π.Θ.Ζήσης, Ἡ ψευδοένωση στὴν Φερράρα-Φλωρεντία στὰ «Ἀπομνημονεύματα» τοῦ Σιλβέστρου Συροπούλου» (Δ΄)

 

–https://youtu.be/dPHTmNelTus – katihisis

«Ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη μέ τά πλοῖα τοῦ Πάπα στήν Βενετία καί ἀπό ἐκεῖ στήν Φερράρα. Αὐταπάτες γιά διόρθωση τῶν αἱρετικῶν Λατίνων τοῦ Πάπα καί ἀπογοητεύσεις ἀπό τήν ὑποδοχή«.

Τήν Κυριακή, 27 Ἀπριλίου (τοῦ Θωμᾶ) 2025, ὁ πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3) καί στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 – 13:00) ἐπανῆλθε στή σειρά τῶν μαθημάτων » Ἡ ψευδοένωση τῶν Ἐκκλησιῶν στήν ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) στά «Ἀπομνημονεύματα» τοῦ Σιλβέστρου Συροπούλου» . Παρέδωσε τό τέταρτο (Δ΄) μάθημα μέ τίτλο: «Ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη μέ τά πλοῖα τοῦ Πάπα στήν Βενετία καί ἀπό ἐκεῖ στήν Φερράρα. Αὐταπάτες γιά διόρθωση τῶν αἱρετικῶν Λατίνων τοῦ Πάπα καί ἀπογοητεύσεις ἀπό τήν ὑποδοχή». Πρίν ἐπιβιβασθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι στά πλοῖα, ὁ πατριάρχης Ἰωσήφ εὐθυγραμμίσθηκε πλήρως μέ τήν θετική προδιάθεση τοῦ Αὐτοκράτορος Ἰωάννου Η΄ Παλαιολόγου, ἐνῷ προηγουμένως ἀντιδροῦσε. Προσπαθοῦσε τώρα νά ἀλλάξει τήν γνώμη τῆς πλειοψηφίας τῶν Ἀρχιερέων και τῶν Κληρικῶν πού ἦταν ἀρνητική, ἰσχυριζόμενος ὅτι οἱ Λατῖνοι θά πεισθοῦν νά διορθώσουν τά δόγματά τους, καί ἔτσι οἱ Ὀρθόδοξοι θά ἐπιστρέψουν νικητές καί τροπαιοῦχοι. Διηγεῖται στήν συνέχεια ὁ Συρόπουλος τό πολύμηνο ταξείδι μέχρι τήν Βενετία – ἔφυγαν Νοέμβριο ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη καί ἔφθασαν ἐκεῖ Φεβρουάριο – καί τούς κινδύνους καί τίς ταλαιπωρίες. Στήν Κέρκυρα, τήν λατινοκρατούμενη, οἱ ἐντόπιοι Ὀρθόδοξοι δείχνοντας ὅτι θεωροῦν τούς Λατίνους αἱρετικούς, προέπεμψαν τούς Ὀρθοδόξους ἐκπροσώπους λέγοντας ὅτι «εἶσθε σάν τούς 318 Πατέρες τῆς Α΄ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πού κατεδίκασαν τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου, ὅπως καί οἱ Πατέρες τῶν ἄλλων Οἰκουμενικῶν Συνόδων»: «Νῦν ὑμεῖς ἐστε ὥσπερ ἐκεῖνοι οἱ τριακόσιοι ὀκτωκαίδεκα θεοφόροι Πατέρες, ἤ ὡς καί οἱ μετ’ αὐτούς ἐν ταῖς ἄλλαις διαλάμψαντες Συνόδους». Στήν Βενετία τούς ἔγινε λαμπρή ὑποδοχή. Ὁ Δόγης μάλιστα τούς ἐπρότεινε νά μή μεταβοῦν οὔτε στήν Φερράρα τοῦ Πάπα, οὔτε στήν Βασιλεία, ὅπου ἦσαν οἱ «συνοδικοί» Καρδινάλιοι, ἀλλά καί πάλιν ὁ Αὐτοκράτωρ ἐπρότεινε νά μεταβοῦν στήν Φερράρα. Ὁ πατριάρχης ἐπισκέφθηκε τόν ναό τοῦ Ἁγίου Μάρκου καί ἐλυπήθη βλέποντας νά εἶναι διακοσμημένος μέ τά, κλεμμένα ἀπό τούς Σταυροφόρους, κατά τήν Ἅλωση τοῦ 1204, πολύτιμα ὀρθόδοξα κειμήλια. Στήν Φερράρα ἄλλαξε τό σκηνικό ἀπό τήν ἀξίωση τοῦ Πάπα νά ἀσπασθοῦν ὅλοι, ὡς δεῖγμα ὑποταγῆς καί ὑπακοῆς, τό πόδι του, ἀκόμη καί ὁ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς δέν τό ἄντεξε καί ἀπείλησε, πώς θά ἐπιστρέψει στήν Κωνσταντινούπολη, ἄν ἐπιμείνει σέ αὐτό ἡ παπική πλευρά· ὁπότε, ὁ Πάπας ὑποχώρησε. Οἱ μοναρχικές ἀξιώσεις τοῦ Πάπα ξαναφάνηκαν κατά τίς συζητήσεις περί τοῦ πῶς θά τοποθετηθοῦν στόν χῶρο τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου (ὅπου οἱ διαβουλεύσεις) οἱ θρόνοι καί τά καθίσματα τῶν συνέδρων, κατά τίς ὁποῖες ὁ πάπας ζητοῦσε ὑπερκείμενο τόν δικό του θρόνο, καί στό μέσον τῶν δύο ἀνριπροσωπειῶν, ὡς δῆθεν σύνδεσμος ἑνότητας. Οἱ δικοί μας ἀπέρριψαν τήν αξίωση αὐτή μέ λογικώτατα πειστικά ἐπιχειρήματα, ἀλλά οἱ παπικοί καί πλαιν βρῆκαν τρόπο νά ὑψώσουν τόν θρόνο τοῦ Πάπα καί νά μειώσουν τούς θρόνους τοῦ Αὐτοκράτορος και τοῦ Πατριάρχου. Ἀκόμη καί ὁ – ἀπό πολιτική ἀναγκαιότητα φιλοπαπικός – Αὐτοκράτωρ ὁ ὁποῖος παρέσυρε τήν Ἐκκλησία στήν αὐλή καί στήν ἀγκαλιά τοῦ Πάπα, ἄρχισε νά καταλαβαίνει, τί συμβαίνει καί εἶπε, ὅτι «τώρα κατάλαβα ὅτι οἱ συζητήσεις γιά τούς θρόνους καί τά καθίσματα», πού κράτησαν εἴκοσι (20) ἡμέρες, «δέν ἦταν θέμα τάξεως, ἀλλά κατοχύρωσης τοῦ πρωτείου τοῦ Πάπα»: «Νῦν ἔγνων, ἀληθῶς, ὡς ἡ ζήτησις τοῦ θρόνου καί τῆς καθέδρας οὐχί διά τήν συνοδικήν τάξιν, ἀλλά δι΄ ὑπερηφανίαν μᾶλλον καί φαντασίαν ἐζητεῖτο κοσμικήν, πόρρω τῆς πνευματικῆς ἡμῶν καταστάσεως».

https://tasthyras.wordpress.com/2025/05/08/π-θ-ζήσης-η-ψευδοένωση-στην-φερράρα-φλ-2/

α) προσχεδιασμένη "ἕνωσή" μας μέ τόν Παπισμό, β)Ἡ εὐχαριστία γιά τήν Θ. Μετάληψη μέσα στήν Θ. Λειτουργία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

α) προσχεδιασμένη "ἕνωσή" μας μέ τόν Παπισμό, β)Ἡ εὐχαριστία γιά τήν Θ. Μετάληψη μέσα στήν Θ. Λειτουργία,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 11-5-2025 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἄνθρωπον ἔχω! Τόν Θεάνθρωπο Κύριο- Ἡ θεραπεία τοῦ Παράλυτου τῆς Βηθεσδᾶ- Κυριακή τοῦ Παραλύτου (Δ' Κυριακή ἀπό τοῦ Πάσχα), Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἄνθρωπον ἔχω! Τόν Θεάνθρωπο Κύριο- Ἡ θεραπεία τοῦ Παράλυτου τῆς Βηθεσδᾶ- Κυριακή τοῦ Παραλύτου (Δ' Κυριακή ἀπό τοῦ Πάσχα), Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, 10-5-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἀπιστία καί τό μῖσος κατά τοῦ Χριστοῦ; Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἀπιστία καί τό μῖσος κατά τοῦ Χριστοῦ; Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, 10-5-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Ζ΄- α)Ἡ Οὐνία καί ἡ καταδίκη τῆς καί β) Ὁ σύγχρονος διάλογος Ὀρθοδοξίας- Παπισμοῦ, Ι. Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ Ζ΄- α)Ἡ Οὐνία καί ἡ καταδίκη τῆς καί β) Ὁ σύγχρονος διάλογος Ὀρθοδοξίας- Παπισμοῦ, Ι. Μ. Παρακλήτου καί Ἀπειλή γιά τήν Ὀρθοδοξία μας, Γ. Ψαλτάκη, 10-5-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ ἔπαινος κάνει κούφιο τόν ἄνθρωπο - Ἡ καλή "ἀνατροπή", Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τό εὐαγγέλιο εἶναι ἐφαρμόσιμο παντοῦ -Χωρίς εὐλογία καμία πράξη δέν θεωρεῖται καλή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό εὐαγγέλιο εἶναι ἐφαρμόσιμο παντοῦ -Χωρίς εὐλογία καμία πράξη δέν θεωρεῖται καλή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀβάπτιστοι οἱ Λατῖνοι.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Λοιπόν ακολουθούντες εις τα ειρημένα, επειδή ο τύπος του Α­πο­στο­λι­κοῦ Κανόνος το απαιτεί, λέγομεν, ότι το των Λατίνων βάπτισμα είναι ψευδώνυμον βάπτισμα, και δια τούτο, ούτε κατά τον λόγον της ακριβείας είναι δεκτόν, ούτε κατά τον λόγον της οικονομίας. Δεν είναι δεκτόν κατά τον λόγον της ακριβείας,.­… δια­τί είναι αιρετικοί. Ο­τι δε οι Λατίνοι είναι αιρετικοί, δεν είναι καμμία χρεία επί του παρόντος να κάμωμεν καμμίαν απόδειξιν. Αυτό γαρ τούτο, οπού τόσον μίσος και τόσην αποστροφήν έχομεν ήδη τόσους αιώνας προς αυτούς, είναι μία φανερά απόδειξις, ότι ως αιρετικούς τούς βδελυττόμεθα, ο,τι λογής δηλαδή και τούς Α­ρει­α­νο­ύς, η Σαβελλιανούς, η πνευματομάχους Μακεδονιανούς.

Μα ανίσως τινάς αγαπά να καταλάβη και από βιβλία τας αιρέσεις των, αυτάς θέλει τας εύρει όλας μεν, εις τα βιβλία του αγιωτάτου Πατριάρχου Ι­ε­ρο­σο­λύ­μων κυρίου Δοσιθέου του παπομάστιγος, με τας σοφωτάτας αναιρέσεις των. Πλην ικανήν είδησιν ημπορεί να λάβη και από το βιβλιάριον του σοφού Μηνιάτου, το επιγραφόμενον Πετρα σκανδάλου· αρκούσι δε όσα περί αυτών ο άγιος Μαρκος ο Ε­φέ­σου εν τη Φλωρεντία (συνελεύσει κε) παρρησία είπεν ούτως· «ημείς δι οὐ­δέν άλλο απεσχίσθημεν των Λατίνων, αλλ ἤ ότι εισίν, ου μόνον σχισματικοί, αλλά και αιρετικοί».

Σημαντικὴ ἐνημέρωση γιὰ τὶς ψηφιακὲς ταυτότητες.

Για εσένα που δεν έχεις καταλάβει γιατί αρνούμαστε τις ψηφιακές ταυτότητες:

1) Αφού πάρεις ψηφιακή ταυτότητα, θα υποχρεωθείς εμμέσως να την «συνδέσεις» με το έξυπνο κινητό σου και έτσι το σύστημα δεν θα εντοπίζει μόνο τη συσκευή του κινητού σου αλλά και την ταυτότητά σου και εσένα μαζί με αυτήν.

2) με την ηλεκτρονική σου υπογραφή που θα φέρει απάνω της η ταυτότητα σου, και που θα διακινείς ηλεκτρονικά μέσα από τις συσκευές του κινητού και των υπολογιστών σου, θα έχεις συναινέσει να σε παρακολουθούν νόμιμα και μόνιμα και δεν θα χρειάζεται κανείς να αποδεικνύει ότι εσύ είσαι πίσω από την συσκευή του όποιου κινητού, ή οδηγός του αυτοκινήτου με τον τάδε αριθμό κυκλοφορίας…

Με την ταυτότητά σου που θα «συνδέεται» με το κινητό σου, θα φανερώνεσαι αυτόματα μόνος σου σε ένα υπερκρατικό σύστημα εξουσίας που θα ελέγχει το κινητό σου, εσένα και το κράτος σου.

Ὁ κοινὸς ἑορτασμὸς προϋποθέτει κοινὴ πίστη! Ὑφίσταται;

κ. Λέων Μπράνγκ,

Δρ. Θεολογίας, Ἀντιπρόεδρος ΠΕΘ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕ Η ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΣΤΙΣ 01.02.25 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ OTEACADEMY ME ΘΕΜΑ:

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ: ΟΡΟΣ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Σεβαστοί Πατέρες, αγαπητοί χριστιανοί,

Ευχαριστώ την Εστία Πατερικών Μελετών για την τιμητική πρόσκληση να συμμετάσχω στην σημερινή ημερίδα με τίτλο «Πασχάλινος Κανόνας: Όρος αμετακίνητος ενότητος της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Τελευταία υπάρχουν πολλές αναφορές τόσο του Πάπα Φραγκίσκου όσο και του Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο θέμα του κοινού εορτασμού του Πάσχα[1].

Τα σημεία αναφοράς τους είναι:

Η κοινή τους επιθυμία, να ανταποκριθούν στο μεγάλο ζήτημα «της των πάντων ενώσεως»

Η τιμή προς τους Πατέρες της «εν Νικαία Α´ Οικουμενικής Συνόδου». Και η καλύτερη μορφή μνήμης τους φέτος με την επέτειο των 1700 ετών από τη Σύνοδο είναι ο καθορισμός κοινού εορτασμού του Πάσχα για όλους τους χριστιανούς.

Ο Πατριάρχης δείχνει να επιμένει στην επιστροφή των Δυτικών στο Πασχάλιο του Ιουλιανού ημερολόγιου. Ο Πάπας δέχεται κοινό εορτασμό σε μία ημερομηνία κοινής αποδοχής από όλους.

Να σταματήσουν οι φανατισμοί, μικροψυχίες και προκαταλήψεις. Ο Θεός μας είναι Θεός της αγάπης.

Δεν είναι απόλυτα ώριμα τα πράγματα ακόμα «δια το κοινόν Ποτήριον», αλλά αυτό προφανώς είναι ο στόχος, στον οποίο θα βοηθήσει ο κοινός εορτασμός του Πάσχα του 2025 και ο καθορισμός κοινού υπολογισμού για το μέλλον.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει ένας έντονος αντίλογος, τον οποίο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο εκφράζει η μεγάλη πατερική μορφή του π. Επιφανείου Θεοδωροπούλου ήδη πριν από 50 χρόνια. Για το ενδεχόμενο καθιέρωσης κοινού εορτασμού τονίζει τον μεγάλο κίνδυνο για την δογματική και ιδίως την εκκλησιολογία της Ορθοδοξίας. Επίσης υπογραμμίζει, ότι η Α΄ Οικουμενική Σύνοδο θέσπισε κοινό εορτασμό μόνο για τα μέλη της Εκκλησίας και όχι για τη σχέση με τους αιρετικούς της εποχής[2].

Α. "Ανωτερότητα" της δυτικής Θεολογίας

Ο βασικός λόγος αρχικά της απομάκρυνσης και στη συνέχεια της απόσχισης της δυτικής χριστιανοσύνης από την Ορθοδοξία πρέπει να αναζητηθεί στην ιδιαίτερη υπεροψία έναντι των Πατέρων της Εκκλησίας. Το Φραγκικό βασίλειο που αναδύεται στη Δύση, ιδίως με την κεντρική μορφή του Καρλομάγνου, ο οποίος τα Χριστούγεννα του έτους 800 στέφθηκε στη Ρώμη από τον πάπα Λέοντα Γ΄ αυτοκράτωρ των Ρωμαίων, θέλει να αποτελέσει τον φορέα και γνήσιο εκφραστή του Χριστιανισμού με τον βασιλέα του ως αυτοκράτορα και προστάτη της πίστης όλων των χριστιανών. Ως νέο πολιτιστικό και πολιτικό μέγεθος στην ιστορία και με βασικό αντίπαλο την Ορθόδοξη Ανατολή ξεκίνησε, κυρίως με την προβολή του filioque από τον 9ο αιώνα, μια εκστρατεία διαβολής της Ορθοδοξίας ως αιρετικής[3]. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία ήταν η επιβολή του filioque στο Σύμβολο της Πίστεως της Εκκλησίας της Ρώμης το 1014 και έπειτα το Μεγάλο Σχίσμα του 1054. Λίγο αργότερα ακολούθησαν οι Σταυροφορίες με ουσιαστικό στόχο την κατάκτηση της Ρωμιοσύνης[4].

Κυριακή τοῦ Παραλύτου:«Ἀνίατες καί μακροχρόνιες ἀρρώστιες» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Iω. 5,1-15]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΑΝΙΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-5-1988]

(Β195)

Είναι γνωστή, αγαπητοί μου, η ιστορία της θεραπείας του παραλυτικού στην δεξαμενή της Βηθεσδά. Είναι γνωστή, λοιπόν, η ιστορία της θεραπείας του παραλυτικού. Ήταν μια δεξαμενή. Γύρω της ευρίσκετο πολύ πλήθος ασθενούντων, διότι η αγάπη του Θεού έδιδε την θεραπείαν, έστω και περιορισμένη, σε όσους εισήρχοντο σ’ αυτήν, με την ταραχή του νερού, που εταράσσετο από την παρουσία ενός αγγέλου του Θεού. Έτσι βλέπομε καθαρά ότι η θεραπεία δεν ήτο φυσική, δηλαδή αποτέλεσμα, συνέπεια ιαματικών υδάτων, αλλά ήταν άμεση υπερφυσική ενέργεια του Θεού.

Εκεί λοιπόν, στη δεξαμενή αυτή, την «κολυμβήθρα», όπως την αναφέρει ο ευαγγελιστής Ιωάννης, ευρίσκετο από χρόνια πολλά και ένας παράλυτος άνδρας, που εκεί περίμενε 38 ολόκληρα χρόνια, ώστε εάν εκινείτο το νερό από τον άγγελο, να εισήρχετο για να γίνει καλά. Σημειώνει ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ». Αισθανόμεθα, αγαπητοί μου, ίλιγγο όταν ακούμε ότι μία αρρώστια κρατούσε 38 ολόκληρα χρόνια. Και αρρώστια τι; Παράλυσις… Μπορεί, αλήθεια, να αντέξει ο άνθρωπος σε μία τόσο μακροχρονία αρρώστια, κυρίως ψυχολογικά; Έτσι βρισκόμεθα μπροστά στο φαινόμενον της ανιάτου και της μακροχρονίου ασθενείας. Είναι ένα φαινόμενο βεβαίως δυστυχέστατα μάλιστα στην εποχή μας καθόλου σπάνιο. Και υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι είναι ανίατοι και πάσχουν μακροχρόνια, είτε εκ γενετής, είτε από κάποιο ατύχημα που τους συνέβη ή από κάποια αρρώστια σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Και όλοι αυτοί μένουν ισοβίως πλέον ανάπηροι, ανίκανοι να ζήσουν, όπως ζουν και κινούνται όλοι οι άνθρωποι. Κι αυτό μπορεί, αγαπητοί μου, να συμβεί σε όλους μας. Και στους άλλους και σε μας. Σε όλους μας.

Αλλά, θα λέγαμε, αν συμβαίνει στους άλλους, δηλαδή σε κάποιον, πιθανώς, συγγενή μας, οικείο μας, γείτονά μας, γνωστό μας, φίλο μας, τότε πώς θα σταθούμε απέναντι σε έναν τέτοιον άνθρωπο; Ο οποίος είναι ανίατος. Το πρώτο που έχομε να κάνομε είναι να διατηρούμε μαζί του μία ακούραστη φιλική συντροφιά. Με μία συζήτηση που θα κάνομε μαζί του όταν βρισκόμαστε, που να μην τον κουράζει. Ούτε ακόμη, προπαντός αυτό, δεν πρέπει να στρέφομε την συζήτησή μας γύρω από το θέμα της αρρώστιας του. Αν είναι δυνατόν, να παίρνομε την σκέψη του από την κατάστασή του.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Κατά Ιωάννην, κεφάλαιο Ε΄, εδάφια 1-15

1 Μετά ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα. 2 Ἔστι δὲ ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἡ ἐπιλεγομένη ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. 3Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. 4 Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. 5 Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ.

6 Τοῦτον ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; 7 Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. 8 Λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 9 Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. 10 Ἔλεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. 11 Ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 12 ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 13 Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ ᾿Ιησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. 14 Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται.15 Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅτι ᾿Ιησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

1 Ύστερα απ’ αυτά ήταν η εορτή των Ιουδαίων, πιθανότατα η εορτή των Πουρίμ, που έπεφτε περίπου ένα μήνα πριν το Πάσχα. Κατά την εορτή αυτή ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα. 2 Εκεί, στα Ιεροσόλυμα, κοντά στην προβατική πύλη του τείχους της πόλεως υπάρχει κάποια λίμνη στην οποία κολυμπούσαν, και η οποία στην εβραϊκή γλώσσα ονομαζόταν Βηθεσδά. Η κολυμβήθρα αυτή είχε τριγύρω της πέντε στοές, πέντε θολωτά υπόστεγα.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου.Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. Θ΄, εδάφια 32-43

32 ᾿Εγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν 33 εὗρε δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραβάττῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος 34 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος· Αἰνέα, ἰᾶταί σε ᾿Ιησοῦς ὁ Χριστός· ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. καὶ εὐθέως ἀνέστη. 35 Καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Σάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν Κύριον.

36 ᾿Εν ᾿Ιόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. 37 Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν· λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ. 38 Ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδδης τῇ ᾿Ιόππῃ οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες μὴ ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν. 39 ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς· ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῶ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ᾿ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς.

40Ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο, καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπε· Ταβιθά, ἀνάστηθι. Ἡ δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε. 41 Δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν, φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν. 42 Γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ᾿ ὅλης τῆς ᾿Ιόππης, καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύριον. 43 ᾿Εγένετο δὲ ἡμέρας ἱκανὰς μεῖναι αὐτὸν ἐν ᾿Ιόππῃ παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

32 Καθώς ο Πέτρος περιόδευε σε όλα αυτά τα μέρη, κάποια μέρα κατέβηκε και στους Χριστιανούς που κατοικούσαν στην Λύδδα. 33 Εκεί συνάντησε κάποιον άνθρωπο που λεγόταν Αινέας και ήταν οκτώ χρόνια κατάκοιτος πάνω σε ένα κρεβάτι, διότι ήταν παράλυτος.

Νά τί μεγάλο προσφέρει ἡ ἐξομολόγηση...

❈ Νά τί μεγάλο προσφέρει ἡ ἐξομολόγηση, πού δέν μπορεῖ νά στό δώσει κανένας ψυχίατρος, ψυχολόγος, φάρμακο, τίποτε! Σοῦ ἠρεμεῖ τή συνείδηση, γιατί ἔρχεται τό Πνεῦμα τό Ἅγιο καί σοῦ λέει: