Ἡ Αἴγυπτος κλείνει τὴ Μονὴ Σινᾶ – δημεύει τὴν περιουσία της καὶ κάνει ἔξωση στοὺς Mοναχούς.

Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΧΑΝΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Μια από τις μεγαλύτερες και σοβαρότερες καταπατήσεις θρησκευτικών και ατομικών ελευθεριών των τελευταίων αιώνων συντελείται αυτή τη στιγμή στην Αίγυπτο, και μάλιστα σε περίοδο ειρήνης.

Το αρχαιότερο εν λειτουργία χριστιανικό μοναστήρι σε ολόκληρο τον κόσμο, η Μονή της Αγίας Αικατερίνης Σινά καθώς και όσα ακίνητα διαθέτει στην Αίγυπτο, περνούν στα χέρια του αιγυπτιακού Δημοσίου. Σχεδόν δεκαπέντε αιώνες μετά την ίδρυση του από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό, κι έχοντας επιβιώσει από απίστευτες ιστορικές περιπέτειες, το παγκοσμίως γνωστό και σεβαστό μοναστήρι της αγίας Αικατερίνης, οδεύει προς την μετατροπή του σε μουσείο.

Ουσιαστικά, παρά τις υποσχέσεις του Αιγύπτιου Προέδρου Σίσι προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό Μητσοτάκη, η Αίγυπτος δημεύει την περιουσία της Μονής και προχωρά ουσιαστικά στην έξωση των μοναχών από αυτό, ώστε τα κενά πλέον κτίρια να μετατραπούν σε τουριστικό αξιοθέατο σαν τις Πυραμίδες.

ΜΙΑ ΥΠΟΠΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η απόφαση που ελήφθη χθες από αιγυπτιακό δικαστήριο, δίνει τέλος με τον χειρότερο δυνατό τρόπο στην πολυετή νομική επίθεση που δέχονται οι μοναχοί της αγίας Αικατερίνης από το αιγυπτιακό κράτος, που μέσω δικαστικών πιέσεων και επιθέσεων από την εποχή που στα πράγματα ήταν οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» επιχειρεί να κλείσει το αρχαιότερο μοναστήρι του κόσμου.

Ἡ Ἁγία Ἑλένη στοὺς Ἁγίους Τόπους. Ἡ ἀνεύρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ

– Κωνσταντίνου Καραστάθη.

Η Αγία Ελένη στους Αγίους Τόπους

Ο μοναχός Αλέξανδρος (13ος αιώνας) μας δίνει την πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία ότι ο Κων/νος, μετά το πέρας των εργασιών της Α’ Οικουμενικής συνόδου και της φιλοξενίας των Μελών της Συνόδου στα ανάκτορα, παρακίνησε τον επίσκοπο Ιεροσολύμων Μακάριο, που συμμετείχε στη σύνοδο, ν’ αναζητήσει το Σταυρό του Κυρίου, τον Τάφο και όλους τους Αγίους Τόπους:

«Φιλοτιμησάμενος δε ο βασιλεύς επισκόπους και ασπασάμενος απέλυσε μετ’ ειρήνης εις τας ιδίας παροικίας, χαίρων επί τη συμφωνία των εκκλησιών. Παρεκελεύσατο δε τω της Αιλίας επισκόπω Μακαρίω παρόντι εν τη συνόδω, και των αποστολικών δογμάτων υπερμαχούντι, αναζητήσαι τον ζωοποιόν Σταυρόν, και το θεόληπτον Μνήμα, και πάντας τους αγίους τόπους, και τους άλλους επισκόπους ομοίως προετρέψατο αιτήσασθαι, ει τι συνορά προς απαρτισμόν έκαστος της ιδίας Εκκησίας˙ ην δε εννέα καιδέκατος της βασιλείας αυτού ενιαυτός, ότε εγένετο η κατά Νίκαιαν σύνοδος. Μετά ταύτα απέστειλεν ο βασιλεύς εαυτού μητέρα Ελένην την αξιέπαινον και θεοφιλή εις Ιεροσόλυμα μετά γραμμάτων και χρημάτων αφθονίας προς τον Μακάριον Ιεροσολύμων, επί αναζητήσει του ζωοποιού ξύλου, και οικοδομή των αγίων τόπων αυτής αιτησαμένης της βασιλίδος, φασκούσης οπτασίαν θείαν εωρακέναι, κελεύουσαν αυτή τα Ιεροσόλυμα καταλαβείν, και τους Αγίους Τόπους εις φως αγαγείν χωσθέντας υπό των ανόμων, και αφανείς γενομένους, επί τοσούτους χρόνους».

Η Ελένη, οδηγημένη από τα όνειρα, πίστευε πως θα έβρισκε αυτό το σεπτότερο όλων των λειψάνων και ότι θα το αποκαθιστούσε ως το ιερότερο σύμβολο της χριστιανικής λατρείας. «Προσκυνήσωμεν εις τον τόπον, ου έστησαν οι πόδες Αυτού», είπε το βιβλικό λόγο στον Κων/νο και τους παλατιανούς. Παρότι η ηλικία της ξεπερνούσε τα εβδομήντα οχτώ χρόνια, χάρη στην ισχυρή θέληση και τ’ ανεξάντλητα αποθέματα των ψυχικών δυνάμεών της, αποφάσισε να κάνει αυτό το κοπιαστικό, αλλά και επικίνδυνο ταξίδι. Ο Κεδρηνός γράφει ότι κατά το εικοστόν έτος της βασιλείας του Κων/νου «Κρίσπος ο υιός Κων/νου χριστιανός εκοιμήθη˙ και Ελένη η μήτηρ του βασιλέως στεφθείσα δι’ οπτασίας εις τα Ιεροσόλυμα απέρχεται».

Διέσχισε τα Βαλκάνια, διαπεραιώθηκε στη Μικρά Ασία, και μέσα από τους δρόμους των δυτικών ακτών και το θαλάσσιο εν συνεχεία ταξίδι της από νησί σε νησί της Δωδεκανήσου, όπως ορίζει η παράδοση, έφτασε στην Κύπρο, όπου ξεχειμώνιασε. Πολλές εκκλησίες έχτισε και πολλά μοναστήρια ίδρυσε στο νησί, μεταξύ των οποίων και το «Βασιλομονάστηρο», όπως ονομάστηκε μεταγενέστερα προς τιμήν της. οι Κύπριοι διατηρούν τη μνήμη της ζωηρά στις παραδόσεις τους.

Ἀπὸ τὴν πύλη αὐτὴ εἰσῆλθε ὁ Κύριος στὰ Ἱεροσόλυμα τὴν Κυριακή τῶν Βαΐων.

Ιερουσαλήμ η Χρυσή Πύλη

Από εδώ πέρασε πολλές φορές ο Κύριος επιστρέφοντας από το όρος των Ελαιών. Από την πύλη αυτή εισήλθε ο Κύριος στα Ιεροσόλυμα την Κυριακή των Βαίων.

Η πόρτα αυτή κλείσθηκε από τον Ομάρ Χαττάπ, γιατί θεωρήθηκε ως περιττή αλλά και για λόγους ασφαλείας της πόλεως.

Ἡ ἀρχαία εἴσοδος στὸν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως

Η αρχαία είσοδος στον Ναό της Αναστάσεως . Από εδώ εισήρχοντο οι προσκυνητές

Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία βρισκόταν κατά την παράδοση στο σημείο που βρίσκεται μέσα στον απέναντι Ι.Ναό του Αγ. Ιακώβου όπως διαφαίνεται στο πιο κάτω βίντεο με το προσκυνητάρι της Οσίας Μαρίας .

Ὁ τόπος ὅπου ἔλαβε χώρα τὸ τελετουργικὸ τῆς περιτομῆς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἡ κατὰ σάρκα περιτομὴ καὶ ὀνοματοδοσία τοῦ Ἰησοὺ Χριστοῦ, κατὰ τὴν ὄγδοη ἡμέρα ἀπὸ τὴν γέννησή Του, ἀποτελεῖ τὴν βεβαίωση τῆς σαρκώσεως καὶ τῆς προσλήψεως ἀπὸ τὸν Θεὸ Λόγο τῆς τέλειας ἀνθρώπινης φύσεως ἀναλλοιώτως καὶ τῆς εἰσόδου Του στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ.

Παραμένει αναπάντητο το αναφυόμενο ερώτημα: την 8η ημέρα που βρισκόταν η Αγία Οικογένεια;

Στὸν Ναὸ τῆς Βηθλεέμ ,ὑπάρχει ἡ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἀνοίγει καὶ κλείνει τὰ μάτια Του καὶ ρέει Μύρο...

Βηθλεέμ. Η Εκκλησία της Γεννήσεως του Χριστού.

Σε στήλη αριστερά στον Ι. Ναό της Γεννήσεως του Χριστού στη Βηθλεέμ , υπάρχει η εικόνα του Ιησού Χριστού που ανοίγει και κλείνει τα μάτια Του και ρέει Μύρο που ευωδιάζει όλο τον Ναό .

«Ἤρθαμε νὰ φυλᾶμε τὸν Ἅγιο Λάζαρο, ἀλλὰ τελικὰ ὁ Ἅγιος Λάζαρος μᾶς φυλάει»(Η Γερόντισσα τῆς Βηθανίας Εὐπραξία μοναχή)

Του Λυκούργου Μαρκούδη

Την 1/14 Αυγούστου 2024 η Γερόντισσα της Βηθανίας Ευπραξία μοναχή μετέστη στους Ουρανούς. Στο ξεκίνημα του Δεκαπενταυγούστου με το παλαιό εορτολόγιο (που ακολουθεί το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), παραμονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με το νέο. Κοιμήθηκε στην Μονή που αγάπησε και διακόνησε για πολλές δεκαετίες. Εκεί που μας υποδέχθηκε αμέτρητες φορές.

Μικροκαμωμένη στο σώμα αλλά γιγαντωμένη στην ψυχή, έζησε διακριτικά και αθόρυβα βίο πνευματικού μεγαλείου, προσωπικής αφάνειας, χαρισμάτων θείων, ακολουθώντας πιστά τον λόγο του Ευαγγελίου.

Η φράση της που συχνά μας έλεγε, όταν αντιμετώπιζε δυσκολίες από τους «γείτονες» και όχι μόνο ήταν:

«Ήρθαμε να φυλάμε τον Άγιο Λάζαρο, αλλά τελικά ο Άγιος Λάζαρος μας φυλάει».

Αυτή ήταν η πίστη της, ανόθευτη και αληθινή, απροϋπόθετη και πλήρης. Εμπιστοσύνη απόλυτη στον Κύριό μας, την Παναγία Μητέρα Του και Μητέρα μας, τους Αγίους που διακονούσε με αφοσίωση. Στις προσωπικές τις δυσκολίες η παρηγοριά της ήταν ο Θεός και μόνο. Σε κάθε δυσκολία αντιμετώπιζε τα πάντα με σπάνια πίστη σταυρώνοντας αδιάκοπα ό,τι έχρηζε θεραπείας. Πως να της πεις για φάρμακα και γιατρούς, όταν σου απαντούσε με την βεβαιότητα ενός μικρού παιδιού που είναι απόλυτα παραδομένο στη φροντίδα των γονιών του, πως ο Θεός θα τα φροντίσει όλα; Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα πίστεως που ζούσαμε κοντά της. Αξιοζήλευτη η πίστη της για όλους εμάς που στη θεωρία είμαστε πλούσιοι, αλλά στην πνευματική πράξη παντελώς χρεωκοπημένοι.

Πάντα να μας υποδεχόταν όλους, όποια στιγμή, όποια μέρα, χωρίς περιορισμούς και προγράμματα.

«Έχουν κάνει τόσο κόπο οι άνθρωποι και έρχονται από τόσο μακριά… κι εμείς θα τους αφήνουμε έξω;».

Άφηνε κάθε άλλη εργασία, διακόνημα, πρόγραμμα, ακολουθία για να υποδεχτεί μαζί με την σεμνή αδελφότητά της τους προσκυνητές.

«Εμείς είμαστε εδώ, θα κάνουμε την ακολουθία λίγο πιο μετά» έλεγε όταν καθυστερούσε ένας εσπερινός επειδή εκείνη την ώρα έφθανε μια προσκυνηματική ομάδα στο μοναστήρι. Όσες φορές ζητούσα συγγνώμη που διακόπταμε την πρωινή τους τράπεζα, φτάνοντας πολύ νωρίς με κάποιο γκρουπ για να προλάβουμε το δικό μας πρόγραμμα, εκείνη με το άδολο χαμόγελό της απαντούσε «Μόλις είχαμε τελειώσει…» ή «μα θα συνεχίσουμε αμέσως μετά, δεν φεύγει η τράπεζα».

Νέες τρομοκρατικὲς ἐπιθέσεις στὴν Ι. Μονὴ Φρέατος τοῦ Ἰακὼβ καὶ στὸν π. Ἰουστῖνο!!!!!!

Η Ιερά Μονή Φρέατος του Ιακώβ εν Σαμάρεια ( Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ), βρίσκεται στην πόλη Ναμπλούς ( Nablus ) του Ισραήλ - Δυτική όχθη και είναι ο τόπος μαρτυρίου, του Αγίου Νεομάρτυρος Φιλουμένου του Κυπρίου, στις 29 Νοεμβρίου 1979.

Το Ιερό και Θαυματουργό Σκήνωμά του, βρίσκεται στον Μεγαλοπρεπή τρισυπόστατο Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, του Αγίου Φιλουμένου και του Αγίου Ιουστίνου.

Το " Φρέαρ του Ιακώβ " είναι τόπος, που φανατικοί αλλόθρησκοι, θέλουν να σφετεριστούνκαι να εκδιώξουν, με οποιονδήποτε τρόπο τους Αγιοταφίτες πατέρες, που διακονούν το Ιερό τούτο

Χριστιανικό Προσκύνημα, εκεί, που ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ζήτησε νερό από την Σαμαρείτιδα, την μετέπειτα Αγία Φωτεινή , Μεγαλομάρτυρα και Ισαπόστολο.

Ὁ τόπος ποὺ ἔγινε ἡ συνάντηση τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ μὲ τὴν Ἁγία Μαρία Μαγδαληνή

Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ ΤΗΝ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ . ΤΟ " ΜΗ ΜΟΥ ΑΠΤΟΥ " .

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/04/blog-post_41.html

Τὸ σπήλαιο ποὺ ἀσκήτεψε ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακας στὸ ὅρος Σινᾶ. βρίσκεται στὸ Wadi Et-Tlah,περίπου 8 χιλιόμετρα ἀπὸ τὸ μοναστήρι τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης.

Βλέποντας τόν Ἰορδάνη ποταμό ἀπό ψηλά...

Βλέποντας τον Ιορδάνη ποταμό από ψηλά είναι σαν να έχει σχηματιστεί η μορφή της Παναγίας Μητέρας του Θεανθρώπου Κυρίου μας όπως στις Άγιες Εικόνες της !

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/01/blog-post_35.html

Ὁ Γέροντας τῆς ἐρήμου Σεραφείμ Σαββαΐτης

Ο Γέροντας Σεραφείμ ὁ Σαββαΐτης εἶχε ἁπλότητα, ἀμεσότητα, καλωσύνη, ἁγιότητα. Εἶχε πνευματικότητα ἑνός πραγματικοῦ λευΐτη καί σέ ὅλη τή ζωή του ὑπῆρξε ἕνας ἀκούραστος καί ἀθόρυβος ἐργάτης τῆς ἀρετῆς, μιά σύγχρονη ἁγιοταφική μορφή, ἕνας πραγματικά σπουδαῖος Γέροντας. Ταπεινά κλίνω γόνυ ψυχῆς καί καρδίας-σώματος στήν αἰώνια μνήμη του καί προσεύχομαι ὅπως ἡ πρός τόν οὐράνιο Πατέρα ἀναχώρησή του συνεχίσει νά μᾶς καθοδηγεῖ καί μεσιτεύει ὑπέρ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν.

Οταν γιά πρώτη φορά ὁ Κύριος ὁδήγησε τά βήματά μου στή Λαύρα Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου, πρίν ἀπό χρόνια, ἁγιοταφίτες Πατέρες στά Ἱεροσόλυμα μοῦ εἶχαν μιλήσει προηγούμενα γιά τόν Πνευματικό της Γέροντα Σεραφείμ. Μοῦ σύστησαν νά τόν συναντήσω, νά πάρω τήν εὐχή του καί ἄν βέβαια μποροῦσα, νά τοῦ ἀποσπάσω λόγια θείας χάριτος καί Θεοῦ σοφίας.

Ξεκίνησα, λοιπόν, τό μικρό αὐτό ὁδοιπορικό μου γιά τήν ἀκρόπολη τοῦ Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ, πού συμπλήρωνε χρόνια ἔντονης παρουσίας καί προσφορᾶς στήν ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων καί ὄχι μόνο, μέ πολλές κρυφές ἐλπίδες. Πάντα ἡ ἔρημος, ἀπό τά πρῶτα χρόνια τῆς θρησκείας τῆς Ἀγάπης, εἶχε νά ἐπιδείξει πνευματικά ἀναστήματα, ἡσυχαστές καί ἀσκητές, πού σημάδεψαν στά δύσκολα χρόνια καί καθοδήγησαν καί ἑδραίωσαν τόν χριστιανισμό ἀπό τόν Ἅγιο Ἀντώνιο καί τόν Ἅγιο Εὐθύμιο, μέχρι τόν Ἅγιο Σάββα καί τόν Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ἀλλά καί τούς σύγχρονους ἁγιορεῖτες Πατέρες καί Γέροντες, τόν Παΐσιο, τόν Πορφύριο καί τόν Ἰάκωβο Τσαλίκη.

Ἡ Ἱερά Λαύρα Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου, κείμενη ἐν μέσω κρημνῶν ἀποτόμων καί φύσεως ἀγρίας καί ἐρημικῆς, ἀπό τόν 6ο αἰῶνα καί μέχρι τίς ἡμέρες μας, ἀποτελεῖ πρότυπο ἀσκήσεως, μοναχικῆς καί ἡσυχαστικῆς ζωῆς, θησαυρόν ἀδαπάνητον παγκοσμίου ἀναγνωρίσεως καί σεβασμοῦ εἰς αἰῶνας. Οἱ ἡγούμενοι καί Πνευματικοί της, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἅγιο Σάββα, τῶν μοναστῶν τό καύχημα, μέχρι τόν σημερινό γέροντα Εὐδόκιμον, ἀποτέλεσαν πρότυπα μοναχικῆς ἀφιέρωσης, πού

διακρίθηκαν γιά τήν ὀρθόδοξη μαρτυρία τους καί τά πνευματικά τους χαρίσματα. Ἐλάλησαν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ μέ τίς συμπεριφορές καί τά ἔργα τους καί ἀναδείχθησαν ἄξιοι συνεχιστές Ἐκείνου...

Παλαιστίνη: τόπος τοῦ Θεοῦ ἤ τοῦ μίσους;

Παλαιστίνη: τόπος του Θεού ή του μίσους;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Παλαιστίνη έχει και την ονομασία «Άγιοι Τόποι» και ειδικότερα Ιερουσαλήμ σημαίνει «πόλη της ειρήνης» και αποτελεί το κέντρο του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού και ένα από τα τρία κέντρα του Ισλάμ, τα άλλα δύο είναι η Μέκκα και η Μεδίνα. Σήμερα η Παλαιστίνη είναι τόπος, όπου το μίσος ξεχειλίζει και προκαλεί ποταμό αίματος, κυρίως σε αθώους, ανήμπορους και άοπλους ανθρώπους. Ο πόλεμος που διεξάγεται σήμερα εκεί δεν έχει γεωπολιτική μορφή, είναι θρησκευτικός.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος στο περισπούδαστο σύγγραμμά του «Ισλάμ» σημειώνει πως οι παροτρύνσεις του Κορανίου προς δυναμική αντιμετώπιση των «απίστων» είναι πολλές και άμεσες και προσθέτει ότι όπου η πειθώ δεν έφερε αποτέλεσμα, το ξίφος αποδεικνυόταν πειστικότερο…Οι εκτός της κυριαρχίας του Ισλάμ χώρες ονομάζονται «Οίκος πολέμου» και, όπως γράφει ο Μακαριώτατος, δια μέσου του «ιερού πολέμου» (τζιχάντ) επεκτάθηκε από το Γιβραλτάρ έως τον Ινδό ποταμό.

Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν πως ο Μωάμεθ μεταφέρθηκε με θαυμαστό τρόπο από τη Μέκκα στα Ιεροσόλυμα και από εκεί στον ουρανό ενώπιον του θρόνου του Θεού. Το 638 οι υπό τον χαλίφη Ομάρ Άραβες κατέλαβαν τα Ιεροσόλυμα και επέβαλαν στους Χριστιανούς και στους Ιουδαίους κεφαλικό φόρο (χαράτσι), αλλά τους επέτρεψαν να έχουν εσωτερική αυτονομία στην εκτέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων. Ειδικότερα στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Σωφρόνιο και στο «βασιλικό έθνος των Ελλήνων» ο Ομάρ έδωκε εγγράφως «ασφάλεια ζωής, ελευθέρας εξασκήσεως των της θρησκείας και την κυριότητα των προσκυνημάτων».

Ἅγιοι Τόποι: Οἱ Ἁγιοταφίτες ἀκλόνητοι κρατοῦν τήν ἑλληνορθοδοξία ἀκόμα καί στήν ἀντάρα τοῦ πολέμου – Μᾶς θέλουν στό πλευρό τους

Άγιοι Τόποι: Οι Αγιοταφίτες ακλόνητοι κρατούν την ελληνορθοδοξία ακόμα και στην αντάρα του πολέμου – Μας θέλουν στο πλευρό τους

Ενώ η Μέση Ανατολή γίνεται «μπαρουταποθήκη», οι Αγιοταφίτες παραμένουν αμετακίνητοι στην ιερή αποστολή τους - Δοκιμάζονται, άλλα δεν εγκαταλείπουν

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Αγιοταφίτες: Τα μαύρα σύννεφα του πολέμου έχουν απλωθεί πυκνά πάνω από την Αγία Γη των Ιεροσολύμων, της Παλαιστίνης και όλων των ιερών προσκυνημάτων όπου γεννήθηκε, περπάτησε, δίδαξε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Χριστός.

Ο ατελείωτος κύκλος αίματος στη Μέση Ανατολή έχει περιζώσει όλους τους ηρωικούς ακρίτες της Ορθοδοξίας: ιερείς, μοναχούς, λαϊκούς και εθελοντές που με πνεύμα αυτοθυσίας κρατάνε Θερμοπύλες στο σημείο μηδέν των διεθνών εξελίξεων. Όντας μαθημένοι στον κίνδυνο, τις απειλές και τα ένοπλα ξεσπάσματα της ευρύτερης περιοχής, ακόμα και εκείνοι μιλούν τώρα για μια πρωτοφανή κλιμάκωση της κατάστασης, και βλέπουν μια ατμόσφαιρα να μυρίζει μπαρούτι και θάνατο.

Σε μια υπέροχη συνέντευξη της μοναχής Δανιηλίας στην «Καθημερινή», η 61χρονη αδελφή μας που ζει στη Μονή της Μικρής Γαλιλαίας, όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει περίπτωση να εγκαταλείψει τους Αγίους Τόπους λόγω της έκρυθμης κατάστασης στη Μέση Ανατολή, εκείνη απάντησε: «Μερικές φορές, όταν φτάνω στα όριά μου, περνάει από το μυαλό μου ως ενδεχόμενο, αλλά το μετανιώνω αμέσως. Ο Χριστός διάλεξε αυτά τα μέρη για να σαρκωθεί και να γίνει άνθρωπος, δεν πήγε στο Βέλγιο ούτε στο Λουξεμβούργο. Ποια είμαι εγώ που θα γκρινιάξω, που θα παραπονεθώ;».

Ἡ θαυματουργή Εἰκόνα τῆς Παναγίας Ἁγιοταφίτισσας

Η εφέστιος εικόνα της Παναγίας της Αγιοταφίτισσας φυλάσσεται στη Ιερά Μονή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, το Κεντρικό Μοναστήρι του Παναγίου Τάφου, όπου διαμένει ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων και τα μέλη της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας.

Στο παρελθόν, προ της τοποθετήσεως της στο Ναό, βρισκόταν σε μία αίθουσα του Πατριαρχείου επονομαζόμενη Γράφουσα, όπου οι προσκυνητές έγραφαν τα ονόματα υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως.

Ἅγιοι τόποι-Κουμράν , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε-ἀρχαία πύλη στὰ Ἱεροσόλυμα , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περὶ περιοχῆς Σαμάρειας καὶ βιβλικῶν γεγονότων σ' αὐτήν , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱστορία Ἁγίων Τόπων , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περὶ ὅρους τῶν ἐλαιῶν, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου