Γιὰ νὰ ἀλλάξει ὁ κόσμος…

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Εἶναι καὶ ἐπιστημονικὰ ἐξακριβωμένο, καλοί μου φίλοι. Ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, συμπίπτει ἱστορικὰ μὲ μία ἀπὸ τὶς πιὸ κρίσιμες καὶ τὶς πιὸ δραματικὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου.

Τὸ θαῦμα τῶν Χριστουγέννων τελεσιουργεῖται σὲ μία περίοδο ἐκφυλισμοῦ τῆς θρησκείας, χρεωκοπίας τῆς φιλοσοφίας, ἀνατροπῆς τῆς ἠθικῆς, ξεπεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.

* * *

Χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς κοινωνίας ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστὸς ἦταν ἡ βαρβαρότητα, ἡ ἀκολασία, ἡ διαστροφή, τὸ ἔγκλημα, ἡ διαφθορά, ἡ δουλεία, ἡ καταπίεση, ἡ πλήρης ἐκμετάλλευση τῶν ἀδυνάτων ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς, οἱ διαμάχες, οἱ πόλεμοι, ἡ κατάπτωση σὲ ὅλα.

Ὁπότε, ὅταν ἡ ἐξαχρείωση, ὁ πόνος καὶ ἡ ἀγωνία τοῦ ἀνθρώπου εἶχαν φθάσει πλέον στὸ ἀπροχώρητο, τότε ὁ Θεὸς ἔρχεται ὁ Ἴδιος στὴ γῆ. Ντύνεται τὴν ἀνθρώπινη σάρκα καὶ μοιράζεται τὴ ζωὴ τῶν σκλάβων.

Γεύεται τοὺς πόνους τους, νοιώθει τὶς στερήσεις τους, ἀγκαλιάζει τὶς ἐλπίδες τους, γίνεται βάλσαμο στὰ σώματα καὶ στὶς ψυχές τους.

Φωτεινὰ Χριστούγεννα μέσα στὰ σκοτεινὰ ἐρέβη.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Χριστούγεννα του 2025. Άλλοι καιροί πια. Καιροί χαλεποί και δύσβατοι. Και καθώς τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν όλο και περισσότερο πάνω από την καταρρέουσα πατρίδα, μόνο τους αφελείς μπορεί ακόμη να ξεγελάσει το εορταστικό κλίμα των ημερών. Μπορεί και πάλι να φωταγωγήθηκαν οι πόλεις, να στολίστηκαν τα σπίτια και τα μαγαζιά στὴν αγορά, να ετοιμαζόμαστε και εμείς να «εορτάσουμε», δίνοντας και παίρνοντας δώρα και ευχές. Στην πραγματικότητα όμως, εδώ και μερικά χρόνια τίποτε δεν είναι ίδιο σε σύγκριση με παλαιότερες εποχές. Άλλοι καιροί μάς κύκλωσαν πια – και άλλα ήθη.

Θέλεις να γράψεις κάτι για τα Χριστούγεννα, μα μόνο πικρές σκέψεις σού έρχονται πλέον. Πικρές σκέψεις για το πραγματικό (και τόσο τραγικά ξεχασμένο) νόημα της μεγάλης εορτής μας. Πικρές σκέψεις για μια εορτή που εδώ και πολλά χρόνια κατάντησε πλέον ανέορτη. Νεκρή και άλογη, χωρίς τον Λόγο. Απάνθρωπη, χωρίς τον Ενανθρωπήσαντα. Κενή, δίχως τον Κενωθέντα. Βουλιάζουμε συνεχώς στον ζόφο της εξωστρέφειας και τὴς διασκόρπισης, περιφέροντας τις ζωές μας απρόσωποι και διασπασμένοι, δεσμώτες σ’ έναν ατελεύτητο φαύλο κύκλο, που ανακυκλώνουν τα αδιέξοδα της ύπαρξής τους και αναζητούν εις μάτην αντίδοτα και υποκατάστατα. Διαλυμένοι και ανίδεοι, σωρηδόν σκύβαλα καταπίοντες και ειδωλόθυτα κατεσθίοντες. Λαός εδώ και πολύ καιρό τὴς παραφροσύνης και τὴς αποστασίας. Και πάνω απ’ όλα βέβαια, λαός τὴς αμετανοησίας.

Ἡ φάτνη τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἱστορία τῆς Ἁγίας Φάτνης στὸ διάβα τῶν αἰώνων

Η ΦΑΤΝΗ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ιστορία της Αγίας Φάτνης στο διάβα των αιώνων

Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος καθηγητής

Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα στο λεξιλόγιό μας επανέρχεται σε χρήση η λέξη φάτνη. Μια λέξη που δυστυχώς όλο το υπόλοιπο έτος μένει ξεχασμένη στα βιβλία, όπως και η φάτνη, που τοποθετούμε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, στο κουτί της. Αυτές όμως τις Άγιες ημέρες άλλου λιγότερο, άλλου περισσότερο τα χείλη θα την προφέρουν.

Όμως τι σημαίνει η λέξη φάτνη; Βεβαίως το Ευαγγέλιο κάτι θα πρέπει να αναφέρει γι' αυτήν. Αλλά τι ακριβώς; Αυτή η φάτνη της Γεννήσεως του Χριστού η πραγματική, όπου ξάπλωσε το Θείο Βρέφος, ξεχάσθηκε για πάντα μετά τη Γέννηση του Χριστού και τα ίχνη της τα έσβησε ο χρόνος; Ή μήπως όχι; Μήπως την ξαναείδε κανείς; Ποιος και πότε; Τι μορφή είχε η πραγματική φάτνη; Χάθηκε ή υπάρχει και σήμερα; Σ' αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα σχετικά με τη Φάτνη της Γεννήσεως του Χριστού θα προσπαθήσει να δώσει πληροφορίες και να λύσει απορίες το παρόν άρθρο.

Α) Το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο για τη Φάτνη του Χριστού

Από τους τέσσερεις Ευαγγελιστές, τα γεγονότα τα σχετικά με τη Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αναφέρουν ο Ευαγγελιστής Λουκάς και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Ο Άγιος Λουκάς καταγράφει όσα συνέβησαν από την αναχώρηση της Παναγίας και του Ιωσήφ από τη Ναζαρέτ προς τη Βηθλεέμ, την ίδια τη Γέννηση, την προσκύνηση των βοσκών, την Περιτομή και την Υπαπαντή. Ενώ ο Άγιος Ματθαίος επικεντρώνεται στα γεγονότα που ακολουθούν μετά την άφιξη των Μάγων στα Ιεροσόλυμα. Αναφορά στη «φάτνη» κάνει μόνο ο Ευαγγελιστής Λουκάς στα ακόλουθα τρία1 χωρία:

α) «καί ἔτεκεν τόν υἱόν αὐτῆς τόν πρωτότοκον καί ἐσπαργάνωσεν αὐτόν καί ἀνέκλινεν αὐτόν ἐν φάτνῃ»2.

Η Παναγία μας, αφού γέννησε τον πρωτότοκο, αλλά και μονογενή υιό της, τον σπαργάνωσε, δηλαδή τον τύλιξε με μητρική στοργή και κατά τη συνήθεια της εποχής με λευκές λωρίδες υφάσματος, τα σπάργανα (φασκιές). Και αμέσως τον ξάπλωσε μέσα στη φάτνη. Φάτνη ήταν το κατασκεύασμα εκείνο, στο οποίο τοποθετούνταν η τροφή των ζώων, συνήθως άχυρα, και βρισκόταν στους στάβλους. Το υλικό της φάτνης ποίκιλε, μπορεί να ήταν ξύλινη, πήλινη, πέτρινη, κτιστή, πλεκτή από κλαδιά κλπ.. Το γιατί αναγκάσθηκε να τοποθετήσει η Παναγία το βρέφος Χριστό σε φάτνη το επεξηγεί ο ίδιος ο Λουκάς «διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι»3. Δηλαδή, αν και αναζήτησαν χώρο στο πανδοχείο της Βηθλεέμ δεν βρήκαν, έτσι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να μείνουν προσωρινά στο στάβλο. Ρητώς δεν αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή ότι ο χώρος ήταν στάβλος ζώων, διότι γίνεται αμέσως αντιληπτό - ιδίως για τους ανθρώπους της εποχής εκείνης - σε τι χρησίμευε, αφού εκεί υπήρχε μία φάτνη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μάς διευκρινίζει: «Ότι τεκούσα μεν ευθέως αυτό κατέκλινεν εκεί. άτε γαρ πολλών συνιόντων δια την απογραφήν ουκ ην οικίαν ευρείν»4. Δηλαδή η Παναγία μόλις γέννησε, ξάπλωσε το θείο Βρέφος αμέσως στη φάτνη. Δεν ήταν δυνατόν να βρουν σπίτι, επειδή είχαν συγκεντρωθεί πολλοί άνθρωποι εκεί, εξαιτίας της απογραφής. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, θαυμάζοντας τη θεία συγκατάβαση, γράφει: «Αυτός που ορίζει τα πάντα και δεν ορίζεται από κανέναν περιλαμβάνεται σε μία πρόχειρη και μικρή φάτνη»5.

β) «καί τοῦτο ἡμῖν σημεῖον, εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον καί κείμενον ἐν φάτνῃ»6.

Κυθήρων Σεραφείμ: … ἐπαναφορά καί ἀποκατάστασις αἱρετικών, σχισματικών, ἀκοινώνητων, κακόδοξων καί ἑτερόδοξων, μόνον μέ τήν ριζική καί εἰλικρινῆ μετάνοια καί τήν ἀπόπτυσιν καί ἀποκήρυξιν διά λιβέλλου τῶν αἱρετικῶν, κακοδόξων καί πεπλανημένων δοξασιῶν καί πιστευμάτων τους.

……..ὅσοι ἐγκατέλειψαν τήν νοητήν αὐτήν ὁλκάδα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας καί ἀπεσκίρτησαν ἀπό αὐτήν (αἱρετικοί, σχισματικοί, ἀκοινώνητοι, κακόδοξοι καί ἑτερόδοξοι), κατέστησαν ναυαγοί καί ἀποστάτες. Ἡ θεραπεία τους καί ἡ πνευματική τους ἐπαναφορά καί ἀποκατάστασις ἐντός τοῦ σωστικοῦ πλοίου τῆς Μιᾶς καί Μόνης Ἁγιας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐπιτυγχάνεται μόνον μέ τήν ριζική καί εἰλικρινῆ μετάνοια καί τήν ἀπόπτυσιν καί ἀποκήρυξιν διά λιβέλλου τῶν αἱρετικῶν, κακοδόξων καί πεπλανημένων δοξασιῶν καί πιστευμάτων τους. Ὅποιες ἄλλες λύσεις θά εἶναι ἐμβαλωματικές, ἀνειλικρινεῖς καί ἀτελέσφορες καί δέν θά παράξουν κάποιο θετικό καί τό ποθούμενο ἀποτέλεσμα.

Ἐν Κυθήροις τῇ 19ῃ Δεκεμβρίου 2025

Ἀριθ. Πρωτ.: 512

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

(ὑπ’ ἀριθ. 252/2025)

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί

τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Θεός ἐπί γῆς, Θεός ἐν ἀνθρώποις, οὐ διά πυρός καί σάλπιγγος καί ὄρους καπνιζομένου … ἀλλά διά σώματος ἡμέρως καί προσηνῶς τοῖς ὁμογενέσι διαλεγόμενος. Θεός ἐν σαρκί …».

(Μεγ. Βασιλείου, Ὁμιλία εἰς τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Γέννησιν)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΕΤΕΧΘΗ!

Εὐλογημένα, ἅγια, εἰρηνικά, δωροφόρα μέ τά θεῖα δωρήματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί θεοχαρίτωτα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! «ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ καί μέσα στήν καρδιά μας»!

Ὁ θεῖος Οὐρανοφάντωρ Μέγας Βασίλειος, Ἀρχιεπίσκοπος Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας, διαλαλεῖ πανευφροσύνως τό Οὐράνιο Διάγγελμά Του, τό ὁποῖον ἐπροτάξαμεν, καί τό ὁποῖον ἀποδίδομεν εἰς τήν ἁπλῆν γλῶσσαν : «Ὁ Θεός ἦλθε ἐπί τῆς γῆς, ὁ Θεός (συνανεστράφη) μέ τούς ἀνθρώπους. Δέν ἦλθε μέ τήν δύναμιν τῆς φωτιᾶς καί μέ σάλπιγγα καί ἀπό βουνό, τό ὁποῖον ἐκαπνίζετο … ἀλλά μέ ἀνθρώπινον σῶμα ἥμερα καί μέ προσήνεια διαλεγόμενος μέ τούς ὁμογενεῖς Του. Ὁ Θεός ἦλθε μέ σάρκα …».

«Θεός ἐπί γῆς, Θεός ἐν ἀνθρώποις, Θεός ἐν σαρκί», ἰδού τό Οὐράνιο Διάγγελμα τῶν αἰώνων! Τό ἀναλλοίωτο, πάντοτε ἐπίκαιρο, κοσμοχαρμόσυνο καί κοσμοσωτήριο Ἄγγελμα τῶν Οὐρανῶν.

Ὁ μελίρρυτος ποταμός τῆς σοφίας, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἐρωτᾶ ρητορικῶς· «πόθεν ἐξῆλθεν ὁ πανταχοῦ πληρῶν; Ἤ πῶς ἐξῆλθεν;». «Ἀπό ποῦ ἐξῆλθε Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος γεμίζει μέ τήν παρουσίαν Του τά σύμπαντα; Ἤ πῶς ἐξῆλθε; Δέν ἦτο τοπική ἡ ἔξοδός Του, ἀλλά ἐν σχέσει μέ ἡμᾶς καί κατ’ οἰκονομίαν. Ἀπό πολλή ἀγάπη σέ μᾶς, ἦλθε ἐγγύτερα μέ τό νά ἐνδυθῇ ἀνθρώπινη σάρκα. Ἐμεῖς δέν ἠμπορούσαμε νά εἰσέλθωμεν εἰς Αὐτόν, ἀφοῦ τά ἁμαρτήματά μας ἀπαγόρευαν τήν εἴσοδον. Ἐκεῖνος ἔρχεται πρός ἐμᾶς» (Ε.Π.Ε. 10, 768).

Χριστούγεννα: Τό μέγα Μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

(Θεία Οἰκονομία εἶναι τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου).

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Μᾶς λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «φθόνῳ τοίνυν Διαβόλου ἠττήθη ὁ ἄνθρωπος»· νικήθηκε ὁ ἄνθρωπος ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι ὁ Διάβολος τόν ἐφθόνησε. Δέν ἄντεχε νά βλέπει τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα νά εἶναι κοντά στόν Θεό καί αὐτός νά εἶναι μακριά ἀπό τόν Θεό. Γι αὐτό καί μέ τήν ἐλπίδα τῆς θεότητος ξεγέλασε τόν Πρωτόπλαστο, «καί πρός τό ἴδιον τῆς ἐπάρσεως ὕψος ἀναγαγών», κι ἀφοῦ τούς ἀνἐβασε τούς Πρωτοπλάστους στό ἴδιο ὕψος τῆς ὑπερηφανείας, τούς ὁδήγησε στήν πτώση.

Ὁ Διάβολος, ὅπως παρέσυρε σέ ἀνυπακοή καί σέ ὑπερηφάνεια τούς Πρωτοπλάστους, ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων γυμνώθηκαν ἀπό τήν θεία Χάρη, τό ἴδιο κάνει καί στίς ἡμέρες μας. Οὐσιαστικῶς ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει γυμνωθῇ ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, σέ κακό χάλι βρίσκεται καί σήμερα ἡ ἀνθρωπότητα. Δέν χρειάζεται, βέβαια, νά ξαναγίνει ὁ Θεός ἄνθρωπος, γιατί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Χριστός «ὁ εἰς τούς αἰῶνας ἐπεκτεινόμενος».

Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τό ἀστέρι τῆς Γεννήσεως

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

«Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ(:Όταν λοιπόν ο Ιησούς γεννήθηκε στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας τις ημέρες του βασιλιά Ηρώδη, ιδού σοφοί αστρονόμοι από τα μέρη της ανατολής ήλθαν στα Ιεροσόλυμα και άρχισαν να ρωτούν: ‘’Πού είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων που τώρα τελευταία γεννήθηκε; Διότι είδαμε το αστέρι Του να ανατέλλει και να δίνει έτσι την είδηση για τη γέννηση του νέου βασιλιά και ήρθαμε να Τον προσκυνήσουμε’’)»[Ματθ.2,1-3]

Μας χρειάζεται, αδελφοί μου, πολλή αγρυπνία, πολλές προσευχές, ώστε να μπορέσουμε να εξετάσουμε ικανοποιητικά αυτό το χωρίο και να μάθουμε ποιοι είναι αυτοί οι μάγοι και από πού ήλθαν και πώς και ποιος τους έπεισε και τι ήταν αυτό το αστέρι. Καλύτερα όμως, εάν θέλετε, ας αναφέρουμε πρώτα όσα λέγουν οι εχθροί της αλήθειας· διότι Του επιτέθηκε με τόση σφοδρότητα ο διάβολος, ώστε τόλμησε να εξοπλίσει αυτούς και από το χωρίο τούτο εναντίον των λόγων της αληθείας. Τι λέγουν λοιπόν; Ισχυρίζονται τάχα το εξής: «Ιδού, το γεγονός ότι φάνηκε αστέρι και όταν γεννήθηκε ο Χριστός, μαρτυρεί ότι η αστρολογία γνωρίζει την αλήθεια». Αφού γεννήθηκε λοιπόν κατά τα αστρολογικά δεδομένα, πώς απέδειξε την αστρολογία ανάξια λόγου, πώς κατήργησε την πίστη στην μοίρα, πώς αποστόμωσε τους δαίμονες, πώς εξαφάνισε την πλάνη και εξουδετέρωσε κάθε είδους μαγεία;

«Πῶς κατέληξαν καὶ μὲ ποιόν τρόπο οἱ Πατέρες ὑπελόγισαν ὅτι ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ ἔγινε τὴν 25η Δεκεμβρίου καὶ ἡ Βάπτισή Του τὴν 6η Ἰανουαρίου;» Π.Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

  

Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

Απαντήσεις επί αποριών ανδρών- γυναικών

Απορία 251η:

«Πώς κατέληξαν και με ποιον τρόπο οι Πατέρες υπελόγισαν ότι η Γέννησις του Χριστού έγινε την 25η Δεκεμβρίου και η Βάπτισή Του την 6η Ιανουαρίου;»

Μάλιστα. Προσέξτε. Καταρχάς να μιλήσω από το τελευταίο σημείον, με την 25η που γιορτάζουμε την Γέννησιν, του Δεκεμβρίου και την 6η Ιανουαρίου που γιορτάζομε την Βάπτισιν του Χριστού. Φυσικά, πότε ο Χριστός εβαπτίσθη δεν το γνωρίζομε. Αναμφισβήτητα. Είναι όμως στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας να κάνει τις γιορτές της. Αν μεν έχει κάποιους λόγους που να στηρίζεται στον χρόνο, στον χρόνο που ορίζεται· αν όχι, τότε εκείνη κρίνει πώς θα τοποθετήσει τις γιορτές. Έτσι έχει ένα κύκλο εορτών. Προσέξτε τι είπα. Κύκλο εορτών· που αρχίζομε με την Γέννηση και καταλήγομε στα Θεοφάνεια. Κι αυτός ο κύκλος είναι δώδεκα ημέρες. Όπως έχομε και τον κύκλο του Πάσχα. Έτσι τοποθετούν οι Πατέρες στις 6 Ιανουαρίου την Βάπτισιν του Χριστού, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο να ήτανε στις 6 Ιανουαρίου. Κι ακόμη, πιστεύω αυτό το καταλαβαίνει κανείς, μπορεί, ας πούμε, 15 Αυγούστου να γιορτάσομε την Κοίμηση της Θεοτόκου και εις τις 20 Αυγούστου να γιορτάσομε την Γέννηση της Θεοτόκου. Θα ΄λεγε κανένας: «Μα πού, πώς;». Είναι πολύ απλό, είναι πάρα πολύ απλό. Πόσο απλό; Αν εγώ γεννήθηκα 15 Αυγούστου, πέθανα στις 20 Αυγούστου. Ή αν πέθανα στις 15 Αυγούστου, γεννήθηκα στις 20 Αυγούστου, ύστερα από κάποιους ετησίους κύκλους, είναι πάρα πολύ φυσικό.

Ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο θεό, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος καί Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο θεό, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος καί Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς,  24-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Περί Χριστουγέννων

❈ Νά ζήσουμε Ὀρθόδοξα Χριστιανικά καί νά χαροῦμε τήν γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία δέν εἶναι μόνο στίς 25 τοῦ μηνός Δεκεβρίου, εἶναι κάθε μέρα καί κάθε στιγμή. Ἀπό τή στιγμή πού ὁ ἄνθρωπος μετανοεῖ, γεννιέται ὁ Χριστός μέσα του.

(Ὁμιλία 17 - 12 - 2017)

Πρόγραμμα ἀκολουθιῶν ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Ι.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Ευλογείτε,

Συν Θεώ πρόγραμμα ακολουθιών ΧΡΙΣΤΟΥΓΈΝΝΩΝ

ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ Ακολουθίας Μεγάλων Ωρών των Χριστουγέννων

24 Δεκεμβρίου ημέρα Τετάρτη

06.00 Μεγάλες Ωρες, Μέγας Εσπερινός των Χριστουγέννων με τα της Θεία Λειτουργίας

του μεγάλου Βασιλείου.

Η πύλη θα κλείσει στις 08.00

Προετοιμασία γιά τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Προετοιμασία γιά τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, 21-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, τὰ Εὐαγγέλια γιὰ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ.

https://tasthyras.wordpress.com/2025/01/02/πρωτοπρ-θεόδωρος-ζήσης-τα-ευαγγέλια-γ/

 

Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε

Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε

Γράφει ὁ κ. Λέων Μπράνγκ, θεολόγος

Κάποτε ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων ἦταν βαθειὰ ριζωμένη στὴ κοινὴ συνείδηση τῶν ἁπλῶν πολιτῶν τῆς Εὐρώπης. Ἴσως ὄχι ἀπαραίτητα τόσο ὡς ἑορτὴ μὲ ἔντονο χριστιανικὸ περιεχόμενο, ἀλλὰ τουλάχιστον ὡς ἑορτὴ ποὺ ἀντικατόπτριζε τὶς ἀνθρώπινες ἀξίες ποὺ εἶχαν συνδεθεῖ μὲ τὰ Χριστούγεννα.

Ἡ ἀνακωχὴ τῶν Χριστουγέννων

Τὸ φανερώνουν τὰ πρῶτα Χριστούγεννα τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου τὸ 1914, ὅταν ἡ κοινὴ εὐρωπαϊκὴ συνείδηση τῆς ἑορτῆς εἶχε ἀκόμα μία τέτοια δυναμική, ὥστε νὰ ὁδηγήσει σὲ πολλὰ σημεῖα τοῦ δυτικοῦ μετώπου, τὸ ὁποῖο ἔφθανε ἀπὸ τὴ Βόρεια θάλασσα μέχρι τὴν Ἑλβετία, στὴν ἀνακωχὴ τῶν Χριστουγέννων. Δηλαδὴ μὲ τὴν πρωτοβουλία ἁπλῶν στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι κινδύνευσαν τὴ ζωὴ τους βγαίνοντας ἀπὸ τὰ χαρακώματα, πραγματοποιήθηκαν τοπικὲς ἐκεχειρίες. Σὲ χριστουγεννιάτικη ἀτμόσφαιρα ποὺ δημιουργήθηκε καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς οἱ στρατιῶτες, κυρίως Γερμανοὶ καὶ Βρετανοί, ἀντάλλασσαν γιορτινὲς εὐχές, τρόφιμα καὶ ἐνθύμια. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ συναντηθοῦν καὶ νὰ κάνουν παρέα μεταξύ τους, ἔπρεπε νὰ κηδεύσουν μαζί τούς νεκροὺς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἦταν διεσπαρμένη ἡ οὐδέτερη ζώνη ἀνάμεσα στὰ χαρακώματα. Σὲ κάποιες περιπτώσεις ἡ πραγματικότητα τοῦ πολέμου εἶχε φύγει τόσο πολὺ ἀπὸ τὸ μυαλό τους, ὥστε ἔπαιξαν ἀκόμα καὶ ποδόσφαιρο μεταξύ τους. Ἡ ἐμπιστοσύνη ποὺ εἶχε καλλιεργηθεῖ ἀνάμεσα στοὺς στρατιῶτες τῶν ἀντιμαχόμενων χωρῶν καταδεικνύεται χαρακτηριστικὰ ἀπὸ τὸ ἑξῆς γεγονός: ἕνας Γερμανὸς εἶχε δωρίσει ὡς ἐνθύμιο τὸ κράνος του σὲ ἕνα Βρετανό. Ἀλλὰ τὴν ἑπόμενη μέρα τὸ χρειαζόταν γιὰ μία παρέλαση. Τὸ ζήτησε ἀπὸ τὸν Βρετανὸ μὲ τὴν ὑπόσχεση ὅτι θὰ τὸ ἐπέστρεφε μετὰ τὴν παρέλαση. Καὶ ὄντως ἔτσι ἔγινε. Αὐτὴ ἡ εἰρηνικὴ συναναστροφὴ φανέρωνε τὰ μεγάλα ψέματα τῆς πολεμικῆς προπαγάνδας καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές, ποὺ παρουσίαζε τοὺς ἑκάστοτε ἀντιπάλους ὡς τέρατα. Ἀλλὰ ὑπῆρχε καὶ ἡ ἀνώτατη διοίκηση τοῦ στρατοῦ, ἡ ὁποία δὲν μποροῦσε νὰ ἀνεχθεῖ αὐτὴν τὴν κατάσταση. Μόλις ἔμαθε γιὰ τὴν ἀνακωχή, τὴν ἀπαγόρευσε αὐστηρά. Σὲ κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οἱ ὀβίδες ποὺ ἔπεσαν κατ’ ἐντολὴν τῶν ἀνωτέρων στοὺς κοινοὺς τόπους συνάντησης διέκοψαν αὐτὴν τὴν τόσο ἀνθρώπινη συνύπαρξη. Τὸν ἑπόμενο χρόνο δὲν τόλμησε πιὰ κανένας νὰ προβεῖ σὲ ἄλλη ἀνακωχή, ἐπειδὴ εἶχε ἀπαγορευτεῖ μὲ ποινὴ τὴν ἐκτέλεση.

Ποῖοι ἀρνοῦνται τὴν χριστιανικὴν χρονολόγησιν;

ΤΟ ΜΕΓΑ καὶ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου θὰ ἑορτάσει ὅλος ὁ κόσμος καὶ ἐφέτος σὲ λίγες ἡμέρες. Θὰ ἑορτάσουν ὄχι μόνο πιστοί, ἀλλὰ καὶ ἄπιστοι καὶ ἀλλόθρησκοι!

Αὐτὸ εἶναι μία τρανὴ ἀπόδειξη ὅτι ἡ κατὰ Σάρκα Γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μέγιστο γεγονὸς τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, τὴν ὁποία χώρισε στὰ δύο, στὴ πρὸ καὶ μετὰ Χριστὸν ἐποχή. Καὶ ἐνῶ ἀπὸ τὸ 538 μ. Χ. καθιερώθηκε ὡς βάση τῆς χρονολόγησης τὸ ἔτος τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, στὶς ἡμέρες μας, ὅπου ἐπιχειρεῖται νὰ τεθεῖ στὸ περιθώριο τὸ πρόσωπο τοῦ Σωτήρα τοῦ κόσμου, καταργεῖται ἡ ἀναφορὰ σὲ αὐτή. Χρησιμοποιεῖται ἡ χριστιανικὴ χρονολόγηση, ἀλλὰ χωρὶς ἀναφορὰ στὸ Χριστό! Μεταχειρίζονται διάφορες ἐκφράσεις, ὅπως «Πρὶν τὴν Κοινὴ Χρονολόγηση» καὶ «Μετὰ τὴν Κοινὴ Χρονολόγηση».

Γιατί οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ δὲν ἑορτάζουν τὰ Χριστούγεννα;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 23η Δεκεμβρίου 2024

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ;

Φτάσαμε με τη χάρη του Θεού στη μεγάλη Δεσποτική Εορτή των Χριστουγέννων, όπου σύμπας ο χριστιανικός κόσμος, θα εορτάσει το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο της ανθρώπινης ιστορίας, χάρις στο οποίο πραγματοποιήθηκε η απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους, από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία και την φρίκη της αμαρτίας, τη φθορά και το θάνατο. Και είναι τόσο μεγάλο το υπέρτατο αυτό γεγονός ώστε χώρισε την ανθρώπινη ιστορία στην προ και μετά Χριστόν εποχή, αποτελώντας το ιστορικό σημείο μηδέν!

Ακόμα την σπουδαιότητά του φανερώνει ότι, δεν εορτάζει μόνον ο χριστιανικός κόσμος το σωτήριο αυτό γεγονός, αλλά και αλλόθρησκοι, ακόμη και άθεοι, σε όλο τον κόσμο, συμπαρασυρόμενοι από την εορταστική χριστιανική πλημμυρίδα. Επί πλέον την σπουδαιότητά του βεβαιώνει και η χρησιμοποίηση της χρονομέτρησης με βάση το έτος της Γέννησης του Χριστού. Κάποιες θλιβερές απόπειρες αλλαγής του υπολογισμού του χρόνου (μουσουλμάνοι, Γαλλική Επανάσταση και κάποιοι σύγχρονοι χριστιανομάχοι) δεν κατάφεραν να καταργήσουν την χριστιανική χρονομέτρηση!

Υπάρχουν δυστυχώς και ορισμένες θλιβερές εξαιρέσεις, όσον αφορά στον εορτασμό των Χριστουγέννων και στην χρησιμοποίηση της χριστιανικής χρονολόγησης, από κάποιες αιρετικές ομάδες του ακραίου προτεσταντικού χώρου όπως: «η Αληθινή Εκκλησία του Ιησού, η Εκκλησία του Θεού της Εβδόμης Ημέρας, η Iglesia ni Cristo, η Χριστιανική Συνέλευση στη Βραζιλία, οι Εκκλησίες του Χριστού, αλλά και φονταμενταλιστικές προτεσταντικές ομολογίες, όπως κάποιοι “Ανεξάρτητοι Βαπτιστές” και οπαδοί του “Αντιτριαδικού Πεντηκοστιανισμού”»[1] κ. α. Όμως πιο χαρακτηριστική και κραυγαλέα περίπτωση αποτελεί η «Εταιρεία Σκοπιά», η γνωστή οργάνωση των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», οι οποίοι, παρά το γεγονός ότι θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως «χριστιανοί», αρνούνται να εορτάζουν το κοσμοσωτήριο γεγονός της Ενανθρωπήσεως του Θεού και έχουν απαλείψει από την χρονολόγησή τους την αναφορά στο Χριστό. Για να δικαιολογήσει η «Εταιρεία Σκοπιά» αυτές τις αυθαίρετες επιλογές της, προβάλλει πραγματικά παιδαριώδη επιχειρήματα, τα οποία θα παρουσιάσουμε στη συνέχεια και κύρια, ότι είναι «ειδωλολατρική γιορτή»[2]! Και ότι (οι χριστιανικές εορτές) «συνοδεύονται από έργα, όπως είναι η μέθη ή η πορνεία»! Συγκεκριμένα αναφέρουν στην ιστοσελίδα της οργάνωσής τους: «Γιατί δεν γιορτάζουν τα Χριστούγεννα οι Μάρτυρες του Ιεχωβά; Ο Ιησούς έδωσε εντολή να τηρούμε την επέτειο του θανάτου του, όχι της γέννησής του.— Λουκάς 22:19, 20. Οι απόστολοι του Ιησού και οι πρώτοι Χριστιανοί δεν γιόρταζαν τα Χριστούγεννα. […] Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Ιησούς γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου. Η ημερομηνία της γέννησής του δεν αναφέρεται στην Αγία Γραφή. Πιστεύουμε ότι ο Θεός δεν επιδοκιμάζει τη γιορτή των Χριστουγέννων επειδή έχει τις ρίζες της σε ειδωλολατρικά έθιμα και τελετουργίες.—2 Κορινθίους 6:17. Πολλοί εξακολουθούν να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα παρότι γνωρίζουν ότι αυτή η γιορτή έχει ειδωλολατρικές ρίζες και δεν βασίζεται στην Αγία Γραφή. Αυτά τα άτομα ίσως αναρωτιούνται: Είναι τόσο σημαντικό ζήτημα η προέλευση των Χριστουγέννων ώστε να μην τα γιορτάζουν οι Χριστιανοί, και να γίνονται αντιδημοφιλείς;»[3]!

Χριστούγεννα τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἰακώβου Βαλοδήμου

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Χριστούγεννα τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἰακώβου Βαλοδήμου

«καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύµατι» (Λουκ. β, 7).

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος γιὰ τὴν Γέννηση τοῦ Κυρίου διευκρινίζει:

«Οὔτε ἡ Οὐράνια Γέννηση μπορεῖ νὰ ἐξηγηθῆ, οὔτε ἡ κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους ἐμφάνισή Του ὡς ἀνθρώπου ἐπιδέχεται ἔρευνα γιὰ πλήρη κατανόησή της. Τὸ ὅτι λοιπὸν Τὸν γέννησε ἡ παρθένος, τὸ πιστεύω, ὅμως ἔχω μάθει νὰ τιμῶ σιωπηλὰ τὸν τρόπο τῆς γεννήσεώς Του, καὶ νὰ μὴ ἐπιχειρῶ νὰ κατανοήσω ὅλ’ αὐτὰ ὑποβάλλοντάς τα σὲ λεπτομερῆ ἐξέταση».

Ὁ Δρ. Χαραλάμπης Μπούσιας περιγράφει πῶς ὁ ἁγιασμένος γέροντας π. Ἰάκωβος Βαλοδῆμος γιόρτασε χιονισμένα Χριστούγεννα.

Οἱ ἑτοιμασίες τοῦ Γέροντα ἦταν πνευματικές. Τίποτα τὸ ὑλικὸ δὲν τὸν συγκινοῦσε. Πλημμύριζε ἡ καρδιά του ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ μας καὶ ἔνοιωθε ὁ εὐτυχέστερος τῶν ἀνθρώπων. Ὁ ὕμνος τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων τὸ βράδυ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ μας στὸ πτωχὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεὲμ «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» δονοῦσε τὰ σωθικά του καὶ κινοῦσε τὰ χείλη του. Καὶ ὅταν ἡ καρδιὰ εἶναι γεμάτη Χριστό, τότε τὸ στομάχι χορταίνει μὲ τὸ παραμικρό, μὲ τὸ βρε­γμένο παξιμάδι καὶ τὸ ψημένο στὴ χόβολη κρεμμύδι, ποὺ ἔχει ἀνείπωτη γλυκύτητα. Αὐτά, ἄλλωστε, διέθετε καὶ τὸ μικρὸ Μοναστηράκι τοῦ Γέροντα.

Χριστούγεννα: Τί νόημα θὰ εἶχε ἡ γῆ ἂν δὲν γινόταν λίκνο γιὰ τὸν Δημιουργό της;

Χριστούγεννα: Τι νόημα θα είχε η γη αν δεν γινόταν λίκνο για τον Δημιουργό της;

Σε ένα ταπεινό σπήλαιο γεννήθηκε ο Σωτήρας, για να ελευθερώσει τελικά τον άνθρωπο από τον σπηλαιώδη λαβύρινθο του Άδη

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Σε ένα κόσμο γεμάτο από επίδειξη και φιγούρα, η πιο μεγαλοπρεπής δόξα των Χριστουγέννων είναι η ταπεινότητά τους. Μια επανάσταση στο διηνεκές. Μια γροθιά στο κατεστημένο της κενοδοξίας. Μια υπενθύμιση ότι τα σπουδαία ξεκινούν μέσα από την απλότητα, την ταπεινοφροσύνη, τη θαλπωρή του λιτού βίου.

Βλέπεις διάφορους «σπουδαίους» να ξοδεύουν περιουσίες για να φέρουν στον κόσμο τους απογόνους τους με όση μεγαλοπρέπεια γίνεται. Διαλαλούν παντού τα γεννητούρια, κομπάζουν, γελοιοποιούνται, στήνονται σε κάμερες, κάνουν δηλώσεις, περιφέρουν τα μωρά σαν λάφυρα του εγωισμού τους.

Ἡ Ἐναθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ ἡ ἀνθρώπινη Ἱστορία

Η Εναθρώπηση του Θεού Λόγου και η ανθρώπινη Ιστορία

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών- Δρος Θεολογίας

Η ανθρώπινη Ιστορία διαδραματίζεται μέσα από τρεις φάσεις και αναμένει την τέταρτη.

Η πρώτη φάση αρχίζει με την δημιουργία του ανθρώπου από τον Τριαδικό Θεό και εξελίσσεται μέσα στον κήπο της Εδέμ. Εκεί, όπου τοποθέτησε ο Θεός τον άνθρωπο με την εντολή «εργάζεσθαι αυτόν και φυλάσσειν» (Γεν. 2, 15). Στην Εδέμ ο πλασθείς «κατ᾽εικόνα Θεού» (Γεν. 1, 27) άνθρωπος υπάρχει σε άμεση κοινωνία μετά του Δημιουργού του Θεού. Γνώριζε οντολογικά, υπαρξιακά ότι Πατέρας του και Δημιουργός του ήταν ο Τριαδικός Θεός και ζούσε σύμφωνα με το θέλημά Του, αγαπητικά προς Αυτόν, ως δημιούργημα, αλλά και προς την κτίση, την οποία και αυτήν ως δημιούργημα του Ιδίου Θεού εγνώριζε εις βάθος. Όταν παρήκουσε την εντολή του Δημιουργού του Θεού και θέλησε διά της παρακοής να ομοιωθεί τω Θεώ, επήλθε η πτώση του και ακολούθησε η έξοδός του από τον Παράδεισο.

Τοιουτοτρόπως αρχίζει η δεύτερη τραγική φάση της ανθρώπινης Ιστορίας, κατά την οποία ο άνθρωπος απομακρύνεται από τον Δημιουργό του και εισέρχεται στον χώρο της φθοράς και του θανάτου. Ως αποτέλεσμα τούτου διακόπτεται η κοινωνία του ανθρώπου μετά του Δημιουργού του Θεού.

Θέλουμε τὴ μαγεία ἢ τὴ χαρὰ τῶν Χριστουγέννων;

Θέλουμε τὴ μαγεία ἢ τὴ χαρὰ τῶν Χριστουγέννων;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Σὲ λίγο ἔχουμε Χριστούγεννα, καλοί μου φίλοι, ποὺ ὅλοι μὲ λαχτάρα περιμένουμε. Ἆραγε πῶς θέλουμε νὰ τὰ ἑορτάσουμε; Κοσμικὰ ἢ πνευματικά; Ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὸ τί τελικὰ ζητᾶμε. Τὴ μαγεία τους, γιὰ τὴν ὁποία τόσα πολλὰ κάνει ἡ «διεθνὴς τῶν πονηρῶν» ἢ τὴ χαρά τους, ὅπως θέλει ἡ Ἐκκλησία μας; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Ἀσφαλῶς τὰ Χριστούγεννα ἔχουν νόημα βαθύτατα πνευματικό, ἅγιο καὶ σωτήριο. Γιατί μ’ αὐτὰ δὲν ἑορτάζουμε ἕνα ὁποιοδήποτε γεγονός, ὡς καὶ ἐθνικὸ ἀκόμη, ἀλλὰ τὴν ἴδια τὴν ἐμφάνιση, μὲ σάρκα καὶ ὀστᾶ τοῦ Θεοῦ στὴ γῆ κι ἀνάμεσά μας. Μᾶς τίμησε ἰδιαίτερα μὲ τὴν ἐπίσκεψή Του αὐτή, ὑπέροχα, ἀνυπέρβλητα, μοναδικά, καθὼς ἕνωσε τὴν δική μας ἀνθρώπινη φύση μὲ τὴ δική Του τὴ Θεϊκή.

Ἔτσι ἔχουμε τὴν ἐμφάνιση τοῦ Θεανθρώπου στὴν ἱστορία. Τὴν ἕνωση τοῦ κτιστοῦ πλάσματος, μὲ τὸν ἴδιο τὸν Ἄκτιστο Πλάστη καὶ Θεό. Σκοπὸς αὐτῆς τῆς Θείας παρέμβασης, εἶναι ἡ Θέωση τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁπότε μὲ τὰ Χριστούγεννα δὲν κάνουμε τίποτ’ ἄλλο τελικά, ἀπ’ τὸ νὰ ζοῦμε τὴν ἀνὰ – δημιουργία μας, τὴν ἀνὰ – πλασή μας ἀπ’ τὸ κατάντημα στὸ ὁποῖο μᾶς ὁδήγησε ἡ ἁμαρτία, ὥστε νὰ ἐπανέλθουμε πάλι στὴν προτέρα μας κατάσταση.

Νὰ γιατί τὸ μήνυμα τῶν Χριστουγέννων, εἶναι τὸ πλέον χαρμόσυνο καὶ τόσο ἐλπιδοφόρο ἄγγελμα τῆς ἱστορίας. Καὶ δὲν εἶναι ἄλλο, ἀπ’ αὐτὸ τοῦ ἀγγέλου κατὰ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ πρὸς τοὺς ποιμένες:

Χριστούγεννα, α)Γιατί ὁ Κύριος ἐπῆγε στήν Αἴγυπτο β)Οἱ πρῶτοι Μάρτυρες γιά τόν Κύριο καί ἡ ἐνοχή τοῦ Ἡρώδη, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, Ἀρχ.. Σάββα Ἁγιορείτου

Χριστούγεννα, α)Γιατί ὁ Κύριος ἐπῆγε στήν Αἴγυπτο β)Οἱ πρῶτοι Μάρτυρες γιά τόν Κύριο καί ἡ ἐνοχή τοῦ Ἡρώδη, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, Ἀρχ.. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com