του και Αίμα Του; ’Άν ή υλη ήταν αφ’ εαυτής κακή, πώς θά μπορούσαν να βαπτίζονται οι άνθρωποι με νερό; Πώς θά μπορούσε ό Απόστολος Ιάκωβος να καθιερώσει να χρίονται οι ασθενείς με το έλαιο (του Ευχελαίου); 

Ὅσο λιγότερα ἔχει κάποιος τόσο πιό εὐτυχισμένος εἶναι

 Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΜΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΙΓΟΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ
 «Ὅσο πιό μέτριο (ταπεινό) βίο (καί μικρή περιουσία) ἔχει κάποιος», μᾶς διδάσκει ὁ Μέγας Ἀντώνιος, «τόσο πιό εὐτυχισμένος εἶναι. (Καί αὐτό συμβαίνει) Διότι δέν φροντίζει γιά πολλά. (Δέν φροντίζει) Γιά δούλους, γεωργούς καί τήν ἀπόκτηση ἀλόγων ζώων. 

Διότι (ἐκεῖνο πού συμβαίνει συνήθως εἶναι ὅτι) προσηλώνοντας σ’ αὐτά τούς ἑαυτούς μας καί περιπίπτοντας στίς δυσκολίες (πού ἀνακύπτουν) ἀπό αὐτά (στή συνέχεια) κατηγοροῦμε τόν Θεό.  

Και η ύλη και το πνεύμα μπορεί να είναι όχημα του κακού (Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Η ύλη δεν είναι από μόνη της κακή, όπως ψευδώς διατείνονται κάποιοι αιρετικοί (λ.χ. οι μανιχαίοι) και κάποιοι φιλόσοφοι. Όχι μόνο δεν είναι κακή η ύλη, αλλά επιπλέον δεν είναι το μόνο όχημα του κακού. Όπως η ύλη, έτσι και το πνεύμα μπορεί να είναι όχημα του κακού. Κάθε υλικό πράγμα είναι φθαρτό, ακόμα-ακόμα και επίφοβο, εξαιτίας της αμαρτίας του ανθρώπου· όμως η ύλη δεν είναι κάτι κακό από μόνο του. Η ύλη αποσυντίθεται, είναι ανίσχυρη κι ασήμαντη σε σύγκριση με το αθάνατο πνεύμα, αλλά δεν είναι κακή. Αν ήταν κακή, θα καθιέρωνε ποτέ ο Δεσπότης Χριστός τη Θεία Μετάληψη του άρτου και του οίνου και θα ονόμαζε τον άρτο και τον οίνο Σώμα Του και Αίμα Του;