Ὀρθοδοξία καί νεωτερικότητα 3

 

Εἰρήνης Ἀρτέμη

Θεολόγου καὶ Φιλολόγου

MA & PhD Θεολογίας

2. Ἡ «ἐπανάσταση» τῶν Χριστιανῶν ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν.
Ἡ περίοδος τῶν θρησκευτικῶν Μεταρρυθμίσεων.
Ὁ π. Ἰωάννης Μάγιεντορφ, καθηγητὴς Βυζαντινῆς Ἱστορίας στὸ Πανεπιστήμιο Fordham, ὁρίζει τὴ Μεταρρύθμιση ὡς μία ἀπόπειρα μὲ σκοπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὸ Σχολαστικὸ περίγραμμα τῆς σκέψης ποὺ τοῦ ἐπέβαλλε ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία καὶ γιὰ τὴν ἐπαναφορά του στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὸν πρώιμο Χριστιανισμὸ[1]. Τὸ πνεῦμα τῆς Μεταρρύθμισης θεωροῦσε ἀσήμαντα τὰ πράγματα αὐτῆς τῆς ζωῆς καὶ ἔδινε μεγάλη σημασία στὴν ἄλλη ζωὴ[2]. Πρωτεργάτες τῆς Μεταρρύθμισης ὑπῆρξαν ὁ Λούθηρος καὶ ὁ Καλβίνος μὲ σκοπὸ νὰ ἐπιστρέψουν τοὺς Χριστιανοὺς καὶ κατὰ συνέπεια τῆς Ἐκκλησίας στὴ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Παύλου καὶ τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου[3].
Ἡ ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ κινήματος τῆς Μεταρρύθμισης ἐντοπίζεται στὴν ἔκδοση, τὸ Μάρτιο τοῦ 1517, ἀπὸ τὸν Πάπα Λέοντα Ι’ τῆς σημαντικότερης ἀπὸ τὶς «ἀφέσεις» ἢ συγχωροχάρτια (indulgentiae) του. Ὁ Λέων Ι΄ χρειαζόταν χρήματα γιὰ τὴν ἀποπεράτωση τοῦ ναοῦ τοῦ Ἄγ. Πέτρου στὴ Ρώμη. Ἔτσι ἐξέδωσε μία Παπικὴ Βούλα, μὲ τὴν ὁποία παρεῖχε «ὁλοκληρωτικὴ ἄφεση» σὲ ὅσους θὰ συνέβαλλαν οἰκονομικὰ στὸ σκοπὸ αὐτὸ[4].

Ὁ Ἅγιος Γέρων Πορφύριος

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μπάτσκας , κ. Ειρηναίου Μπούλοβιτς

Ο Κλείτος Ιωαννίδης συνομιλεί με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μπάτσκας , κ. Ειρηναίο Μπούλοβιτς

Κ.Ι.: Οι Γέροντες στην Ορθοδοξία είναι οι φωτεινοί στύλοι, που καθοδηγούν τους ανθρώπους στο δρόμο της σωτηρίας, εκεί που ο Χριστός ζητά. Γι’ αυτό, όσα και ν’ ακούσει ένας γι’ αυτούς, όσα και να πληροφορηθεί για την αγία βιοτή τους, είναι ελάχιστα μπροστά στο μεγαλείο της αγιότητάς τους. Κι είμαστε ξεχωριστά συγκινημένοι , που για το μεγάλο Γέροντα των ημερών μας Πορφύριο θα μας μιλήσει και ο Σέρβος Μητροπολίτης Μπάτσκας κ. Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο οποίος τον γνώριζε για αρκετά χρόνια.

Ειρ. Μπ. : Είχα γνωρίσει τον μεγάλο Γέροντα πριν από αρκετά χρόνια , όταν ήμουν μετεκπαιδευόμενος στη θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως νεαρός ιερομόναχος τότε λειτουργούσα σε διάφορους ναούς και σε διάφορες Μονές της Αττικής γενικότερα. Έτσι, μαζί με κάποιους φίλους, πνευματικά τέκνα του Γέροντος Πορφυρίου , έτυχε να βρεθώ στο ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στα Καλλίσια της Πεντέλης, όπου τότε έμενε ο Γέροντας και να λειτουργήσω εκεί.

Μαρτυρία τοῦ Βρετανοῦ ἀρχαιολόγου Τσάρλς Οὐόρεν περί τοῦ Ἁγίου Φωτός.

Ο Τσαρλς Ουόρεν, ήταν αρχαιολόγος, αξιωματικός του Βασιλικού Μηχανικού, και αργότερα στρατηγός του βρετανικού στρατού. Το 1867 μετέβη στα Ιεροσόλυμα για ανασκαφές που κράτησαν μέχρι το 1870. Αυτά που βρήκε με την ερευνητική ομάδα, τα έγραψε στο βιβλίο του «Υπόγεια Ιερουσαλήμ». Σε ένα κεφάλαιο του έργου αυτού, αναφέρεται στο θαύμα του Αγίου Φωτός, που συμβαίνει κάθε χρόνο το Μ. Σάββατο.

«Τι είναι αυτό το Φως το οποίο την παραμονή του Πάσχα ανάβει όλες τις κανδήλες στον Πανάγιο Τάφο; [..] Ότι ένα θαύμα συνοδεύει την τελετή, δεν υπάρχει αμφιβολία».

[C. Warren, Underground Jerusalem, Λονδίνο 1976, σελ. 425].

Ο ίδιος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαυμαστού αυτού γεγονότος:

Ἡ Εἰς Ἄδου Κάθοδος τοῦ Κυρίου

Η Εις Άδου Κάθοδος του Κυρίου

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου

Ο ΑΔΗΣ: Με την υποταγή του κόσμου στην εξουσία του Διαβόλου, αμέσως μετά την Πτώση των Πρωτοπλάστων, ο άνθρωπος αποκόπηκε από το Θεό και φυλακίσθηκε στον Άδη. Στον Άδη ο άνθρωπος “ζούσε” δυστυχισμένα επειδή ήταν αποκομμένος από το Θεό που είναι η πηγή της πραγματικής ζωής. Σ' αυτόν τον τραγικό χώρο της δυστυχίας και απελπισίας κατέβηκε ο Χριστός για να ελευθερώσει τους αιωνίους αιχμαλώτους, που βρίσκονταν εκεί χωρίς τη θέλησή τους. Ο Άδης δεν ταυτίζεται με την κόλαση. Οι θύρες του Άδη, όπου κατέβηκε ο Κύριος άνοιξαν για να μπορέσουν να διαφύγουν οι αιχμάλωτοί του, ενώ όταν ο κολασμένος κατεβαίνει στην κόλαση η πόρτα της κλείνει πίσω του και δε θα ανοίξει ποτέ.

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεόσταλτον «θαῦμα» εἰς τό Βατικανόν

Θεόσταλτον «θαῦμα» εἰς τό Βατικανόν

Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ένα φοβερό συμβάν έγινε, πριν από λίγο καιρό, ορατό από χιλιάδες παρισταμένους στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, όπως και από εκατομμύρια θεατές των Μ.Μ.Ε. από όλο τον κόσμο. Πρόκειται για την κατακρεούργηση δύο περιστεριών από αγριοπούλια, που άφησε ο πάπας Φραγκίσκος, για να «ειρηνεύσει» η ταραγμένη Ουκρανία. Οι πάντες, ως και οι ίδιοι οι παπικοί, το θεώρησαν θαύμα, το ίδιο και οι δημοσιογράφοι... Ο πάπας, βγήκε, ως συνήθως από το γνωστό παράθυρο του Βατικανού, να μιλήσει στους συγκεντρωμένους στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ουκρανία. Αφού ανέπεμψε σύντομη προσευχή για τον ουκρανικό λαό, παρουσίασε δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που στεκόταν δίπλα του, τα οποία άφησαν ελεύθερα να πετάξουν δύο περιστέρια, ως σύμβολα της ειρήνης. Όμως σε δευτερόλεπτα έγινε το απροσδόκητο: όρμησαν δύο αρπακτικά πουλιά, ένα κατάμαυρο κοράκι και ένας γλάρος, και κατασπάραξαν τα δύο άτυχα περιστέρια!

† Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης, Ἄγνωστος καί σ᾽ ἐμᾶς;

Ἄγνωστος καὶ σ᾽ ἐμᾶς;
«…Καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω» (Ἰω. 1,10)
Ἀκούσατε, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο. Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο εἶναι τὸ προοίμιο, ἡ ἀρχή, τοῦ τετάρτου εὐαγγελίου, ποὺ ἔγραψε ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Ἰωάννης.
Ἂν κοιτάξετε ἐπάνω στὸν θόλο ἑνὸς βυζαντινοῦ ναοῦ, θὰ δῆτε ὅτι σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ τέσσερα σφαιρικὰ τρίγωνα, τὰ λεγόμενα κοῖλα τρίγωνα, εἶναι ζωγραφισμένος ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης καὶ δίπλα του ἕνας ἀετός. Ὁ ἀετὸς συμβολίζει τὸ ὕψος τῆς θεολογίας· ὅπως ὁ ἀετὸς πετάει ὑψηλότερα ἀπ᾽ ὅλα τὰ πουλιά, ἔτσι καὶ ὁ Ἰωάννης, ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, μὲ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο πετάει πολὺ ψηλά· περνάει τὸν ἥλιο τ᾽ ἀστέρια καὶ τοὺς γαλαξίες, ἀγγίζει τὰ κράσπεδα τῆς θεότητος καὶ γίνεται θεατὴς τοῦ ἀοράτου κόσμου.

Tό νῶτο μου ἔδωσα στούς μαστιγωτές…

Απόσπασμα από την 26η Ομιλία του αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου:

Σκέψου την ώρα που φώναζαν »σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν», και μαζευόταν ο κόσμος, πόσο είχε ταπεινωθεί από όλους. Όπως στον κόσμο, αν είναι κάποιος κακοποιός και καταδικαστεί από τον άρχοντα, αυτός θεωρείται μισητός και τιποτένιος απ” όλο τον κόσμο, έτσι και ο Κύριος κατά την ώρα του Σταυρού, που επρόκειτο να πεθάνει σαν άνθρωπος, είχε εξευτελιστεί από τους Φαρισαίους. Όταν πάλι έφτυσαν στο πρόσωπό Του, και έβαλαν πάνω στο κεφάλι Του το αγκάθινο στεφάνι, και τον χαστούκισαν, ποια ταπείνωση δεν υπέστη; Διότι έχει γραφτεί: »το νώτο μου έδωσα στους μαστιγωτές, και το πρόσωπό μου δεν το έκρυψα για να αποφύγω τη ντροπή από τα φτυσίματα, και τις σιαγόνες μου από τα κτυπήματα» (Ησαίας 50,6). 

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Τρίτης 22-04-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Πράξεις Των Αποστόλων κεφ. β΄ 14 - 21 

β΄ 14 - 21

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Θ΄ 44 - 50  

Θ΄ 44 - 50
 

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Πῶς βίωνε ὁ Ἅγιος Πορφύριος τόν πόνο Τοῦ Χριστοῦ

«περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ᾿ ἐμοῦ»

H αγωνιώδης προσευχή του Ιησού Χριστού στον Κήπο της Γεθσημανή, συνεχίζεται μέχρι και στις μέρες μας, την συνεχίζει η Εκκλησία μας, οι Άγιοί της. Ο Άγιος Πορφύριος αγαπούσε πολύ αυτή την προσευχή, ζούσε με αυτή και μας την άφησε ως παρακαταθήκη για τη σωτηρία όλου του κόσμου. Από την παιδική του ηλικία είχε μια επιθυμία, μία ευχή. Ήθελε να πονά όπως ο Χριστός και να κουβαλά πάνω του τον πόνο όλου του κόσμου. Δεν απήλαυσε τίποτα από τα εγκόσμια και άφησε από πολύ νωρίς τα πάντα στα χέρια του Θεού. Δεν ήθελε να φαίνεται ποτέ κάτι δικό του, για να μην φαίνεται η προσπάθειά του. Συνεχώς ένα πράγμα τον βασάνιζε κι έλεγε: “Βλέπω πόσο πολύ μ’ αγαπάει ο Θεός και εγώ δεν μπορώ να τον αγαπήσω όσο κι Αυτός”.

Έτσι ο Άγιος Πορφύριος πορεύθηκε μέχρι το τέλος της ζωής του μαζεύοντας τον πόνο όλων των ανθρώπων. Επιζητούσε τον πόνο και το κορμί του υπέφερε και υπέμενε αμέτρητες αρρώστιες.  Ήθελε ο ίδιος να είναι το χωνευτήρι του πόνου όλου του κόσμου. Προσπαθούσε για τη σωτηρία όλων. Ήθελε “πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν”.

Διαφορές μεταξύ συμβόλων καί σημείων. Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Διαφορές μεταξύ συμβόλων και σημείων

Το σύμβολο είναι κάτι το διαρκές ενώ το σήμα είναι στιγμιαίο.

Για παράδειγμα, ο σωματικός θάνατος γενικώς, είναι σύμβολο του θανάτου της ψυχής. Ο θάνατος πάλι του υιού του βασιλιά Δαυίδ εξαιτίας της πατρικής αμαρτίας, αποτελεί σήμα για τον πατέρα του, με το οποίο διαπιστώνεται η αμαρτία και ο Δαυίδ καλείται σε μετάνοια.

Ο ήλιος είναι το μεγαλύτερο σύμβολο του Θεού μέσα στη φύση ενώ η συσκότιση του ηλίου αποτελεί θείο σήμα προς τους ανθρώπους.

Ο λίθος είναι σύμβολο του Χριστού και της πίστης στο Χριστό, ως θεμελίου επάνω στο οποίο οικοδομείται η πνευματική ζωή. Οι ραγισμένοι λίθοι όμως κατά τον θάνατο του Χριστού είναι ένα σήμα.

Το άγριο θηρίο είναι σύμβολο κάποιου πάθους. Όταν όμως το θηρίο επιτίθεται σέ ανθρώπους και τούς κατασπαράσσει (όπως τα παιδιά πού χλευάζουν τον προφήτη Ελισαίο), τότε αυτό γίνεται σήμα (Δ' Βασ. 2, 23-24).

Ὀρθοδοξία καί νεωτερικότητα 1

 

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ 1

Εἰρήνης Ἀρτέμη

Θεολόγου καὶ Φιλολόγου

MA & PhD Θεολογίας

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ὁ φύλακας τῆς παρακαταθήκης τῶν δογμάτων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῆς διδασκαλίας τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Πατέρων ἀπὸ τὴν ἵδρυση τῆς Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας ἕως καὶ σήμερα.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διακηρύττει, καὶ ὄχι ἄδικα, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ θεματοφύλακα τῶν Δογμάτων τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅπως αὐτὰ διατυπώθηκαν ἀπὸ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους καὶ ἑρμηνεύθηκαν στὰ συγγράμματα τῶν Πατέρων. Μέσα στὰ δύο χιλιάδες χρόνια ἀπὸ τὴ ἵδρυση τῆς Μίας, Ἀποστολικῆς καὶ Καθολικῆς Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ὀρθοδοξίας εἶναι ἐκείνη ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μόνο γνήσιο συνεχιστὴ τῆς Θρησκευτικῆς Παράδοσης καὶ διδασκαλίας ποὺ διατυπώθηκε ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Εὐαγγελιστές. Αὐτὸ ἄλλωστε φανερώνει καὶ ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως «Ὀρθοδοξίας». Ὁ ὅρος σημαίνει τήν ὀρθὴ δόξα, τήν ὀρθὴ πίστη, διδασκαλία.

Γεώργιος Ζερβός, Ἐκφράζουν νέαν αἵρεσιν ἤ παρενόησαν κυριολεκτικῶς;

Ἐκφράζουν νέαν αἵρεσιν ἢ παρενόησαν κυριολεκτικῶς; 

Ζερβός Γεώργιος

Ἕνα νέον θεολογικὸν «φροῦ τον» κυκλοφορεῖ εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὀρθόδοξοι καθηγηταὶ τῆς θεολογίας διατυπώνουν τὴν ἄποψιν ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀναθεώρησιν κάποιων ἀποφάσεων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ διατάξεων τῶν Ἱερῶν Κανόνων, θὰ πρέπη νὰ ἀναθεωρηθῆ τὸ Εὐαγγέλιον, νὰ καταργηθῆ ἡ νηστεία, νὰ σμικρύνη ἡ θεία Λειτουργία, νὰ ἀλλάξουν τὰ Ἱερὰ Μυστήρια κ.λπ.
Οἱ θεολόγοι αὐτοὶ προβάλλουν τὰς ἀπόψεις αὐτάς, ὑποστηρίζοντες ὅτι ὁ κόσμος διέρχεται πολλὰ προβλήματα (οἰκονομικά, περιβάλλοντος, ὑγείας κ.λπ.), τὰ ὁποῖα ἐπιτάσσουν ἀκόμη καὶ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἐλεύθερη καί ζωντανή Ἐκκλησία

Aπο τὸ τέλος τοῦ βιβλίου Ἐλευθέρα καὶ ζῶσα Ἐκκλησία,
του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Χωρισμόν, σεβασμιώτατοι!

Ὤ, πῶς κοιμῶνται οἱ ἱεράρχες μας μὲ τέτοια ἀντικανονικὴ ἀντιχριστιανικὴ νομοθεσία, αὐτοὶ ποὺ κάποτε, ἐμπρὸς σὲ χιλιάδες λαοῦ ποὺ ἐπευφημοῦσε, πατώντας ἐπάνω στὸν δικέφαλο ἀετὸ ὡρκίστηκαν, πὼς θὰ εἶναι ἄγρυπνοι φύλακες τῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας μας;
Ἀλλὰ δὲν λείπουν καὶ ἱεράρχες ποὺ ἀναστενάζουν γιὰ τὴ δουλεία τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἀείμνηστος ἐπίσκοπος Κασσανδρείας Εἰρηναῖος, ὅταν γύρω στὸ 1930 ὡς ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου γιὰ πρώτη φορὰ ἐλάμβανε μέρος σὲ συνεδρίασι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος, εἶχε τὸ θάρρος νὰ διακηρύξῃ, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος, κυβερνώμενο ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἀπὸ σκοτεινὲς δυνάμεις ἐκ τῶν ὁποίων πρώτη ὁ μασονισμός, ἐξέδωσε διαφόρους νόμους ποὺ ἀποτελοῦν ἄρνησι τῆς πίστεως καὶ τῆς ἠθικῆς τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ γεμᾶτος ἱερὰ ἀγανάκτησι ὁ ἱεράρχης ἐκεῖνος ἐπρότεινε, σύσσωμη ἡ Ἱεραρχία ἐπειγόντως, τελεσιγραφικά, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησι μέσα σὲ ὡρισμένη προθεσμία «τὴν ἀπάλειψι ἀπὸ τὴ Νομοθεσία κάθε Νόμου ποὺ ἀντιστρατεύεται στὰ δόγματα, τὰ μυστήρια, τὸ Κανονικὸ Δίκαιο, τὶς παραδόσεις καὶ τὸν ἠθικὸ βίο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

Σπάνια εἰκόνα τῆς Σταύρωσης ἀπό τό Σινᾶ

Σπάνια εικόνα της Σταύρωσης (8ος αιώνας).
Ιερά Μονή Θεοβαδίστου Όρους Σινά, Αγίας Αικατερίνης.

Η παραπάνω εικόνα έχει διαστάσεις 46,4 × 25,5 εκ και βρίσκεται στην Ιερά Μονή Θεοβαδίστου Όρους Σινά, Αγίας Αικατερίνης. Είναι άγνωστου δημιουργού του 8ου αιώνος και προέρχεται πιθανότατα από την Παλαιστίνη. Είναι μία πολύ σημαντική εικόνα που επέζησε από τους αποκαλούμενους “σκοτεινούς αιώνες” του Βυζαντίου και η αρχαιότερη που εικονίζει τον Χριστό νεκρό και με ακάνθινο στέφανο, και όπου αναγράφονται τα ονόματα των δύο συσταυρωθέντων ληστών “Γέστας” και “Δήμας”, γνωστά από την απόκρυφη καινοδιαθηκική παράδοση.

 

Διαβάστε περισσότερα παρακάτω: