Γιατί πρέπει νά διαβάζουμε τήν Ἁγία Γραφή 3. Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο, Ἁγίου Νικοδήμου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Γιατί πρέπει νά διαβάζουμε τήν Ἁγία Γραφή 3. Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο, Ἁγίου Νικοδήμου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 08-05-2009 στήνΘεσσαλονίκη.
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Ἑρμηνεία εἰς το κατά Ματθαῖον εὐαγγέλιον τῆς Κυριακῆς πρό τῆς Χριστοῦ γεννήσεως (Νικηφόρος Θεοτόκης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως)

(Ματθ. α’, 1-25)

• Η γενεαλογία του Ιησού Χριστού
• Ποιες είναι οι δύο γεννήσεις του Ιησού Χριστού;
• Γιατί το ευαγγέλιο λέγει “βίβλος γενέσεως” και όχι “βίβλος γεννήσεως”;
• Γιατί ο Ιησούς Χριστός ονομάζεται “υιός Δαβίδ” και “υιός Αβραάμ”;
• Γιατί η γενεαλογία του Ιησού Χριστού αρχίζει από τον Αβραάμ;
• Γιατί ο ευαγγελιστής Ματθαίος στην γενεαλογία του Ιησού, αναφέρει κάποια ονόματα, ενώ κάποια άλλα όχι;
• Γιατί ο Ματθαίος ονομάζει Ιακώβ τον πατέρα του Ιωσήφ, ενώ ο Λουκάς Ηλί;

Θαυμαστές ἐπεμβάσεις

Α. ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

 ΔΙΔΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ

ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΛΧΑΖΙ ΤΖΙΝΟΡΙΑ:

«Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ».

(1929-1995)

Α.1. Ο Γέροντας εμφανιζόταν και σ' αυτούς που βρίσκονταν πολύ μακριά και τους βοηθούσε, ενώ σε άλλους εμφανιζόταν στο όνειρό τους κι έτσι τους έσωζε. Μια νέα γυναίκα, που ήταν άστεγη, έμενε σ' έναν εγκαταλειμμένο χώρο, δίπλα στην είσοδο του νεκροταφείου. Κάποια μέρα ληστές της έσπασαν την πόρτα. Τρομοκρατημένη, άρχιζε να φωνάζει καλώντας σε βοήθεια τον π. Γαβριήλ. Και πράγματι εμφανίστηκε μπροστά τους ο Γέροντας κρατώντας ένα μαδέρι. Οι ληστές φοβήθηκαν κι έφυγαν τρέχοντας, ενώ ο Γέροντας αμέσως εξαφανίστηκε! (128)

    Α.2. Ένα φίδι δάγκωσε μια μοναχή του Σαμτάβρο. Αμέσως έτρεξε στον πατέρα Γαβριήλ, ο οποίος τότε ήταν βαριά άρρωστος.

Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στήν ἐκκλησία τοῦ Μπαβανίστε στήν Σερβία

Μέ την πίστη θεραπεύτηκε

Την ημέρα του Αγ. Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου το 1932 στην εκκλησία στο Μπαβανίστε (του Βανάτου) υπήρχε μεγάλη συγκέντρωση γιά προσευχή πολλών αδελφοτήτων μας απ’ τη γύρω περιοχή. Πολλές αδελφότητες ήρθαν μέ εκκλησιαστικά λάβαρα καί λιτανείες στην εκκλησία, η οποία θεωρείται σα μοναστήρι καί όπου πολλοί άρρωστοι θεραπεύονται. Καί η δική μας αδελφότητα από τό Ντόλοβο του Βανάτου ετοιμαζόταν να πάει σ’ αυτό τό μοναστήρι.

 Όλα τ’ αδέλφια από τό Ντόλοβο μαζεύτηκαν στη δική τους εκκλησία, όπου ο ιερέας διάβασε παρακλήσεις καί ξεκίνησαν.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Εὐρωπαίοι καί Ἀμερικανοί εἶναι πράγματι Φιλέλληνες;

«Μόνο ο Ιω. Καποδίστριας, λόγω των ουσιαστικών σχέσεών του με την Ορθοδοξία, τήρησε εφεκτική στάση…»

 

ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ;

 

«Oι πολιτικοί Ηγέτες μας έμαθαν να στηρίζουμε «την πάσαν ελπίδα μας», στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα τα σημερινά αποκαλυπτήρια της Ενωμένης Ευρώπης και την απογοήτευση του Έθνους, με εξαίρεση τους συνειδησιακά ταυτισμένους μαζί της, τη «δυτική παράταξη» των ευρωπαϊστών».

 Του πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

 

Το μελέτημά μας αυτό δεν έχει την πρόθεση να είναι a priori καταδικαστικό και απορριπτικό, αλλά κυρίως ερμηνευτικό και αναθεωρητικό κάποιων παγιωμένων και αμετακίνητων θέσεων, που επιβλήθηκαν στο Έθνος, αναπαραγόμενες μέσω της σχολικής παιδείας. Επιδιώκει να διεισδύσει στο φαινόμενο του φιλελληνισμού-παράγοντα μεγάλης σημασίας στο αγωνιζόμενο για την παλιγγενεσία του Ελληνικό Έθνος κατά τη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση (1821). Στόχος της είναι να συμβάλει σε μια ρεαλιστικότερη αποτίμηση των όρων Φιλελληνισμός και Φιλέλληνες.

Νά πῶς ἀπαριθμεῖ τά βάσαν τοῦ Ἅδη ὁ Ἅγιος Δημήτριος τοῦ Ροστώφ

Να πώς απαριθμεί τά βάσανα του άδη ο άγιος Δημήτριος του Ροστώφ: «Θα είναι εκεί φωτιά άσβηστη γιατί είπε ο Χριστός: “Εκεί...η φωτιά δεν σβήνει” (Μάρκ. 9:44)... Θα είναι εκεί κρύο αφόρητο, εξαιτίας του οποίου οι αμαρτωλοί θα τρίζουν τά δόντια τους• γιατί είπε ο Σωτήρας μας: “Εκεί θα κλαίτε καί θα τρίζετε τά δόντια σας” (Λουκ. 13:28)... Θα είναι εκεί ακατάπαυστο το βασανιστήριο από τά σκουλήκια, πού θα ξεσκίζουν καί θα τρώνε τούς αμαρτωλούς, χωρίς ποτέ να πεθαίνουν γιατί είπε ο Κύριος:  “Εκεί τό σκουλήκι, πού θα τούς τρώει, δεν πεθαίνει” (Μάρκ. 9:44)... Θα είναι εκεί δυσοσμία αφόρητη από τή φωτιά της θείας οργής γιατί είναι γραμμένο: “Φωτιά καί θειάφι καί θύελλα θα είναι ένα μέρος του ποτηριού (τών βασάνων) πού θα πιουν” (Ψαλμ. 10:6)...

Ὁ γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης-Ὁ Ἅγιος τῆς μυστικῆς Θείας Λειτουργίας

Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ Ο ΄΄ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ!΄΄

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ.

 

Του  Ανδρέα Χριστοφόρου

Μονή Οσίου Δαυίδ, 20/11/16, Μνημόσυνο Αγίου Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη

 

Καθήμενος μπροστά στον Τάφο του Αγίου Γέροντα, ώρα 05:30

Ήταν τέλος του 1985, 26 Δεκεμβρίου και δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.
Φτάσαμε στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ οικογενειακώς με την γυναίκα και τα τρία τότε παιδάκια μας και ενώ στάθμευα το αυτοκίνητο έξω από την Μονή , προσέξαμε ότι στο διπλανό αυτοκίνητο ήταν ανοικτές διάπλατα και οι τέσσερις πόρτες, ενώ από μέσα στο Ναό ακούγονταν φωνές αγριεμένου ορμητικού δαιμονίου, που έβριζαν το Χριστό τους παπάδες, τον Αγ. Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.
Μπαίνοντας στον Ναό είδαμε τον Άγιο Γέροντα με πετραχήλι, κρατώντας στα χέρια του λείψανα Αγίων, να τα ακουμπά στο κεφάλι μιας κοπέλας που τιναζότανε με οργή και ούρλιαζε με αντρική άγρια φωνή.

«Τούς κακούς λογισμούς μέ τίς ''κλωτσιές'' νά τούς διώκης»(Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

 Πρόσεχε το μυαλό να μη σου φεύγη εδώ και εκεί, αλλά κόλλησέ το σφικτά εις το όνομα του Χριστού,και ωσάν να είναι έμπροσθέν σου, να Τον ικετεύης επικαλούμενος το όνομά Του με πόνον ψυχής και τότε θα ίδης πόσην ωφέλειαν θα βγάλης.
 Τους κακούς λογισμούς έξω γρήγορα με τις «κλωτσιές» να τους διώκης, «έξω, αλήτες», να φωνάζης, «από τον ναόν του Θεού, από την ψυχήν μου»! Δίωκε τους κακούς λογισμούς αμέσως, μόλις έλθουν, μη τους αφήνης μέσα σου, διότι κινδυνεύεις να υποστής πληγήν και ύστερα χρειάζονται δάκρυα και στεναγμοί.
 Κάμνε υπομονήν, παιδί μου, φεύγε ως από φωτιά τους λογισμούς, διότι αυτοί ερημώνουν την ψυχήν, την ψυχραίνουν, την νεκρώνουν!

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ἐκεῖνος πού πιστεύει στόν Κύριο, φοβᾶται τήν κόλαση. Κι ἐκεῖνος πού φοβᾶται τήν κόλαση, ἐγκρατεύεται ἀπό τά πάθη. Ἐκεῖνος πού ἐγκρατεύεται ἀπό τά πάθη, ὑπομένει ὅσα τόν θλίβουν.

Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής

 

http://epanosifi.blogspot.gr/2016/12/blog-post_431.html

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα του Σαββάτου 17-12-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Εβραίους κεφ. ια΄ 33 - ιβ΄ 2

ια΄ 33 - ιβ΄ 2

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Ιδ΄ 1 - 11

Ιδ΄ 1 - 11

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ὁ διωγμός τῶν Χριστουγέννων. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ διωγμός τῶν Χριστουγέννων. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 3-12-2016
(Σύναξη στό Ἐνοριακό κέντρο Ἀμπελειῶν Πέλλης)

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

Ὁ ἄνθρωπος τῆς χάριτος σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Μακάριο. Πῶς ἀποκτάει κανείς ἀποφασιστικότητα στόν ἀγῶνα γιά μιάν ἐνάρετη ζωή. (Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος)

ΕΙΜΑΙ ανυπόμονος. Πιάνω την πένα μου και αρχίζω αμέσως να σου γράφω πάλι για την ομορφιά, τη θελκτικότητα, τη γλυκύτητα της θείας χάριτος και της θεοχαρίτωτης ψυχής. Το κάνω για ν’ αυξήσω τη γνώμη σου γύρω απ’ αυτό το θέμα, για να ενισχύσω τον ιερό πόθο σου και για να φουντώσω τον ένθεο ζήλο σου. Αυτή τη φορά, όμως, δεν θα χρησιμοποιήσω λόγια δικά μου, αλλά κάποιου θεόσοφου αγίου του Μεγάλου Μακαρίου, ο οποίος στη δέκατη όγδοη ομιλία του αναφέρει τα εξής: «Αν ένας άνθρωπος στον κόσμο τούτο είναι πολύ πλούσιος κι έχει στην κατοχή του κρυμμένο θησαυρό, με το θησαυρό και τον πλούτο του αποκτάει όλα όσα θέλει. Έτσι κι αυτοί που έχουν βρει και κατέχουν τον επουράνιο θησαυρό του Πνεύματος (δηλαδή τη θεία χάρη), αποκτούν κάθε αρετή απ’ αυτόν τον θησαυρό και μαζεύουν με τη δύναμή του περισσότερο ουράνιο πλούτο. Ο απόστολος λέει: «Εμείς, που έχουμε το θησαυρό τούτο, είμαστε σαν πήλινα δοχεία» (Β΄ Κορ. 4:7)∙ ενώ, δηλαδή, είμαστε ακόμα ενωμένοι με τη σάρκα, αξιωθήκαμε ν’ αποκτήσουμε μέσα μας το θησαυρό αυτό, που είναι η αγιαστική δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Σέ ἀγρυπνία τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου εἶπε ὁ π. Γεράσιμος: “Ὑπάρχει κι ἕνας ἄλλος Ἰάκωβος, ἀδελφοί μου, πού γιορτάζει σήμερα. Κάνει δαιμονισμένους καλά ...”

"Υπάρχει κι ένας άλλος Ιάκωβος, αδελφοί μου, που γιορτάζει σήμερα. Κάνει δαιμονισμένους καλά ..."

 

“Ο Γεράσιμος Φωκάς μάς γνώρισε την κρυμμένη Ελλάδα, αυτή την Ελλάδα που δεν φαίνεται στους πολλούς. Μας γνώρισε τότε τον Άγιο Παϊσιο στο Άγιον Όρος, τον Άγιο Πορφύριο στον Ωρωπό, τον Γέροντά μας Ιάκωβο στην Εύβοια, στον Όσιο Δαυίδ, τον π. Ευμένιο στο Λοιμωδών Νόσων και όλη την παρέα των λεπρών, που το χαρακτήριζε Άγιον Όρος”.

“Εδώ, παιδάκι μου, να έρχεσαι, γιατί είναι το σύγχρονο Άγιο Όρος”, έλεγε στον Όμηρο, νεαρό φοιτητή τότε και τώρα Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο.

Κάποιος μοναχός πολύ ἀσκητικός εἶπε σ’ ἕναν ἅγιο γέροντα: — Ἡ ψυχή μου ἐπιθυμεῖ τόν θάνατο.

Κάποιος μοναχός πολύ ασκητικός είπε σ’ έναν άγιο γέροντα:

—      Η ψυχή μου επιθυμεί τον θάνατο.

Καί τού λέει ο γέροντας:

—      Αυτό συμβαίνει επειδή η ψυχή σου αποφεύγει τή θλίψη καί δεν ξέρει ότι η μέλλουσα θλίψη είναι πολύ χειρότερη από την εδώ.

Παρόμοια καί κάποιος άλλος ρώτησε έναν γέροντα:

—      Γιατί μου συμβαίνει να αισθάνομαι ακηδία, όταν κάθομαι στο κελί;