Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν ἀπό τήν ἀρχή τῆς ζωῆς τους.

Ἡ φροντίδα τῶν γονέων γιά τήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν ἀπό τη στιγμή τῆς συλλήψεως

«Δέν εἶναι δυνατόν νά γίνει κακός», διδάσκει ὁ Ἱερός ὁ Χρυσόστομος, «αὐτός, πού ἀπό τήν ἀρχή ἀπήλαυσε πολύ ἐπιμέλεια καί φροντίδα»· αὐτός πού ἔτυχε σωστῆς ἀγωγῆς ἀπό τήν στιγμή τῆς συλλήψεώς του στήν μήτρα τῆς μητέρας του.

«Τὸ ἔμβρυο», παρατηρεῖ καί ὁ μακαριστός Γέροντας Πορφύριος, «ἀκούει κι αἰσθάνεται μέσα στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του...Ὅ,τι αἰσθάνεται ἡ μητέρα, λύπη, πόνο, φόβο, ἄγχος κ.λπ., τὰ ζεῖ κι αὐτό. Ἂν ἡ μάνα δὲν τὸ θέλει τὸ ἔμβρυο, ἂν δὲν τὸ ἀγαπάει, αὐτὸ τὸ αἰσθάνεται καὶ δημιουργοῦνται τραύματα στὴν ψυχούλα του, ποὺ τὸ συνοδεύουν σ’ ὅλη του τὴ ζωή. Τὸ ἀντίθετο συμβαίνει μὲ τ’ ἅγια συναισθήματα τῆς μάνας. Ὅταν ἔχει χαρά, εἰρήνη, ἀγάπη στὸ ἔμβρυο, τὰ μεταδίδει σ’ αὐτὸ μυστικά, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰ γεννημένα παιδιά.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα του Σαββάτου 24-09-11

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ’ ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ’ αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε.

Απόστολος: Προς Τιμόθεον Β΄ κεφ. γ΄ 10 - 15

γ΄ 10 - 15

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν Κεφ. Δ΄ 31 - 36

Α΄ 31 - 36

Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἡ ἀκτημοσύνη, τό ἄγχος γιά τά βιοτικά καί ἡ Θεία Χάρη_mp3

Π. Σάββας 2011-09-18_Η ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗ, ΟΙ ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΜΕΡΙΜΝΕΣ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ_(ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ Β΄ΜΕΡΟΣ)_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-09-2011 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, Κύριος εἷς ἐστιν. Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

 Ὁ Κύριος, ὁ Θεός σου, εἶναι ἕνας Κύριος (Δεύτ. 6:4), ποὺ ἀναγνωρίζεται ὡς Πατέρας, Υἱὸς καὶ Ἅγιο Πνεῦμα. Ὁ Πατέρας εἶναι ἀγέννητος. Ὁ Υἱὸς ἔχει γεννηθεῖ ἀπὸ τὸν Πατέρα ἀνάρχως, ἀχρόνως καὶ ἀπαθῶς, ὡς Λόγος, καὶ ἔχει ὀνομαστεῖ Χριστός, ἐπειδὴ ἔχρισε ἀπὸ τὸν ἑαυτὸ Του τὴν ἀνθρώπινη φύση ποὺ πῆρε ἀπὸ μᾶς. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα προέρχεται ἀπὸ τὸν Πατέρα, ὄχι ὅμως μὲ γέννηση, ἄλλα μὲ ἐκπόρευση. Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος Θεός, Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ ἕνας Κύριος σὲ τρεῖς ὑποστάσεις, ποὺ δὲν διαιρεῖται ὡς πρὸς τὴ φύση, τὴ βουλή, τὴ δόξα, τὴ δύναμη, τὴν ἐνέργεια καὶ ὅλα τὰ γνωρίσματα τῆς θεότητος.

Αὐτόν, τὸν ἕνα Τριαδικὸ Θεό, μόνο θ' ἀγαπήσεις καὶ Αὐτὸν μόνο θὰ λατρέψεις μ’ ὅλη τη διάνοιά σου καὶ μ' ὅλη τὴν καρδιά σου καὶ μ' ὅλη τη δύναμή σου. Καὶ θὰ εἶναι τὰ λόγια Του καὶ τὰ προστάγματά Του μέσα στὴν καρδιά σου, γιὰ νὰ τὰ πράττεις καὶ νὰ τὰ μελετᾶς καὶ νὰ τὰ λὲς ὅταν κάθεσαι, ὅταν βαδίζεις, ὅταν βρίσκεσαι στὸ κρεβάτι, ὅταν σηκώνεσαι. Νὰ θυμᾶσαι ἀδιάκοπα τὸν Κύριο, τὸ Θεό σου. Αὐτὸν μονάχα νὰ φοβᾶσαι. Μητ' Ἐκεῖνον μήτε τὶς ἐντολές Του νὰ λησμονήσεις. Ἔτσι θὰ σοῦ δώσει δύναμη νὰ κάνεις τὸ θέλημά Του. Γιατί δὲν ζητάει ἀπὸ σένα τίποτ' ἄλλο, παρὰ νὰ Τοῦ εἶσαι ἀφοσιωμένος καὶ νὰ Τὸν ἀγαπᾶς καὶ νὰ βαδίζεις στοὺς δρόμους ὅλων τῶν ἐντολῶν Του. Αὐτὸς εἶναι τὸ καύχημά σου καὶ Αὐτὸς ὁ Θεός σου.

Ἡ Ὀρθοδοξία μας. Κεφάλαιο 2ο. Οἱ ἅγιοι ἄγγελοι. Π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος.

Ἡ Ὀρθοδοξία μας

π.Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος

Δρ. Θεολογίας, Δρ. φιλοσοφίας

η) Οἱ ἅγιοι ἄγγελοι (σελ.103-110)

Στά ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνήκουν καί τά πνευματικά ὄντα· οἱ ἅγιοι ἄγγελοι. Ἐδημιουργήθησαν πρίν ἀπό τήν ὕπαρξη τοῦ ὑλικοῦ κόσμου· «ὅταν ἐδημιουργήθησαν τά ἄστρα, οἱ ἄγγελοι μου μέ δοξολόγησαν μέ μεγάλη φωνή», ἀναφέρεται στήν ἁγία Γραφή (Ἰώβ λη΄ 7, πρβλ. Ψαλμ. ρμη΄ 2-5).
Οἱ ἅγγελοι εἶναι πνευματικές προσωπικότητες, δέν ἔχουν σῶμα! Περιορίζονται χρονικά, γιατί ἔχουν ἀρχή. Περιορίζονται ἀκόμη καί τοπικά, ἀλλά λόγῳ τῆς ταχύτητας τῆς φύσεώς των, ἐνεργοῦν παντοῦ· ἀντίθετα ὁ Θεός δέν προσδιορίζεται τοπικά· «εὑρίσκεται παντοῦ καί εἶναι πέρα ἀπ’ ὅλα» καί συνεπῶς «ἐνεργεῖ συγχρόνως μέ διαφορετικούς τρόπους μέ μία καί μόνη ἐνέργεια» (Δαμασκηνός).
Οἱ ἄγγελοι, ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού ἐπλάσθησαν, «εἶχαν φυτευμένη τήν ἁγιότητα, τρόπον τινά μέσα στό φύραμα τῆς οὐσίας των. Διά τοῦτο δύσκολα μεταπίπτουν στήν κακία, διότι εὐθύς ἐξ ἀρχῆς, σάν μέ κάποια βαφή, ἠσφαλίσθησαν μέ τήν ἁγιότητα καί ἔχουν σταθεροποιθεῖ στήν ἀρετή μέ τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Μ. Βασίλειος).
Αὐτό δέν σημαίνει πώς ἡ ἀγγελική φύση εἶναι ἄτρεπτος. Ἡ σταθεροποίησή τους στήν ἀρετή ὁλοκληρώθηκε μέ τή σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ καί μένουν πιστοί στήν πρωταρχική τους ἀποστολή, πού εἶναι ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ. Αὐτό μαρτυρεῖται στήν ἁγία Γραφή:

Τὰ πέντε ἀδέλφια τῆς Σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννας

Στοὺς Πατέρες τῆς Σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννας φάνηκε περίεργο ποὺ δὲν ἄκουγαν νὰ μαλώνουν τὰ πέντε ἀδέλφια, ἀλλὰ κανεὶς δὲν τολμοῦσε νὰ πάει γιὰ νὰ ἰδεῖ τί συμβαίνει.
    Τὴν τρίτη πρὸς τὴν τέταρτη ἡμέρα, στὸν ὕπνο τοῦ Δικαίου τῆς Σκήτης παρουσιάζεται ἡ Ἁγία Ἄννα καὶ τοῦ εἶπε: «Πηγαίνετε μὲ τοὺς Πατέρες νὰ θάψετε, μὲ δόξες καὶ τιμές, τοὺς πέντε Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, τὰ πέντε ἀδέλφια, ποὺ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου γίνανε καλόγεροι καὶ ἀπὸ φθόνο τοῦ διαβόλου μαλώνανε χωρὶς αἰτία καὶ παρὰ τὴ θέλησή τους, τὸ βράδυ ὅμως κάθε ἡμέρα μετὰ τὸ Ἀπόδειπνο, συγχωροῦσε ἀπὸ τὴν καρδιά του ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ δὲν βάστηξε ποτὲ ἡ κακία μέσα τους οὔτε μιὰ ὁλόκληρη ἡμέρα, διότι ἐφάρμοζαν μὲ ἀκρίβεια τὸ ρητὸ ποὺ λέγει: «Μὴ ἐπιδυέτω ὁ ἥλιος ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν», «ὀργίζεσθε, καὶ μὴ ἁμαρτάνετε».
    Ὁ Δικαῖος – πρόεδρος τῆς Σκήτης – ἅμα ἄκουσε αὐτὰ ἀπὸ τὴν Ἁγιάννα, ἀμέσως κάλεσε τοὺς Πατέρες σὲ γεροντικὴ Σύναξη καὶ πῆγαν ὅλοι στὴν Καλύβα, ποὺ ζοῦσαν τὰ πέντε ἀδέλφια, βρῆκαν τὴν πόρτα ἀνοιχτή, μπῆκαν μέσα καὶ βρῆκαν σὲ στάση ποὺ βάνουμε μετάνοια μετὰ τὸ Ἀπόδειπνο μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ τοὺς πέντε πεθαμένους νὰ ἐκπέμπουν ἄρρητη εὐωδία καὶ ἐπληρώθη σ’ αὐτοὺς τὸ ρητὸ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ποὺ λέγει: «Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε. Ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε…», «καὶ ὅπου εὑρῶ σε ἐκεῖ καὶ κρινῶ σε».

Βίος του Νεομάρτυρος Ιωάννου του εν Βραχωρίω . (+23 Σεπτέμβριου)

Ανατροφή από Μωαμεθανούς γονείς

Ο Ιωάννης, ο Άγιος Νεομάρτυρας, γεννήθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, που τότε ήταν έδρα του Επισκόπου Βελλάς, και ανατράφηκε σ' αυτήν από γονείς Μωαμεθανούς. Ο πατέρας του ήταν ένας απ' τους εξέχοντες Τούρκους, δερβίσης και σεΐχης στο αξίωμα. το ίδιο και η μητέρα του ήταν Μωαμεθανή.

Όταν ο νέος έγινε εικοσαετής στην ηλικία, άφησε την Κόνιτσα όπου γεννήθηκε και πήγε στη μητρόπολι Ιωαννίνων. Εκεί όλοι οι συμπολίτες του τον τιμούσαν και του έδειχναν σεβασμό όχι λιγότερο απ' τον πατέρα του (γιατί κι αυτός μπήκε στο τάγμα των δερβίσηδων απ' τον πατέρα του σεΐχη).

Αφού έμεινε αρκετό καιρό στα Γιάννενα, έφυγε κι απ' εκεί και πήγε στο Αγρίνιο, που τότε ήταν κωμόπολη της Αιτωλίας και λεγόταν Βραχώρι. Εκεί έμενε στο αρχοντικό που λεγόταν Μουσελίμ σεράι.

Ἡ θεοειδής ζωή τῶν γονέων καί τά παιδιά.

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ

Ἡ θεοειδής ζωὴ τῶν γονέων, ἡ ἀγωγή καί ἡ πνευματική ἐξέλιξη τῶν παιδιῶν.

Ὅταν οἱ γονεῖς ζοῦν τήν Εἰρήνη καί τήν Ἀγάπη πού εἶναι ὁ Χριστός, τότε καί τά παιδιά ἔχουν μία πολύ καλή ἐν Χριστῷ πορεία-ἐξέλιξη καί ζωή.

«Οἱ γονεῖς», δίδασκε ὁ μακαριστός Γέροντας Πορφύριος, «πρέπει νὰ δοθοῦνε στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ γίνουνε ἅγιοι κοντὰ στὰ παιδιὰ μὲ τὴν πραότητά τους, τὴν ὑπομονή τους, τὴν ἀγάπη τους. Νὰ βάζουνε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, ἐνθουσιασμὸ κι ἀγάπη στὰ παιδιά. Καὶ ἡ χαρὰ ποὺ θὰ τοὺς ἔλθει, ἡ ἁγιοσύνη ποὺ θὰ τοὺς ἔχει ἐπισκεφθεῖ, θὰ ἐξακοντίσει στὰ παιδιὰ τὴν Χάρη. Γιὰ τὴν κακὴ συμπεριφορὰ τῶν παιδιῶν φταῖνε γενικὰ οἱ γονεῖς.

Eἰσαγωγή στή Φιλοκαλία (mp3)

Π. Σάββας 2011-09-11_ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ

 

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 11-09-11 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ(δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

 

23 Σεπτεμβρίου Συναξαριστής. Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη, Ανδρέα, Ιωάννου με τα τέκνα του, Ραΐδος Παρθένου, Ξανθίππης και Πολυξένης, Νικολάου Παντοπώλη, Ιωάννη Νεομάρτυρα, Γρηγορίου Μητροπολίτου, Adamnan.

Σύλληψις τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννη

Ἔτσι προφήτευσε ὁ προφήτης Ἠσαΐας γιὰ τὸν Πρόδρομο τοῦ Κυρίου, Ἰωάννη: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ». Δηλαδή, φωνὴ ἀνθρώπου, ποὺ φωνάζει στὴν ἔρημο καὶ λέει: «Ἑτοιμάστε τὸν δρόμο, ἀπ’ ὅπου θὰ ἔλθει ὁ Κύριος σὲ σᾶς.
Κάνετε ἴσιους καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ περάσει». Ξεριζῶστε, δηλαδή, ἀπὸ τὶς ψυχές σας τὰ ἀγκάθια τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καὶ ρίξτε μακριὰ τὰ λιθάρια τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς πώρωσης καὶ καθαρίστε μὲ μετάνοια τὸ ἐσωτερικό σας, γιὰ νὰ δεχθεῖ τὸν Κύριο.
Ἡ φωνὴ αὐτή, ποὺ ἦταν ὁ Ἰωάννης, γεννήθηκε μὲ θαυμαστὸ τρόπο. Ὁ Πατέρας του Ζαχαρίας ἦταν ἱερέας. Τὴν ὥρα τοῦ θυμιάματος μέσα στὸ θυσιαστήριο, εἶδε ἄγγελο Κυρίου, ποὺ τοῦ ἀνήγγειλε, ὅτι θὰ ἀποκτοῦσε γιὸ καὶ θὰ ὀνομαζόταν Ἰωάννης. Ὁ Ζαχαρίας σκίρτησε ἀπὸ χαρά, ἀλλὰ δυσπίστησε.
Ἡ γυναῖκά του ἦταν στείρα καὶ γριά, πῶς θὰ γινόταν αὐτὸ ποὺ ἄκουγε; Τότε ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπε ὅτι γιὰ νὰ τιμωρηθεῖ ἡ δυσπιστία του, μέχρι νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς θὰ ἔμενε κωφάλαλος.

Τους έδιωξε η Παναγία. Ένα θαύμα στα Κατουνάκια

Στην ησυχαστική Καλύβα «Κοίμησις της Θεοτόκου» στα πάνω Κατουνάκια, με πολλή άσκηση αγωνίζονταν ο Γέροντας Ιγνάτιος που ήταν αόματος.

Ο Γέροντας αυτός είχε και δυο υποτακτικούς τον Νεόφυτο Μοναχό και τον νεώτερο Παπά Ιγνάτιο. Όλοι τους αγωνίζονταν με κάθε τρόπο, με παντός είδους στερήσεις, προσπαθώντας να ευαρεστήσουν τον Κύριο.

Σε μια χρονιά μεγάλης ξηρασίας, έγινε αφορία και το λάδι ήταν πολύ λιγοστό και για τον λόγο αυτόν, ενώ μέχρι τότε άναβαν και τα τέσσερα καντήλια στις εικόνες του τέμπλου της εκκλησίας, τη χρονιά εκείνη έδωσε εντολή ο Γέροντας να ανάβουν μόνον το καντήλι που κρέμεται μπροστά στην εικόνα της Παναγίας.

Ο Παπα – Ιγνάτιος ο νέος όμως, επειδή λιγόστευε το λάδι υστέρα από λίγο διάστημα, σταμάτησε να ανάβει και το μόνο καντήλι της Παναγίας, από ολιγοπιστία μήπως και τελειώσει το λίγο λάδι πού είχαν.

Τρεις μέρες δεν άναψε το καντήλι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και την άλλη μέρα, μετά την Ακολουθία του Όρθρου και της θείας Λειτουργίας, παρουσιάστηκε μπροστά στον νέον Παπα- Ιγνάτιο ένας σεβάσμιος ψηλός Γέροντας και με υφός πολύ σοβαρό του έδωσε ένα πεντακοσιόδραχμο, δηλαδή 500 δραχμές, για να αγοράσετε του είπε λάδι για τον εαυτό σας και για το καντήλι της Παναγίας.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα της Παρασκευής 23-09-11

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ’ ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ’ αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε.

Απόστολος: Προς Γαλάτας κεφ. δ΄ 22 - 27

δ΄ 22 - 27

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν Κεφ. Α΄ 5 - 25

Α΄ 5 - 17

Α΄ 18 - 25

Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ ΕΥΡΕΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΠΡΑΖΙ (+22 Σεπτεμβρίου)

 

Ο άγιος ιεράρχης Θεοδόσιος του Μπράζι ήταν μητροπολίτης Μολδαβίας και πέθανε ως μάρτυρας όταν οι Τατάροι ήρθαν στην σκήτη Μπράζι, το 1694. Οι Τατάροι τον βασάνιζαν για να μάθουν που είναι κρυμμένα τα κειμήλια της σκήτης και όταν αρνήθηκε να τους πει τον αποκεφάλισαν. Ανακυρήχθηκε άγιος από τη Ρουμανική Ορθόδοξη εκκλησία το 2003 και η μνήμη του εορτάζεται στις 22 Σεπτεμβρίου.
Κατά τη διάρκεια της ταραγμένης ιστορίας της Μολδαβίας τα άγια λείψανα του μητροπολίτου Θεοδοσίου βρέθηκαν κατά τρόπο θαυμαστό, χάθηκαν και ξαναβρέθηκαν στις μέρες μας.
Η πρώτη εύρεση των λειψάνων έγινε το 1842 όντας αυτόπτης μάρτυρας ο Αγ. Αντύπας του Καλαποντεστι, ο οποίος τότε ήταν δόκιμος μοναχός. Ας δούμε τι μας διηγείται: « Πριν ο αρχιμανδρίτης Δημήτριος γίνει ηγούμενος στη Μονή Μπράζι έζησε σκληρή ασκητική ζωή σ’ ένα μεγάλο δάσος, όπου κατά θαυμαστό τρόπο βρήκε θαμμένο ένα δοχείο με χρυσά νομίσματα

Απερρίφθη η μήνυση ομοφυλοφίλων κατά του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 22ᾳ Σεπτεμβρίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Μέ τίς ὑπ’ ἀριθμ. ΕΓ/104-2010/361/9Δ/2011 διάταξη τῆς Εἰσαγγελέως Πλημελλειοδικῶν Ἀθηνῶν καί ὑπ’ἀριθμ. 15/2011 διάταξη τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν ἡ ἔγκλιση τῶν κ. Andrea Helen Gilbert τοῦ Milton, Γρηγορίου Βαλλιανάτου  τοῦ Νικολάου, Εὐαγγελίας Βλάμη τοῦ Κωνσταντίνου, Δημητρίου Τσαμπρούνη τοῦ Νικολάου στελεχῶν «ὁμοερωτικῶν» φορέων καί Παναγιώτου Δημητρᾶ τοῦ Ἠλία, νομίμου ἐκπροσώπου τῆς Ἑταιρίας κοινωνικῆς καί πολιτικῆς ἔρευνας «ΕΤΕΠΕ» Ἑλληνικοῦ Παρατηρητηρίου τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Ἐλσίνκι, κατά τῆς ἐλαχιστότητός μου γιά δῆθεν «ἐξύβριση, συκοφαντική δυσφήμιση καί γιά προσβολή μέ λόγο τῆς τιμῆς τῶν “ὁμοερωτικῶν” ἀτόμων» καί ὅτι δῆθεν μέ τίς δηλώσεις μου, διά τοῦ Τύπου, κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας συνέβαλα στήν δημιουργία «ἐκφοβιστικοῦ, ἐχθρικοῦ, ἐξευτελιστικοῦ, ταπεινωτικοῦ ἤ ἐπιθετικοῦ περιβάλλοντος γιά τά “ὁμοερωτικά” ἄτομα» ἀπερρίφθη τελεσιδίκως ὡς νόμῳ καί οὐσίᾳ ἀβάσιμος καί ἀνεπέρειστος.
Ὁ ἐκκλησιαστικός λόγος παραμένει λόγος ἀγάπης, στοργῆς, ἀληθείας καί γνησιότητος καί δέν στρέφεται κατά προσώπων, πού ἀποτελοῦν εἰκόνες θεοειδεῖς τοῦ αἰωνίου Θεοῦ, ἀλλά κατά τῆς τραγικότητος τῆς ἀποστασίας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῆς γενεσιουργοῦ αἰτίας τῶν πολλῶν θλίψεων τοῦ κόσμου πού εἶναι ἡ σήμερον ἀπενοχοποιημένη ἔννοια τῆς ἁμαρτίας, δηλ. τῆς αὐτονομήσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κοινωνία του μέ τόν Δημιουργό του καί τῆς στρεβλῆς, ἀσταθοῦς καί ἀφελοῦς ἀποδοχῆς τοῦ δολίου δαιμονικοῦ περιπαίγματος περί  λατρείας τῆς κτίσεως ὡς δῆθεν πηγῆς ἀκτίστου καί ἀφθίτου ζωῆς καί ἀληθείας, ἐνῷ στήν πραγματικότητα αὐτό ὁδηγεῖ ἀναποδράστως καί μαθηματικῶς στό θάνατο.